gedrag van en kind
hallo allemaal
ik zit een beetje ergens mee
ik heb al jarennnn goed contact met vrienden die en zoontje hebben van nu 9 jaar oud
ik kom daar vrijwel elke week over de vloer en hun met zoontje hier
het zoontje van deze vrienden is helemaal weg van mij en zou graag en keer bij me willen logeren
het logeren is trouwens nog nooit gebeurd omdat ik dit zelf niet wil heb maar 1 bed voor 2 personen waar ik zelf in slaap
(heb dus geen slaap plek voor hem)
nu maak ik mij wat zorgen over zijn gedrag naar mij toe
hij wil altijd knuffelen en zit continu aan me te plukken
ook heb ik hem en paar keer moeten waarschuwen dat hij te ver gaat en dus seksueel gedrag vertoond naar mij toe
na het waarschuwen vraagt ie mij dan of ik niks wil zegen tegen zijn ouders
toch twijfel ik nu heel erg wat ik moet doen ik zelf ben sterk genoeg om zijn seksueel gedrag te verweren
en er niet op in te gaan maar als hij het bij mij doet
dan doet hij dit misschien ook wel bij andere mensen
en niet iedereen zal sterk genoeg zijn om zulk gedrag te verweren
moet ik nu eens met zijn ouders gaan praten ?
of juist met de jongen zelf ?
ken het ventje al van af zijn geboorte dus zie het als en soort van broertje
Ik zou eerst met hem zelf gaan praten. (Ver)oordeel niet, doe niet alsof het iets heel ernstigs is, maar ga een open en liefst enigszins luchtig gesprek met hem aan over dit gedrag. Vertel hem wat je ziet en hoe dit op jou overkomt. Laat hem vertellen over hoe hij het ervaart, wat de reden is van zijn gedrag. Leg uit dat er mensen zijn die mogelijk dit gedrag op een manier interpreteren die hij niet bedoelde en daardoor een reactie kunnen geven waar hij niet van gediend is. Maar leg hem ook uit dat het weliswaar voor hem prettig kan zijn en ook voor de ander waarnaar hij dit gedrag vertoont, maar dat de meeste mensen het niet zullen begrijpen en dat het tot situaties kan leiden die vervelende consequenties kunnen hebben voor met name de volwassene, omdat nou eenmaal in de wet staat dat bepaalde dingen niet mogen tussen kinderen en volwassenen. Misschien komt hij uit zichzelf wel met dingen waar je meer mee moet, en dan kun je het alsnog aan zijn ouders voorleggen (maar niet buiten hem om). Maar misschien is dat helemaal niet nodig na jullie gesprek. Bedenk dat er teveel over kinderen gepraat wordt en te weinig met kinderen. Daardoor zien wij dingen door onze eigen, vaak gekleurde bril terwijl de realiteit best anders kan zijn.
ik denk dat ik wel en beetje weet waarom hij zoveel aandacht aan mij vraagt en daar mee ook het gedrag wat ik liever niet heb
na mijn mening geven zijn ouders niet genoeg aandacht aan die knul
hij mag dan wel alles hebben wat ie maar wilt
maar kinderen van zijn leeftijd hebben ook aandacht nodig en daar schort het naar mijn mening en beetje aan
maar zo iets zeg je niet zomaar tegen ouders heb me en jaar of 2 geleden ook en keer bemoeit me en ruzie tussen het kind en vaders
omdat ik toch echt vond dat de ruzie over niks ging dat was niet zo'n strak idee toen had ik namelijk ruzie
mag me namelijk niet bemoeien met de opvoeding van die knul (opzich wel logies)
maar als je ziet dat die jongen emotioneel pijn heeft en niet meer weet wat hij nu wel en niet mag doen
en hij op elk klein ding staf krijgt en er tegen hem wordt geschreeuwd doet dat mij ook pijn
zie het toch als en soort van broertje
Als bemoeien met de opvoeding geen optie is (want zo zien die ouders dat blijkbaar) dan kun jij dus die rol van extra opvoeder op je nemen die toevoegt wat het kind thuis tekort komt. Niet ideaal, maar op dit moment wel het beste denk ik. Misschien dat je stukje bij beetje, heel voorzichtig toch aan de ouders kunt laten blijken dat je merkt wat die jongen tekort komt. Vind een manier die de ouders wel kunnen accepteren zonder dat het ontaardt in ruzie. Lastig lijkt me, zo'n situatie. Maar stel het kind altijd voorop. Hij mag nooit het gevoel krijgen dat er om hem ruzie wordt gemaakt, dat hij schuld ergens aan heeft.
heel lastig want zelfs zijn ouders kunnen het niet eens worden over hoe hij opgevoed moet worden
moeders ziet nog wel eens wat door de vingers want ja jochies van 9 proberen je nou eenmaal uit
vaders pikt gewoon echt helemaal niks er hoeft maar iets te gebeuren en hij schreeuwt er op los
na mijn mening dus niet te juiste manier
Wat ook nog kan eventueel is het via bijvoorbeeld de juf of meester van de jongen spelen. Ik weet niet of je hem wel eens van school ophaalt of op een andere manier op zijn school komt, maar dan zou je de situatie uit kunnen leggen en dan kan de leerkracht ofwel zelf een gesprek met de ouders aangaan ofwel voorstellen om deskundige hulp in de schakelen (dat hoeft echt niet iets zwaars te zijn, vaak is het al voldoende als de ouders middels een goed gesprek een spiegel voorgehouden krijgen en inzicht krijgen in hoe hun manier van doen invloed heeft op het knd).
ik kom daar helaas nooit op school ik ben tussen 06.30 en 18.30 niet in mijn eigen woonplaats
werk buiten de stad tegen de tijd dat hij naar school gaat zit ik al lang op me werk en tegen de tijd dat ik weer thuis ben
is hij al lang thuis... wel en goed idee trouwens zou hij ook heel erg leuk vinden heeft ie me al 500 keer gevraagd LOL
*Alarmbellen die rinkelen*
Hier is opvoedkundig iets vreselijk mis. Het aandacht zoeken bij jou is een teken van verregaande affectieve verwaarlozing van het kind in de thuissituatie. Klinkt heftig? Dat is het ook! Affectieve verwaarlozing is een vorm van kindermishandeling. Als Jeugdzorg daar lucht van krijgt wordt het kind zonder verdere poespas onder toezicht gesteld. Even inbinden: dit zeg ik alleen op basis van wat ik hier lees. Dat is op zich natuurlijk niet genoeg zicht op de situatie om meteen zo'n conclusie te trekken. Vul zelf maar in hoe ernstig de situatie werkelijk is.
Als vriend van de familie mag je de ouders hier wel op aanspreken. Op een moment dat hun zoon er niet bij is natuurlijk. Ouders moeten zich beseffen dat wat ze doen echt een groot probleem is en dat ze ondersteuning in de opvoeding nodig hebben. Als ze die zelf zoeken kunnen ze escalatie van de problemen nog voor zijn, want als het zover komt dan heb je de poppen aardig aan het dansen. Misbruik van het kind is iets dat je zelf als risico ziet (en terecht lijkt me) maar het kind kan zelf ook flippen of in de puberteit en daarna allerlei problemen krijgen in sociale situaties en in relaties. De gevolgen van affectieve verwaarlozing zijn flink, zoek zelf maar op internet.
Ik heb een soortgelijke situatie met een ongeveer even oude jongen momenteel, maar naar mijn idee minder ernstig dan jij nu. Ook ken ik de jongen pas een paar jaar en zie ik hem niet heel vaak. Bovendien zie ik dat de ouders ook heel lief tegen hun kinderen kunnen zijn soms. Zij hebben bovendien al ondersteuning gehad dus ik grijp daar voorlopig nog niet in, maar ik houd het zeker in de gaten en probeer de jongen zo af en toe subtiel een beetje te vragen hoe het thuis gaat. Hij maakt het me gelukkig makkelijk door zelf te zeggen dat hij het bij mij fijn vindt omdat ik niet snel boos word en gewoon aardig voor hem ben. Op zo'n moment kan ik gewoon vragen: is dat thuis niet zo dan?
zo ernstig heb ik het nog niet in gezien
ik weet dat hij heel erg veel aandacht aan mij vraagt
alle aandacht die hij vraagt krijgt ie
zoveel dat ik na en dagje met hem compleet ben afgebrand
ik zal ook niet snel boos worden
of eigenlijk helemaal niet
bovendien moet ik dus ook heel erg scherp zijn op wat hij doet
omdat hij ook aandacht vraagt wat absoluut niet kan
wat ik hier boven al vermeld als seksueel gedrag
wat ie trouwens pas doet zins en maand of 6
tot op heden heb ik hem duidelijk kunnen maken dat ik het niet zo leuk vind
als ie zo iets doet maar dat bedrag moet natuurlijk wel stoppen
het praten met zijn ouders zal niet makkelijk zijn
ze vinden alles best ik mag hem elke dag mee nemen
wat hun betreft mag hij ook bij me logeren al kan dat dus niet omdat ik geen slaap plak voor hem heb
maar moet me niet bemoeien met hoe hun hem opvoeden
heb zijn vader al en keer aangesproken op het feit dat ie wat overdreef
is de straf die hij gaf aan die jongen omdat er naar mijn mening niks was gebeurd
toen had ik mega ruzie met vaders die duld namelijk geen tegen spraak
en zeker niet als het hem niet zint
en wat ik zeker niet wil is dat hun zegen tegen mij dat ik niet meer welkom ben
omdat ik me teveel bemoei met de opvoeding van die knul
dat ik en stel vrienden kwijt raak zal me dan en zorg zijn
maar doe daar die knul veel meer pijn mee
die is zo gek van me dat ie het liefst bij me komt wonen
Jorge stelt het scherp, maar dit is wel een situatie waar je volgens mij wat mee moet. Jij zelf moet volgens mij duidelijke grenzen stellen voor welk gedrag je accepteert en welk gedrag niet. Ook al vind je dit zelf heftig, probeer dat niet te laten aan het kind, want dan kan je bij het kind een negatieve lading creeeren en dat is niet de bedoeling. Bepaald gedrag mag wel, ander gedrag mag niet en daarmee basta. Hou het simpel en duidelijk.
Het mooiste zou zijn als je toch op de één of andere manier met (een van de) ouders hierover in gesprek zou kunnen raken.
Succes!
PS Atlas, ga a.j.b. hoofdletters, punten, komma's e.d. gebruiken, dat maakt je verhaal een stuk leesbaarder..
Die grens is er wel alleen gaat hij er nog wel eens overheen dan moet ik hem weer even tot de orde roepen.
Wat dat betreft is er bij mij ook geen tussenweg. Mijn kop gaat er af als ik het onacceptabele gedrag wel accepteer
Ik ga me best doen om wel gebruik te maken van leestekens maar heb heel veel moeite met de Nederlandse grammatica.
Voor ik het hier post check ik hem nog 3 keer na op spelfouten en daar gaat het ook nog wel eens fout.
Je moet het dus ook en klein beetje accepteren en er door heen lezen.
Pittige situatie voor jou zeg... Het is heel lastig om in te grijpen in zoiets. Zeker ook omdat het zo moeilijk in te schatten is wat de gevolgen zijn. Voor je het weet maak je meer kapot dan je al met al heel maakt. Ik ben het Mark eens dat ik het wel erg scherp stelde, dat was misschien wat teveel van het goede, maar ik sta wel achter de essentie van mijn verhaal.
Het niet dulden van tegenspraak door Pa, dat geldt niet alleen voor jou, maar ook voor het kind. Mag hij überhaupt een mening hebben over wat dan ook? Krijgt hij wel eens gewoon een knuf van zijn Pa, maakt Pa wel eens gewoon grapjes met zijn zoon, spelen ze met elkaar? Dat soort dingen zou je zo goed mogelijk moeten uitvinden om de ernst van de zaak te kunnen beoordelen. Als je iets gaat doen, moet je eerst de ouders zelf confronteren. Daar ben je terecht heel bang voor, en zo'n gesprek moet je heel goed voorbereiden. Daar wil ik je op zich best bij helpen.
Je laatste post met hoofdletters en leestekens was trouwens wel een stuk beter leesbaar
Die laatste paar taalfoutjes doen er eigenlijk niet eens zoveel toe, maar als je een beetje je best doet schrijf je wel direct echt een heel stuk beter! En als je je dat aanwent, gaat het vanzelf sneller.
Die jongen vind de aandacht die hij van jou krijgt duidelijk heel prettig. Dat lijkt mij zeer positief. Dat het kind de laatste maanden ook enigszins seksueel met je bezig is, of dat althans probeert, is op zich geen ongezond teken. Ook kinderen zijn nieuwsgierig naar hun eigen lichaam en dat van anderen. En zo horen of zien nog wel eens wat en worden ook daar nieuwsgierig naar. Op TV, op school, van oudere kinderen waarmee ze op straat voetballen.
Die nieuwsgierigheid uit zich nu in jouw richting en dat maakt de situatie nogal ongemakkelijk gezien de risico's voor jou, maar ook voor het kind als een en ander aan het licht komt. Ook al wil het kind duidelijk zelf dingen ontdekken, de kans is groot dat door de publieke opinie er later toch problemen psychische problemen bij het kind ontstaan als jij een en ander toe laat. Zelfs als verder niemand er achter komt. Wat voor jezelf de gevolgen zijn als een ander er achter komt, dat lijkt me wel duidelijk.
Het grootste probleem is dat je er achter moet zien te komen WAAROM die jongen bij jou zo veel aandacht zoekt. Zonder de oorzaak te kennen, is het lastig om aan een oplossing te werken. Het kan zijn, zoals hier al gesuggereerd wordt, dat de jongen van zijn ouders geen (positieve) aandacht en affectie krijgt. Dat is iets wat elk kind nodig heeft, en als ze het niet van hun ouders krijgen, zoeken ze het bij iemand anders die ze vertrouwen en waarbij ze zich prettig voelen.
Ook is het mogelijk dat het kind thuis wel voldoende (positieve) aandacht krijgt, maar dat het jou gewoon als grote broer ziet en en geniet van de extra aandacht. Ouders zijn immers nooit continu met hun kinderen bezig, en jij bent wel continu met deze jongen bezig als je in de buurt bent. Dat is toch een stukje extra. Misschien vind de vader het niet leuk om te stoeien, en jij juist wel. Dat jij anders met het kind om gaat, kan voor het kind al genoeg zijn om zich bij jou prettig te voelen.
Ga vooral het contact en de aandacht niet uit de weg. Maar stel naar het kind toe wel duidelijke grenzen. Veel kinderen vinden het helemaal niet erg dat ze zich aan regels moeten houden, zolang de regels maar duidelijk zijn (en met duidelijk bedoel ik ook dat je ze consequent moet aanspreken op het overtreden van de regels) en er bij voorkeur ook uitgelegd kan worden waarom de regels er zijn. Ik ken de ouders niet en kan daarom moeilijk beoordelen of het verstandig is om hen te betrekken bij het opstellen en bespreken van omgangsregels tussen jou en het kind.
Overigens, het probleem van de slaapplek bij het logeren zie ik niet zo direct. Een luchtbedje met slaapzak is zo neergelegd in de woonkamer. Dan vecht je maar samen met die jongen uit wie er in jouw bed slaapt en wie er op het luchtbed gaat liggen. Ik raad echter aan om hier pas aan te beginnen als je het seksuele aspect duidelijk met de jongen hebt besproken en er vanuit hem geen (of nauwelijks) benaderingen meer zijn.
Goed verhaal, Anoniem uit Hilversum,
Dat een kind dat thuis niet voldoende affectie krijgt dat bij een ander zoekt en krijgt lijkt me prima. Dat een kind op een seksuele ontdekkingsreis is en het een en ander uitprobeert, lijkt me ook normaal. Maar als daar een grens wordt gesteld en het kind vraagt direct om het niet tegen zijn ouders te zeggen, dan gaan er inderdaad bij mij ook allerlei alarmbellen. Een kind dat op een onschuldige ontdekkingsreis is en daarin begrenst wordt, zal dat gewoon accepteren. Die komt niet zomaar op het idee te vragen om het niet tegen zijn ouders te vertellen.
@Atlas: Het is ongelofelijk gevaarlijk om te gaan speculeren. Je kan daarmee een hetze creëren, terwijl er misschien helemaal niets aan de hand is. Maar waarom vraagt een kind dat op seksueel gebied begrenst wordt, direct het niet tegen zijn ouders te vertellen? Waar haalt hij dat vandaan? Bestaat er ergens de mogelijkheid dat een volwassene met hem seksueel bezig is en hem heeft verteld dat hij dat niet tegen zijn ouders moet zeggen? Dat zou zijn opmerking kunnen verklaren en ook jouw idee dat hij meer dan normaal seksueel bezig is.
Maar nogmaals, met dergelijke speculatie moet je erg voorzichtig zijn. Als er niets aan de hand is, kan je hiermee ook heel veel kapot maken. Misschien is er een heel redelijke verklaring voor, maar alarmbellen zou ik wel serieus nemen.
Kan je dit niet bespreken met een vertrouwensarts of zo? Dat kan anoniem en hij/zij kan je verhaal aanhoren, je bevragen en advies geven wat je kan doen. Dat werkt nog een stuk beter en directer dan via hier het forum bijvoorbeeld. Denk er eens over na.
PS. Hoofdletters en punten maken je verhaal al een stuk beter! Dat je geen taalwonder bent is voor mij geen probleem.
@Jorge
Pa duld inderdaad helemaal geen tegen spraak van niemand niet.
Die knul heeft geen mening als die jongen en weerwoord geeft krijgt hij de volle laag van pa.
IK weet dus niet wat zijn ouders met hem doen als ik er niet ben als ik wel bij hem thuis ben zitten de kids vaak op hun kamer.
Naar mijn idee kan het aandacht geven aan die jongens want er loopt daar nog en kind rond wel beter maar ja wie ben ik.
Ik ga er eerst zelf even heel goed over nadenken hoe ik dit moet gaan doen zal dit jaar niet meer zijn.
@Anoniem
Daarom ben ik ook zo mega scherp op zijn gedrag en heb ik en grens waar hij absoluut niet over mag.
Als ik dingen wel toelaat die eigenlijk niet kunnen en het komt wel aan het licht gaat mijn kop er af.
Ik heb altijd gezegd dat in dit soort situaties de volwassene het in de hand heeft.
Als ik geen grens stel gaat hij gewoon zijn gang met alle gevolgen van dien.
Wat betreft het slapen ik woon op en kamer heb dus alles op 1 kamer staan met 1 bed voor 2 personen.
Hier past geen luchtbed meer bij.
En ik ga absoluut niet met hem samen in mijn bed slapen ook niet als hij dat onacceptabele gedrag niet meer vertoond.
Het is voor mij gewoon en principekwestie dat ik niet samen in 1 bed wil slapen met en kind ook niet als zijn ouders en hij zelf er mee instemt.
Ook hier omdat als het bij de verkeerde persoon terecht komt mijn kop er af gaat omdat mensen er zelf en verhaal van maken.
Dan heeft hij niet alleen bij me in bed geslapen maar heb ik ook aan hem gezeten.
Los hier van vind ik het sowieso niet kunnen zo iets doe je niet bij kids die niet van je zelf zijn.
@Mark
IK heb dat speels wel eens aan hem gevraagd maar dan draait hij om de feiten heen.
Krijg dan dus geen duidelijk antwoordt.
Ik ga er eerst zelf even heel goed over nadenken hoe ik dit moet gaan maar niet meer dit jaar.
Het bezorgt me soms slapeloze nachten.
Nu hoop ik dat deze lap met tekst ook wat beter te lezen is taalfouten zullen er ongetwijfeld inzitten.
Beste mensen,
Zoals ik het verhaal lees twijfel ik aan de oprechtheid hiervan. Misschien wil de persoon die betrokken is bij de jongen wel meer zien in het contact dat de jongen zoekt. Want mij maak je niet wijs dat een negenjarige jongen meer wil dan alleen knuffelen.
En wat wil die betrokkene nu eigenlijk zelf? Hij zegt voornamelijk dat hij medelijden heeft met de jongen maar hoe is ZIJN PRIVESITUATIE?
Heeft hij een lieftallige partner waarbij hij aan zijn trekken komt? Een vlotte vriend of vriendin waarmee hij leuke dingen onderneemt en passie ervaart. Dus ook op seksueel gebied. Heeft hij wel een baan waar hij voldoening uit haalt.Of besteed hij meer tijd bij het gezin met de jongen. Want wat doen de ouders van de jongen wel met hem? Want welke verplichtingen hebben ouders van kinderen allemaal? Heeft hij daar wel eens aan gedacht? Ik durf te wedden dat hij dat nog geen week kan overnemen. (Logopedie, ouderavonden, sportclubs, wassen, rijden, etten koken, etc.) Ik heb zelf 3 kinderen waaronder 2 jongens van 11. Die spelen met lego en met game spelletjes en soms buiten met voetbal en leeftijdsgenoten. Kortom, ik twijfel zeer aan de eerlijkheid van het verhaal en raad de betrokkene aan om dit met iemand uit zijn naaste omgeving te bespreken (zijn gevoel over het achtergesteld worden door de jongen). Volgens mij is dit verhaal gedeeltelijk gefantaseerd. Nogmaals een jongen van 9 heeft op de eerste plaats behoefte aan aandacht en NIET AAN SEKS. ONZIN.
Blijkbaar gaat men ervan uit (althans, deze persoon wel) dat dit soort berichten altijd door pedofielen worden geplaatst. Misschien eerst even nagaan wat de achtergrond van de poster is voordat je conclusies trekt? Maar goed, misschien reageer ik voor mijn beurt, Atlas kan dat beter zelf vertellen.
Je twijfelt en dat is prima natuurlijk. Ik heb de voorgaande berichten niet zo goed gelezen, dus daar doe ik geen uitspraak over.
Over een aantal zinnen verbaas ik me, want ik begrijp niet wat je ermee wilt zeggen en wat ze te maken hebben het eerste bericht.
Want welke verplichtingen hebben ouders van kinderen allemaal? Heeft hij daar wel eens aan gedacht? Ik durf te wedden dat hij dat nog geen week kan overnemen. (Logopedie, ouderavonden, sportclubs, wassen, rijden, etten koken, etc.) Ik heb zelf 3 kinderen waaronder 2 jongens van 11.
Hoe kun je nu beweren dat Atlas33 de verplichtingen van de zorg voor kinderen niet kan dragen? Ken je hem?
Blijkbaar ervaar jij de zorg voor je kinderen als zwaar en dat begrijp ik best, maar dit mag je niet projecteren op een ander. Nog vervelender vind ik je zinnetje ‘zijn gevoel over het achtergesteld worden door de jongen’. Het ging hier toch niet om het achtergesteld worden van Atlas33, maar om de zorgen die Atlas, al dan niet terecht, heeft voor de jongen?
Je schrijft ook: ‘een jongen van 9 heeft op de eerste plaats behoefte aan aandacht en niet aan seks. . Mee eens! Atlas33 schreef nergens dat hij seks wilde met de jongen.
Overigens vertonen kinderen best seksuele gedragingen. Niet omdat ze uit zijn op seks, maar omdat sommige delen van je lijf gewoon prettig aanvoelen. Ze zullen moeten leren dit gedrag in veel situaties niet gepast is.
Zoals ik het openingsbericht lees maakt Atlas33 zich zorgen om het seksueel grensoverschrijdend gedrag van de negenjarige jongen. Deze jongen vertoont blijkbaar gedrag dat je niet verwacht van een negenjarige. Ik begrijp goed dat je hier bezorgd om kunt zijn, want wat is de oorzaak hiervan?
Je achterdochtige verdraaiing van het verhaal vind ik erg onterecht.
Beste Meso,
Ik begrijp dat je mijn reactie als achterdocht beschouwd. Ik baseer dit op het feit dat er nergens echt inhoudelijk over de thuissituatie van het kind wordt gesproken (behalve over de vader die niet zeer positief overkomt in de omgang met de jongen) en dat een van de hoofdonderwerpen het logeren is).
Hij (de hoofdpersoon Atlas33) spreekt in het eerste mailtje (en ook een keer daarna) over het logeren en wel/niet beschikbaar hebben van een bed. Wat de jongen verder bezig houdt en hoe de persoonlijke omgeving van deze jongen er uit ziet wordt nergens genoemd. Alleen het feit dat de jongen seksueel grensoverschrijdend gedrag zou vertonen. En men trekt conclusies (ook uit het beroepsvak) zonder dat men de jongen en de situatie kent. Mijn gevoel roept op dat er een luchtje aan zit. Vooral omdat het logeren het onderwerp van gesprek schijnt te zijn.
En nee, ik vind de zorg van mijn kinderen niet zwaar maar ik wil hiermee aanduiden dat ouders zo ontzettend veel dingen met hun kinderen wekelijks doen waar Altas33 mogelijk geen inzicht in heeft. En dat dit veel voldoening geeft. En omdat de band met de moeder volgens mij nergens wordt genoemd.
Atlas33 ziet de jongen namelijk pas meestal na 18.30 uur geeft hij aan. En nogmaals de achtergrond van Atlas wordt nergens genoemd. Om het persoonlijk te stellen; Atlas, wat is jou vrijetijds of persoonlijke besteding? En heb je al aan de jongen gevraagd waarom hij zich zo aan je optrekt? In plaats van invulling te geven aan het gedrag. Dat kan toch best als je zo'n goede band met de jongen hebt? En dan op zijn level. En als je het weet, wat dan? Dat is de vraag maar daar moet je eerst achter zien te komen. Ik ben achterdochtig omdat hier maar een eenzijdig beeld wordt geschept...
Hoi!
Bedankt voor je verhelderende toelichting.
Mijn bezwaar is niet zozeer je twijfel. Ik vind het goed dat je kritisch bent en vragen stelt, maar ik vind het vervelend dat je hiaten in gaat vullen met eigen vooronderstellingen.
Overigens heeft Atlas al veel over zichzelf geschreven.
Zie:
kan iemand mij helpen
of klik even op zijn naam en vervolgens op volgen.
Je stelt interessante vragen en ik ben benieuwd naar de reactie van Atlas33.
Groet,
meso
Ik vind de gedachtekronkels van deze anoniem redelijk vaag en bovendien respectloos. Anoniem lijkt de posts van Atlas33 niet echt goed gelezen te hebben. Jammer, want Atlas33 zou een stuk meer gebaat zijn bij nuttige adviezen dan bij iemand die gaat beweren dat zijn verhaal niets meer is dan een of ander verzinsel. Zoals ik al schreef vind ik de situatie van de 9-jarige jongen zeer herkenbaar omdat ik zelf ook een jongen in een dergelijke situatie (hoewel iets minder ernstig naar mijn inschatting) ken. Die zoekt geen seksuele toenadering, maar wil wel de hele tijd knuffelen. Het verhaal van Atlas33 is voor mij absoluut geloofwaardig en ik kan veel respect opbrengen voor wat Atlas33 doet: niet ingaan op de seksuele avances van de jongen en wel hulp zoeken bij de problemen die hij tegenkomt met het kind, omwille van de belangen van dat kind.
Naast dit alles: hoe naïef ben je als je ontkent dat een 9-jarige ook seksuele toenadering kan zoeken bij een volwassene. Open je ogen: dat gebeurt! Gelukkig weten de meeste volwassenen (inclusief pedofielen) prima hoe ze daarmee om moeten gaan: duidelijk grenzen stellen en verder nadenken over wat de reden is dat een kind van 9 jaar dit gedrag vertoont.
Hallo allemaal zo als de tietel het al zegt ben ik niet thuis en kan ik niet inloggen waar ik nu ben.
(Weet mijn wachtwoord niet uit het hoofd.) Ik zal zo dra ik thuis ben 1 of 2 januari ingaan op de berichten hier boven. Voor en ieder die dit leest de beste wensen voor 2012.
Gr. Atlas33
Hoi Anoniem,
Ik heb in mijn reactie naar Atlas al aangegeven dat het ongelooflijk gevaarlijk is te gaan speculeren op basis van deze informatie. Je hoort de situatie maar van één kant en zeker niet volledig. Alhoewel er alarmbelletjes gaan rinkelen, moet je nog steeds heel zorgvuldig zijn en zeker niet te vroeg conclusies trekken.
Dat jij het verhaal van Atlas niet volledig vindt en nog aanvullende vragen heb, snap ik helemaal. Maar dat je openlijk twijfelt aan zijn oprechtheid vind ik nogal een statement.. Het argument dat hij niet voldoende uitlegt over de thuissituatie van de jongen is voor mij onvoldoende steekhoudend. Atlas spreekt duidelijk zijn idee uit dat de jongen in materiëel opzicht niets tekort komt, maar dat er volgens hem waarschijnlijk wel sprake is van emotionele verwaarlozing.
Je stelt Atlas nu openlijk in een kwaad daglicht. Je mag je vragen hebben bij zijn motief, maar je bent nu bij voorbaat al best veroordelend.
Het verhaal van Atlas kwalificeren als onzin, zonder gedegen kennis van zaken en zonder dat je precies weet hoe het zit vind ik zeer kwalijk. Vragen mag, maar oordeel niet voordat je helemaal op de hoogte bent.
Zo het jaar 2012 is begonnen
Anoniem
Ik zeg in mijn berichten nergens dat hij seks met mij wil hij vertoond seksueel overschrijdend gedrag.
Het is dom om te denken dat kinderen zo iets nooit zouden doen ook kinderen zijn nieuwsgierig naar de werking van het lichaam
Als volwassenen moet je de kinderen leren dat dit niet altijd gepast is(zo als meso dit ook al vermeld)
Wat doet mijn privésituatie in dit verhaal er toe.?
Kan wel mijn hele leven op het forum gooien maar veel heb je niet aan die info.
Maar goed los van mijn fulltime baan ben ik veel bezig met de computer speel zo nu en dan games
en kijk wel eens en dvdje met vrienden.Ik heb geen relatie en ook totaal geen behoefte aan.
waarom niet zal dan wel de vraag zijn ?? simpel omdat ik niet houd van alle verplichtingen die verbonden zijn aan en relatie.
Ik wil in mijn privé tijd gewoon kunnen doen wat ik maar wil op en tijdstip dat het mij uit komt.
Dit kan niet als je en relatie hebt Dan zal ik wel te horen krijgen met deze instelling blijf je voor de rest van je leven vrijgezel nou dat is dan maar zo.
Weet je nu genoeg van mijn leven.?
Over zijn thuis leven heb ik het deels al gehad ook hier snap ik niet zo waarom je meer zou willen weten.?
Heb je wel echt alles gelezen.??
ik geef aan dat de jongen man kwa spullen geen klagen heeft alles wat hij zou willen hebben heeft ie.
Maar puur op basis van wat ik daar mee maak denk ik dat de face to face aandacht beter kan.
De kids zitten altijd op hun kamer als ik daar ben en je ziet ze ook niet in de huiskamer dit is ook zo in het weekend en de vakanties
Wat hun met de kids doen als ik daar niet ben kan ik niet weten.
Het onderwerp logeren komt steeds voor omdat de vorige anoniem aan mij vroeg waarom hij niet bij me kan slapen.
Dat leg ik in mijn vorige bericht uit ook nu vraag ik me dus af of je wel alles leest.?
De jongen trek zich zo aan me op omdat hij mij ziet als grote broer en ik hem accepteer zo als hij is.
Hij heeft en gebruiksaanwijzing en is soms knap vervelend(vind iedereen.)
Hij is dus 9 maar gedraagt zich op sommigen punten als een jochie van 6 op andere punten is hij dus juist heel erg bijdehand.
Bij mij uit hij dit onder andere in het vertonen van seksueel overschrijdend gedrag.
Of hij dit gedrag ook vertoond bij andere mensen weet ik niet (hoop van niet.)
Vrijwel iedereen vind hem dus irritant omdat niemand de moeite neemt om de gebruiksaanwijzing van die knul te lezen
Ik accepteer hem dus wel zo als hij is want het is veder en geweldig joch en ik denk dat dit voor hem en heel goed gevoel is
En nogmaals anoniem lees ajb eerst eens alles goed door voor je zomaar iets neer kwakt want uit jou reactie te zien heb je daar niet echt de moeite voor genomen ?
Beste Atlas 33,
Je punt is gemaakt. Ik moet me er van bewust worden dat kinderen van 9 seksueel overschrijdend gedrag kunnen vertonen.
Hoewel jij (en enkele anderen) vinden dat ik zomaar reageer blijf ik bij het feit dat het een eenzijdig beeld is wat je van de jongen geeft.
Je zegt zelf; wat zij doen als jij er niet bent is niet bij je bekend.
Ik waardeer je oprechtheid en eerlijkheid om ons een kijkje te geven in je persoonlijke leefsituatie. Dat vind ik heel tof.
Het was niet mijn bedoeling om vooroordelen te scheppen, als dit zo is overgekomen dan spijt me dit.
Ik wilde gewoon de andere kant van het verhaal belichten en als moeder voelde ik me ook betrokken en wilde ik de rol van de moeder in beeld kunnen zien. Onze kids zitten ook meestal op hun kamer als er visite komt, maar komen vaak naar beneden als het bezoek voor hen leuk is en gezellig.
Ik ben wel benieuwd hoe dit verder afloopt en of je kunt achterhalen waarom de jongen dit gedrag vertoont, waar hij precies behoefte aan heeft en of je dit met de ouders kunt bespreken. Dat was ook mijn vorige vraag. Je ervaart het en hoe nu verder. Als ik alle verhalen heb gelezen is dit nog niet duidelijk geworden en misschien moeten er wel andere instanties aan te pas komen maar als jij zo'n goede band met de jongen hebt kun jij dit doorbreken, toch? En dat hoeft toch geen negatief effect op de jongen te hebben voor de rest van zijn leven? Zodat hij later ook een leuke partner kan vinden? Jij hebt hier toch invloed op? Maar goed, ik heb mijn punt gemaakt...
Nogmaals excuus en succes met alles...
Anoniem
Ik zelf was nog lang niet van plan om er instanties bij te halen ga toch liever zelf aan de praat met de jongen.
Ken hem goed genoeg daar voor.
Veel instanties maken het alleen maar erger. die maken van en mug en olifant dat wil ik echt niet
Hoe ik dit ga doen moet ik mij nog over buigen want makkelijk is het niet
Nu weet ik niet hoe het er bij jullie thuis aan toe gaat maar deze kids zitten op hun kamer omdat ze niet in de huiskamer mogen zitten.
Met de reden dat ze niet stil kunnen zijn bla bla. voor de jongen waar het om gaat ben ik leuk bezoek hij ziet mij het liefst elke dag komen
nu kan dat natuurlijk niet. Maar laat 1 tot 3 keer per week me kop daar zien drink dan wat met me vrienden en speel en game of zo met die jongen.
Er komt ook wel eens en week voor dat ik even niet kom maar dat is logies.
je vorige bericht kwam inderdaad niet tof over maar excuus aanvaard
@Anoniem: Je bent best wel even op je vingers getikt. Misschien ging je er in eerste instantie wat te heftig in. Het feit dat je uitlegt dat je een bezorgde moeder bent, maakt jouw reactie voor mij in ieder geval een stuk begrijpelijker. En daarmee krijg je bij mij meer credits, excuses ook wat mij betreft aanvaard.
@Atlas: Goed dat je het eerst zelf wilt proberen. Daar heb ik respect voor en makkelijk zal het in ieder geval niet zijn. Maar besef wel dat er een grens is aan wat je zelf kan bereiken. Als jouw akties onvoldoende resultaat hebben, bestaat de mogelijkheid dat je het toch echt uit handen moet geven. Hoe moeilijk dat ook is.
@mark
Waar ik bang voor ben als ik het uit handen geef is dat jeugtzorg er mee aan de haal gaat
En dat wil ik koste wat het kost vorkomen.
Ik heb zelf in me jeugt bij je jeugtzorg gelopen en erg positief kan ik daar niet over zijn.
Jeugtzorg heeft het me oueder erg moeilijk gemaakt en lang niet altijd terecht
Ik heb vorige weekend en poging gedaan tot en gesprek met de jongen zelf. Hij was vorige weekend op zaterdag bij mij beetje gamen.Tijdens het gamen met hem gepraat voor zo ver dat lukt met en jochie van 9 jaar zeker met en onderwerp als dat.Ben dan ook niet heel veel wijzer het enigen wat ie heeft gezegd is dat hij het thuis niet altijd leuk vind omdat vaders zoveel schreeuwt.En dat hij het van mij heel erg cool vind ja dat waren zijn woorden COOL dat ik nooit schreeuw en zoveel geduld heb.Over het seksueel overschrijdend gedrag zei hij dat ie dingen wilde proberen maar dit niet wilde doen met leeftijdgenoten.Veder kreeg ik geen antwoorden....
Als hij weer hier is ga ik gewoon weer en gesprek aan
Sorry voor het wat laat reageren door de drukte op me werk heb ik van de week niet echt de tijd kunnen nemen en de energie kunnen vinden om een update te plaatsen
Hoi Atlas,
Goede zaak dat je deze poging hebt gedaan. Zoals ik het interpreteer (altijd gevaarlijk) voelt de jongen zich bij jou in ieder geval op zijn gemak, in tegenstelling tot thuis. Want daar zal hij op zijn tenen lopen, om situaties te voorkomen waarin zijn vader gaat schreeuwen. Bij jou kan hij blijkbaar meer zichzelf zijn, en dat is wat hij cool noemt.
Zijn antwoord op je vraag over dat seksueel getinte gedrag vind ik tricky. Dat een kind zaken wil uitproberen, vind ik logisch, maar volgens mij zou je kunnen verwachten dat het dat juist met leeftijdgenoten uitprobeert en niet met volwassenen. Blijft een punt van aandacht.
Besef wel dat je, door het in eerste instantie zelf uit te willen zoeken, jezelf in een verantwoordelijke positie manoeuvreert. Door hoe je praat over de situatie kan ik heel erg goed begrijpen dat je in deze situatie ook de verantwoording over de jongen wilt nemen. Je ontwikkelt jezelf tot een vertrouwenspersoon voor de jongen en daarmee is het heel goed mogelijk dat je op een gegeven moment ook informatie van hem krijgt, waar je echt wat mee moet, wat je niet meer alleen kan oplossen.
Dat je negatieve ervaringen hebt met de hulpverlening (jeugdzorg in dit geval) is vervelend en ik begrijp dat je daarom niet snel een beroep op ze zal doen. Ik ben ook de laatste om te ontkennen dat alles in de hulpverlening zo loopt zoals het zou moeten, maar besef goed dat er een moment kan komen dat er een probleem blijkt te zijn, dat voor jou te groot is.
Hopelijk valt alles reuze mee, maar vooralsnog zijn er een aantal signalen die aanleiding geven om alert te zijn.
Succes en wijsheid, Mark
Hoi Atlas,
Eigenlijk ben je best een bofferd doordat je in deze situatie bent beland. Jij hebt waar de rest van ons alleen maar van kan dromen.
Aan de andere kant wil ik me bij deze achter Mark scharen. Je kunt hierdoor inderdaad in de problemen komen.
Ik heb geen flauw idee hoe ik zou reageren als ik in jouw schoenen stond...echt niet. Derhalve wil ik je langs deze weg ook alle sterkte en wijsheid wensen, en ik hoop dat de beslissingen die je neemt de goeie zijn.
@Mark
Hij voelt zich bij mij inderdaad op zijn gemak en is liever bij mij tuis dan bij zijn ouders.
Dat had ik dus ook al ik schrok ook heel erg van het gedrag wat hij naar mij toe vertoond.
Ik zelf heb op de leeftijd van 10-14 ook dingen uitgeprobeerd maar wel met iemand van me eigen leeftijd.
Helaas kan ik niet 24 uur per dag bij hem zijn om hem te behoeden op fouten. Als hij de verkeerde persoon treft (sorry voor de wordt keuze)
en deze persoon wel toehapt op het seksueel getinte gedrag zijn de gevolgen niet te overzien. Ik weet dat ik me in een verantwoordelijke positie manoeuvreer
maar wil het toch zoveel mogelijk zelf proberen te doen omdat inderdaad mijn ervaring met jeugdzorg niet al te best is.
@Pepermuntje
bofferd ?? ik zie het toch wel iets anders
ik houd hem graag tevreden en hij mag bij mij heel erg veel maar hier in kan ik hem niet tevreden houden.
Hoe graag hij het ook maar wil. Als ik 1 keer zou toegeven (wat ik echt niet wil) en wat ook niet gaat gebeuren teken ik me eigen doodvonnis
Zijn vader maakt mij af als het uitlekt. Bovendien vind ik seksueel contact met kinderen echt niet kunnen ook niet als het kind zo als in mijn geval het zelf wil
Ik hoop dan ook heel erg dat hij dit gedrag bij niemand anders vertoond er hoeft er maar 1 bij te zijn die wel toehapt dan zijn de gevolgen niet te overzien.
Bedankt allebei voor de reactie
Als je geconfronteerd wordt met een jongen die zich in een erg moeilijke situatie bevindt, met een problematische thuissituatie, en als je geconfronteerd wordt met het dilemma wanneer je wel of niet hulp moet inschakelen, wat nog moeilijker wordt omdat je ook nog loyaliteit voelt naar de ouders en zelf slechte ervaringen hebt met jeugdzorg, dan ben je volgens mij echt geen boffert... Ik vind dit eigenlijk een behoorlijk misplaatste opmerking en een miskenning van de moeilijke situatie waarin Atlas zich bevindt, alhoewel je in de rest van je bericht toont dat wel te begrijpen.
De eerste post van Atlas roept bij mij de vraag op of Atlas misschien een oogje heeft op de jongen in kwestie. Dat zou de rest van de behandelde materie kunnen be"invloeden (ik krijg het trema niet goed) en zou daardoor bij nuttige reacties betrokken kunnen worden.
Hoi Fluctuat,
Wat ik ook voor stekeligs over jou heb geschreven, feit is dat je de boel vooruit schrijft.
Atlas schrijft bij herhaling dat het jochie voor hem een jonger broertje is. Dat hoeft sexuele belangstelling niet uit te sluiten. Als kind speelde ik doktertje met mijn jongere broertje en daarbij wilde ik altijd verder gaan dan hij. Maar ik vind het onvoldoende om aan de poten van Atlas' verhaal te gaan zagen. Hoor es, de waarheid is altijd complexer dan het verhaal. Of, om in de geest van mij allereerste post te blijven, de waarheid is altijd complexer dan het beeld. So what?
(ik krijg het trema niet goed)
Probeer dit eens: Diakritisch teken. De HTML code werkt op deze site en heeft het voordeel dat het platform-onafhankelijk is.
De eerste post van Atlas roept bij mij de vraag op of Atlas misschien een oogje heeft op de jongen in kwestie. Dat zou de rest van de behandelde materie kunnen be"invloeden (ik krijg het trema niet goed) en zou daardoor bij nuttige reacties betrokken kunnen worden.
of ik misschien en oogje heb op dit jochie ? ik weet niet waar mee je hier op doelt
maar Ik geloof dat jij je een beetje vergist in de relatie die ik heb met deze jongen.
Ik zie hem als en broertje.(al is hij dat biologisch gezien dus niet)
Op een website met de naam Pedofilie.nl is het toch niet zo gek dat iemand denkt dat je een jongen van 9 wel eens aantrekkelijk zou kunnen vinden
Je had ergens wel eens gezegd dat je zelf niet pedofiel bent dus voor mij was het duidelijk, maar voor iemand die jou niet vanaf het begin heeft gevolgd is dat niet zo duidelijk. Ik snap Fluctuats vraag dus wel.
Op een website met de naam Pedofilie.nl is het toch niet zo gek dat iemand denkt dat je een jongen van 9 wel eens aantrekkelijk zou kunnen vinden
Je had ergens wel eens gezegd dat je zelf niet pedofiel bent dus voor mij was het duidelijk, maar voor iemand die jou niet vanaf het begin heeft gevolgd is dat niet zo duidelijk. Ik snap Fluctuats vraag dus wel.
Dat klopt helemaal @jorge zou dan eigenlijk bij elk topic wat ik start moeten vermelden dat ik geen pedofiel ben.
Dacht ik nog aan bij het maken van dit topic maar vond het toen wat raar over komen omdat steeds te vermelden
Op een website met de naam Pedofilie.nl is het toch niet zo gek dat iemand denkt dat je een jongen van 9 wel eens aantrekkelijk zou kunnen vinden
Je had ergens wel eens gezegd dat je zelf niet pedofiel bent dus voor mij was het duidelijk, maar voor iemand die jou niet vanaf het begin heeft gevolgd is dat niet zo duidelijk. Ik snap Fluctuats vraag dus wel.
Dat klopt helemaal @jorge zou dan eigenlijk bij elk topic wat ik start moeten vermelden dat ik geen pedofiel ben.
Dacht ik nog aan bij het maken van dit topic maar vond het toen wat raar over komen omdat steeds te vermelden
Ja kijk, daar ging ik dus blijkbaar de mist in want ik was een tijdje afwezig op 't forum.
In dit geval was het handiger geweest om toch maar weer te vermelden dat je geen pedo bent (dat zeg ik ook steevast) want dan had ik toch anders gereageerd. Ook al komt het als raar bij je over als je steeds weer moet vermelden wat je niét bent. En dat is ook raar. Maarja. Het scheelt je soms gedoe maargoed dat kan ook weer makkelijk worden opgelost. Zie hier.
Excuus.
Maar het feit dat je verhaal zo gelezen kon worden als ik dat deed, blijft staan.
Zo ook het gegeven dat je als niet-pedo op een pedoforum gaat vragen hoe je om moet gaan met een kind en z'n ouders.
Daar kunnen vragen over gesteld worden.
En dat kan dan weer opgelost worden.
Voor mij -als herintreder- kan ik daar niet omheen.
@Albert: Zo jij al gepekelde reacties naar mij toe hebt geuit dan weet ik daar niets meer van.
Ik neem maar aan dat -als ze er waren- dat ze dan terecht waren want jij bent niet makkelijk op de kast te krijgen.
Overigens stelde ik enkel een vraag, ik was niet van zins om ergens poten onderweg te gaan zagen.
Het was best een logische vraag (met het oog op wat ik wist), Jorge zag dat en maakte er melding van.
Het is soms zo makkelijk om rotzooi te schoppen en soms moeilijk om dat weer op te lossen.
Jorge zag het en sprong in. Waarvoor dank want hij zag waar ik 'scheef' ging.
Los daarvan las ik in de beginpost en de posts van Atlas daarna precies wat ikzelf twintig jaar geleden dacht en soms zei. En ik weet nu aardig wat ik toen was en nu ben. Niet dat ik dan gelijk denk dat een ander die hetzelfde roept hetzelfde is als ik maar het is ook weer niet raar dat ik dat dan denk. Vandaar dat ik geen stelling deed maar een vraag stelde. Een gevoelige vraag, maarja, er was weinig meer aan te doen.
Voor wat betreft je link: damn wat een hi-tech gedoe! Meestal krijg ik (zelfs op m'n phone) de trema's en dergelijke daar waar ik ze hebben wil. Ook op andere fora. Hier niet en dat geeft niet, ik doe het er wel mee
(Thnx voor de link, ik heb 'm opgeslagen. Voor later
)
Op een website met de naam Pedofilie.nl is het toch niet zo gek dat iemand denkt dat je een jongen van 9 wel eens aantrekkelijk zou kunnen vinden
Je had ergens wel eens gezegd dat je zelf niet pedofiel bent dus voor mij was het duidelijk, maar voor iemand die jou niet vanaf het begin heeft gevolgd is dat niet zo duidelijk. Ik snap Fluctuats vraag dus wel.
Dat klopt helemaal @jorge zou dan eigenlijk bij elk topic wat ik start moeten vermelden dat ik geen pedofiel ben.
Dacht ik nog aan bij het maken van dit topic maar vond het toen wat raar over komen omdat steeds te vermelden
Ja kijk, daar ging ik dus blijkbaar de mist in want ik was een tijdje afwezig op 't forum.
In dit geval was het handiger geweest om toch maar weer te vermelden dat je geen pedo bent (dat zeg ik ook steevast) want dan had ik toch anders gereageerd. Ook al komt het als raar bij je over als je steeds weer moet vermelden wat je niét bent. En dat is ook raar. Maarja. Het scheelt je soms gedoe maargoed dat kan ook weer makkelijk worden opgelost. Zie hier.
Excuus.
Maar het feit dat je verhaal zo gelezen kon worden als ik dat deed, blijft staan.
Zo ook het gegeven dat je als niet-pedo op een pedoforum gaat vragen hoe je om moet gaan met een kind en z'n ouders.
Daar kunnen vragen over gesteld worden.
En dat kan dan weer opgelost worden.
Voor mij -als herintreder- kan ik daar niet omheen.
@Fluctuat nec mergitur
Ook van mij uit excuus ik reageerde wat overdreven
Ik ben hier lid geworden omdat vorige jaar 1 van me beste vrienden tegen me vertelde dat hij al jaren lang met pedofiele gevoelens loopt en hier nog al moeite mee had.HIj voelt zich aantrokken tot jongens van en jaar of 7 tot 14 met uitschieters naar beneden. Hij heeft zich nog nooit vergrepen aan kinderen. HIj heeft na lang denken het bij mij gestort omdat hij niemand anders vertrouwde en dacht dat ik er het meest positief tegen over zou staan. Dit heeft hij goed gedacht ik denk over heel veel dingen en stuk genuanceerder zo ook over dit onderwerp. De rest van de vrienden groep gaat het 100% zeker niet accepteren.(Die weten het dus ook niet.)Door dit forum en het uit de kast als pedofiel komen van deze maat ben ik er overigens nog genuanceerder over dit onderwerp gaan denken. Veder heb ik hier 2 topics gestart waar onder deze dit omdat hier en aantal hulpverleners lopen die misschien wel een klein beetje kunnen adviseren wat te doen met mijn probleem.Er zijn denk ik weinig plekken waar je deze vraag op internet neer kan gooien. Bijna iedereen zal meteen ze'n gal spuwen. Want vrijwel iedereen denk dat kinderen dit gedrag niet vertonen. Ik heb inmiddels ervaren dat dit dus wel anders is.
Heren toch, jullie laten me blozen! Eerst al die complimenten van Fluctuat, nu nog de stelling dat deze site de enige plaats is waar je dit onderwerp kan bespreken. Hoe complimenteus kan je zijn?!
Atlas: Jouw verhaal in een notendop zorgde ervoor dat ik mij ging afvragen of je de tips hebt gekregen die je hoopte te krijgen. Hoe is het nu? Kan je verder met de situatie? Zijn er vragen onbeantwoord gebleven die misschien nog eens aan de orde zouden kunnen komen? Het lijkt me te belangrijk om te laten liggen, en ik kan heel slecht tegen kinderen die zich niet gelukkig voelen. Dus als ik je hiermee kan helpen mag je me dat zeker vragen!
IK denk dat dit inderdaad 1 van de weinige plekken is waar dit onderwerp zo genuanceerd besproken kan worden.
We hebben natuurlijk nog martijn maar ik vind dat ze daar weer veel te ver gaan en dat je die site echt niet kan vergelijken met deze. Ben er trouwens nog nooit geweest(het forum dan) en wat mij betreft hoeft het ook niet.
De jongen waar het hier omgaat in van de week hier en avondje geweest.Voor het eerst heeft hij het seksueel overschrijdend gedrag niet vertoond
Ik ben daar dus ook niet meer over begonnen al houd het mij nu nog wel bezig.
Of hij gelukkig is heb zo mijn twijfels als hij steeds maar zegt dat ie niet naar huis wilt en bij mij wilt blijven en papa niet lief vind en of ik daar wil komen wonen.
Doet je dat wel tot denken zetten
Het doet je zeker tot denken zetten.
Ik zal maar gewoon zeggen dat ik in mijn werk deze situatie niet zelden tegenkom. Dat ik zie hoe een gezin in elkaar zit, hoeveel er mis gaat en wat de kinderen allemaal missen. Maar dat ik daar eigenlijk hooguit een tegenwicht aan kan bieden en geen substantiële veranderingen in kan aanbrengen. Ik heb wel eens overwogen om me eigen te maken met methodiek voor gezinstherapie, maar dat heb ik tot op heden nog niet gedaan.
Het zet je niet alleen tot denken, als ik voor mezelf spreek: het doet mij ook gewoon pijn. Ik kan er heel slecht tegen om te zien wat kinderen tekort komen. Ik kan daar echt slapeloze nachten van hebben. In mijn beroep moet je er dan een beetje tegen kunnen, maar ik kan niet een kind ongelukkig zien zijn in het gezin waar hij/zij elke dag is, en dan gewoon de deur achter me dicht doen, naar huis gaan en er niet meer aan denken. En het moment dat ik dat wel kan zoek ik trouwens ook ander werk, maar dat terzijde.
Atlas, zoiets gaat je door merg en been. Het is gewoon vreselijk om het te zien, maar het is ook vreselijk moeilijk om er iets echt aan te veranderen. Zeker als ouders elke vorm van hulp zien als aanval op hun manier van opvoeden en dus vermijden. Een bijdrage leveren aan wat het kind tekort komt is dan het beste wat je kan doen. Wees er maar trots op dat je dat kan, voor dat kind is het enorm belangrijk. En vind je eens ergens een gezinstherapeut, dan kan je misschien nog eens wat advies inwinnen.
Sterkte met de moeilijke momenten, maar vooral: Geniet van de mooie momenten die je samen beleeft en besef je hoe waardevol die zijn!
Heel goed dat de jongen geen grensoverschrijdend gedrag heeft vertoont. Misschien komt dat wel doordat jij jouw grenzen duidelijk hebt gemaakt. Een kleine troost misschien dat je hem via jouw kleine aandeel in de opvoeding toch nog wat goeds mee kan geven. Ik snap helemaal dat je je toch nog zorgen maakt.
Tegenwoordig mag je weinig meer zonder diploma's, maar kinderen maken mag nog steeds iedereen. Ik kom oorspronkelijk uit de zorg voor verstandelijk gehandicapten. Daar had je toen steeds de discussie of een verstandelijk gehandicapt stelletje recht had op kinderen. Een gruwelijk dilemma. Gevoelsmatig zeg je misschien: ja, waarom niet. Verstandelijk gezien weet je dat zo'n kind al geboren wordt met beperkte kansen en dat er bakken hulpverlening nodig zijn om dit allemaal in goede banen te leiden.
Atlas, ook uit deze hoek veel wijsheid en sterkte met de situatie!
Heel goed dat de jongen geen grensoverschrijdend gedrag heeft vertoont.
Ik hoop maar dat je dat niet in het algemeen bedoelt maar enkel toegespitst op de situatie die Atlas beschrijft.
Een misverstand is al gauw geboren.
@Atlas: thnx voor je reactie. Het is me door je uitleg over je situatie duidelijk dat je op duidelijkheid uitbent. Ik zal daar rekening mee houden.