Hallo, ik zal mij even voorstellen.
Mijn naam is Danny, maar voor velen ben ik beter bekend als DualDenz of Denzel.
Al een jaar of 6-7 zwerf ik over het internet op zoek naar van alles en nog wat, van een goed gesprek tot een mooie collectie MP3s.
Denkend dat ik zo ongeveer het hele internet wel heb gezien, beperk ik mij het laatste jaar tot de wondere wereld van de weblogs. Van licht vertier tot serieuze maatschappelijke problemen, alles komt aan bod. Via Geenstijl.nl heb ik bijvoorbeeld gehoord van de stichting StiVoRo en wat zij zoal doen voor ons Nederlanders (niets dus.)
Ook Retecool.com en Volkomenkut.com worden graag door mij bezocht (bij Retecool hebben we met z’n allen een server van een notoire spammer van het net gekregen.)
Ook bezoek ik een aantal kleinere weblogs, waaronder Neukia.nl
Met De laatste is mijn verhaal wat betreft pedofielen begonnen. Voor de duidelijkheid, ik heb nogal een hekel aan mensen die kinderen dingen tegen hun wil laten doen en kinderverkrachters vind ik al helemaal verschrikkelijk. Via Neukia.nl kwam er een oproep om eens een bezoek te brengen aan www.jongensforum.be, want dat was één grote verzamelplaats van pedofielen. Met het gelijk aan mijn zijde, heb ik dat forum bezocht en heb ik de mensen daar verteld dat ze gewoon van kinderen af moeten blijven en dat dat stelletje kinderverkrachters maar beter kan oppassen, want wij waren met velen.

Maar wat schetste mijn verbazing, deze mensen hebben ook een hekel aan kinderverkrachter? Hier klopte iets niet, hoe kunnen deze mensen nu een hekel hebben aan hun eigen gevoelsgenoten? Hun seksuele aard gaf toch expliciet aan dat zij zich seksueel aangetrokken voelde door kinderen. Om deze vragen beantwoord te zien, ben ik blijven posten en heb ik geprobeerd mijn punten over te brengen.
Langzaam maar zeker kreeg ik een beter idee van hoe het leven van een pedofiel in elkaar steekt, wat begon met de realisatie dat ik helemaal niet met kinderverkrachters te maken had, maar met mensen die een onvoorwaardelijke liefde voor kinderen kennen, bijna hetzelfde als ik.
Alhoewel het in eerste instantie erg verwarrend was en ik veel moeite had mijn gezond verstand te blijven te gebruiken in plaats van mijn gevoel te laten spreken, kwam langzaam maar zeker de realisatie dat deze mensen een enorm maatschappelijk probleem met zich meedragen, ik kan toch moeilijk een hekel aan iemand hebben omdat hij iets voelt wat ik niet snap, het is niet alsof zij gekozen hebben voor deze gevoelens. Dit voedde de tweestrijd in mij alleen maar, mijn gevoel zegt dat een oudere/jongere relatie niet kan en dat dat soort gevoelens van een volwassene naar een kind toe fout zijn, maar hoe kan je gevoelens fout noemen? Het is niet alsof je ze uit kan zetten en je hebt er niet eens zelf voor gekozen.
Dilemma dus, hoe verzoen ik verstand en gevoel?
Helaas moet ik het antwoord op die vraag schuldig blijven, want hoe ik mij ook gevoelsmatig probeer te verplaatsen, het lukt mij niet, ik kan mij simpelweg niet voorstellen hoe het is om dat soort gevoelens voor een kind te voelen.

Ik zit nu ongeveer 1.5 maand op dat forum en ondertussen zijn veel vooroordelen gesneuveld. Om te beginnen dacht ik van doen te hebben met wereldvreemde kluizenaars, die bijna niet in het openbaar verschijnen en al helemaal niemand vertellen over hun gevoelens, wat verre van waar bleek te zijn. De moderator van het jongenforum heeft zich zelfs opgeworpen als “sociaal werker” die bij (forum)vrienden langsgaat als zij een slechte periode kennen. En velen van hen hebben een actief sociaal leven waarbij een aantal mensen op de hoogte zijn van hun seksuele geaardheid.
Een voorbeeld wat mij nog het meest verbaasde was het verhaal van een persoon die twee bevriende stellen met kinderen had, waar hij gezellig een dagje op stap kon met de kids (deze mensen zijn ook op de hoogte van hoe en wat.) Zij vertrouwen deze persoon volledig (en klaarblijkelijk terecht.)

Ik weet nog steeds niet goed hoe ik het uit moet leggen, maar ik ben deze mensen graag gaan mogen, zij hebben mij geleerd hoe de wereld van de pedofiel er echt uitziet en hebben voor mij duidelijk gemaakt dat zij een kind nooit iets tegen de wil zal laten doen. Wel verschillen wij vaak van mening over hoe het dan wel zou moeten, ik vind dat een kind zich niet bezig hoort te houden met seks en al helemaal niet met een volwassene, maar de tegenargumenten stellen dat kinderen doorgaans prima in staat zijn zelf te kiezen en als ik als voorbeeld het scheiden van mijn eigen ouders neem, kon ik inderdaad op 8 jarige leeftijd goed voor mijzelf bepalen dat ik bij mijn Moeder wilde blijven. Daar kwam bij mij dus het volgende dilemma op, als ik op die leeftijd kon kiezen tussen mijn ouders, een zeer moeilijke keuze naar ik mij heb laten vertellen, wie ben ik dan om te zeggen dat kinderen ook niet zouden kunnen beslissen over seksuele dingen?
Ik ben daar voor mijzelf nog steeds niet uit, mijn gevoel zegt dat het niet kan, maar mijn verstand zegt dat het niet aan mij is dat te beoordelen. Als u het antwoord heeft, hoor ik het graag.

Toch ben ik bang dat het nog lang zal duren voordat ik gevoel en verstand op één lijn heb, wat er voor zorgt dat ik waarschijnlijk vaker dan goed voor mij is nadenk over deze problematiek. Ik ben een persoon die altijd dacht zich goed in te kunnen leven in de situatie van een ander, maar tegen een probleem als dit, ben ik nog nooit aangelopen. Toch hebben de mensen op dit forum een stuk minder problemen met hun geaardheid dan dat ik dat had en zoals de meeste mensen dat nog kennen, het merendeel heeft deze gevoelens geaccepteerd als iets wat hen maakt tot wat ze zijn en niet zijn wat de huidige maatschappij zegt dat ze zijn.

Zeker met een zaak als Marck Dutroux die nu loopt, breken er weer vervelende tijden aan voor pedofielen (nog een keer voor de duidelijkheid, wat deze man heeft gedaan vinden de mensen op het jongensforum net zo erg, zo niet erger als u en ik) en ook het geval Wei Wei hielp totaal niet (het is niet eens duidelijk of deze man een pedofiel is, maar de toon is alweer gezet.) De associatie pedofiel=kinderverkrachter is stevig verankerd in de gedachten van een hoop mensen (waaronder ikzelf ongeveer 1.5 maand geleden), iets waar ik ondertussen graag iets aan wil doen, want de mensen die ik heb leren kennen zijn goede mensen die niets kwaads in de zin hebben en er word hun een groot onrecht aangedaan door ze op één lijn met Dutroux te zetten, want dat is simpelweg een leugen.

Toch is het einde van de discussie nog lang niet in zicht, alhoewel ik de gevoelens van een pedofiel nog steeds moeilijk kan begrijpen, ervaar ik de discussie als intrigerend en leerzaam en is de repliek waarvan ik gediend word doorgaans van goede kwaliteit.
Elke dag leer ik weer wat bij over pedofielen en snap ik weer iets meer van hoe het is om te leven met deze gevoelens. Alhoewel ik gevoelsmatig niet achter een oudere/jongere relatie sta, heb ik mij gerealiseerd dat ik mag voelen wat ik wil, net als een pedofiel, het ligt er alleen maar aan wat ik met deze gevoelens doe.