citaten uit scriptie criminologie
citaat scriptie criminologie:
Concluderend kan gezegd worden dat in de scene van ‘kindervrienden’ een
vriendschapsrelatie met het kind voorop staat. In deze scene heeft men een exclusieve
seksuele en sociale voorkeur voor kinderen. De contacten met kinderen ontstaan naar eigen
zeggen vaak spontaan, maar kunnen wel degelijk geweldloze psychologische manipulatie
inhouden, omdat het kind zich door allerlei beloningen verplicht gaat voelen tegenover de
volwassene. Belangrijk is ook te vermelden dat niet iedere kindervriend, ondanks zijn
seksuele en sociale voorkeur voor kinderen, overgaat tot seksuele contacten met het kind.
Sommige kindervrienden houden het bij fantaseren over seks met het kind. Kindervrienden
die wel overgaan tot seksuele contacten met kinderen zullen er voor zorgen dat het kind dit
niet doorvertelt. De contacten mogen om die reden niet bedreigend worden voor het kind en
zullen ook vaak minder ver gaan dan dikwijls gedacht wordt: van penetratie is zelden
sprake. De kindervriend associeert zich met ‘gevoelsgenoten’, maar zal niet snel met andere
volwassenen een kind delen. Door toedoen van het vijandige klimaat tegenover ‘pedo’s’ is
de kindervriend meer ondergronds gegaan en blijven zijn gedragingen meer verborgen.
In hoeverre is er sprake van geweldloze psychologische manipulatie? Is dit wat men bedoelt met ongelijkwaardige relatie? Hebben jullie wel eens het gevoel gehad dat je een kind voor het blok gezet hebt of onder psychische druk? Mijn twijfel. Omgang is toch altijd interactie. Je reageert op elkaar en je houdt rekening met elkaar. Je beïnvloed elkaar. Is dit psychische druk? Het probleem zit in het woordje druk. Dit is negatief. Je vind je elkaar leuk – dat is vriendschap - daar komt geen chantage aan te pas. Moet een vriendschap met een kind inhouden dat de regie volledig in handen ligt van het kind?
Ook ben ik benieuwd naar het aantal vriendschappen met seksueel contact. Ik vermoed dat verruit de meeste pedofielen nooit voor hun geaardheid uit zullen komen en een gerespecteerd leven leiden, dus zonder seks met kinderen. Kon dit maar onderzocht worden. Bij pedofilie lijkt alles zo te draaien om seksualiteit, terwijl het in mijn ogen veel meer is. De seksuele aantrekkingskracht is er, maar speelt op zich geen belangrijke rol in mijn leven. Ik kan me er eenvoudig bij neerleggen dat ik hier niks mee kan.
meso
citaat uit scriptie criminologie:
…………………………………………………………………..Howitt (1995) beschrijft de wijze
waarop het contact wordt geënsceneerd, oftewel de ‘grooming’, in drie stadia. De eerste fase
van dit proces begint dikwijls met fantasieën en masturbaties naar aanleiding van
voorgaande seksuele contacten. Deze leiden tot fantasieën over hoe nieuwe seksuele
contacten zullen verlopen. In dit stadium raakt de kindervriend bevriend met (meestal) een
jongen die hij al kent via de voetbalclub of uit de buurt. In deze fase wordt ook moeite
gedaan om de ouders van de jongen te ontmoeten en hun vertrouwen te winnen. Bezoekjes
aan de bioscoop en dagjes uit zorgen ervoor dat een hechtere band tussen de man en het
kind ontstaat. Dit proces van vertrouwen winnen duurt een tijdje en zal uitmonden in een
tweede fase, waarin de man en de jongen elkaar nog beter leren kennen. De man komt meer
te weten over de situatie van de jongen thuis en op school. Hij neemt hierbij een ‘mentorrol’
aan en dat leidt tot een verdere vriendschap. In de derde fase komt de jongen bij de man
thuis. De jongen wordt aangemoedigd dit aan zijn ouders te laten weten. Er ontstaat fysiek
contact, zoals een potje stoeien of samen tv kijken, waarbij een arm om de jongen wordt
gelegd. Als de jongen hier weerstand tegen biedt, zal de man stoppen, maar het in een later
stadium opnieuw proberen. De kindervriend begint nog meer te fantaseren over
mogelijkheden tot seksueel contact. Daarna kunnen seksuele aanrakingen volgen waarbij zij
hun kleren nog aanhouden. Stapsgewijs worden de seksuele aanrakingen en handelingen
uitgebreid. In deze fase worden ook waarschuwingen gegeven. De jongen mag dit aan
niemand vertellen. De seksuele contacten bestaan vaak uit wederzijdse masturbatie en die
kunnen verder uiteenlopen van orale seks tot penetratie (Howitt, 1995).
De aanpak van de kindervriend kan geweldloze psychologische manipulatie met zich
meebrengen. Slechts een kleine minderheid blijkt geweld of bedreigingen te gebruiken om
de kinderen mee te laten werken en te laten zwijgen (Howitt, 1995). Ook de seksuele
contacten zelf blijken vaak fysiek geweldloos te zijn. Een neutrale of passieve reactie van
kinderen wordt geïnterpreteerd als toestemming of zelfs als genot (Vermeulen et al., 2003).
Hoi Meso, misschien handig om even een linkje erbij te geven voor de mensen die interesse hebben de gehele scriptie te lezen? Ik heb 'm zelf bij de site van de pnvd vandaan geplukt: http://www.pnvd.nl/weblog_2009.html#160
Er staan interessante dingen in de scriptie, maar wat betreft de typering van 'de kindervriend' kan ik alleen maar teleurgesteld mijn hoofd schudden bij het lezen van stukken tekst zoals deze:
Conclusie
Kindervrienden zijn (meestal) mannen die een voorliefde voor kinderen hebben, op sociaal
en seksueel gebied. Zij binden de kinderen aan zich, niet zelden door middel van
psychologische manipulatie, waarbij het proces van beloning een grote rol speelt.
Is het zo dat 'de kindervriend' zoals getypeerd in deze scriptie meestal mannen zijn? Dat lijkt misschien zo, maar volgens mij zijn hierover geen betrouwbare statistische gegevens bekend.
En waar baseert de schrijfster van deze scriptie haar conclusie op dat wij 'kindervrienden' kinderen vaak aan ons binden door middel van psychologische manipulatie? Dat vind ik een wel bijzonder negatieve interpretatie van hoe het is om een vriendschap met iemand te sluiten en te onderhouden, in dit geval met een kind. Waarom deze negatieve bewoording, vraag ik mij af? Vanwege de criminologische context van deze scriptie? Ik voel me hierdoor zowat een misdadiger omdat ik vriendschappelijke relaties onderhoud met kinderen, en dat klaarblijkelijk doe door middel van psychologische manipulatie.
Hoi Alcor!
Leuk dat je reageert! Ik wist niet dat de scriptie online te lezen was!
Ik ben het eens met je kritiek op de scriptie. Het klinkt allemaal zo logisch, maar het voelt niet goed. Sterker nog, ik ben er van overtuigd dat het meestal niet zo gaat.
Op zich heb ik wel respect voor studenten die de moeite nemen en het aandurven om zich te verdiepen in pedofilie. Het is, denk ik, erg moeilijk om objectief te blijven. Door het accent te leggen op het negatieve en slechts summier positieve aspecten te benoemen blijft het veilig, dus sociaal wenselijk.
De positieve aspecten worden vaak geciteerd, zodat het een mening blijft van een ander. Door negatieve woordkeuze wordt ‘het blijkbaar niet wenselijk’ subtiel omgetoverd tot iets verdachts, iets dat niet positief mag zijn! (=manipulatie!)
Het is wonderlijk dat, zodra het gaat over vriendschap met kinderen, gesproken wordt over psychische manipulatie.
Bij vriendschap tussen volwassenen zal hier niet snel over gesproken worden, terwijl hier ook best sprake kan zijn van machtongelijkheid.
Mijn mening:
De bindende factor is vriendschap, niet onderdrukking! Vriendschap is iets positiefs, manipulatie niet!
Een tijdje terug had ik contact met een studente van de media-academie die een documentaire maakte over pedofilie. In een van haar laatste mails schreef ze dat ze helaas ook veel pedofielen had gesproken die wel uit waren op seks met kinderen, ze kwamen hier openlijk voor uit! Ik vind dit teleurstellend, maar ik heb vertrouwen haar bevindingen.
getroffen. Mensen die geen gevaar vormen voor de samenleving.
Gelukkig had ze ook veel ‘goede’ pedofielen
Maar ja, de op seks beluste pedofiel zal toch altijd het maatschappelijk beeld bepalen. Het zekere voor het onzekere. Heel begrijpelijk en misschien wel terecht!
Toch hoop ik dat er nog veel studenten (en anderen mensen) de moeite zullen nemen om zich te verdiepen in dit onderwerp.
Groetjes meso
't is weer een lekker moralistisch stukje geworden - 
Meso en Alcor (bedankt voor de link) ik heb de scriptie gelezen en ik vind het nu niet echt een indrukwekkend stuk. Wellicht een wat vreemde stelling gezien mijn achtergronden. Het bestaat voornamelijk uit citaten en de interpretaties van slechts een handjevol mensen, soms zelfs van een enkeling, en daar kan je toch echt geen steekhoudende conclusies aan verbinden. Ook de opmerking "niet zelden" is volkomen nietszeggend. Wat moet ik hieronder verstaan? Dat 10% manipuleert? Wellicht 20%? Maar hoe bereikt de rest dan het (veronderstelde) doel? Desondanks krijg ik toch wel de indruk dat de schrijfster haar best heeft gedaan om iets objectiefs neer te zetten, maar dat zij te snel het werkstuk heeft geschreven en dat o.a. de invloed van Jos Frenken wel erg groot is geweest. Eerlijk gezegd heb ik van hem geen erg grote pet op gezien de tegenstrijdigheden in uitspraken en onbewezen stellingen, die doen ook mij als niet-pedo-efebo toch echt wel wat twijfelen aan zijn deskundigheid.