Vaak worden pedofielen afgeschilderd als gefrustreerde mensen. Gefrustreerd omdat ze niet goed in staat zouden zijn banden aan te gaan met volwassenen.

Ja, er is frustratie. Al komt die frustratie niet of nauwelijks (meer) van het ‘pedofiel zijn’.

Frustratie door generalisatie wel. Frustraties door ‘experts’ die uitspraken doen over hoe ziek je bent als pedofiel en aan welke egoïstische stoornissen je allemaal zou kunnen lijden. Eigenlijk gaat het voornamelijk over pedoseksualiteit. Maar pedofilie heeft ermee te maken en is zeker ook erg gevaarlijk – of zo iets...

Ik heb me de afgelopen dagen laten verleiden tot het schrijven van nette brieven met uitleg over hoe ik het beleef om pedofiel te zijn. Dat ook ik tegen het hebben van seksuele contacten met kinderen ben.
Frustrerend om te merken dat vrijwel niemand echt durft te reageren op wat ik schrijf. Altijd weer dat gezemel over misbruik, slecht, verdorven terwijl ik steeds zo benadruk hier ook van te walgen. En dat doe ik echt!
Waarom weigeren mensen te reageren op wat er staat? Waarom weigeren mensen inhoudelijk te reageren?

Zo ! Genoeg geklaag. Natuurlijk kan ik de negatieve houding verklaren. Toch irriteert het soms. Schrijven helpt gelukkig tegen frustratie. Morgen m’n tijd maar weer eens besteden aan vrolijkere zaken!

meso