hulpverlening
hulpverlening
—
16 september 2004, 09:52
terwijl ik deze site aan het bekijken was, zag ik veel negatieve reacties op de hulpverlening. mijn vraag is dan ook welke hulpverlening is er? wie heeft er al hulpverlening gehad of er naar gezocht? en wat is er fout aan? of juist goed?
dit vraag ik omdat ik zelf aan het studeren ben om in de hulpverlening te werken en ik juist wel iets positief wil neer zetten...
groetjes marieke
Hallo Marieke,
ik heb misschien ook wel een beetje geluk gehad, maar ik heb wel degelijk positieve ervaringen met de hulpverlening.
Wel heb ik ondervonden dat het erg moeilijk is om hulp te krijgen wanneer je nog nooit iets hebt gedaan/misdaan met je pedofiele gevoelens. De meeste hulpverlening voor pedofielen is toch gericht op daders en op dat terrein wordt er nog wel wat wetenschappelijk onderzoek verricht. Heel anders is het voor mensen die hun gevoelens niet in de praktijk (willen) brengen, maar die wel zijn vastgelopen in hun leven.
Daarom ben ik ook persoonlijk heel blij met je intentie om iets positiefs te willen neerzetten.
Sorry als ik voor jullie ga denken of open deuren intrap...
Maar misschien wil jouw hulpverlener wel de moeite nemen om eens van gedachten te wisselen met Marieke over haar vragen?
Ik neem niet aan dat hij 'gespecialiseerd' is in dit soort hulp of vragen, maar misschien heeft hij wel nuttige info die wij nooit zouden kunnen geven. Misschien kan hij zonder veel inspanning wat 'ruwe' info geven die Marieke en de haren graag zouden omvormen tot een goed verhaal, omdat (als) ze dat in hun studie kunnen inpassen...
dat zou ik inderdaad erg waarderen. ik weet niet of je mij een naam kunt geven ofzo? ik ben sowieso al blij met het andere mailtje. want ik literatuur kan je van alles vinden over hoe een behandeling eruit zou moeten zien. maar goed een eventuele behandeling of contact kan alleen plaats vinden als het aansluit en hiervoor heb ik jullie informatie hard nodig. zouden jullie hulp zoeken als dat via een soort gelijke site gaat als deze? dus anoniem eerst vertrouwen krijgen, anoniem over de problemen of gevoelens praten en dan samen kijken of wij ( de mensen die er zouden werken)iets kunnen aanbieden om jou verder te helpen? zo ja wat zouden jullie hulpvragen dan zijn? wat hebben jullie nodig?
alvast bedankt
groetjes marieke
ik weet niet of je mij een naam kunt geven ofzo?
(NB: Ik niet; dat laat ik aan dB over om al dan niet te doen. Hij kan evt. contact met me opnemen als hij ruggespraak wil houden, maar dat weet 'ie.)
zouden jullie hulp zoeken als dat via een soort gelijke site gaat als deze? dus anoniem eerst vertrouwen krijgen, anoniem over de problemen of gevoelens praten en dan samen kijken of wij ( de mensen die er zouden werken)iets kunnen aanbieden om jou verder te helpen? zo ja wat zouden jullie hulpvragen dan zijn? wat hebben jullie nodig?
Dit is een enorm interessante vraag. Aangezien er een redelijk aantal mensen lijkt te zijn dat met hun pedofiele gevoelens in de knoop zit, zou je toch denken dat er mensen met een of ander soort 'hulpvraag' zitten. Of dat iemand hier een idee over heeft.
Ik ben zeker geinteresseerd om eventueel mee te helpen (of intermediair te zijn) als dat zou helpen.
Ik heb op het moment aanzienlijk minder uren in een dag dan dat ik eigenlijk wil
maar ik zal kijken wat ik kan doen en contact opnemen met Roderik, dan komt het wel goed.
op school heb ik het er over gehad met de ideeen waar jullie mee kwamen. ik ben het er volledig mee eens dat een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft. ons nieuwe idee was dan ook om wel een site op te richten. waar mensen inderaad anoniem contact kunnen op nemen met de mensen die er zouden werken (wij maken een voorstel, geven ideeen aan een extern deskundige, we krijgen helaas geen uren en tijd om het zelf echt op te zetten) om ten eerste gewoon hun verhaal te vertellen, vertrouwen te krijgen in de mensen die er werken, samen te kijken welke "hulpvraag" er ligt als die er zou zijn. en als die dan is vast gesteld samen met hem te kijken welke hulp er allemaal in zijn omgeving is. zoals therapieen, praatgroepen, speciale psychiaters enz. een soort indicatieorgaan dus, zoals riaggs en bureau jeugszorg alleen dan minder breed en speciaal gericht op mensen die worstelen met seksele gevoelens voor mensen die aanzienlijk jonger zijn, of relaties die eigenlijk niet toegestaan zijn zoals broer-zus relatie. even extra voor de duidelijkheid, het gaat dan dus over mensen die er zelf last van hebben op een of anders manier. het contact moet van de "hulpvrager" zelf komen en de hulpvrager moet zelf ook blijven komen. het is dus helemaal vrijwillig en ten behoefte van wat die persoon denkt nodig te hebben...
hoe klinkt dit? is het een goed of waardeloos idee? aan of opmerkingen zijn van harte welkom!
groetjes marieke
een ieder een eigen hulpvraag heeft en daardoor ook andere hulp nodig heeft.
Zoals een openstaande samenleving, waardoor je "hulp" eigenlijk alleen maar bestaat uit aardige vrienden tegen wie je open kan zijn (wanneer je dat zou willen)
Ja, ik dacht..."voordat ze nou denkt dat we hier met z'n allen staan te gillen om professionele hulp". Ik zie niemand anders 't namelijk zeggen
Ik denkt dat het een grote fout is om te denken dat je de gevolgen van een angstige/intolerante maatschappij kan opvangen met de psychiatrie. Deze zou veel meer kunnen helpen door de maatschappij correct te gaan voorlichten over pedofilie, inplaats van zich als een toevluchtsoord voor de "verstotenen" ervan op te stellen.
Niet dat dat gebeurt. Want het opnemen voor een ander is misschien nog gevaarlijker als het opnemen voor jezelf. En men wil niet z'n baan kwijt raken. Al helemaal niet sinds de TBS discussie recentelijk weer eens is aangewakkerd. (let wel: voor de average-citizen zijn wij, pedofielen, hetzelfde als die TBS'er die niet van verlof terug kwam en vervolgens een meisje misbruikte)
Hoi Yogi,
Het is waar dat niet iedere pedo staat te springen om hulp, maar er zullen zeker wel liefhebbers zijn lijkt me, en jonge pedo's die net achter hun geaardheid komen kunnen veel baat hebben bij het soort hulpverlening dat Marieke voorstelt.
Ik ben het ook met je eens dat het beter is om het probleem bij de wortel aan te pakken dan om symptomen te gaan bestrijden, maar de volkswoede tegen "pedofilie" opheffen is iets dat voorlopig gewoonweg niet gaat lukken. En zolang de situatie is zoals 't nu is, kunnen we weinig anders dan erkennen dat er mensen zijn die gebaat zouden zijn bij de hulpverlening die Marieke voorstelt.
Aan Marieke wil ik kwijt dat ik achter haar idee sta en dat ik haar daar ook wel bij wil helpen als ze dat op prijs stelt. Ik denk dat ik goede input kan geven vanuit mijn ervaring en kennis. Wanneer de site echt van start gaat is het misschien wel een goed idee is om op Pedofilie.nl een hoekje in te richten als satelliet van de nieuwe site.
Ik ben zelf net een paar weken 20 en heb mezelf 't kaartje "pedofiel" gegeven toen ik ongeveer 16 was. Ik heb 't er ook in het begin NIET makkelijk mee gehad om het te accepteren.
Wat ik eigenlijk probeerde duidelijk te maken is dat er een tussenweg moet komen. Ok, ik zie ze ook voorlopig niet op scholen uitleggen dat pedofilie net zo "okay" is als homo zijn. Maar het zou al enorm veel schelen als er een standaard folder over het onderwerp zou worden uitgegeven door de Rutger/NISSO Groep bijvoorbeeld (en dan uiteraard ook anoniem van hun website te downloaden).
Hulp door voorlichting
Natuurlijk zou beter toegankelijkere hulpverlening helpen. Ik heb zelf ook een jaar terug een paar keer een praatje met een psycholoog gehad. Maar ik ben vrij bang dat hulpverlening al snel in een soort opvang voor "outcasts" verandert, en daardoor normale deelname aan de maatschappij ontmoedigt......wat maatschappelijke acceptatie van pedofilie NOG verder weg brengt dan het al is.
Hoi YogiBear,
ik ben met je eens dat hulpverlening niet in een soort opvang voor "outcasts" moet veranderen. Dat is voor helemaal niemand goed lijkt me.
Belangrijk onderdeel van die hulpverlening zou volgens mij dan ook moeten zijn:
"Hoe leef ik in de huidige maatschappij met mijn pedofiele gevoelens?"
Dat kan je niet leren door iemand voorgoed buiten de maatschappij te plaatsen. Voorlichting en informatie zijn daarbij erg belangrijk, maar misschien niet voor iedereen genoeg.
hoi
leuk al die reacties. even wat vooroordelen weg helpen. ik zeg zeker niet dat iedere pedofiel hulp nodig heeft of zal zoeken, daarom de vrijwillige basis.... daarnaast is het juist niet voor outcasts. de hulp zal dan anoniem zijn, dus niemand die weet dat je hem krijgt. je kan dan juist over je gevoelens praten en erkenning krijgen voor de persoon die je bent, zodat je je misschien juist beter in de maatschappij kan voegen. ja je hebt gelijk de maatschappij zou ook gedeeltelijk moeten veranderen, maar denk niet dat dan snel gaat gebeuren. daarom is deze hulp individueel gericht. wat heb jij nu nodig om in deze maatschappij je beter thuis te voelen. daarnaast kun je dus over je gevoelens praten en zo alles zelf een plek geven. misschien heb ik het nu niet over jou of tegen iemand van deze site. maar er zijn pedofilen die seksueel misbruiken. misschien als deze mensen eerder over hun gevoelens hadden kunnen praten, ergens terecht hadden gekunt dat dit niet gebeurd was. ik merk op deze site dat niemand ooit een kind zou willen beschadigen. door seksueel misbruiken of seksueel contact te hebben kan dit wel gebeuren. juist doordat pedofilen met de nek worden aangekeken komen ze nog meer in een isolement waardoor het contact met een minderjarige nog beter kan voelen, het is misschien het enige contact. dan kan je uit zo'n contact alle troost halen waardoor grenzen misschien wel vervagen en seksueel misbruik of contact dichter bij komt kijken. dit is natuurlijk gevaarlijk vanwege het beschadigen van de kinderen. stel zo'n site zou aanslaan en hierdoor zal het seksueel misbruik van pedofielen naar beneden gaan, dan gaat de maatschappij zich ook positieve opstellen omdat het woordje pedofiel dan niet elke keer in een negatief dag licht komt te staan. ja ik weet dan ik nu erg positief kijk en dat het misschien niet zal aanslaan... maar ik denk dat het het proberen waard is...
marieke
Hoi Marieke,
Je visie klopt denk ik; pedofielen die zich schuldig maken aan seksueel misbruik zullen zich op deze website niet zo snel melden. Ik denk dat de generatie der internettende pedofiel een hele nieuwe groep in de samenleving is. Je ziet sinds een jaar of vier de diverse forums zoals het jongensforum, boylover.net enzovoort als paddestoelen uit de grond schieten, en daarnaast bestaan er al wat langer de diverse persoonlijke websites van pedofielen die hun verhaal willen delen met andere pedofielen, of die graag foto's delen met anderen. Kijk maar eens rond op Boylinks of in onze eigen links, je komt er van alles tegen. De mensen hier achter leren elkaar steeds meer kennen, en vormen samen een soort van gemeenschap, die hoofdzakelijk communiceert via het internet, met mensen die van elkaar leren hoe zij met hun gevoelens moeten omgaan, wat de risico's kunnen zijn enzovoort.
Deze hele gemeenschap zorgt er voor dat pedofielen zich niet meer eenzaam en alleen hoeven te voelen, dat ze contacten op kunnen bouwen en daarin toch een stukje erkenning vinden van hun identiteit (want volgens mij ligt daarin de kern van het probleem, erkenning van de identiteit van pedofielen). Het heeft ook een nadeel, doordat mensen die hierin voor het eerst dat stukje erkenning vinden eigenlijk die erkenning alleen vinden bij mensen die ze verder relatief vreemd zijn. Bij mensen die echt dichtbij staan, zoals de buurman, familie, schoolvrienden, collega's, mist dat stukje erkenning. Dit wekt een gevoel op van twee separate werelden, met allebei een gebrek; bij de een een gebrek aan erkenning, bij de ander een gebrek aan echt nabije contacten. Voor de schizofrene pedofiel misschien ideaal, maar voor de meesten toch echt een probleem. Uiteindelijk leren velen gewoon een aantal 'gevoelsgenoten' goed kennen, zodat daar ook het broodnodige stukje nabijheid kan worden gevonden, en aan de andere kant vinden velen ook wel een stukje respect bij familie en vrienden wanneer die op de hoogte gesteld worden. Het probleem lost zichzelf dus in veel gevallen op.
Het risico is dat groepjes binnen de voornoemde gemeenschap een mini-cultuurtje creëren, waarbinnen hele andere grenzen gelden dan in de samenleving als geheel. Dit hoeft niet per sé een probleem te zijn, maar dat kan het wel worden, en dan krijg je dus in het ergste geval de beruchte pedofielennetwerken met hun sexreizen en kinderpornocollecties. Zelf heb ik geen idee hoe je dit risico zou kunnen inperken, anders dan door goede voorlichting, veel discussie zoals op deze site en duidelijke wetgeving. Misschien kun je er binnen je plannen iets mee...
Verder lijkt het me noodzakelijk om juist pedofielen te bereiken die nog niet bekend zijn met de gemeenschap die door het internet gevormd is. Dat impliceert dat het nodig is om ook via andere kanalen dan het internet te proberen die mensen te bereiken. Ik denk bijvoorbeeld aan interviews in actualiteitenprogramma's op televisie en radio.
Heb je verder al plannen voor invulling van de hulpverlening?
zouden jullie hulp zoeken als dat via een soort gelijke site gaat als deze? dus anoniem eerst vertrouwen krijgen, anoniem over de problemen of gevoelens praten en dan samen kijken of wij ( de mensen die er zouden werken)iets kunnen aanbieden om jou verder te helpen? zo ja wat zouden jullie hulpvragen dan zijn? wat hebben jullie nodig?
Wat specifiek nodig is verschilt wel van persoon tot persoon denk ik.
Wat ik nodig had was echt contact met iemand. Ik heb me al van kleins af aan zo verschrikkelijk eenzaam gevoeld doordat ik me "anders" voelde en ik had het idee dat niemand me zou accepteren als ze "het" zouden komen te weten. Ik heb nooit zo zeer problemen gehad dat ik zelf mijn gevoelens als "slecht" zag, noch heb ik ooit behoefte gehad om de grenzen van de wet op te zoeken (waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat ik het er mee eens ben hoe de wet nu is, maar dat is iets anders). Maar wel gefrustreerd en dat richtte ik op mijzelf.
Zoals de psoof eerder al opmerkte denk ik ook dat er vooral ook meer hulp moet komen voor jonge pedofielen, mij had in ieder geval zo erg veel leed bespaard kunnen blijven
Of ik hulp zou zoeken via internet/een site zoals deze:
Een voordeel is dat het eerste contact anoniem kan gaan en dat maakt de drempel lager. Een nadeel is dat contact via internet maar een armzalig medium is in een bepaald opzicht: je mist alle non-verbale communicatie die, als je psychologen mag geloven, normaal voor zo'n 80% deel uitmaakt van van communicatie "in real life". Ik denk dat er dus wel wat verschillende kanten aanzitten.
Sorry voor alle eventuele taalfouten en slechtlopende zinnen, ik had weinig tijd
Hoi Marieke,
Er is op het gebied van pedofilie wetenschappelijk nog te weinig bekend. Het meeste onderzoek dat is gedaan is gerelateerd aan pedoseksuele delinquentie. Het grootste deel van de pedoseksuele delicten wordt echter niet gepleegd door mensen met pedofiele gevoelens en niet alle pedofielen plegen seksuele delicten. Cijfers en onderzoeksresultaten worden dus nogal vaak door elkaar gehaald, met name in de media maar ook binnen de ‘hulp’-verlening. Onwetendheid is dus de grootste oorzaak voor de negatieve klank bij het woord pedofilie.
Wat hebben pedofielen aan hulp nodig? Pedofilie is geen ziekte of stoornis, maar een geaardheid. Eigenlijk heeft een pedofiel primair geen hulp nodig, want ze hoeven immers nergens van genezen te worden. Veel pedofielen hebben in eerste aanleg zelf geen last van hun gevoelens, maar het probleem begint pas bij de geven van invulling en uiting aan deze gevoelens binnen de huidige maatschappij. Pedofielen hebben van Onze Lieve Heer nou niet bepaald de makkelijkste eigenschap meegekregen en zullen deze eigenschap toch positief moeten toepassen.
De eerste fout die slechte ‘hulp’verlening kan maken is pedofilie te beschouwen als een ziekte of stoornis. De tweede fout die gemaakt kan worden is de gedachte dat pedofiele gevoelens het beste onderdrukt kunnen worden, desnoods met medicijnen (chemische castratie). De derde fout die gemaakt kan worden is zeggen dat pedofielen zo ver mogelijk van kinderen vandaan moeten blijven.
Echte hulpverlening begint met respect voor de persoon die hulp zoekt. Een pedofiel is niet achterlijk of geestelijk gestoord en heeft in beginsel geen perversiteiten. Seksualiteit is een (belangrijk) onderdeel van pedofilie, maar niet de hoofdzaak. Een pedofiel dient zelf te kunnen bepalen welke waarde deze geaardheid heeft binnen het totaal van zijn/haar leven. Pedofilie kan bij iemand zowel een exclusieve, een primaire, als een secundaire geaardheid zijn. Iemand kan de wens hebben om minimale uiting te geven pedofiele gevoelens, terwijl een ander de wens heeft om pedofiele gevoelens maximale invulling te geven. Hulp is dus afhankelijk van de hulpvraag en mag dus niet worden opgelegd, ook niet wanneer iemand toch in een delictsituatie is terechtgekomen. In dit laatste geval bestaat hulpverlening namelijk uit het voorkomen van een volgend delict en is hulp niet het uitbannen van pedofiele gevoelens.
Hulpverlening is dus meer gebaseerd op respect, acceptatie en waardering. Iedereen kan dit soort ‘hulp’ geven en je hoeft hier als ‘hulp’verlener echt nie voor gestudeerd te hebben om dit te kunnen, toch.
Groeten,
Psoof
Om maar weer eens wat leven in de brouwerij te brengen! Ik ben pedo! Hoezo heb ik de hulpverlening nodig? Dussoh, ik hoef er ook niet over te klagen! Zij..die hulp nodig hebben moeten eerst een zorgen dat ze met zichzelf in het reine komen! Hulpverlening is nodig voor de gefrustreerde pedo's! Pedo's die weten wat ze willen en het ook doen, zal je niet tegen komen..
Groet
Peter
Wat hoop je eigenlijk te bereiken met posts als deze?
Voor mij komen ze in ieder geval over als niets anders dan een zielige manier om jezelf in de belangstelling te zetten. Of geloof je nu werkelijk dat je op deze manier een zinnig gesprek op gang kan brengen?
Persoonlijk vind ik het wel eens leuk om de advocaat van de duivel te spelen, maar als dat je doel is doe het dan op zijn minst op een intelligente manier, want de meeste van je post zijn gespeend van enige intelligentie.
oke, deze volg ik niet helemaal...
ik zag nu voor het eerst titel staan onder mijn stukje... reageren jullie nu op elkaar of op mij?
en waarom staat deze tekst niet gewoon uitgeschreven op het forum?
ik wacht even deze reactie af voordat ik eventueel reageer op deze berichten...
groetjes marieke
Beste Marieke,
de verschillende berichtjes vormen een boomstructuur, wat je kan zien aan het inspringen van de tekst. Als je onderaan de pagina bij de instellingen kiest voor "geneste lijst" dan kan je dit allemaal duidelijk zien
Zo is het berichtje "Leef jij hier voor?" van Seeking een reactie op "Om maar weer eens wat leven" van een anoniem die weer op jouw eerste berichtje "Hulpverlening".
ha ha oke
dit is toch wel erg ingewikkeld voor mij hoor.... maar goed als ik het goed begrijp en je geeft anoniem een onzinnig antwoord dan krijg je maar een regeltje ipv je hele verhaal...
dan nog maar meteen een vraag... waarom hoef ik mij nooit meer aan te melden? doet hij vanzelf? hoe kan dit?
Zo ingewikkeld is het niet. Als een bericht niet standaard uitgeklapt staat dan kun je er van uit gaan dat je niks mist als je het niet leest. De enige regel die zichtbaar is dan, is de titel van je post en wie de post gemaakt heeft.
Op je vraag waarom je nooit meer hoeft in te loggen kan ik het volgende antwoorden: waarschijnlijk vergeet je jezelf uit te loggen op het moment dat je de site verlaat. Als je inlogt komt er namelijk een klein bestandje op je computer te staan, en iedere keer als je naar een pagina op de site gaat wordt er gekeken of dat bestandje er staat (zodat de site weet dat je ingelogd bent). Als je niet uitlogt (door links in het menu op Log uit te klikken), dan wordt dat bestandje niet verwijderd, en ben je voor de site dus de volgende keer al ingelogd en hoef je dat niet opnieuw te doen. Kan verder geen kwaad, tenzij er andere mensen aan dezelfde computer werken en je niet wilt dat die namens jou de site kunnen bezoeken.
dit is toch wel erg ingewikkeld voor mij hoor.... maar goed als ik het goed begrijp en je geeft anoniem een onzinnig antwoord dan krijg je maar een regeltje ipv je hele verhaal...
Dat klopt, en is een mooie samenvatting van het geheel. Ik geef toe dat het geheel niet duidelijk is, en *kuch* 'iemand' moet de website software eens onder handen nemen. Ooit.
Waarom je je niet meer hoeft aan te melden heeft Tim uitgelegd, maar ik heb het ook wat completer/technischer verwoord in een nieuw onderwerp, als je daarin geinteresseerd bent. (Dit was nog achterstallige documentatie die toch nodig was, wat mij betreft.)
Maak je geen zorgen Marieke. Zoals db al aangaf was mijn post geen reactie op jouw oorspronkelijke post maar op de 'om maar weer eens wat leven ...' van anoniem (Peter) die kampt met een chronisch gebrek aan zelfkennis en menselijk inzicht.
Seeking
Hoi Marieke,
Een aantal van de mensen die al van het begin af aan erg betrokken bij de site zijn, inclusief het team, heeft de mogelijkheid om alle reacties te beoordelen, dwz een score te geven van -3 tot +3 of zo meen ik. Elke reactie begint met -1 voor anonieme reacties en met +1 voor reacties van geregistreerde gebruikers. Bijdragen die een negatieve score hebben zijn standaard niet zichtbaar in de lijst. Op die manier kunnen de verschillende frequente gebruikers selecteren welke reacties de moeite van het lezen waard zijn. Eigenlijk worden alleen reacties op de man in plaats van het onderwerp en totale onzin negatief beoordeeld, dus je kunt er veilig vanuit gaan dat je niets mist als je dat niet leest.
Zij..die hulp nodig hebben moeten eerst een zorgen dat ze met zichzelf in het reine komen!
Hilarisch, deze qoute. Gelukkig zijn er nog mensen die de clown uithangen.
Verder ben ik het helemaal eens met de post hier, hoor. De zon komt op in het oosten, gras is groen, en pedo's die al met zichzelf in het reine zijn hebben geen hulp nodig. Is helemaal waar. Niemand heeft hier in deze thread iets anders beweerd.
Waarom jij die drang voelt om een kritisch tegengeluid te laten horen, is me vaak een raadsel. Omdat dat 'iets' waartegen je ageert, heel vaak alleen in jouw hoofd bestaat. Jij denkt dat mensen een bepaalde mening hebben, maar die mening fantaseer je zelf bij elkaar, omdat je gewoon te slecht bent in werkelijk begrijpen wat iemand zegt of schrijft.
Maargoed, Als jij volhardt in de dorpsgek uithangen... Ik kan je niet tegenhouden.
Zij..die hulp nodig hebben moeten eerst een zorgen dat ze met zichzelf in het reine komen!
Welnee, zij die niet met zichzelf in het reine zijn, kunnen (misschien) wat hulp gebruiken om dat te komen!
dus niet, zelfreiniging begint vanuit jezelf..en hulp..gnagnagna..laat me niet lachen
Peter
Prima, het begint vanuit jezelf en je moet het trouwens ook zelf doen. Maar ik heb nog helemaal geen reden gehoord waarom jij denkt dat sommige mensen daarbij geen hulp zouden kunnen gebruiken.
Jammer dat er niet meer reacties zijn gekomen dan deze op dit onderwerp. Aan de andere kant, als mensen geen hulpverlening nodig hebben, prima natuurlijk.
Toch, even voortbordurend op hulpverlening, heb ik een jaar na dato ook een vraag hieromtrent: zijn er bezoekers van deze site die psychologische hulp hebben gezocht?
Ik vraag me namelijk af in hoeverre hulpzoekende pedofielen het idee hebben objectief gehoord te worden door getrainde professionals. Of zijn fora wat dat betreft de beste plekken om erkenning te vinden? Dat zou in mijn ogen niet voor de hulpverlening spreken.
mvg
Ca
En toch ben ik bang dat het inderdaad correct is.
Ik had hier eerst een heel lang (nog veel langer dus
verhaal gepland, maar ik ben bang dat het voor velen dan een te ingewikkeld en verwarrend verhaal wordt of gewoon te veel tekst.
Verhaaltjes-tijd
Stel je voor: Een jongen op de middelbare school (de plaats waar toch dit soort dingen serieus beginnen te spelen meestal). Beetje verlegen typje. Niet zo veel vrienden, maar genoeg om 'er bij te horen' zeg maar.
Drie situaties:
1) Hij valt op een meisje in z'n klas
2) Hij valt op een jongen in z'n klas
3) Hij zit zelf in 6 VWO en valt op iemand uit de brugklas
In situatie 1 heeft hij erge pech en wordt hij afgewezen. Pijnlijk, maar ja, het kan gebeuren. Z'n vrienden steunen hem en na een paar maanden komt hij een ander meisje tegen waarbij het wel wederzijds klikt.
In situatie 2 heeft hij evenmin geluk. De jongen blijkt geen homo te zijn of vindt hem gewoon niet leuk. Z'n vrienden wisten nog niet dat hij homo was. De helft van hen vindt het ok, de andere helft weet niet helemaal hoe ze er mee om moeten gaan en zien hem nauwelijks meer of vermijden hem zelfs aktief.
In situatie 3 probeert hij het niet eens. Z'n vrienden zouden hem dumpen, mensen zouden hem uitmaken voor pedofiel en hij zou de rest van z'n tijd daar gepest en zelfs in elkaar geslagen worden. De persoon waar hij op valt wordt dan ook gepest en gaat hem vermijden of belachelijk maken om te vermijden dat hij/zij verder gepest wordt.
Al deze situaties kunnen natuurlijk ook heel anders lopen, maar het zijn volgens mij vrij reele mogelijkheden.
Om even terug te komen op jouw punt over hulpverlening. De huidige hulpverlening is gebouwd rond het feit dat er misbruik plaats vindt. Een volwassene heeft (gedwongen) seks met een kind, wordt opgepakt, zit een tijd vast en krijgt daar behandeling om herhaling te voorkomen.
Waar geen rekening mee wordt gehouden is de jongen in situatie 3: Iemand die, in de huidige samenleving waar veel angst voor seksueel misbruik heerst, verliefd wordt op kinderen en met die gevoelens eigenlijk niets kan of durft. De jongen die van te voren eigenlijk al weet dat hij afgewezen gaat worden. Niet alleen door het kind, maar ook door de omgeving, vrienden en familie.
Trouwens, de mensen die gaan zeggen dat situatie 3 helemaal anders is en hier verder niets mee te maken heeft wil ik graag vragen om uit te leggen wat voor situaties zij dan aan zaten te denken.
En nou zijn er natuurlijk een heleboel andere situaties mogelijk, mensen die niet in dit verhaal passen, die dingen heel anders aanpakken, etcetera. Maar ik denk dat een grote groep mensen hier wel redelijk in kan passen.
Nou ja, zoals gezegd, ik had hier aanvankelijk nog meer gepland, maar wacht eerst maar even mogelijke reacties af. Besides, als ik alles ga typen kan'k net zo goed eerst een ISBN nummer aanvragen
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Een paar jaar geleden bevond ik me in situatie drie. Dus het lijkt me inderdaad een vrij realistische voorstelling. En ik ben inderdaad bang dat er geen hulpverlening bestaat voor die gevallen. Maar ik betwijfel eerlijk gezegd ook of die zo hard nodig is, want volgens mij kun je prima leven met alleen wat steun van echte vrienden waar je mee kunt praten. Ik bedoel; we hoeven toch niet meteen naar de psycholoog?
Ik ben inderdaad ook van mening dat een vriendenkring stukken beter werkt dan een psycholoog. Het is soms alleen moeilijk om vrienden te vinden waar je er mee over kunt praten. Daarom vindt ik dingen als BLnet en JF zo belangrijk. Daar zitten mensen met dezelfde problemen en ik heb redelijk wat hechte vriendschappen overgehouden aan m'n participatie op beide fora.
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
De reden dat ik deze vraag stelde komt vanuit professionele interesse. Eigenlijk kan ik mezelf alleen maar herhalen wat betreft de reactie dat we niet direct met problemen naar de psycholoog moeten rennen. Lang leve zelfredzaamheid en fijne vriendenkringen, daar ben ik het van harte me eens. Prettig ook dat jij, Jilles, goede vriendschappen hebt overgehouden aan lotgenotencontact.
Ik vroeg me slechts af of mensen ervaring hebben met bevooroordeelde hulpverlening, simpel en alleen omdat het onderwerp niet het meest gemakkelijke is. Misschien ook voor hulpverleners niet. Then again, gold dat vroeger voor homoseksualiteit ook niet? Inmiddels is homoseksuele geaardheid een onderwerp waar je mee bij de psycholoog kunt aankloppen.
Hoe dan ook. Ik was benieuwd naar ervaringen en wil en kan natuurlijk niets zeggen over de hulpverlening in het algemeen. Bedankt voor jullie reacties iig.
Vg,
Ca
Ik heb enkele jaren geleden wel beperkte ervaring gehad met hulpverlening. Niet zozeer rechtstreeks omwille van mijn pedofiel zijn, wel omwille van zaken die daar onrechtstreeks met te maken hadden. Ik was toen behoorlijk eenzaam (omwille van mijn pedofiele gevoelens) en zat in de knoop met het feit dat ik met niemand over mijn pedofiele gevoelens kon praten. (Ik kende toen nog geen gevoelsgenoten en durfde nog niemand over mijn gevoelens vertellen.)
Ik zocht geen hulp omdat ik mezelf 'slecht' vond of omdat ik hoopte van mijn gevoelens af te geraken.
De hulpverlener die ik verteld heb over mijn pedofiele gevoelens reageerde helemaal niet negatief. Ze wees mijn gevoelens niet af, probeerde me niet te genezen, ... Het was dan ook het type hulpverlening (en een hulpverlenende instantie) waar luisteren centraal stond. Hoewel ik niet kan zeggen dat deze hulpverlening een wereld van verschil heeft gemaakt voor mij (uiteindelijk kan men vaak enkel zichzelf helpen, al dan niet met de nodige ondersteuning) was mijn ervaring wel positief. Het feit dat ik voor het eerst iemand in vertrouwen kon nemen over mijn gevoelens (zonder afgewezen te worden) was heel belangrijk voor me.
Hoewel ik het niet kan aantonen vermoed ik dat men eerder met afwijzende reacties zal krijgen van psychiaters dan van andere hulpverleners. Omdat psychiaters in de eerste plaats artsen zijn denken ze nog heel sterk in ziektebeelden, medicatie, genezing, ... En omdat ik er van overtuigd ben dat echte pedofiele gevoelens niet te genezen zijn moet een goede behandeling werken aan aanvaarding, leren omgaan met deze gevoelens, ...
Volgens mij zou het erg nuttig kunnen zijn als hulpverleners die geconfronteerd worden met pedofielen (en dit buiten een justitioneel kader) deze kunnen doorverwijzen naar mensen met pedofiele gevoelens die er in geslaagd zijn een tevreden en stabiel leven uit te bouwen. Hoe dat concreet te verwezenlijken is natuurlijk weer een andere vraag.
Hallo allemaal
Een vriend van mij heeft een serieus probleem. Hij heeft nl. de "verkeerde geaardheid", of maw hij valt op kinderen. Hij heeft nooit iets met kinderen gedaan, behalve verliefd worden op kinderen.
Het probleem zit hem hier... ooit heeft hij in vertrouwen tegen zijn psycholoog verteld dat hij op kinderen jonger dan 13 jaar valt. Die heeft dat doorverteld aan de politie. Zijn vader, die een beetje psychopatisch is, wist er ook van, en is naar de poltie geweest om hem aan te geven voor onder andere slagen en verwonding, maar ook pedofilie. Hoewel het omgekeerd is, mijn vriend werd regelmatig bont en blauw geslagen door zijn pa. Nog later schafte mijn vriend internet aan, en hij begon zich ook in de chatwereld te wagen. De eerste die hem toevoegde, was een Duitser, die zei dat hij iets interessants had, en of mijn vriend eens wou kijken. Ok das goed, en wat stuurde die gast? Twee foto's met kinderporno. Het waren niet eens foto's naar mijn vriend zijn smaak, de foto's waren iets té denk ik... De volgende dag was zijn huis overhoop gehaald. Wat was er gebeurd? In Belgie is "uitlokken" verboden, maw ze mogen hier niet iemand uitlokken tot pedofiele dingen. Dus hebben ze iemand in Duitsland ingehuurd, die ervoor zorgde dat mijn vriend via internet foto's van naakte kinderen aanvaardde. Alles is aangeslagen, en mijn vriend staat nu zes jaar later nog steeds machteloos. Intussen hebben ze hem ook al beschuldigd van het maken van kinderporno, het opzetten van een kinderporno netwerk, verkopen tot zelfs het samenwerken met Dutroux toe! Maar... hij is nog steeds niet beschuldigd van kindermishandeling. Is het maken van kinderporno niet hetzelfde als kindermishandeling?
IN elk geval werd mijn vriend verplicht om op "therapie" te gaan. Wat gebeurde er in die therapie? Eerst werd hij gedwongen om NIET aan sex te denken, aan sex denken was verboden. Daarna MOEST hij Playboy lezen en porno films met volwassenen bekijken. Het was de bedoeling dat hij hierdoor een 'normale' sexuele voorkeur zou ontwikkelen. Mijn vriend heeft daar eerder een trauma opgelopen dan dat hij geholpen werd. Hij kreeg een zenuwinzinking door deze therapie, die nochtans doorging in het éninge centrum in Belgie dat "gespecialiseerd" was in therapie voor pedofielen. Hij is ook gestopt met de therapie, wat nadien door het gerecht werd bekeken als "het niet geholpen willen worden" en ze besloten "dat hij preventief opgesloten moest worden". Mijn vriend heeft nog steeds geen pedofiele daden gesteld in die aard van kinderen aanraken. Maar hij wordt nu al beschuldigd van daden die hij in de toekomst zou kunnen stellen, en men heeft hem reeds "preventief" een gevangenisstraf van 10 jaar opgelegd. Tot nu toe zit hij nog niet in de gevangenis, hij is verplicht om begeleiding te volgen. Tot voor twee jaar geleden liep hij fulltime voor gerecht om alles in orde te hebben, toen evalueerden ze hem eens positief en was dat allemaal niet meer nodig. Hij deed braaf alles wat hem werd gezegd, hij bleef uit de buurt van kinderen toen dat van hem geëist werd... Hij had een goede psychiater die hem goed begeleidde en het ging goed. Mijn vriend startte dus ook zijn eigen zaak, die nu al zo'n twee jaar draait. Maar vorige zomer is zijn psych er plots mee gestopt, mijn vriend mega depri natuurlijk omdat hij geen psych meer had. Zat plots zonder. En het gerecht begon ook moeilijk te doen, als hij geen psychol had binnen een drie tal maand dan zou hij opgesloten worden. Mijn vriend heeft kei hard gezocht naar een psych, maar élke psych die hij aanbracht, werd afgewezen door de commissie. Gevolg, zijn zoektermijn is afgelopen, en nog stééds geen pscyh. Nu beweert die commisise dat mijn vriend geen moeite genoeg doet om een psych te vinden. Mijn vriend heeft de afgelopen week in agst gezeten, de commissie meost beslissen of hij begeleiding zou krijgen, of alsnog de bak zou invliegen voor tien jaar. De commissie besloot voor begeleiding, waardoor hij nu elke twee weken moet voorkomen voor de comissie. Maar die commissie is echt niet voor de poes, mijn vriend wordt daar psychologisch ziek van. Hij wordt gedwongen om feiten te bekennen die hij niet gepleegd heeft. Hij moet bekennen dat hij een in een pedofilienetwerk zit, dat hij kinderporno heeft aangemaakt, tot zelfs dat hij met Dutroux samenwerkte. Het lijkt wel de inquisitie of de Gestapo wel! Getuigen mogen er niet ééns binnen! Mijn vriend heeft al enkele mensen willen meebrengen die voor hem kunnen getuigen, die werden gewoon niet binnengelaten. Elke keer moet hij alleen een kruisverhoor ondergaan, en feiten bekennen die hij niet gepleegd heeft. Mijn vriend zit nu met zelfmoord gedachten, omdat hij het psychologisch niet aankan, om élke twee weken voor de commisie te verschijnen. Hij wordt daar écht ziek van... en er is niemand die hem kan helpen. Hij kan niet naar de politie met zijn verhaal, want die commissie werkt met de politie. Hij kan ook niet naar het gerecht want die commissie werkt voor het gerecht. Hij ziet het echt niet meer zitten, en heeft ook de kracht niet meer om terug te vechten. Het liefst zou hij de hele commissie uitmoorden of zelfmoord plegen.
Ik heb zelf het vermoeden, dat die commissie (en mss ook nog anderen) dingen probeert in de schoenen van mijn vriend te schuiven, zodat zij andere personen beter het hand boven het hoofd kunnen houden. Het is toch een min of meer publiek geheim dat in de Belgische pedofilienetwerken veel belangrijke politiekers zitten, niet? Mijn vriend is maar een onbelangrijk persoontje, die toevallig een pedo geaardheid heeft. Deze onschuldige jongeman moet boeten voor andermans daden, zodat zij ongestraft hun misdaden kunnen verder zetten. Mijn vriend heeft geprobeerd een normaal leven op te bouwen, eigen zaak, vrienden van zijn eigen leeftijd, en wat gebeurt er? Zijn leven wordt gewoon geruineerd, en als dit nog lang voortduurt, zijn zaak ook.
Is er hier toevallig iemand die zélf ervaring heeft met zo iets, of die hem kan helpen? Ik ben op zoek naar mensen bij wie hij de échte professionele begeleiding kan krijgen die hij nodig heeft, ik kan niet méér doen dan hem een beetje te steunen. Ik kan zélf niet tot bij die commisie komen, ik word gegarandeerd buiten gegooid. Hoe veel zin ik ook heb om met hem eens mee te gaan en ginder eens goed stampei te maken. Ik zit dus best behoorlijk met mijn handen in mijn haar, ik wil hem zo graag helpen, maar ik weet totaal niet hoe! Kan hier iemand eventueel advies geven, of doorverwijzen naar een persoon die zou kunnen helpen?
Alvast bedankt
Groetjes,
Zotte Mus (nog niet ingelogd, wegens wachtend op erkenning lidmaatschap)
Wat een achterlijk verhaal
Ik voel met jullie mee!
Als wat jij schetst de normale gang van zaken is in België, dan hebben jullie daar wel een verdomd achterlijk justitieel apparaat... Als een gespecialiseerde kliniek gaat proberen je geaardheid te veranderen (en nog wel met het lezen van de Playboy) dan hebben ze toch serieus een steekje los naar mijn mening.
Om heel eerlijk te zijn vind ik je verhaal weinig geloofwaardig. Het klinkt namelijk heel onaannemelijk dat zo'n commissie in staat zou zijn om iemand zonder enig bewijs van een misdaad voor tien jaar achter tralies te stoppen. Als dat echt de gang van zaken is in België dan hebben jullie, wederom, een verdomd achterlijk justitieel apparaat. Ik kan het ergens wel begrijpen na alle commotie rond Marc Dutroux en die andere meer recente kinderverkrachter/moordenaar, maar er is toch ook nog zoiets als de rechten van de mens? Je zou eens kunnen proberen bij een instantie als Amnestie International aan te kloppen, want zonder serieuze veroordeling mag volgens mij niemand opgesloten worden.
Maar goed, ik heb geen verstand van dit soort zaken, zeker niet in België, dus verder kan ik jou en je vriend alleen veel succes wensen...
Ik hoor hier een heleboel onrecht. Volgens mij heeft je vriend gewoon een advocaat nodig.
Als het goed is, is er al een aan hem toegewezen. Maar kennelijk heeft die man geen hart voor de zaak. Ga om te beginnen naar een bureau voor rechtshulp, span een kort geding aan tegen onrechtmatige gang van zaken en/of ga naar een ombudsman.
En als je het kan betalen, neem een goede advocaat in de arm.
Want als het waar is wat je hier vertelt, dan klopt het voor geen kant wat hier gebeurt.
En gaat de politie, maar ook het OM hier buiten haar boekje.
Succes!
Het lijkt er bijna op dat je een verhuizing zou kunnen overwegen na een asielaanvraag in bv zweden of Denmarken, wegens vervolging zonder reden in het land van herkomst. Voor die tijd zou ik toch zeker proberen een -goede- advokaat in de arm te nemen, en alsnog het OM op de procedurefouten te wijzen. Niemand is te veroordelen op potentieel toekomstige daden, als dat kon dan hadden bijna alle huidige politici twintig jaar geleden opgesloten moeten worden...
De rechten van mens geven je recht op eigen gedachten, op eigen gevoelens, en zelfs op eigen fantasieen. Die KAN, en MAG niemand je afnemen.
geef mij kalmte, moed, wijsheid, en kracht
Jongens? Daar kun je niet niet van houden!!!
Ik wil niet vervelend zijn, maar het verhaal hierboven is gedateerd oktober 2005. Naar alle waarschijnlijkheid heeft dit verhaal zich inmiddels een heel eind ontwikkeld, in positieve of negatieve zin.
ik kan wel wat online-hulpverlening gebruiken, maar dan moeten er wel mensen antwoord geven die Bijpassende Opleidingen hebben gedaan. Als dat eens zou kunnen.
Ik weet nog niet wat ik ben, ook grote kans dat ik geen pedo ben. Hoe kom je daar achter?
Ik weet al meer van het onderwerp door deze site. Wat ik wel de hele tijd dacht was LAAT HET NIET ZO ZIJN Het leven is veel leuker voor iemand die "normaal" is. Ook omdat: Kinderen blijven niet jong en dat betekend dat je nooit een levenslange relatie kunt hebben (dat weet iedereen wel, maar soms zijn simpele dingen moeilijk (voor mij)) Wat ik ook mis op deze site is verhalen van pedo-vrouwen; hoe zij denken.
Ik heb dan wel geen bijpassende opleiding, maar misschien kan ik toch wat nuttigs proberen te schrijven.
Het heeft voor mij best lang geduurd voordat ik van mezelf wist dat ik echt op jongere jongens val. Op de middelbare school keek ik wel naar de lagere klassen, maar heb daar nooit echt bij stilgestaan om een of andere reden. Later toen ik ging studeren had ik het idee dat het eigenlijk alleen lust was. Ik wist niet of ik echt verliefd zou kunnen worden op een jongen. Toen een paar jaar later werd ik ook echt verliefd op een jongen die aanzienlijk jonger was dan ik. Toen ben ik pas echt gaan nadenken over zaken. Heeft toen nog wel een jaar of wat geduurd voordat ik het echt voor mezelf toegaf.
Dus zo wist ik het uiteindelijk: ik werd verliefd op iemand waarvan ik eerst dacht dat het niet zou kunnen. De normale gevoelens eigenlijk: vlinders, iemand missen als je hem/haar een tijdje niet ziet, hem/haar veridealiseren, je blij voelen als de ander blij is, treurig zijn als de ander dat is.
En tsjah, of het leuker is weet ik niet. Op sommige punten misschien wel makkelijker.
Het probleem van "kinderen worden ouder" valt trouwens denk ik wel mee hoor. Bij mij tenminste wel, en bij anderen die ik ken ook. Je wordt misschien verliefd op iemand als hij/zij nog kind is, maar als je eenmaal verliefd bent en ook houdt van dan blijft dat wel, ook al is de ander geen kind meer. Je geeft uiteindelijk om de persoon, niet om hoe die er toevallig uitziet of wat voor getalletje er aanhangt
Groetjes,
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Bedankt er komen allemaal vragen in me op n.a.v. uw reactie.
Mijn eerste reactie is waarom kleine jongens? Vallen pedos vaker op jongetjes dan meisjes?
Dat ouder worden dat is wel een probleem je wilt sex*) met een mooi lichaam en niet met diegene die vroeger dat mooie lichaam had en trouwens wil dat kind wel zo lang met jou omgaan? Voor dat kind (al een wonder dat je hem/haar vind) is het toch meer iets tijdelijks lijkt mij.
*) want dat is liefde voor mij, je kan niet van iemand houden (je kan ook zeggen dat je van je ouders houdt maar dat bedoel dus ik niet) zonder sex met diegene te willen.
Misschien wil ik alleen sex ermee en verder niks, is dat een andere vorm van pedofilie, denkt u?
MVG
Mijn eerste reactie is waarom kleine jongens? Vallen pedos vaker op jongetjes dan meisjes?
Niet dat ik weet. Er zijn mensen die op jongens, meisjes of allebei vallen. Net zoals er mensen zijn die op mannen, vrouwen of allebei vallen dus eigenlijk...
Dat ouder worden dat is wel een probleem je wilt sex*) met een mooi lichaam en niet met diegene die vroeger dat mooie lichaam had en trouwens wil dat kind wel zo lang met jou omgaan?
Je wilt sex met iemand van wie je houdt. Anders zou iedereen die er niet zo goed uit ziet of die ouder is dan 30 ofzo geen seks meer hebben (of alleen met jongere, knappere mensen). Nou heb ik de 30 nog niet bereikt, dus misschien houdt het dan op, maar ik kan het me niet voorstellen.
Misschien wil ik alleen sex ermee en verder niks, is dat een andere vorm van pedofilie, denkt u?
Alleen seks met iemand willen zonder liefde heet gewoon 'lust'.
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Toch effe een reaktie op je mening, ik ben dus net in de 30
Qoute 'Je wilt sex met iemand van wie je houdt. Anders zou iedereen die er niet zo goed uit ziet of die ouder is dan 30 ofzo geen seks meer hebben (of alleen met jongere, knappere mensen). Nou heb ik de 30 nog niet bereikt, dus misschien houdt het dan op, maar ik kan het me niet voorstellen' einde qoute
Aan de ene kant zou dat zo zijn aan de andere kant: er vind niet voor niks zoveel sex buiten relaties plaats 'vreemdgaan'omdat de spanning is verdwenen en ten tweede de fysieke aantrekkingskracht.
Maar laat ik het ff bij mezelf houden. Ondanks dat me partner er goed uitziet (60 kg) maar wel een zwemband, van heb ik jou daar (in mijn ogen dan) heb ik dus wel degelijk een probleem met sexualiteit. Ik voel me nog mauwelijks tot haar aangetrokken (sexueel) en voel me nooit meer echt geil naar haar toe. Dit is echt een probleem. Ik word wel sexueel opgewonden van strakke buikjes en stevige kleine borsten. En ondanks dat ik wel op vrouwen kan vallen van mijn leeftijd heb ik dus wel degelijk problemen met een vrouwen lichaam waar vooral de buik erg slap is (in mijn ogen) en borsten die hangen (nog het minste moeite mee). Ik val dus echt op smal en petite.
Het grootste probleem is hierbij dat daardoor in me relatie ook spanning op andere vlakken in me relatie ontstaan.
En het is echt niet iets wat je met een blauw pilletje verhelpt want het zit in me gedachten het lukt me gewoon niet geil te worden (niet van haar dan)
Wat dus dan soms gebeurt is dat we fantaseren en we dus opgewonden worden van elkaars fantasien maar uiteindelijk is dat ook niet de oplossing. Geloof me maar ik spreek uit ervaring.
Als er een knopje zat die ik om kon switchen GRAAG! want het is echt een SERIEUS probleem. (woordspeling grapje). Daardoor lopen mannen die ditzelfde dus hebben, niet meer sexueel opgewonden raken van hun partner, rond met sexueele frustratie.
Kijk maar eens naar het overgrote deel getrouwde vrouwen met kinderen plotseling groeien ze naar maatje 40-42 als het niet meer is en knippen ze hun haar kort. Daarbij is mijn vrouw vergleken nog een modelletje.
Er zijn dus heel wat mannen die hun partner niet meer aantrekkelijk vinden en als die dan ook dus vooral sexueel geprikkeld raken van tieners heb je dus een probleem. Vooral als ze het niet bespreekbaar kunnen maken. En sexueele frustratie is een enorme kracht die moeilijk te beteugelen is. Daardoor krijg je dus al dat chatten en opzoek gaan naar sex sites in de hoop je nog geil te kunnen voelen en sexueele bevrediging te ervaren.
Om jiles maar een beetje te qoute
The problem with man is that it is only in their minds....
Lust voor sex met kinderen valt toch net zo goed onder pedofilie. Ik snap niet dat vele doen alsof mensen die geen speciale liefde tussen hun en kinderen kunnen voelen, maar wel een enorme lust voor sex met kinderen, niet onder pedofilie vallen. Het is in mijn ogen net zoveel pedofilie als liefde voelen voor het kind.
De maatschappij klasseert alle sexualiteit tussen volwassenen en minderjarigen (onder de 16 en leeftijdsverschil groter als 4,5 jaar) als pedofilie. Dus daarmee word sex met minderjarigen automatisch als pedofilie gezien of het nu zo is of niet kan je van mening over verschillen maar omdat de maatschappij het zo ziet is het zo..
Het verschil ligt hier dat volwassenen die pedofiele gevoelens hebben maar geen sex willen toelaten met minderjarigen, niet geassocieerd willen worden met al dan niet veroordeelde pedosexueelen.
Daarom is denk ik de strijd om het woord pedofilie een neutraal karakter te geven en het woord pedofiel en het woord pedosexueel een duidelijke scheiding te geven.
Evenzo voor volwassenen met parthenofiele gevoelens die de term parthenofilie niet geassocieerd willen zien met pedofilie!
En dat is een enorme opgaaf omdat de maatschappij in het algemeen iedereen over een kam scheert zodra je het woord pedofilie noemt.
dag marieke,
mijn naam is karima en ik studeer hbo mwd (maatschappelijk werk en dienstverlening) momenteel ben ik bezig met een onderzoek en het onderwerp hierbij is pedofielen. ik ben in contact met 3 pedofielen die ik ga interviewen. ik ben nog op zoek naar hulpverleners van pedofielen die eventueel geïnterviewd willen worden. weet jij waar ik eventueel terecht kan voor hulpverleners van pedofielen.
ps. stuur me anders een mailtje (karima_ben83@hotmail.com)
alvast bedankt
-x- karima
Dat is het m nou juist iets positiefs neerzetten is een illusie.
Wat versta je onder positief?
Lees mn De toename van psychologen in spe' (leedbikkers) op deze site.
Word het dan een beetje duidelijk?
Grtz.