goede vriend betrapt
Ik ben een moeder van een x-aantal kinderen, en heb een filmpje ontdekt van een goede vriend, die mijn dochtertje (onder de 10 jaar)) filmt tijdens het omkleden, waarbij zij in het filmpje ook netjes de deur sluit op het moment dat ze haar onderbroekje verwisselt, omdat ze van ons geleerd heeft dat dat prive is. Hij staat er zelf ook op en het is te zien dat hij het bewust, met opzet opneemt. Wij zijn er "op tijd bij", aannemend dat het bij dit filmpje is gebleven. Het stond op zn mobiel, die k te leen kreeg.
Hoe denken de niet practiserende pedofielen hier onder jullie dat WIJ als ouders zich nu moeten voelen, en hoe we hiermee om moeten gaan?
Uiteraard hebben we een meldig gedaan bij de Zedenpolitie, en het contact voorgoed verbroken met de mededeling dat hij hulp moet gaan zoeken. Wat voor een man is dit? reacties zijn meer dan welkom.
IK, als ouder en man met pedofiele gevoelens, kan uw woede goed begrijpen.
Zelf zou ik ook enorm boos geworden zijn – in mijn ogen is dit een normaal menselijke reactie op een asociale daad.
IK geloof dat ik, nadat ik enigszins gekalmeerd zou zijn met hem zou willen praten. Ben benieuwd naar zijn beweegredenen.
Maar hoe ga je met zoiets om? Tja….lastig….met hem praten dus, maar dat zou een persoonlijke behoefte zijn…Misschien aangifte doen…. ik ken hem niet en kan zo niet inschatten in hoeverre hij echt gevaarlijk is. Het lijkt me inderdaad verstandig dat hij hulp gaat zoeken.
U vraagt:
Hoe denken de niet practiserende pedofielen hier onder jullie dat WIJ als ouders zich nu moeten voelen, en hoe we hiermee om moeten gaan?
Hoe jullie je ‘moeten’ voelen? Daar ga ik niet over. Kan alleen spreken vanuit mijn eigen gevoelens. Wees je er bewust van en probeer er verstandig mee om te gaan.
Ik wens jullie veel sterkte en wijsheid!
Groet,
meso
De bewuste man, die dit filmpje maakte, bleek op ca 19-jarige leeftijd al veroordeeld te zijn geweest voor een zedendelict met minderjarigen. Hoe en wat weet ik niet.
Er is met hem gepraat door de ouders van het kind, hij werd met het filmpje persoonlijk geconfronteerd, een jankbui en schouders ophalend als gevolg op de vraag Waarom heb je dit filmpje gemaakt.. Tijdes het janken zegt hij: straks denk je dat ik zon viezerik ben.... Antwoord ouder: Wat moet iemand dan denken als hij een filmpje ziet waarin jij de camera neerzet, goed zet, de kamer uitgaat, en nadat het kind zich heeft omgekleed, de kamer weer inloopt en de camera uitzet. je staat er ntabene zelf op, en jij kunt niemand wijsmaken dat dit "per ongeluk is opgenomen". Dit heb je doelbewust gedaan, viezerik. De ouders zijn er later pas via via achter gekomen dat de man al een veroordeling op zijn naam had staan.., en al medicatie moest slikken om zijn neigingen te kunnen onderdrukken. Maar die nam hij dus gewoon niet in.
Zoeen is gevaarlijk voor de maatschappij, want die zal door blijven gaan om zijn uiteindelijke doel te kunnen bereiken: vriendschap aangaan met ouders van een door hem geselecteerd kind, vertrouwen winnen en uiteindelijk toeslaan door lichamelijk contact met een jong kind.
Of heb ik het mis in dit geval?
Ik weet niet of het in dit geval ook zo is, maar ik denk dat het in de meeste gevallen niet zo simpel is.
Het is heel makkelijk om te denken dat zo iemand een direct gevaar is voor de maatschappij, omdat hij altijd door zal blijven gaan om zijn "uiteindelijke doel" te bereiken. Een doel waar hij niet vanaf kan komen. Ik denk dat het iets genuanceerder, complexer maar ook menselijker in elkaar zit.
Dat hij een "uiteindelijk doel" heeft waar hij alléén maar naartoe werkt, en waarbij alle overige dingen slechts een middel zijn om het te krijgen (zoals vriendschappen met de ouders), vind ik erg karikaturaal klinken. Bijna niemand is zó gefixeerd op één ding en stelt zijn hele leven in teken daarvan. Ook in het geval van pedofielen denk ik dat zo'n hardnekkige situatie bijna niet voor zal komen. Maar pedofielen hebben wel hun zwaktes, en sommigen kunnen daar niet goed mee om gaan. Zelf heb ik vriendschappen met kinderen die oprecht zijn, ik heb vriendschappen met hun ouders die oprecht zijn, en niets van dat alles is gericht op seks. Toch zijn er situaties waarin ook ik mijn zwaktes heb, alleen kan ik daar toevallig wél goed mee om gaan (door me in te houden). Maar er zijn wel eens momenten dat ik mij best bewust ben van het feit dat er bepaalde foute 'mogelijkheden' zijn aan situaties.
In jouw voorbeeld zou 'stiekum filmen' zo'n mogelijkheid kunnen zijn, die plotseling op komt, ondanks dat hij niet het hele contact dáárop heeft gebaseerd. Maar hij heeft nu eenmaal zo'n cameraatje, en ze gaat zich omkleden, en hij heeft zijn zwaktes: hij vindt het erg opwindend om haar zich om te zien kleden. Stiekum filmen is dan opwindend en bijna 'risicoloos' - wie zou erachter komen als het in het geheim gebeurt...
Het zou natuurlijk nog steeds kunnen dat hij een 'gevaar voor de maatschappij' is. Als hij met zijn zwaktes niet kan omgaan, en dat ook niet kan leren, dan heeft hij daar inderdaad een groot probleem. Maar dat is nog altijd een heel verschil met een soort "roofdier" zijn dat alléén maar op seks uit is, dat alle vriendschappelijke contacten alléén maar aangaat om die seks te krijgen. Hij zal haar leuk vinden, en hoeft geen specifieke invulling te hebben van 'wat hij met haar wil'. Als mogelijkheden zich voor doen, en hij heeft zwaktes, zal hij daarop in kunnen spelen. Het geheime filmpje is zo'n mogelijkheid geweest, en omdat hij in die situatie te zwak is kan hij zich best doelgericht inzetten om dat ene foute ding klaar te spelen. Maar dat betekent niet dat hij er achteraf geen spijt van kan hebben, of dat hij er altijd achteraan heeft gezeten.
Hoe dan ook is het triest wat er gebeurt is. Maar ik denk niet dat je kan zeggen dat omdat hij die opneem-handeling doelbewust deed, zijn hele contact met het meisje er één en al doelbewust daarnaartoe gewerkt is. Sterker nog: ik denk dat het bijzonder waarschijnlijk is dat dat allemaal níet zo is. En dat hij in de eerste instantie misschien wel helemaal geen kwade bedoelingen had, tot hij zich bedacht dat hij dingen kon doen 'zonder consequenties'.
Dat hele idee van 'zwak kind selecteren' komt gewoon uit de behoefte om zo'n moeilijke groep mensen een (monster-achtig) gezicht te geven. Maar dat maakt het nog niet accuraat. Zwakke kinderen stellen aandacht sneller op prijs en zullen sneller aanhankelijk worden. Mogelijkheden tot foute dingen zullen zich sneller voor doen. Dat is zo bij mensen met slechte bedoelingen, maar óók bij mensen zónder slechte bedoelingen, maar met zwaktes.
Dat hij bepaalde intenties had blijkt wel uit het feit dat hij al zijn harde schijven heeft vervangen na een telefoontje van de politie dat ze langs kwamen n.a.v. een melding, en dat hij zowieso pedofiel is,
maar ook pedosexueel door(minimaal) een eerdere veroordeling. De kans dat hiij zich aan dit bewuste kind op een later moment zou gaan vergrijpen, achten wij dan ook groot.
Wij als ouders hebben "geluk" dat wij op tijd deze opname hebben ontdekt, wan wij leren ons kinderen om zich tijdens een logeerpartij prive om te kleden, en wassen/douchen hoeven ze dan niet, dat doen ze zodra ze thuiskomen. Vreemd aspect aan dit filmpje is dan dat de man vraagt of ze haar ondergoed niet moet verwisselen, en later of ze zich onder niet moet wassen........, terwijl hij goed wist dat onze kinderen met de paplepel werd ingegoten bepaalde dingen juist niet te mogen/moeten tijdens logeerpartijtjes. Ik ben ook bang dat hij in tussentijd al een slachtoffertje heeft gevonden met wie hij de grens heeftb overschreden....
Dat de man regelmatig, om het maar grof te zeggen, "met zijn pik denkt" is absoluut duidelijk. Dat hij daarom een gevaar vormt kan ik me ook in vinden. Ik zelf denk inderdaad dat hij serieus hulp nodig heeft. Er is volgens mij ook niemand die fundamenteel twijfelt aan je beslissingen.
De nuance die Jorrit denk ik probeert te maken, is of de man deze grensoverschrijdende momenten bewust toelaat óf dat ze hem min of meer overkomen. Dit hoeft wat mij betreft niet uit te sluiten dat er door hem wel naar zulke momenten is toegewerkt, maar meer of hij zelf het bewustzijn/inzicht had dat dit was wat hij deed.
Het bewuste en berekenende wordt vaak verondersteld, maar wanneer je onderzoeken en rechtszaken doorleest kom je er achter dat het veel vaker het laatste is: depressie en eenzaamheid in combinatie met obsessie, gebrek aan impulscontrole en een neiging tot verslaving.
Nou denk ik dat iedere seksuele voorkeur wel als een soort obsessie kan worden gezien. Maar voor een pedofiel is het probleem dat hier legaal nooit volledig aan kan worden toegegeven. Als je dit combineert met een gebrek aan impulscontrole en een neiging tot verslaving…dan heb je een recept voor een leven vol problemen.
Het is zelden een weloverwogen keuze om jezelf en/of je omgeving kwaad aan te doen met een verslaving. Maar als je eenmaal verslaafd bent, ga je je leven inrichten om deze verslaving op te zoeken en te dienen. Iemand is zich hiervan misschien niet bewust ("ik heb helemaal geen probleem!")...of misschien wel, maar heeft het gevoel er geen controle over te hebben.
Iemand ziet misschien niet wat hij zelf aan het doen is of schat zichzelf sterker in dan hij is. Dat hij telkens de momenten opzoekt (verslaving), terwijl hij uit ervaring nu wel zou moeten weten dat hij er niet mee om kan gaan en uiteindelijk zichzelf en/of anderen ermee beschadigt (geen impulscontrole). Niet omdat hij dat wil, maar omdat het in zijn hoofd niet anders kan.
Voor zulke mensen werken de platonische vriendschappen met kinderen, zoals veel niet-praktiserende pedofielen die hebben, totaal niet. Maar m’n punt is dat het waarschijnlijk niet zijn weloverwogen intentie is om te doen wat hij deed: het lijkt me geen geharde crimineel die een kinderbordeel uitbaat. Eerder een sneue man die professionele hulp en steun nodig heeft, om zichzelf aan de wet te kunnen (blijven) houden.
Zo-iets, maar mijn nuance was vooral een reactie op een (veel voorkomende) gedachte.
Die gedachte is de gedachte dat elke misbruiker of (ex-)misbruiker met al zijn gedrag en handelen naar het misbruikmoment heeft toegewerkt. Dat datgene wat men grooming noemt, altijd in teken staat van "seks hebben met". Een pedofiel die cadeautjes geeft kan dit misschien nog doen vanuit andere motieven dan seksuele. Maar als hij zich uiteindelijk vergrijpt aan een kind, oh, dan kan het niet anders dan dat die cadeautjes een doelbewuste handeling waren om het vertrouwen te winnen, met seks als einddoel. En die vriendschap met die ouders, die blijkt dan nep geweest te zijn, want eigenlijk wilde hij alleen maar seks, en werkte hij daar naartoe.
Maar daar geloof ik dus niet in. Ik denk niet dat elke misbruik-handeling op voorhand gepland was, tenminste niet zo ver terug dat zelfs de hele vriendschap met de ouders ingezet is om maar dat misbruik te kunnen plegen. Hoe ik denk dat het in pedofielen-misbruiksituaties (meestal) zit, is dat een pedofiel een kind leuk vindt, en dat ook gewoon oprecht zo (waarschijnlijk óók wel lichamelijk, maar niet alléén maar). Misschien kan hij het zelfs oprecht met de ouders vinden. Vanzelf wordt het contact met het kind closer (kinderen en aandacht), en dat laat hij gebeuren omdat hij nogal gek is op dat kind. Maar terwijl de situatie verandert, veranderen opeens ook de mogelijkheden van de situatie. Er komen nieuwe 'mogelijkheden' langs, waar de pedofiel zich opeens bewust van wordt. Bijvoorbeeld: de mogelijkheden die ontstaan wanneer het meisje komt logeren. Mogelijkheden om, al dan niet stiekum, foute dingen te doen. Dan hangt het van de pedofiel af of hij zich in kan houden of niet. Een pedofiel die dit níet kan, zal om die reden een gevaar zijn. Daarin had je gelijk met je weergave van mijn punt, Gabriël: ik erken inderdaad dat hij soms op bepaalde schaal bewust op 'te ver gaande dingen' uit is ('met zijn pik denkt'), en ook dat hij daarom een gevaar kan vormen. Het is duidelijk dat hij het in het verleden al eens gedaan heeft, en hij heeft een situatie bewust gemanipuleerd zodat hij een stiekum naaktfilmpje zou kunnen maken.
Mijn nuance was dat je echter vanuit die ene situatie niet kan concluderen dat al zijn contacten dáárheen gericht waren. Dat het niet zo hoeft te zijn dat seks of 'te ver gaande dingen' zijn einddoel waren gedurende de hele vriendschap. Toen hij te ver ging, zou dat kunnen zijn omdat hij zich bedacht dat hij, in die (logeer)situatie, de mogelijkheid had om het te doen. De situatie waar je in zit reikt je bepaalde dingen / mogelijkheden aan, en daar speel je op in. Je kan reclame in een supermarkt ook zo zien. Je gaat de supermarkt in zonder het doel om een bepaald product te kopen, en vervolgens zie je die dingen aantrekkelijk in de schappen liggen, en denk je "hm, dat zou best lekker zijn". En het is nog afgeprijsd ook. Misschien heb je het wel helemaal niet echt nodig, maar je koopt het toch. De mogelijkheid wordt in je gezicht geduwd (via de reclame in de schappen) en je wordt verleid. Analoog bij de pedofiel wordt hij verleid door de nieuwe 'mogelijkheden' van foute dingen die zich voor doen.
Als dat allemaal klopt, dan ligt de situatie dus iets anders. Dan is hij weliswaar gevaarlijk, maar niet als een doelgericht roofdier, maar als iemand die zich niet kan inhouden bij verleidingen. Hij was dan niet specifiek op 'seks met het meisje' uit. Waarschijnlijk fantaseerde hij er wel over, maar hij zou er niet serieus praktisch over nadenken totdat hij de reële mogelijkheid om zoiets te doen, langs zou zien komen. Tenzij dat meisje seksueel nieuwsgierig zou raken is het onwaarschijnlijk dat hij zoiets zelf zou durven doen.
Pedofielen die 'te ver gaan' doen dat zelden met expliciete dwang. Ze kunnen wel op de seksuele situatie aansturen, ze kunnen dus in zekere zin het kind lichtelijk 'manipuleren' tot seksuele nieuwsgierigheid, maar het is iets anders dan een situatie waarin een kind wordt 'overmeesterd' en misbruikt. Dit heeft allemaal te maken met de manier waarop pedofiel misbruik werkt, die ik hierboven heb geopperd. Pedofielen worden gekenmerkt door het op meerdere manieren houden van kinderen, en zij willen een kind dan ook geen pijn doen. Maar naarmate een vriendschap met een kind vordert, kan het kind meer vertrouwen gaan tonen en meer nieuwsgierig worden. Zeer vaak heeft het kind bij een pedofiele 'vriend' meer vrijheid dan bij de ouders; dat komt omdat die relatie vriendschappelijk en niet "ouderlijk" is. Grenzen worden iets minder snel gesteld. Op het gebied van onbeleefde dingen, 'niet-geaccepteerde' dingen (op de bank/op bed springen), en 'taboe-onderwerpen' (seks, drugs) mag er net iets meer. Als het kind in zo'n situatie seksueel nieuwsgierig is, en bijvoorbeeld vragen stelt, dan kan een pedofiel die 'deur' van bespreekbaarheid gewoon open houden door het onderwerp niet af te kappen. Tot daar aan toe hoeft de pedofiel nog geen enkele seksuele handeling als doel te hebben. En ik denk ook niet dat wat een pedofiel tot hier aan toe doet, echt 'verwerpelijk' is. Bespreekbaarheid van dit soort dingen is óók een onderdeel van de opvoeding van een kind, en het kind kan daar ook echt iets aan hebben. Het mogelijke nadeel is dat de pedofiel nu ineens in een heel andere situatie terecht is gekomen, waar de pedofiel misschien niet goed mee om kan gaan. Een situatie waarin een kind hem vertrouwt, en waarin seks bespreekbaar is. Het kind is seksueel nieuwsgierig (op een bepaald moment), en dat weet de pedofiel dan. Fantasieën die de pedofiel gehad heeft komen dan opeens heel dichtbij. Voor een zwakke pedofiel die zich niet goed kan inhouden, is het in zó'n situatie opeens verleidelijk geworden om het kind nog een klein beetje te 'sturen' in nieuwsgierig worden. Vieze boekjes laten slingen of zo, of vieze grapjes maken. Het kind wordt wel gemanipuleerd, maar er wordt niet specifiek iets tegen zijn zin in gedaan. En een ander voorbeeld is geheim dingen opnemen, omdat de (zwakke) pedofiel de mogelijkheid ziet en verleid wordt. Een "goede" pedofiel (als je het even zwart-wit af zou willen schilderen) ziet die mogelijkheden weliswaar, maar besluit dat die fout zijn en doet er niets mee.
Ik heb geprobeerd te laten zien dat het doelgericht een situatie opzetten (camera verstoppen, meisje instructies geven om te verzekeren dat hij zijn vieze plaatjes zou krijgen), niet hoeft te betekenen dat seks altijd het einddoel van zijn hele contact met het meisje is geweest. Het contact met het meisje kan 'gewoon' prettig zijn geweest, maar op het moment dat een foute mogelijkheid zich voor deed, heeft hij daarop ingespeeld, omdat hij werd verleid en zich niet goed in kon houden. Of dit in zijn geval ook waar is weet ik niet, maar als hij pedofiel is, dan is het volgens mij zeer waarschijnlijk accuraat. Een stuk waarschijnlijker dan de hele doelgerichte grooming-karikatuur.
Ja, dit was ongeveer wat ik al dacht dat je eerder zei. Jij focust op een gebrek aan impulsecontrole. Ik voeg daar verslaving aan toe.
Ik begrijp je omschrijving en begrijp dat dat soort dingen zich voordoen, maar feit is dat er in dit specifieke scenario geen sprake is van nieuwsgierigheid / initiatief van het kind. Het is meer zo dat er zich een normale situatie voordoet, die hij uitbuit. Ik bedoel, zij staat zich gewoon om te kleden en hij voelt de verleiding, ziet de mogelijkheid...en gaat haar filmen en opdrachten te geven.
Dat zijn gevoelens en intenties van de hele relatie integer kunnen zijn, ben ik met je eens. Ik denk alleen wel dat hij zichzelf niet kent en ook ontkent. Als hij al eerder is gestraft, had hij kunnen weten dat hij niet met dit soort dingen om kan gaan. Toch komt hij dermate close bij het kind, dat de mogelijkheden zich wederom voordoen waarin hij wettelijke grenzen kan overschrijden.
Ik denk daarom dat je van meer kan spreken dan alleen momenten/geen impulsecontrole, maar ook verslaving. Hij kent zijn verleden en had alle tijd om verstandig te zijn, voor zichzelf, het kind en de betrokkenen, door aan z'n rem trekken. Maar dit heeft hij niet gedaan. Dan denk ik dat je van verslaving mag spreken.
Ik zou het pas verslaving noemen als er een drijvende kracht/drang achter zit om het vaker te doen. In dit geval kan je wel spreken van een gebrek aan initiatief om zichzelf veilig(er) te maken, gezien zijn verleden. Maar ik kan nog steeds niet duidelijk zien of er nou sprake is van een drang om het weer te doen, of dat het gewoon nieuwe situaties van mogelijke zwakte waren, waarin hij weer de fout in ging.
Dat in zijn situatie geen initiatief zat, maakt voor mijn illustratie niet uit; ik probeerde enkel te illustreren dat het vaak gaat om mogelijkheden die zich voor doen, waardoor hij zich kan laten verleiden. Dat kunnen nieuwsgierige kinderen zijn, maar ook gewoon fysieke 'mogelijkheden' zoals een omkledend kind en het bezitten van een cameraatje.
Verslaving omdat hij het een keer eerder heeft gedaan, ik zou het een beetje een gekke conclusie vinden. Als ik twee keer door rood rijd vind ik mezelf ook nog niet verslaafd. En bij 3 keer ook nog niet. Er moet echt een duidelijke kracht/drang achter zitten, dan pas is het een verslaving. Herhalende situaties waarin hij verleid wordt tot het doen van iets fouts hoeft dat nog niet te zijn.
Onverantwoord is-ie wel, omdat hij niet (voldoende) ingreep na die eerste keer.