Prettige seksuele ervaring met oudere man
Toen ik een meisje van twaalf was, fantaseerde ik veelvuldig over seks met mijn meester van school.
Hij was een natuurlijke flirt en ik vond het reuze interessant. Hij flirte niet met de kinderen natuurlijk maar met elk vrouwelijk persoon op die hele school.
Al die onderliggende subtiliteiten nam ik waar en ik vond het reuze fascinerend.
Ik fantaseerde veelvuldig over hem. Het was de eerste man waar ik over fantaseerde. Hij was niet perse mooi maar aantrekkelijk qua karakter en gedragingen.
Het was heel raar want bij mij was alles omgekeerde wereld. Geestelijk had ik zin in hem maar lichamelijk was ik nog niet ontwikkeld.
Ik was maar een meisje met nog hele kleine borsten. Minder dan klein zelfs: erwten op een plank zoals ze zeggen maar wel met schattige, ronde billen.
Op de middelbare school zei ook een jongen een keer tegen me: "I. heeft geen borsten maar wel lekkere billen." Dat klopt ook want ik geloof dat ik pas borsten kreeg op mijn 24ste, toen ik een kind had gekregen.
Overigens had ik er helemaal geen last dat ik nog geen borsten had zoals sommige meisjes dat kunnen hebben.
Ik voelde me wel lekker in mijn vel.
Ik deed toen ook altijd van die T-shirts aan met zo'n open rug, zonder bh eronder aan want er was toch niets om in de stoppen.
Die meester van school, zat altijd maar naar mijn tepels te staren die er dwars door mijn shirt staken. Ik weet nog dat ik hem toen geen ouwe viespeuk ofzo vond al leek hij wel veel ouder voor mijn gevoel.
Achteraf gezien was hij toen pas 27m niet zo heel oud.
Ik weet ook nog dat ik er niet ongemakkelijk van werd maar het spannend vond en expres ging glimlachen als hij keek. Eigenlijk ook niet normaal voor die leeftijd maargoed.
Op een gegeven moment was er zo'n spel van kijken en wegkijken.
S avonds fantaseerde ik veelvuldig over hem.
Elk week ging hij op vrijdagmiddag bij iemand thuis eten om de ouders te leren kennen.
Soms kwamen er wel eens leerlingen in groepjes bij hem thuis om te eten.
Ik had toen hondsbrutaal voorgesteld om bij hem thuis te komen eten. Alleen.
Toen ik binnenkwam hingen er allemaal handwerken aan de muur. Best vrouwelijk werk. Er lag ook breiwerk en het was van hem.
Apart vond ik dat. Vervolgens had ik voor mijn gevoel een heel volwassen gesprek over dingen die mensen maken en wat ik zelf leuk vond om te maken.
In die tijd tekende ik nog heel veel en best wel goed, dus ook daar ging het even over.
Daarna ging hij gewoon brood smeren etc.
Na het eten was het nog geen tijd om terug te gaan naar school en zette hij de TV aan.
Nochalant ging hij op zijn bank zitten en ik volgde hem.
Van nature gooide ik gewoon mijn benen over zijn benen heen. Vrij speels en onschuldig. Ik voelde me echt op mijn gemak.
Wel ervoer ik de hele tijd een soort van lustgevoel. Het voelde alsof ik een volwassen vrouw was in het lijf van een jong meisje.
Ik keek ook naar de bobbel in zijn broek met uiterste fascinatie maar dat had hij niet door.
Op een gegeven moment gaapte ik en strekte ik mij. Plots zag ik hem toen weer naar mijn tepels kijken.
In plaats van geshockeerd zijn deed ik het toen expres nog een keer en ging ik kijken hoe hij reageerde.
Toen keek hij weer kreeg ik het er opeens warm van. Daarna legde ik mijn hoofd op zijn schoot, lachte ik en keek ik TV.
Instinctief wist ik dat het wel iets deed maar verder ging alles een soort van onbewust.
Opeens keek ik weg van de TV, hem recht aankijkend met mijn hoofd nog op zijn schoot.
Plots was er echt zo'n niet normale spanning die normaal alleen voorbehouden is aan twee volwassenen.
Het rare was dat ik compleet schijt had aan dat verschil. Ik keek hem vrij lang aan en ik hoopte dat hij mij zou zoenen. Toen het mij te lang duurde en ik expres mijn mond dichtbij die van hem hield, echter zonder iets te doen, beaamde het. Ik weet nog precies hoe het voelde. Daarna had hij een enorm rooie kop en geshockeerde uitdrukking.
Ik vroeg toen zo semi-onschuldig:"wat is er?" al snapte ik wel dat er iets gebeurde wat hij niet kon maken.
Ik zei toen ook instinctief:"Ïk vertel het aan niemand, het is niet erg."
Hij zei toen:"Dit kan ik niet maken." Ik zag wel dat hij het meende maar ik begreep dat verder niet.
Ik probeerde toen zijn penis uit zijn broek te halen maar hij zei dat dat echt niet kon.
Ik weet nog dat ik toen brutaal zei: "Waarom niet?" OMG, ik kan gewoon niet geloven dat ik zo brutaal al was toen.
En ik ben niet misbruikt of zoiets raars wat dat zou kunnen verklaren. Ik ben ergens gewoon avontuurlijk denk ik.
Ik legde toen mijn hand op zijn 'manhood' terwijl zijn broek nog aan was. Dat vond ik zo spannend en nu nog steeds eigenlijk dankzij die ervaring.
Daarna probeerde ik het al plagende nog een keer en liet hij me.
knip - Geen overdreven gedetailleerde seksuele teksten - team p.nl
Dat vond ik alweer een enorm interessant om te zien.
Verder stopte het. Geen fullfledged seks ofzo.
Dat is echt een van de spannendste dingen die ik ooit heb meegemaakt en absoluut de grond voor mijn orale fixatie denk ik. Ik vind vandaag de dag dat ook nog steeds vele malen spannender dan gewoon seks.
Toen we naar school liepen zwoor ik tegen mezelf dat als ik volwassen was, een vrouw in een volwassen lijf, ik hem weer zou zien en het af zou maken.
Dat had ik ook gedaan toen ik 22 was. Ik had hem gewoon opgebeld en hij wist natuurlijk precies nog wie ik was.
Alleen dat was veel minder spannend haha.
Maar ik ben wel blij dat ik al die keren mijn nieuwsgierigheid heb bevredigd want die was en is zeer zeer sterk en ik heb geen spijt.
Dit verhaal is echt gebeurd en in retrospect sta ik nog steeds achter deze actie. Ik weet ook niet of mijn docent onder pedofiel valt of niet, ik denk van niet.
Ik wil laten horen dat vanuit eigen initiatief, als iemand er werkelijk klaar voor is en geen dubieuze achtergrond heeft, dit moet kunnen. 
Je vertelt een zeer interessant verhaal. Zo te lezen kan je denk ik niet van die docent zeggen dat hij pedofiel is. Ik denk dat de meeste volwassen mannen wel erotische gevoelens kunnen krijgen van meisjes die onderweg zijn vrouwen te worden. De hormonale natuur houdt zich niet aan door de wet gestelde grenzen. Blijkbaar wist deze man wel heel goed waar de grenzen lagen, maar was hij onvoldoende sterk om deze grenzen ook daadwerkelijk te bewaken. Dat is een zwakheid die jij blijkbaar hebt aangevoeld en waar je hem ook zwaar op de proef hebt gesteld. Dit voorbeeld geeft duidelijk aan dat het initiatief ook van de minderjarige kan uitgaan (en die rol heb jij met verve vervuld
), maar desalniettemin ligt de verantwoordelijkheid primair bij de volwassene. Ik denk dat deze docent professioneel gezien niet akkoord had moeten gaan met jouw voorstel om alleen bij hem te gaan eten (zeker als hij al een seksuele spanning heeft gevoeld). Ik gun jou je ervaring, die je blijkbaar als positief hebt ervaren. Maar heb je hem weleens gevraagd hoe hij het heeft ervaren? Misschien heeft hij zich wel heel schuldig gevoeld?
Oh ja, hij voelde zich meer dan schuldig maar dat vond ik juist een extra uitdaging. Later als volwassen vrouw heb ik hem nog eens ontmoet en de klus vervolgd. Toen voelde hij zich niet schuldig, ik was toen ook 22, alleen vond ik hem toen best saai hahaha. Ik houd nu nog van mannen met principes die nee zeggen zodat ik extra mijn best moet doen ze te verleiden. Ik was denk ik gewoon een beetje een vreemd kind haha. Een ware Lolita.
Een gevaarlijke vrouw dus!
Die uitdaging kan ik me best voorstellen. Je hebt in dit geval een "normale" heteroseksuele leraar verleid. In die zin kan ik het me voorstellen dat het voor een man die al primair gevoelens heeft voor meisjes van rond de 12 nog veel moeilijker is daar weerstand tegen te bieden. Hoe zou het voor jou zijn als je een man had getroffen die wel verder was gegaan en waar je als volwassene van zou merken dat het een "echte" pedofiel was?
Ik wil helemaal niet oordelen, maar denk wel dat jij het soort meisje was waar "pedofielen" best heel bang voor zijn. Zo'n meisje kan mannen in grote problemen brengen, waarbij de volwassene altijd de verantwoordlijkheid draagt.
Waarschijnlijk ben je nu alleen nog een gevaar voor getrouwde mannen..
Oh, ik had het denk ik niet erg gevonden als hetgeen jij beschrijft het geval was en ik er als volwassene achter was gekomen dat het een pedofiel was. Juist omdat alles mijn eigen initiatief was. Als ik 'gegroomd' was zou ik er waarschijnlijk anders tegen aan kijken. Maar ik denk ook niet dat echte pedofielen zich tot mij aangetrokken zouden voelen want toen ik 10,11,12, was had ik al een hele sterke,overredende geest. En vaak zie je dat een pedofiel zich meer op het gemak voelt met een kind die wat onzekerder is of die de odd one out is.
Ik was gewon een verleidster inderdaad, voor zover ik weet geen slachtoffer ergens van, daarom sta ik er nog steeds 100% achter.
En ja, ik mag idd nooit bij getrouwde vrouwen thuiskomen omdat die bang zijn dat ik er met hun kerel vandoor ga,al heb ik daar niet eens behoefte aan.
Suf is dat zeg! En hoe zit het met jou, Mark?
Getrouwd? Alleenwonend? Hobbypedo(hopelijk niet een al te respectloze term maar ik weet niet hoe ik dat anders moet noemen) ,hetero, gay..biecht op hahaha.
Oh, ik had het denk ik niet erg gevonden als hetgeen jij beschrijft het geval was en ik er als volwassene achter was gekomen dat het een pedofiel was. Juist omdat alles mijn eigen initiatief was. Als ik 'gegroomd' was zou ik er waarschijnlijk anders tegen aan kijken.
Dat kan ik me goed voorstellen. Soms heb je spijt van je daden, maar als je de controle had en het uit eigen beweging hebt gedaan, is het relatief makkelijk je daarbij neer te leggen. Anders is het inderdaad met kinderen die gegroomd zijn. Ik kan me voorstellen dat die zich flink beetgenomen voelen en dat dat ook een aanslag kan zijn op het zelfvertrouwen en het vertrouwen in anderen
Maar ik denk ook niet dat echte pedofielen zich tot mij aangetrokken zouden voelen want toen ik 10,11,12, was had ik al een hele sterke,overredende geest. En vaak zie je dat een pedofiel zich meer op het gemak voelt met een kind die wat onzekerder is of die de odd one out is.
Dit lijkt inderdaad wel vaak zo te zijn. Het sluit wel aan bij de vraagstelling waarmee ik hier op het forum ben gekomen, namelijk of pedofilie als normale geaardheid beschouwd kan worden, of dat het een gevolg is van een verstoorde emotionele ontwikkeling o.i.d. Ondertussen denk ik dat beide mogelijk is. Ik kan me voorstellen dat voor een "echte" pedofiel een sterk kind, dat weet wat hij/ zij wil, best interessant kan zijn. Daarnaast zijn er volgens mij mensen die moeite hebben contacten te leggen met volwassenen. Zij zullen zich denk ik niet primair richten op sterke, mondige en zelfstandige kinderen.
Misschien straal je wat uit, dat die getrouwde vrouwen bang worden? Of heb je de reputatie?
Wat off-topic, maar over mijzelf: Ik werk o.a. met veroordeelde pedoseksuelen, wat mijn interesse in en aanwezigheid op dit forum verklaard. Ik noem mijzelf overtuigd heteroseksueel en ben sinds 1,5 jaar weer single en alleenwonend. Zoals eerder gezegd houden hormonen zich niet aan door de wet bepaalde grenzen. Puur fysiek gezien kan een lichamelijk volwassen meisje van een jaar of 15 mijn interesse trekken. Ik zoek in een seksueel contact of relatie echter ook mentale aspecten, zoals humor, gelijkwaardigheid en levenservaring, waardoor ik toch bij ongeveer mijn leeftijdsgenoten uitkom. Genoeg opgebiecht?
Het sluit wel aan bij de vraagstelling waarmee ik hier op het forum ben gekomen, namelijk of pedofilie als normale geaardheid beschouwd kan worden, of dat het een gevolg is van een verstoorde emotionele ontwikkeling o.i.d. Ondertussen denk ik dat beide mogelijk is.
Het is naar mijn mening niet alleen beide mogelijk, maar zelfs alleen als combinatie van die twee. Anders zou pedofilie wel meer voorkomen dan de (naar zeer grove en slecht onderbouwde schatting) 1 op de 100 mensen die die gevoelens in praktijk hebben.
Welk aandeel die twee factoren hebben en of er eventueel nog andere factoren meespelen zal ongetwijfeld verschillen van persoon tot persoon. Ikzelf kan wel gebeurtenissen in mijn jeugd aanwijzen die voor mijn gevoel van invloed zijn geweest. Gebeurtenissen die overigens niets met seksualiteit te maken hebben. Ik heb niet een hele makkelijke jeugd gehad, maar juist de periode van ongeveer mijn 9e tot mijn 13e ging het goed met mij. Dat is de leeftijd die ik nu aantrekkelijk vind. Dat is inmiddels wel een beetje opgerekt trouwens; ik heb steeds vaker dat ik jongens in de puberteit nog aantrekkelijk vind. Voor mijn gevoel heeft dat dan weer heel erg te maken met een jongen voor wie ik vanaf zijn 7e een deel van de opvoeding op me heb genomen en die nu 15 jaar is. Naast dat we goede vrienden zijn vond ik hem vanaf zijn 10e zo'n beetje ook fysiek erg aantrekkelijk en dat is nog niet over. Deze jongen heeft ook geen hele makkelijke jeugd gehad maar de laatste jaren gaat het juist goed met hem. Juist omdat hij me een beetje mijn eigen jeugd liet herbeleven heeft dat nu denk ik heel veel invloed op mijn gevoelens voor jongens.
Mijn eigen ervaringen zijn natuurlijk ook mijn referentiekader, maar ik heb niet het idee dat seksualiteit voor andere pedofielen (en misschien wel mannen in het algemeen) heel anders werkt dan voor mij. Ik vind het wel interessante materie en verbaas me erover dat er eigenlijk nooit veel geschreven is over hoe dit werkt. Het zou iets zijn om met een seksuoloog over van gedachten te wisselen...
In tegenstelling tot pedoseksueel gedrag vind ik het maar moeilijk voor te stellen dat pedofilie voort kan komen uit een verstoorde emotionele ontwikkeling.
Mijn exclusieve voorkeur voor ‘de jongen’ hoort bij mij, net als bepaalde karaktereigenschappen, die niet aangeleerd zijn, maar in de basis aanwezig waren. Het zijn basale gevoelens, die gedurende het leven een ontwikkeling hebben doorgemaakt.
Ik heb er mee leren omgaan en begrijp het gevoel beter. Misschien is de leeftijdsgrens wat opgerekt, maar de basis – ‘de voorkeur’ is nooit veranderd, die was er altijd al.
Ik kan me voorstellen dat gevoelens beïnvloed worden door negatieve of positieve fases/gebeurtenissen in het leven. Ze hebben invloed op zelfvertrouwen en eigenwaarde. Gevoelens van achterdocht, enthousiasme of juist geremdheid zijn gevormd (vanuit aanleg) door wat iemand mee gemaakt heeft.
Ik geloof dat er ontwikkeling is. Er is een fundament waarop, gedurende het leven, verder gebouwd wordt. Op dit fundament heb je geen invloed. Tenminste, geen sociale invloed. Het is misschien wel beïnvloedbaar, maar alleen in de periode van aanleg.
Naast genetische factoren zullen ook andere componenten een rol spelen. De vraag is tot op welk moment er nog beïnvloeding mogelijk is. Wanneer is het fundament af? Is dit al bij de conceptie of kunnen er verstoringen zijn tijdens de baarmoederlijke ontwikkeling of zelfs in de periode erna? Geen idee.
Ik geloof niet dat mijn sociale omgeving invloed gehad heeft, omdat ik niet kan bedenken hoe.
Er waren geen noemenswaardige negatieve gebeurtenissen en ik was een vrolijk, sociaal kind uit een ‘doorsnee’ stabiel gezin.
De grootste negatieve gebeurtenis die ik me kan herinneren was de bewustwording van het ‘ander zijn’ en de stress die dit met zich mee bracht. Ik kon er niets mee en het heeft mij met zekerheid negatief beïnvloed. Ook het besef dat mijn verliefdheden nooit een positief vervolg kunnen hebben, zodat het altijd bij een onmogelijk verlangen zal blijven, heeft een negatieve stempel gedrukt op mijn ‘levenslust’. Daar heb ik het moeilijk mee gehad (en soms nog wel), al is er voldoende positieve energie over om een goed leven te hebben.
Die mooie ervaring met dat leuke jongetje hebben zeker invloed gehad om mijn gevoel, maar niet op mijn geaardheid.
Ik heb ook veel irritante rotjochies gekend, die me het bloed onder de nagels vandaan gehaald hebben. Het waren ‘esthetisch’ prachtige jongens… Mijn voorliefde voor ‘de jongen’ is hierdoor niet minder geworden.
Mijn eigen ervaringen zijn natuurlijk ook mijn referentiekader, maar ik heb niet het idee dat seksualiteit voor andere pedofielen (en misschien wel mannen in het algemeen) heel anders werkt dan voor mij.
Waarom niet? Ik denk juist dat seksuele gevoelens/ aantrekkingskracht juist sterk kunnen verschillen per individu. Mijn referentiekader is niet algemeen geldend. Ook hetero- en homoseksuelen hebben geen uniforme beleving van seksualiteit. Bij de een ligt het accent meer op lust, terwijl bij de ander de emotionele verbintenis meer op de voorgrond staat. Seks is dan slechts een prettige bijkomstigheid.
Maar ik denk ook niet dat echte pedofielen zich tot mij aangetrokken zouden voelen want toen ik 10,11,12, was had ik al een hele sterke,overredende geest. En vaak zie je dat een pedofiel zich meer op het gemak voelt met een kind die wat onzekerder is of die de odd one out is.
Dit herken ik niet. Ik kan ook hele zelfverzekerde, populaire jongetjes erg leuk vinden!
meso
Jij geeft aan dat je ontwikkeling vooral vanuit je aanleg lijkt te komen. Dat is ook wel mijn punt: de factor aanleg en de factor ontwikkeling hebben allebei een aandeel, maar het kan goed zijn dat een van de twee dominant is.
Met de woorden uit de quote die je geeft bedoelde ik met name dat de vorming van seksualiteit voor iedereen op vergelijkbare manier werkt, niet de beleving ervan. Dat is inderdaad voor iedereen verschillend. Wat mij intrigeert is de ontwikkeling van seksualiteit. Hoe wordt seksualiteit in eerste instantie gevormd en onder welke invloeden ontwikkelt zich dat verder in de volwassenheid? Want ik hoor van oudere mensen en merk nu ook aan mijzelf dat seksualiteit geen volledig stilstaand ding is. Niet dat je morgen ineens op hele andere mensen valt ofzo, maar er zit gaandeweg wel een lichte verschuiving in. En als ik dan naar mijzelf kijk heb ik het idee dat de jongen over wie ik het had veel invloed op mij heeft (gehad).
Ik heb overigens wel een zwak voor wat meer onzekere of minder weerbare jongens, maar dat heeft geloof ik niet echt met mijn pedofiele gevoelens te maken, want aantrekkelijkheid voel ik bij die jongens net zo goed als bij andere jongens; dat gaat bij mij toch wel 80% om uiterlijk. In hoeverre ik een band met ze op kan en wil bouwen heeft dan weer met heel andere zaken te maken. Mensen die op zoek zijn naar seks met kinderen zullen inderdaad eerder bij onzekere en minder weerbare kinderen uitkomen. Makkelijker te manipuleren...
Maar ik denk ook niet dat echte pedofielen zich tot mij aangetrokken zouden voelen want toen ik 10,11,12, was had ik al een hele sterke,overredende geest. En vaak zie je dat een pedofiel zich meer op het gemak voelt met een kind die wat onzekerder is of die de odd one out is.
...gaat voor mij niet echt op. Ik val juist op meisjes die (daadwerkelijk) zelfverzekerd zijn. Slim, humor, voor jezelf op durven komen en achter je eigen manier van doen (blijven) staan. Zeer aantrekkelijke eigenschappen voor mij
Soms zijn ze daardoor wél de odd one out, maar dat duurt meestal niet lang 
Mensen die (te) veel op youtube rondhangen kennen vast wel Kids React To. Ik ben lang verliefd geweest op een meisje wat qua karakter erg leek op Marlhy.