kinderporno en schuldgevoel
beste,
een 4-tal jaar terug kreeg ik bezoek van de politie n.a.v. mijn problematisch downloadgedrag.
Sedertien gun ik mezelf geen leven meer. Ik verdrong mijn naaste vrienden om hen dit zieke verhaal* te besparen.
Ik ben net iets te trots* daarvoor vrees ik.
Ik zou graag in contact komen met lotgenoten om te weten
hoe zij daarmee omgaan, want ik verdrink in zelfmedelijden en een onoverzichtelijke berg schuldgevoelens.
reacties als: "loontje komt om zijn boontje", daar heb ik niet (meer) zoveel aan.
(Zelf)medelijden* ook niet (meer).
De stempel 'pedofiel' is nu mijn enige (makkelijke?) uitweg.
Enkel mijn moeder (met wie ik de typisch psycholigische 'verstikkende' band wel zal hebben*) weet hiervan.
Wat kan ik doen om dit te plaatsen ?
groetjes,
CompleetTenEindeRaad
Beste Anoniem, ik vind dat je je helemaal niet schuldig hoeft te voelen dat je deze plaatjes wil downloaden en dat ze je prikkelen.
De mensen die er hier moeite mee hebben beschouw ik als vromer dan de paus !
Af te raden is het uiteraard wel, maar dat heb je zelf ondervonden, dus daar hoeven we het hier niet over te hebben.
Ik zal proberen uitteleggen wat ik bedoel:
Tegenwoordig heet iets al gauw expletiet kinderporno.
Voorbeelden: Een jongetje met een stijf piemeltje. Is dat Kinderporno ? Ik vind van niet.
Een meisje die naakt wijdbeens zit. Is dat kinderporno ? Ik vind van niet.
Een jongetje of meisje waarvan de sperma over een kindje zijn gezicht druipt. Is dat kinderporno ? IK VIND ONTZETTEND VAN WEL !!!
Een jongetje of meisje die naakt verleidelijk in de kamera kijkt. Is dat kinderpono ? Ik vind van niet.
Een jongetje die door een man/vrouw gepijpt wordt ? Is dat kinderporno ? Ik vind van wel.
Een man die zijn stijve in een jongetje of meisje zijn/haar mond stopt en in hem/haar klaar komt Is dat kinderporno ? Ik vind héél erg van wel
een man die zijn stijve in een kinderkutje drukt en van binnen alles vernield. Is dat kinderporno ?
RAMPZALIG AFSCHUWELIJK VAN WEL !!
Ik maak persoonlijk onderscheid in poseren alléén of seksuele handelingen van volwassenen met kinderen.
Ik vind ( maar daar ben ik misschien op dit forum een uitzondering in) dat alles waar je een kind geen schade meeberokkend je geen kinderporno zo moeten noemen.
De uiterlijke kenmerken van de foto's zijn mijnsinziens nooit een bewijs van schade. Wel de achtergrond en motivatie waarin deze handelingen tot stand zijn gebracht.
Daar dit dus zeer subjectief is., vind ik zolang het bewijs niet is geleverd, bij alleen poseren, je niet bijvoorbaat van kinderporno kan spreken zoals de wet bepaald.
Ik zou me kunnen voorstellen dat kinderen het best spannend zouden vinden zo voor de kamera te poseren.
Ik probeer me wel eens te verplaatsen in een kind. Hoe zou ik het vinden? Ik denk dat ik het heerlijk zou vinden. (O jé, O jé ik ga te ver voor ons zó calvanistische preutse moraalistische nederland)
In de jaren 70 waren deze sexboekjes gewoon vrij in de winkel te koop. sinds dat de feministen er zich mee gingen bemoeien werd dit in 1986 strafbaar gesteld. Zo betrekkelijk is alles.
Je hoeft je pas schuldig te voelen als duidelijk is dat je een kind schade berokkend.
Maar dan moet je dit wel expetiet willen !
Ik ga er van uit dat dit nooit je bedoeling is !
Ik hoop dat je met dit antwoord uit de voeten kan.
Moraal is altijd groepsmoraal, die ophoud te bestaan als niemand zich er aan houdt.
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Mwaah, ten eerste heb je eigenlijk nauwelijks iets verkeerds gedaan, je hebt een wet gebroken, maar dat doe je ook als je zonder achterlicht fietst. Het lullige is dat als je therapie zou zoeken voor dit voorval, want veel meer dan dat is het niet, je alsnog een mega schuldcomplex wordt aangepraat. Zolang je nooit betaald hebt voor kp, of zelf iets opgeladen hebt of geproduceerd, vind ik je misschien wel een oelewapper, maar zeker geen crimineel. En het zou me niets verbazen als die 'nette' vrienden van je, ook soms plaatjes plukken van het internet die volgens het OM kp zijn. KP is niet boeiend, wel verslavend wellicht en meer mensen plukken het van je net dan je zou denken.
Maar goed. Het mag niet en de machthebbers en media van vandaag de dag worden geregeerd door een stel zure mutsen, dus het is beter om het in het vervolg niet meer te doen.
Maar ja, het is verslavend. Dus een oplossing is: annuleer je internetverbinding en met het geld dat je hiermee uitspaart ga je naar een sportschool. Om je e-mail te verifiëren af en toe kan je de bibliotheek of één van de talloze turkse belwinkels gebruiken.
Doe er verder maar luchtig over. Grote kans dat die vrienden waar je nu bang voor bent, zelf ook wel eens (of meerdere keren) op het internet naar blote meisjes onder de 18 gekeken heeft. (En welke echte man valt er nou niet op een tienermeisje van 13?)
Think free
Act free
Be free
"El rey sera rey, pero no se me puede hacer callar.", presidente Húgo Rafaël Frías Chavez
Bovendien zijn alle seksuele handelingen met kinderen eigenlijk wel schadelijk ?
Het kunnen mijnsinziens ook heel speelse kindvriendelijke handelingen zijn op het niveau van een kind.
Bijvoorbeeld exobitionisme. Waarin ze elkaars geslachtsdelen laten zien.
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Inderdaad.
"El rey sera rey, pero no se me puede hacer callar.", presidente Húgo Rafaël Frías Chavez
Ik ben het wel eens met de rest hier dat je geen schuldgevoelens hierover hoeft te hebben. Ik heb ook wel eens wat gedownload en zou niet weten waarom ik me daar schuldig over zou moeten voelen. Als ik ervoor betaald zou hebben en het ging om echte misbruikte kinderen dan wordt het een ander verhaal maar het meeste wat ik had waren geposeerde plaatjes waarop kinderen gewoon leuk opstonden en zaten te lachen. Er zaten ook wel een paar dubieuze plaatjes tussen maar die verwijderde ik altijd meteen omdat ik daar geen goed gevoel bij kreeg. Natuurlijk is het volgens de wet allemaal kinderporno en zou ik daarvoor in therapie moeten om me zo een enorm schuldcomplex aan te praten dat ik daar zo schaamteloos naar kon kijken, maar ach ja ik heb nu eenmaal niet zo'n hoge pet op wat een stelletje zogenaamde 'nette' ambtenaars daarvan vindt. Door gratis ergens iets te downloaden zonder zelf verder te verspreiden steun je niet de productie, net zo min dat de muziekindustrie er iets aan heeft als ik ergens gratis een mp3-tje download (ze zullen mij eerder willen aanklagen omdat zij door mij inkomsten mislopen). Dus ze moeten niet zo zeuren vind ik.
Ik download overigens nu niet meer hoor, niet zozeer omdat ik het risky of vies vind maar omdat ik er gewoon niet zoveel meer mee heb. Ik vind porno uberhaupt niet zo interessant eigenlijk, het is vaak onrealistisch en het heeft voor mij weinig esthetische waarde. Ik raak er ook snel op uitgekeken. Ik zie liever kinderen leuk met elkaar spelen in het echt, en als het even kan doe ik gezellig met ze mee.
@CompleetTenEindeRaad,
Ik denk waar je het meest over schuldig moet voelen is jezelf. Kijk wat je jezelf hiermee hebt aangedaan. Wat betreft het bezitten van kinderporno. Dat zijn niks meer dan wat nulletjes en eentjes in je computer, net als de rest van je data. Als je hebt betaald voor het materiaal, dan is het ietsje anders. In zo'n geval geef je met geld iemand de opdracht tot misbruik. Dan zou je inderdaad jezelf wel wat schuldig mogen voelen. Maar goed, dat mag de rest van de wereld ook. In elk geval alle mensen die Chocolade eten, deze mensen zijn op zo'n minst net zo erg. Cacao wordt voor een zeer groot gedeelte door kinderslaafjes (onbetaald) geproduceerd en zij mogen met vaak met de dood bekopen. Dat wordt gesponsord door de hele wereld, dus laten we ook niet te hypocriet worden met schuldgevoelens. Als jezelf hebt geupload of mensen aangespoord om je wat op te sturen, dan ben je wel een beetje schuldig, maar meer in de vorm van het schenden van het kinds privacy, dan echt aan het misbruik. Dat heeft namelijk al plaatsgevonden en zal echt niet toenemen door wat onderling ruilen. Het is alleen niet heel netjes om te doen, maar niks om je echt schuldig over te gaan voelen.
Dit is bullshit !!!
Ga je hem/haar nou ook al een schuldcomplex opdringen. ? Wat voor jou niks meer is dan een stelletje nullen en eentjes in de computer is voor de ander bittere noodzaak om zijn/haar emoties kwijt te raken. Ik vind dit zo'n moraalridder mentaliteit. Zo lang er niet voor betaald wordt doe je er ook niemand kwaad mee, en je zelf (als je daar behoefte aan heb) véél plezier!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Ik denk waar je het meest over schuldig moet voelen is je zelf. kijk wat je je zelf hiermee hebt aangedaan."
Waarom denk je dat die persoon dit onderwerpforum heeft aangemaakt ?! Om dat die persoon er duidelijk zelf moeite mee heeft. Die zit niet te wachten op dit soort argumenten. Daar help je iemand alleen maar nog verder mee de stront in !!! Moet je die dan nog een trap na geven ?!
Dat doet de maatschappij al genoeg.
Er zitten op dit forum heel wat heilige boontjes mijninsziens.
"Wie vrij van zonden is werpen de eerste steen. "
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Zo lang er niet voor betaald wordt doe je er ook niemand kwaad mee
Ik ben het daar niet echt helemaal mee eens. Ik denk namelijk dat je zonder betalen, maar wel met uploaden (lees verspreiden) nog steeds op twee manieren behoorlijk wat kwaad kan verrichten.
1: Het slachtoffer kan heel erg geleden hebben. De wetenschap dat dit nog steeds verspreid wordt zal er voor de rest niet aan meehelpen, daarnaast kan het slachtoffer er ook nog eens extra mee geconfronteerd worden. Op het moment dat je het upload of iemand anders vraagt om het up te loaden, draag je mee aan deze dergelijke gevolgen.
2: deze manier is meer indirect. Ook een gratis markt brengt extra gevolgen met zich mee. Je kan in deze markt andere mensen meer stimuleren tot de handel in dit materiaal en mensen er verslaafd aan laten maken. Dit kan vervolgens voor deze personen ook weer leiden tot vervolging of tot leiden dat andere uit deze markt een stapje verder gaan. Zo ver dat ze uiteindelijk de betaalde markt op gaan, andere uitlokken tot productie, zelf produceren of zelf op jacht te gaan naar kinderen. Natuurlijk zal het voor een groep oplossend kunnen zijn, maar voor de andere groep is het eerder het begin van een groter probleem. Men kan namelijk het gevoel krijgen dat het niet zo abnormaal is of men kan vervolgens gewoon geen grenzen stellen. Niet iedereen staat zo sterk in zijn of haar schoenen. Zo heb ik er al zat zien ontsporen, maar ook zat op de rails zien komen, want hetzelfde effect kan in mindere mate ook voor pedofiele fora gelden.
Die zit niet te wachten op dit soort argumenten.
Dat vraag ik me af, maar alleen hij kan dat beantwoorden. Ik betwijfel sterk of hij er wat aan heeft aan al dat in eigen straatje gepraat. Ik heb namelijk juist wel het gevoel dat hij op zoek is naar kritiek, maar ook naar wat ondersteuning. Ik betwijfel of hij dat echt uit al dat goedpraten kan halen. Ik denk dat een beetje opbouwende kritiek juist goed voor hem is. Zo kan hij juist er dieper op in gaan, dan wanneer er totaal geen weerwoord is.
Noem me maar een moraalridder, dan weet ik in elk geval dat ik niet zover ben weggezakt in mijn eigen geloof.
Het gaat er om dat tegenwoordig kinderporno en alles bijvoorbaat als schadelijk wordt aangemerkt.
Ik heb al eens eerder uitgelegd dat ik daar niet in geloof.
Nuancering is geboden.
Ik zie een jongetje met een stijf piemeltje, een meisje met gespreide beentjes enz. niet als kinderporno. en niet als schadelijk. Mensen die dat wel vinden noem ik moraalridders. Dat is mijn mening. En verder denk ik dat er hier héél wat pedo's op dit forum rondstruinen, die dit zelfde doen en het ondertussen afkeuren. Dat noem ik hypocriet !
Opzoek naar ondersteuning, biedt jij dat ?!
Ik noem het eerder de poten onder iemand vandaan zagen!
De maatschappij is vergiftigd met het feminisme !
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Ik rijd zelf ook veel te hard door de stad, maar dat wil nog niet zeggen dat ik dat gedrag echt netjes vind en geheel ok. Hetzelfde met de kinderpornobranch. Ik zal in een bepaald gedeelte hiervan geen moord en brand roepen (een ander gedeelte dan weer wel). Je kan heel geil worden van een kind dat keihard verkracht wordt en dit op je pc zetten. Is dat netjes? Nee. Is het schadelijk voor het kind om dat te doen? Nee. Kan het indirecte gevolgen hebben voor dat kind, andere kinderen of de persoon waar je het van hebt? Misschien wel. En bij het uploaden/verspreiden? Dat is nog minder netjes. Is het schadelijk voor het kind? Dat zou theoretisch best wel kunnen. Zijn de hierboven genoemde indirecte gevolgen groter? Waarschijnlijk wel.
Kijk, ik wil het niet helemaal opblazen met dat je er kinderlevens mee verwoest, maar ik acht dat je met bepaalde acties de kans er wel op kan vergroten. En of ik dan zelf wel of niet download doet dan even niet ter spraken. Ik ben van mening dat het wel beter is dat wat je doet ook bewuster probeert te doen. Zo ken ik ook de extra risico's bij het wat harder rijden en dergelijke.
Ik vind het ook net te ver gaan om het downloaden van kinderporno niks te noemen of onschadelijk. Dat is in mijn ogen niet reëel. Het blijft een probleem, dat mede ook wordt veroorzaakt door de gratis markt, misschien niet zoveel als wordt beweerd, maar het is altijd nog wel een beetje. Dat voor de rest een groter problemen door de maatschappij niet genoemd wordt, de mishandeling van 100.000 kinderen per jaar, waarvan er elke week wel een kind het met de dood moet bekopen, zegt dus al genoeg.
En de maatschappij feministisch te noemen lijkt me meer een verbittering naar iedereen toe, dan de werkelijke realiteit.
Ten eerste dit; Wat ik net omschreef, Ik zal het nogmaals herhalen: vind ik geen kinderporno en dus niet schadelijk.
En wat de feministen betreft, dat doorgeslagen zooitje manwijfen en mannenhaters, zijn de gene geweest die de verlichte jaren 70 om zeep hebben geholpen, toen kinderporno nog heel gewoon vrij werd verkocht. Dat is geen verbittering maar realiteit ! Met hun blad opzij, zijn ze beslist niet op HEM !
Natuurlijk waren er en zijn er kwalijke zaken, maar daar heb ik het niet over. Genuanceerder denken man. Heel veel pedo's zijn vaak nog erger dan de maatschappij. Dat vind ik een gevaarlijke tendens. en een ongezonde ontwikkeling.
Het is een probleem van ons o, zo calvanistische maatschappij die iedere seksueel gekleurd, hoe minimaal ook, zelfs al zou je er niks aan merken, als vies bestempeld. Om dat ze zelf vies denken met hun Jan Peter Balkenende en Rouvoetmoraal !
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Allereerst heeft de topic starter het wel over kinderporno, waarschijnlijk is dat wel wat meer geweest dan een paar naakt foto's. Over het algemeen komt de politie pas langs bij iets wat wel iets verder ligt dan dat, over het algemeen. Vervolgens begin jij het hele feminisme erbij te halen alsof dat de gehele oorzaak is geweest en alsof de vrouw daar de oorzaak van is geweest. Dat vind ik nogal vreemde lijnen door het onderwerp trekken, daarnaast is het alsof je alle vrouwen over één kam scheert. Vervolgens begin je op mijn reactie door te hameren hoe gevaarlijk hypocriete pedofielen reageren, wat wou je daar nou precies mee zeggen? Al dat geblaat zijn stuk voor stuk drogredenen bij elkaar en leiden alleen maar af van het werkelijke onderwerp, zoals heel pedofilie.nl al besmeurt wordt.
Dan ook nog de jaren 70 verlichtend noemen. Hogere kinderprostitutie met kinderdansertjes/danserresjes, kinderhoertjes en noem maar op. Vrouwen die gebruikt werden met weinig omkijk ernaar en ouders die het opvoeden niet echt nou namen. Om dat vervolgens een verlichting te noemen gaat mij wat ver. Er zaten heus goede kanten aan, maar ook slechte kanten. In veel vlakken was het gewoon te ver doorgeslagen. Het was gewoon het andere uiterste en natuurlijk wordt er nu ook weer doorgeslagen. Er moet een balans gevonden worden, maar dat kan seksueel nooit zo vrij worden als in de jaren 70. Dit kan gewoon niet, omdat er teveel mensen grof misbruik van maken. Dat is in mijn ogen niet de schuld van feminisme, maar de schuld van mensen die gewoon niet om kunnen gaan met dergelijke vrijheden.
Wat jij van mij geblaat noemt is jouw mening. Ik heb er zo mijn eigen ideeen over
VVF= Victem/ Victory/ Freedom
Het kan allemaal best wel interessant zijn, maar dan voor een andere discussie. De reacties op mijn reacties voegen echt totaal niks toe aan het openingsbericht. In elk topic is het ondertussen al hetzelfde verhaal. Weer dat gezwijmel over feminisme en hoe dat alles kapot heeft gemaakt. Hoe de maatschappij daar verder mee door is gegaan en hoe andere pedofielen ook geïndroctineerd zijn. Net als dat verhaal dat je als man onverdacht met kinderen kan werken. Ik werk nu al bijna tien jaar vrijwillig met kinderen en heb nog nooit een klein beetje het idee gahad verdacht te zijn, net als dat geldt voor mede-mannelijke vrijwilligers. Dat is gewoon onzin. Je wordt verdacht door raar gedrag, niet omdat je een man bent. Het moet altijd maar aan een ander liggen, in dat opzicht lijkt SKS nog de waarheid te spreken ook. Kijk eerst eens naar jezelf en vergelijk jezelf eens met andere mannen in de maatschappij. Die hebben er ook allemaal geen moeite mee. Het kan toch niet zijn dat het aan iedereen ligt, behalve aan jezelf. Want als je dat gaat denken ben je toch wel redelijk gestoord.
Als ik moet kiezen tussen geïndroctineerd zijn of met beide benen in de maatschappij staan, dan kies ik het laatste wel. Dat maakt me in elk geval minder contactgestoord.
Er moet een balans gevonden worden, maar dat kan seksueel nooit zo vrij worden als in de jaren 70. Dit kan gewoon niet, omdat er teveel mensen grof misbruik van maken. Dat is in mijn ogen niet de schuld van feminisme, maar de schuld van mensen die gewoon niet om kunnen gaan met dergelijke vrijheden.
Ben ik niet helemaal met je eens, in de jaren 70 was het niet goed omdat misbruik en seksueel geweld destijds nog in de taboesfeer lagen, er werd over gezwegen en het probleem werd gewoonweg niet erkend. Door de vrouwenbeweging is dit probleem wel naar voren gekomen en daar mogen we best blij om zijn, al is het in bepaalde gevallen dan misschien doorgeslagen. Maar goed, in de context van deze jaren 70 dus waarin misbruik nog niet werd erkend en aangepakt kon zo'n mate van seksuele vrijheid natuurlijk nooit goed zijn, maar nu we ons inmiddels veel bewuster zijn geworden van de keerzijde zou ik eigenlijk niet weten waarom dit tegenwoordig niet zou kunnen. Zolang we het daadwerkelijke misbruik maar wel effectief kunnen signaleren en blijven aanpakken (liefst voorkomen natuurlijk). Maar misschien is dit een discussie die we beter niet hier in dit topic kunnen voeren.
Maar goed, in de context van deze jaren 70 dus waarin misbruik nog niet werd erkend en aangepakt. kon zo'n mate van seksuele vrijheid natuurlijk nooit goed zijn, maar nu we inmiddels veel bewuster zijn geworden van de keerzijde zou ik eigenlijk niet weten waarom dit tegenwoordig niet zou kunnen. Zolang we het daadwekelijke misbruik maar wel effectief kunnen signaleren en blijven aanpakken.....
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
EXAKT !! En dat is nou precies wat ik probeerde te vertellen. Maar jij weet het beter te verwoorden dan ik.
Helemaal mee eens !
Dank je voor je aansluiting en bijdrage.
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Het spijt me, maar het feminisme is wel degelijk compleet doorgeslagen. Door die vrouwenbeweging kan een man eigenlijk helemaal niet meer met kinderen werken, zonder toch op zijn minst verdacht te zijn. In het vrijwilligerswerk met kinderen, buurthuiswerk en het basisonderwijs, de PABO is een chronisch tekort aan krachten, omdat mannen afhaken en geen zin meer hebben in een baan met kinderen, omdat de situatie nu dermate krampachtig is, dat er geen lol meer aan te beleven valt. Dus 50% valt af en er ontstaat een tekort op alle fronten.
Nog even en een kind moet preventief aan de andere kant van de stoep gaan lopen als het een man ontmoet. Ik houd zelf erg van zwemmen, maar door de hysterie mijd ik zwembaden maar in het geheel.
Ja, er waren zaken niet helemaal in de haak af en toe in de jaren '70, maar zoals het nu is, is echt een doffe ellende en heeft iedereen, inclusief de vrouwen zelf, last van dit doorgeslagen anti-man beleid. Kinderen hebben vrouwen nodig, maar net zo goed ook mannen als rolmodel. En de paranoia is gewoon te groot om nog leuk met kinderen te kunnen werken. Als vader kan je ook niet meer in de speeltuin gaan zitten met je eigen kinderen zonder raar te worden aangekeken. De vrouwenemancipatie moet echt een heel stuk teruggedraaid worden, want dit gaat zo niet langer. Het ontwricht de samenleving.
"El rey sera rey, pero no se me puede hacer callar.", presidente Húgo Rafaël Frías Chavez
In welk land leef jij Stalin? Of nee, welke planeet kan ik beter vragen... Slaat het feminisme door of sla jij door?
't Is dat ik weet dat ik je berichten altijd met veel korrels zout moet nemen...
Kijk ik leef al jaren zonder televisie, zonder radio en zonder krant. Ik ben dus niet geïndoctrineerd en gehinderd door enig medium en kan vrijdenken. Daardoor wijkt mijn mening zeer sterk af van die van anderen hier, omdat ik 100% zelf denk, zelf de wereld en mijn omgeving ervaar en zelf conclusies trek.
Daarom heb ik dus hier ook bijna een ban te pakken, omdat ik niet gehinderd wordt door enige nonsens van de westerse media, ik sta hier vrijwel geheel los van. En ik ervaar aan den lijve dat een normale omgang met kinderen niet meer mogelijk is. Een kind een knuffel geven, of op schoot laten zitten is er vaak niet meer bij. Dit is een ongezonde situatie voor het kind. Op de PABO is een echt een tekort aan studenten en de studenten die er zijn zijn vrijwel allemaal vrouwelijk. Ga anders zelf kijken op een PABO. Ga niet op de media af, maar stap zelf zo'n PABO binnen. Dit moet gewoon gestopt worden, dit doorgeslagen beleid zorgt voor destabilisatie van het land. Het is vijf over twaalf!
"El rey sera rey, pero no se me puede hacer callar.", presidente Húgo Rafaël Frías Chavez
Geloof je eigenlijk zelf wat je schrijft? Het is net een mooie roman zoals je jezelf telkens omschrijft. Vereenzelvig je jezelf niet met een één of ander boek uit 1879 of zo?
Zo bijzonder is je mening echt niet hoor.
------------
www.odendaals.nl
Ik vind toch wel dat Stalin een punt heeft. Ik ben het wel niet met alles met hem eens, zoals het communisme,waarvan ik vind dat dat dat veel te idealistisch wordt voorgespiegeld. Maar ik ervaar veel van wat hij schrijft.
Nu ik kinderoppas ben, heb ik er geen last van omdat ze me langzamerhand kennen en vertrouwen. Maar steeds door de jaren heen als ik een nieuwe start moest maken, moest ik er verschrikkelijk mijn best voor doen, mijzelf te bewijzen. Waar vrouwen, jonge meisjes zó werden aangenomen, moest ik door een hele procedure heen voordat ze mij accepteerden.
Zelfs heb ik meegemaakt. Dat mijn klinkende getuigschriften die ik op dit gebied heb, en waar ik word omschreven als, goed omgaan met kinderen, humoristisch en vrolijk, dat de kinderen aan mij hangen en dat ik uiterst betrouwbaar ben, totaal worden genegeerd en niet gelezen, met de uitspraak: "Ik vind het maar eng een man als oppas" En vervolgens een vrouw met een kind wordt aangenomen.
Lees maar eens de advertenties in de kranten en de ViaVia:
Oppasmoeder gevraagd, oppasoma gevraagd, jong meisje gevraagd.
Nooit een keer gezellige man gevraagd.
Nou kan dit natuurlijk ook komen omdat mensen er niet bij stilstaan en dat men er niet aangewend is dat mannen solliciteren. En dat mannen dat misschien zelf als genant en onmannelijk beschouwen.
Maar dan komt mijn volgende vraag. Waar komt dat gevoel dan vandaan ?
Kijk het feminisme is begonnen, ik meen aan het begin van de 20e eeuw als een zéér goede zaak.
Waarin ze zeer terecht vochten voor vrouwenrechten, omdat vrouwen afschuwelijk werden gediskrimiseerd.
De rolverdeling is mede door de vrouwenemancipatie duidelijk veranderd.
Maar zoals bij zoveel bewegingen die in zijn oorsprong goed beginnen, slaat men uiteindelijk te ver door. Nu zie ik, gelukkig niet overal, er zijn gelukkig ook vrouwen die het goed weten te hanteren, heel vaak fanatisme. Dit fanatisme dat vaak voortkomt uit frustraties, daarin moet bij hen de man het ontgelden.
Het gevolg is, dat er zo'n negatieve spiraal is ontstaan, dat men mijnsinszien overal mogelijk kindermisbruik is gaan zien. waar enerzijds een rolverdeling een goede zaak is, dreigd nu door hen een anti-manhouding te ontstaan en waarin die zelfde rolverdeling teniet wordt gedaan door mannen niet meer serieus te nemen in allerlei beroepen, vrijwilligerswerk en buurthuisen.
Ik spreek uit eigen ervaringen en niet uit de lucht gegrepen theorieen.
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Ooit.... was de man de jager en de vrouw deed eigenlijk al het werk. Zorgde voor het baren, opvoeden en voeden.
Dat instinct is nooit geheel overgewaaid. Mannen werken, vrouwen zorgen voor kinderen. Rationeel proberen mensen anders te gaan doen. Instinctief zit er nog altijd een residu van dat oergedoe. Je ziet ook nog steeds dat er veel minder vrouwen in het topmanagement zitten. Niet omdat ze het niet kunnen. Eigenlijk zouden ze het veel beter kunnen, maar vaker missen vrouwen de drive en de wens om dit soort functies te vervullen. Ergens zweven er nog genen rond met dat oude oergevoel, denk ik dan wel.
Dat fanatisme en anti-man zal er vast zijn, maar ik geloof er niets van dat dat een algeheel gedachtengoed is.
Ik vind het een beetje makkelijk om de vrouwen dan maar de schuld te geven dat je als man niet met kinderen zou mogen omgaan.
Mannen doen geen oppaswerk, gemiddeld genomen. Mannen die zich er voor aanbieden, worden met argusogen bekeken. Dat zal ook lang niet altijd zo zijn, maar ik denk niet dat dat de schuld is van het feminisme. Ik denk zelfs dat die vergelijking als een tang op een varken slaat.
In de huidige informatiemaatschappij, dan zien we teveel slechte dingen. Ook over pedofilie. Als ik als vader aanbied om een kind mee naar het zwembad te nemen, meestal met mijn eigen kind erbij, dan wordt dat toegejuicht. Doe jij dat als alleenstaande man zonder kinderen, dan wordt je met argusogen bekeken. Kan je het de ouders kwalijk nemen? Denk het niet. Er is teveel argwaan.
Ergens is veel terug te voeren op de IK-maatschappij. Eerder dan op het feminisme. We leven allemaal zo sterk op onszelf. De nadelen van onze IK-maatschappij zie je overal. Dagelijks op de snelweg. Voordringerij bij de bakker. Niet meer elkaar belangeloos helpen. Als iemand dat wel doet, wordt deze argwanend bekeken: wat moet je ervoor?
Pedofilie boezemt vele ouders angst in. Uit zorg voor hun kind(eren). Of het terecht is of niet, je kan het ze moeilijk kwalijk nemen.
------------
www.odendaals.nl
Ik kan ze als ze dat willen zo een knuffel geven, op schoot laten zitten, wat stoeien en noem maar op. Ik voor dan ook geen enkele beperking door de westerse media. Voor het hebben van seks met kinderen zit hierdoor wel een beperking, maar dat zou wel terecht kunnen zijn. Alleen dat is dan weer een andere discussie. Dat er steeds minder mannen de pabo hebben gevolgd komt niet door media of de algemene feministisch instroom. Ik denk eerder dat het komt doordat de vrouw meer haar intrede doet op de werk vloer. Hierdoor is het percentage van vrouwen in alle beroepen gestegen. In het onderwijs en zeker het lager onderwijs was het percentage zeer hoog. Dit is doordat er meer vrouwen zijn gaan werken nog hoger geworden, wat voor een extra reactie heeft gezorgd. Het balans tussen mannen en vrouwen is hierdoor zo scheef geraakt, dat er zo weinig mannen op de werkvloer waren. Dat deze verhouding alleen al voor nog een daling van het aantal mannen op de werkvloer heeft gezorgd . Welke man wil er in zijn eentje of met zo'n tweeën tussen allemaal vrouwen zitten, net zoals omgedraaid in de bouw? Dit heeft niks met media te maken, maar met de eigenschap van het onderwijsvak waar vrouwen altijd al in grote getallen aanwezig waren. Door een extra stijging van het aantal werkende vrouwen is dat uit de hand gelopen. Nu zal men daar moeten gaan werken om het weer beter in balans te krijgen door meer mannen te proberen te werven, wat nu ook al een beetje op gang is in de verschillende vergelijkbare sectoren.
Op wie reageer je Wan op Stalin of op Freedom ?
Jonge mensen, daar geef ik je gelijk in die kunnen veel meer maken dan mannen van mijn leeftijd.
Dan ben je al gauw "die vieze oude man"
Of men denkt: Die man heeft niet meer die vlotheid en snelheid om met jongens optetrekken.
Toen ik begin 50 was, liep het, beter.
Maar dat heeft ook andere oorzaken: Door de opkomst van kinderdagverblijven is het aantal particulieren kinderoppas adressen drastisch verlaagd. De concurrentie is te groot geworden.
En omdat helaas heel veel ouders meer geintereseerd zijn in "kinderfabrieken", dan in persoonlijke individuele aandacht, kiesen ze daarvoor.
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Uiteindelijk heeft ieder natuurlijk zo zijn eigen ervaringen. Een paar rotte ervaringen waarbij je raar werd aangekeken als man die met kinderen werkt kan al een behoorlijke impact hebben op je denken hierover. Ik kan wat dat betreft dus alleen voor mijzelf spreken en het met Wan eens zijn dat het, in elk geval in mijn geval, echt wel meevalt. Ik heb nu ook al een hele tijd zonder problemen met kinderen gewerkt, vrijwilligerswerk. Dat is natuurlijk toch wat anders dan kinderoppas, waarbij ik mij wat beter kan voorstellen dat een man niet zo snel de voorkeur krijgt omdat dat nou eenmaal niet zo gebruikelijk is (ik had vroeger ook oppasmeisjes).
Wat de Pabo betreft: ik weet waar ik over praat als ik zeg dat er weliswaar meer vrouwen dan mannen studeren, maar dat het niet uitmaakt of je man of vrouw bent bij je stages en je uiteindelijke werk. Iedereen wordt gelijk behandeld. Ik merk helemaal niets van terughoudendheid als het om mannelijke studenten gaat. Misschien dat er bij de studiekeuze een klein rolletje is weggelegd voor de maatschappelijke opvattingen, maar als men eenmaal voor de studie kiest is er niks aan de hand.
Sorry ondertussen erg off-topic, maar ik wilde toch even reageren middels dit artikel uit Bestlife, over doorgeslagen emancipatie in het algemeen. Verder verwoord Freedom het erg goed. Buzz ervaart geen problemen, wat mij alleen maar zeer tevreden stemt. Ik heb echter heel veel gezeur gekend, vooral wanneer ik met autochtone kinderen werkte en nauwelijks wanneer ik met uitsluitend allochtone kinderen werkzaam was. Maar goed iedereen blijkt eigen en andere ervaringen te hebben, waarvan ik overigens met veel genoegen kennis neem. Ik kan alleen maar tevreden zijn met de verhalen van Buzz en hopelijk zijn er meerderen die wel een positieve werksfeer ervaren.
Goed bekijk deze scan even van een artikel uit Bestlife, augustus 2008. 1 a4-tje lang.
http://www.zshare.net/image/1713823738da40a1/
"El rey sera rey, pero no se me puede hacer callar.", presidente Húgo Rafaël Frías Chavez
Ik heb even op wikipedia.nl gekeken, De tweede feministische golf begon vanaf de jaren zestig. In 1970 werd Dolle Mina opgericht, in 1972 het blad opzij. Dus aan het begin van de 'verlichte jaren 70'. Dus de periode van seksuele vrijheid viel gelijktijdig met de emancipatiebeweging. Verder denk ik dat emancipatie o.a. juist inhoudt dat ook mannen vrouwenrollen kunnen vervullen zoals oppaswerk, eigen kinderen verzorgen en met de kinderen in de speeltuin spelen, en dat kinderen daardoor een betere band met hun vader kunnen krijgen.
Verder denk ik dat je de huidige maatschappij niet echt feministisch kunt noemen, als je bijvoorbeeld kijkt naar de rechterlijke macht: vrijwel alle rechters zijn mannen. ik denk dat die mannelijke rechters soms ook uitspraken moeten doen over wat kinderporno is en wat niet, ik weet niet of dat in de wet goed omschreven is.
(p.s Freedom, heeft Stalin je bekeerd tot 'échte hetero'? grapje)
Anna
Om te beginnen: ik keur zelf het downloaden van kinderporno niet goed. Ik hoop dan ook dat je voornemens bent om hiervan in de toekomst verder af te zien. Tegelijkertijd is het downloaden als zodanig ook weer niet iets rampzaligs, zeker zolang je er niet voor betaald hebt. Dat een groot deel van de samenleving bij het horen van de combinatie van de woorden 'downloaden' en 'kinderporno' direct moord en brand schreeuwt, lijkt me dan ook eerder hun probleem dan het jouwe.
Bovendien, iedereen doet wel eens iets wat niet 'hoort', en tja, het verleden kun je nou eenmaal niet veranderen -- dat moet je dus ook niet proberen. Je almaar schuldig blijven voelen over fouten uit het verleden is mijns inziens dan ook (in het algemeen) een ongezonde levenshouding. Probeer in plaats daarvan te leren uit je fouten en de negatieve dingen uit het verleden, niet in herhaling te vallen, en ze om te buigen tot een positieve verandering in de toekomst.
Iedereen heeft tenslotte goede en minder goede kanten, en het is natuurlijk absoluut niet zo dat het feit dat je ooit kinderporno hebt gedownload je voor de rest van je leven definieert. Hoe zou je tegen iemand anders aankijken die iets dergelijks heeft gedaan? Zou je diegene een nieuwe kans gunnen? Als het antwoord op die vraag 'ja' is, behandel dan jezelf zoals je anderen zou behandelen, en gun dan ook jezelf een nieuwe kans!
Ik heb vroeger ook wel een en ander gezien, min of meer als onderdeel van mijn "vorming", het ontdekken van eigen gevoelens. Ernaar kijken was opwindend, en als ik klaar was voelde ik me lichtelijk vies, of raar. Uiteindelijk gewoon de redenatie gemaakt, kijken wat er nou precies kwalijk en fout aan is, en tot in hoeverre ik het nodig heb. Het blijkt dat ik op verhaaltjes of eigen fantasieën net zo vrolijk mijn gang kan gaan, en dat het gekeken hebben naar plaatjes verder geen grote gevolgen heeft (gehad).
Zoals wan al uiteenzette, kinderporno is fout omdat er kinderen voor misbruikt worden (als dat het geval is), en anders is het een ethisch bezwaarlijke vorm van uitbuiting, die hoogstwaarschijnlijk achter de rug van het kind om plaatsvindt. Het is onrespectvol naar zo'n kind toe. Maar goed, verder nog wat? Neuh. Het grote probleem is de marktwerking die speelt bij de productie ervan. Maar zodra er geen enkele feedback is van de downloader, is dat probleem alvast uitgeschakeld. Dan heb je enkel de moreel/ethische bezwaren nog over, en de kans dat je gepakt wordt.
En dat weeg je dan op tegen wat je eruit haalt, wat je even goed ook uit gewone fantasietjes kan halen... En je maakt die afweging...
En dan kom je waarschijnlijk tot de conclusie dat je maar het beste zonder kunt. Doe je dat, zo gedaan. Dan nog even door met je gevoelens, wat voel je, hoe geef je daar op een verantwoorde manier uiting aan (zonder een gevaar te zijn voor kinderen), maar je er toch goed bij voelt. En dan kan je weer door met leven, genieten. Misschien zelfs meer dan voorheen. Als je de realiteit maar niet uit oog verliest.
Oh, en als je wilt mag je mijn e-mail vragen aan de redactie van deze site ( info@pedofilie.nl ).
groetjes
Ik heb zo mijn twijfels of alle kinderporno verkeerd is en misbruik.......
VVF= Victim/ Victory/ Freedom
Ik ook, maar vind maar eens een manier om dat objectief vast te stellen. Het is lang niet altijd even duidelijk.
het grote probleem is dat tegenwoordig alles kinderporno wordt genoemd, waarom is deze regering niet in staat om onderscheid te maken tussen
echte kinderporno,naturisme en aanverwante zaken,,,, streng zijn daar waar het moet en soepel daar waar het kan,,,als een meisje of jongen op het naaktstrand per ongeluk een beetje met de benen wijd zit dan is het al kinderporno
en ze presteren het zelfs om meisjes of jongens in badpak of zwembroek kinderporno te noemen, we krijgen hier echt Amerikaanse toestanden,,,
en iedereen die daar tegen ageert word monddood gemaakt dus is er ook geen verweer, het hek is van de dam, waar gaat dit heen je kan en mag helemaal niets meer,, ik heb van pure ellende alles weggedaan want mooie naturistise en aanverwante plaatjes zijn mooi maar ze zijn het niet waard om er voor te worden opgepakt,,,,
begrijp me echter niet verkeerd ik ben tegen echte kinderporno walgelijke troep is het en het is met name door die troep dat wij nu niets meer mogen
wij betalen uiteindelijk de rekening,, digen als jung und frei van gert berend , ukranian angels, ls models zijn allemaal volledig verdwenen,,,allemaal dingen die geen kwaad konden,,waarom doen ze dit,,,waarom zijn ze niet in staat om die dingen met rust te laten en al hun energie te richten op echte kinderporno dan zijn ze eindelijk ook in staat om echte kinderporno goed aan te pakken,,nu is het zo dat tegen de tijd dan ze aan de echte kinderporno toe zijn dan is het geld op en zijn de manuren verbruikt ,, gevolg dat de echte kinderporno weer kan ontsnappen,,het kijkt wel of ze het er gewoon om doen,,,neem me niet kwalijk maar ik ben echt woest op deze regering!,,,,
Ik denk dat ik 'vromer dan de paus' ben als ik zo bijna bovenaan lees.
Ik vind het wel fout om je op te geilen aan kinderen. En door kinderporno te kijken of te downloaden (betaald of onbetaald) hou je het in stand. De vraag blijft en daarmee wordt het aanbod in stand gehouden.
Er kleven pas nadelen aan (kinder-) porno als de algemene opinie is dat (kinder-) porno slecht is.
En dat is nu zo.
Nee niet als de algemene opinie zo is, dat voel je aan (moreel) als mens. Dat stoot af zoals de natuur dat bedoeld heeft tussen volwassenen en kinderen. Dat is geen keuze of iets waarin je moet of kunt mee gaan.
Nee niet als de algemene opinie zo is, dat voel je aan (moreel) als mens. Dat stoot af zoals de natuur dat bedoeld heeft tussen volwassenen en kinderen. Dat is geen keuze of iets waarin je moet of kunt mee gaan.
De algemene opinie, aanvoelen, afstotend ... dit is een gevaarlijk terrein, hetzelfde kun je namelijk zeggen over homo's! de natuur heeft het zo niet bedoelt en het zal voor vele hetero's best afstotend zijn, de algemene opinie veranderd regelmatig, slavernij was ook ooit normaal en de algemene opinie!
Deze reactie omdat ik me niet kan vinden in algemene reacties die er uiteindelijk toe kunnen leiden dat complete bevolkings groepen vervolgd worden of als 'slecht' worden weggezet, sorry maar je zal wat mij betreft met betere argumenten moeten komen
(even voor de duidelijkheid ik ben géén pedofiel en ben tegen seks met kinderen op welke manier dan ook!)
Hitler kreeg hier bij de rechters (met name HR) ook niet veel voet aan de grond maar wist er wel door te krijgen dat mensen veroordeeld konden worden als 'das gesundenes Volksempfinden' daar aanleiding toe gaf.
Waarmee eigenlijk het hele rechtssysteem in duigen viel.
Een zwarte bladzijde uit onze geschiedenis.
Termen als: 'de natuur bedoelt het zo' of 'het is niet gezond' dat hoort niet bij weldenkende mensen.
Ik wens iedereen en dan ook letterlijk iedereen een voorspoedig en tevreden nieuw jaar.
edit: toch maar ff:
Nee niet als de algemene opinie zo is, dat voel je aan (moreel) als mens.
Pedofielen zijn geen mensen.
Ik denk dat een industrie voor dwangmatige seks of martelingen (om even een bewust selectieve greep uit de verzameling kinderporno te nemen) op grond van het schadebeginsel als slecht gezien kan worden. In die zin is dat een nadeel van kinderporno dat er al is lós van de maatschappelijke opinie.
Dus aan sommige kinderporno kleven nadelen ongeacht algemene opinie. Verder zullen nadelen meestal pas ontstaan als men vindt dat het slecht is. Misschien zijn er nog wel andere verbanden, maar dat wéten we niet. (Met name de invloed van het kijken van kinderporno op pedofielen. Werkt het misbruik in de hand of juist niet? Gaat dat om schadelijke praktijken of niet?)
Ik zit met een gelijkaardig probleem.
Ik wil ook niemand veroordelen, ik spreek voor mezelf en ik weet eigenlijk niet waar ik naartoe kan voor enige hulp of hoe ik er mee moet om gaan. Maar ik hoop dat hier misschien iemand mij kan helpen, raad kan geven of iets zetten waar ik iets aan heb. Ik heb zowel op de Belgische als Nederlandse websites voor meldingen gezocht naar hulp, maar het nergens gevonden.
Ik heb nooit pedofiele gevoelens gehad en heb ze nog steeds niet. Ik voel mij niet aangetrokken tot kinderen. En van misbruik moet ik al gelemaal niet weten. Maar vorig jaar heb ik iets meegemaakt waar ik niet weet hoe ik er mee moet om gaan.
Ik bezocht regelmatig bepaalde websites (gratis en publieke internet forums, ik denk dat de meeste ze eigenlijk wel kennen, ze zijn zelfs in het nieuws geweest) waar af en toe wel eens amateur porno op te zien is. In 2010 ben ik echter ook met de donkere kant van deze websites in aanraking gekomen. Daar er geen moderatie is bij het toevoegen van inhoud kan iedereen alles uploaden en wordt dit pas achteraf eraf gehaald.
De eerste paar keer dat iemand daar kinderporno (voornamelijk foto's van meisjes, ik ben er op 1 of 2 gelegenheden na geen echt hard misbruik tegen gekomen) post heb ik dit genegeerd, maar na een paar keer won de nieuwsgierigheid wel. Elke dag lees je er wel iets van in de krant of is er iets van op tv. Ik denk dat ik dit jaar een keer of 6 bewust een dergelijke forum post geopend heb.
Ik ben hier nooit bewust naar op zoek geweest en ik heb hier nooit enige seksuele gevoelens ten opzichte van kinderen mee ervaren, maar ik was gewoon nieuwsgierig naar waar het nu uiteindelijk om ging.
Maar een aantal weken geleden ben ik tot het besef gekomen dat dit voor mij niet normaal is. Dat ik mij daar niet langer slecht of geshockt bij voelde en dat ik eigenlijk nieuwsgierig werd of er deze week weer iets "verboden" te zien zou zijn. En toen ik dat dacht ben ik ontzettend geschrokken van mezelf. Ik wil over niemand een oordeel vellen, maar ik weet alleen dat dit niets voor mij is. En ik weet niet hoe ik er mee moet omgaan. Eerst was er ontzettend veel paniek, "wat als de politie morgen voor de deur staat?" (ik heb ondertussen mijn oude computer reeds naar het container park gebracht en een nieuwe laptop aangeschaft), "kan ik dit tegen iemand vertellen?" (ik ben al eens met een psycholoog gaan praten, maar hij legde de focus vooral op mijn andere mentale problemen en ik had niet het gevoel dat daarover praten mij veel hielp, zijn strategie was vooral luisteren), "wat als ik wel pedofiele neigingen heb?".
Ik ben er ontzettend bang van geworden. Ik durf amper het huis uit (ik ben midden 20 en ik woon nog bij mijn ouders), wanneer er een gezin voorbij wandelt met kinderen dan slaagt de paniek mij soms om het lijf. Ik durf amper nog alleen te zijn. Vroeger zat ik vaak alleen op mijn kamer, dan keek ik na het werk tv en surfte ik wat rond. Nu zoek ik het gezelschap van mijn ouders elke dag op om mij niet alleen te voelen.
Soms dan heb ik het gevoel dat mijn leven voorbij is en dat ik op deze manier niet verder kan en wil.
Help.
Wat jij doet klinkt niet als pedofiele neigingen, maar als een ongezonde interesse. Het is spannend, en daarom zoek je het (zeer kleinschalig) op. Niet omdat je het leuk vindt per sé, maar het is gewoon spannend, en verboden, en het kan. En je zoekt hier nu veel meer dingen achter dan goed voor je is.
Feit: je vindt het niet inhoudelijk opwindend, je voelt niets voor kinderen.
Feit: je bent dus geen risico voor kinderen.
Feit: als er een gezin met kinderen langs loopt, had het net zo goed een oud echtpaar kunnen zijn. Je bent niet méér een risico voor het een, dan voor het ander, omdat je niets bijzonders voelt voor ze.
(En sterker nog, al had je wél een dergelijke aangetrokkenheid, dan nog zou daar prima mee om te gaan zijn.)
Maar je weet in elk geval dat dit fout is, en je wilt dit duidelijk niet meer, je wil die angst niet meer. Oplossing: vermijd die website. Of sta jezelf niet toe om naar die dingen specifiek te zoeken. Zoek iets anders waar je je energie in kwijt kan, wat niet verboden of gevaarlijk of twijfelachtig is. En ik kan je geven wat je misschien wilde horen: nee, je bent geen pedofiel, dat weet ik vrijwel zeker. En ik kan het weten, 'k ben er eentje (en ik ken er een boel).
Je zou misschien wat psychologen/psychiaters betreft kunnen kijken of je niet last hebt van iets wat in de buurt komt van obsessieve compulsiteits-stoornis (OCS of OCD, obsessive compulsive disorder). Volgens wikipedia is dat gecategoriseerd als angststoornis (en angsten ervaar je wel), en is er een obsessieve drang om bepaalde handelingen uit te voeren, die rituelen worden genoemd. Nu is dat van jou vrij kleinschalig vergeleken met wat ernstige gevallen van OCD soms hebben, maar het zou nuttig kunnen zijn als handvat voor wat voor hulp je nodig zou kunnen hebben, als je het echt niet zelf kan.
succes!
Waar ben je in godsnaam bang voor? Geef daar nu eens antwoord op! Niet voor de pliesie, want je hebt alles opgeruimd. Niet voor kinderen, want die vind je niet aantrekkelijk. Waar dan wel??
Waar ben je in godsnaam bang voor? Geef daar nu eens antwoord op! Niet voor de pliesie, want je hebt alles opgeruimd. Niet voor kinderen, want die vind je niet aantrekkelijk. Waar dan wel??
Niet dat ik voor QT21 wil antwoorden, maar ik herken het wel een beetje wat hij schrijft. Ik denk dan aan hoogtevrees.
Als je kunt vallen, dan houd je je vast. Als je diep kunt vallen, dan houd je je beter vast. De kans dat je dan toch valt is uiterst gering. Waarom dan die angst? Voor de goede orde: ik heb zelf hoogtevrees.
Het is de angst dat je jezelf niet in de hand hebt en springt.
Heb je wel eens de Eiffeltoren beklommen? En, hoogtevrees gehad? Ik niet, want de Fransen hebben een gaaswerk aangebracht tegen de springers. Ook als je jezelf niet in de hand hebt, gebeurt er toch niets. Nee, om te springen moet je niet naar Parijs. Jan Arends, Chet Baker en Herman Brood deden het in Amsterdam.
Het gevaar opzoeken is jezelf uitdagen. Alpinist worden terwijl je hoogtevrees hebt. Porno kijken terwijl het verboden is. Toen alle porno nog verboden was, was de aantrekkingskracht ervan veel groter, ook van plaatjes en teksten die we nu bijna onschuldig noemen. De porno is harder geworden om commercieel te blijven.
Alleen, tja, er is natuurlijk een grens. Voor kinderporno zijn kinderen misbruikt, dus dat kan echt niet. Dan is er toch iets wat verboden is. En daarmee aantrekkelijk.
Vraag me niet om een oplossing. Die heb ik ook niet.
Het klinkt inderdaad een beetje als een dwangstoornis. Je kunt het ook vergelijken met een moeder die zo angstig is haar baby iets aan te doen (laten vallen bijvoorbeeld), dat ze het kind niet meer wil oppakken of zelfs aanraken. Jij bent bang om kinderen iets aan te doen omdat... (vul maar in, het is in elk geval niet omdat je pedofiel bent want dat is niet zo). De vraag bij jou is alleen waarom je jezelf daarnaast blijft confronteren met zaken die je angst alleen maar aanwakkeren (het bekijken van die website). Blijkbaar geeft het je ook een soort kick, of bevrediging, wanneer je kunt constateren dat er ofwel iets nieuws te vinden is, ofwel juist niets nieuws (opluchting?). Het verboden en geheimzinnige karakter van dergelijk materiaal oefent blijkbaar een grotere aantrekkingskracht op je uit dan de natuurlijke neiging om juist je angst uit de weg te gaan. Een vrij complexe situatie waar ik zo ook geen kant-en-klare oplossing voor weet. Wat je je echter goed moet realiseren is dat het nu TOEVALLIG om kinderporno gaat. Het had net zo goed iets ander illegaals kunnen zijn waar je een soort kick uit haalt (misschien niet helemaal de juiste term, maar ik gebruik hem toch maar even voor het gemak). Probeer het dus echt los te koppelen van pedofilie, en je bent ook echt geen kindermisbruiker. Zoek het dieper, in de angst en dwangmatigheid zelf. Daar zul je mee aan de slag moeten als je van je nare gevoelens af wilt.
En wat verder ook niet onbelangrijk is: veroordeel jezelf niet. Je bent geen slecht mens doordat je steeds weer die website bezoekt om te zien of er iets nieuws is geplaatst. Het maakt je geen kindermisbruiker, de kinderen worden er niet extra door geschaad als je ernaar kijkt. Hoe meer je jezelf er schuldig over gaat voelen, hoe meer het je angst en dwang versterkt. Stop daar dus mee. De boosdoeners zijn de mensen die de bestanden daar plaatsen en de mensen die ze maken. Leg de verantwoordelijkheid bij hen neer. Dat is alvast een last minder.
Ik wil jullie alvast bedanken voor de antwoorden, ergens hebben ze toch wel voor enige rust gezorgd. Ik heb vandaag terug contact opgenomen met een psycholoog. Maar iemand die een andere aanpak gebruikt. Ik hoop dat dit mij beter kan helpen.
Ik ben vooral bang geworden van mezelf. Ik zit ontzettend met de vraag waarom ik dat na een aantal keer niet meer "abnormaal" vond en dat ik dat forum onderdeel waar dit kon staan opende samen met de andere.
Ik weet ergens wel dat ik misschien teveel pieker over iets waar ik niet over moet piekeren. Maar het zit in mijn hoofd, en ik vond nergens enige referentie naar waar ik hulp kan vinden. Het zit in mijn hoofd dat op een dag de politie voor mijn deur kan staan, dat ik misschien de rest van mijn leven naar de gevangenis moet, en dat ik dat misschien niet eens zo erg vind, dat het een verdiende straf is. Het zit in mijn hoofd dat ik misschien nooit een normaal leven kan gaan leiden en mijn dromen nooit ga kunnen waarmaken. Het zit in mijn hoofd dat ik mij moet afsluiten en geen plezier meer mag hebben. Het zit in mijn hoofd dat ik misschien een monster ben en zo wil ik niet leven. En dan zijn er 2 mogelijkheden, en ik hoop dat ik nu iemand gevonden heb die hier met mij over kan praten en die mij kan helpen, want op sommige dagen weet ik het niet meer en loop ik een hele dag te piekeren en in paniek rond. En soms heb ik er echt geen zin meer in.
Joh, je hebt een fout gemaakt, je bent er op tijd achter gekomen en bent ermee gestopt. Je fout kan je niet meer herstellen, maar ligt ook achter je. Sluit het af en ga door met je leven. Het is voorbij, klaar, niet meer aan de orde. En je hebt ervan geleerd en zal dezelfde fout niet nog eens maken.
Elke seconde die je nog bang bent is zonde van je leven. Is er ook maar iemand die daar beter van wordt? Doe dat jezelf toch niet aan man. Ga lekker een eind fietsen, kijk hoe de wind staat en trap even een stukje 30 km/uur tegen de wind in om je boosheid, je zelfverwijten eruit te trappen. Vervolgens lekker met het windje in de rug terug naar huis en nooit meer aan denken.
CompleetTenEindeRaad,
Misschien is hulp zoeken van professionele hulpverleners de beste oplossing. Ik weet dat er zo'n diensten bestaan. Ik begrijp dat je jezelf op sluit, maar dat is e slechtste oplossing die je jezelf kan aan doen.
Zelf heb ik een vriend gehad, zoals jij die doordat hij niet wist hoe er mee om te gaan zelfmoord heeft gepleegd. Hij sloot zichzelf ook op zoals jij. Hij was enorm beschaamd en voelde zich enorm schuldig om wat hij zelfs nog niet gedaan had.
Ik heb daarnaast ook een vriend die in de fout gegaan is en wel op een heel conservatieve manier er mee om gaat. Door er inderdaad over te praten met mensen die hij vertrouwt en op kan rekenen. Daarom echt waar praat er over met wie je durft. En zet misschien met hulp van je moeder de stap naar de hulpverlening.
Hier in België zijn dat de CAW's; centra voor algemeen welzijnswerk.
Ik hoop voor jou dat je snel weer een lichtje ziet in de donker tunnel.
Liefs
Ekster
QT21, je moet het huis uit. Je bent geen josti.
Ga op eigen benen staan en maak de fouten die gemaakt moeten worden.
Liefst met steun van ouders of vriend (-en).
Als ik zou weten dat iemand kinderporno op zijn pc zou hebben staan zou ik aangifte doen. Veel belangrijker vind ik of de persoon in kwestie zich bewust is onder welke omstandigheden deze kinderporno gemaakt is en of dat deze kinderporno het belang van het kind dient. Ook als het oud materiaal is, het gaat om het principe.
Als je zegt "het gaat om het principe", zeg je dan in feite niet "het gaat om mijn emotie"?? Bedoeld als open vraag, niet als verwijt.
Zelf kijk ik altijd veel praktischer: waarmee doe je een kind wel of niet kwaad, in hoeverre kan je van mensen verwachten dat ze dat degelijk kunnen inschatten en welke grenzen vloeien voort uit die twee dingen. Ik denk dat het downloaden van oude kinderporno zonder ervoor te betalen niet kwalijk is. Het bevordert namelijk de productie niet. Dat moet mijns inziens het criterium zijn. Ik vind het niet slim om wat voor kinderporno dan ook te downloaden, want je verlegt ermee je grens en zal in de verleiding komen om nieuwere kinderporno te downloaden, of om het als handelswaar in te zetten. En je neemt het risico om je eigen leven te verknallen als je betrapt wordt. Maar ik vind ook dat je realistisch moet zijn in het oordelen over mensen die het wel doen. Beschadig je (indirect) een kind, dan ben je gewoon fout bezig. Doe je dat niet, dan zie ik heel praktisch niet echt een probleem.
@Jorge, het gaat altijd om emotie. Positief of negatief. DIt raakt dit soort verhalen. Ik bekijk het zo. Ik zie daar ergens aan de andere kant van de wereld kinderen lijden, omdat ze ergens object zijn geworden van de kinderporno industrie. Maar wat ik + vind is dat de persoon in kwestie zijn probleem voorlegt. Dat vind ik al heel wat. Hij erkent dat hij er problemen mee heeft en dat vind ik goed. Hij weet ook dat ie niet goed bezig is met dat downloaden van kinderporno. Voor mij is het een principe kwestie Jorge, geen kinderporno op je pc. Het valt niet uit te leggen denk ik. Het argument dat het oudere foto's bertreft, vind ik geen goed argument omdat je toch iets in stand houd, vinden de kinderen van toen bv het wel fijn dat die foto's nu nog in omloop zijn en daarnaast is er materiaal bij, dat moet je gewoon niet willen. Ik zal niet zeggen alle materiaal want anders dan krijgen we die discussie weer maar er is materiaal bij die gewoon onder walgelijke omstandigheden is gemaakt. Oud of nieuw, je bevindt je op een glijdende schaal als je je hier mee bezig bent. Ik vind het ook goed dat het strafbaar is.
ALs je daarmee bezig bent is het dus belangrijk om te weten dat er een grote moglijkheid bestaat dat mensen dat niet fijn vinden. Zeker de kinderen die het betreft. Er is echter ook een groep die onder ellendige omstandigheden dingen hebben moeten doen wat gewoonweg ziek is. Dat is verwerpelijk. Ik verzet mij ook daartegen. Heb in het verleden wel eens samengewerkt om kinderporno aan te pakken. DIt is in samenwerking gegaan met een kinderrechercheur. Vruchtbare samenwerking.
Naast de strafbare feiten is het natuurlijk belangrijk dat degene die daarmee bezig is zijn fouten inziet en daarmee stopt. Stop met het downloaden van kinderporno! Ik hoop dus ook dat de persoon in kwestie zich aangeeft bij de politie an zijn straf uitzit. Of misschien hulp kan vinden om zijn probleem beter te leren hanteren. EN vooral ook inzicht te krijgen in zichzelf van "waarom doe ik dit nou?" Wat zijn de gevolgen van mijn handelingen? Schuldgevoel, ik hou er niet zo van, is een destructief gevoel. Er zijn fouten begaan en daar ga je je dan rot over zitten voelen. Oke, en dan? Verbeter je daarmee je gedrag? Je kunt ook het proces van ontdaderen opschrijven in een soort van dagboek en dit op een dag naar buiten brengen waarmee je laat zien dat je innerlijk gestreden hebt, wat naar mijns inziens welke stomme dingen je ook doet, meer respect afdwingt. Je kunt andere mensen laten zien die hetzelfde probleem hebben als jij niet de enigste zijn op deze aardbol en dat, mocht je het kunnen, in staat zijn om met vallen en opstaan toch met het probleem leren om te gaan. Je kunt een boek schrijven over je probleem of lezingen geven. Etc. maar dat is volgens mij zinniger dan jezelf op de kop slaan: ik ben slecht en ik maak fouten. Ja oke! En nu!
Succes voor diegene die het betreft en ik hoop dat jullie kracht vinden om met het probleem om te leren gaan.
Zou fluctuat dit ook lezen of is dit in zijn ogen weer een schreeuw om aandacht!
Vraagjes ter overdenking:
Waarom denk je dat bezit van kinderporno vroeger niet verboden was, en zelfs te koop in boekhandels/videotheken? (Vaak was het 'mild' materiaal, dat wil zeggen hippies die seksuele handelingen pleegden, maar zonder dwang)
En waarom, denk je, is beeldmateriaal van marteling, verkrachtingen en moorden (als het maar geen kinderen zijn) niet verboden, maar is een filmpje dat een jongen van 14 van zichzelf heeft gemaakt terwijl hij zich aftrekt dat wel?
Voor mij persoonlijk is kinderporno-bezit écht verwerpelijk wanneer er door het bezit ervan (of door het downloaden ervan, of door het delen ervan, op welke manier dan ook) andere mensen schade wordt toegedaan. Wanneer er totaal geen schade ontstaat door het bezit ervan (bijvoorbeeld omdat het oud materiaal is, en de persoon in kwestie hoe dan ook niet te weten kan komen dat jij iets download - hoogstens zou dat een argument zijn tegen het aanbieden van dit materiaal), vind ik het risicovol, maar niet inherent slecht. Dat is een ethisch wankel gebied, omdat de mensen erin wellicht niet zouden willen dat je het zou kijken, maar zij er aan de andere kant ook nooit achter kunnen komen en er dus geen extra schade ontstaat. Ik ben in mijn oordeel daar wat praktisch en "immoreel", door te zeggen dat als er geen schade ontstaat, ik het niet inherent afkeur. Net zo is het wellicht 'vies' als een man op het strand bepaalde extreme fantasieën heeft over vrouwen die hij daar ziet, die niets van hem moeten hebben; maar zolang hij niets doet, en de vrouwen er niet achter komen, vind ik dat er dan niks aan de hand is. Zou zo'n man de vrouwen over zijn fantasieën gaan vertellen, en zouden die vrouwen daar last van hebben, dan vind ik dát wél kwalijk.
Een argument waarom ik het toch een probleem vind echter, is het feit dat het verboden is, en er daardoor het risico is dat jij of je omgeving (ouders?) er schade aan ondervinden als iemand erachter zou komen. Daarom raad ik mensen die het nodig (denken te) hebben aan om het te houden bij fantasieën, verhaaltjes of legale plaatjes.
Ik vond, en vind het nog steeds verwerpelijk. Elke vorm.
Ik had ook nooit het idee dat het kort bij mij kon gebeuren. Ik ben er ook nooit op zoek naar gegaan en ik heb nooit ergens iets gedownload. Ik bezocht websites als [knip - team] ook alleen met het oog op de grappige foto's waarvoor de website bedoeld is. Tot ik plots in aanraking kwam met iets waarvan ik eerst niet goed was. Maar een paar maanden later gebeurde dat opnieuw, en een paar weken later opnieuw en opnieuw. En ik weet niet waarom ik die dingen op een dag niet meer abnormaal vond om zoiets te zien. Ik werd er ook niet opgewonden of blij van om zoiets te zien. Daar ben ik nu wel zeker van. En toch heeft het enige aantrekkingskracht gehad. Of het nu om dierenmishandeling, geweld of kinderporno ging. Geen van die 3 zaken zijn goed te praten. En ik worstel nu al maanden met de vraag: "Waarom vond ik dat niet meer verkeerd?". Wat heb ik misdaan en waarom overkomt mij dit?
Jouw argumenten tegen het downloaden van oude kinderporno zijn:
- Misschien vinden de kinderen van toen dat niet tof
- Het is tegen jouw principes
Het eerste gaat denk ik niet op omdat die mensen er geen idee van hebben, maar als zij dat wel hebben vind ik het een valide argument. Het tweede argument is geen argument. Behalve voor jouzelf. Of zie ik dat verkeerd?
Verder ben ik niet de doelgroep van je oproep, ik heb geen kinderporno en zoek er niet naar om de eerder door mij genoemde redenen. Ik kan het iedereen van harte afraden. Hoe geil je er ook van wordt, het is echt niet tof om kinderen misbruikt te zien worden. En bij de meeste kinderporno is er voor zover ik weet (ok, ik heb er niet veel verstand van) wel sprake van misbruik.
Je schrijft een zinnige alinea over schuldgevoel. Ik sluit me er graag bij aan.
Wat Fluctuat van jouw post (of onze gesprekken op dit forum) vindt is aan hem, ik heb totaal niet de neiging om daar ook maar enige vorm van een oordeel over te hebben.
"Dat ik mij daar niet langer slecht of geshockt bij voelde"
Dat noemt men ook wel gewenning: ik zou zeggen dat het beeldmateriaal niet meer genoeg stimuleert om het als schokkend te ervaren.
Je voelt die sensatie niet meer in je lichaam waardoor je het normaal aanvoelt
Stel de eerste keer dat je een onthoofding ziet op internet (Je weet niet wat je ziet, je voelt het in heel je lichaam en het raakt je echt diep, je slaapt er misschien zelfs niet van van en het raast ook doorheen jouw hoofd.
Nu, na een aantal keer (is het nu 10x of 20X) vermindert het gevoel dat je die eerste keren had. Eigenlijk lijkt het allemaal normaal te worden. Ik denk dat het dit is dat jij nu meemaakt.
En dat de neiging om terug te keren naar je forum eigenlijk gewoon die kick is die je terug opzoekt en niet meer dan dat.
MAAR: ik ben een sociaal werker en student criminologie en put hier uit m'n kennis van psychologie. Ik ben niet iemand die een diagnose kan stellen. Daarvoor moet je bij een gediplomeerde ten rade gaan.
mvg en veel succes met je zoektocht
Ik heb gezien dat de moderator de URL van de website waar ik naar verwees verwijderd heeft. Ik wil benadrukken dat die website in de verste verte niets met enige form van porno te maken heeft. De website in kwestie heeft zelfs een Wikipedia pagina en is normaal vrij onschuldig. Als ik op Google zoek naar gelijkaardige voorvallen merk ik dat ik niet alleen ben, dat het af en toe wel eens gebeurt dat iemand er iets op post dat er niet thuishoort en dat de moderators het uiteindelijk vrij snel verwijderen. En daar ben ik al blij om.
Binnenkort begin in opnieuw met een nieuwe psycholoog die een andere aanpak heeft dan de vorige. Ik hoop dat deze bij beter kan helpen met de vragen waarom ik dat na een tijdje niet meer abnormaal vond, en hoe ik daar mee moet leren omgaan. Want de afgelopen weken en maanden zijn geen pretje geweest. Achteraf gezien kan het vrij raar klinken, het gaat uiteindelijk om nog geen 10 voorvallen op bijna twee jaar tijd, en ik heb er waarschijnlijk zelf veel meer problemen van gemaakt dan goed voor me was. Maar ik heb gemerkt dat eens de paniek en de angst aanwezig is deze zeer moeilijk weer weg te werken is. Zeker zonder hulp. En ik hoop dat dit ik nu de hulp gevonden heb waar ik naar op zoek was om dit hele voorval van mij af te zetten.
Ik wil jullie alvast bedanken voor alle reacties.
Dat klopt, QT21. Ik heb je link verwijderd en zal eerlijk zijn: Ik heb niet gecheckt of die website OK was maar ging uit van de context waarin jij 'm noemde. Bovendien leek de link zelf me niet heel relevant; je kan ook kort omschrijven wat voor website het betreft.
Met jouw uitleg hier is het denk ik ook wel duidelijk wat voor website het betreft.
Veel succes met de nieuwe psycholoog! En probeer in de tussentijd geen problemen te bedenken die er niet zijn!
Als ik zou weten dat iemand kinderporno op zijn pc zou hebben staan zou ik aangifte doen.
Met aangifte doen help je 'de dader' niet.
Hooguit van de wal in de sloot.
Het 'helpt' alleen mensen die zich niet willen bekommeren om minderwaardige mensen.
Communiceer met zo iemand, leg uit wat je voelt, sla 'm desnoods om z'n oren.
Maar communiceer.
Dáár wordt de wereld beter van.
Van afschrijven wordt niemand beter.
Ondanks dat mensen vaak wel denken dat dat in hun belang is.
Sterke post van jou, Fluctuat, en ik denk dat je hiermee heel mooi aangeeft wat het grootste manco is van het westerse straf-systeem. Het afschrijven, het verder naar beneden werken van mensen die een misdaad hebben begaan. Soms lijkt het wel of Justitie wìl dat misdadigers recidiveren.
Daar ligt trouwens ook nog een ander manco van de hulpverlening (naast het gebrek aan hulp voor niet-delinquente pedofielen): nazorg aan ex-gedetineerden. Een nagenoeg niet-bestaande vorm van hulpverlening, op een handjevol (vooral kerkelijke) stichtingen na, die samen maar een fractie van de ex-gedetineerden bereiken.
Daar ligt trouwens ook nog een ander manco van de hulpverlening (naast het gebrek aan hulp voor niet-delinquente pedofielen): nazorg aan ex-gedetineerden. Een nagenoeg niet-bestaande vorm van hulpverlening, op een handjevol (vooral kerkelijke) stichtingen na, die samen maar een fractie van de ex-gedetineerden bereiken.
Gek toch dat nazorg 'nazorg' heet en geen zorg.
Het 'helpt' alleen mensen die zich niet willen bekommeren om minderwaardige mensen.
Dit is echt fraai. Iemand begaat een misdrijf en als je dan aangifte doet bij de politie dan vertaal je dat als dat degene die terecht een melding maakt geen respect heeft voor degene die de wet overtreed. Ja, daag! Zo lus ik er ook nog wel een paar. Als ik weet dat jij in het verleden bent veroordeelt voor ontuchtige handelingen met kinderen en je komt langs mij wonen, en ik weet dat, ga ik even een praatje maken met de wijkagent, laat ik even een ingehuurde kinderrechercheur jouw handel en wandel nalopen en vertel ik je dat ook nog eerlijk. Want ik zal het niet achter je rug om doen daar hou ik niet van. Jij hebt een fout begaan in het verleden en als je laat zien dat je je verbetert dan heb je kans dat je het vertrouwen op een gegeven moment weer langzaam terugwint. Maar bij mij is dat zo en zo een hekel onderwerp.
Hulp geven aan mensen die in de fout zijn gegaan is belangrijk. En steun van de omgeving natuurlijk ook. Bijna iedereen heeft recht op een 2e kans. Geweld richting veroordeelden verwerp ik. Maakt niet uit wat er is gebeurd, we spelen niet voor eigen rechter. Wat dat betreft geloof ik wel in het rechtssysteem maar ook die is niet perfect. Maar om nou te stellen dat ik een dader minderwaardig acht? Sommige maar daar hoort dit figuur niet bij al ben ik wel benieuwd naar zijn verdere ontwikkeling als kinderporno bezichtiger. Zeker als er geweld bij komt kijken wordt ik hels.
Je vindt niet dat je ze afschrijft, je vindt niet dat je ze minderwaardig acht door aangifte te doen. Immers zie jij het als iets fouts dat zij gedaan hebben, en je eist slechts dat zij volgens de wettelijke wet verantwoording afleggen voor datgene wat ze gedaan hebben, wellicht middels straf.
Dit snap ik, maar tegelijk komt dit individu mij veel meer over als hulpbehoevend persoon dan als crimineel die straf verdient. Omdat zijn daden nauwelijks echt duidelijk een eigenbelang dienden, maar eerder tekenen waren van een ongewenste obsessie die zichzelf desondanks in stand hield.
Misschien is jouw vertrouwen in de rechtsstaat groter dan het mijne, maar ik zou ze niet vertrouwen in hun oordeel van zo'n persoon; een persoon die behalve spijt en afwezigheid van een zelfzuchtig motief ook nog eens hoogstwaarschijnlijk niemand schade heeft toegedaan met zijn twijfelachtige downloadgedrag. Iemand die zelf al begonnen is om zichzelf te beteren, hulp ontvangt daarbij. Het wordt geregeld. Ik zie niet in wat voor meerwaarde een aangifte op dat punt zou hebben. Het zou louter schade toedoen aan iemand die, zoals ik het zie, zelf al last genoeg heeft ervan. Straf als "retributie", het terug doen van schade die hij anderen heeft toegedaan, is niet van toepassing (want hij heeft anderen geen schade toegedaan). Straf als veiligheidsmaatregel is niet van toepassing omdat hij geen risico is. Straf als rehabilitatie is niet nodig, want hij loopt al bij de psychologische hulp voor zijn probleem. Blijft nog over straf als afschrik-effect voor anderen, maar dat vind ik bij deze persoon - die al lijdt onder zijn probleem, en anderen bepaald niet aanmoedigt een gelijksoortige bezigheid te doen - een erg zuur idee.
Dat QT21 hulp nodig heeft en steun lijkt mij duidelijk. Als iemand serieus zijn problemen aanpakt dan denk ik dat de rechter daar rekening mee zal houden. Maar wel aangifte doen denk ik. Al is het maar dat zijn misdaden gerigistreerd zijn. Ik kan niet voorspellen hoe de ontwikkeling gaat verlopen van QT21. Ik hoop voor hem en de wereld positief.
Oud kinderporno materiaal is voor mij hetzelfde als nieuw. Ik maak daar geen onderscheid in. Het is voor mij allebij even slecht. Maar ik weet niet hoe een rechter daar tegen aankijkt.
Hulp geven aan mensen die in de fout zijn gegaan is belangrijk.
Hulp geven aan iedereen is belangrijk.
Niet alleen aan uitverkorenen.
Het is daarom dat ik een groep personen aanduidde als minderwaardige personen. Minderwaardig simpelweg omdat aan hen hulp ontzegd wordt. Wat voor andere reden dan vinden dat iemand minderwaardig is, kan er zijn om iemand hulp te ontzeggen?
Mensen die in het verleden gestraft zijn voor een misstap, hebben recht op een tweede kans.
Zo staat dat ook in de wet.
Daar past niet bij dat je aan die lui hulp ontzegt of ze gaat lastigvallen met ingehuurde rechercheurs.
En daar past ook niet bij dat je dat doet terwijl je zegt dat je iets eerlijk vertelt en dat je zegt dat je niet voor eigen rechter mag spelen.
Iets dat je wel nastreeft trouwens.
Want als jij denkt dat iemand KP op z'n peeceetje heeft en je denkt dan dat er sprake is van een dader en een misdrijf dan maak je een fout. Dan speel je voor eigen rechter. De echte rechter (die van zo'n rechtbank enzo) maakt namelijk uit of iets een misdrijf is of niet. Tot die tijd is er geen sprake van misdrijf of dader maar van 'een verdachte van een misdrijf'.
Politie kan me niks maken, buren ook niet, jij ook niet. Ik ben open over mijn handel en wandel en over m'n verleden, heb mensen uit de straat ingelicht over m'n veroordeling.
Niet uit naïviteit maar om lui als jij de handvatten om aan je gerief te komen, te ontnemen.
No spang verder
Ik vind het heel goed dat mensen zoals jij hier zijn verhaal komen doen. Ook vind ik prima dat je kritisch bent als ik wat scherpe stellingen neer zet. Overigens niet bedoelt om je op de kast te jagen maar wel om te ervaren en te zien hoe jullie bepaalde zaken ervaren en overdenken. Van mij hoef je niet te verwachten dat ik altijd even genuanceerd met veroordeelden op het gebied van sexueel misbruik omga. Het is niet de bedoeling om een heksenjacht te organiseren, ik heb veel liever communicatie. Dan is er iets, ondanks dat ik het soms helemaal niet met je eens ben of jij met mij. Ik heb soms mijn vooroordelen en het is goed dat die er zijn. Jij hebt ze namelijk ook. En het is goed dat we die uiten.
Dat je tegen de buurt verteld heb dat je veroordeeld bent geweest vind ik aan de ene kant moeilijk en aan de andere kant confronterend. Je weet nu als het goed is een klein beetje van mijn achtergrond. Ik ben zelf slachtoffer geweest van veel geweld en dat is begonnen op 6 jarige leeftijd met een geweldadige verkrachting. Let op: ik zeg hier niet dat pedofielen allemaal kinderverkrachters zijn. Daarnaast heb ik een broer die verkracht is geweest met een pistool of een mes als bedreiging, daar heeft hij zich nooit duidelijk over uitgelaten, hij is een tijdje in de drugs verdwenen en in de criminaliteit en gelukkig begint hij nu weer zijn weggetje te vinden. Ik heb een lieve vrouw waar ik zielsveel van hou maar die heeft een vader die niet van haar af kon blijven en ze heeft een kerel over de vloer gehad die haar heeft verkracht. Ze is gehandicapt maar dat maakt die zieke geesten allemaal niet zoveel uit. Ze heeft abortus laten plegen. Ik heb een stiefmoeder die zwaar slachtoffer is geweest van een incest familie. Ik heb een vriendin gehad die incest heeft meegemaakt en in de zomer waren we Frankie kwijt. Frankie, een oud klasgenoot van mij die was altijd depressief. Ik kon daar moeilijk mee overweg maar heb op de een of andere manier toch altijd contact met hem gehouden. Op een gegeven moment waren we Frankie kwijt. Het was warm en het was zomer. Mijn pleegvader is samen met de politie en brandweer op zoek gegaan naar Frankie in een bepaald bos. Het is de geur van het stoffelijk overschot die je nooit meer vergeet. Hij had zelfmoord gepleegd. Bizar dat mensen die zelfmoord plegen altijd zo netjes hun spulletjes neer leggen en hun zakdoek opvouwen. Hij hong al 2 weken in het bos en het aanschouwen was afschuwelijk volgens de politie en mijn pleegvader. 1 jonge brandweerman kon het niet aan.
Niet dat dit jou schuld is. Niet dat ik jou zie als een potientele kindermoordenaar of wrede kinderverkrachter. Maar verwacht van mij geen warm onthaal. Op legale wijze zou ik, in een fictief voorbeeld als jij langs mij zou komen wonen, alles doen wat wettelijk toegestaan is om jou handel en wandel na te trekken. Het hacken van jou pc, wat tegenwoordig een misdrijf is, mag niet en is volgens de wet verboden. Als ik dat kunstje zou flikken ben ik verkeerd bezig. Maar niemand verbied mij om even een gesprek te hebben met een wijkagent en het inhuren van een kinderrechercheur. Daarnaast zou ik misschien wel naar een goede hulpverlener moeten gaan om te praten over de innerlijke strijd die dan in mij woedt want ja ik heb haat, wraak, moord en agressie gevoelens in mij en ja die zijn soms onstuimig en haast niet te bedwingen maar toch krijg ik dat voor elkaar. Ik geef er lucht aan op een manier die voor mensen soms confronterend is. Maar iedereen heeft dit soort gevoelens alleen word er zo krampachtig over gedaan. Hoe gaan we ermee om? Dat is de vraag.
Ik zou dus hulp gaan zoeken op het moment dat ik bij mezelf de neiging zou ontdekken om eigen rechter te spelen of om op jou verhaal te halen om wat ik in het verleden heb meegemaakt. Dat is namelijk eigenrechter spelen en het creeeren van zondebokken. En dat laatste, dat kan ik niet. Ik kan wel op jou schelden en ongezouten mijn mening geven en we kunnen elkaar eens een keer flink scheef aankijken maar verder blijf ik met mijn poten van je af. Snap je. En daar zijn mensen al niet toe in staat zonder een traumatische achtergrond. Ik zou dus hulp gaan zoeken als de spanning te hoog oploopt en ik zou merken dat ik die niet meer kwijt zou kunnen. Kans is klein met de psychologische gereedschapskist bij me maar je weet nooit.
Ik vertrouw niet veel mensen. Daar kleven mij te veel risico's aan. Ik kan wel met ze omgaan maar vertrouwen dat gaat mij te ver. En het maakt mij op dat punt niet uit of je pedo bent of een "normaal" mens. Want wat is normaal en wat is geaccepteerd in de samenleving.
Ik vind het heel goed dat mensen zoals jij hier zijn verhaal komen doen. Ook vind ik prima dat je kritisch bent als ik wat scherpe stellingen neer zet. Overigens niet bedoelt om je op de kast te jagen maar wel om te ervaren en te zien hoe jullie bepaalde zaken ervaren en overdenken. Van mij hoef je niet te verwachten dat ik altijd even genuanceerd met veroordeelden op het gebied van sexueel misbruik omga. Het is niet de bedoeling om een heksenjacht te organiseren, ik heb veel liever communicatie. Dan is er iets, ondanks dat ik het soms helemaal niet met je eens ben of jij met mij. Ik heb soms mijn vooroordelen en het is goed dat die er zijn. Jij hebt ze namelijk ook. En het is goed dat we die uiten.
Kijk, wat onze verschillen ook zijn en wat we beiden ook aan ellende hebben meegemaakt, feit is dat we nu een stuk vruchtbaarder met elkaar communiceren. En dat maakt m'n dag goed.
Qua denken verschillen we niet eens zoveel als ik aanvankelijk dacht.
Het lijkt er soms een beetje op of ik achterwege laat wat jij vertelt en dat jij achterwege laat wat ik uitdraag.
En dat we beiden op dezelfde terreinen enige ervaring hebben.
Sommige maar daar hoort dit figuur niet bij al ben ik wel benieuwd naar zijn verdere ontwikkeling als kinderporno bezichtiger. Zeker als er geweld bij komt kijken wordt ik hels.
Ik weet niet of dat op mij bedoeld was maar ik kan je wel vertellen dat ik nooit de intentie heb gehad om naar zoiets op zoek te gaan of effectief iets te downloaden. Als ik een half uur later of eerder op die website was terecht gekomen hadden moderator zoiets al verwijderd en had ik zoiets nooit gezien, want het hoort daar net zo min thuis als op de commentaar pagina's van bijvoorbeeld de website van een krant. Helaas hebben sommige mensen er plezier aan zoiets online te zetten. Ik ben er wel al uit dat ik het vooral spannend vond omdat het verboden was, niet omdat ik iets met dierenmishandeling of kinderporno te maken wil hebben want dat boeit me niet.
En ik hoop dat mijn nieuwe psycholoog mij kan helpen met de vraag waarom ik dat, zoals een "normale" persoon niet kon negeren. Dat is de vraag die ik mij al maanden stel. En hoe ik dit achter mij kan laten, want ik heb gemerkt dat ik zelf het antwoord op die vragen niet kan vinden. En ik weet niet hoe ik er dan mee moet omgaan.
Hi QT21, ja het bericht gaat over jou, nee ik denk niet dat je allerlij snuff movies zit te kijken. Ja, ik vind het goed dat je je verhaal hier neer schrijft en dat er mensen zijn die jou daar op een zinnige manier mee kunnen helpen, ondersteunen. Ik hoop voor jou dat je eruit komt. Verder moet je van mij niet al teveelverwachten. Ik kan namelijk nogal eens fel reageren op wat hier allemaal geschreven of beschreven wordt. Soms te, dat geef ik eerlijk toe en dan wordt ik door allerlij mensen hier terrecht en som vind ik dus onterrecht teruggefloten. Als ik het er niet mee eens ben probeer ik ook uit te leggen waarom.
Als je wil weten waarom ik soms zo fel reageer mag je rustig naar vragen, maar ik kan me voorstellen dat je even genoeg hebt aan jezelf. Nogmaals, ik vind het knap dat je het probleem bespreekbar maakt.
Hallo,
Zowel in het verhaal van de topic starter als die van QT21 herken ik veel.
“Ik verdrong mijn naaste vrienden om hen dit zieke verhaal* te besparen…..” en “………..want ik verdrink in zelfmedelijden en een onoverzichtelijke berg schuldgevoelens.”
Na onverwachte sexuele gevoelens bij een jongetje medio 2006 kwam ik na een hoop trammelant weer bij de hulpverlening terecht. Ik durfde bij niemand meer aan te kloppen. Er waren en zijn een aantal mensen die van mijn gevoelens weten maar ik was heel veel vertrouwen in mijzelf kwijt en schaamde mij kapot. Ik liep met het gevoel rond dat het woord PEDOFIEL in mijn voorhoofd gegrift stond. Door het bespreekbaar te maken en te onderzoeken zakte ik in eerste instantie alleen maar dieper weg in mijn modderpoel. Het deksel ging van de pan en ik wist niet wat ik tegen kwam. Een tsunami aan ingehouden woede, sexuele frustratie, onbegrip en verdriet. Gelukkig werkte ik toen nog volop en minder gelukkig blowde ik mij helemaal suf. Ik denk dat ik anders in mijzelf verzopen was.
…………..maar ik kan je wel vertellen dat ik nooit de intentie heb gehad om naar zoiets op zoek te gaan of effectief iets te downloaden.
Ik kwam bij een bekende peer to peer site tijdens neuzen bij de desbetreffende hoster plaatjes tegen met een dubieuze titel. Zonder intentie ze tegen te komen heb ik willens en wetens deze plaatjes aan geklikt en begaf ik mij toen op een crimineel pad. Verdrinkend in zelf medelijden liet ik de grenzen los, overtuigd van het feit dat ik toch al reddeloos verloren was. Er bestaat geen geldig excuus om de grenzen los te laten maar ik kan alleen maar eerlijk weergeven hoe mijn gedachten toen werkte. Ik kon het bij de therapeute uiteindelijk niet voor mij houden. Er is toen bekeken of er aangifte van gedaan moest worden. Dat is niet gebeurt en waarom niet maak ik in het volgende hopelijk duidelijk.
Maar wel aangifte doen denk ik. Al is het maar dat zijn misdaden geregistreerd zijn.
Voor mijzelf lag in die periode de nadruk op hoe slecht ik eigenlijk wel niet was. Het leek of ik elk positief feitje met een slecht geweten probeerde te weerleggen. Ik liep al met ideeën rond om aangifte van mijzelf te doen voor de ervaringen uit mijn oppastijd. Een soort gevoel van boete doening. De vraag was wat ik er mee op zou schieten en wat ik onnodig op zou rakelen. In andere topics kwam ik de discussie tegen of je last kan hebben van ‘jouw aangedaan onrecht’ als je daar geen weet van hebt.
In Verhaal beschrijf ik een ervaring met een meisje van zeven. In die periode ging het steeds minder goed met dat meisje. Ze ging elke 14 dagen naar een kinder psychologe die de oorzaken probeerde te achterhalen. Ik was als oppas ook haar reisbegeleider. Er leek in haar problemen geen enkele directe link naar onze ervaring maar ik heb er tijdens die bezoeken vaak aan gedacht. En gezwegen……… Een aantal jaar later, ik was geen oppas meer, ging dit meisje nog steeds naar de psychologe. Ik begon last van wroeging te krijgen en heb anoniem de psychologe gebeld en verteld van mijn ervaringen met het meisje. Haar antwoord was het volgende:
"Er van uitgaande dat uw verhaal eerlijk, oprecht en compleet is, is het misschien niet verstandig haar daar mee te confronteren. Ze heeft vermoedelijk geen bewuste weet van uw (niet)handelen en ik denk dat deze confrontatie haar meer zal schaden dan goed doen.”
Ze adviseerde mij toch vooral hulp voor mij zelf te zoeken. Ondanks mijn anonimiteit had ze genoeg gegevens om te kunnen achterhalen wie ik was. Ik heb echter nooit een verdere reactie op dit telefoontje gehad. Ik kwam nog niet echt van mijn wroeging af maar kon de situatie voorlopig wel gedogen. Twee jaar later is bij het meisje de waarheid om hoog gekomen. Van af haar vijfde tot dat moment onder bedreigingen zwaar misbruikt door de vader tijdens de bezoekregelingen.
Toen ik met de aangifte gedachten rond liep ging het (en gaat het nu nog steeds) met de inmiddels jonge volwassen vrouw heel goed. Ik ben door de kinderen en moeder op geen enkel moment in verband gebracht met het geen de kinderen is aangedaan. De kinderen hebben goede herinneringen aan mij en mij een geweldige oppas gevonden. Op nieuw rees de vraag of ik niet meer schade zou aanrichten dan op lossen. En in het geval van aangifte zou het maar de vraag zijn of ik er beter (lees minder risicovol) door zou worden. Ook zou er dan een grote kans bestaan dat ik de therapie zoals ik het toen volgde niet zou kunnen voortzetten. Mijn schuld besef gaf ook kansen om mij te leren anders met mijzelf om te gaan.
Van uit hoe ik mij nu voel en denk, kan ik zeggen dat de waarheid uitspreken altijd eerlijk is. Maar principieel het recht toe passen kan ook lijden tot onbedoelde en misschien wel onwenselijke gevolgen voor vooral het slachtoffer. De waarheid is dus niet ALTIJD rechtvaardig. Toen ik het downloaden bespreekbaar heb gemaakt is het ook afgelopen en ben ik er dus maar kort mee bezig geweest.
Maar wat nu dan. Ik zou van uit mijn onzekere gevoelens van mij zelf heel fijn vinden om toezicht op mijn gedrag te hebben. Er zijn vele legale plaatjes en filmpjes te bekijken die met een specifieke gedachte of gevoel toch iets bij mij los maken. Als ik (zeker met mooi weer) voor mij aantrekkelijke leeftijden zie, kan ik behoorlijk opgewonden van raken. Maar voor toezicht moet ik toch eerst een veroordeling op mijn dak krijgen. Het gat tussen vrijwillige en verplichte toezicht/begeleiding is gewoon heel erg groot. Ik wil niet voorkomen dat ik naar op zich legale plaatjes kijk maar heb wel behoeft aan iemand die mij helpt mijn grenzen te bewaken. Ik ben bereid om daarvoor een stukje van mijn privacy prijs te geven. Er zijn helaas genoeg voorbeelden van delinquenten die omwille van terugkeer naar de voor hun veilige omgeving toch maar wat uitspoken of hun best niet doen dat te voorkomen. Ik heb moeite om tijdens straat/kroeg en werk conversaties eerlijk te reageren. Ik zou heel erg veel onzin kunnen ontkrachten maar daardoor iets van mij zelf bloot moeten geven waardoor die discussie waarschijnlijk door uitsluiting en veroordeling niet meer gevoerd zou kunnen worden. Ben benieuwd naar reacties hier op………
De oorspronkelijke post is al weer een tijdje geleden en ben benieuwd hoe het die persoon nu vergaat.
Hallo,
Ik kan vrijwel zeker zeggen dat ik geen enkele gevoelens voor kinderen heb. Zoals iemand anders het reeds aanhaalde ging het mij eerder om het verboden karakter. Ik heb de "pech" gehad dat, net toen ik het forum bezocht, sommigen er plezier aan beleefden hier allerlei illegale afbeeldingen op te plaatsen. (Het gaat trouwens niet alleen om kinderporno, ook extreem geweld, dierenmishandeling, nazisme, racisme en andere die echter voor de wet niet echt als illegaal beschouwd worden waren van de partij.) Was ik 5 minuten later of eerder had ik zo'n dingen nooit gezien, maar nu was er eigenlijk geen ontkomen aan. Iedereen die de website op dat moment bezocht kreeg die dingen te zien. En toen ze er op stonden was ik niet sterk genoeg om het naast mij te zetten.
Enerzijds voel ik mij hier enorm schuldig over, en ik weet niet hoe ik daarmee moet omgaan. Ik heb dit nog nooit meegemaakt en ik heb het gevoel dat er niemand is waarbij ik mij kan verontschuldigen. Anderzijds is speelt er elke dag ook wel paniek om. Elke keer de bel gaat slaat mijn hart een slag over. Wat als de politie voor mijn deur staat en ik naar de gevangenis moet? Ik heb zoiets nooit gewild. Hoe moet het dan verder met mijn leven, mijn familie en vrienden en de omgeving? Ik heb soms het gevoel dat ik iedereen teleurgesteld heb en dat ik niet langer gelukkig mag zijn. Ik durf geen contact meer te zoeken, wat als ik iemand leer kennen en dit komt uit?
Even los van het voorgaande.
Eigen ervaring,
Ja ik heb kinderporno gehad en gezien veelvuldig ook.
Het begon al op jonge leeftijd (Mavo) om ernaar te kijken zelfs met goede vrienden. In de tijd van p2p zoals Kazaa limewire was het ook zeer laagdrempelig om eraan te komen. Destijds stond je niet echt erbij stil wat eventueel het verhaal achter de foto's of films zou zitten.
Zelf ben ik op jonge (puber)leeftijd zeer seksueel actief geweest met alles. Ik heb zelfs destijds menig filmpje laten uploaden richting zo'n p2p. Dit alles met een lach en dat het zeer opwindend was. Zelf toen ik net meerderjarig was heb ik me ingelaten met veel oudere vrouwen en mannen en veel jongere meiden. Het klinkt raar en vreemd maar ik heb mijn jeugd tevens de latere ervaring totaal niet negatief ervaren maar positief.
Maar nu als begin dertiger probeer ik de verleiding om terug te vallen naar het downloaden van te vermijden.
Want ik weet eenmaal gezien te hebben voel ik me beladen met een schuldgevoel want ik voel me toch aangetrokken tot . .
Waar het schuldgevoel vandaan komt is wel voor menig persoon wel duidelijk.
Hoe ga ik hiermee om? Geen idee na een paar dagen zakt het gevoel om te willen zien / beleven. Maar ik vindt het giga beladen onderwerp kinderporno zeer moeilijk omdat menig persoon het anders ziet en of beleefd heeft.
Zoals je misschien al vermoed sta ik er veel luchtiger in betreft wat kinderporno is omdat ik zelf als minderjarig met glimlach naakt met erectie op de foto's heb gestaan.
Maar nu als begin dertiger probeer ik de verleiding om terug te vallen naar het downloaden van te vermijden.
Want ik weet eenmaal gezien te hebben voel ik me beladen met een schuldgevoel want ik voel me toch aangetrokken tot . .
Waar het schuldgevoel vandaan komt is wel voor menig persoon wel duidelijk.
Ben je nu in de war of op weg naar de waarheid?
Zoals je misschien al vermoed sta ik er veel luchtiger in betreft wat kinderporno is omdat ik zelf als minderjarig met glimlach naakt met erectie op de foto's heb gestaan.
Doe mij die foto
Jij wilt te graag.
Heel makkelijk gezegd de waarheid is dat ik ook seksueel aangetrokken voel tot kinderen. Natuurlijk van de leeftijd klasse waar de wet een andere mening erover heeft.
Nu met de billen bloot, ik zie graag kinderporno maar bezit geen. En ja eens in de zoveel tijd is de neiging groot en dan scroll ik toch over div. nudist sites en non nude.
En als er weer iemand opgepakt wordt voor bezit van tig bestanden ben ik stiekem toch jaloers. Want ikzelf was zo'n persoon die met behulp van p2p aan honderden bestanden bezat.
Het gevoel schaamte / schuld komt ook dan weer gelijk hard om de hoek zetten. Want het is fout als volwassen vent om te geilen op kinderen! Er worden veel kinderen misbruikt door types zoals . . . die hun grenzen / beheersing kwijt zijn. Hierdoor ben ik af en toe qua gevoelens in verwarde staat.
Ps ter info ik ben niet dezelfde Pat die ook op dit forum zit.
Jij wilt te graag.
't Is ook nooit goed.
Oké, ik wil 'm niet, ik kots ervan.
Stuur je 'm nou toe?
Heel makkelijk gezegd de waarheid is dat ik ook seksueel aangetrokken voel tot kinderen. Natuurlijk van de leeftijd klasse waar de wet een andere mening erover heeft.
Nu met de billen bloot, ik zie graag kinderporno maar bezit geen. En ja eens in de zoveel tijd is de neiging groot en dan scroll ik toch over div. nudist sites en non nude.
En als er weer iemand opgepakt wordt voor bezit van tig bestanden ben ik stiekem toch jaloers. Want ikzelf was zo'n persoon die met behulp van p2p aan honderden bestanden bezat.
Het gevoel schaamte / schuld komt ook dan weer gelijk hard om de hoek zetten. Want het is fout als volwassen vent om te geilen op kinderen! Er worden veel kinderen misbruikt door types zoals . . . die hun grenzen / beheersing kwijt zijn. Hierdoor ben ik af en toe qua gevoelens in verwarde staat.
Ik heb het idee dat 'kinderporno' er vooral is voor pedo's die even (of eeuwig) tekortkomen op het fysieke vlak.
Dat denk ik omdat ik dat van mezelf ken. Als ik genoeg 'kindervlees' in m'n bed had dan had ik geen enkele behoefte om het 'inferieure (kinderporno) te willen (bekijken). Ik zie het verzamelen van kinderporno als compensatie. Daarnaast weet ik dat er lui zijn die van het verzamelen/fabriceren en bekijken maar geen genoeg kunnen krijgen. Er zijn er ook die door het fabriceren of aanbieden hun leven op een hoger plan denken te krijgen. Soms financiëel.
Wat ik daardoor weet is dat niet iedereen op dezelfde manier als ik omgaat met het downloaden van blote kinderen.
Dat is voor mij belangrijk want ik wil niet 'op de grote hoop'. Mijn 'geval' moet los gezien worden van andere gevallen.
Dat geeft mij zekerheid. En ontslaat mij van hopeloze schuldgevoelens of nodeloze verwarring. Niet omdat ik zulke gevoelens absoluut niet wil tegenkomen maar omdat ik er al genoeg van heb. Ik ben ook maar een mens.
Het is helemaal niet fout om te geilen op kinderen. Dat gebeurt al eeuwen. Het is wel onhandig om jezelf als pedofiel te zien of te etaleren.
Ook dat is al eeuwen zo.
Als je meedoet aan de maatschappij (of er anderszins deel van wilt uitmaken) dan moet je aan politiek doen. Meedoen.
Jezelf niet in het verdomhoekje plaatsen. Of je nou pedo bent of niet.
En dan gaat het leven een stukje makkelijker.
En waarom zou je je schuldig voelen doordat andere mensen stoute dingen doen met kinderen?
Ik weet het van mezelf wel: 't heeft te maken met angst. Het wordt je als kind al duidelijk gemaakt: doe niet als die slechte mensen.
Ik zou zeggen: voel je alleen schuldig als je jezelf schuldig vindt en anders niet.
Dat scheelt een hoop verwarring.
Als ik een bloot kind download dan denk ik enkel: zouden er auteursrechten betaald moeten worden en waarom ga ik daar niet op naar zoek? Niet netjes van mij maar daar blijft 't bij.
Dat scheelt een hoop verwarring.
En wordt vooral niet verward door wat andere mensen kunnen presteren.
Ze lijken soms te denken: the sky is the limit, maar daar ben jij niet verantwoordelijk voor.
Je bent in mijn ogen wel verantwoordelijk voor het welzijn van je medemens.
Ook als dat stukje welzijn soms tegen de belangen van sommige mensen ingaat.
Maak je keuzes daarin en leef prettig.
Ik heb zelf ook een hoop gedownload en gezien maar ik kan daar helaas op dit moment niet al te openhartig over zijn (voor zover dat dan mag op dit forum) want er loop een zaak over (komt maandag voor en er is een kans dat de politie meeleest want ze weten dat ik hier actief was) dus helaas: ik moet me even aanpassen aan de omstandigheden.
Ik kan je wel zeggen dat ik me er niet schuldig of verward over heb gevoeld.
De energie die ik me daarmee bespaarde die gebruik ik nu om volgas tegengas te geven in de rechtzaak.
Ik schrijf dit allemaal niet om enkel te overtuigen dat ik de wetenschap in pacht heb maar om je mijn visie mee te delen omdat ik denk dat je daar iets aan zou kunnen hebben en omdat er pas over iets gediscussiëerd kan worden als het eerst is geuit.
Ps ter info ik ben niet dezelfde Pat die ook op dit forum zit.
Dat idee had ik al