Bij de dokter
In 1974, met enkele latere herdrukken, verscheen er een bloemlezing uit oude medische handboeken onder de titel Ha dokter ho dokter, knotsgekke geneeskunde uit grootvaders tijd. De samensteller was Leonard de Vries (1919-2002) en een vluchtige zoektocht op het internet leert dat het zonder veel moeite tweedehands te krijgen is. Ik heb geen exemplaar thuis, maar heb het destijds gelezen. In zijn inleiding stelde De Vries dat medische literatuur enkele generaties terug de enige plaats was waar over sexualiteit mocht worden geschreven. Bijgevolg waren medische handboeken de plaats waar je de opwindende teksten en afbeeldingen kon vinden. De Vries bloemleesde daar ruimhartig uit en wekte de indruk dat sommige passages en afbeeldingen speciaal voor de opwinding in de vakliteratuur waren opgenomen.
Dokter worden was destijds de legale manier om aan dat soort teksten en afbeeldingen te komen, schreef De Vries.
Dokter worden was ook de legale manier om kinderen te betasten.
In het boek staat een beschrijving van een onderzoek dat bij kleine meisjes werd uitgevoerd om afwijkingen van de vagina in een vroeg stadium op te sporen. Vanzelfsprekend mocht de vagina daarvoor niet worden gepenetreerd, omdat het meisje dan haar maagdenvlies zou verliezen. Het onderzoek werd via de endeldarm gedaan. Er staat nergens wat men met de resultaten deed.
Toen ik klein was, had ik eens last van een of andere parasiet in de endeldarm. Ik moest mee naar de dokter, die me met de billen bloot op de onderzoekstafel liet liggen, een rubber hoesje over een van zijn vingers trok en daarmee uitvoerig in mijn anus peuterde. Het verbaasde me dat een dokter zoiets deed, maar ik vond het erg lekker voelen. Nee, ik voel me niet genomen, ook achteraf niet. Mijn vader had een hekel aan deze huisarts, maar hij was hem door zijn schoonvader aanbevolen. Ik vond hem aardig.
In ieder geval aardiger dan de vriendjes waarmee ik doktertje speelde. Ik vroeg eens eentje of hij zijn vinger in mijn bips wilde doen. Hij ging daar niet op in, gaf me een pets en verklaarde het consult voor beëindigd.
Onze kapper was een aardige ongetrouwde man die op schoolvrije middagen zijn kapsalon vol jongens had. Ook als die helemaal niet geknipt hoefden te worden. Ze kwamen gewoon binnen om in de uitgebreide collectie kindertijdschriften te lezen en hij vond het goed. Er viel geen onvertogen woord omdat er een volwassene bij was, de kapper. Er kwamen geen meisjes omdat het een herenkapper was.
Mijn ouders kregen op den duur argwaan en droegen mijn broers en mij op, naar een andere kapper te gaan. Alles wat in de verte op een kinderlokker leek, werd ver van ons gehouden.
De dokter leek niet op een kinderlokker en alleen daar heb ik de ervaring gehad van een aardige meneer die iets intiems met me deed.
Ik fantaseerde dat ik in een sanatorium werd opgenomen, waar ik de hele dag omringd was door aardige doktoren. De hoofdzuster was een tang, maar die had bij de doktoren niets in te brengen.
Ik fantaseerde dat ik een prins was in een land waar alleen aardige mannen woonden, die allemaal van mij hielden, mij bloot wilden zien en mij dan wilden betasten. Ik stond het toe zoals een prins dat toestaat, aan enkele bevoorrechten.
Ik fantaseerde dat ik een ruimtevaarder was. Ik was een held, maar ik moest wel voor iedere vlucht medisch worden onderzocht.
Mijn persoonlijke held was Roald Amundsen, de Noorse poolontdekker. Ik zat in de zesde klas (dat heet tegenwoordig groep acht) en had zijn biografie uit de schoolbibliotheek geleend. Het hoofdstuk waarin hij voor de militaire dienst werd gekeurd maakte indruk op me. De dokter die hem keurde, liet hem zich poedelnaakt uitkleden en haalde al zijn collega's erbij om dat prachtig getrainde lichaam van Amundsen te bewonderen. Daardoor vergat hij, Amundsens ogen te keuren. Had hij dat wel gedaan, dan was de uitkomst twijfelachtig geweest, want Amundsen was bijziende.
Enkele maanden later constateerde de schoolarts dat ik bijziende was, maar verder kerngezond. Ik was als mijn held! Een schrale troost, want mijn fantasieën over sanatoria waren niet geloofwaardig meer. Over ruimtevaart ook niet meer, want er zijn geen astronauten met bril.
Dank je, LucyDarkwater.
Het moment waarop ik ontdekte dat meisjes mooi zijn, viel vlak voor mijn puberteit maar was toch het afscheid van mijn kinderjaren. Daarvóór waren meisje een categorie wezens die mijn piemel niet mochten zien en was mijn behoefte aan intimiteit op oudere mannen gericht. Daarna droomde ik er juist van dat een meisje nieuwsgierig naar mijn piemel was.
De onwerkelijke fantasieën uit mijn jeugd heb ik afgedaan. Maar ik heb er een andere onwerkelijke fantasie voor in de plaats. Een ouwemannetjesfantasie.
Ik droom ervan dat ik met een tijdmachine terug word geschoten naar de tijd dat ik zelf een kind was en dat ik dan mezelf tegenkom. Hoe dat met zijn (pardon mijn) ouders moet, weet ik nog niet, maar daar vind ik wel wat op.
Ik zal het jongetje geen kus geven. Als hij door een vage tante op de wang wordt gekust, dan veegt hij meteen de spuug van zijn wang.
Ik zal het jongetje voorzichtig knuffelen. Hij is niet tegen knuffelen, maar is te vaak aangehaald terwijl hij daar geen behoefte aan had. Wel doen, maar met beleid.
Hij zal het fijn vinden als ik bij hem aan bed kom zitten. Ik blijf van zijn piemel af. Hij zal er geen bezwaar tegen hebben dat ik die zie, want ik ben geen meisje, maar hij is zelf degene die er aan komt totdat hij afscheid neemt van zijn kinderjaren. Ik zal zijn rug strelen en zijn bips onderzoeken. Met die tijdmachine moet ik dus een stel latex handschoenen en een tube glijmiddel meenemen. En ik zal aan zijn bed blijven totdat hij inslaapt. Daarna zal ik weer terug moeten naar mijn eigen tijd.
Als ik buiten deze website het probleem pedofilie tegenkom, dan zie ik altijd dat men het wil bestrijden door de pedofielen uit de buurt te houden. In de gevangenis of in een andere stad. Terwijl verreweg de meeste plegers van sexueel misbruik geen vieze mannetjes uit de buurt zijn, maar bekenden van het slachtoffer.
Pedofilie kun je niet wegstoppen. Ik ben een brave huisvader geweest, maar ik ben nu oud genoeg om toe te geven dat ik zelf pedofiele gevoelens heb.
En door de pedofielen weg te stoppen maak je het probleem alleen maar groter. Omdat je er geen rekening mee houdt dat de kinderen zelf behoefte hebben aan intimiteit.
Leuk. Waar dit bij jou een fantasie is geworden die je in de kinderjaren niet had, maar met de leeftijd is gekomen, had ik die juist als kind vooral.
Toen ik 11 of 12 was fantaseerde ik over hoe het zou zijn, als een oudere "ik" mijn kamer binnen zou komen. Ik was toen seksueel nogal bezig met mijzelf, maar had niemand met wie ik dat kon doen. Dat wilde ik wel. Volgens mij heb ik toen zelfs overwogen om naar het bos te gaan, waar de vieze mensen zaten die in de bosjes seks hadden. Maar dat heb ik niet gedurfd.
Ik wist/weet helemaal zeker dat 'ik' als jochie, de oudere 'ik' helemaal toe zou staan om alles te doen. Ik wilde dat. En de oudere 'ik' zou weten dat de jongere 'ik' het wilde. Wel was de oudere 'ik' in mijn kinderfantasie niet boven de 30, volgens mij. Regelmatig had ik fantasieën over dat ik zo seksuele dingen met mijn oudere zelf zou doen. Bij leeftijdsgenootjes kon ik het niet krijgen, en ik durfde het niet zomaar aan mensen te vragen.
Wel was de oudere 'ik' in mijn kinderfantasie niet boven de 30, volgens mij.
Ja, dat had ik ook. Toen ik een prins was, waren de mannen die van mij hielden allemaal tussen de 20 en de 30.
In mijn ruimtevaart-tijd waren de Amerikanen en de Russen bijna toe aan de eerste mens in de ruimte. Ik las in Popular Mechanics een artikel over het trainingsprogramma van de Mercury-astronauten, dat ik natuurlijk verslond. John Glenn was toen al over de 30. Ik kon het niet geloven. Over de 30? Dan beginnen je botten toch al te verkalken? Dan kun je toch de ruimte niet in?
Als ik nu naar die tijd word geschoten, dan zal het jongetje dat ik zelf ben niet eens geloven dat ik het zelf ben. Als ik vóór mijn 30e die kans had gekrgen, dan zou hij misschien wel geloven dat ik hem was. En dan zou ik misschien wel aan zijn (pardon mijn) piemel mogen komen. Zeg, word ik niet te theoretisch?
Leuke fantasie, zeg. Ik was er al heel vroeg achtergekomen hoe je klaar kon komen, al was dat toen nog zónder zaadlozing en had ik geen flauw idee was het precies was, alleen dat ik het heel lekker vond (en vind). Maar een fantasie dat een oudere ik me zou betrappen had ik niet.
Dat zou wel geweldig geweest zijn, en die oudere ik zou van mij ook alles bij me mogen doen. Helemáál omdat hij zou weten wat hij/ik lekker vond toen hij jong was. Leuk hoor!!
Met een brede glimlach gelezen, dit prachtige verhaal, Albert!