ik ben al en weekje lid hier maar wilde eerst even rond lezen wat het doel was van dit forum
daar ben ik inmiddels wel achter en dit forum heeft mijn beeld tegen over pedofilie aanzienlijk veranderd
nu mijn verhaal
en maand of wat geleden heeft en goeie vriend van me die ik al ken van af de kleuterklas
tegen me gezegd dat hij zich seksueel aantrokken voelt tot jongens van 7 tot en jaar of 14
dat 7 is trouwens ruim want heb hem ook wel eens horen zegen
dat en jochie van 5 of zelfs 4 heeft zien lopen wat ie wel aantrekkelijk vond
hij wist al van af de brugklas dat ie jongens eigenlijk leuker vond
de leeftijd van de jongens is alleen niet omhoog gegaan met de leeftijd van deze vriend(20+)
als ik hem moet geloven heeft hij nog nooit sex gehad met en kind
ik zelf ben in zijn algemeen tegen pedofilie
het feit dat hij zich niet heeft vergrepen aan kinderen heeft voor mij ook een rol gespeeld
in de keuze of ik niet of wel het contact ging verbreken ik heb dit niet gedaan omdat het alleen bij fantaseren is gebleven
als hij zich in de toekomt wel vergrijpt aan een kind doe ik dit denk ik wel
(heb dat als eens gedaan bij iemand anders) maar dat is en ander verhaal
waar ik alleen en beetje mee zit is dat ik niet weet wat ik tegen hem moet zegen
als hij met mij deelt dat ie een voor hem leuk jochie ziet lopen
hoe reageer ik daar op zonder hem te beledigen of te kwetsen ?
ik ben ook de enigen die weet van zijn gevoelens voor jonge jongens
moet ik hem duidelijk maken dat hij het ook tegen zijn ouders moet zegen ?
en andere vrienden uit onze vrienden groep ?
of is het beter dat zo min mogelijk mensen het weten ?
gr atlas
Als het voor jou een te zware last is om te dragen, dat hij daar zo open over is, dan kan je dat natuurlijk gewoon tegen hem zeggen. Het is begrijpelijk dat hij zijn gevoelens met anderen wil delen, en het zou leuk zijn als dat bijvoorbeeld met jou zou kunnen, maar als jij dat zelf niet prettig vindt dan is dat jammer voor hém, en moet hij even een andere uitlaatklep zoeken voor díe soort dingen. Het mag niet kwetsend zijn als jij gewoon reageert met iets als "Sorry, maar ik blijf dat gewoon een beetje vies vinden, en zou het op prijs stellen als je me daar niet zo vaak mee confronteert. No hard feelings naar jou toe, jij vindt leuk wat je leuk vindt, maar ik hoef daar niet elke keer met mijn neus op gedrukt te worden.
".
Je kan hem vragen het iemand anders te vertellen omdat de druk voor jou om dit 'geheim' als enige te dragen wat hoog is. Je zou hem simpelweg kunnen vragen om iets minder expliciet te zijn. Je zou ook zelf eroverheen kunnen komen, en eraan wennen. Wat ik van veel pedofielen hoor is dat hun ouders het op een gegeven moment accepteren (mits er inderdaad geen seks met kinderen is), en dat die ouders dan zelf ook luchtige grapjes mee gaan lopen maken. Of dat ze met een knipoog wenken: "hee, kijk daar eens?
" als er een bijzonder mooie jongen langs loopt, die hij nog niet had gezien. Dat zijn op zich leuke dingen.
Je kan er ook de spot mee drijven, door gewoon precies hetzelfde lekker terug te doen. Gewoon lekker overdreven gaan lopen wijzen naar, en praten over, een meid die jij leuk vindt of zo - gewoon om te plagen. En als je dan ziet dat hij daar niets mee kan, expres twee keer zo intensief erover door gaan.
Wie hij het vertelt, moet hij zelf weten. Ik denk zelf dat het best risicovol is, maar het hangt van de persoon af die hij is, en hoe hij het kan brengen. Zelf zou ik een beetje beleid houden in wie hij het vertelt. Je kan je vriend ook naar dit forum verwijzen, dat kan ook een goede uitlaatklep zijn.
Groetjes, en succes!
@ jorrit
op zich kan ik goed leven met het feit dat ik als enigen van zijn gevoelens weet
ergens geeft dit ook aan hoeveel vertouwen hij in mij heeft
ik heb er nog eens goed over nagedacht en ik denk dat zijn ouders
maar ook de rest van de vrienden groep er en stuk minder nuchter tegen over gaan staan
dan ik
ik ga zelf absoluut niet doorvertellen over zijn gevoelens hij komt niet voor niks naar mij
als ik nu ga door vertellen denk ik dat ie knapt bovendien raak ik dan en goeie vriend kwijt
dat is het niet waard hij moet er wel zelf mee naar buiten komen(of niet) als hij dat niet wilt
dus misschien is het maar beter dat de rest het niet weet
ik hoef alleen niet steeds te weten welk jochie hij aantrekkelijk vind
als hij dat dus met mij deelt en ik zie dat jochie en week later weer lopen
dan heb ik op me netvlies staan dat die vriend van mij dat jochie aantrekkelijk vind
en daar heb ik best veel moeite mee
wat jij zegt om ook mijn fantasie over en aantrekkelijk meid met hem te delen
doe ik al dat doen we al jarennnnnnnn alleen is voor hem nu die aantrekkelijk meid
van eigen leeftijd en jochie geworden hij moet er wel om lachen als ik tegen hem zeg
dat ik een vrouw/meisje leuk vind wat ik zie lopen ik zeg meisje omdat ik zelf ook op jonger val
dan ik ben dit wel binnen de grens van wat de wet toelaat (18 en 19 jaar) ben zelf midden 20
Van het contact verbreken wordt helemaal niemand beter lijkt me, dus waarom zou je dat doen?
Maar wat als je vriend je een leuk jochie aanwijst en er misschien zelfs wel een beetje een seksueel getinte grap bij maakt. Jij vraagt hoe je moet reageren, maar ik wil eigenlijk eerst van jou horen hoe je nu zou reageren. Wat roept het bij je op? Kan je die gevoelens uiten?
Je hebt inmiddels behoorlijk nagedacht zie ik. Goed dat je je vraag hier durft te stellen. En dat je er ook de tijd voor neemt. Is je vriend een bekende van deze website? Zou je hem laten lezen wat je geschreven hebt hier? Laat hem niet vallen zou ik zeggen! Er zijn al teveel mensen die dat doen alleen vanwege iemands gevoel, terwijl die persoon juist alles doet om van kinderen af te blijven.
De vraag of hij meer mensen moet vertellen over zijn gevoelens kan alleen je vriend zelf beantwoorden. Je kan tegen hem zeggen dat jij het fijn zou vinden om iemand in jullie gezamenlijke vriendengroep te hebben om jouw gevoelens weer mee te delen, maar de keuze is aan hem. En het is ook echt zo dat voor de ene pedofiel het goed werkt om de omgeving te vertellen van zijn gevoelens, en voor de ander juist helemaal niet.
Nog een ander vraagje: Waarom ben je tegen pedofilie? Het is een gegeven, niet iets waar ook maar iemand iets aan kan veranderen. Je kan tegen seksueel misbruik zijn, of tegen seksueel contact met kinderen. Pedofilie is er gewoon, of je nu hoog of laag springt. Het is zinloos om daar tegen te zijn. Net zoiets als er tegen zijn dat diamant hard is, om maar eens wat te noemen. Waar ben je uiteindelijk precies tegen?
ik ga hier straks antwoord op geven
moet even de deur uit voor wat boorschappen
wat hij bij me oproept
een beetje ongemakkelijk gevoel dat hij me opzadelt met zijn fantasie over en jochie wat langs loopt
ik kan dan bijna lezen uit zijn gedachten wat ie op dat moment fantaseert over dat jochie
en daar woord ik niet blij van
deze vriend kent deze site nog niet ik zit er over te denken hem het te laten zien
hij weet ook nog niet dat ik hier nu schrijf
dan de vraag waarom ik tegen pedofilie ben
dit heb ik niet helemaal goed verwoordt sorry hier voor
juist door lezen van deze site is mijn beeld tegen over pedofilie
aanzienlijk verandert ik moet eigenlijk zegen dat ik tegen seksueel contact met kinderen
ben(of het nu niet of wel vrijwillig gaat van uit het kind)
als volwassene weetje waar je mee bezig bent het kind kan er achter af nog wel
eens spijt van gaan krijgen en dan ben je al te laat dus moet je het gewoon niet doen
ik ben en paar jaar geleden ook al en geconfronteerd met iemand die seksuele gevoelens had
voor kinderen(jonge jongens al van af 4 jaar)
alleen kwam ik daar achter toen hij al diverse malen kinderen seksueel heeft misbruikt
en zijn pc stamp vol stond met de meest walgelijke foto's en filmpjes van jonge jochies
slachtoffers waren tussen de 4 en 13 jaar
ik heb het verdriet van de kinderen gezien die hier het slachtoffer van zijn geweest
en dat heeft er bij mij ook flink ingehakt
deze man heeft ruim 1 jaar in de bak gezeten en heb veder nooit meer contact met hem
voor mij maar beter ook want hij maakt er veder toch alleen maar en zooitje van
woont op straat zit zwaar aan de drank en drugs steelt en rooft er op los
en heeft letterlijk helemaal niks
ik kwam zelf als kind ook bij deze man over vloer en bleef daar ook wel eens slapen
en douchen waar ik nu wel eens aan denk waarom heb je mij dan niet misbruikt ?
en heb je van mij nooit foto's gemaakt ?
maar goed daar zal ik het antwoordt vast niet op krijgen
en dat is misschien maar beter ook
door deze man had ik en soort van tunnelvisie op het gebied van pedofilie en seksueel
misbruik van kinderen ik scheerde eigenlijk alles over een kam en vond
dat al deze mensen maar gewoon levens langs moest brommen in de bak
door de coming out van een van me beste vrienden en het bezoek aan dit forum
is mijn beeld dus en stuk verandert
ik vond het voor me zelf belangrijk eerst even de boel door te lezen hier
dan kan ik normaal en oordeel scheppen over dit forum
en weet ik ook wat het doel is van dit forum
heb ook dingen gelezen van mensen die eerst hun gal spugen en dan pas de moeite nemen
om toch even te gaan lezen
ik vind het idee achter dit forum dan ook en erg goed initiatief
(ik heb even wat dingen toegevoegd aan dit bericht er miste nog wat aan)
Dankjewel voor je mooie antwoord en voor je compliment. Fijn om te lezen.
Je eerdere ervaring lijkt me heel heftig. Ik heb geen idee hoe ik op zoiets zou reageren. Ik heb één keer meegemaakt dat een vriend was opgepakt omdat hij seksueel contact met een 13-jarige jongen had gehad. Ik heb die vriend toen niet laten vallen omdat hij al zoveel kwijtraakte op dat moment. Als hij zijn vrienden ook nog was kwijtgeraakt zou hij helemaal aan lager wal raken en nog een veel groter risico voor kinderen worden. Nu heb ik nog amper contact met die man; hij woont ver weg, te ver om elkaar op te zoeken. Maar als hij hier weer komt is hij welkom. Maar dit is allemaal een stuk minder heftig dan jouw verhaal. Ik zou het heel moeilijk vinden en het dilemma tussen mijn eigen emoties en het gevoel dat ik de betreffende persoon niet moet laten vallen zou denk ik heel groot zijn. Dat je zelf als kind daar over de vloer kwam maakt het al helemaal niet makkelijk...
In dat licht kan ik ook wel een beetje begrijpen dat het een lastige confrontatie is als je vriend een jongen aanwijst die hij leuk vindt. Ik denk dat het verstandig is om hem dat te vertellen. Dat hoeft niet in detail natuurlijk, maar je kan wel zeggen dat het een associatie bij jou oproept die veel emotie losmaakt en dat je dat liever niet hebt. Aan de andere kant kan je het ook zien als een uitdaging; die emoties van jou komen voort uit onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden. Nu is je kans om die gebeurtenissen te verwerken. Ik denk zelf dat je na een paar keer op een jongen gewezen te zijn ook wel erom kan lachen. Misschien niet als dat binnen een paar dagen is, maar wel na verloop van tijd. Jouw verwerkingsproces heeft ook tijd nodig tenslotte.
zo toch nog maar even reageren zo laat in de nacht
mijn keuze om het contact te verbreken met de man uit mijn eerdere ervaring
heb ik eerlijk gezegd heel snel gemaakt juist om het feit dat ik er als kind
ook over de vloer kwam en ik er zelf(met 2 andere vrienden) ben achter gekomen
dat zijn pc stamp vol stond met kinderporno
en voor het maken van deze kinderpono ook kinderen heeft misbruikt
veel van dit materiaal heeft hij zelf gemaakt
in het zwembad
op het strand
bij hem thuis onder de douche
ik heb ook filmpjes gezien waar hij jonge jochies
onder dwang zwaar seksueel misbruikte
de filmpjes en foto's die ik toen onder ogen
kreeg staan nu 4 jaar later nog op me netvlies gebrand
ik zie hem nog wel eens lopen in de stad of het park maar daar blijft het bij
hij heeft wel eens en poging gedaan om weer met mij in contact te komen via facebook
hij heeft toen en bericht gestuurd dat ie spijt heeft van wat ie gedaan heeft
maar ik heb absoluut geen behoefte aan contact met hem
nu weer even terug naar die goeie vriend van me
ik vind het helemaal niet erg om met deze vriend te praten over zijn
gevoelens voor kinderen juist het praten is goed voor hem
hij laat ook steeds weer blijken dat ie het zeer op prijs stelt
dat ik hem ondanks zijn gevoelens niet laat vallen en zo lang het
bij gevoelens blijt zal ik dit ook zeker niet doen
maar inderdaad het tot in detail weten welk jochie hij aantrekkelijk vind
hoeft voor mij niet misschien wen ik hier wel aan hoor en moet ik er straks inderdaad om lachen
ik heb ook de site even laten zien
hij was hier begin van de avond
hij gaf aan geen behoefte te hebben om het forum door te lezen
of zijn verhaal te doen hij is vooral bang dat heel nl er achter komt
wat zijn gevoelens zijn
hij heeft me ook duidelijk gemaakt dat ie absoluut niet van plan is
om tegen andere vrienden ouders enz... te gaan zegen wat zijn seksuele gevoelens zijn
hij heeft er bijna 1 jaar over zitten brainstormen of ie het wel/niet tegen iemand ging zegen
omdat ie het kwijt moest heeft ie dit uit uiteindelijk wel gedaan aan mij
hij vind het niet erg dat ik wat info op doe hier en over hem praat
zo lang ik maar geen namen noem (wat ik ook zeker niet van plan ben)
zelf ben ik hier ook onder en nickname aan gemeld
vragen en opmerkingen over beide genoemde dingen hier boven zijn trouwens welkom
mocht je je afvragen waarom ik geen hoofdletters gebruik en mijn zinsbouw wat raar is
en ik soms wat typefouten maak
ik heb veel moeite met nederlands en dan vooral waar moet wel of niet een hoofdletter
en zinsbouw heb ik ook moeite mee daarom laat ik hoofdletters punten uitroeptekens enz... weg
ik hoop dat mijn teksten wel gewoon goed te lezen zijn ondanks me slechte nederlandse ?
Ik kreeg even een huivering toen je schreef over dat moment van je ontdekking... Ik kan me zo goed voorstellen dat dat je nooit meer loslaat...
Volgens mij ga je erg goed om met wat je nu overkomt. Fijn voor jou en voor je vriend! En een beetje voor deze website want ik vind het mooi om te lezen.
Je zou je vriend eens kunnen vragen wat hij denkt bij het idee aan contact met mensen met dezelfde gevoelens als hij. Voor mij was dat enorm bevrijdend destijds. Ik val zelf ook op jongens, misschien niet ietsje ouder dan je vriend maar vanaf een jaar of 8/9 tot net in de puberteit en ga er ongeveer op dezelfde manier mee om als je vriend, maar heb wel veel contact gezocht met gevoelsgenoten. Als hij die behoefte niet heeft is dat natuurlijk prima, maar in de loop der jaren zal hij het best nog eens moeilijk hebben met zijn gevoelens en wellicht komt er een moment dat hij de behoefte wel krijgt. Dan is het denk ik fijn om te weten dat dat ook kan. Via deze website of via andere kanalen; net wat hij fijn vindt. De angst voor het bekend worden kan ik begrijpen, die had ik ook. Je moet op gegeven moment iemand je vertrouwen geven, al dan niet na uitgebreid mailcontact. In de loop der jaren heb ik zo honderden mensen leren kennen en dat heeft nooit tot problemen geleid. Wel tot vriendschappen en zelfs tot een relatie - mijn vriend en ik wonen inmiddels ongeveer plusminus een eeuw samen.
Ohja, je taalgebruik is voor mij best leesbaar. Ik ben soms een beetje een taalpurist dus ik heb me wel een beetje zitten verbijten
Maar het belangrijkste is dat je woorden begrijpelijk zijn en dat zit wel goed.
hij geeft aan op dit moment nog geen behoefte te hebben aan contact met mensen die dezelfde gevoelens hebben
hij denk overigens dat ie alleen op de wereld is met deze gevoelens voor jonge jongens
gelukkig heb ik hem kunnen overtuigen van het feit dat dit absoluut niet zo is
in elke stad wonen er wel en paar (denk ik) alleen komen de meeste er niet voor uit
omdat het in de maatschappij over het algemeen niet wordt geaccepteerd
Contact met anderen heeft als voordeel dat je een uitlaatklep hebt waarin je vrijuit kan praten over je gevoelens. Nog een voordeel is dat dit in de eerste instantie nagenoeg anoniem kan (gewoon nieuw email-adresje aanmaken en wat gaan mailen bijvoorbeeld).
Er zijn zóveel mensen met pedofiele gevoelens voor jongens, dat dat zelfs een eigen term heeft gekregen binnen gemeenschappen van zulke mensen (de term 'boylove'). Online zijn en waren er grote forums waar zulke mensen samen komen, en 'gezellig' praten over hun interesses (voornamelijk over jongens). Pedofilie.nl is overigens niet zo'n forum; wij zijn er voor discussie, informatie en hulp.
Over het gevoel 'de enige te zijn': toen ik 12 was en dagelijks masturbeerde, dacht ik dat ik de enige in de wereld was die dat zoveel deed. Dat bleek ook wel mee te vallen. Volgens mij zal dat gevoel bij je vriend wel weg trekken.
ik denk dat ik hem eerst maar even de tijd geef om het en plek te geven
want geloof dat ie ook dat nog niet echt heeft kunnen doen
de term boylove heb ik al meer zien langs komen hier
het doel van dit forum was mij na veel lezen duidelijk vandaar ook dat ik nu hier zit
als ik hier ook rond lees heb ik het idee dat het overgrote deel van de mensen die zich
seksueel aangetrokken voelen tot kinderen dit hebben bij jongens ??
is er trouwens ook nog en andere term voor boylove ??
bedoel je hebt ook
efebofilie de seksuele voorkeur van een volwassene voor pubers
parthenofilie de seksuele voorkeur voor rijpende meisjes
Nee, er is geen echt veelgebruikt Nederlands woord voor "boylove" (maar then again, het woord "boylove" is ook relatief onbekend voor niet-pedofielen). Het woord "jongensminnaars" komt wel eens voor, maar dat klinkt erg liefelijk, erg 'seventies', en dat past niet meer bij het hedendaagse harde beeld van pedofilie.
Wat betreft pedo's die op jongens vallen versus pedo's die op meisjes vallen: op ons forum zitten beiden, maar het lijkt zo te zijn dat tenminste op internet er meer pedofielen die op jongens vallen zich organiseren, dan pedofielen die op meisjes vallen. Gevolg is dat je er ook méér in de jongens-categorie tegen komt.
Of dat komt omdat het er ook écht méér zijn die op jongens vallen, weet ik niet. Maar in misbruik-statistieken worden "jongensminnaars" meestal wel genoemd als aparte categorie. Misbruikers in die categorie plegen eerder "lichtvormig" misbruik (zonder dwang), maar vallen wel vaker in herhaling na het uitzitten van een straf ervoor. Ook daarbij weet ik niet of dat onderscheid komt door selectiviteit in het opstellen van het onderzoek, of of er écht iets anders is in "homo-pedo's" dan in "hetero-pedo's". Hoe dan ook is "boylove" een best grote naam van een groep mensen die zich véél sneller verbonden voelen met elkaar, dan met pedo's in het algemeen.
Een opmerking – even terzijde en ‘off- topic’
Ik heb die vriend toen niet laten vallen omdat hij al zoveel kwijtraakte op dat moment. Als hij zijn vrienden ook nog was kwijtgeraakt zou hij helemaal aan lager wal raken en nog een veel groter risico voor kinderen worden.
De basis van vriendschap is toch een gevoel van verbondenheid? Zo als je het hier schrijft heb je de vriendschap wel degelijk laten vallen, maar heb je uit bezorgdheid toch het contact niet verbroken. Je doet het om hem en de maatschappij te beschermen. Dit klinkt therapeutisch, niet als vriendschap. Als een vriend tegen me zou zeggen: ‘Ik laat je niet vallen, omdat je al zoveel bent kwijtgeraakt’, dan was ik er waarschijnlijk zelf mee gekapt.
Ik denk dat die vriendschap eerder was verwaterd zonder deze gebeurtenissen. Nu had deze persoon hulp nodig en dan voel ik me verantwoordelijk, of er nu regelmatig contact is of niet. Maar er zit inderdaad ook wel een dubbel gevoel onder. Doordat de man iets gedaan had waar ik veel moeite mee had. Dat speelde absoluut mee op dat moment. Niet veel later heb ik dat allemaal in een brief opgeschreven. Het antwoord ligt nog steeds ergens in een laatje.
Je vraagt je terecht af hoe de verhouding vriendschap - verantwoordelijkheidsgevoel is. Goed opgemerkt. Maar ik heb nog altijd wel een gevoel van verbondenheid met deze persoon en dat weet hij zelf ook wel denk ik. Verder ga ik er niet teveel over zeggen; teveel mensen zullen precies begrijpen over wie het gaat en dan vind ik het niet netjes om daar veel over te vertellen.
Hoi atlas,
Zadelt jou vriend jou op met zijn fantasieën ? Lees jij ze van zijn gezicht ? Is het een combinatie van de twee ? De reden dat ik het vraag is deze, misschien zie jij dat hij een knul leuk vind, zegt hij dat ook. Vervolgens duik JIJ in de fantasie van een pedofiel en kan alleen maar aanhalen wat jij van pedofilie weet/wist. Ook uit eigen, blijkbaar negatieve, ervaringen. Maar dat is niet altijd zo. En al waren het geen leuke dingen, dat wil niet zeggen dat je vriend deze ook in de praktijk wil uitvoeren als hij in de gelegenheid werd gesteld. Zijn fantasieën beleeft hij misschien in grotere context, dat het maatschappelijke en individueel wel geaccepteerd is.
Mijn heteroseksuele vriend maakt vaker een opmerking over een volwassen vrouw, en hij is echt niet de enigste. Ik zie hem ook fantaseren. Zullen we eens kijken wat diezelfde vrouw daarvan zegt als we haar een inkijk geven, op dat moment, in zijn fantasie ? Wordt ook niet bij stilgestaan door hetero’s of homo’s, omdat het niet altijd wat betekend, behalve een actieve libido en wat fanta ! En die zijn toch niet verkeerd ?
Je vriend boft met jou, dat je de moeite neemt om je in zijn “probleem” te willen verdiepen. Niet de gemakkelijke uitweg kiest. Jammer dat niet meer mensen dat doen. Veel meer, bedoel ik eigenlijk. Als je open zou kunnen staan voor wat hij wil vertellen, lijkt me dat voor jou ook een mogelijkheid om jezelf, als mens, te verrijken met kennis en gevoelens waar jij zelf geen ervaring mee hebt. Je hoeft het niet met hem eens te zijn. Misschien dat ik eroverheen heb gelezen, maar heb je jouw vriend gevraagd, of heb jij al verteld, waarom hij juist jou in vertrouwen heeft genomen ?
Overigens heb je wel en toepasselijke nick gekozen.
Groetjes,
Martin
hallo maybe
wordt het toch weer laat
ik ben erg ehhh ja hoe moet ik dat nu zeggen (visueel ingesteld ???)
hij zegt tegen mij als ie en jongen ziet lopen wat ie leuk vind
hij zegt daar bij zen verdere fantasieën niet maar deze kan ik dan bijna lezen
ik vind het niet verkeerd maar heb er moeite mee om er geconfronteerd mee te worden
op het moment dat er voor hem en leuke jongens langs loopt
ik heb inderdaad negatieve ervaringen met iets wat eerder gebeurd is
maar deze man ging wel veel veder (weet niet of je de rest van mij hebt gelezen ?)
ik weet vrijwel zeker dat deze vriend niet zo ver gaat
ben helaas vandaag(gister) alweer geconfronteerd met iemand die kinderen seksueel
heeft misbruikt deze man ken ik ook persoonlijk
hier kan ik veder niet te veel op in gaan aangezien ik dan mijn woonplaats prijs geef
en die houd ik graag privé
eigenlijk weet ik niet precies waarom hij mij heeft gekozen
hij heeft wel 1 jaar lang zitten brainstormen of hij het tegen iemand ging zegen
en tegen wie dat ben ik dus geworden
ik denk omdat ik over heel veel dingen vrij nuchter denk
en ik heel erg eerlijk kan zijn
maar ook me mond kan houden wanneer dit gewenst is
ik zal dan ook nooit aan iemand gaan zegen wat zijn gevoelens zijn
dat moet ie zelf doen
en ik denk omdat wij elkaar al kennen van af de kleuterklas
ik heb het hier al een aantal keer gezegd
door zijn coming out ben ik me gaan verdiepen in dit onderwerp
en ben ik er onder andere achter gekomen dat er en groot verschil zit
tussen mensen die zich alleen seksueel aangetrokken voelen tot kinderen
en de mensen die daadwerkelijk kinderen seksueel misbruiken
door dit forum is mijn mening dan ook flink verandert
wat vind je zo toepasselijk aan mijn nick ??
daar ben ik wel nieuwsgierig naar
is en nick die op eens in me op kwam
en niet bewust is gekozen
Atlas is in de Griekse mythologie een titaan die de hemel op zijn schouders draagt, als straf van Zeus omdat de titanen tegen de Goden in opstand kwamen. Soms zie je daar afbeeldingen van, een vaak knielende man die met alle macht de hemel (tegenwoordig vaker de aardbol, maar dat klopt eigenlijk niet) op zijn rug/schouders heeft.
De 'straf' die jij krijgt omdat je tegen de 'goden' in opstand komt, ofwel tegen de gevestigde mening (pedofilie bah! niks van hebben!), is dat je nu een grote last moet dragen, namelijk dat geheim van hem.
weer wat geleerd
bedankt voor het uitleggen
dat er achter zo simpele nick en betekenis kan zitten
heb het ook nog even gegoogeld
staat ook en groot stuk op wikipedia over die naam
maar goed terug naat het onderwerp van het topic
Jij bent visueel goed ingesteld, neeee, ga weg
Wat dacht je van de doorsnee pedofiel dan ? Wat blijft er anders over dan zijn fantasie ? (als het gaat om seks)
De goede band tussen jou en je maat lijkt mij inderdaad reden genoeg voor hem, om jou in vertrouwen te nemen. Hij bevestigd dat dan ook wel naar jou toe door zijn gevoelens kenbaar te maken. Mijn advies; probeer er niet te veel aan te hangen. En zoals een andere poster al zij, ga er gewoon eens in mee. Kijken wat gebeurd. (zet je over je walging van het idee heen)
Ja, ik heb je vragen, antwoorden en je ervaringen, buiten je vriend om, gelezen. Ik kan me goed voorstellen dat je daardoor een negatief beeld van pedofilie krijgt/had, nogmaals, ik vind het dan ook knap dat je ondanks die eerste beeld vorming, bereid bent om verder te kijken, waardoor je er nu wat genuanceerder over denkt.
Toch wil ik iets vragen/zeggen, ik hoop dat je het niet verkeerd opvat want het is zeker niet bedoeld om jou te beledigen. Je vraagt je af, in een van je posts, waarom een bepaald persoon zich niet aan jou heeft vergrepen. Wat als deze man nou zou zeggen dat hij jou daarvoor te veel respecteerde ? Hoe zou je dat ervaren. Ik heb die vraag namelijk al een paar keer voorbij zien gaan op dit forum, en bij mij komt dan een gevoel op alsof mensen daar teleurgesteld in zijn. Alsof jij/zij niet goed genoeg was/waren voor hem of aantrekkelijk genoeg was om daarvoor in aanmerking te komen. (jouw geluk) Kun je daarover wat meer vertellen ?
Ik heb geleerd, toen ik 16 was, dat ik de krant/media niet nodig had om mij van bepaalde dingen bewust te maken. Denk je het ergste in wat JIJ zou kunnen doen bij iemand. Ergens op de wereld zal dat gebeuren. Kinderen worden dagelijks misbruikt. In en in triest, maar het is een feit. Als ik een oplossing daarvoor had, zou ik hem direct delen. Maar die heb ik ook niet.
Martin
ik ga me eens proberen over me walging heet te zetten
en er inderdaad in mee te gaan
natuurlijk vat ik het niet verkeerd op
ik vraag me dit af omdat veder elk kind(jochie wat daar over de vloer kwam
te zien was op de foto's en films die ik onder ogen kreeg
en er totaal geen patroon was te zien in wat hij aantrekkelijk vond
het enigen was de leeftijd 4-13
ik kwam daar al over de vloer van af me 8e of zo
vrijwel al deze kids kende ik namelijk
natuurlijk ben ik niet teleurgesteld dat zou wel heel raar zijn
ik ben eerder juist blij dat hij mij wel met rust heeft gelaten
al klinkt blij wat egoïstisch
het enigen wat in me komt is dat hij me moeder ook al 40 jaar kent
het is alleen zo dat als je zo iets in de krant leest denk je
alweer een die gepakt is maar veder houd het je niet zo bezig
als het zo dicht bij komt (zo als gister dus voor mij weer gebeurde)
laat het je veel meer nadenken omdat het zo dichtbij gebeurd
(na hest posten zag ik dat je bericht was bewerkt heb je iets toegevoegt ?)
Nee, weggehaald
. Taalcorrectie. Ik ben geen taalpurist
. Maar zie het eerder als respectvol om, zo goed en kwaad als het kan, correct Nederlands te gebruiken.
Wat je zegt over dichtbij en ver weg kan ik me in vinden. Dat heb ik echter zelf niet. Kinderen die een hongersdood sterven, aan de andere kant van de wereld ,houden mij in gedachte veel bezig. Om maar wat te noemen. Maar ik ben dan ook wel een piekeraar en behoorlijk introvert
Het lijkt me wel moeilijk en lastig om een plaats te geven, vriendschappen delen, hoe vluchtig of hecht die ook mogen zijn. Om er vervolgens achter te komen dat een paar van die vrienden op gewelddadige, zoals jij dat zelf beschreef, manier misbruikt zijn. Ik kan me daar geen voorstelling in maken. Dat is een geluk voor mij én mijn vrienden. Toch zou het niet vreemd zijn als je er ook een soort “uitsluiting” (niet waardig/te waardig) gevoel van kreeg. Jij zelf ervaart dat niet. Ik heb geen reden daaraan te twijfelen. Maar ik meen dat er voorbeelden zijn waarbij dat wél het geval was. Ook bij andere vormen van geweld/misbruik, denk aan ontvoering = “Stockholm syndroom”. En ook hier heeft niet ieder slachtoffer “last”van.
Dat van over je walging heen zetten. Even voor de duidelijkheid. Ik bedoel dat in de zin van gewoon mee dollen. Meer om je maat een plezier te doen. Ik wil niet impliceren dat je eigen “gevoels waarde” achterwege moet laten. “go with the moment” Maar respecteer je eigen grenzen. Hij zou het bij jou ook doen op het moment dat jij een leuke meid ziet lopen waaruit nooit wat komt. Maar waar je gewoon blijk van waardering geeft.
Martin
o nou ja voor mij hoef je het niet doen ik zal veel taalfouten niet lezen
omdat ik zelf nog al slecht nederlands schrijf
mij houd het en beetje bezig wat er met andere mensen gebeurd in de wereld
maar en stuk minder dan wat er om me heen gebeurd
er zijn helaas genoeg andere dingen waar ik me zorgen om moet maken
dat mee dollen moet wel lukken (denk ik) moet dat nog gaan proberen
daar moet ik mijn gevoelens wel en beetje voor opzei zetten
want ik blijf het een beetje en smerige gedachten vinden
maar aan de andere kant respecteer ik het ook want ik weet dat
hij aan deze gedachten niks kan doen
net als dat ik er niks aan kan doen dat ik graag fantaseer over en leuke meid die langs loopt
en een homo dat doet over en leuke man die hij ziet lopen
zo ik moest maar eens naar me bed gaan
en morgen proberen weer optijd naar bed te gaan
maandag moet ik weer werken en zit me vakantie er op
Toch zou het niet vreemd zijn als je er ook een soort “uitsluiting” (niet waardig/te waardig) gevoel van kreeg. Jij zelf ervaart dat niet. Ik heb geen reden daaraan te twijfelen. Maar ik meen dat er voorbeelden zijn waarbij dat wél het geval was. Ook bij andere vormen van geweld/misbruik, denk aan ontvoering = “Stockholm syndroom”. En ook hier heeft niet ieder slachtoffer “last”van.
Ik ben een tijd geleden hier op de site een keer een artikel tegen gekomen dat mij bij is gebleven om een specifiek citaat maar het hele artikel is zeer interessant.
Ook seksuele geheimen in het gezin geven , naast de ellende die het op kan leveren, een ervaring van " speciaal" zijn, een eigen plaats hebben, gezien worden, het relationele aspect van geheimhouding. En een kind geeft dan maar al te snel zijn recht op privacy op, om te overleven. Ik zag laatst een film waarin een vrouw enorm leed onder het "niet gezien" worden door haar vader, omdat hij met haar twee zusjes wél incest pleegde en met haar niet. Zij voelde dat ze geen deel had aan het geheim dat de vader deelde met haar twee zusjes, en ging zo ver dat ze zich steeds aanbood aan de vader, die haar keer op keer afwees. Deze vrouw ging zich totaal onaantrekkelijk en niet gewenst voelen. Hoe pijnlijk ook, liever deel van het geheim zijn, dan alleen buiten de groep vallen.
Voor de rest van het artikel zie de volgende Link: "De Broosheid van het Kindergeheim"
Toch zou het niet vreemd zijn als je er ook een soort “uitsluiting” (niet waardig/te waardig) gevoel van kreeg. Jij zelf ervaart dat niet. Ik heb geen reden daaraan te twijfelen. Maar ik meen dat er voorbeelden zijn waarbij dat wél het geval was. Ook bij andere vormen van geweld/misbruik, denk aan ontvoering = “Stockholm syndroom”. En ook hier heeft niet ieder slachtoffer “last”van.
Ik ben een tijd geleden hier op de site een keer een artikel tegen gekomen dat mij bij is gebleven om een specifiek citaat maar het hele artikel is zeer interessant.
Ook seksuele geheimen in het gezin geven , naast de ellende die het op kan leveren, een ervaring van " speciaal" zijn, een eigen plaats hebben, gezien worden, het relationele aspect van geheimhouding. En een kind geeft dan maar al te snel zijn recht op privacy op, om te overleven. Ik zag laatst een film waarin een vrouw enorm leed onder het "niet gezien" worden door haar vader, omdat hij met haar twee zusjes wél incest pleegde en met haar niet. Zij voelde dat ze geen deel had aan het geheim dat de vader deelde met haar twee zusjes, en ging zo ver dat ze zich steeds aanbood aan de vader, die haar keer op keer afwees. Deze vrouw ging zich totaal onaantrekkelijk en niet gewenst voelen. Hoe pijnlijk ook, liever deel van het geheim zijn, dan alleen buiten de groep vallen.
Voor de rest van het artikel zie de volgende Link: "De Broosheid van het Kindergeheim"
ik heb het hele artikel gelezen inderdaad zeer interessant bedankt voor het posten
we zijn inmiddels en maand veder
ik ben er inmiddels achter dat deze vriend vooral moet zwijgen over zijn gevoelens voor kinderen
helemaal niemand van onze vrienden gaan dat accepteren ook zijn ouders niet
hoe ik hier achter ben gekomen ?? beetje vissen en de discussie zo nu en dan op gang brengen
dan kom je erg veel te weten over hoe mensen over iets denken
het lijkt mij echt lood en lood zwaar om hier mee te moeten rond lopen
en er 24 uur per dag er bij stil te staan dat dus niemand het te weten mag komen
Hoi atlas,
Hoe reageerde jijzelf in eerste instantie op pedofilie en in welke opzichten is dat nu ‘bijgesteld’? Ik denk dat je maat gewoon uiterst selectief moet zijn in wie hij zijn gevoelens toevertrouwd. Hij heeft uiteindelijk met jou ook een gok genomen, niet?
Voor anderen kan ik niet antwoorden. Bij mij valt het mee. Ik ben net als heteroseksuelen mensen niet 24 uur per dag met mijn geaardheid bezig. Al zijn er wel degelijk momenten dat het zwaarder weegt. Ik denk dat een forum zoals deze uitkomst (kan) bied(en) voor velen. (dan doel ik niet alleen op pedofielen)
Ik heb een maand of 2 geleden, naar aanleiding van een nieuws gegeven, een gesprek aangeknoopt met mijn schoonzus omtrent pedofilie. Het werd me koud om het hart toon ik hoorde hoe zij hier tegen over stond. Ook als het gaat om niet praktiserende pedofielen. Toch denk ik dat als ze verneemt dat haar schoonbroer pedofiel is, kijkt naar hoe ik met kinderen omga, zij haar mening zou bijstellen. Dat denk ik. Het zou ook het einde van de relatie kunnen zijn tussen mij en mijn broers familie. Die keuze bevalt me zwaar. Enerzijds wil ik eerlijk en open kaart spelen. Anderzijds dreig ik in familiaire kring buitengesloten te worden als ik het zou vertellen. Mijn ouders die omwille van kleinkinderen, misschien gedwongen voelen een keuze te maken die ze niet willen (hoeven) maken. Dat geld dus ook voor mijn broer. Als het ging om mijn eigen directe familie leden, dan zouden zij (misschien met moeite) dit wel accepteren.
Martin
Je moet inderdaad wel rekening houden met het feit dat mensen anders reageren als het de ver-van-hun-bedshow is, dan als het ineens dichtbij komt. Als je mensen die niets met pedofilie te maken hebben vraagt naar hun mening, is de reactie in veel gevallen voorspelbaar en zal een grote club met ferme woorden hier afstand van nemen. Eigenlijk is dat in de huidige maatschappij ook een soort van sociaal gewenst gedrag.
Komt het dan ineens dichtbij en "biecht" een bekende op pedofiele gevoelens te hebben, dan blijken veel mensen (na een shockmoment) ineens een stuk genuanceerder naar dit onderwerp te kunnen kijken. Dit is een bekend fenomeen en was bijvoorbeeld ook vaak duidelijk te zien in dat programma van Arie Boomsma, waarin jongeren als homo uit de kast kwamen.
Ik zou dus de bereidheid tot acceptatie van mensen niet proberen te meten door middel van gesprekken over pedofilie zolang dat een onderwerp is waar ze niet direct mee geconfronteerd worden. Dat zegt namelijk niet zoveel.
Eens, dat is ook mijn eigen ervaring. Maar ik heb ook gezien dat de mensen die op zo'n manier erover praten en denken toch even flink moeten wennen aan het idee dat er iemand in hun omgeving is met die gevoelens. Eerst denken ze er niet zoveel over na, echoën ze alleen het negatieve geblaat wat ze op tv en GeenStijl lezen, en dan plotseling krijgen ze te maken met een echte pedo. Dat kan even lastig zijn, en het is de vraag of het vertellen dat waard is.
Dat is een afweging die je voor iedere situatie opnieuw moet maken.
Hoi atlas,
Hoe reageerde jijzelf in eerste instantie op pedofilie en in welke opzichten is dat nu ‘bijgesteld’? Ik denk dat je maat gewoon uiterst selectief moet zijn in wie hij zijn gevoelens toevertrouwd. Hij heeft uiteindelijk met jou ook een gok genomen, niet?
Voor anderen kan ik niet antwoorden. Bij mij valt het mee. Ik ben net als heteroseksuelen mensen niet 24 uur per dag met mijn geaardheid bezig. Al zijn er wel degelijk momenten dat het zwaarder weegt. Ik denk dat een forum zoals deze uitkomst (kan) bied(en) voor velen. (dan doel ik niet alleen op pedofielen)
Ik heb een maand of 2 geleden, naar aanleiding van een nieuws gegeven, een gesprek aangeknoopt met mijn schoonzus omtrent pedofilie. Het werd me koud om het hart toon ik hoorde hoe zij hier tegen over stond. Ook als het gaat om niet praktiserende pedofielen. Toch denk ik dat als ze verneemt dat haar schoonbroer pedofiel is, kijkt naar hoe ik met kinderen omga, zij haar mening zou bijstellen. Dat denk ik. Het zou ook het einde van de relatie kunnen zijn tussen mij en mijn broers familie. Die keuze bevalt me zwaar. Enerzijds wil ik eerlijk en open kaart spelen. Anderzijds dreig ik in familiaire kring buitengesloten te worden als ik het zou vertellen. Mijn ouders die omwille van kleinkinderen, misschien gedwongen voelen een keuze te maken die ze niet willen (hoeven) maken. Dat geld dus ook voor mijn broer. Als het ging om mijn eigen directe familie leden, dan zouden zij (misschien met moeite) dit wel accepteren.
Martin
voor dat ik wist dat mijn maat pedofiel was dacht ik er anders over dan nu
hier boven kan je het ergens nog wel lezen en paar jaar geleden kwam ik er achter
dat en kennis van me en pc vol kinderporno had daar waren ook kids op te zien die ik zelf ken
en dit waren zeker geen gewone bloot foto's hij was zelf ook te zien op de foto's
terwel hij bezig was met jonge jochies deze man heb ik toen meteen uit mijn vrienden kring gezet
vond het weerzinwekkend en vond toen dat hij maar gewoon en jaar of 35 moest gaan zitten
hij heeft toen wel gezeten hoe lang precies weet ik niet zeker meer dan 1 jaar
nu keur ik seks met kinderen nog steeds af en met deze mensen wil ik ook prive niks te maken hebben
mensen die het houden bij gevoelens en deze onder controle hebben en kunnen houden
heb ik nu geen moeite meer mee maar dat komt wel door het uit de kast komen van mijn maat
heb toen hier 1 week lang rond gelezen en ben er en stuk genuanceerder over gaan denken
ik kan me heel erg voorstellen dat het soms zwaar is want je kan als pedofiel niet al te open zijn
als ik op het strandt ben en zie en leuk vrouw lopen in bikini kijk ik toch even om
en bij de volgende vrouw die ik zie lopen en leuk is doe ik dat weer
als pedofiel kan je lijkt mij niet minuten lang gaan zitten staren naar en jochie wat langs loopt
mij lijkt dat best moeilijk want je wil wel gaan kijken toch ??
.
Kijken kan best hoor. Natuurlijk moet je een beetje minder opzichtig zijn daarmee, maar als ik een mooie jongen langs zie lopen kijk ik echt wel. Nog nooit meegemaakt dat iemand dat opviel, op een enkeling na; een vriend die precies weet welke jongens ik leuk vind. Als we door de stad lopen en ik zie een mooie jongen lopen heeft hij dat direct in de gaten en kan ik een opmerking verwachten - op een leuke manier gelukkig. We kunnen het goed over mijn voorkeur hebben.
Qua openheid ben ik meer uitzondering dan regel. Mijn beste vrienden en directe familieleden zijn op de hoogte en hebben geen probleem met hoe ik ben en ik heb ook diverse vrienden die dezelfde gevoelens hebben. En ik woon natuurlijk ook samen met een partner met dezelfde gevoelens, dus mogelijkheden te over voor mij. Ik heb daarbij ook geluk gehad. Geluk met de juiste mensen om mij heen, geluk met acceptatie en geluk met een fijne partner. Maar toch; het begint volgens mij bij een open houding, bij empathie, bij lef, en vooral bij verantwoordelijkheid voor en regie over je eigen leven en levensgeluk. Want dat heb je echt zelf in de hand.
dat bedoel ik dus je moet er dus wel opletten dat je niet te opzichtig kijkt
en hoe ga je daar mee om om het strand ??? of het zwembad ?
dan is het nog verleidelijker als er en leuk jochie loopt lijkt mij
of zit ik er naast ??
bedoel ik kijk nu even uit mijn ogen en wat ik doe als ik en leuk meid van en jaar of 20 zie lopen
op het strand in het zwembad of gewoon op straat
ik moet dan zeg maar omkijken
die maat van mij doet het op straat ook steeds
geeft mij dan ook en duw zo van hey kijk daar eens
hem vind ik wel leuk nu moet ik daar wel om lachen
Ja tuurlijk, je maat heeft eindelijk eens iemand met wie hij dat kan delen! Die gaat natuurlijk helemaal los nu! En geef hem eens ongelijk.
Hoe ik dat doe op het strand of in het zwembad? Ik maak vrij makkelijk contact met mensen, dus in het zwembad ben ik sowieso meestal wel met allerlei kinderen aan het spelen. Maar ik ga niet zomaar in mijn eentje naar het zwembad, maar eigenlijk alleen als ik eens met kinderen samen ga zwemmen (wat op zich ook vrij zeldzaam is tegenwoordig; de meeste kinderen die ik ken zijn het zwembad een beetje ontgroeid). Heel af en toe wel eens met een vriend op een zondagmiddag nadat we zaterdagavond tot 4 uur 's nachts in de kroeg hebben gehangen, maar de betreffende vriend valt ook op jongens (een tikkeltje ouder dan ik, maar niet heel veel) dus dan kunnen we juist heerlijk samen kijken en zijn we vaak ook wel met jongens aan het spelen. Beetje stoeien, wat overgooien, wat acrobatenstunts, dat soort dingen. En na een uurtje spelen gaan wij een keer wat drinken of gaan die jongens eten ofzo. Ik moet zeggen dat de combinatie van het wat rozige gevoel van actief bezig geweest zijn, het nagenieten van zulke jongens, het voldane gevoel van gewoon een leuk uurtje gehad hebben en het gewoon lekker samen met een vriend kunnen relaxen op zo'n moment dan wel een soort gelukzaligheid over mij brengt. Maar goed, laat ik de laatste jaren twee of drie keer per jaar in een zwembad komen...
De momenten op stranden, in zwembaden en op andere plekken met mooie jongens dat ik met mensen ben die niet van mijn gevoelens op de hoogte zijn houd ik me gewoon in en kijk ik wat minder. Daar zit ik echt niet mee; ik heb zat momenten dat ik wel gewoon lekker kan kijken.
Grappig momentje: Ik hing laatst op een avond uit mijn zolderraam samen met een 11-jarige jongen om sterren te kijken, toen er ineens op straat twee jongens van een jaar of 11/12 langs kwamen springen met hun broek werkelijk helemaal op hun enkels! Ik kon niet zien of ze hun onderbroek wel nog aanhadden, maar moest natuurlijk wel even in mijn ogen wrijven omdat ik niet helemaal geloofde wat ik zag. Mijn 11-jarige vriend begon meteen iets te roepen uit het raam, waarna ik eigenlijk heel erg moest lachen, me tegelijk wat opgelaten voelde over de situatie en vond dat ik mijn jonge vriend moest corrigeren omdat hij te hard riep terwijl er bij de buren kleine kinderen lagen te slapen. Ik besloot toen maar de telescoop die ik had klaargezet voor het sterren kijken uit het zolderraam te steken om de hilariteit compleet te maken. Ik heb geen idee wie de jongens waren en waarom ze met hun broek op de enkels over straat liepen (misschien om aan te tonen dat je hier in de buurt over het algemeen een kanon kan afschieten zonder dat iemand het merkt) maar kon mezelf met wat humor prima uit de wat opgelaten situatie redden.
ik heb er nu ook helemaal geen moeite meer mee
ik weet nu wat ik kan verwachten als ik met hem over straat loop
al blijft het wel apart gewoonlijk wijst en maat van mij naar en vrouw..
tja deze maat een van me beste naar en jochie
wat mij wel steeds opvalt is dat jullie allemaal hier zo makkelijk kids over de vloer krijgen
en dat ook de buurt daar niks op zegt
bedoel hier kan dat dus gewoon niet zonder dat je gezeur krijgt
ik ken al jaren iemand met en jochie die nu 8 is geloof dat ik dit ventje bijna ter wereld heb zien komen
zo lang ken ik die mensen al maar als die jongen hier voor de deur staat om te gamen zeg ik 9 van de 10 keer nee
dit moet ik doen omdat ik anders de halve buurt op me nek heb want tja.... dan ben je toch pedofiel he
als je kids over de vloer hebt die je al 8 jaar kent
kan natuurlijk ook zijn dat die jongens om stoer te doen met hun broek op de enkel liepen
of en weddenschap hebben verloren
kan me nog herinneren dat ik ook en keer zo iets heb gedaan met en neefje
in onze boxershort over straat lopen omdat we en weddenschap hadden verloren
en dit was overdag straat liep vol mensen LOL maar we hebben wel gelachen
je moet het maar zo zien in het zwembad heb je ook alleen maar en zwembroek aan
dus in boxershort komt op het zelfde neer
'wat mij wel steeds opvalt is dat jullie allemaal hier zo makkelijk kids over de vloer krijgen en dat ook de buurt daar niks op zegt'
Dat hangt er denk ik een beetje vanaf hoe je in de buurt wordt opgenomen en in wat voor een buurt je woont.
Ik heb jaren geleden op de BBC een programma gezien van Panorama of Horizon. Het onderwerp was een man met vrouw en kinderen die geterroriseerd werden door mede buurt genoten omdat men “meende” dat de man des huizes een pedofiel was. Families die zich met deze acties bezig hielden lieten ook weten dat het wel of niet pedofiel zijn van deze meneer niet langer een kwestie was. Hij was de zondebok. Hij moest oprotten uit de buurt. Klaar. Ruiten ingooien, dreig telefoontjes en intimidaties waren aan de orde van de dag, dit ook bij de kinderen van deze meneer. Politie kon niks voor deze familie betekenen.
Ik denk dat onbegrip en angst voor het onbekende een voedingsbodem is. Ik denk ook dat dit niet alleen aan pedofilie besteed is.
Zelf heb ik niet veel kinderen over de vloer. Ook geen behoefte aan. Wat niet wil zeggen dat ik niet blij ben met de vriendschap van een 8 jarige. Maar daar heeft dan ook wel een gat in gezeten van ongeveer 15 jaar. En mocht hij straks geen tijd meer hebben voor onze vriendschap kan het zijn dat het weer lang zal duren of misschien helemaal niet meer gebeurd om er zo’n vriendschap op na te hebben.
Ik vind het overigens wel fijn dat jij pedofilie niet (langer) als eenrichtingsverkeer ziet.
Martin
In wat voor paranoïde buurt woon jij dan?? (retorische vraag, je moet geen privé gegevens hier neer gaan zetten)
Nee, hier is dat echt geen punt. Mijn buurkinderen lopen ook wel eens binnen. Niet alleen hier trouwens, ook wel bij andere buren. Ik overleg wel telkens met de buurvrouw over de grenzen die zij en ik daaraan stellen. Andere kinderen uit de buurt niet echt, die komen hier hooguit langs voor kinderpostzegels, clubacties of het goede oude heitje voor een karweitje (waarna ik ze dan in de tuin aan het werk zet juist omdat ze dan niet binnenkomen). Verder komen hier eigenlijk alleen kinderen als daar een reden voor is.
En over die twee jongens: ja, zoiets zal het wel geweest zijn. Maar misschien dachten ze ook wel ongezien hier over straat te kunnen, het is hier 's avonds vaak een beetje uitgestorven.
tja.... kan ik inderdaad niet echt en goed antwoord op geven
de stad en buurt waar ik woon houd ik prive
en buurt vol met mensen die paranoïde zijn
de jongen waar ik het over heb komt hier graag
omdat ik leuk spullen heb staan
grote tv, ps3, x-box 360, heel erg veel knex
en ik ben heel erg makkelijk de enigen regel is er zijn geen regels
voor en kind van 8 natuurlijk helemaal te gek
en van zijn moeder mag ie zo vaak hier heen komen als hij maar wil
dus staat hij hier ook steeds voor de deur
door de weeks zeg ik vrijwel altijd nee
voor hem zelf want hij raakt helemaal uit en normaal ritme als hij hier is
en voor me zelf ook na en lange dag werken wil ik in de avond en beetje rust
met en jochie van 8 naast je kan dat niet
in het weekend heb ik er niet zo heel veel moeite mee
al wil ik nu wel dat zijn moeder even aan me vraagt of het kan
wat mij betreft mag hij hier elk weekend wel en keer zijn
maar helaas kan dat dus niet omdat ik in en buurt woon met mensen die nog al paranoïde zijn
hij wil hier ook heel graag en keer slapen die vraag heb ik al 500 keer gehad
maar kan hier simpel weg geen ja op zegen door de buurt waar ik nu in woon
daar ben ik weer
heb een beetje en vraag
gister heb ik me maat weer gesproken
hij zit enorm met zich zelf in de knoop
er komt al jaennnnnnnn en jochie bij hem over de vloer
gewoon van vrienden geloof 9 of 10 jaar oud
nu is hij er achter gekomen dat ie dit jochie toch wel heel erg leuk vind
je kan het verliefdheid noemen het is ook een jochie wat heel erg houd van heel veel aandacht
wil veel opschoot houd van knuffelen enz.....
me maat is dan ook niet weg te slaan bij het jochie en het jochie niet bij hem
maar nu is mijn maat bang dat hij op een dag te ver gaat in het aandacht geven en knuffelen
het jochie kent ook totaal geen schaamte en laat tijdens het douchen de deur gewoon open staan
me maat gaat dan vervolgens expres naar de wc want dan loop je langs de douche en kan ie even naar binnen kijken
mijn vraag is eigenlijk hoe kan mijn maat zorgen dat hij niet te ver gaat in het knuffelen met dit jochie ?
het jochie zoekt dus deze aandacht om te knuffelen ook zelf en dat maakt het voor mijn maat heel erg moeilijk
om niet toe te happen
Lijkt me niks mis mee.
Die vriend van jou,
komt hij ook bij de ouders van deze jongen over de vloer? Weet jij hoe de omgang / vertrouwen is tussen hem en de ouders van deze jongen?
Ik probeer met mijn eigen vriendje de regel er op na te houden dat ik niet iets doe waar zijn ouders bij wijze van niet bij zouden kunnen zijn. Als ze het er niet mee eens zijn kunnen ze er wat van zeggen. Dan doe ik het niet meer. Ook niet als hij alleen is bij mij thuis. Een voorbeeld daarvan is samen in bed slapen. Hij wil dat heel graag. Het is een paar keer gebeurd maar zijn vader heeft aangegeven hier niet ‘happy’ mee te zijn. Dus het gebeurd niet meer. Helaas voor ons beide. Des te meer zo, want zijn moeder maakte geen bezwaren!!
Als die jongen wil knuffelen lijkt me dat je vriend daar rustig in mee kan gaan. Misschien van te voren vaststellen wat niet kan. En daar dan ook niet aan beginnen. Knuffelen kan tot meer leiden. Als je vriend stabiel genoeg is weet hij wanneer de grenzen van wat niet kan worden bereikt en hij moet stoppen.
Maar wat zou jij je maat eigenlijk adviseren of wat heb je hem geadviseerd?
Martin
Lijkt me niks mis mee.
Die vriend van jou,
komt hij ook bij de ouders van deze jongen over de vloer? Weet jij hoe de omgang / vertrouwen is tussen hem en de ouders van deze jongen?
Ik probeer met mijn eigen vriendje de regel er op na te houden dat ik niet iets doe waar zijn ouders bij wijze van niet bij zouden kunnen zijn. Als ze het er niet mee eens zijn kunnen ze er wat van zeggen. Dan doe ik het niet meer. Ook niet als hij alleen is bij mij thuis. Een voorbeeld daarvan is samen in bed slapen. Hij wil dat heel graag. Het is een paar keer gebeurd maar zijn vader heeft aangegeven hier niet ‘happy’ mee te zijn. Dus het gebeurd niet meer. Helaas voor ons beide. Des te meer zo, want zijn moeder maakte geen bezwaren!!
Als die jongen wil knuffelen lijkt me dat je vriend daar rustig in mee kan gaan. Misschien van te voren vaststellen wat niet kan. En daar dan ook niet aan beginnen. Knuffelen kan tot meer leiden. Als je vriend stabiel genoeg is weet hij wanneer de grenzen van wat niet kan worden bereikt en hij moet stoppen.
Maar wat zou jij je maat eigenlijk adviseren of wat heb je hem geadviseerd?
Martin
ja mijn vriend komt daar vrijwel elke week wel 1 keer gewoon op bezoek
ze kennen elkaar al heel erg lang
de ouders van dit jochie vertrouwen hem dus voor de volle 100% en laten
hem ook vaak alleen met het jochie de kans om dus iets te doen is er al genoeg geweest
nu is hij dus nog sterkt genoeg om niet over de grens tegaan maar hij geeft wel aan
daar heel erg veel moeite mee te hebben helemaal omdat het jochie het zelf ook steeds opzoekt
(uitdagen) waarschijnlijk gebeurd dit onbewust
ik heb geadviseerd dat hij opzich best kan knuffelen met die jongen
en dat hij de grens wat betreft dat knuffelen niet moet verleggen als de ouders er niet zijn
ik heb hem ook gezegd dat hij moet proberen dat douche moment te voorkomen
dus niet meer expres naar de wc gaan om het jochie even naakt te kunnen zien
want dit gaat wel wat ver vind ik zelf
het naakt zien van en jochie is helemaal niks mis mee
maar je moet zo iets niet expres opzoeken vind ik en als je er dan ook nog gevoelig voor bent...
wat is de volgende stap ??? proberen en foto te maken als hij onder de douche staat ??
dan ga je toch aardig de kant van strafbaar op
de ouders van dit jochie hebben nog niks door komt natuurlijk omdat er zoveel vertrouwen is
als mijn maat de hele avond alleen met dat jochie op de slaapkamer is kijken ze nooit even
hij zou dus met gemak alles kunnen doen wat hij maar wil
ik weet vrijwel 100% zeker dat hij dit niet druft te zegen tegen de ouders van het jochie
hij heeft er maanden lang over gedacht voor hij tegen mij ging zegen dat ie jonge jochies leuk vind
ik ben ook de enigen die het weet
maar nu is mijn maat bang dat hij op een dag te ver gaat in het aandacht geven en knuffelen
het jochie kent ook totaal geen schaamte en laat tijdens het douchen de deur gewoon open staan
me maat gaat dan vervolgens expres naar de wc want dan loop je langs de douche en kan ie even naar binnen kijken
Als je maat zelf al aangeeft dat hij bang is te ver te gaan en als hij ook al expres situaties opzoekt waarbij hij het jongetje naakt kan zien, dan is hij volgens mij al heel erg bezig op een hellend vlak. "Alleen kijken is oké", hoor ik hier weleens. Ik vraag mij dat af. Als je per ongeluk een naakt jongetje ziet, dat kan iedereen overkomen, maar als je vanuit je seksuele gerichtheid dat expres gaat opzoeken... Ik vind dat al tricky, moet je niet willen, al is het alleen om de schijn niet tegen te krijgen. Uit zijn opmerking blijkt al dat hij zelf niet echt overtuigd is van zijn vermogen tot zelfbeheersing.
Des te meer zo, want zijn moeder maakte geen bezwaren!!
Het niet aangeven van bezwaren wil niet zeggen dat er geen bezwaren zijn. Misschien vond zij dit zelf moeilijk en heeft ze het via haar man gespeeld.
Dat de bezwaren voornamelijk van mijn maat zijn. Moeder gaat hierin in mee. Ik heb het onderwerp zelf opgebracht daar hun zoontje het er telkens over had en ik hier geen stiekem gevoel aan over wilde houden. Toch heb ik het gevoel dat zij er niet direct negatief tegenover staat. De vraag om te mogen logeren kwam steeds vaker en ik zij er zelf nooit nee tegen. Vervolgens het in bed willen slapen, ook daar had ik moeite mee om nee tegen te zeggen. Ik vond het zelf gewoon fijn en gezellig. Dat is me opgevallen, daar ben ik dan sinds kort toch tegen in gegaan. Ik heb het zelf daar ook niet moeilijk mee. Afspraak gemaakt dat als er wordt gelogeerd dan alleen nog maar in school vakanties en ieder in zijn eigen bed. Dat kan op een kamer. Dat maakt hem er niet minder happy om en mij ook niet. Ouders kunnen gerust zijn.
Toch zou ik het fijn vinden als mijn beste vriend eens een keer wat minder snel is met antwoorden en zijn vriendin de gelegenheid geeft om eens als eerste haar mening te geven. Zij kent mij inmiddels goed genoeg om te weten dat ik een besluit van haar zou respecteren.
De overeenkomst die bij mij opgaat, ten opzichte van het verhaal van atlas, is de drang die op een gegeven moment kan ontstaan en dan die situatie steeds vaker in de hand willen werken.
Ik ben het met je eens dat als je vanuit je seksuele gerichtheid een drang ervaart om een kind naakt te zien, en dan die situatie ook opzoekt, dat als een risico gezien kan worden. Of dat dan ook zo is hangt juist af van hoe stabiel iemand is. Ik denk zelf dat kijken niet direct lijd tot meer. Ik ben wel van mening dat je het voor je zelf onnodig moeilijker kan maken.
Ik denk zelf dat iemand het beste van te voren in een vriendschap kan bepalen wat wel en niet gebeurd, al is het maar voor jezelf. Vandaar dat ik vraag in hoeverre er openheid is naar de ouders. Zij hebben daarin mee te beslissen. Vervolgens moet je sterk genoeg in je schoenen kunnen staan om hieraan ook vast te houden . Ik kan niet zeggen dat aan de hand van verlangens dergelijke situaties uit de hand gaan lopen.
Martin
je kunt het beste met de ouders praten want stel hij doet dalijk iets met een jonger kind word hij uitgemaakt voor pedofiel, niemand zal em meschien niet meer staan en kan hij ook nog eens in de gevangenis komen. het beste is dat je dan dat je dit ook aan hem verteld en zeggen dat jullie hulp voor em zoeken
Gr
je kunt het beste met de ouders praten want stel hij doet dalijk iets met een jonger kind word hij uitgemaakt voor pedofiel, niemand zal em meschien niet meer staan en kan hij ook nog eens in de gevangenis komen. het beste is dat je dan dat je dit ook aan hem verteld en zeggen dat jullie hulp voor em zoeken
Gr
ik zelf ga niet met deze ouders praten
ik weet wel wie het zijn en ken het jochie trouwens ook
dat willen knuffelen heeft hij ook bij mij
ik ben hier zelf niet echt fan van hij mag op schoot
maar daar mee is bij mij de grens wel gelegd eigenlijk.....
pedofiele gevoelens heeft mijn maat al alleen weet niemand dat
op mij na dan... ik heb gezegd me mond te houden zo lang hij geen kinderen misbruikt
zo ver ik weet is dit dus nog niet gebeurd
het hulp zoeken durft hij niet hij is heel erg bang alles kwijt te raken wat ie nu heeft
en die angst snap ik wel want helemaal niemand uit zijn vrienden kring gaat zijn gevoelens accepteren
Het topic is een beetje weg gezakt tijd voor en update
Ik kijk eigenlijk heel positief terug op de afgelopen 6 maanden. Me maat weet heel goed om te gaan met zijn gevoelens en houd het bij kijken en dagdromen. Het dagdromen haalt hij genoeg bevrediging uit zegt ie genoeg om tot op heden niet over de grens te gaan.
Het is wel zo dat hij het nog steeds niet aan zijn ouders en andere vrienden heeft gezegd ik ben dus nog steeds de enigen die er van weet.
Vind dit trouwens helemaal niet erg moet zo nu en dan alleen aan horen welke jochies hij leuk vind en welke gedachten hij daar dan bij heeft hier ben ik inmiddels wel aan gewent geraakt. en moet daar soms best wel om lachen. Waar ik hem wijs op en leuke chick die ik zie lopen in de stad als we samen in de stad zijn zegt hij het als ie een voor hem leuk jochie ziet lopen.