volwassen vriend kan goede invloed hebben.
Toen ik een jaar of zes was mocht ik iets verder de wijk in fietsen. We woonden in de buurt van een beek. Daar ging ik altijd op de brug staan naar het water kijken en naar de vissen en eenden. Daarnaast woonde een man van in de zestig, die naar ik later hoorde altijd mij een beetje in de gaten hield omdat hij bang was dat ik in de beek zou vallen. Met hem raakte ik op een gegeven moment in contact. Hij was wel een getrouwde man. Thuis vertelde ik daar in detail over en mijn ouders accepteerden deze meneer. Op een gegeven moment ging ik met hem ongeveer net zoals met mijn leeftijdgenoten om. We kwamen weleens bij elkaar op bezoek, ik hielp hem soms in de tuin, hij repareerde mijn fiets een keer en verder speelde hij op een electronisch orgel, terwijl ik dan zong. Ook verblijdde ik die man weleens met een tekening of een ander huisvlijtproduct. Hij gaf mij toestemming dat ik hem vriend mocht noemen. Ik vond het waanzinnig interessant om via hem te horen hoe het er in de volwassenenwereld aan toe gaat en hij had pedagogisch waardevolle invloed op mij. Hij raadde mij altijd aan om goed m'n best te doen op school en altijd goed op mezelf te passen.
Op mijn veertiende kreeg ik het ontstellende nieuws te horen dat hij was overleden aan een hartaanval. Dit had mij echt diep geraakt. Met zijn vrouw hadden we nog een aantal jaren contact, maar dit is verwaterd.
Ondertussen ben ik volwassen en heb regelmatig contact met kinderen tussen de vier en de dertien.
Het meeste heb ik omgang met een tienjarig jongetje, dat het kind is van een bevriend echtpaar. Met hem onderneem ik ook vrij veel. Voetballen, tafeltennissen, computeren, TV-kijken en verschillende gezelschapsspelletjes. Verder vind ik het ook heerlijk om met hem te filosoferen en te redeneren over veel onderwerpen.
Met hem heb ik ook lichamelijk contact (geen seks !), dwz. stoeien, hij leert mij soms judotruukjes en bij het afscheid nemen omhelzen we elkaar.
Zijn ouders hebben mijn ouders soms verteld dat ik ontzettend leuk met hun kind kan omgaan.
Ik zorg er altijd voor dat ik als volwassene een rolmodel ben voor de kinderen, maar niet op een dictatoriale manier. In de meeste situaties deel ik mijn macht met een kind en dat merken ze maar al te goed. Op zo'n manier kun je hardstikke leuke wisselwerkingen krijgen met een kind en het is voor een kind ook zeer belangrijk dat een volwassene voor hem/haar belangstelling uitdrukt en het voor vol aanziet !
Een prachtig voorbeeld van hoe kinderen en volwassenen met elkaar om kunnen gaan. Kinderen zijn vanaf een bepaalde leeftijd zelf op zoek naar volwassenen, waarmee ze zich kunnen identificeren. Dit kunnen de eigen ouders zijn, maar het kan ook iemand uit de omgeving buiten het gezin zijn. Het is mooi dat jij als kind een dergelijk figuur in je leven had en dat je nu zelf deze rol vervult voor een ander kind.
Wat je schrijft over het tonen van belangstelling en de wisselwerking die kan ontstaan is natuurlijk zo waar als wat. De machtsongelijkheid blijft echter altijd bestaan en daar is in beginsel ook niks mis mee. Kinderen ervaren een stukje natuurlijk gezag doorgaans als prettig, mits de volwassene het gezag consequent en in het belang van het kind gebruikt. Dit geeft ze een vertrouwd gevoel als een soort rots in de branding, iemand waar je tegen op kijkt en waar je van kan leren. Het kind doet 'grote mensen dingen' met de volwassene, wat spannend en opwindend is. Het kind vertrouwt erop dat de volwassene geen dingen doet die niet juist zijn, want grote mensen weten wat ze doen.
De machtsongelijkheid zorgt ervoor dat een kind de volwassene als natuurlijke autoriteit beschouwt. Het is dus pedagogisch juist om een kind als kind te behandelen en niet als volwassene. Daarnaast is het belangrijk om een kind weldegelijk als volwaardig mens te beschouwen. Zo kan de omgang tussen volwassenen en kinderen in dit opzicht weer geheel gelijkwaardig zijn.
Je schrijft (bewust) dat jullie wel lichamelijk contact hebben, maar niet op seksueel gebied. Je laat verder in het midden of dergelijke gevoelens bij jou wel aanwezig zijn. Eigenlijk maakt het ook niet uit of je die gevoelens nu wel of niet hebt, want ze mogen toch op geen enkele manier een rol spelen in het contact tussen jullie.
Zolang je in het contact met een kind geen dingen doet die het kind niet thuis zou kunnen vertellen, dan is elk vriendschappelijk contact, dus ook intiemer contact, tussen kinderen en volwassenen leerzaam en positief. Zaken als alcohol, softdrugs en seksuele omgang horen hier dus duidelijk niet bij. Verder is naar mijn idee alles denkbaar.
Puur genieten dus!
Psoof.