Even voorstellen

De laatste post in dit topic is ouder dan 6 maanden. Als u wilt reageren kunt u het beste een nieuw topic aanmaken in plaats van hier te reageren.
11 antwoorden [Laatste bericht]

En dan is er nog altijd Dayle, (de echte)

We, ik zelf en de hulpverleners gaan er van uit dat ik al vroeg
lesbische gevoelens moet hebben gehad.

Echter tijdens, maar vooral de tijd na mijn incest verleden. Van mijn +/- 7de tot
mijn 12de. kreeg ik voorliefde voor jonge meisjes.
Mijn incest verleden heb ik een plaatsje gegeven door te fantaseren dat niet mijn
broer maar een zus mij seksueel benaderde. En wel op een voor mij, prettige manier.

Sinds die tijd, masterbeer ik met fantasieën over jonge meisjes tussen 6 en 10 jaar,
die seks hebben met oudere meisjes tot begin 20.
Zelf ben ik dit allang niet meer.
Heb zelf niet de behoefte, (was het maar waar) om iets met jonge meisjes te doen.
Ik weet welke trauma's ik met me meedraag.
Dat wil en kan ik een ander meisje niet aandoen. En hoe lief en voorzichtig ik
zo'n jong meisje ook zal benaderen. Ik zal nooit weten of zij het ook zo zal ervaren.
Nee, mijn fantasieën moeten fantasieën blijven.
Ik ben getrouwd met een lieve vrouw, ze weet van mijn gevoelens We hebben geen kinderen.
Ik heb ze nooit 'gewild', en zij is onvruchtbaar.
Het is beter zo.

Ik zeg niet dat ik zeker weet dat ik een kind (meisje) nooit zoiets aan zal doen.
Zal altijd mezelf in de gaten moeten houden. Weet wel dat als ik over mijn
grens ga, ik niet meer met mezelf kan en wil leven.

Ik heb het heel moeilijk gehad met mijn seksuele gevoelens.
Vind het heerlijk om naar meisjes te kijken te fantaseren etc. etc.
Deze gevoelens horen bij mij, ze maken dat ik Dayle ben!

Daarom is het fijn dat er een forum is als deze.
Want het is fijn om te weten dat je, je verhaal kwijt kunt.
Al ben ik misschien de enige die is, zoals ik ben.

Want al ben ik heel trots op mezelf dat ik weer met beide voeten in deze maatschappij
kan staan en voor mezelf en mijn vrouw kan zorgen.
Dit is lang anders geweest.
Toch heb ik soms wat mindere dagen. En dan is het fijn dat jullie er zijn.
( Jullie, lees iedereen die met dit forum, site te maken hebben)
Hier laat ik het voorlopig bij.

Beste Dayle,

Ik las je post en kreeg er een warm gevoel bij. Ik denk omdat je het woord fijn gebruikt. Ondanks je zware verleden. Het woord fijn lees ik niet vaak in combinatie met pedofilie. Dus...fijn dat je poste.

@pedofiel_tweets

Oké je bent trots op jezelf.
En je vindt kleine meisjes aantrekkelijk èn je onvruchtbare vrouw ook.

Dat is ok man.

Maar wat nu?

Wat is nou je punt?

Sorry hoor, wist niet dat er een punt moest zijn.

Maar ik weet wel waarom ik mij heb voorgesteld.
Het is gewoon fijn om eens te vertellen dat ik pedoseksuele gevoelens
heb voor jonge meisjes. Ik heb het daar heel lang heel moeilijk mee gehad.
Schaamde me enorm voor deze gevoelens, walgde van mezelf.
Was ook erg bang om de fout in te gaan.

Sinds kort, zie ik kinderen dagelijks vanwege mijn werk. Hoewel er veel leuke,
knappe mooie meisjes rond lopen. Heb ik er totaal geen seksuele gevoelens bij.
O ik heb wel ´n paar meisjes die ik graag zie. Ik zoek geen contact met ze. Geen
behoefte aan.
Nee aan mijn fantasieën heb ik genoeg. De meisjes van mijn werk laat ik wel bewust
geen rol spelen in mijn fantasieën. Het wordt voor mij dan heel moeilijk om dingen gescheiden te
houden, en mijn werk te kunnen doen.
Ik voel me hierbij heel goed. En hierdoor is mijn vertrouwen in mezelf aan het groeien.

Mijn werk vind ik heel prettig, en wil ik echt niet verliezen. Dus ik moet heel voorzichtig zijn
met veel zaken. Maar vooral met computer gebruik. Bijvoorbeeld; deze site zal ook vragen oproepen!
Nee niemand mag mijn gevoelens weten. Mijn vrouw weet niet hoe erg dat dit mijn leven bepaald.

Daarom is het prettig om af en toe toch eens hierover van gedachten te wisselen.
Om vooral niet uit het oog te verliezen, dat het niet gewoon is. Niet gewoon om deze
gevoelens te hebben. Maar het is ook niet gewoon dat ik zo voorzichtig moet zijn.
Om mijn ware aard te verbloemen. Pedofiel zijn is gewoon niet done, in deze wereld.

Kijk de meeste pedofielen hebben een manier gevonden om met hun, gevoelens om te
gaan. Zodat ze geen gevaar opleveren voor kinderen. Maar in de maatschappij blijft
het onbespreekbaar. Daarom is het heel fijn dat er een site als deze is.
Alleen jammer dat ik deze niet eerder heb gevonden!

Dayle

Nog even voor de duidelijkheid: je bent een vrouw, toch?

Nooit iets anders willen zijn.
Weet dat er weinig vrouwelijke pedo´s zijn.
Maar ook wij bestaan!
Had vroeger graag gewild dat ik andere gevoelens had.
Heel lang vergeefs tegen gevochten. Werd er doodongelukkig van.

Echter als je er niet van kunt winnen, zorg dan dat je het tenminste mee om
leert gaan. Tot nu toe gaat dit mij goed af!

Dayle

Dayle schreef:

Weet dat er weinig vrouwelijke pedo´s zijn.

Dat lijkt zo te zijn, maar ik vraag me af of dit werkelijk zo is. Ik vermoed dat vrouwen hun 'pedo'-gevoel over het algemeen wat makkelijker kunnen inbedden in het gewone leven. De noodzaak om hier voor uit te komen is dan minder urgent.
Sommige moeders op het schoolplein en moeders van vriendjes en vriendinnetjes van mijn kinderen hebben oneindig geduld, blijven altijd lief, praten voortdurend over ze en zijn zichtbaar ontroerd .. Hun leven lijkt te draaien om dat van het kind. Het zal mij niet verbazen dat ze stiekem ook erotische gevoelens koesteren.

Ja, daar ben ik het wel mee eens. Zou heel mooi zijn.
Er zullen best moeders zijn met erotische gevoelens voor eigen
en/of andermans kinderen. Maar waarschijnlijk is dit niet zo'n obsessie als ik die ervaar!
Tenminste dat hoop ik voor hun. Fantaseer er trouwens weleens over.
Moeders met hun dochters, maar beleef daar meestal maar heel kort plezier van.
Misschien komt het te dichtbij, heb zelf geen kinderen en dat gemis is best wel groot.

Vroeger was ik bang dat als kinderen (meisjes) niet veilig bij mij zouden zijn.
Maar nu weet ik zo langzamerhand dat ik mijn pedoseksuele gevoelens alleen maar in mijn
fantasieën kan toelaten.
En de prettigste fantasieën zijn nog altijd meisjes tussen de 7 en 12 die seksueel benaderd worden
door meisjes tot +/- 20 jaar.
Door mijn trauma heb ik mezelf behoorlijk vereenzaamd, ben sociaal arm.
Al heb ik dan een vriendin ( vrouw, getrouwd ), met onze ouders hebben we een
goede band, maar verder hebben we alleen oppervlakkige vriendschappen.
Heb wel behoefte aan vriendinnen maar weet niet hoe ik er mee om moet gaan.
Mijn vriendin heeft ME, en hoewel ze niet werkt heeft ze genoeg aan mij. Ze belt
heel af en toe met enkele ex collega´s( vrouwelijk ). Die we een a twee keer per jaar zien op verjaardagen.
We zijn niet echt mensen schuw. Misschien wel door omstandigheden, erg gereserveerd.

Trouwens ik ben 40 en mijn vrouw 34.

dayle schreef:

Sorry hoor, wist niet dat er een punt moest zijn.

Ja, goed verhaal.

En nee, niemand hoeft een punt te hebben.
(Zeker de mensen niet die op dit forum zitten te kwaken.)

Welkom, en zeg wat je wilt zeggen Smile

Wat ben ik blij dat je dit forum gevonden hebt. Hier kun je echt lekker je hart luchten. En als je een beetje geluk hebt dan kun je ook nog andere vrouwen ontmoeten die hetzelfde als jou hebben. Dat er meer zoals jou zijn dat is wel zeker.

dayle schreef:

Ik heb het heel moeilijk gehad met mijn seksuele gevoelens.
Vind het heerlijk om naar meisjes te kijken te fantaseren etc. etc.
Deze gevoelens horen bij mij, ze maken dat ik Dayle ben!

Dit is heel treffend uitgedrukt en zal voor veel pedofielen herkenbaar zijn, of ze nu op jongens of op meisjes vallen. Het is moeilijk, maar het hoort gewoon bij je en je moet er mee om leren gaan. Zelf ben ik een man die op jongens valt en heb ik geen nare seksuele ervaringen in mijn eigen jeugd meegemaakt, maar toch herken ik veel van wat je schrijft. Wat mij enorm heeft geholpen is dat ik op een zeker moment de knop bewust omdraaide en ging genieten van de leuke jongens die ik op straat voorbij zag lopen. Voor die tijd balde ik in zo'n geval mijn handen tot een vuist ineen en kreeg ik een rotgevoel omdat ik het als gemeen ervoer dat al dat moois voor mij in feite onbereikbaar was. Sindsdien geniet ik er gewoon van en krijg ik daar een blij gevoel bij. Waarom jezelf onnodig kwellen? Iedereen vind kinderen toch leuk om te zien? Daar is helemaal niks mis mee. En zeker als het zo sterk bij je hoort moet je het gewoon een plaats in je leven kunnen geven. Zonder over de schreef te gaan, natuurlijk, maar dat wordt dan juist veel gemakkelijker omdat je niet meer door gevoelens van wrok en schaamte wordt overmeesterd.

Inderdaad. Van al dat scrupuleus getob worden mensen niet evenwichtiger. Als het je eenmaal lukt om gewoon ontspannen naar jongens te kijken, en van ze te genieten, dan wordt het onderwerp 'seks' al vrij snel niet meer zo belangrijk. Ik denk dat je misbruik kunt voorkómen, door pedo's te helpen om de léuke kanten van hun gevoelens te leren accepteren. Dan leg je je makkelijker neer bij de wetenschap dat seks nooit zal kunnen.

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.