Ik heb het gezien wat nu?
Hoi iedereen ik ben Sandra.
Een paar weken geleden was ik aan het oppassen bij een vriendin.
Ze heeft 3 kinderen 2 meisjes en 1 jongen alle drie onder de 12 jaar.
Toen de kinderen op bed lagen besloot ik om wat te surfen op haar computer.
Ik kwam erachter dat ze zichzelf niet had uitgelogd. Mijn nieuwsgierigheid kreeg
de overhand omdat ze al een tijdje geheimzinnig deed over een man die ze ontmoet had.
Ik weet het, het is niet netjes maar ik deed het toch.
Ik begon haar map mijn documenten door te kijken op zoek naar een foto van hem.
In plaats daarvan werd mijn aandacht getrokken door een map die normaal verborgen zou
zijn geweest maar die nu zichtbaar was omdat zij de instellingen nog niet weer had terug gezet.
Eerst schrok ik me wild. De map bleek vol kinderporno te staan. Enkele foto's maar vooral filmpjes.
Mijn eerste reactie had natuurlijk moeten zijn dat het mij verafschuwde. Maar dat was het niet
je hoort in de media tegenwoordig zoveel over dit onderwerp dat ik nieuwsgierig werd.
Ik besloot dus een paar van die filmpjes aan te klikken. Er waren geen kinderen of volwassenen
in te zien die mij bekend voorkwamen.
Gek genoeg werd ik er opgewonden van vooral van 1 filmpje. En ik weet niet of ik nou te ver ga
maar ik doe het toch.
Er was een meisje in te zien die anale seks had met een volwassen man. Ik denk haar vader.
Ze kletste vrolijk met hem en gaf duidelijk aan wat ze lekker vond en wat niet.
Ook bevredigde zij zichzelf tijdens het spel en kreeg duidelijk verschillende keren een orgasme.
Het meisje kon niet ouder dan een jaar of 9, 10 geweest zijn.
Ik werd hier zo vreselijk opgewonden van dat ik mezelf heb bevredigd op dat moment.
De bestanden moesten wel van mijn vriendin zijn omdat ze al meer dan 4 jaar gescheiden is.
Ik heb haar dan ook met de bestanden geconfronteerd toen ze terug kwam.
Ze smeekte me om haar niet aan te geven. Ze vertelde dat ze alleen opgewonden van die beelden
werd en dat ze dat nooit bij haar eigen kinderen zou doen of het door iemand anders laten doen.
Ik wil haar geloven en doe dat ook, maar doe ik daar wel goed aan?
liefs. Sandra
Ik vertel je nu wat IK zou doen. Of dat het enige juiste is weet ik niet. IK zou haar niet aangeven. Daarmee veroorzaak je namelijk een enorme impact op haar leven en, vooral (!), dat van haar kinderen. De gevolgen voor haar kinderen wanneer ze wordt opgepakt zijn niet te overzien. De kans dat ze de waarheid spreekt en haar kinderen niet (seksueel) aanraakt is bovendien groot. Zeker nu ze weet dat jij ervan weet. Ik zou wel proberen om er met haar over te praten, er open over te zijn. Problemen ontstaan meestal juist door dingen geheim te houden, te verzwijgen of dood te zwijgen. Als ze merkt dat ze er met jou over kan praten zonder dat jij haar aangeeft, zal dat een grote uitlaatklep voor haar zijn. Waarschijnlijk lucht het haar erg op, als ze eenmaal de schrik te boven is. Ik zou haar wel op het hart drukken dat ze met vuur speelt, want als ze door iemand anders gesnapt wordt dan is de kans groot dat ze alsnog de mallemolen in gaat met alle gevolgen van dien. Voor haar kinderen is ze het eigenlijk verplicht om geen risico's meer te nemen en geen kinderporno meer te downloaden. Wat ze nu heeft zou ze eigenlijk ook weg moeten gooien, want ze gaat blijkbaar niet zorgvuldig genoeg om met haar bestanden. Ik zou haar dus adviseren om gewoon alles weg te gooien, omdat de gevolgen als het uitkomt veel te groot zijn. Als ze geen kinderen zou hebben is het haar eigen verantwoordelijkheid, maar met kinderen is het anders.
Sandra, je moet hier heel zorgvuldig mee om gaan! Goed dat je om advies vraagt, maar doe dat alsjeblieft niet alleen hier!
Ik zou zelf het AMK (Advies en Meldpunt Kindermishandeling) bellen en anoniem om advies vragen. Daarnaast zou ik ook zeker al mijn vragen hier stellen. De beste adviezen kan je dan uitvoeren. Blijf daarbij je gezond verstand gebruiken, denk helder en rationeel na. Het belangrijkste is nu dat de kinderen van je vriendin veilig zijn. Niet alleen dat je vriendin niet aan ze zit (en dat weet je op dit moment niet zeker), maar ook dat zij niet hun moeder verliezen. Deze twee risico's kan je denk ik allebei minimaliseren. Ik wil je een paar tips meegeven:
Eerst moet je natuurlijk zeker weten dat je vriendin van haar kinderen afblijft. Je wil het graag geloven, maar ik vind dat het ook zeker je verantwoordelijkheid is om dat beter te onderzoeken. Dat voorkomt niet alleen dat er misschien kinderen misbruikt worden, maar ook dat jij later misschien met een schuldgevoel blijft zitten. Waren er in de filmpjes jongens, meisjes of allebei te zien? In elk geval meisjes lees ik in je verhaal. Komt hun leeftijd overeen met de dochters van je vriendin? Als er geen filmpjes van jongens waren hoef je denk ik voor haar zoon niet zo bang te zijn. Je zou eens kunnen nagaan of je iets is opgevallen in het gedrag van de kinderen dat zou kunnen wijzen op seksueel misbruik. Daar zijn lijstjes voor, maar houd er rekening mee dat het haast onmogelijk is om zo'n lijstje onbevooroordeeld te gebruiken en dat jouw conclusie dus niet veel hoeven te betekenen. Bij twijfel zou je de kinderen op speelse wijze kunnen bevragen, maar doe dat alleen in overleg met het AMK want dat is nog niet zo eenvoudig! Kinderen voelen goed aan dat er iets is, dat je jouw vragen niet zomaar stelt.
Ten tweede kan je van je vriendin vragen (misschien zelfs eisen?) dat ze alles wist en nooit meer kinderporno opzoekt. Komt ze daaraan niet tegemoet dan vormt ze een onverantwoord risico voor haar eigen kinderen; op het moment dat ze betrapt wordt door een minder tolerant iemand dan jij en die persoon gaat wel naar de politie dan verliezen haar kinderen waarschijnlijk hun moeder. Aan dat risico kan je ze niet blootstellen vind ik.
Je zei dat je zelf ook opgewonden raakte van de filmpjes. Je moet weten dat jij ook strafbaar bent omdat je de filmpjes uitgebreid hebt zitten bekijken. Dat valt natuurlijk niet te bewijzen anders dan door jouw tekst hier (maar wij geven nooit gegevens door aan de politie tenzij er echt ernstig vermoeden zou zijn van misbruik) dus daar hoef je je verder geen zorgen over te maken, maar ik denk dat je het wel beter voor jezelf kan houden. Maar je zal ook in de war zijn om wat die filmpjes bij jou veroorzaakten. Heb je vaker seksuele gevoelens voor kinderen?
Laten we oppassen dat we het opgewonden raken van kinderpornofilmpjes niet te snel zien als iets heel ernstigs. Ik denk dat dit voorbeeld juist ook duidelijk maakt dat veel mensen, vaak zonder het te weten, deze gevoelens kunnen ervaren als ze kinderporno zien. Blijkbaar is het niet zo abnormaal als de meeste mensen denken. De voornaamste reden dat er met zoveel afschuw over kinderporno wordt gesproken is omdat men het zelf meestal nooit gezien heeft. Of men heeft alleen de hele foute beelden gezien van kinderen die tegen hun zin verkracht en mishandeld worden. Ik denk dat als je een willekeurige groep mensen een aantal van de meest 'gangbare' (zeg maar de 'mildere') kinderpornofilmpjes laat zien dat er best een deel zal schrikken van zijn eigen (lichamelijke) reactie. Het zelf gaan zoeken van dergelijk materiaal is natuurlijk wel een stap verder, maar hameren wij er niet steeds zelf op dat de meeste pedofielen niet aan kinderen zitten, laat staan aan de eigen kinderen? Ik denk zelf dat het grootste probleem hier is dat de moeder het niet kan maken om het risico te nemen dat ze hierdoor zichzelf en daarmee haar kinderen in grote problemen brengt. Het AMK te hulp roepen, al is het anoniem, is wel een beetje vragen om zulke problemen. Ik heb er eerlijk gezegd weinig vertrouwen in dat die mensen niet alles op alles zullen zetten om die moeder toch aan te (laten) geven. Misschien vergis ik me en zullen zij ook inschatten dat het in dit geval niet zo verstandig is om aangifte te doen, maar je weet maar nooit. Ik zou er vooral voor zorgen dat de band tussen Sandra en de moeder goed is en blijft zodat de moeder eerlijk durft te zijn over haar eventuele seksuele gevoelens naar haar kinderen toe. Ze zal er zelf van overtuigd moeten zijn dat ze in het belang van zowel zichzelf als haar kinderen geen seksueel contact met ze moet hebben. Als ze toch die neiging wel heeft, dan is het verstandig als ze hulp gaat zoeken. Pas als ze dat weigert en niet eerlijk is, dan kan je alsnog besluiten om b.v. het AMK in te schakelen.
Het AMK inschakelen is niet mijn advies. Het AMK om advies vragen is heel iets anders dan er een melding doen. Om advies vragen heeft geen consequenties. Het AMK mag niet eerder in actie komen dan dat er een melding wordt gedaan, en voordat je een melding doet word er altijd uitgelegd wat daarvan de consequenties zijn en drie keer gevraagd of je dat echt wil. Advies vragen is dus veilig en zonder consequenties. Te weinig mensen beseffen dat dit een vraagbaak is die heel waardevol kan zijn en altijd toegankelijk.
Verder ben ik het eens met je punt dat opgewonden raken van kinderporno op zichzelf niet ernstig is, maar je betoog dat kinderporno zelf niet per sé erg hoeft te zijn volg ik niet. Kinderporno is verboden, en daar zijn prima redenen voor. Ja, de ene vorm is erger dan de ander, maar het is nooit goed te praten en naar mijn persoonlijke mening altijd een onverantwoord risico voor alle betrokkenen. Zeker als je zelf zorg voor kinderen draagt.
Ik wil nog wat toevoegen, naast jou punt dat kinderporno altijd fout is.
Sandra omshrijft het porno als "niet zo erg". Het is heel makkelijk om zo te denken als je ziet dat zo'n slachtoffer plezier lijkt te hebben. Maar dit zal zelden volledig zo zijn, heb ik het idee. De kans is heel groot dat ze simpel al van jongs af aan opgegroeit is met sex. Ze kent niks anders. Haar "vader" zal haar dus van jongs af aan hebben opgevoed als een seks slaafje.
Probeer dus niet de vergissing te maken dat het een lief meisje is die gewoon even een liefdevolle seksuele relatie met een oudere man krijgt. Dit zal zelden het geval zijn.
ik denk dat je het goed opgelost heb.
zou het zelfde gedaan hebben, grtjs
Dit is gevaarlijk terrein!
min of meer wordt hier (met alle goede bedoelingen) geadviseerd om géén aangifte te doen en de topic starter vult zelf maar in dat het 'slachtoffer' in het filmpje het best fijn vindt
Zo kan de desbetreffende persoon die de filmpjes download en/of bekijkt het ook zien en op een bepaald moment deze acties in de praktijk gaan of willen brengen, het kind in het filmpje vindt het toch ook fijn??? dus waarom niet?
Dat is vaak het probleem dat aangedragen wordt als het om 'pedofielen' gaat (in algemene zin, ieder mens is anders)
Namelijk de 'pedofiel' beweerd dat het kind het ook fijn vindt en daarom is het 'anders' dan in al die andere gevallen waarbij het kind schade bleek opgelopen te zijn ...
Ik hoop dat de topicstarter hier goed over nadenkt, misschien is de situatie anders dan haar vriendin het voorspiegelt (nu en in de toekomst)
P.S. Wat als haar vriendin een man was geweest, hoe had zij dan gereageerd?
Groet
Beste Sandra,
Ik snap volkomen wat ne bedoel en zoiets het ik ook meegemaakt.
Als je zou willen zou ik hier graag meer met jou over willen praten
Dan kan je me vertellen hoe het voor jou precies was,
Je kan me (als je wilt) e-mailen op : [knip -team]
Groetjes.
hoi hoi,
een andere vraag is zou je het erg vinden als ze het zou doen.
Jij zag toch hoe dat meisje het vond.
Sommige kinderen vinden het nou eenmaal heel lekker al jong.
Jij werd er toch ook geil van?
grtz
arie
Ik lees deze reactie met afschuw en walging. Hoe gaat dit meisje op deze gebeurtenissen terugkijken als ze volwassen is? Hoe zal ze zich voelen als ze beseft dat dit filmpje voor altijd op het internet zwerft? Wat denk je dat voor een kind traumatischer is? Van de fiets de bosjes in worden getrokken en worden verkracht, of opgroeien in een systeem waarin seks met (naaste) volwassenen normaal is? Reken maar op dat laatste. Dergelijk gedrag bagatelliseren of goedpraten duidt volgens mij op een totaal gebrek aan respect voor de belangen van kinderen.
Ik lees deze reactie met afschuw en walging. Hoe gaat dit meisje op deze gebeurtenissen terugkijken als ze volwassen is? Hoe zal ze zich voelen als ze beseft dat dit filmpje voor altijd op het internet zwerft? Wat denk je dat voor een kind traumatischer is? Van de fiets de bosjes in worden getrokken en worden verkracht, of opgroeien in een systeem waarin seks met (naaste) volwassenen normaal is? Reken maar op dat laatste. Dergelijk gedrag bagatelliseren of goedpraten duidt volgens mij op een totaal gebrek aan respect voor de belangen van kinderen.
Beste Mark, je weet niet hoe dit meisje op haar gebeurtenissen gaat terugkijken als ze volwassen is. En je weet ook niet hoe ze zich gaat voelen als ze zich gaat beseffen als dat filmpje 'voor altijd op het internet' gaat zwerven.
Je wéét 't niet kerel.
Daarnaast heb je ook geen enkel idee over het seksuele leven dat ze heeft.
Je wilt misschien wel dat het meisje een trauma heeft, maar..
Als ik jouw post zo lees dan denk ik dat JIJ degene bent met een trauma.
En dat je daarom hier bent.
Vraag gewoon aan iemand waar hij/zij zin in heeft en je vindt een antwoord.
Ook al bevalt je dat antwoord niet.
Op het eerste gezicht.
Vraag gewoon aan iemand waar hij/zij zin in heeft en je vindt een antwoord.
Ook al bevalt je dat antwoord niet.
Op het eerste gezicht.
Met "vragen waar iemand zin in heeft" heb je geen antwoord op het risico van spijt op de lange termijn. Aangezien dat nou net is waar het hier om gaat, is wat je daarmee zegt in elk geval een non-antwoord.
Dat er helemaal geen zeker antwoord op te geven is, dat is wat je wél goed zegt, in het begin. Je wéét het niet. Maar wat je daarna zegt is in dat licht gewoon inhoudsloos.
Vraag gewoon aan iemand waar hij/zij zin in heeft en je vindt een antwoord.
Ook al bevalt je dat antwoord niet.
Op het eerste gezicht.
Met "vragen waar iemand zin in heeft" heb je geen antwoord op het risico van spijt op de lange termijn. Aangezien dat nou net is waar het hier om gaat, is wat je daarmee zegt in elk geval een non-antwoord.
Dat er helemaal geen zeker antwoord op te geven is, dat is wat je wél goed zegt, in het begin. Je wéét het niet. Maar wat je daarna zegt is in dat licht gewoon inhoudsloos.
Hmm.
Als je iemand vraagt waar hij/zij zin in heeft, heeft dat nou helemaal geen nut?
In ieder geval krijg je 'n antwoord waar je verder mee kunt.
Ik zeg al tijden dat je nooit een antwoord kunt krijgen op de vraag van 'het risico van spijt op lange termijn'
Maar als je iemand al niet eens kunt vragen waar hij/zij zin in heeft?
En waarom zeg je nou dat wat ik zeg inhoudsloos is.
Ik heb zoveel seks gehad met kinderen, jij niks
Jij hebt in dat opzicht geen inhoud en ik wel
No spang enzo
Als je iemand vraagt waar hij/zij zin in heeft, heeft dat nou helemaal geen nut?
Ook dat is niet wat ik zei. Wat betreft het onderwerp dat ter sprake is, namelijk de enige reden die Mark geeft om 't niet te doen (risico's), is wat jij zegt géén antwoord, dan wel inhoudsloos. Buiten dat vraagstuk - als je daar met een grote stap overhéén stapt, of erlangs, of wat dan ook - dan kan er natuurlijk best waarde zitten in iemand vragen wat-ie wil. En als hij dan antwoord geeft, dan is dat natuurlijk een antwoord op jouw vraag. Maar niet op het probleem dat ter sprake is hier.
In ieder geval krijg je 'n antwoord waar je verder mee kunt.
Jij wil dan ook uit alle macht laten zien dat je ook verder kán gaan. Maar je verschuift hier het onderwerp van gesprek door het risico te sidesteppen. Kan je doen, maar ik merk dat hier wel op. Het woord "antwoord" dat je hier gebruikt is géén antwoord op het probleem van Mark. Het is iets anders. Daarmee leid je de aandacht af van de risico's, en dat doe je omdat je het liever ergens anders over hebt, omdat de praktijk jou heeft laten zien dat die risico's heus zo groot niet hoeven zijn - en dus niet zo relevant. Begrijpelijk, maar stating the obvious: ik merk even op dat wij in mindere mate bereid zijn om zomaar over die risico's heen te stappen. Misschien omdat we iets te verliezen hebben, misschien omdat we het niet zouden kunnen verkroppen als 't fout zou gaan, misschien omdat onze levens simpeler zijn, misschien omdat we "safer" zijn of willen zijn. Wat het ook moge wezen, dat zou best iets kunnen zijn waar jij vrede mee kunt hebben, toch? Hoeft niet áltijd te schoppen of te overtuigen of zogenaamd zere plekken te vingeren, denk ik. Ik heb geen probleem, dus waarom zou je de psycholoog uit willen hangen in een wilde poging er één te creëren?
Ik heb teveel volwassenen ontmoet, die zwaar beschadigd zijn geraakt door incest. Jij mag dan seks hebben gehad met kinderen, heb je ook wel eens uitgebreid met zo iemand gesproken? Dat is mede ook waarom ik het walgelijk vind als mensen hier luchtig en bagatalliserend lopen te doen over één van de ergste vormen van kinderporno. En dan kan je wel blijven hameren op dat het onduidelijk is wat uiteindelijk de gevolgen zijn, maar het is mij in ieder geval glashelder dat je daar mensen zeer zwaar mee kan beschadigen. Zozeer zelfs dat hen soms een menswaardig leven is ontnomen.
[enige flamewar hieronder verwijderd - Jorge]
De posts hieronder zijn verborgen omdat de gebruiker 'wolfje' al eerder op deze site is geblokkeerd. Deze blokkade is permanent, al ruimschoots bediscussieerd, weer opgeheven, daarna opnieuw toegepast.
Met vriendelijke groet,
Daan,
Team Pedofilie.nl
@Mark,
Jij hebt het over incestslachtoffers.
Kinderen (meestal meisjes) die afhankelijk zijn van hun ouders die een machtsrelatie hebben.
En dus ook niet zo snel aangifte doen als ze gedwongen worden tot seks.
Het gaat hier over pedofiele relaties, waar een kind zich over het algemeen aan kan onttrekken als het hem/haar niet bevalt.
En waar het zich over kan beklagen bij zijn/haar ouders.
Volgens mij haal je appels en peren door elkaar.
Los van de vraag of je in deze hetzeperiode ubehapaut wel een relatie met een kind kan aangaan.
Maar dat is een andere discussie.
Hallo Wolfje,
Volgens mij valt het met die appels en peren wel mee en zijn er wel overeenkomsten. Als er sprake is van kindermisbruik behoort de dader vaak tot het sociale netwerk van het slachtoffer. Hoeft niet, maar vaak wel. Dit verhaal speelt zich af binnen de context van een gezin. Vandaar dat ik het nu als incest benoem. Maar je kan het breder zien: als kinderen worden misbruikt door mensen die eigenlijk een voorbeeld zouden moeten zijn voor het kind, dan kan een kind inderdaad in een gigantisch loyaliteitsconflict komen, waardoor het voor het kind zeer moeilijk is te bepalen wat het met de situatie aan moet.
Maar het is te kort door de bocht om te stellen dat kinderen die contact hebben met een pedoseksueel van buiten het sociale systeem, zich makkelijk aan dit contact kunnen onttrekken en daarmee naar hun ouders zouden gaan. Een (langdurig) contact tussen een pedoseksueel en een kind bestaat uit veel meer aspecten dan alleen het seksuele aspect. Ook dan kan een kind in zo'n loyaliteitsconflict terecht komen. Want hoe kan een kind iemand aangeven, die welliswaar iets heeft gedaan wat het niet wil, maar waar het ook veel erg leuke momenten mee heeft beleeft?
@Mark
Je weet nog steeds niet waarover je praat.
Ik denk dat je nog nooit een kind gesproken hebt met positieve ervaringen. (zou ik als ik een dergelijk kind was ook zeker niet met jou doen).
Kinderen kunnen in een relatie met een pedo echt wel aangeven waar de grenzen liggen en opstappen als het hen niet bevalt.
Natuurlijk missen ze dan wat zaken, maar die wegen niet op tegen ongewenste seks.
Heb er enige ervaring mee (met kinderen dan) en heb er toch enkele meegemaakt die me openlijk vertelden, dat zij geen seks wensten en daarom vertrokken zijn.
Maar nooit heeft er 1 behoefte gevoeld om aangifte te doen. Ik heb ook niet geschreven dat ze dat zouden moeten/willen.
En "mijn" kinderen kwamen inderdaad van "buiten" Jongens uit de buurt, die zelf kwamen omdat ze van mij gehoord hadden via vriendjes, of met een vriendje meekwamen.
En omdat ze wisten dat ik pedo ben, konden ze ook vooraf zelf bepalen of ze wel of geen seks wilden. Ze werden er niet door overvallen, evenmin langzaam naar toe getrokken.
Sommigen waren nieuwsgierig en wilden met seks experimenteren, anderen wilden er niets van weten. Nou dan kan toch gewoon?
Nooit heeft een jongen aangifte willen doen of gedaan. Het is wel eens voorgekomen dat een "vriendje" teveel losliet en daardoor de ouders aangifte deden. Kinderen kunnen geen aangifte doen, dat moeten hun ouders/vertegenwoordigers doen.
Tja en dan wordt zo'n joch gedwongen door zijn ouders om een getuigenverklaring af te leggen. En in beide gevallen waren ze positief over mij. Ook over de seks.
Maar ja, dat mag nu eenmaal niet, dus had ik de problemen.
En zij ook!
En ja, dat mag je mij verwijten, als ik niet.....
...en als ze niet de straat opgegaan waren, zouden ze ook niet aangereden zijn.
En dan hadden ze ook heel veel plezier op straat gemist.
Waarom ben jij zo'n zwartkijker?
Wolfje, kan ik er vanuit gaan dat die jongens in jouw verhaal pubers waren? Het lijkt me namelijk sterk dat jonge kinderen naar je adres komen voor een potje seks. Kun je iets meer vertellen over de leeftijden van die jongens?
Fledopiel,
Ja inderdaad, het gaat hier om jongens van 12 tot 16 jaar.
Heb ervaren dat zij echt wel weten wat ze wel of niet willen.
Op dit moment moet ik voorzichtiger met hen zijn, zij realiseren zich niet voldoende dat de
huidige stand van zaken in de samenleving erg schadelijk voor hen kan zijn.
Dus leid ik nu een sexloos leven. Maar dat liever dan hen te beschadigen door de maatschappelijke druk van dit moment.
P.S.
Kom nu net op de site van Martijn dit bericht tegen.
Lijkt me een duidelijke illustratie van mijn verhaal:
Dré Hazes op vijftiende naar hoeren
maart 10th, 2012
Citaat:
Dré Hazes heeft op 15-jarige leeftijd een avontuurtje beleefd met een dame van lichte zeden. De nu 18-jarige zoon van de overleden zanger André Hazes heeft dat onthuld tijdens de opnamen van het BNN-programma Spuiten en Slikken. ”Dat moet je toch eens geprobeerd hebben, dat is toch niet zo raar?”, zegt hij tegen RTL Boulevard. ”Ze vragen wel naar je leeftijd, maar als je zegt dat je ouder bent dan achttien, dan vinden ze dat goed.”
Je weet nog steeds niet waarover je praat.
Ik weet heel goed waar ik over praat, alleen ik bekijk het vanuit een andere hoek dan jij dat doet, dat zal het zijn.
Ik val in herhaling, maar ik heb al regelmatig erkent dat het heel goed mogelijk is dat kinderen een positieve ervaring overhouden aan het contact met een pedoseksueel, of er op zijn minst geen schade aan oplopen. Maar er is een groep kinderen die oorspronkelijk nergens last van lijkt te hebben, maar er uiteindelijk wel problemen van gaat ondervinden.
Vergelijk het met te hard rijden. Dat gaat ook meestal goed, maar die keren dat het mis gaat levert slachtoffers op. En slechts zeer zelden kan je van tevoren dat risico goed inschatten. Is het risico op slachtoffers te groot, dan wordt er een limiet gesteld. Zo ook met seksuele contacten met kinderen onder de 16.
Vaak merk ik in de praktijk dat pedoseksuelen er teveel vanuit gaan dat kinderen duidelijk hun grenzen aan kunnen geven en dat ze in staat zijn uit een situatie te stappen die hen niet bevalt. Is dat wel zo? Zijn dat geen dingen die je juist leert met levenservaring, dat wat ze net nog niet zoveel hebben? Uiteraard zijn er kinderen die dat kunnen, maar je kan dat echt niet van alle kinderen verwachten. Je moet ze niet beschouwen als mini-volwassenen.
Een patiënt van mij (dezelfde waarmee ik het boek van Ted van Lieshout heb gekocht) is tot dit inzicht gekomen en hij kan veel duidelijker dan ik uitleggen dat hij op dit gebied een denkfout heeft gemaakt. En ik ken hem goed genoeg om zeker te weten dat hij dat echt niet alleen zegt omdat wij dat graag zouden horen.
Wat ik ook merk is dat veel pedoseksuelen geneigd zijn de tijdsgeest de schuld te geven van het feit dat pedoseksueel contact uiteindelijk traumatisch kan uitpakken. Ten dele is dat zo in die zin dat pedoseksueel contact momenteel sterk veroordeeld wordt en dat dat een extra belasting kan geven voor een slachtoffer. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat pedoseksualiteit in de jaren '70 totaal geen slachtoffers heeft gemaakt.
Ben ik een zwartkijker? Omdat ik op kom voor de belangen van kinderen en de risico's van pedoseksuele contacten te groot vind?
Ja Mark je bent een zwartkijker en wel hierom:
Heterofiele en homofiele relaties zijn toegestaan.
Toch zijn er heel veel volwassenen die verkracht worden.
Dat is erg, maar ook dat is al zo oud als de mensheid.
En als jij al je theorieën en opvatting nu eens zou projecteren op de verkrachters van volwassenen (die je ongetwijfeld op je werk ook hebt), dan zou je tot de conclusie komen dat in het belang van de slachtoffers (en het voorkomen daarvan) alle seksuele kontakten maar verboden moeten worden.
En dan zou de hel losbarsten in de wereld !
Nog los van het feit dat verkrachting en aanranding van volwassenen ook verboden is en toch veelvuldig voorkomt.
Het loslaten van het verbod op seks met kinderen zou wel eens kunnen leiden tot een enorme afname van schade bij kinderen.
Ik ben zo brutaal om een bijdrage van Marthijn Uittenboogaard te stelen, die hij op het jongensforum plaatste.
Denk maar eens na over zijn argumenten, hoewel ik betwijfel of jij ooit tot een ander inzicht komt. Daarmee zou je immers jezelf werkloos maken?
Re: Deze opmerking vind ik terecht
Verstuurd door marth op Zondag 11 maart 2012 om 02:13:28
Ik ontken niet dat er mensen zijn die verkeerd met hun gevoelens omgaan. Alleen zie ik niet in dat de huidige zedenwetten positieve effecten hebben.
Echte verkrachtingen blijven sowieso strafbaar.
Seksualiteit wordt nu gecriminaliseerd en blijft in het taboe hangen.
De heksenjacht en de verkettering van pedofiele gevoelens zal mensen met zulke gevoelens niet wijzer maken, integendeel: je creëert wat je predikt.
De heksenjachten lopen gigantisch uit de hand: mensenlevens worden op steeds grotere schaal verwoest. Er wordt steeds meer strafbaar. Privacy gaat er steeds meer aan. Elke man die met een kind omgaat is verdacht. Kinderen leren volwassenen te wantrouwen als standaardhouding. Geen empathie naar vreemden maar angst, onverschilligheid of zelfs haat.
Relaties hebben vaak meerdere kanten. Maar door het seksuele zo te problematiseren zorg je voor veel ellende. Net als bij het taboe vroeger op masturbatie.
Ik zie geen voordelen aan deze wetten. De mensen die niet goed met hun relaties omgaan zijn nogal eens degenen die de huidige wetten ook overtreden. De rekening houdend met pedo's hebben eerder geen seksuele contacten. Of soms amper contacten met kinderen. De samenleving gooit veel goeds weg.
Homo's (en lesbo's) doen meer zelfmoordpogingen. Is ook een nadeel dat volgens mij verholpen kan worden.
Wat zijn dan die voordelen? Heeft een kind een nare seksuele ervaring: doorgaans in het gezin met vader of oudere broer, dan belemmert het sekstaboe vaak om dit te melden. Plus de geslotenheid van gezinnen. Juist dat geheim geeft later de problemen, want als je een nare ervaring in een pril stadium (eerst ongewenste betastingen, niet meteen seks: is vaak een geleidelijk proces) al kan melden kan het al snel gestopt worden.
Op boychat zei iemand, al heeft de samenleving voor een deel gelijk, de huidige praktijk is zo extreem en walgelijk en absurd dat wij het gelijk veel en veel meer aan onze kant hebben. We zitten niet in het midden maar aan een extreme kant, ver van de meest beste situatie af.
Zo denk ik er over. Ik correspondeer met Steven Shurgard die 85 jaar celstraf uitzit geïsoleerd opgesloten en dat levenslang. Wat heeft hij misdaan? NIETS. Is hij vergast beter af? Misschien. Ik bedoel maar.
Steven had Youtube-filmpjes gemaakt; eentje dat hij zei lid te zijn van Nambla, andere met foto van zijn vriendje en liefdesliedje eronder. Maar om dan 10 jaar per filmpje te geven! O ja, hij had in zijn studententijd en jongen gefilmd van paar jaar jonger die uit zijn douche kwam en zichzelf showde. Hij was vergeten die video te bezitten. Man in kwestie inmiddels getrouwd met kinderen durfde het niet voor hem op te nemen uit vrees zijn kinderen te verliezen. Dat is de VS.
Nederland: 17 met 15 jaar mag niet tenzij het in een relatie gebeurt. Op mensen jagen die dingen bekijken, tekeningen ook strafbaar stellen. Mensen opjagen met een mening, ruiten tig keer ingooien en bedreigen. Wie zegt daar wat van in Den Haag: niemand.
Dat men geen discussie wenst in dit land over de zedenwetten geeft al aan dat ze niet deugen. Het taboe is er niet voor niks; de argumenten ontbreken en het is leugenachtig dat ze voor kinderbescherming zijn.
http://freestudents.blogspot.com/2009/09/there-is-fury-and-and-sadness-inside.html
'Zeden'wetten horen niet te bestaan omdat een wet niet gebaseerd moet zijn op de 'goede zeden'. Maar op kans op schade.
Dus ja er bestaat misbruik, maar de wetten bevorderen meer misbruik aan alle kanten en op vele terreinen. Alle jeugd aan de ritalin en naar de jeugdzorg is toch ook al een teken aan de wand dat we gigantisch fout zitten met hoe we om gaan met de jeugd.
Als ik in een Gay Krant - die overigens telkens beweert niets met pedofilie te maken te hebben maar ze plaatsen wel misbruik verhalen uit de katholieke kerk - dat een man van in de zestig nog steeds soms niet kan slapen vanwege misbruik door een priester van tig jaren geleden: de man trok zich af in zijn bijzijn, dan denk ik die man zou daar niet zo mee zitten als er geen taboe op seksualiteit was. Je kan niet zeggen dat hij zich aanstelt want hij zal oprecht zijn in zijn angsten. Maar het is totaal onnodig. Alle seks uitbannen lukt nooit met welke zedenwet dan ook. Nu creëer je juist ellende.
Seksualiteit is het probleem. Ook kinderprostitutie kan je denk ik beter tegengaan door seks als taboe te schrappen. Nu lost men niks op. Mensen zich niet laten uiten waardoor ze geen verantwoording hoeven af te leggen, die gaan juist eerder gewetenloos te werk.
En wie doneert er aan Terres des Hommes en soortgelijke organisaties? Ik niet, als ze op mannen jagen die 30 jaar in een cel in Thailand moeten wegrotten. Iedereen is zogenaamd voor zulke organisaties: in het echt zijn veel mannen tegen ze; ook niet-pedofielen. Om die reden lossen ze het probleem niet op.
Het is te extreem allemaal.
18 met 14 stond laatst ook terecht. Mocht niet van de rechter; te groot leeftijdsverschil. Je zou maar hopeloos verliefd zijn op elkaar. Ik heb dan echt zoiets van: waar bemoeit dat *** zich mee. Ik maak me daar kwaad om. Ook omdat ik nog steeds zie dat het met de dag erger wordt. De straffen en wat er allemaal niet meer mag. Niet de media: daar zie ik eindelijk, na vele jaren, enkele verbeteringen.
Dus de negatieve kanten van afschaffing van de zedenwetten hoeven er misschien helemaal niet te zijn als je goede wetten tegen kindermishandeling hebt en eventueel (misschien niet eens nodig) daar een seksuele paragraaf aan toevoegt. En positieve kanten zijn er genoeg, zie mijn betoog.
Lieve sandra ik begrijp je volkomen en ik zelf ben ook een vrouw,
Dat kom je niet vaak tegen
Maar ik zou er graag met jou over willen praten als jij dat ook wel wat zou vinden?
Groetjes
Beste Sandra,
Wat ben jij in een vervelende situatie terecht gekomen.
Ik kan me voorstellen dat je voor een moeilijk dilemma staat.
Maar ik denk dat je stiekem wel weet dat er hiervoor maar één juiste aanpak is.
Je bent het aan de kinderen in de fimpjes verplicht om aangifte toe doen van hetgeen wat jij gevonden hebt.
Door dit niet te melden ben jij medeplichtig aan het in stand houden van het verspreiden en in bezit hebben van kinderporno.
Ik bedoel waar ligt voor jou dan de grens? Wil jij echt pas wachten op het moment dat je erachter komt dat jou oppaskinderen ook
slachtoffer zijn? ... Ik zeg niet dat dat gebeurd, maar de kans is duidelijk aanwezig. En ik denk dat jij het jezelf dan nooit zal vergeven dat je niet eerder
stappen hebt ondernomen.
Ik hoop dat je de juiste beslissing neemt,
Groeten, Monique
Sorry, Monique, maar ik ben het geheel met je oneens. Wat weegt nu zwaarder: de kinderen van de moeder die door een aangifte ook zwaar gedupeerd zullen worden omdat hun moeder voor altijd met de nek zal worden aangekeken en wellicht niet eens meer bij haar mogen wonen, of een paar filmpjes van kinderen die toch al overal op internet verspreid zijn en die echt niet weten dat ze ook nog eens worden bekeken door die moeder. Als iemand kinderporno bekijkt betekent dat echt niet automatisch dat zo iemand ook zelf kinderen misbruikt. Daarvoor zijn meer aanwijzingen nodig.
Als iemand kinderporno bekijkt betekent dat echt niet automatisch dat zo iemand ook zelf kinderen misbruikt. Daarvoor zijn meer aanwijzingen nodig.
Daar ben ik het mee eens. Maar ik vind het wel van belang dat we dit ZEKER weten. Aan de andere kant bestaat namelijk ook de kans dat dit wel het geval is. Plus, het in bezit hebben van kindermisbruik is strafbaar en dit heeft terecht gevolgen voor de persoon die dit misdrijf pleegt. Als we 'een wereld' willen zonder kinderpornografie, moeten we klein beginnen.
Sommige geboden en verboden zijn alleen geboden en verboden om geboden en verboden te zijn, zodat er een duidelijke grens wordt gesteld. Dat is bijvoorbeeld gedaan in het geval van kinderpornografische tekeningen en digitale bewerkingen. Die zijn verboden om te voorkomen dat er in een rechtszaak misverstanden ontstaan over de echtheid en herkomst van de beelden. Gewoon allemaal verboden, da's makkelijk. De wet is niet perfect maar een richtlijn. Justitie houdt zich er strikt aan, want anders heb je niks aan de wet, maar in de hoedanigheid van gewoon zomaar een burger hoef je niet per se altijd maar de wet te volgen. Soms zijn er van die situaties, dan is het beter om de wet gewoon maar even te negeren. De wet is een kwestie van papier, je eigen beoordelingsvermogen staat daar boven.
Sowieso: eerst praten, daarna kan altijd alsnog aangifte worden gedaan. Eenmaal aangifte, kun je niet meer terug. Ik weet niet wat er tot nu toe allemaal gebeurd is. Zo te zien heeft Sandra niet meer gereageerd.
Prima gezegd, de wet is inderdaad een richtlijn. Andere belangen staan daar soms boven. Met het doen van aangifte is in dit verhaal niemand geholpen.