Hoe kom je met kinderen in contact in een van de vier grote steden ?
Al drie weken woon ik in een van de vier grote steden, die ons landje telt.
De meeste jaren heb ik gewoond met mijn familie in een provinciestadje, voor mijn studie verhuisde ik naar een middelgrote stad en sinds kort woon ik in de grote stad.
In het provinciestadje woonden er in de hele straat alleen maar oudjes, maar tegen het einde van mijn middelbare schooltijd kwam er een echtpaar te wonen die korte tijd later een baby'tje kregen. Deze is inmiddels uitgegroeid tot een mooi en bijzonder lief kereltje van tien jaar.
Helaas zie ik hem niet vaak, omdat ik ivm werk niet zo vaak meer in deze plaats kom. In de plaats waar ik studeerde woonde ik in een gezellige gemengde jaren '70 buurt en al snel was het zo, dat zo gauw ik daar de straat op ging iemand mij begroette of even een woordje wisselde. In deze plaats is ook een toneelgezelschap met een wisselende samenstelling van kinderen en volwassen spelers. Hier heb ik ieder seizoen leuk contact met een paar kinderen en bij een van hun is het nu al drie jaar traditie, dat we bij elkaar op de verjaardag komen. Het komt erop neer dat als ik bij dit gezelschap blijf, ik veel verplaatsingen per trein moet maken.
Een grote stad heeft volgens mij wel iets bruisends en iets levendigs, maar toch helaas ook wat anoniems. Ik ken alleen maar vier andere bewoners (volwassenen) en de winkelier onder mijn woning. In de stad zelf valt mij op, dat iedereen haastig loopt en met zichzelf bezig is en tegen het vallen van de avond is het altijd uitkijken geblazen voor vage types. Het is een grote wens van mij, om ook in deze grote stad een of meer kleine vriendjes of vriendinnetjes te hebben.
Graag hoop ik reakties te krijgen van medegevoelsgenoten die in een van de vier grote steden in Nederland wonen over hun ervaringen en eventuele tips hebben.
Hoi Aleksej,
Even heb ik getwijfeld of ik je post wel kon laten staan; je vraagt andere posters hier om tips om contacten te leggen met kinderen, tot wie je je ook seksueel voelt aangetrokken. Nu denk ik niet dat jij daar slechte bedoelingen mee hebt, maar ja het is en blijft internet, een anoniem medium en dus kan ik simpelweg niet er vanuit gaan dat jij puur zuivere bedoelingen hebt. Begrijp me goed, dat is dus niet uit wantrouwen jegens jou persoonlijk, maar wel uit algemeen wantrouwen jegens mensen op internet die ik verder niet ken.
Op zich gun ik je het voordeel van de twijfel en dus laat ik deze post staan, maar ik moet er wel bij vermelden dat ik dat doe om de discussie over het onderwerp de ruimte te geven, en niet voor de tips waar jij om vraagt. We (team) zullen per reactie moeten bekijken of we dat wel of niet door de beugel vinden kunnen.
Hopelijk schop ik je hiermee niet tegen het zere been, dat is in elk geval zeker niet de bedoeling want ik geloof dat je post goed bedoeld is.
Groet, Jorge (team Pedofilie.nl)
Het klinkt voor een buitenstaander hetzelfde als "wie heeft er nog adresjes?". Lijkt me niet echt passen in de doelstelling van deze website.
Maar goed, over het leven in de grote stad...
Je hebt goed opgemerkt dat het een stuk anoniemer leven is in een stad. En aangezien mensen het onbekende vrezen zul je veel meer te maken krijgen met angsten en achterdocht, zeker als je van plan bent om de kindervriend uit te gaan hangen. Aan de andere kant wordt ook wel eens gezegd dat stadsmensen wat liberaler denken over dingen. Overigens zijn stadskinderen zelf ook anders. Kernwoorden in een vergelijking met plattelandskinderen lijken me arrogant, gesloten, vijandig, vrijgevochten en manipulatief. (Voor de amateur-lezer: ik zeg dus niet dat alle stadskinderen arrogant etc. zijn, maar dat ze van die eigenschappen gemiddeld genomen meer hebben dan plattelandskinderen. Anders krijgen we weer moeders die komen zeggen dat hun kinderen heel lief zijn
)
Maar goed, dat alles verschilt natuurlijk enorm per buurt, en ik denk dat dat de reden is dat je nog geen reactie op je vraag hebt gekregen, in combinatie met de dubieusheid ervan. Want het maakt niet zo veel uit of jij al dan niet de beste bedoelingen van de wereld hebt; iedereen kan dit natuurlijk lezen.
Mijn god hoe ver kan je gaan om je gestoorde gevoel te bevredigen.
En wij ouders maar proberen onze kids te beschermen tegen dat soort
perversie.
Niet normaal meer hoor echt niet.
een moeder.
Hoe erg of gestoord dit is hangt volgens mij af van je interpretatie van de post. Als het hier zou gaan om iemand die naar manieren vraagt om met kinderen in contact te komen om er illegale intieme contacten met te hebben dan kan ik je alleen maar gelijk geven.
Maar naar mijn gevoel gaat het daar helemaal niet om. Pedofielen voelen zich nu eenmaal op een of andere manier aangetrokken tot kinderen. En hoewel seksuele aantrekking in meerdere of mindere mate wel aanwezig is gaat het om veel meer dan dat en is voor vele pedofielen die seksuele aantrekking zeker niet de belangrijkste. Uit gewoon contact met kinderen halen veel pedofielen heel veel plezier en levensgeluk en dit op een manier die kinderen niet beschadigd, integendeel.
Er zijn wel wat kinderen die het contact met een pedofiel (die zij meestal kennen als een familielid, buurman, leraar, trainer, ... of gewoon als iemand die ze regelmatig in de buurt tegen komen.) als erg prettig ervaren. Toch als het gaat om pedofielen die er in slagen om hun gevoelens op een positieve manier te uiten.
Is het zo abnormaal dat iemand die veel plezier heeft aan positieve contacten met kinderen op zoek gaat naar manieren om dat plezier te behouden?
Hoewel contacten met kinderen voor vele pedofielen 'meer' is dan een hobby zou ik het hier even met willen vergelijken. Stel dat jij een bezigheid hebt die je heel graag doet en op een bepaald ogenblik verhuis je. Zou jij dan niet op zoek gaan naar manieren om 'je hobby' te kunnen blijven uitoefenen, b.v. door te vragen aan anderen waar er clubs in de buurt zijn?
Ik sluit niet uit dat je ook mijn schrijven negatief wenst te interpreteren. Maar als je er bewust van kan worden dat er pedofielen zijn die heel graag en op een heel positieve manier met kinderen omgaan dan is zijn vraag opeens niet meer zo beangstigend of ziek.
Ik ben moeder en ik hou ook heel erg veel van mijn kinderen.
Ook van andere kinderen anders was ik geen moeder geworden.
Maar er zijn grenzen gewoon in het houden van.
Net zoals er grenzen zijn in de liefde voor dieren ect..
Ik ben niet gefixeert op een bepaald soort liefde, en kan me echt niet indenken, dat een volwassen man zo van kindertjes houd dat hij daar een advertentie voor op internet moet zetten.
Misschien ben ik te normaal in deze gekke eeuw, waar alles moet kunnen en alles mag.
Als je dan zo van kids houd ga dan in een school werken of doe iets anders met de jongens.
Als het dan niet sexueel getint is he, zoals het hier besproken word.
Dus daarom kan het er bij mij echt niet in zo een raare advertentie.
Iemand die zo gefixeert is op kinderen komt voor mij gewoon niet normaal over, en ik zou mijn kinderen nooit naar een iemand als hem sturen om te spelen of wat dan ook.
Het risico is gewoon te groot dat de ``vriendschap`` toch sexueel getinte eigenschappen krijgt.
een moeder.
Ik begrijp je bezorgdheid en ik zou als ouder misschien net hetzelfde denken.
Maar of het wantrouwen t.o.v. de poster terecht is hangt van zijn bedoelingen af. Als u zijn post leest als een 'advertentie om met kinderen in contact te komen' en vermoed dat de kans groot is dat hij meer wil dan gewoon tof gezelschap te zijn heeft u volkomen gelijk.
Maar zo lees ik zijn post niet. Ik hoop dat je er kan inkomen dat sommige mensen contacten met kinderen belangrijk vinden in hun leven zonder dat ze in 'aanmerking' komen voor het ouderschap.
Stel dat zo iemand na een verhuis merkt dat het contact dat hij daarvoor spontaan had met kinderen opeens niet meer zo spontaan 'uit de lucht' komt vallen en hij daardoor toch iets mist in zijn leven. Dan lijkt het me niet meer dan normaal dat die persoon op zoek gaat naar manieren om dat deel van zijn leven terug in te vullen. En natuurlijk kan dat zijn door in een school te gaan werken of iets anders te gaan doen met jongens. Al is 'werken' (al dan niet als vrijwilliger) in een bepaalde structuur niet voor iedereen weggelegd.
Dat hij daarvoor dit forum gebruikt om zijn vraag te stellen kan natuurlijk erg fout overkomen. Het roept begrijpelijk niet aangename beelden op en is daardoor misschien niet bepaald slim.
De vraag is waar iemand dan wel terecht kan met zo'n vragen. Of vind jij dat zo'n vraag op zich niet mag gesteld worden als er geen verkeerde intenties aan verbonden zijn?
wat voor gedachten zouden er bij jullie door het hoofd gaan als ik , als vrouw zijnde een advertentie zou zenden met
HOE KOM IK IN CONTACT MET MANNEN, EN WAAR KAN IK ZE VINDEN?
Wees eerlijk, ik denk niet dat er dan gedacht word deze vrouw gaat graag met mannen om omdat ze dat een geestelijke verijking vind.
Eerder, deze vrouw is op zoek naar een man.
Toch.
Een moeder
Als een vrouw naar een man op zoek is of vice versa is dat doorgaans om een relatie mee op te bouwen ja. Als een volwassene op zoek is naar contacten met kinderen zal dat doorgaans zijn omdat deze volwassene denkt zijn leven en dat van de kinderen te kunnen verrijken met dat contact. Dit om de simpele reden dat contact met kinderen nooit dezelfde vorm kan hebben als een relatie tussen een man en een vrouw. Zeker als iemand er expliciet bij schrijft dat het om een goede vorm van contact gaat heb ik op zich weinig redenen om daaraan te twijfelen. Helaas is er geen manier om er echt zeker van te zijn, en ik wil niet het risico lopen, hoe klein ook, om een (potentiele) kindermisbruiker op weg te helpen.
De vergelijking die u maakt vind ik dus niet kloppen. U vergelijkt appels met peren.
Er is nog een andere reden dat die vergelijking niet opgaat.
Hoewel er wel wat volwassenen een probleem hebben met het vinden van een volwassen partner is het in contact komen met mensen van het andere geslacht echt niet moeilijk. Ik kom dagelijks spontaan in contact met veel verschillende mannen of vrouwen. Hier hoef ik niets bijzonders voor te doen.
Als ik wat meer intensieve contacten wil dan de oppervlakkige dagelijkse ontmoetingen dan kan dat al iets moeilijker zijn. Maar ook dat gaat bijna automatisch als je werkt (en geen werk hebt waarbij je heel de dag alleen op een bureautje zit) of een vrijetijdsbesteding hebt in clubverband of via internet (b.v. een website die over je hobby gaat).
Maar kinderen kom je veel minder spontaan tegen. Je 'ziet' ze wel, maar daar blijft het meestal bij. En natuurlijk kan je via b.v. werk of een vrijetijdsbesteding in contact komen met kinderen. Maar dat moet je dan wel liggen. Professioneel bezig zijn met kinderen of actief zijn in het verenigingsleven kan of wil niet iedereen. En via internet contacten leggen met kinderen is om verschillende reden geen optie en zal niemand toejuichen.
Vriendschappelijke contacten met individuele kinderen komen dus vaak niet zomaar uit de lucht gevallen en in grootsteden waarschijnlijk nog minder dan in dorpjes. (Al zijn er wel wat uitzonderingen op die regel.)
HOE KOM IK IN CONTACT MET MANNEN, EN WAAR KAN IK ZE VINDEN?
Dat is jouw heteroseksuele 'vertaling' van de oorspronkelijke post.
Maar een andere 'vertaling' is ook mogelijk. Ik lees de oorspronkelijke boodschap eerder als:
"Ik ben net verhuist en leg niet zo makkelijk contact met andere volwassenen. Heeft er iemand tips hoe ik terug een sociaal leven kan uitbouwen?"
Klinkt deze 'vertaling' nog zo beangstigend? Deze vraag mag men stellen en kan zelf op begrip rekenen, maar op het moment dat andere volwassenen wordt vervangen door kinderen denkt men plots dat er wel slechte bedoelingen achter zullen zitten.
Zoals ik eerder schreef vind ik je bezorgdheid begrijpelijk en kan ik me goed voorstellen dat er veel mensen zijn die de oorspronkelijke post op dezelfde manier als jij interpreteren. Maar het gaat dus om jouw interpretatie terwijl de post ook heel anders en veel minder negatief te interpreteren is.
Seeking
De post komt inderdaad erg dubieus over, to say the least. Maar het ligt inderdaad aan de interpretatie van zoiets. Jouw reactie is de standaard reactie en vanuit jouw perspectief geef ik je ook helemaal gelijk.
Door wat meer ervaring op dat vlak kan ik z'n post echter ook anders interpreteren. Ik vind het zelf ook leuker om in een wijkje te wonen waar wat kinderen rondrennen, spelend en schaterend. Stukken beter dan zo'n stille wijk met bejaarden of langs een drukke weg in de stad als je het mij vraagt. Heeft verder weinig met iets seksueels ofzo te maken. Ik denk dat de meeste mensen liever in een wijkje wonen met wat kinderen in de buurt, toch? Daar hoef je helemaal geen seksuele aantrekking tot kinderen voor te hebben.
Ik kan me voorstellen dat men als buitenstaander, zeker op een forum met 'pedofilie.nl' als naam, er rare gedachten bij krijgt, maar ik denk dat je in dit geval gewoon niet teveel dingen overal achter moet zoeken.
--
The problem with people is that they're only human...
Allemaal wel leuk dat relativeren, maar afgezien van het feit dat veel mensen, ongeacht hun seksualiteit, graag in een jonge, levendige (oftewel: gezinnen) buurt willen wonen, blijft het gewoon zo dat hij dit op pedofilie.nl post...en niet op een site voor woningzoekende mensen. Dus om nou heel vaak te roepen dat het niks met seksualiteit te maken heeft, vind ik in dit geval niet kloppen.
Tot dusver mijn gemierenneuk. En dan nu lekker eten...
Hmm... dat zijn dan toch wel meerderjarige mieren he? (Wat is de AOC daar van tegenwoordig trouwens?)
Anyway, je hebt natuurlijk wel gelijk. Maar het heeft meer met dat te maken dan met het "hoe lok ik kinderen in de buurt naar m'n kelder" zeg maar
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Geachte lezeres,
het hangt er helemaal vanaf hoe deze persoon zich in de praktijk opstelt en gedraagt. Dat is het enige dat belangrijk is.
Ik geef u helemaal gelijk maar tegelijk zeg ik dat er vele andere dingen zijn waarvoor u bang zou kunnen zijn. Ik ga ze niet opsommen, want als u erbij stilstaat kent u ze zelf wel.
Ik zie in deze persoon alleen maar iemand die pret wil maken met kids. Als ik aan de andere gevaren denk, denk ik aan: het verkeer, gif in huis, andere ongelukken in huis (komt zéér, zéér veel voor), en fouten of misdaden van ouders. Kinderverkrachters horen ook bij die andere gevaren. Zou deze man een kinderverkrachter zijn... ik denk van niet.
Het blijft natuurlijk echt een zeer moeilijk onderwerp, maar ik vermoed (weet dat niet zelf want ik hou me erg op een afstand) dat er vele mannen zijn die een leuke tijd hebben met kids, en waar de ouders ook nog eens heel tevreden mee zijn.
Maar die mannen zijn onzichtbaar. En de maatschappij zorgt ervoor dat ze zich wel tienmaal bedenken voordat ze ook maar iets van zichzelf zullen laten zien. Ze doen immers niets verkeerd. En dit is helaas ook de reden dat u alleen met de excessen in aanraking komt, met de mannen die geen grenzen kennen.
De kranten staan er vol van. Maar de mannen die ik óók bedoelde, die ziet niemand.
Als deze man zich echt oprecht opstelt en écht laat zien wie hij is, dan kan er weinig vreemds gebeuren.
Een persoon die alléén maar pret wil maken met kids? Wat voor pret hebben we het over? Waarom de pret gezocht in één van de grote steden? Waar ligt het verschil met de pret buiten die grote steden? Is dat niet hetzelfde? En JA, de meeste vrouwen die een pretje willen hebben zijn onzichtbaar! Waarom oreert U bij de weg dat "die mannen" ontzichtbaar zijn? En die vrouwen, of waren het mannen die op de loer liggen om het kind aan te randen, Ja die liggen om de hoek op de loer..
Als een vrouw..mm of was het man zich oprecht opstelt, dan zou dit gezeur allang over zijn...U kent poster niet, maar trekt wel Uw conclusies. Fout dus!
The Old Fart
[Camillo, je bent welkom met inhoudelijke posts, gezonde kritiek inbegrepen. Zou je het wel netjes willen houden zodat niet de helft van je posts rechtstreeks de prullenbak in hoeft? Thx - team]
Ik heb redelijk voorzichtig en onder bepaalde voorwaarden een of twee conclusies getrokken.
Aan de andere kant is jouw post erg suggestief en je negeert mijn voorbehoud totaal.
Waar haal jij uit dat deze man voor de kids naar Amsterdam is gegaan? In sommige beroepen verhuis je elke 2 jaar en heb je zelf weinig keuze in de stad waar je naar toe moet.
Nou ik was een baby toen mijn familie van het platteland naar Amsterdam verhuisden. Enkel omdat daar werk voor mijn vader was. Ik kan je zeggen dat de grote stad heel eenzaam en anoniem is. Het heeft zijn voordelen. Niet iedereen houd je in de gaten.Tuurlijk ik had als kind vriendjes en vriendinnetjes. Maar eenmaal volwassen had ik nauwelijks contact met mensen in de buurt. Aan de ene kant wilde ik dat zelf aan de andere kant kreeg ik geen contact met mensen. In Amsterdam houden de meeste mensen zich met zich zelf bezig en lijkt het er op dat iedereen niets met de ander te maken wil hebben. Steeds als ik buiten de grote stad was had ik meer contact met mensen. Als kind ervaarde ik dat al. Het verschil tussen de grote stad en daar buiten. Ik ben blij niet meer in Amsterdam te wonen. Zeker nu er ook veel allochtonen wonen. Vooral voor marokkanen moet je uitkijken. Je hebt geen leven als ze weten of iemand homo of pedo is. Ze kunnen je het leven dan goed zuur maken. Getuige verhalen die ik wel eens hoor en de reacties die ik her en der verneem van met name marokkanen.In de jaren 70 en 80 kon je nog wel eens een marokkaan over de vloer hebben en daar wat mee hebben, want die mentaliteit kennen ze wel uit het land waar ze vandaan kwamen.(marokko). Nu weten ze hoe er doorgaans in Nederland wordt gedacht over pedo.s en zijn ze veranderd naar vijandigheid jegens pedo's (en homo's).
Iemand schreef dat kinderen uit de grote stad arrogant zijn. Nou brutaal en bij de hand zijn ze zeker. In tegenstelling wat ik steeds weer ervaar wanneer ik buiten A'dam was. Vriendelijke en beschaafde kinderen en volwassenen.
Nu ik wens je veel sterkte toe in het wonen in de grote stad.
groet melvin.
Om even iets te zetten tegenover de getuigenverhalen die je 'wel eens hoort' en de reacties die je 'her en der verneemt':
Ik ben op regionale TV geweest als 'pedofiel', en mijn Amsterdamse Marokkaanse buren (wiens 12jarige zoon regelmatig bij me kwam aankloppen) hadden het gezien. (Kut zeg, moeten die geen schotel kijken? Dacht ik toen
)
En ik heb geen last gehad.
(Ik kreeg een vriendelijke hint van de moeder, waar ik wegens cultuurverschil wat naar moet raden, maar die ik interpreteerde als dat ze me best OK vonden en niet voor het hoofd wilden stoten -- maar dat ze me wel op een afstandje wilden houden.
Sja, ik geef het je te doen als je buurman ineens op TV is als pedo. Wat zou jij doen?
De volgende week merkte ik dat de jongen snel doorliep en mij niet durfde aan te kijken. Ik zag hem ook niet meer.
Ik heb een maand lang geen contact gehad behalve dat ik gewoon doorging met vriendelijk groeten als ik ze eens buiten tegenkwam. Ik werd ook gewoon vriendelijk gegroet. Toen ik ze na een maand eens nodig had voor wat burenhulp, kreeg ik die gewoon, was de sfeer heel normaal - en ging die jongen ook weer met me praten. 2 weken later zat ik weer als vanouds in zijn slaapkamer zijn computer te repareren - met zijn jonge broertje in mijn nek / op mijn schoot.
We hebben er nooit over gepraat verder. Leek me tegenover hun ook het beste.)
Overigens kan ik het nu gerust zeggen zonder ze in verlegenheid te brengen. Ze zijn namelijk verhuisd :-/ (Nee niet vanwege mij, maar vanwege een grotere woning
)
Moraal van het verhaal:
* dit is natuurlijk ook maar 1 verhaal en je zal best gelijk hebben dat je met sommige Marokkanen flink last kan krijgen. Maar het is echt niet altijd zo. Je hoort gewoon de negatieve verhalen veel sneller.
* als je zelf normaal doet, vriendelijk blijft en niet te moeilijk/confronterend doet over je geaardheid, heb je de helft al gewonnen. Dat is natuurlijk ook bij autochtone Nederlanders zo - al zal het bij de Arabische cultuur vast extra meespelen.
Kinderen in de grote steden zijn zeker brutaal en bij de hand, over 't algemeen. Van 'gesloten' en 'vijandig' merk ik niets. Niet dat ik met zoveel kinderen contact heb, daar niet van...
------
Ik vind het op zich best een aardig onderwerp om wat discussie aan te wakkeren en over na te denken. Het is heel begrijpelijk dat er verontruste reacties komen. En wat zou je zelf doen - zou je iemand die zoiets op een pedofilie-forum post met je eigen kinderen vertrouwen?
Toch is er niets verwerpelijks aan dit onderwerp, en het dient meer als discussie-onderwerp; niet of nauwelijks als informatie over 'hoe scoor ik kinderen'. Dus op de manier als 't nu gaat, moet dit zeker besproken kunnen worden.
---
Ik, sinds 10 jaar en 1 week inwoner van Amsterdam, heb zelf niet zoveel tips voor Aleksej. Ik ben te druk bezig, en was te terughoudend, om veel contact met kinderen op te bouwen. De vrienden van onder de 16 die ik gehad heb (ongeveer 5 in 10 jaar) zijn op dezelfde ongedwongen manier in (en soms weer uit) mijn leven gewandeld als de vrienden van boven de 16.
Ik zou alleen maar algemene dingen kunnen zeggen, zoals:
* inderdaad, mensen in de stad zijn veel meer gejaagd / met zichzelf bezig dan mensen buiten de stad. Dat betekent niet dat je geen vrienden kan maken, alleen dat het niet vanzelf gaat. Je moet je echt bewust zijn en blijven dat JIJ WEL contact wilt maken met de mensen in je buurt en vriendelijk met ze wilt omgaan -- dan kom je de mensen vanzelf tegen die dat ook hebben. Want er zijn heus niet alleen maar gejaagde onvriendelijke mensen in de stad. Wees niet bang om tegenover sommige mensen 'figuurlijk op je bek te gaan' en negeer gewoon de onvriendelijkheid en het wantrouwen wat sommige mensen vast wel tegen iedereen hebben.
* houd je ogen open. Kijk de buurtkrant na voor vrijwilligers/buurtactiviteiten, en ga daar eens langs als je zin hebt.
* richt je niet (alleen) op kinderen. Richt je op mensen. Mensen zijn leuk en interessant. En: als je de ouders tegelijk leert kennen met hun kinderen, en open bent / impliciet laat zien dat ze je altijd in de gaten kunnen houden, zul je VEEL minder kans op wantrouwen hebben.
Mischien via msn proberen?
Het valt niet mee contact met kinderen te krijgen anders dan als oom, leraar, vader, moeder, tante, buur, etc.
Als je niet zelf durft ouders te benaderen, ouders van kinderen met wie je in contact gekomen bent, bij je in de buurt bijvoorbeeld, dan kan het voor de hand liggen met kinderen te gaan werken. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd en het nadeel is het vaak vluchtige contact, louter in de context van het werk. Dat breekt mij onderhand een beetje op. Ik ben overblijfkracht. Er zijn uiteraard plenty andere opties. Sinds kort heb ik wel vriendschap met een jongen van 12 (zonder erop te vallen) en zijn moeder. Als er al ooit contact ook met meisjes zou kunnen, ook op wie ik val, dan zou ik het inkleden als vriendschap of toch ook weer werk als oppas of bijles. Er zullen wel mensen zijn die hier over vallen, maar het liefste zou ik open kaart spelen. Belangrijk bij dit alles is een innerlijk standpunt en ethiek. helaas is geheimhouding geboden.