Jongen van 15. Coming out
Een tijdje geleden las ik dat in Amerika, ik weet niet meer waar, een jongen van 15 eerst gepest en getreiterd werd omdat hij er voor uit was gekomen in de klas dat hij homo was. En later door een 14 jarige klasgenoot was doodgeschoten.
Hij kwam altijd opgemaakt en op hoge hakken op school.
Ik heb van verschillende mensen, die dit artikel gelezen hadden de opmerking gehoord, dan moet je als jongen maar niet zo provocerend op school komen, dan vraag je er om om te worden vermoord.
Dit vind ik meer dan afschuwelijk. Je kan aan de ene kant zeggen, dat hij om moeilijkheden vraagt ( niet om doodgeschoten te worden), maar aan de andere kant vind ik het buitengewoon moedig dat hij alle kritiek trotserend, gewoon zich zelf bleef en zich zo wilde kleden en gedragen zoals hij was. Ondanks alle risico's die hij met de dood moest bekopen.
Zover durf ik niet gaan als jongensliefhebber. Maar bij mensen die zo moedig zijn. Voel ik me wel eens laf. Omdat ik aan de veilige kant van mijn leven blijf lopen.
Héél verstandig zullen jullie waarschijnlijk zeggen. En terecht.
Om totaal andere redenen zijn president Kennedy en Maarten Luther King ook vermoord.
Maar toch blijft er iets in mij knagen. Behoren zij niet allen tot de avantgarde van de wereldverbeteraars. En zoals die jongen, tot de bewustwording van het anders kunnen en durfen zijn ?
m.a.w. Wie herkent dit gevoel van onmacht: ""Ik moet eigenlijk te barricaden op !""
Niet dat ik dit werkelijk zou doen Maar het gevoel. Herkennen jullie dat ?
Freedom
Nog niet zo lang geleden schreef ik eenzelfde stuk op dit forum.
Nou ja, ik ben pedofiel, da's natuurlijk wel een beetje anders. Bij mij was de algemene reactie: je mond houden en je normaal gedragen. Voor mijn eigen bestwil.
Homofielie is al iets meer geaccepteerd in deze maatschappij dan pedofielie. Dus wat dat betreft heb je al iets minder te vrezen als je daarvoor uitkomt.
Maar ja, ik ken het gevoel ook. Ik wil gewoon kunnen zijn wie ik ben en ik doe niemand kwaad. Ik heb de pech dat ik op jonge meisjes val, maar ik zet die verlangens niet om in daden. Ik zou willen dat mensen dat kunnen accepteren en respecteren dat ik mijn gevoelens zo goed onder controle heb.
Helaas denken mensen niet zo. Je bent een potentiële kinderverkrachter, punt uit.
Ik las laatst ook nog hele akelige meningen over homofielen op een forum, dus er bestaat wel degelijk een risico als je je duidelijk zo profileert. Alle homo's die ik ken zijn echter blij dat ze uit de kast zijn gekomen, maar zoals ik al zei blijven er altijd mensen die er heel naar op reageren. De kans om ervoor doodgeschoten te worden in Nederland is echter wel heel erg klein denk.
Vooral macho puberjongens lijken hun heterofilie te moeten bewijzen door te ageren tegen homo's. Dus als je 15 bent en met dezelfde leeftijdsgroep omgaat is dat waarschijnlijk niet het beste moment om je geaardheid wereldkundig te maken.
Als je toch voor je geaardheid uit wilt komen begin dan voorzichtig met betrouwbare vrienden en familie. Heb ik ook gedaan en luchtte geweldig op. Mensen gaan misschien een beetje anders tegen je aankijken, maar voor hen blijf je toch gewoon de persoon die ze al jaren kennen (is mijn ervaring, geen garantie natuurlijk).
Een tijdje geleden las ik dat in Amerika, ik weet niet meer waar, een jongen van 15 eerst gepest en getreiterd werd omdat hij er voor uit was gekomen in de klas dat hij homo was. En later door een 14 jarige klasgenoot was doodgeschoten.
Hij kwam altijd opgemaakt en op hoge hakken op school.
Ik heb van verschillende mensen, die dit artikel gelezen hadden de opmerking gehoord, dan moet je als jongen maar niet zo provocerend op school komen, dan vraag je er om om te worden vermoord.
Dit vind ik meer dan afschuwelijk. Je kan aan de ene kant zeggen, dat hij om moeilijkheden vraagt ( niet om doodgeschoten te worden), maar aan de andere kant vind ik het buitengewoon moedig dat hij alle kritiek trotserend, gewoon zich zelf bleef en zich zo wilde kleden en gedragen zoals hij was. Ondanks alle risico's die hij met de dood moest bekopen.
Zover durf ik niet gaan als jongensliefhebber. Maar bij mensen die zo moedig zijn. Voel ik me wel eens laf. Omdat ik aan de veilige kant van mijn leven blijf lopen.
Héél verstandig zullen jullie waarschijnlijk zeggen. En terecht.
Om totaal andere redenen zijn president Kennedy en Maarten Luther King ook vermoord.
Maar toch blijft er iets in mij knagen. Behoren zij niet allen tot de avantgarde van de wereldverbeteraars. En zoals die jongen, tot de bewustwording van het anders kunnen en durfen zijn ?
m.a.w. Wie herkent dit gevoel van onmacht: ""Ik moet eigenlijk te barricaden op !""
Niet dat ik dit werkelijk zou doen Maar het gevoel. Herkennen jullie dat ?
Freedom
Zulke mensen verhogen het menselijk bewustzijn, en zulke zielen, want tsja lichaam is maar een cocoon van de ziel, dat noemt men, lichtwezens.
Zulke mensen verhogen het menselijk bewustzijn, en zulke zielen, want tsja lichaam is maar een cocoon van de ziel, dat noemt men, lichtwezens.
En toen?
Waar is de ondertiteling?
Vind je het niet erg dat de meeste mensen van deze opmerking van je geen pap kunnen breien zonder dat je een toelichting geeft?
.... dat lijkt dan toch vooral aan die mensen zélf te liggen... ik begrijp -en voel- heel goed wat hij bedoeld...
.... dat lijkt dan toch vooral aan die mensen zélf te liggen... ik begrijp -en voel- heel goed wat hij bedoeld...
Fijn voor je dat je het wel begrijpt.
Maar ik begrijp er nog steeds niks van.
En nu?