hallo, ik ben nieuw
hallo, ik ben nieuw
hallo, ik ben nieuw
ik ben een man van 63 jaar, goede opleiding.
in mijn relaties kwam ik steeds in de knel: er klopte iets niet
nu concludeer ik, dat ik pedofiel ben.
ik had al zo'n idee
ik kijk naar de meisjes in de buurt
maar wat kun je ermee
ze kennen je en ze kunnen je verraden
wat moet ik doen?
groeten, cor2311 
Je concludeert op je 63ste dat je pedofiel bent.
Tja, dat kan.
Kun je er iets mee?
Misschien er met iemand (een psycholoog?) over praten. Er over schrijven o.i.d. Het gevoel accepteren en het daarbij laten?! Hoe zit het met dat gevoel en met je driften. Heb je ze onder controle? Het woordje verraad klinkt nogal verontrustend.
Ik zou zeggen. Doe vooral geen gekke dingen.
Succes
Groet,
meso
Je bent niet de enige hier die er (pas) later achter komt waarom relaties (met leeftijdgenoten) niet zó soepel verlopen. Ook niet de enige die er dan achterkomt dat affectieve gevoelens vooral naar jong uitgaan.
Kun je meer vertellen over hoe je die gevoelens ervaart, wat je er mee doet of hoe je er mee omgaat?
Een klankbord maakt je leven in ieder geval wat overzichtelijker (is mijn ervaring), dus gebruik een forum als dit, niet alleen on informatie te zoeken, maar vooral om over je eigen gevoelens dingen te ontdekken.
Succes, en zoals gezegd: doe geen ondoordachte dingen, dan is er ook niets te verraden!
georg
Beste mensen,
Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb het er moeilijk mee.
Mijn gevoelens zeggen me verschillende dingen.
Ik heb mijn inzending nog eens nagelezen.
Ik begrijp, dat het een beetje verkeerd kan overkomen.
Wat ik bedoelde te zeggen:
Ik zit altijd thuis.
Als ik de deur uitga, is dat voor boodschappen.
Onderweg kinderen aanspreken durf ik niet.
Omdat ik denk - maar dat hoeft niet waar te zijn - dat ze dat dan melden aan hun ouders en dan ben je al gauw een foute man.
En dan heb je geen leven meer.
Misschien ben ik te angstig?
Cor.
Hoi Cor,
Als zo je bijdrage lees ben je jezelf behoorlijk aan het opsluiten...
Als je ergens op aangesproken kunt worden, kun je ook antwoord geven, toch?
In Nederland is nog nooit iemand aangehouden of veroordeeld voor het aanspreken van iemand anders, zelfs niet voor het aanspreken van kinderen.
Je geeft aan bang te zijn dat je misschien ooit geen leven hebt als iemand je een "foute man" zou vinden, maar heb je nu een leven dan? Ik krijg de indruk dat je jezelf opsluit achter je angsten, en er straks mogelijk de maatschappij de schuld van geeft.
Als je angsten zó groot zijn, is het misschien raadzaam eens te praten met een professional, en zelfs over je gevoelens te praten. Hij/zij zou je kunnen leren hoe je met die gevoelens om kunt gaan zonder dat anderen (=kinderen) daar last van hebben, en zodanig dat je er zelf nog een prettig leven aan overhoudt.
Ook een professional heeft een geheimhoudingsplicht, en over je eigen angsten heenstappen heeft nog maar zelden iemand schade berokkend.
Ik wens je moed en wijsheid, en een mooie zomer!!!
Hoi,
Een verhelderende reactie. Wat vervelend dat je zo weinig je huis uit komt. Lijkt me erg eenzaam. Zo is er veel tijd om te tobben en angstig te worden om na te denken over…… negatieve reacties van ouders, omdat jij een praatje met hun kind gemaakt hebt?!
Tja, hangt er een beetje vanaf waar je het over hebt, maar als het over koetjes en kalfjes gaat lijkt me deze angst vrij irreëel.
Maar, is dit je grootste zorg? Is het ‘altijd thuis zitten’ niet een groter probleem?
Wat zou je graag willen? Wat is er voor jou zó belangrijk aan om af en toe een praatje te maken met een kind? Denk je hierdoor gelukkiger te worden?
Ik vind het overigens ook heel prettig om af en toe met een leuk jongetje te kletsen. Korte vrolijke, momentjes zijn het, maar meer niet. Ze zijn, voor mij, geen oplossing voor ‘gevoels’- problemen.
Het lijkt me goed om hier met iemand over te praten. Iemand die je vertrouwt of een professionele hulpverlener. Ikzelf heb er veel baat bij gehad. Sterkte!
Groet,
meso
Lieve mensen,
Alweer bedankt voor de steun en de goede raad!
Ik ga er wat mee doen.
Cor.
Beste mensen.
Ik heb jullie raad opgevolgd en ben naar een psychiater geweest.
Dat was verhelderend.
Grootste probleem inderdaad binnen zitten / isolatie / mensenschuw.
Daardoor denk ik allerlei rare dingen.
Ik ga de psychiater vaker zien.
Ik heb ook mijn Persoonlijk Contact-formulier aangezet.
Mochten jullie nog iets te melden hebben?
Groetjes en dank,
Cor.
cor je bent 63 jaar doe er niet zo moeilijk over maar geniet er van, en ga al helemaal niet naar een psloog.
totaal nutteloos,zolang het maar wederzijds is kan alles.
Een psycholoog/ psychiater kan best nuttig zijn hoor! IK denk dat Cor een goede stap gemaakt heeft!
De uitspraak 'zolang het maar wederzijds is, kan alles' vind ik erg naief.
meso
Beste Meso,
Ik ben het met je eens.
Bedankt voor je steun.
Cor.