Het grootste taboe (in Nederland) is seksuele aantrekking tot je eigen kinderen. Dit is zo not-done dat ik me kan voorstellen dat heel veel ouders met geen woord zullen spreken over die keren dat ze ofwel een erectie kregen toen hun kind op schoot kroop, ofwel nat werden toen hun kind tussen hun dijen onrustig zat te wiebelen. Maar reken maar dat dat vaak genoeg gebeurt. Al zal de ene ouder zich hier drukker om maken dan de ander. Maar wat nu als er meer gebeurt dan een lichamelijke reactie? Ik ben erg benieuwd hoeveel ouders wel eens de neiging hebben gehad om hun kind seksueel te prikkelen, al was het maar uit nieuwsgierigheid. Al is het maar een kort moment waarna meteen de bestraffende gedachten de impuls verdringen. Gelukkig gaat het in verreweg de meeste gevallen goed en blijven ouders van hun kinderen af. Niet dat het altijd per definitie schadelijk hoeft te zijn voor het kind, maar in onze cultuur is dat nu eenmaal wel zo.
Als een vader pedofiele gevoelens heeft en bang is om die gevoelens ook voor zijn kind te krijgen, is het in de eerste plaats belangrijk dat hij zich hiervan bewust is. Als hij ook bang is dat hij deze gevoelens niet onder controle kan houden in het bijzijn van zijn kind, zal hij van tevoren moeten nadenken over hoe hij met zijn kind wil omgaan in bepaalde situaties en welke situaties hij wil vermijden. Hij kan bijvoorbeeld met zijn partner afspreken om niet alleen te zijn met het kind wanneer dit onder de douche staat of zich omkleedt in de slaapkamer. Als de partner van de gevoelens afweet scheelt dat natuurlijk een heel stuk. Het is dan niet nodig om smoesjes te verzinnen. Belangrijk is in elk geval om je lichamelijke reacties niet te veroordelen, die zijn er gewoon en zo lang je dit maar niet laat blijken aan het kind is het helemaal niet erg. En mocht er toch sprake gaan zijn van bepaalde fantasieen richting het kind, laat deze dan de vrije loop op een moment dat het kind niet in de buurt is om de spanning te ontladen. Onderdrukken maakt het alleen maar lastiger en wellicht zelfs erger.
Het zal niet makkelijk zijn, maar het draait toch allemaal om acceptatie. Laat het geen reden zijn om af te zien van het krijgen van kinderen, want het valt bijna altijd mee met de seksuele gevoelens van pedofielen voor hun kinderen.

Bedankt voor je reactie mn vriend is erg bang dat hij op een gegeven moment gaat fantaseren hoe ze eruit zouden zien als pubermeisjes en dan in hun blootje.
Ze zijn nu allebei onder de 10 jaar.
Een erectie krijgt hij denk ik niet zo snel aangezien hij last heeft van erectiestoornissen.
Ik zelf denk dat deze erectiestoornis komt doordat hij bang is om zn gevoelens te accepteren die hij heeft voor jonge meisjes.
Dit maakt het voor mij soms wel is extra moeilijk,want ik wil hem graag helpen maar hij vindt zich zelf een slecht mens en kan het dus ook moeilijk accepteren dat ik van hem houdt zoals is.
we kennen elkaar nu ruim 6 jaar en hebben sinds vorig jaar een liefdes relatie en toen vertelde hij mij dus dat hij hier hulp voor krijgt.
Pedofilie is idd een gevoel die je niet kunt bestrijden ook niet in de politiek.
Net zomin dat je iemand die gek is op schoenen kopen dit kunt afleren.
Dit hoort bij je of niet en nu is een schoenenverslaving niet echt vergelijkbaar met pedofilie,maar ik probeer duidelijk te maken dat ik het wel accepteer van hem.
Pedosexualiteit is idd een stap verder en dit vind ik persoonlijk zelf te ver gaan aangezien een kind geestelijk en lichamelijk niet zo ver is als iemand van 15 jaar die weet wat er gebeurd.
Ik vind zelf dat als je sex hebt met een ander dat je hier geestelijk en lichamelijk aan toe moet zijn en of dit dan tijdens je puberteit is of na je 18e pas dat maakt niet uit maar het hoort vrijwillig te zijn.
De discussie van pedofilie erkennen als een gevoel die een mens eenmaal heeft of niet win je denk ik nooit in de politiek....er rust idd een taboe op.

Groetjes Linny