FAQ - Veel Gestelde Vragen
Hier staan een aantal veelgestelde vragen. Staat uw vraag er niet bij? Dan kunt u hem altijd stellen in het forum.
Wat is pedofilie?
Hiervan geven we een uitgebreide beschrijving op onze pagina met definities
Wanneer is iemand pedofiel?
Iemand is volgens onze definitie pedofiel als hij of zij een liefdesverlangen heeft dat is gericht op (pre)puberale kinderen. Dat verlangen heeft de voorkeur boven omgang met volwassenen. Eigenlijk kan iemand alleen zichzelf het ‘label’ pedofiel opplakken. Het hebben van een liefdesverlangen is immers niet objectief te controleren, aangezien het gaat om gevoelens. De handelingen van een pedoseksueel, iemand die seks met kinderen heeft, zijn wel aantoonbaar.
Waar komt pedofilie vandaan?
Er zijn mensen die denken dat pedofilie aangeboren is en er zijn mensen die denken dat pedofilie aangeleerd is, dat het voortkomt uit je opvoeding. Wetenschappers kunnen op deze vraag geen eenduidig antwoord geven. Een mogelijkheid die wij als makers van pedofilie.nl waarschijnlijk achten, is dat pedofiele gevoelens aangeboren zijn, maar dat de de mate waarin
deze tot uiting komen afhankelijk is van iemands opvoeding, persoonlijkheidsontwikkeling en omgeving.
Komt pedofilie alleen bij (oudere) mannen voor?
Nee, pedofilie is een seksuele voorkeur en kan dus bij iedereen voorkomen, ongeacht leeftijd of geslacht. Aangezien de seksuele voorkeur van mensen in het algemeen rond de puberteit duidelijk wordt, is het voor die tijd lastig te zeggen of iemand pedofiel is. Maar iemand van 14/15 jaar kan zich bijvoorbeeld aangetrokken voelen tot iemand van 8 of 9. Die gevoelens zou je ook al als pedofiele gevoelens kunnen omschrijven.
Het lijkt erop dat veruit de meeste pedofielen man zijn. Op internet zijn mensen die zich uiten als pedofiel vrijwel uitsluitend mannen. Dit sluit natuurlijk niet uit dat er ook pedofiele vrouwen zijn. Helaas is daar verder weinig over bekend. (Zie verder Van Ree, p. 55; Bruinsma)
Kunnen pedofielen genezen worden?
Wij zien pedofilie als een aangeboren seksuele voorkeur, die je dus niet kunt genezen.
Pedofielen kunnen leren op een voor de maatschappij goede, acceptabele manier om te gaan met hun gevoelens. Die gevoelens gaan echter niet weg.
Overigens denken bepaalde onderzoekers en therapeuten hier anders over. Echter, de meeste behandelingen zijn enkel gericht op een gedragsverandering / op plegers van zedenmisdrijven, niet op 'genezing' van pedofiele gevoelens. Dit is iets wat ook veel onderzoekers en therapeuten met elkaar verwarren.
Hoeveel pedofielen zijn er?
Op deze vraag is nog door niemand een bevredigend antwoord gegeven. Pedofielen zijn moeilijk te tellen, omdat ze zichzelf meestal niet als zodanig bekend maken, en er sowieso weinig onderzoek naar pedofielen wordt gedaan.
Schattingen lopen uiteen van 0,1 % tot 4 % van de bevolking (dus tussen de één op de duizend en één op de vijfentwintig mensen).
Vallen pedofielen op jongens, meisjes of allebei?
Harde cijfers zijn alweer niet bekend, maar het lijkt erop dat de meeste pedofielen vallen óf op jongens óf op meisjes. Een kleine groep zegt op zowel jongens als meisjes te vallen.
Vallen pedofielen vaker op meisjes of op jongens?
Naar deze vraag is evenmin grootschalig betrouwbaar onderzoek gedaan. Vanuit onze eigen ervaring houden wij het erop dat een voorkeur voor jongens vaker voorkomt.
Is iemand als Marc Dutroux ook een pedofiel?
Marc Dutroux wordt verdacht van het ontvoeren, mishandelen, verkrachten en doden van kinderen. Het seksueel misbruiken van kinderen maakt hem tot een pedoseksueel misbruiker, maar nog niet tot pedofiel.
Een pedofiel is gedefinieerd als iemand die houdt van kinderen. Wie kinderen ontvoert, mishandelt en zelfs vermoordt, houdt niet van kinderen.
Tot wanneer voelt een pedofiel zich nog aangetrokken tot een kind?
Dat verschilt van pedofiel tot pedofiel. De ene valt alleen op kinderen vóór de puberteit, de ander ook op pubers. De leeftijdscategorie waar iemand zich toe aangetrokken valt wordt in het Engels de Age of Attraction (AOA) genoemd. Als het kind ouder wordt en dus buiten de AOA van de pedofiel komt, kan hij of zij (seksueel) minder aantrekkelijk worden voor de pedofiel, indien die alleen op pre-puberale kinderen valt. De vriendschapsband duurt echter meestal gewoon voort.
Als een kind ouder wordt, betekent dat dan ook dat de eventuele relatie beëindigd wordt?
Dat is mogelijk, maar dat hoeft zeker niet zo te zijn. Net zoals andere koppels na verloop van tijd de interesse in elkaar kunnen verliezen, kan dat ook met een pedofiele relatie het geval zijn. Als een kind ouder wordt en voor de pedofiel niet meer in de leeftijdsgroep valt waar hij of zij een voorkeur voor heeft, is het vaak het geval dat de relatie verandert. In veel gevallen blijft er een hechte vriendschap. Maar het kan ook zijn dat het tussen een man en een puber opeens moeilijk blijkt te klikken, terwijl dezelfde man een paar jaar eerder nog een prima relatie had met dezelfde jongen of meisje vóór die ging puberen.
Mensen en zeker kinderen veranderen altijd. Daarom hangt het van de individuele situatie af wat er gebeurt.
Wat vinden pedofielen nu zo aantrekkelijk aan kinderen?
Dat verschilt per pedofiel, en daar is onmogelijk een algemeen antwoord op te geven, net zoals het onmogelijk is een algemene oorzaak te noemen waarom bijvoorbeeld mannen op vrouwen vallen. Toch is het zo dat het vaak te maken heeft met de lichamelijke en geestelijke kenmerken van kinderen in de leeftijdsgroep waarop de pedofiel valt. De ene pedofiel kan bijvoorbeeld het speelse en onschuldige karakter of de lichamelijke ‘puurheid’ van een klein kind aantrekkelijk vinden, terwijl de ander juist gefascineerd is door lichamelijke en geestelijke veranderingen bij een kind vlak voor of in de puberteit.
Wat moet ik me voorstellen bij een pedofiele relatie?
Een pedofiele relatie is vaak een hechte vriendschap tussen een volwassene en een kind, waarin pedofiele gevoelens een rol spelen voor de volwassene. De pedofiel voelt zich goed in bijzijn van het kind en wordt daardoor gemotiveerd om met het kind op te trekken. Zo ontstaat er dan een band tussen volwassene en kind. Een band die vaak steeds hechter en intiemer wordt. De activiteiten die in een pedofiele relatie worden ondernomen verschillen sterk. Dit hangt samen met de interesses van het kind en (meestal in mindere mate) die van de volwassene.
Hoe zit het met seks in een pedofiele relatie?
In sommige pedofiele relaties komt seks voor. Daarmee wordt het volgens onze definitie dus tegelijkertijd een pedoseksuele relatie. Het initiatief om over te gaan tot seksuele handelingen kan van de volwassene uitgaan, maar vooral bij wat oudere kinderen ook van het kind. Het is naar onze mening de taak van de pedofiel om het kind dan te wijzen op de geldende seksuele moraal en de consequenties die aan deze handelingen verbonden kunnen zijn.
Wat vinden jullie als makers van mensen die seks met kinderen hebben?
Wij zijn van mening dat seks met kinderen in de huidige maatschappij geen plaats heeft. Toch denken we dat er wel degelijk omstandigheden zouden kunnen bestaan waaronder een seksuele relatie tussen een volwassene en een kind niet schadelijk is. We zijn er dus niet principieel tegen. In de huidige maatschappij is de kans op schade bij een kind naar aanleiding van een seksuele relatie met een volwassene echter te groot. Een pedofiel zou daarom naar onze mening geen seksueel contact met een kind moeten hebben.
Jullie zeggen wel dat jullie tegen seks met kinderen zijn in de huidige maatschappij, maar onder welke voorwaarden kan volgens jullie seks met kinderen dan wél?
Discussies tussen pedofielen in verschillende praat- en werkgroepen heeft een aantal uitgangspunten opgeleverd waaraan een (seksuele) relatie tussen een pedofiel en een kind volgens hen zou moeten voldoen.
- Regie: het kind moet altijd de regie in handen hebben over de eigen seksualiteit
- Initiatief: initiatief tot seksualiteit moet steeds van het kind zelf uitgaan
- Vrijheid: het kind moet zich elk moment kunnen onttrekken
- Openheid: Het kind mag de relatie niet als een geheim ervaren tegenover
ouders en andere dichtbij staande mensen
Deze uitgangspunten zijn in hun originele vorm (wij hebben slechts een wijziging aangebracht in de formulering) onder andere te vinden op de site van wetenschapper Frans Gieles (hier). Hij concludeerde zelf al: ‘bespreekbaarheid is nergens mogelijk. (…) Ik constateer dat dit vierde criterium nu, in deze tijd en deze samenleving niet (meer) waar te maken is. Dit impliceert dat ik mijzelf seksuele contacten met jongeren niet toesta’. Hier staan wij als makers van pedofilie.nl ook achter.
Beste Norbert,
Hartelijk dank voor deze inbreng. Ik denk dat je heel zinvolle argumenten geeft, en terechte feedback. Dat de meeste pedofiele mannen zijn is inderdaad geen hard te maken feit, een aanpassing in de tekst is daar op zijn plaats.
Groeten,
Jorge (lid van het team pedofilie.nl)
Ook hier staat dat men aanneemt dat, niet dat ook daadwerkelijk veruit de meeste pedofielen man zijn. Persoonlijk denk ik dat er ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke pedofielen zijn. De pedofielen die 'naar buiten treden' zijn wel meestal mannen, dat vertekent het beeld.
Ik denk dat ook andere dingen meespelen. Het feit dat er heel anders tegen vrouwen aan wordt gekeken bijvoorbeeld, zeker als het om relaties met kinderen gaat. Ten eerste hebben we natuurlijk de mannen-maatschappij waar het "stoer" is om als jong jochie bijvoorbeeld iets met een oudere vrouw te hebben. Ten tweede is het een stuk normaler om als vrouw vaak met kinderen om te gaan.
Als je van internet uit moet gaan, lijkt er een meerderheid te zijn onder de mannelijke bevolking, maar dat wordt ook vertekent aangezien de meerderheid van de internettende mensen toch nog steeds mannelijk is.
Dus erg betrouwbare cijfers zijn er niet, verre van zelfs.
Persoonlijk denk ik dat het aantal pedofielen zich tot jongens aangetrokken voelt en het aantal dat zich tot meisjes aangetrokken voelt ongeveer gelijk is.
Ook hier spelen ongeveer dezelfde factoren mee. Er wordt heel anders tegen relaties met meisjes aangekeken dan tegen relaties met jongens. Dit vertekent de zaken enorm.
Het feit dat er heel anders tegen vrouwen aan wordt gekeken bijvoorbeeld, zeker als het om relaties met kinderen gaat
Ja, en ik denk dat dat enorm van invloed is op hoe je tegen jezelf aankijkt.
Ik kan me voorstellen dat mannen veel meer geneigd zijn om hun identiteit 'op te hangen aan' hun seksuele aantrekking. Omdat ze veel minder goed weten hoe ze er mee moeten omgaan. Juist daarom gaan ze zichzelf veel sneller een labeltje aanmeten, om het te kunnen benoemen en zichzelf te kunnen onderscheiden.
Verhoudingsgewijs meer vrouwen 'hebben/vinden dat gewoon niet nodig', volgens mij.
Ik kan me ook voorstellen dat vrouwen over het algemeen minder op Internetfora zitten, of naar buiten treden als wat dan ook -- en dat dat altijd zal blijven. Zonder meteen iedereen alle mannen/vrouwen in een hokje te plaatsen, kan je toch wel stellen dat er verschillen zijn tussen de twee. En mannen zijn nou eenmaal veel meer logica-/redenatie-beesten.
- Brave men tell the truth
A wise man's tools are analogies and puzzles
A woman holds her tongue,
Knowing silence will speak for her
(Royksopp - Remind me)
Zo met zijn allen sprokkelen we steeds meer een compleet beeld bij elkaar 
Beste Norbert,
Bedankt dat je ons erop attendeert dat er ook nog andere richtlijnen bestaan, het is een nuttige aanvulling om die ook ergens te noemen. De richtlijnen die we in de FAQ citeren zijn de richtlijnen waar we als Team pedofilie.nl achter staan.
Groeten,
maarten
Team pedofilie.nl
hoi
norbert heeft gelijk,tussen ouder en kind.
wij zijn ook slachtoffer,in een heel groot netwerk terecht gekomen,zelfs het seksreizen naar tunisie,de zaak gaat naar hogerberoep en is lang nog niet voorbij.mijn zoon is al 8 wkn op de vlucht en minderjarig.de pedofiel belt mij op,om te vertellen waar mijn zoon is,ik sta roodgloeiend als hij mij belt,hij geeft wel goede informatie en belt vanuit de gevangenis,hij vraagt ook of ik kwaad ben,stom he,ik moet hem wel te woord staan anders vindt ik mijn zoon niet,maar wat is hij van plan???om mij te helpen?wat voor een baat heeft hij hierbij,kun je mij helpen dank
Graag zou ik u willen helpen, maar ik begrijp uw verhaal niet. Uw zoon is op de vlucht, waarvoor? Wie is deze pedofiel in de gevangenis?
Geeft u iets meer informatie over wat er nu aan de hand is, dan kan ik of iemand anders hier u misschien nuttige tips of antwoorden geven.
Ik weet over wie u het heeft.
Ik wil best proberen u te helpen, maar hoop dat u me niet gaat zien als een enge pedofiel die in dit netwerk zit.
Valse beschuldigingen zijn namelijk vrij gevaarlijk voor iemand die een site als pedofilie.nl runt (en ik heb nooit iets misdaan, ik heb alleen redelijk wat contacten, omdat ik iemand ben die zijn nek durft uit te steken).
Als u met me wilt praten, mail naar roderik@pedofilie.nl.
Ik denk dat een hoop mensen gebaat zijn bij het lezen van deze tekst, ik zal proberen vrienden van mij te overtuigen dit ook te lezen, want het raakt een aantal (voor heteros) belangrijke punten.
Ik heb een hele goede vriendin, die mij vorige week heeft gezegd dat ze pedofiele gevoelens heeft (al ruim 20jaar, maar nooit eerder gezegd)en dat ze de laatste tijd moeite heeft met haar gevoel omdat het steeds sterker wordt en ze bang is kibderen te gaan misbruiken.
Nu heb ik zelf een zoontje van 6 en vind het allereerst heel dapper van haar dat ze het verteld heeft, maar aan de andere kant ook moeilijk, omdat ik niet weet hoe ermee om te gaan i.v.m. mijn zoontje, zeker omdat ze erg goed met elkaar omgaan en zij ook nog nooit een kind misbruikt heeft.
Ik zou graag reakties krijgen over hoe ik hiermee om kan gaan en waar ik eventueel op moet letten..
Overigens dacht ik eerst ook dat alleen mannen pedofielen konden zijn, omdat dat het enige is dat via de media naar buiten wordt gebracht. Het is waarschijnlijk erg naief van mij om daar dan maar meteen vanuit te gaan, maar ik ben van mening dat er veel te veel andere mensen net zo naief zijn als ik was..
.. is dat je je niet echt zorgen hoeft te maken. Dat je vriendin er met je over praat betekent volgens mij dat ze er weloverwogen mee omgaat, en dat ze tijdig signaleert dat het misschien een verkeerde kant op zou kunnen gaan. Ik weet niet of ze het aan meerdere personen verteld heeft, maar ze heeft in elk geval jou om erover te praten, en meestal lucht het feit dat je er met iemand normaal over kunt praten al op. Je kunt ook samen eventueel proberen te achterhalen waar haar angst vandaan komt.
Je zou kunnen informeren of ze op jongetjes, op meisjes of op allebei valt (of eventueel expliciet of ze op jouw zoontje valt). Als ze alleen op meisjes valt acht ik de kans dat jouw zoontje enig risico loopt bij haar erg klein. Ook zou je kunnen vragen op welke leeftijden ze normaal gesproken valt. Het zou goed kunnen dat ze op wat oudere kinderen valt.
Verder kun je misschien met haar overleggen met welk dilemma je zit. Zij zal dit hoogstwaarschijnlijk begrijpen. Als ze zelf enigszins twijfelt over of het verstandig is je zoontje alleen bij haar te laten kun je met haar afspreken dat je zorgt dat er altijd iemand bij is.
Tenslotte is het natuurlijk altijd goed om je kind op te voeden zodat het weerbaar is. In dit geval komt dat neer op seksualiteit bespreekbaar maken, zodat je het snel kunt signaleren mocht het ooit de verkeerde kant op gaan.
Sterkte ermee, en ik zou het op prijs stellen als ik over een tijdje van je hoor hoe je (en zij) er nu in de praktijk nu mee omgaat.
Tim
Dankjewel dat je zo snel al een reaktie hebt gegeven (ik dacht dat dat misschien wel een paar dagen zou duren).
De vriendin van me waar ik het over had, valt op zowel jongens als meisjes en in de leeftijds categorie tot +/- 10, de categorie waartoe mijn zoontje dus behoort.Ze heeft gelukkig al enige tijd proffessionele hulp om haar psychisch bij te staan, dus ze heeft de juiste mensen die haar kunnen helpen.
Het is alleen zo anders ineens.
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen..Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Ze is altijd een hele goede vriendin geweest en ik wil dat graag zo houden, maar wel met een goed gevoel.
Maar bedenk wel dat je vriendin in feite niet veranderd is, en ik durf er flink wat op te verwedden dat het tot nu toe goed gegaan is tussen haar en je zoontje. Ik zie niet in waarom dat nu zou veranderen.
En bedenk ook eens hoe lang zij waarschijnlijk heeft lopen dubben eer ze het jou durfde te vertellen, bang dat je misschien zou denken dat ze je zoontje iets zou doen. Ik weet uit ervaring dat het toch een hele stap is om zoiets aan iemand te vertellen. En ze zal waarschijnlijk donders goed begrijpen dat je een het idee moet wennen en met vragen zit. Zolang jullie met elkaar blijven praten komt het allemaal wel goed.
Tim
PS: Je account is inmiddels geactiveerd.
mijn account is wel goedgekeurd, maar heb geen wachtwoord 
Hallo,
Als het goed is hebt u uw wachtwoord per e-mail ontvangen. Als dat niet het geval is kunt u via het inlogscherm een nieuw wachtwoord aanvragen.
Ik ben alleen ook bang dat als ik haar vertel dat ik nu niet weet hoe ik hiermee om moet gaan, dat ik haar gigantisch kwets en dat ze misschien nog meer problemen met zichzelf krijgt en dat is wel het laatste wat ik wil.
Mensen met pedofiele gevoelens doen er vaak redelijk lang over om dit van zichzelf te accepteren. Ik zelf werd, achteraf gezien, voor het eerst verliefd op een jongen rond m'n 12/13e jaar. Pas vrij recent, toen ik een jaar of 20 was, ben ik begonnen met het herkennen en ook erkennen van m'n gevoelens.
Ik denk dat je vriendin zich ook wel beseft dat het voor jou weliswaar niet zo lang hoeft te duren om er mee te leren omgaan, maar dat ze niet kan verwachten dat jij het van de een op de andere dag begrijpt en accepteert. Het is voor een boel mensen een heel nieuw iets, zeker aangezien ze alleen maar de horror-verhalen horen uit de kranten. Er gaat gewoon wat tijd overheen om dat nieuwe beeld te leren kennen en dat is helemaal niet erg.
Probeer er een beetje met haar over te praten. Ik denk eerlijk gezegt dat ze dit zelfs wel fijn vindt. Het is erg fijn om gewoon over dit soort dingen te kunnen praten met iemand uit je vriendenkring in plaats van alleen met psychologen en seksuologen. Ik kan er tegen mijn vriendenkring tegenwoordig ook gewoon luchtig over doen en er worden ook regelmatig grapjes gemaakt, zowel door mij als hun, over het onderwerp. En ik moet zeggen dat dat goed bevalt, gewoon mezelf zijn met vrienden...
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Ineens heb ik het gevoel dat ik mijn kind moet beschermen tegen 1 van mijn beste vriendinnen, ondanks het feit dat ik haar al jaren ken en ik haar met vrijwel alles zou vertrouwen.
Stel dat je vriendin bijzondere gevoelens heeft voor jou zoonje, dat is toch fantastisch. Gebeurt het jou nooit dat je helemaal ontroert wordt door de lach, de uitspraken en de gedragingen van je kleine mannetje, omdat hij weer zo doet zoals hij is en je daarom zo veel om hem geeft. Is het dan niet geweldig als je beste vriendin deze prachtige dingen ook in jouw kind herkent en je daar dus met haar over kunt praten.
Seksualiteit is maar een deel van de mens, een deel dat overigens ook heel goed bespreekbaar kan zijn. Het gaat primair om de intimiteit. Ik weet bijna zeker dat je met die vriendin van je over bijvoorbeeld jouw intimiteit met jouw zoontje als met geen ander kan praten en dat dit soort gesprekken voor jullie allebei nog wel eens heel waardevol zouden kunnen zijn.
Ik las je verhaal en ik moest gewoon reageren!
Wat prachtig dat je beste vriendin pedofiele gevoelens heeft en er met jou over durft te praten! En dit terwijl jij een zoontje van 6 hebt. Zo zou het vaker moeten zijn!
Ik begrijp echter ook je bezorgdheid ten aanzien van je verantwoordelijkheid richting je zoontje. Het zal je gerust stellen als je voor jezelf antwoord geeft op de volgende vraag: 'Wat is gevaarlijker, iemand die zijn/haar pedofiele gevoelens totaal verbergt en zonder dat jij het weet toch bij je kind in de buurt is, of iemand die openlijk over zijn/haar pedofiele gevoelens (wellicht ook gevoelens naar jouw kind) durft te praten?'
Iemand die niet open is over zijn gevoelens, is ook niet open over de eventuele bijbedoelingen die zij/hij heeft. Als je vriendin de intentie zou hebben om uiteindelijk jou kind te misbruiken, dan zou ze jou toch niet gaan vertellen over haar pedofiele gevoelens, of wel? Het is voor mij overduidlijk dat ze het bespreekbaar wil maken, om ongewenste situaties in de toekomst gezamelijk te voorkomen.
In praktijk ken ik verschillende soorgelijke verhalen, waarbij een pedofiel een belangrijke rol vervult in het leven van andermans kinderen en waarbij de ouders van die kinderen volledig op de hoogte zijn van de seksuele geaarheid van de persoon die met hun kinderen om gaat. Voorwaarde is dat alle partijen openlijk over hun gevoelens voor elkaar kunnen praten. Dat wil zeggen ouders, pedofiel én kind moeten in alle openheid over alle gevoelens kunnen praten, dus ook over bezorgdheid, vertrouwen én sekualiteit.
Zolang iedereen open en oprecht is naar elkaar is er niets aan de hand.
Ik lees met schok dat er mensen zijn die er in het openbaar vooruit durven te komen dat zij seks met kinderen goedkeuren. Ik was eerst van plan een hele boze reactie te plaatsen, maar besef dat dat van geen enkel invloed zou zijn. Dus zou ik graag puur inhoudelijk willen reageren:
Seks met kinderen wordt 'goedgekeurd' onder het motto 'als het kind het maar voor het zeggen heeft, en plezier ervaart'.
Hebben jullie echter weleens nagedacht over de relatie tussen kind en ouder? Een kind (zeker onder de 12) ziet in het algemeen op tegen volwassenen. Als deze volwassenen vervolgens zeggen dat het 'normaal' is om seks te hebben, zal het kind op dat moment niet beter weten. Op de zelfde manier dat een kind helpt met het huishouden om de ouders blij te maken, zal het dan sexuele handelingen verichten om de volwassene blij te maken. Een kind heeft slechts behoefte liefde en aandacht, niet aan seks. Op latere leeftijd zal het kind zich dus erg gebruikt en misbruikt voelen, wat vervolgens weer desastreuze gevolgen zal hebben op zijn/haar latere relaties. Wiens belang hebben jullie voor, het belang van het kind dat nog een heel leven voor zich heeft, of je eigen (sexueel) belang?
Beste anoniem,
Dank voor de bijdrage. Een puur inhoudelijke reactie op uw post:
U lijkt iets of iemand te citeren als u de volgende zin schrijft: "Seks met kinderen wordt 'goedgekeurd' onder het motto 'als het kind het maar voor het zeggen heeft, en plezier ervaart'"
Dat citaat staat echter niet in de FAQ daarboven.
Wat daar wel in staat, is een lijst met criteria waaraan volgens een aantal pedofielen een eventuele seksuele relatie tussen een volwassene en een kind zou moeten voldoen. We heben het dan dus over een hypothetische situatie.
Vervolgens wordt daaraan door wetenschapper Frans Gieles een conclusie verbonden voor de huidige concrete situatie. Hij vindt dat in de huidige omstandigheden niet aan die voorwaarden kan worden voldoen. Seks tussen kinderen en volwassenen is daarom dus geen goed idee. Als team pedofilie.nl staan wij achter die conclusie. Daarmee hebben we, naar onze mening, het belang van het kind voor ogen.
Let wel: dat is slechts de mening van de mensen van het team achter deze site. Er zullen ongetwijfeld veel mensen zijn die er heel anders over denken.
vriendelijke groet,
maarten
team pedofilie.nl
Seks met kinderen wordt 'goedgekeurd' onder het motto 'als het kind het maar voor het zeggen heeft, en plezier ervaart'.
Sommige mensen hebben die opvatting inderdaad
Hebben jullie echter weleens nagedacht over de relatie tussen kind en ouder? Een kind (zeker onder de 12) ziet in het algemeen op tegen volwassenen. Als deze volwassenen vervolgens zeggen dat het 'normaal' is om seks te hebben, zal het kind op dat moment niet beter weten. Op de zelfde manier dat een kind helpt met het huishouden om de ouders blij te maken, zal het dan sexuele handelingen verichten om de volwassene blij te maken.
Dat klopt. En dat moet ook iedereen ongeacht waarmee altijd in de gaten houden als ze omgaan met kinderen.
Op latere leeftijd zal het kind zich dus erg gebruikt en misbruikt voelen, wat vervolgens weer desastreuze gevolgen zal hebben op zijn/haar latere relaties.
Die kans is zeker aanwezig ja.
Wiens belang hebben jullie voor, het belang van het kind dat nog een heel leven voor zich heeft, of je eigen (sexueel) belang?
Altijd dat van het kind.
Maar nu heb ik nog een vraag voor jou. Heb je uberhaupt gelezen waar deze site over gaat? Wat voor soort site het is? En haal je nu niet verschillende sites door elkaar?
--
The problem with people is that they're only human...
In de FAQ ben ik het echter niet helemaal mee eens met het idee dat een kind-volwassene relatie niet schadelijk hoeft te zijn, onder bepaalde omstandigheden. Er zit wel een punt in, omdat vooral in de middeleeuwen 16 jarige meisjes met oudere mannen werden uigehuwelijkt, wat voortkwam uit de hoge sterf gevallen onder volwassenen, waardoor een groot deel van de populatie bestond uit tieners. Dan is er ook minder keus. Maar nu is het anders. Dit zijn niet de middeleeuwen.
Nu is er geen reden om naar tieners of kinderen te keren. Kinderen zijn kinderen. Zelfs tieners zijn nog in de ontwikkeling om volwassen te worden en zijn dus nog niet uitgegroeit geestelijk en lichaamelijk. Ze zijn nog onderhevig aan allerlei veranderingen en persoonelijk (er zijn vast genoeg mensen die het oneens met mij zijn en dan heb ik het niet over pedofielen), vind ik dus dat volwassenen eigenlijk tieners gewoon moeten laten uitgroeien, uit school, lichaamelijk en ook mentaal. Dan zijn ze zeg maar 'klaar' met hun jeugd, al hun veranderingen.
Soms vinden mensen dat kinderen het zelf ook wel kunnen beslissen, maar de intelligentie van een kind zegt niets. Als ze volwassen zijn kunnen ze daar best spijt van hebben, of vlak er achteraf al. Omdat een kind gelooft dat ze klaar voor een intieme relatie zijn of het willen, betekent niet dat het ook zo is. Ieder kind is overtuigt van hun visie op het moment. Als men terug denkt, kan men vast wel herinneringen ophalen van momenten dat je heilig overtuigt was van bepaalde dingen. Zoals dat er een monster onder je bed zat, dat de Kerstman echt bestaat, dat iets groen is, niet blauw. Kortom, allerlei gebeurtenissen waarvan een kind/tiener (valt onder hetzelfde, in feite, want een tiener is gewoon een ouder kind wat nog in de groei zit op elke manier en geschoold moet worden op elke manier) er heilig van overtuigt is dat zij of hij het goed heeft gedaan, dat zij of hij gelijk heeft.
Maar het zijn nog steeds kinderen.
Ze zijn niet volgroeit, hebben niet genoeg levenservaring of kijk op bepaalde situatie's, hoe slim een kind ook is (er zijn genoeg voorbeelden van tieners, bijvoorbeeld, die seks te lichtzinnig opvatten en dat kan allerlei concequencies hebben, ondanks dat ze zo hoog scoren op school, zo slim zijn, etc.). Daarom ben ik de voorstander van het geheel wachten tot het kind helemaal klaar is met groeien op elke manier dat er is. Dat ze zijn volgroeit zoveel ze konden en feitelijk, volwassenen zijn (ook al kan je beargumenteren dat er nog genoeg mensen zijn die zich erg onvolwassen gedragen..maar dat is een ander onderwerp). Dan zit het altijd goed. Zeg maar zoals een rups die daarna in een cocoon gaat, maar pas volwassen is en klaar is voor echte serieuze zaken als de rups uit de cocoon als vlinder te voorschijn komt en dus volwassen is, weg kinder jaren, en klaar is voor o.a. intieme relatie's.
Maar goed. Dat is slechts mijn mening. Ieder haar of zijn opinie.
Ik vind de richtlijnen die Norbert postte (van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen) eigenlijk beter. Daarin worden andere, verantwoordelijke volwassenen erbij gehaald, zoals de ouders, die een beter zicht hebben op bepaalde dingen en het kind beter kunnen beschermen tegen mogelijke hachelijke situaties, dan het kind zelf. Op die manier heeft het kind ook steun en voelt zich niet op zichzelf aangewezen om zulke verantwoordelijke beslissingen te nemen en heeft dan ook extra opinie's en advies. Zoals ik eerder schreef, kan een kind namelijk op zichzelf verkeerde, niet goed doordachte vergissingen maken, die op onderwerpen van gewicht zoals intimiteit, die ernstige gevolgen kunnen hebben en spijt. Dus ze hebben steun nodig om dit soort beslissingen, met meer inzicht te kunnen nemen en zich niet alleen voelen of onder druk of impulsief iets doen, omdat ze toevallig op dat moment een goede bui hadden, nieuwsgierig waren, iemand dwars wilde zitten, etc. Eigenlijk zouden ze zulke beslissingen pas moeten nemen wanneer ze volwassen zijn, niet als kind, want kinderen horen kinderen te zijn. Niet nu al zorgen maken en beslissingen nemen over zulke zware taken.
Ik herhaal even de genoemde richtlijnen van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen, (niet de uitgangspunten van deze site) voor het gemak, om aan te wijzen wat ik bedoel:
1. Instemming van zowel het kind als de volwassene.
2. Openheid naar de ouders van het kind.
3. Vrijheid voor het kind om zich terug te trekken uit de relatie op elk willekeurig moment.
4. Harmonie met de ontwikkeling van het kind.
Hallo,
Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op onze FAQ. Kort samenvattend zegt u dat u vindt dat jongeren geen intieme seksuele relaties aan zouden moeten gaan omdat zij zich nog aan het ontwikkelen zijn. Nu is er natuurlijk een onderscheid tussen een intieme seksuele relatie en lichtere vormen van seksualiteit, maar ik wil er toch even op wijzen dat wanneer een kind/jongere geen ruimte krijgt voor zijn of haar seksualiteit, er juist schade ontstaat. Het kind kan zijn of haar gevoelens niet uiten, blijft er mee zitten, voelt zich wellicht zelfs gedwongen om ze te onderdrukken.
Nu zult u zeggen dat het uiten van de seksuele gevoelens niet meteen doormiddel van een intieme seksuele relatie hoeft en dan ben ik het ook helemaal met u eens, maar graag zou ik toch eens uw visie horen over hoe kinderen en jongeren uiting zouden moeten geven aan hun gevoelens van seksualiteit.
Verder geeft u aan dat de richtlijnen van MARTIJN en anderen bepaalde zaken dekken die de richtlijnen die door ons gepubliceerd zijn dat niet doen. Ik denk dat onze vierde richtlijn de openheid naar de ouders vanuit het kind al impliceert, maar daarnaast nog veel verder gaat, want ook tegenover bijvoorbeeld een leraar, mentor, hulpverlener, noem maar op... kan een kind zich met een geheim opgezadeld voelen. Zoals al aangegeven in het citaat van dr. Gieles is dat feitelijk niet haalbaar, waaruit ons standpunt dan weer voortkomt dat seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen gezien de geldende opvattingen niet wenselijk zijn.
Ik ga echter tot op zekere hoogte ook met u mee; onze vierde richtlijn zou duidelijker geformuleerd kunnen worden. Ik zal even met mijn medeteamleden overleggen of wij daar een wijziging willen aanbrengen. Ook MARTIJN's vierde richtlijn zie ik wel als een mogelijke toevoeging.
Met vriendelijke groet,
Jorge, team Pedofilie.nl
Ik wil ook graag even iets bijdragen. Op zich ben ik het er ook mee eens dat jongeren (tieners) nog niet volwassen genoeg zijn voor bepaalde beslissingen, en nog niet uitgegroeid zijn. Maar ik vraag me dan een beetje af wanneer ze dat wèl zijn. Want al die mooie opvattingen die ik hier lees over de ontwikkeling van het kind gaan eigenlijk alleen maar over de "upper class" kinderen. Het algemene idee is het VWO (of toch minstens de HAVO) afmaken, en dan doorleren, afstuderen, en zo de volwassenheid inrollen.
Maar hoe zit het dan met al die koters die op hun zestiende klaar zijn met de MAVO (sorry, het VMBO) en ergens gaan werken? Die vanaf dat moment hun eigen leven op gaan bouwen? Deze mensen zijn op die leeftijd uitgeleerd, en ik denk ook uitgegroeid in hun opvattingen over seksualiteit - voor zover ze dat niet al veel eerder waren. Toch moeten ze twee jaar wachten voor ze legaal seks kunnen hebben met iemand (wat ze in praktijk natuurlijk niet doen). Da's toch eigenlijk een beetje vreemd?
En valt er niet wat voor te zeggen dat de gemiddelde jongere uit het VWO of de HAVO over het algemeen een verantwoordelijkere kijk op seks heeft dan de gemiddelde jongere van het VMBO? De gemiddelde ontmaagdingsleeftijden liggen daar in elk geval opmerkelijk hoger. Da's dan eigenlijk ook weer een beetje vreemd. Want als 16-jarigen van het VMBO met hun eigen leven seks zouden moeten kunnen hebben vóór hun 18e, dan zouden deze, meer verantwoordelijke mensen dat toch zeker ook moeten kunnen hebben?
Misschien ligt uw standaard gewoon iets te hoog; ook volwassenen leren nog, en zijn nog aan verandering onderhevig. En lang niet alle volwassenen zijn verantwoord bezig als het om seks gaat. En wat u misschien niet beseft is dat een "gewone" leerling die het VWO in één keer doorloopt met voldoendes (geen negens ofzo) al tot de 5% slimste mensen ter wereld behoort. Dus als u diezelfde slimme mensen één of twee jaar eerder dingen wilt verbieden, dan zou u misschien die andere 95% van de wereld ook maar eens een lesje moeten gaan lezen..?
Wat ik maar wil zeggen is dat "klaar" of "uitontwikkeld" zijn nogal relatief is, en dat wij er een nogal hoge standaard voor neigen te hanteren in onze westerse rijke cultuur. Een standaard waar de jongeren zelf vaak niet op zitten te wachten, en die ze evenzovaak niet verdiend hebben... Snapt u wat ik bedoel?
Voelt een pedofiel zich altijd aleen tot de zelfde leeftijd aangetrokken? Of verandert dit als je ouder wordt?
Er is geen regel die voor alle pedofielen geldt, want mensen zijn nu eenmaal enorm verschillend.
Er zijn ook geen wetenschappelijke onderzoeksresultaten hierover.
Maar naar mijn ervaring schuift de leeftijdsgrens over het algemeen wat op naar boven. (Mensen die op hun 20 alleen vallen op kinderen voor hun puberteit, voelen zich op hun 30e/40e vaak ook aangetrokken tot bv. 15jarigen.)
Net als Roderik heb ik de indruk dat geen algemene regel bestaat maar dat het wel vaak voorkomt dat de bovengrens van de leeftijd waartoe men zich aangetrokken voelt deels naar boven opschuift.
Zo zou ik me als 17-jarige nooit 'pedofiele aantrekking' hebben gevoelt voor een 15-16-jarige (deze werden ervaren als 'leeftijdsgenoten') terwijl dat nu (zo'n 15 jaar later) wel een leeftijd is waartoe ik me aangetrokken kan voelen.
Pedofielen voelen zich hoofdzakelijk tot een bepaalde leeftijdscategorie (en geslacht) aangetrokken maar die leeftijdscategorie is zelden strikt begrenst. Bovendien hebben wel wat pedofielen naast hun pedofiele gevoelens ook (in mindere mate) heterofiele en/of homofiele gevoelens. Een mogelijke goede verklaring die ik ooit van iemand gehoord heb is dat alle mensen bepaalde (fysieke en psychische) kenmerken aantrekkelijk (of net niet aantrekkelijk) vinden. Bij pedofielen zijn deze kenmerken van aantrekking hoofdzakelijk terug te vinden bij kinderen wat niet inhoudt dat bepaalde van die kenmerken niet in meerdere of mindere mate terug te vinden zijn bij bepaalde volwassenen.
Ook bij hetero's en homo's evolueert de leeftijd waartoe men zich aangetrokken voelt. Maar terwijl deze leeftijd bij pedofielen maar beperkt evolueert loopt deze bij hetero's en homo's eerder parallel met hun eigen leeftijd. Hoewel er natuurlijk wel wat kinderen zijn die zich aangetrokken voelen tot (bijna) volwassenen (denken we maar aan het succes van 'boys-bands' bij meisjes) en ook aan deze evolutie een einde komt. Want hoewel liefde maakt dat ook veel oudere mensen zich tot hun partner aangetrokken voelen vermoed ik dat ook veel oudere hetero's of homo's zich toch hoofdzakelijk tot veel jongere (maar volwassen) mensen aangetrokken voelen. Het aantal 50-jarigen (om maar een leeftijd te noemen) die veel van hun leeftijdgenoten echt aantrekkelijk vinden zou best wel eens behoorlijk klein kunnen zijn.
Bedankt voor jullie antwoord.
Ik zelf zit op het moment midden in een zoektocht naar het hoe en wat met mijn gevoelens, En ik heb nog heel veel vragen. Ik weet niet altijd hoe of waar ik ze kan stellen.
tot later.
Tristan
Hoi ik heb weer een vraag.
Ik lees op de site dat een aantal mensen met kinderen werkt,of regelmatig met kinderen omgaat. Wat heeft dit voor invloed op je. Hoe is jullie kijk daar over. Ik zelf kom regelmatig kinderen tegen, die vind ik leuk of niet maar daar houd het ook op. Ik heb geen kinderen waar ik intensief mee om ga, Dus ik kan niets met mijn gevoel, Het loopt dood zeg maar. Is omgaan met kinderen het enige wat je er mee kan of zijn er nog andere manieren om met dit gevoel omtegaan.
tot later
Tristan
Ik lees op de site dat een aantal mensen met kinderen werkt,of regelmatig met kinderen omgaat. Wat heeft dit voor invloed op je.
Ik geloof dat mensen er in het algemeen wat 'rustiger' door worden.
Als je alleen met kinderen 'in je hoofd' bezig bent, heb je alleen je verwachtingen en verlangens. Als je 'in het echt' met kinderen omgaat, valt dat vaak deels weg. Meestal ben je bezig met 'heel normaal' contact hebben, wat de evt. onrealistische verlangens, en de 'idealisatie' van kinderen, een stuk minder maakt.
En de evt. gedachten van 'als ik met kinderen zou kunnen omgaan zou het leven zoveel leuker/beter zijn' zijn natuurlijk ook weg. (Ongeacht of het leven echt leuker/beter voelt. Kan wel, hoeft niet. Meestal wel iets, denk ik.)
Dus ik kan niets met mijn gevoel, Het loopt dood zeg maar. Is omgaan met kinderen het enige wat je er mee kan
Ik zou niet zo snel iets anders weten...
Bij de meeste dingen (stel, je hebt een verlangen om te gaan bergbeklimmen) ga je het doen, en dan kom je er achter of het echt leuk is (en dan ga je er mee door) of niet (en dan is het uit je hoofd.) Dat is meestal wel 'de' manier.
Het enige andere wat ik kan verzinnen, wat in de buurt komt, is veel praten (en dan vooral in het echt, niet via forum) met mensen die wel met kinderen omgaan. Dan krijg je ook een beetje een beeld mee.
Overigens is het niet zo dat je meteen met al je gevoel iets kan. Ik zei dat veel mensen er wat 'rustiger' door worden... maar als je bv. echt verliefd word op een kind waar je mee omgaat, dan loop je nog steeds even hard (of misschien nog wel harder) tegen een grens op waar je niets met je gevoelens kunt doen. Die 'grens' gaat nooit helemaal weg, denk ik.
Ik geloof dat mensen er in het algemeen wat 'rustiger' door worden.
Even een wat concretere invulling met een persoonlijk dingetje waar ik ineens aan moest denken:
Ik heb ook 'vriendjes', niets hevigs, gewoon jongens die ik af en toe zie.
Ik kan soms na een tijd best hevig verlangen om ze weer te zien. Ik weet ook dat zij het heel leuk vinden, aan de enthousiaste reacties en de manier waarop er afscheid genomen wordt.
Maar als ik dan weer bij ze ben? Sja. dan.... dan niets, eigenlijk. Dan is dat verlangen ook zo'n beetje weg omdat we meestal niets bijzonders te doen hebben.
Als ik gewoon bij ze thuis ben, praat ik ook gewoon met de ouders en zijn de kids vaak (behalve een praatje en misschien wat bij de computer doen) ook hun eigen ding aan het doen. Dan gebeurt het wel dat ik na een uurtje uit mezelf maar weer opstap omdat er toch niets te doen is verder, en ik helemaal niet zo'n gevoel heb van "oh ik wil toch zo ontzettend graag bij je in de buurt blijven". Het is gewoon normaal contact en de rest van het gevoel is op dat moment grotendeels weg. (Ik denk dan afentoe nog wel eens eventjes "oh wat ben je toch leuk *zwijmel*" maar dat heeft niet de overhand.)
En als ik bv. met ze zwem, is het bijna net zo normaal. Dan kijk ik heus af en toe wel eens een halve seconde met een scheef oog van "oh wat ben je toch eigenlijk mooi/leuk/lekker", net als naar de andere jongens die daar rondlopen. En die momentjes zijn wel leuk en 'opwekkend'. Maar verder is er geen hevig verlangen en geen hevig gelukkig gevoel ofzo. Ik heb het gewoon naar mijn zin met een beetje in het zwembad spelen enzo.
En er is ook niet de constante neiging om die zwembroek van hun lijf te trekken, om het maar zo te zeggen 
Gelukkig niet zeg... in mijn achterhoofd weet ik denkik goed genoeg dat als dat wel zo zou zijn, de middag in het zwembad er niet leuker op zou worden -- waarschijnlijk alleen maar frustrerender.
Gevoelens van verlangen (en bv. seksuele fantasieen) zijn er vooral als ik een tijd niet bij ze in de buurt ben geweest.
Dat is ergens heel typisch, die 'tweedeling' in gevoelens. Maar ook wel weer logisch, ergens.
Hallo
Het is al een tijdje geleden dat ik deze (en nog andere)reactie kreeg op mijn vraag van 24 aug. Inmiddels heb ik diverse manieren gevonden om invulling tegeven aan m'n gevoel. Zo als films en muziek.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen, In je reactie hier boven heb je het over seksuele fantasieen, Hoe ga je daar mee om? Sinds twee weken droom ik 's nachts over seks met kinderen,en daar voel ik me niet echt prettig bij, Kan ik daar van af komen? Alleen door de gedachte al kan ik niet meer slapen.
"Sinds twee weken droom ik 's nachts over seks met kinderen,en daar voel ik me niet echt prettig bij, Kan ik daar van af komen? Alleen door de gedachte al kan ik niet meer slapen."
Ik heb daar de laatste tijd ook meer "last" van. Misschien is het de tijd van het jaar Ik heb geen idee hoe je er vanaf kunt komen, maar je kunt je er wel een heel stuk prettiger bij voelen door je te realiseren dat het maar dromen zijn, en dat je zoiets in het echt nooit zou doen.
Succes ermee!
Misschien wel, Als ik iets geleerd zou hebben van m'n zoektocht in m'n gevoel, is het wel dat je dingen moet accepteren en verzetten geen zin heeft. Valt niet mee voor een controle freek als ik.
Dit betekend wel dat ik de grens die ik mezelf gesteld heb ga verleggen. Ligt m'n grens misschien tehoog?
Hoe ik dit helemaal moet vormgeven weet ik nog niet,Vooral het willen van iets wat ik niet wil is erg moeilijk samen tevatten.
Bedankt voor jullie hulp.
Hoe ik met seksuele fantasieen omga... uh... ik heb ze gewoon. Het enige nadelige ervan is dat ik daardoor soms de neiging heb om 's ochtends nog langer in bed te blijven liggen terwijl ik er allang uit moet
Ik voel me er verder niet onprettig bij. Dat heb ik in het begin wel gehad, maar ik weet eigenlijk niet precies meer waarom dat zo was, en hoe dat is overgegaan...
Een van de redenen was volgens mij de angst dat ik me minder zou kunnen 'inhouden' tegenover jongens in het echt. Ik heb daar wel op gelet, en dat blijkt best mee te vallen. Ik weet goed genoeg dat de jongens die ik ken daar niet op zitten te wachten (of dat het om andere redenen geen goed idee is om achter die fantasieen aan te jagen).
Gedurende de jaren is mijn angst overgegaan, en volgens mij daardoor ook mijn onprettige gevoelens bij de fantasieen.
Helaas heb ik geen praktische tips voor je hoe je er vanaf komt. (Van de fantasieen of van het je daar niet prettig bij voelen...)
Hoi
Ik wilde vragen, Heeft iemand van jullie zelf kinderen, En hoe ga je daar mee om.
Hoi allemaal
Omdat ik nog geen reactie op mijn vraag hier boven heb gekregen zal ik m een beetje concreter maken.
De situatie, Ik ben bijna 30 ,getrouwd met een leuke man ,gezellig huis ,goede baan ,enz..
kortom alles is leuk en gezellig, En nu staan we op een punt dat we kinderen willen. Daar zijn we dan ook mee bezig ,En dan komen er wel een aantal vragen over hoe ons en zeker mijn leven er uit gaat zien als we straks kinderen hebben.
Wat zijn de(problemen)dingen die ik kan tegenkomen?
We kunnen nachten lang door praten over hoe ons leven er uit zal gaan zien en hoe bepaalde situaties kunnen gaan voor komen ,Maar ik wil wat meer antwoorden of verhalen van anderen horen.
Zoals ,is het wel oke om als pedofiel kinderen optevoeden? Hoe ga je om met de dagenlijkse dingen in bad doen ,aan en uitkleden en zo.Zou je opgewonden kunnen raken van je eigen kind? Of denk ik er te moeilijk over na.
Ik weet van mezelf heel goed waar ik de grens heb gelegd en ik ben niet bang dat ik daar over heen ga of zo. Maar ik wil over alles wat ik doe graag van tevoren nadenken.
Ik hoor graag.
Tristan
Ik kan niet uit ervaring spreken maar ik heb er wel e.e.a van anderen over gehoord. Die wisten me eigenlijk allemaal te vertellen dat je op je eigen kinderen eigenlijk normaal niet verliefd wordt. Niet op 'die' manier in ieder geval. Gewoon net als alle ouders eigenlijk.
Vriendjes en/of vriendinnetjes daarintegen kan nog wel eens lastig zijn schijnt
--
The problem with people is that they're only human...
Hoi
Wat moet je doen,waneer je weet dat iemand kinderporno in z'n computer heeft? Een paar maanden geleden hebben we een huis gekocht van iemand. Aardige mensen (gezinnetje met 2 kinderen)
We zijn een paar keer bij ze wezen eten heel gezellig,dus hebben we ze een beetje leren kennen. Omdat ze naarhet buitenland zijn verhuisd hebben we dingen zoals,telefoon,casema en zo ook internet over genomen. Niks aan de hand tot blijkt dat die meneer het internet gebruikt om kinderporno op tezoeken. In de eerste instantie schrok ik van hoe dicht bij het kan zijn,zonder dat je ook maar iets in de gaten hebt. En nu vraag ik me af kan ik er iets aan doen of,is het wel aan mij om iets tedoen? Confronteren is ook wel weer heftig,en dan nog zou het helpen.
Je zou melding kunnen maken met het Meldpunt Kinderporno, maar wanneer je daarvoor kiest betekent dat wel dat er een realistische kans is dat deze meneer een flinke gevangenisstraf krijgt. Persoonlijk zou ik daar moeite mee hebben als iemand alleen maar kinderporno bekijkt en verder niets verkeerd doet. Ik zou dus meer van deze man willen weten. Maar een directe confrontatie is, zoals je al zei, misschien ook geen goed idee. Wel geloof ik dat je advies in zou kunnen winnen bij het Meldpunt, of wellicht bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling.
Ik wens je veel succes met deze lastige situatie.
Jorge bedankt voor je reactie.
Uit je reactie maak ik eigenlijk een beetje op dat de ernst van deze situatie wel meevalt. Het is ook niet mijn bedoeling om deze meneer in de gevangenis tekrijgen,maar meer hem het testoppen ,maar eigenlijk kan ik niks doen. waarom doen mensen dit? Ik kan niet begrijpen dat iemand die van kinderen houd zo met ze om kan laten gaan.
Hoi,
Ik heb niets gezegd over de ernst van de situatie. Die kan ik namelijk totaal niet beoordelen. Ik zou het wel serieus opnemen en zeker even bij de instanties die ik je heb aangeraden om advies vragen. Je vraag "waarom doen mensen dit" wil ik even in perspectief plaatsen: Iemand laat niet door naar kinderporno te kijken mensen op de manier die in die kinderporno wordt afgebeeld met kinderen omgaan. Dat doe je pas als je betaalt voor kinderporno, of er ruilmiddelen voor aanbiedt. Je weet nu gewoonweg niet wat er aan de hand is, en of het ernstig is of niet, en da's heel lastig uit te vinden. Daar mag je best hulp bij vragen!
Succes nogmaals!
Hoi
Ik neem het zeker wel serieus,En ben ook op de sites geweest die je aan raade, Op de sites zelf stond wienig informatie behalve aangifte doen bij politie. En dat wil ik juist niet,we hebben het zomaar over 4 tot 6 jaar gevangenis of een boete in categorie 5 (weet niet hoe veel dit is maar vast niet weinig) Morgen kan ik nog informeren bij advies kindermisbruik.
Verder denk ik dat elke vorm van kinderporno verkeerd is al zou het gratis zijn ,en met kinderporno bedoel ik niet plaatjes van jochies in een klein zwembroekje die net even in een moeilijke houding zitten.Ik heb het hier over echt sexfilmpjes waar voor betaald moet worden.
Veel meer valt er over de situatie niet meer uit tevinden die mensen wonen nu in het buiten land.
alvast weer bedankt.
Ik zie dat je intussen in de juiste handen terecht bent gekomen, goed dat je contact hebt opgenomen met die instanties!! Even bot geformuleerd: Als zij niets voor je kunnen doen sta je er alleen voor...
Ik hoop wel dat je deze situatie tot een goed einde kunt brengen!
Groeten, Jorge
Hoi Jorge
Dat er een goed einde gaat komen,vast wel. Maar hoe dat weet ik nog niet presies. Het idee Dat ik iemand z'n toekomst in handen heb is wel eng.
Bureau kindermishandeling was heel behulpzaam,Maar er is nog niet een eindconclusie uitgekomen.Hoewel confronteren lijkt voor nu nog de meest goede optie.
Wat ik nog wil vragen zou deze meneer gevaalijk kunnen zijn voor (zijn) kinderen. Het zal vast wel kunnen maar het hoeft niet zo te zijn. Zijn daar gegevens over in het algemeen?
Alvast weer bedankt
Deze meneer zou gevaarlijk kunnen zijn voor kinderen ja. Net als elk willekeurig persoon, maar de kans is misschien net iets groter als je bedenkt dat ie blijkbaar iets met kinderporno heeft (let ook even op de vragen van Lorem Ipsum en Roderik, die zich erecht afvragen hoe/waar je precies die kinderporno gevonden hebt). Er zijn voor zover ik weet geen gegevens over het verband tussen bezit van kinderporno en het risico dat iemand gevaarlijk is voor kinderen.
Met andere woorden: Er valt geen zinnig woord over te zeggen of deze meneer gevaarlijk is voor kinderen. Daarvoor zul je meer informatie moeten hebben, en die heb je niet...
Groeten, Jorge
Hoi jorge
Inderdaad die informatie heb ik niet. En kom ik ook niet achter denk ik.Of ik moet het hem vragen.
De vragen van Lorum Ipsum en Roderik heb ik al beantwoord, Heb je vast al gelezen.
Bedankt voor je hulp,en ik hou wel contact over wat ik uiteindelijk wil gaan doen.
Hoi
Zoals beloofd zou ik contact houden . Inmiddels weet ik hoe ik het hele verhaal wil vorm geven. Maar inmiddels zijn die mensen verhuisd en ik heb geen gegevens meer.Dus kan ik ze nu niet berijken,Misschien nemen ze nog eens contact met ons op.Dan zal ik zeker m'n verhaal vervolgen.
groeten..
Na het doorlezen van het kinderporno verhaal ben ik eigenlijk benieuwd wat "jullie" standpunt is ten opzichte van kinderporno. Als ik pedofilie kan vergelijken met heteroseksualiteit dan kan ik me voorstellen dat een pedofiel, netzoals een heteroseksuele man graag naar sensueel naakte vrouwen kijkt, een voorliefde heeft voor seksueel getinte foto's of filmpjes met kinderen. Al helemaal omdat er in de samenleving niet of nauwelijks de mogelijkheid is om aan deze seksualiteit lucht te geven. Misschien volg ik hier kromme logica, maar ik ben benieuwd hoe jullie hier tegen aan kijken!
Ik denk dat je gelijk hebt; die voorliefde is er zeker. Sommigen verlangen er helemaal niet naar; een grote groep zou het zeker wel spannend vinden, die filmpjes.
tegelijk is er bij velen de overtuiging dat "seksueel getinte foto's of filmpjes met kinderen" per definitie onvrijwillig is, dus kindermisbruik en schadelijk voor het kind. Dat is dus het verschil met 'volwassen' porno.
Dus van die groep kijken een heleboel mensen toch geen kinderporno, omdat kijken naar kindermisbruik niet leuk is. Of ze doen het niet omdat het illegaal en dus gevaarlijk is.
Op 'forums van pedofielen' onderling draait het bij discussies over dit onderwerp altijd uit op felle veroordelingen van iedereen die kinderporno kijkt. Ik wil hier wel bij aantekenen dat dat dus degenen zijn die zich laten horen; het zou dus goed kunnen dat de 'liefhebbers' gewoon voor het grootste deel hun mond houden - of liegen.
hee,
nou ik begrijp echt de balle ervan, jullie lijken wel trots te zijn. ik vind het heel moeilijk om dit te lezen maar kan er helaas niet mee stoppen, wel hoop ik dat jullie een goeie psych(iater)oloog zoeken en er is met een normaal iemand gaan praten! het lijkt hier wel een commune! verdomme, jullie scheuren familie leven uit elkaar, en vinden dat geil!?!? heel debiel, en dat het goedgekeurd moet worden wat ik schrijf door een pedofiel vind ik helemaal achterlijk! jullie kunnen niks goedkeuren, aangezien jullie een grootte fout begaan! ik gun jullie de grootste problemen in jullie leven en een gevangenis straf en daar is flink uit elkaar getrokken worden!
ik ben als 8 jarig jongetje misbruikt door me buurman, en gelukkig kan hij dat niet meer na vertellen, want ik had mezelf opgevroten als hij nog in leven was! dus de dood aan pedo's!
persoonlijke reactie's? kom maar door [e- mail adres verwijderd]
ben benieuwd of jullie ballen hebben! sukkels
Welkom! Wat fijn dat je hier post! De volgende keer mag het wel iets fatsoenlijker. Maar goed, je begrijpt er dan ook niets van. (neem ik je niet kwalijk hoor!)
Overigens zorgen reacties als deze ervoor dat er een goedkeuringrij nodig is.
Er zijn nou eenmaal mensen met pedofiele gevoelens – of je wilt of niet. Ze zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn.
Er zijn veel pedofielen die op een goede manier hiermee hebben leren omgaan. Zij scheuren geen families uit elkaar en hebben geen seks met kinderen.
Soms is het inderdaad best handig om je gevoelens met een psycholoog of psychiater te bespreken. Ik heb dat gedaan en het was bevrijdend om van hem te horen dat ik op een goede manier omging met mijn gevoelens! Ben ik hier trots op? Nee, ik ben nooit trots geweest op mijn seksuele geaardheid. Ik heb hier nooit voor gekozen. Ben jij wel trots op je geaardheid?
Ik vind het oprecht beroerd voor je dat jij slachtoffer bent geworden van (waarschijnlijk) een pedofiel die zijn handen niet thuis kon houden. Het verkrachten van kinderen is nooit goed te praten. Verreweg de meeste pedofielen zullen het hier mee eens zijn. Pedofielen zijn niet per definitie seksueel ontremd.
Aan je felle reactie heb jij blijkbaar wel behoefte aan hulp. De agressie in je tekst vind ik onfatsoenlijk en niet gepast. Ben je in het dagelijks leven ook zo ongeremd agressief?
Doe het rustig aan,
Met vriendelijke groet,
Meso
hee,
nou ik begrijp echt de ballen ervan, jullie lijken wel trots te zijn. ik vind het heel moeilijk om dit te lezen maar kan er helaas niet mee stoppen, wel hoop ik dat jullie een goeie psych(iater)oloog zoeken en er is met een normaal iemand gaan praten! het lijkt hier wel een commune! verdomme, jullie scheuren familie leven uit elkaar, en vinden dat geil!?!? heel debiel, en dat het goedgekeurd moet worden wat ik schrijf door een pedofiel vind ik helemaal achterlijk! jullie kunnen niks goedkeuren, aangezien jullie een grootte fout begaan! ik gun jullie de grootste problemen in jullie leven en een gevangenis straf en daar is flink uit elkaar getrokken worden!
ik ben als 8 jarig jongetje misbruikt door me buurman, en gelukkig kan hij dat niet meer na vertellen, want ik had mezelf opgevroten als hij nog in leven was! dus de dood aan pedo's!
persoonlijke reactie's? kom maar door [e- mail adres verwijderd]
ben benieuwd of jullie ballen hebben! sukkels
http://www.pedofilie.nl/node/412
Even een verwijzing naar wat mij is overkomen. Niet dat ik me er zielig onder voel; ik heb de hulp gehad die ik nodig had, en besef heel goed dat ook de daders destijds op hun beurt slachtoffer waren. Mogelijk als gevolg van wat ik meemaakte (maar niet noodzakelijk daardoor) voel ik nu wel voor jongens wat meer mensen hier voelen. Beschouw me maar als een pedofiel, want dat is nu eenmaal de definitie toepassen, daar hebben we taal en woordenboeken voor.
Ja, je mag zeggen dat ik er trots op ben! Ik ben er ook trots op als een jongen naar me toekomt met vragen, met onzekerheden, met gevoelens. Vragen die in deze tijd (helaas) door kinderen niet zo makkelijk meer voorgelegd worden aan een van de twee werkende ouders, of aan de partners van de gescheiden ouders...
Als zo'n knul dan naar me toekomt heb ik de tijd. Dan neem ik de tijd, dan maak ik tijd.
Waarom? Omdat ik mijn trots gestreeld voel, en vind dat die knul recht heeft op antwoorden, antwoorden waar hij wat mee kan, die hem verder brengen.
Als dat leidt tot een vriendschap geniet ik helemaal: dat betekent dat hij nog een keer terug wilt kunnen komen, maar betekent ook dat ik kennis zal maken met zijn ouders. Ik wil en zal niet tussen een kind en zijn ouders gaan staan. Als die laatsten de vriendschap niet zien zitten, dan zal ik die jongen teleurstellen, so be it! Door de openheid naar de ouders te geven, en te zorgen dat ze weten wie ik ben, hoe ik ben en hoe ik met hun zoon om wil gaan heb ik ervaren dat me nog nooit een vriendschap geweigerd is, zelfs niet na gesprekken waarin expliciet ter sprake kwam dat ik niet alleen vriendschap voel voor hun zoon, maar dat er zelfs van liefde sprake was.
Ik raad je aan: registreer jezelf hier, en ga eens gesprek met mensen die soortgelijke dingen meegemaakt hebben als jij. Het helpt om je eigen pijn een plaats te geven, om te "helen". Kijk dan nog eens rond in de wereld, en oordeel wat minder snel en minder diep uit de onderbuik. Het ga je goed!
georg
Omdat ze naarhet buitenland zijn verhuisd hebben we dingen zoals,telefoon,casema en zo ook internet over genomen. Niks aan de hand tot blijkt dat die meneer het internet gebruikt om kinderporno op tezoeken.
Dit moet u me even uitleggen... Een Internetabonnement is natuurlijk wel overdraagbaar, maar de gegevens die over die verbinding uitgewisseld zijn in het verleden zijn natuurlijk niet meer op te vragen. Bedoelt u dat u ook de computer van die mensen overgenomen heeft, en dat u op die computer kinderporno aangetroffen heeft?
Ik zeg dit niet om mierenneukerig te zijn, ik wil alleen even de kans uitsluiten dat u ergens kinderporno tegen kwam op Internet, en zonder al te veel kennis van zaken een oorzakelijk verband hebt gelegd tussen de vorige eigenaar van de aansluiting en het tegenkomen van kinderporno. Mensen halen dit soort dingen nog wel eens door elkaar, en het zou toch bepaald onprettig zijn om hier een fout in te maken.
Vriendelijke groeten,
L.I.
Hoi L.I
Om tebeginnen zeg maar gewoon je,zo oud ben ik ook weer niet.
Nee we hebben niet de computer over genomen. En ik had het inderdaad over internet .maar wat we overgenomen hebben is hun Email en internet acount.
in allegeval,bedankt voor je reactie.
...ik had er niet eerder aan gedacht, maar hij maakt een valide opmerking.
Waar heb je de kinderporno aangetroffen dan?
In hun e-mail account dat je overgenomen hebt?
(Heb je dan op dit moment een e-mail account + bijbehorend(e) e-mail adres(sen) dat eerder door de vorige bewoner gebruikt is? Lijkt me onhandig, zeg, zo van e-mail adres wisselen. Dan krijg je de hele tijd mail die voor hun bestemd was.
En het lijkt me wel erg dom van die meneer om in zijn e-mail account, dat hij aan jullie geeft, pornofilmpjes te laten staan. Of mailtjes met links naar KP sites.)
...dus waarschijnlijk is het ietsje anders dan wat ik nu zeg. Ik zou alleen niet precies weten hoe, op grond van je beschrijving. Over welke 'opslagruimte' op het internet (waar je kinderporno hebt aangetroffen en die eerst van de vorige bewoners was) heb je die kinderporno gevonden?
Netzogoed hoop ik dat dit niet te mierenneukerig overkomt, maar ik ben inmiddels benieuwd hoe dit zit, en er kunnen maar beter geen misverstanden ontstaan hierover. Wat L.I. zegt.
Hoi
Ik zelf heb niet zo veel verstand van hoe dat allemaal werkt met computers en internet, dat dit hier komt is al heel wat.
Dus ik moet alles aan m'n man vragen over hoe dat toen overgenomen is,en waar die KP stond.De situatie die je omschrijft klopt ongeveer wel.Tot we onze eigen internetaansluiting zouden krijgen konden we die van hem gebruiken.toen die meneer van uit het buitenland belde omdat hij een adres nodig had dat in z'n mail stond,heeft mijn man in hun mail gezocht naar dat adres,En ook in de prullenbak. en daar zat die KP in. Hij had het wel weggegooid maar niet helemaal uit z'n mail.Inmiddels hebben we onze eigen aan sluiting en is die andere opgezegd.
Ik denk dat je hier wel een beeld hebt van hoe en wat er is gebeurt.
Verder vind ik het wel goed dat je hier naar vraagt,Het is inderdaad beter om misverstanden te voorkomen.
Hallo,
Fijn om te zien dat je serieus ingegaan bent op mijn bedenkingen. Ik zit zelf in de ICT, en je wilt niet weten hoe vaak mensen computer, internet, e-mail, browser en website door elkaar halen.
"Inmiddels hebben we onze eigen aan sluiting en is die andere opgezegd."
Ik hoop dat jullie de gebruikersnaam en het wachtwoord van deze persoon wel nog bewaard hebben, evenals de naam van de vorige Internetprovider (die waarschijnlijk tevens de e-mailprovider was). Dan kunnen die e-mails namelijk hoogstwaarschijnlijk nog wel opgevraagd worden, en dan heb je tenminste iets om mee te beginnen, mocht je hier toch nog mee naar de politie willen stappen. Anders kunnen die niets met zo'n aanklacht.
Iets anders waar je even stil bij moet staan is dat iedereen natuurlijk porno naar deze man gestuurd kan hebben. Als het een mailtje (of een aantal mailtjes van dezelfde afzender) betreft, met plaatjes of links naar plaatjes, dat zonder toestemming van deze man naar zijn adres verstuurd is, en dat hij direct verwijderd heeft, dan heeft hij natuurlijk niets misdaan. Zijn map met verstuurde mailtjes is in dit opzicht interessanter.
Andere interessante punten:
Vanuit het standpunt van de politie maakt die e-mailaccount jullie even verdacht als de vorige eigenaar.
Een e-mail "spoofen" is werkelijk doodsimpel. Zolang er geen mensen met verstand van zaken naar kijken kan iedere gek een mailtje sturen dat ogenschijnlijk van jouw e-mailadres afkomstig is.
Mocht je hulp nodig hebben met de technische onzin: lorem-ipsum@hotmail.com
Of anders willen de admins van deze website je vast ook wel een handje helpen
Hoi L.I
De provider en namen weet m'n man vast nog wel,Maar ik ben niet van plan om aangifte tedoen,Ik denk dat dan de rest van zijn gezin meer gestraft wordt dan hij zelf, ik weet echter niet wat de straffen zijn in het land waar hij nu woont. Ik denk dat duidelijk maken dat dit niet kan en moet stoppen een beter idee is, Ik weet alleen nog niet hoe ik dit ga doen.En daarna wat voor reactie ik daar op kan verwachten.(Ik probeer nog steeds in het goede van de mens tegeloven)
En over technische onzin,hoe stuur je een e mail?
Bedankt en groeten
Ik denk dat duidelijk maken dat dit niet kan en moet stoppen een beter idee is, Ik weet alleen nog niet hoe ik dit ga doen
Tsja, het lijkt me het beste om de man ermee te confronteren. Misschien heeft hij wel een hele logische verklaring voor de aangetroffen KP in zijn e-mailbox. Lijkt me niet, maar je weet maar nooit En anders is het een goede manier om hem duidelijk te maken dat hij met gevaarlijke dingen bezig is, want voor hetzelfde geld hadden jullie hem aangegeven.
En over technische onzin,hoe stuur je een e mail?
Daarvoor heb je om te beginnen zelf een e-mailadres nodig. De meest populaire gratis aanbieder daarvan is nog altijd Hotmail: www.hotmail.com
Als je daar op Sign up klikt zal de website je wel verder helpen.
(ik weet niet of jullie dit willen plaatsen, het is gewoon mijn reactie na het lezen van jullie site. om te laten zien dat mensen niet altijd kortzichtig zullen denken )
ik kwam op deze site na het google'n van ' stichting martijn ' (wat blijk t een vereniging te zijn en geen stichting) na het lezen van een artikel.
op spunk.
ik werd nieuwsgierig en heb verder gelezen en verder gelezen. ik ben eigenlijk niet het persoon wat zich zo snel iets laat aanpraten en eerst zelf kijkt. zo werkt 'stichting martijn' vanalles genoemd, en weet ik niet of ik het daar mee eens moet zijn.
ik heb jullie FAQ gelezen. en de reacties daaronder en ben tot de conclusie gekomen dat de vertaling van de gemiddelde nederlander bij het woord ' pedofilie ' misschien wel verkeerd is. warempel misschien? maak daar maar zeker weten van, zo ben ik er achter gekomen dat er verschillende soorten pedofilie bestaat.
persoonlijk ben ik van mening dat pedofilie kan, maar dat de grens van 'seksuele handelingen' strikt in de gaten moet worden gehouden door de pedofiel zelf.
seks met het kind in geen geval. ik ben vrij open minded. maar een kind kan zo makkelijk geindoctrineerd worden door een volwassene. of een ouder persoon,
de van dale is trouwens ook niet zeer correct. in het online woordenboek van vandale krijg ik als vertaling voor het woord ' pedofiel'
-
1 iem. met voorkeur voor seksueel verkeer met jonge kinderen => pedo, pedoseksueel
-
terwijl dat blijkbaar lang en dan ook lang niet altijd klopt.
ik ben natuurlijk ook geindoctrineerd door de slechte verhalen van de media, en van nog veel dichterbij een vriendin die aantal jaren seksueel is misbruikt. ik ben niet pro pedofiel. maar ook niet anti pedofiel. en of er meer pedofielen zijn die uitendelijk wel over de schreef gaan. of meer die zich aan hun richtlijnen weten te houden dat laat ik in het midden simpel genoeg omdat ik er geen antwoord op weet.
ik hoop dat u/jullie deze reactie niet verkeerd opvat. en de artipunctie over het hoofd ziet oh, ik ben trouwens een jongen van 17 jaar. de leeftijd puur om te laten zien dat er nog mensen zijn die er wel anders over kunnen gaan denken.
Goedenacht en met vriendelijke groeten.
Ik ben het voor een groot deel met je reactie eens. Fijn om te zien dat er ook mensen zijn die genuanceerd erover kunnen nadenken. Ik begrijp niet goed waarom je denkt dat mensen je reactie verkeerd zouden opvatten.
Overigens vind ik het wel grappig dat je je leeftijd noemt "om te laten zien dat er nog mensen zijn die er anders over kunnen gaan denken". Volgens mij heeft dat weinig met leeftijd te maken, het gaat meer om een bepaalde openheid van geest. En die lijk jij wel te hebben.
Tim
PS: Het is interpunctie en niet artipunctie 
Volgens mij heeft dat weinig met leeftijd te maken
Ik denk het eigenlijk wel... het blijken (in mijn beperkte optiek) steeds vaker de jongeren (zelf) te zijn die een opmerkzame hoeveelheid tolerantie en onbevooroordeeldheid op weten te brengen voor pedofilie en pedofielen. Ik vermoed dat de huidige generatie jongeren de preutsheid en bemoeizuchtigheid van de afgelopen periode, die als reactie op de seksuele revolutie volgde, alweer beu zijn. De huidige jongerencultuur is ook doordrenkt van seks en het idee dat alles moet kunnen (wel eens TMF aan gehad recent?). Of dat wenselijk is is natuurlijk weer een heel andere vraag, maar ik denk dat we een interessante tijd tegemoet gaan op dit gebied
vrouwelijke pedofielen
In dit stuk staat: "Veruit de meeste pedofielen zijn man [...]". Ik vraag me af of dit zo is. De hierbij door jullie geplaatste literatuurverwijzingen betreffen een boek van Van Ree en een stuk van Bruinsma. In het stuk van Bruinsma lees ik slechts:
"Bij een pedofiel denkt men bijna altijd met een man van doen te hebben. Toch blijken nogal wat jongens seksuele ervaringen te hebben met oudere vrouwen. Maar in mijn praktijk als seksuoloog heb ik geen vrouwelijke gefixeerde pedofielen meegemaakt."
Hieruit kan niet eenduidig worden geconcludeerd dat veruit de meeste pedofielen man zijn. Van Ree citeert in zijn boek uit zijn eigen werk "De man die een kind doodde" uit 1984 en uit "Pedofielen en 'kinderlokkers'" uit 1970 van Brongersma:
"Men neemt wél aan dat er minder pedofiele vrouwen zijn, ze zijn lang niet altijd en uitsluitend uit op (orgastische) seksuele bevrediging van zichzelf. Ze zijn vaak sterk gericht op het plezier en de lust van de jongere"
Ook hier staat dat men aanneemt dat, niet dat ook daadwerkelijk veruit de meeste pedofielen man zijn. Persoonlijk denk ik dat er ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke pedofielen zijn. De pedofielen die 'naar buiten treden' zijn wel meestal mannen, dat vertekent het beeld. Ik citeer uit de CLogo brochure:
Echter, 'pro-pedofilie'-activisme wordt voornamelijk bedreven door mannelijke homoseksuele pedofielen. Zij voelen zich het meest onderdrukt, aangezien homoseksualiteit nog steeds vaak als moreel verwerpelijk wordt beschouwd en de maatschappij seksueel geweld door mannen het meeste vreest.
Jullie merken verder zelf op: "Vanuit onze eigen ervaring houden wij het erop dat een voorkeur voor jongens vaker voorkomt." Als je in Japan was geboren had je vast de indruk gehad dat een voorkeur voor jonge meisjes vaker voorkomt. Dat komt omdat er in Japan, in tegenstelling tot hier in het Westen, een cultuur bestaat waarin het uiten van aantrekking tot jonge meisjes als meer geaccepteerd en gewoon wordt ervaren dan die tot jonge jongens. Ook hier ontstaat dus een vertekend beeld. Persoonlijk denk ik dat het aantal pedofielen zich tot jongens aangetrokken voelt en het aantal dat zich tot meisjes aangetrokken voelt ongeveer gelijk is.
uitgangspunten
Het klopt dat discussies tussen pedofielen en ook tussen en met niet-pedofielen een aantal uitgangspunten heeft opgeleverd voor lichamelijk seksueel contact tussen volwassenen en kinderen. De richtlijnen echter die uit deze discussies zijn gerold, zijn zeker niet eenduidig de door jullie genoemde. Gieles heeft inderdaad bovengenoemde richtlijnen als uitgangspunten genoemd, maar Roelofs noemt bijvoorbeeld weer andere. Van Ree heeft tot nog toe slechts Gieles geciteerd. Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen noemen deze vier richtlijnen:
Deze verschillen beduidend van de richtlijnen van Gieles, die door jullie worden geciteerd.
Groeten, Norbert