Vrijwilliger houdt pedofiel in gareel
De Volkskrant, 1 september 2008
http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1062100.ece/Vrijwilliger_houdt_pedofiel_in_gareel
EINDHOVEN - Veroordeelde pedofielen en verkrachters blijven na hun terugkeer in de maatschappij veel meer op het rechte pad als ze worden opgevangen in een sociaal en controlerend netwerk van vrijwilligers. Met deze specifieke nazorgmethode zijn in Canada en Engeland al opmerkelijke successen geboekt. Reclassering Nederland is voorstander van een experiment in Nederland.
Bij de nieuwe methode, COSA genaamd, wordt een groep van vier tot zes vrijwilligers gevormd die de ex-zedendelinquent heel frequent zien en spreken. Elke week komen ze één keer in groepsverband bijeen. Daarnaast ontmoeten individuele vrijwilligers de man nog meerdere keren per week.
De kring van vrijwilligers voorkomt niet alleen dat de ex-zedendelinquent in een sociaal isolement terecht komt. Want uit onderzoek is gebleken dat gevoelens van eenzaamheid en buitensluiting in hoge mate bijdragen tot de recidive van verkrachters en kindermisbruikers. Ook oefenen de vrijwilligers, die vooraf zijn getraind en op afstand worden bijgestaan door professionele hulpverleners, een controlerende taak uit. Ze kunnen de politie en hulpverleners bijtijds inseinen als de ex-zedendelinquent verdacht gedrag gaat vertonen.
Uit praktijkvoorbeelden in Canada is gebleken dat de recidive 75 procent verminderde bij deze aanpak. Volgens de Britse reclasseringsdeskundige Chris Wilson worden in Engeland al 98 ex-zedendelinquenten via de COSA-aanpak begeleid: ‘Tot dusver heeft niemand opnieuw een zedendelict gepleegd. Wel zijn enige mensen, na waarschuwingen van vrijwilligers teruggeroepen naar de gevangenis.’ Dat gebeurde als zij ’s nachts altijd wakker waren, of niet kwamen opdagen voor ontmoetingen binnen de cirkel.
Sjef van Gennip, algemeen directeur van Reclassering Nederland, is positief over de aanpak. ‘Zedendelinquenten worden uitgespuugd door de maatschappij. Geregeld komen hele buurten in opstand als zo iemand er komt wonen. Het sociaal isolement is een extra risicofactor. Zo’n cirkel van vrijwilligers maakt de noodzakelijk verbinding met de samenleving.’
Volgens Wilson is gebleken dat ook buurtbewoners zich veiliger voelen als ze weten dat de kinderverkrachter bij terugkeer in de buurt is ‘ingebed in een cirkel van vrijwilligers die ondersteuning bieden en controle uitoefenen’.
(bron: De Volkskrant)
Mijn commentaar:
De reden dat ik dit artikel hier post is omdat ik het een opmerkelijk bericht vind. Enerzijds lijkt het erop dat men in Canada en de VS langzaam het averechtse effect begint in te zien van de aanpak van zedenproblematiek die tot nu toe gehanteerd werd. Anderzijds verbaas ik mij er telkens weer over dat onderzoeksresultaten nodig zijn om tot de ontdekking te komen dat vernedering en uitsluiting een averechts effect hebben op het recidivecijfer, terwijl dit op voorhand met niet al te ingewikkelde logica zo voorspelbaar is als wat.
Bij het lezen van dit bericht stelde ik mij de volgende situatie voor; Dhr. Sjef van Gennip op het kantoor van Reclassering Nederland: “Goh, moet je nou eens horen. Uit Canadees onderzoek blijkt dat als je zedendelinquenten menselijk behandelt de kans op recidive afneemt! Het schijnt dat als je ze uit de buurt van parken en zwembaden houdt, je ze gewoon los kunt laten lopen, wel met begeleiding natuurlijk. Er is er zelfs één naar de bioscoop geweest, zonder te recidiveren! Het blijkt dat je gewoon met ze kunt praten en dat ze zelfs antwoord geven als je iets vraagt! Ongelooflijk, toch? Je moet er volgens de Canadese onderzoekers wel op letten of ze ’s nachts slapen, want anders gaan ze recidiveren. Misschien moeten wij als Reclassering ook eens zoiets proberen. Krijgen we misschien zelfs nog Europese subsidie voor.”
Al met al is het een stap in de goede richting. In de VS en Canada is al een keerpunt bereikt. Ook in het conservatieve Groot-Brittannië begint men langzaam in te zien dat ‘naming & shaming’ van ex-zedendaders een averechts effect heeft, zowel op de werkelijke veiligheid als op het gevoel van veiligheid. Nederland loopt hierin zoals gewoonlijk weer een stukje achter. Hier is de hysterie rond alles wat met pedofilie en pedoseksualiteit te maken heeft nog niet op zijn top. Volgens de heersende mening hier, zal een zedendelinquent absoluut bij eerst volgende gelegenheid recidiveren en zijn die pedofiele ‘kindervrienden’ nog altijd schijnheilige, tikkende tijdbommen.
Hopelijk keert het tij ook hier spoedig en komt er ruimte voor een rationele benadering van deze materie, opdat de maatschappij niet alleen voor iedereen veiliger wordt, maar ook nog eens een stuk leefbaarder voor ons allemaal. We zullen zien.
Enerzijds een mooi begripsmatig concept dat pedofielen niet verbannen moeten worden, maar geholpen moeten worden (en dat door vrijwílligers nog wel). Vind ik in principe een mooi fenomeen.
Wel vraag ik me af hoe ver dit zal reiken wat controle betreft. Die kleine zinssnede was niet al te vergevend: ‘Wel is een aantal teruggeroepen naar de gevangenis, nadat vrijwilligers hadden gewaarschuwd voor een verhoogd risico. Bijvoorbeeld als iemand een park had bezocht, wat verboden was, ’s nachts altijd wakker was, of niet kwam opdagen voor ontmoetingen binnen de cirkel.’.
Terug de gevangenis in omdat je 's nachts wakker ligt of naar een parkje gaat, vind ik vrij hard. Vraag me dan ook af tot in hoeverre dit in het verlengde ligt van de normale (en wellicht daarop volgende voorwaardelijke) gevangenisstraf, hoe lang je eraan mee moet doen, of het in de eerste instantie verplicht is, etcetera.
Psoof heeft niets geschreven over het bezoeken van een park.
Freedom
Dat stond in het oorspronkelijke artikel wel, hoor. Volg de link maar, en dan onderaan de link naar
"Aanbevolen door de redactie
‘Ze ervaren dat intimiteit niet hetzelfde is als seks’"
daarin staan meer details over precies hetzelfde onderwerp. Onder andere wat ik hier dus schreef, en ook dat "naar een park gaan" als ze een afspraak hadden gemaakt dat dat niet mocht. En dan meteen terug naar de gevangenis, tsja.
Een prachtig initiatief vind ik dit. Nazorg aan ex-gedetineerden is zo'n essentieel iets, wat nog maar heel mondjesmaat gedaan wordt... Het is nou juist zo belangrijk om ex-gedetineerden te begeleiden bij terugkeer in de maatschappij om 1. praktische zaken op orde te stellen (woonruimte, financiën) 2. niet in een sociaal isolement te komen en 3. een vorm van sociale controle te creëren. Ik ben bekend met een stichting die dit soort werk doet en die bereiken de meest geweldige resultaten. Het werk is echter wel intensief en de vrijwilligers moeten intern opgeleid worden. Dat maakt dat het best lastig is om aan vrijwilligers te komen. Ik zou zeggen: Huur naar Duits voorbeeld langdurig werklozen en/of arbeidsongeschikte mensen in in ruil voor een kleine aanvulling op hun ww/wao/bijstandsuitkering (in Duitsland is dit 90 euro per maand), geef deze mensen een training en deskundige begeleiding van hulpverleners en gaan met die banaan!
Het grote voordeel van vrijwilligers is bovendien dat zo een ex-gedetineerde niet direct met hulpverleners in aanraking komt maar juist met hele gewone medemensen. Veel beter voor je reïntegratie naar mijn idee.
Verder ben ik het met de eerdere kritiek eens: Ik vind het ook een eng idee als zo'n nazorg-groep een ex-gedetineerde kan laten terugkeren naar de gevangenis. Natuurlijk moeten zij wanneer de signalen alarmerend worden een seintje kunnen geven aan de politie, maar het moet niet zo zijn dat iemand die 's nachts World of Warcraft speelt of zoiets wordt opgepakt omdat het verdacht is dat 'ie 's nachts wakker is.
Mogen ze na afronding van die nazorg weer gewoon met kinderen omgaan ?
Of wordt nazorg dan weer voorzorg ?
Freedom
Ik denk niet dat deze nazorg invloed zou moeten hebben op het al of niet omgaan met kinderen (tenzij de nazorg-vrijwilligers het idee krijgen dat er dingen in dat contact niet in de haak zijn).
In mijn overtuiging dient elke omgeving waar met kinderen omgegaan wordt zodanig georganiseerd te zijn dat iedereen er aanwezig zou mogen zijn, ongeacht zijn achtergrond. In een goede organisatie is er namelijk voldoende toezicht, transparantie en feed-back. Dit zorgt er voor dat een ieder die zich incorrect gedraagd tegenover kinderen direct wordt gesignaleerd en aangesproken. veiliger kan het niet.
Dit geeft in praktijk veel meer zekerheid dan bijvoorbeeld een VOG (Verklaring Omtrent Gedrag) Een VOG is namelijk een verklaring omtrent verleden gedrag en dit is zeker geen garantie voor toekomstig gedrag.
Ik hoop dat we gaan richting een maatschappij waarin intimiteit tussen kinderen en volwassenen een serieus onderwerp van gesprek wordt en dat we in praktijk van elkaar kunnen leren van de manier waarop we met kinderen omgaan.
Klinkt heel bemoedigend! En zeker vele malen beter dan achtervolgingsacties van pedojagers en publieke schandpalen. Klinkt ook als: deze zedendelinquent krijgt kans op werk [dat zou mooi zijn!], heeft een woning, heeft een kring van mensen om zich heen om op terug te vallen.
Ik lees dat de vrijwilligers makkelijk te vinden zijn - mag de ex-bajesklant ook zelf kiezen uit het grote aanbod trappelende vrijwilligers? Ik kan me zo een paar mensen uit de buurt voor de geest halen die ik nog niet aan mijn deur zou willen hebben voor het verkopen van buurtloterijlotjes. Laat staan binnenshuis voor intensieve contacten.
Het enige waar ik ook zo mijn vraagtekens bij heb, is dat teruggestuurd worden naar de cel. Waren deze personen voorwaardelijk vrij of hadden ze een proeftijd? En de criteria komen een tikje vreemd op me over. "Ronddolen door het park". "'s Nachts wakker zijn". Er zijn nu eenmaal mensen die zich 's nachts beter, actiever, alerter, productiever, creatiever, voelen dan overdags [of door werk die processen in de aantrekkelijke nacht uitvoeren omdat ze nu eenmaal weinig slaap nodig hebben]. En mensen die graag in parken rondhangen, en niet om te 'jagen op prooi'. De natuur kan een grote bron van rust zijn.
Maar het gaat niet enkel om pedofielen in de genoemde cases. Misschien is ook wel van belang waar die zedendelinquent dan 's nachts uithangt en wat ie precies doet.
Wellicht zijn in dit korte krantenartikel de fijnere details een beetje weggevallen en gaat het om een duidelijk verstoord leefpatroon. Ik kan me niet voorstellen dat iemand die meewerkt aan een dergelijk sociaal controlesysteem zomaar terug de bak in wordt geworpen omdat ie weinig slaap nodig heeft.
Al met al bemoedigend. Denk ik.
'But I don't want to go among mad people,' Alice remarked.
'Oh, you can't help that,' said the Cat: 'we're all mad here. I'm mad. You're mad.'
'How do you know I'm mad?' said Alice.
'You must be' said the Cat 'or you wouldn't have come here.'
Begin dit jaar zond de Canadese zender TVO een aflevering uit van het discussieprogramma The Agenda getiteld Rethinking Pedophilia. Gaat over hetzelfde onderwerp. Psychologen en mensen van justitie bespreken hier de stand van zaken bij de behandeling van delinquente pedofielen (pedosexuelen).
Als ik de verhalen vergelijk met mijn ervaringen met forensische psychiatrie valt het behoorlijk mee met de achterstand in Nederland. De inzichten zijn hetzelfde, alleen is er nog geen grootschalige, georganiseerde nazorg.
Sterker nog, bij de instelling waar ik kom zijn er zelfs plannen om een preventief programma op te starten voor pedofielen die nog niet de fout in zijn gegaan. Dat lijkt me pas nuttig. (daar wordt trouwens ook over gesproken in Rethinking Pedophilia).
Even for the record: ik ben zelf hulp gaan zoeken in de forensische psychiatrie, ik zit daar niet op last van justitie. Ik heb er veel aan gehad, kan het iedereen aanbevelen die niet helemaal zeker van zichzelf is.
Ik heb je een privébericht gestuurd hierover.
Sterker nog, bij de instelling waar ik kom zijn er zelfs plannen om een preventief programma op te starten voor pedofielen die nog niet de fout in zijn gegaan. Dat lijkt me pas nuttig.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Doen ze dit ook bij die instelling, met de hetero's die dit bedenken, die pedofielen die het goed menen met kinderen willen lastig vallen ?
Dan lijkt me pas nuttig !
Freedom