Onderzoek naar ontstaan van pedofilie
Hoi mensen,
Ik vind het hartstikke goed dat jullie deze site op hebben gezet, ondanks het steeds meer verstikkende klimaat. Ik ben 16 jaar en erg geinteresseerd in hoe pedofilie ontstaat. Is het zo dat het is aangeboren en zo onstaat (mits het ontwikkelt kan worden), of mag het niet gerekend worden tot het rijtje homo- en heterofilie en is het iets wat is ontstaan in de jeugd? Ik merk dat er weinig onderzoek is gedaan. En naast dat er toch wel een taboe op ligt, is het ook niet makkelijk te onderzoeken. Maar misschien kennen jullie een paar boeiende boeken of sites met wetenschappelijke waarde. Eventueel, als ik genoeg informatie kan vinden, wil ik mijn profielwerkstuk (dat is een deel van je examen in de Tweede fase, in de stijl van een scriptie) erover gaan doen. Vanuit de kern van de zaak kan ik mij een mening vormen. Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver. Ik stel graag vragen en hoop dat jullie een paar boeken, artikelen of sites voor mij weten.
Sophie
Hoi Sophie,
Over het ontstaan van pedofilie is heel weinig duidelijk en iedereen heeft er z'n eigen ideeen over. Wel is bekend dat er in ieder geval al een tijd over geschreven wordt, tot bij de oude Grieken toe.
Ik zelf denk dat het net zoiets is als een homo of hetero orientatie en komt meestal dan ook aan het begin van de puberteit, zo rond 12/13, naar de oppervlakte. Hoe orientaties ontstaan is een studie op zich volgens mij en over m'n ideeen daarover kan ik een boek opzich wijden langzamerhand
Er is inderdaad weinig onderzoek gedaan naar pedofilie, en als er onderzoek gedaan is is dat naar zedendelicten en delinquenten, wat natuurlijk een erg vertekend beeld oplevert.
Voor boeken, artikelen en sites kan ik je doorverwijzen naar de rest van deze site waar al een aantal dingen gelinked staan. Nog lang niet compleet, mede door gebrek aan tijd van de makers, maar het is in ieder geval een redelijk beginnetje voor inspiratie.
Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver.
Wat je voelt op zich wel, hoe je er mee omgaat hoeft dat niet te zijn.
Stel gerust vragen als je wilt, daar zijn we voor. Eventueel kan je contact opnemen via jilles@pedofilie.nl als je het forum wat onhandig vindt.
--
The problem with people is that they're only human...
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Met de zin: "Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver" bedoelde ik, dat iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven. Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Vanuit ervaring van mij en mensen in m'n directe omgeving kan ik dat bevestigen ja. Het varieert natuurlijk per persoon, net zoals dat met alle sexuele gevoelens is, maar gemiddeld zo rond 12 a 13 jaar ja. Er is denk ik wel een verschuiving naar boven toe vanwege het feit dat het niet geaccepteerd is. Heterosexuele gevoelens zijn de norm en men heeft geen problemen om die te accepteren zodra ze de kop op steken. Homosexuele en zeker pedosexuele gevoelens kunnen later komen omdat men eerst nog door een periode heen moet om ze zelf te herkennen en accepteren. Maar ik weet genoeg 15/16 jarigen die er al achter zijn dat ze op (aanzienlijk) jongere jongens of meisjes vallen bijvoorbeeld.
iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz. Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Het is natuurlijk altijd moeilijk inschatten of een bepaald gevoel 'geforceerd is' of van nature ontstaan is, voor zover daar uberhaupt sprake van is natuurlijk (ik geloof niet dat we daar al genoeg over snappen)
Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig.
Momenteel lees je ook heel veel over het feit dat jongens geen goed rollenmodel meer hebben. Alle voorbeelden zijn vrouwen. Mannen willen of durven geen les te geven bijvoorbeeld. Het zou een typische 'vrouwenbaan' zijn of men is te bang om gelijk als 'pedofiel' bestempeld te worden, wat helaas een niet heel erg irreele angst is. Algemeen erkend gevolg hiervan is dat jongens minder goede begeleiding krijgen en vaak moeite hebben met het bepalen van hun plaats in de maatschappij. Ik ben er zelf geen expert in en heb er ook geen directe ervaring mee, maar ik kan het me wel goed voorstellen.
Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor?
Oh zeker wel. Ik heb zelfs eens een keer een verhaal gelezen over twee eenden (mannetjes) die elkaar achterna zaten, waarbij er eentje zich doodvloog tegen een raam en de tweede hem alsnog uhm... 'besprong' zeg maar. Dus necrofiele homosexuele eenden zijn er ook
Bij een heleboel diersoorten is homosexueel en ook pedosexueel (en/of incestueus) gedrag bekend.
--
The problem with people is that they're only human...
Bedankt voor al jullie antwoorden, dit geeft mij een veel ruimere kijk op de zaken, dan ik hiervoor had met alleen mijn eigen meninkje.
Het zou inderdaad goed kunnen, dat bepaalde geslachtsvoorkeuren pas ontwikkeld worden in een samenleving waar dat mogelijk is. Ik heb ook wel eens een vraag in 't wilde weg gehoord, van iemand die zich afvroeg: 'Zijn er tegenwoordig niet meer homo's dan vroeger?' Een vage vraag, die je zo kunt beantwoorden: 'Dat lijkt alleen maar zo, doordat er televisie en krant is gekomen, durven veel meer mensen het toe te geven!' Maar door het steeds meer open moreel klimaat hebben natuurlijk ook veel meer mensen, opgroeiende in zo'n veel meer vrije samenleving dan vóór 1950, het van zichzelf dúrven ontdekken en is het zo tot ontwikkeling gekomen. Denk aan de mensen die pas op latere leeftijd erachter komen dat ze homoseksueel zijn, of nou ja, misschien deels dus, en dat door hun 'strenge' (misschien christelijke) jeugd niet tot ontwikkeling hebben kunnen brengen, omdat het in hun hoofdje per definitie uitgesloten was dat je homo kon zijn, of dat je ooit iets voor je eigen geslacht mocht voelen.
Het zou dus kunnen, en waarschijnlijk zijn jullie daarvan bijna overtuigd, dat er veel méér mensen rondlopen met pedofiele gevoelens maar die niet tot ontwikkeling brengen. Uiteraard zal dat taartpuntje 'pedofilie' dan bij de één groter zijn dan bij de ander, en heeft de mate daarin dus ook invloed op de ontwikkeling erin (als je een enorm taartpunt 'pedofilie' hebt, zul je eerder geneigd zijn het te ontdekken en ontwikkelen, dan als je een ministukje hebt).
Even een kanttekening voor Mr.T: Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
De drang om kinderen te hebben, en het werkelijk 'zwanger worden' van een kind zijn twee verschillende dingen. De drang om kinderen te hebben kan uit veel verschillende behoeftes ontstaan. Ik bedoelde te zeggen dat homofilie en pedofilie niet gericht is op de werkelijke voortplanting en daarmee niet op de ontwikkeling van de eigen soort, iets (hier reactie op Seeking) dat schijnbaar in alle vormen van lust terugkomt. 'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen, bv. dat haar borsten niet al te klein moeten zijn (omdat er anders weining melk in zou zitten voor 't kind), ze een stevige heupen zou mogen hebben (voor het dragen van het kind), en dergelijke. Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet.
Is lust op de voortplanting gericht?
Over de rolmodellen. Ik merk weinig van die terughoudendheid van mannen om het onderwijs in te gaan (of doel je nu op het basisonderwijs?), en heb eigenlijk ook nog niet het argument van angst gehoord, angst om als pedofiel bestempeld te worden, maar dat kan komen doordat er op mijn school nog een lading babyboomers voor de klas staat en haast geen jonge docenten. Het aantal toegenomen scheidingen en daarmee de scheiding tussen ouder en kind heeft ook echt wel invloed op dat rolmodelgebeuren. Ik ken wel een mooi voorbeeld van een vriend, die homogevoelens koestert en als rolmodel zijn docent Duits heeft genomen die zelf bi is, en hem ook echt als voorbeeld gebruikt. Zoiets vind ik wel mooi om te zien.
Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?
Je stelt behoorlijk diepgaande fundamentele vragen hier, waar "de geleerden het nog niet over eens zijn" zoals dat zo mooi heet
Met je hele eerste alinea ben ik het volkomen eens; ik denk ook dat een open klimaat de mogelijkheid geeft om je op een minder strak omlijnde manier te ontwikkelen, en ik zou zelfs durven beweren dat meer dan 60% van de mannelijke bevolking op zijn minst parthenofiele gevoelens heeft. Vraag me echter niet om dat percentage te staven met bewijs, want dat kan ik niet. Maar neem maar eens een paar pedofielenhaters mee naar een "breezertent" waar voornamelijk minderjarigen rondlopen, voer ze een paar biertjes, en je moet eens horen wat eruit komt afentoe. En jij bent zelf een minderjarig meisje; je zult zelf ook wel door hebben dat je bij mannen van alle leeftijden gewoonlijk meer voor elkaar krijgt als je even een betoverende glimlach opzet... toch?
'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen
Ja, ik ken dat soort theoriën, maar persoonlijk geloof ik er niet zo in. In de eerste plaats staat het al lang vast dat grotere borsten niets te maken hebben met de kwantiteit of de kwaliteit van de geproduceerde melk, en ik vind vrouwen (en meiden) met echt brede heupen bepaald niet aantrekkelijk.
Als je het mij vraagt komt onze fascinatie met de borsten en de schaamstreek (dus ook de heupen) simpelweg door het feit dat daar de verschillen tussen mannen en vrouwen liggen. En het is een bekend menselijk fenomeen dat we verstoppen wat ons verschillend maakt van anderen, met als bijverschijnsel dat het mysterieus en geheimzinnig wordt. En dus aantrekkelijk. Maar goed, dat is mijn eigen mening.
Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet. Is lust op de voortplanting gericht?
De logische conclusie van je eigen redenering hier is dat lust niet op de voortplanting gericht zou zijn. Aangezien pedofilie volgens jou niet lusteloos is, maar ook niet op de voortplanting gericht. Maar waar zou lust dan voor moeten dienen? Ik denk dat lust wel degelijk op de voortplanting gericht is, en pedofilie óók in een zekere zin op de voorplanting gericht is. Om dat te staven lijken me twee benaderingen mogelijk.
In scenario A is het "voortplantingstechnisch voordelig" voor een man om er op tijd bij te zijn. Als je een mooi meisje met een op het oog goed stel genen als eerste ziet, dan kun je haar alvast proberen te "reserveren". Hetzij door uithuwelijking, hetzij door andere mannen bij haar weg te houden, hetzij door haar alvast verliefd op je te laten worden. Dit zou een biologische aanleiding kunnen zijn voor een pedofiele of parthenofiele aanleg waarvan ik vermoed dat de bovengenoemde 60% of meer van de mannen deze bezit. Wat hier niet mee te verenigen valt is dat veel pedofielen op jongens vallen, en dat er veel pedofielen zijn die meisjes minder leuk (of zelfs helemaal niet leuk meer) gaan vinden als ze een vruchtbare leeftijd krijgen. Misschien dat voor die groep pedofielen scenario B beter geschikt is.
In scenario B is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om hun kroost, of dat van familie, lief te hebben en dus te beschermen tegen "het kwaad", desnoods ten koste van henzelf. Voortplanten houdt namelijk niet op na het hebben van seks; kinderen moeten ook opgevoed en beschermd worden voor een behoorlijk lange periode daarna. Daartoe hebben we allemaal een "schattigheidsalarm" ingebouwd gekregen waardoor we kinderen vertederend vinden. Vooral Duitsers vinden het prachtig om kinderen in nationalistische kleding liedjes te zien zingen. In vele oorlogen zijn kinderen op de vijandige linie afgestuurd om de vijand te demoraliseren. Want kinderen zijn lief en schattig, en ze neer moeten schieten raakt ons diep in ons hart. Ik vermoed dat de cathegorie B pedofielen een overontwikkeld schattigheidsalarm hebben, en dat het ook voornamelijk deze groep pedofielen is die zich juist sterk tegen seksuele relaties met kinderen verzet. Of in elk geval sterker dan groep A.
Hoe homofilie te verklaren valt op eenzelfde soort manier zou ik eerlijk gezegd niet weten, maar ik denk dat je slotstatement desalniettemin niet klopt. In een paarduizend jaar "beschaving" raken we heus geen miljoenen jaren aan evolutie kwijt. Ik denk alleen wel dat onze emoties en impulsen er een boel manieren bij hebben gekregen om zich te uiten, en dat we gevoelens van lust kunnen kanaliseren zodat ze niet meer tot voortplanting hoeven te leiden. Maar dat neemt niet weg dat dit volgens mij wel hun hoofddoel blijft.
Ik vind het een erg interessante theorie, maar ik denk niet dat hij echt klopt. Volgens jouw definitie zou ik waarschijnlijk bij groep B horen (ik vind namelijk jongens leuk), en zou ik dus last moeten hebben van een 'overontwikkeld schattigheidsalarm'. Geweldige term, en het gaat ook wel voor een deel op. Ik kan kleine jochies namelijk heel erg schattig vinden. Maar daar hebben denk ik meer mensen 'last' van.
Bij wat oudere jongens (vanaf een jaar of 10) gaat het schattig vinden over in mooi vinden, of heel mooi, of niet zo mooi. Ik kan er van genieten om naar die jongens te kijken, maar dan niet met een blik van 'wat schattig', maar echt van 'wat een geweldig mooie, aantrekkelijke jongen'. En da's toch wat anders.
Voor de rest vind ik dit een erg goede discussie, ga vooral door
Ik was al bang dat iemand daarmee zou komen.
Ik zei al dat ik niet echt in staat was om op een dergelijke biologisch onderbouwde manier homofilie te verklaren. En ook al zul je nu ongetwijfeld denken "maar ik ben niet homofiel, ik ben pedofiel", het blijft een feit dat je op je eigen geslacht valt, en dus buiten mijn theorie... Sorry
Dus... wie kan mijn verhaal uitbreiden met een verklaring voor homofilie en efebofilie? Of mij uitleggen wat er zo veel leuker is aan een jongen dan aan een meisje? Want dat kan er bij mij, als ehm... "klasse A parthenofiel" dus ècht niet in
Ok, zal ik toch nog eens proberen om mijn ideeen daarover uit te leggen. Let wel, ik ben computer-nerd, dus misschien denk ik iets te logisch
Je voelt je normaal gesproken aangetrokken tot een aantal eigenschappen van iemand. Dat kan zijn bepaalde uiterlijke kenmerken (zoals kleur ogen, haar, gezicht, huidskleur, etc), maar ook karakter-trekken (gevoel voor humor, interesses, muzieksmaak, vrolijkheid en nog een heleboel meer, sommige vrij subtiel). Deze eigenschappen komen bij de ene groep mensen vaker voor als bij de andere (scandinaviers hebben vaak blond haar bijvoorbeeld). Als iemand aan een aantal van die eigenschappen voldoet is diegene voor jou aantrekkelijk.
Dus, als je op een aantal eigenschappen valt die bijvoorbeeld voornamelijk bij de mannelijke helft voorkomen, zal je voornamelijk op mannen vallen. Als je bijvoorbeeld valt op de eigenschap dat iemand spontaan is en gewoon zonder schaamte doet waar hij/zij zin in heeft, zal je (bijvoorbeeld), vaker op kinderen vallen. Op deze manier vormt een hele verzameling eigenschappen een profiel van de voor jou 'perfecte partner'. En iedere 'potentiele partner' zeg maar moet voor een bepaald percentage (wat weer verschilt per persoon natuurlijk
voldoen aan dat profiel.
Het leuke van deze theorie is, dat alle vakjes van homo/hetero/bi/pedo enzo totaal niet werken. Ik val bijvoorbeeld, door mijn selectie eigenschappen, voornamelijk op jongens. Neemt niet weg dat als ik een meisje of een volwassen man tegenkom die ook voor zoveel procent voldoet aan mijn profiel dat ik daar ook verliefd op zou kunnen worden.
Het enige wat ik over mezelf kan zeggen normaal gesproken is dat ik tot nu toe voornamelijk op jongens val. Maar het is wel eens gebeurt dat ik iemand zag die al een stuk ouder was bijvoorbeeld die ik nog best aantrekkelijk vond, ook al val ik normaal absoluut niet op oudere jongens (a.k.a. mannen
. En zo woon ik bijvoorbeeld ook samen met m'n vriendin van ongeveer m'n eigen leeftijd. Normaal heb ik niets zo met meisjes en al helemaal niet van die leeftijd, maar blijkbaar voldoet ze toch voor een bepaald deel aan m'n profiel. So be it dan he 
. We zijn er allebei gelukkig mee, dus vinden het wel best zo.
Anyway, tot dusver een beetje m'n theorie. Fire at will als't je niet aanstaat, maar voor mij werkt dit best
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
Een vriend van mij houdt eenzelfde filosofie aan als jij als het gaat om aantrekkingskracht tussen mensen. En ik geloof ook zeker dat er waarheid in die filosofie zit. Maar in het vraagstuk hoe homofilie bevorderlijk kan zijn voor het voortbestaan van de eigen genen geeft je post helaas weinig antwoorden.
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel"; ik ben het nl beiden niet in de betekenis die "de massa" eraan geeft (respectievelijk "sociaal en motorisch gestoord mens dat denkt in getallen" en "achterbakse kinderlokker en -verkrachter"). Misschien dat dat mijn methodische categorisering in A en B verklaart. En ik zit er nu sinds het schrijven van mijn bovenstaande post over te tobben waarom ik homofilie niet onder een biologisch verklarend labeltje kan plakken
Want ik denk dat je gelijk hebt als het om seksuele voorkeur gaat dat labeltjes als homo/hetro/bi/pedo niet erg veel nut hebben, maar mijn vraag is wat nou de drijvende kracht achter die verschillende voorkeuren is waardoor ze naast elkaar bestaan? Waarom hebben we in onze seksuele voorkeur blijkbaar allemaal een taart van die drie puntjes? (Drie puntjes? Ja, drie: bi is aanwezigheid van zowel homo als hetro natuurlijk.) Van heterofilie lijkt het me duidelijk; Man meets woman, huisje boompje beestje, en de volgende generatie is onderweg. Dat heeft direct nut. Pedofilie heb ik met mijn verhaal over cathegorie A en B op een iets omslachtigere wijze een nut kunnen geven in het voorplantingsverhaal. Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Ik heb een scenario C nodig dat begint met
"In scenario C is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om op hun eigen geslacht te (kunnen) vallen omdat..."
en eindigt met lezers die overtuigd zijn van die openingsstelling...
Pas als ik daar een invulling voor gevonden heb kunnen we het gaan hebben over de biologische voordelen van efebofilie...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
WAT! JE NEEMT... oh wacht, nee, laat maar. Tuurlijk neem ik je dat niet kwalijk. "Man" trouwens in dit geval iemand ouder dan 18, maar nog wel jonger dan ikzelf (wat het een relatief klein gebied maakt, want zo oud ben ik nou ook weer niet gelukkig
.
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel";
Ditto hier hoor. Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
op (jongere) jongens and that's it. Daar mogen mensen dan zelf hun conclusies uit trekken. Meestal gaat dat wel goed eigenlijk.
Zo zal ik mezelf ook nooit pedofiel noemen, aangezien voor de menigte Marc Dutroux een pedofiel is en ik geen Dutroux-aspiraties heb zeg maar. Ik val (voornamelijk
Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht? Ik weet het verder ook niet zo. Mijn theorie probeert inderdaad uit te leggen hoe het werkt, niet waarom. Net als natuurkundigen moet ik ook maar eens op zoek naar een grote unificatie-theorie. Ik denk alleen niet dat het ook maar enigszins met strings te maken heeft
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
hai
ik snap het echt niet en wordt er erg boos over
kinderen van 12 !!!!!!!!
KINDEREN ja dus je zegt het al
jo toen ik 12 was speelde ik nog met poppen ben nu 30
mischien is het aangeboren mischien niet maar 1 ding is voormij duidelijk als je een beetje je verstand gebruikt weet je dat het niet kan
heb een dochter van 8 maanden nou ik moet er niet aan denken
heb een stukje gezien op internet was van een programma van tv ging over kinderporno en dat er mensen zijn die dat opsporen als baan zijnde om er achter te komen wie dat doet nou ik werd er miselijk van
lesbo of homo of bie dat moeten de mensen zelf weten maar met kinderen jo waar gaan we heen
berdina
Je schrijft dat je het niet snapt, dat wordt in de rest van je post ook meteen duidelijk. Ik zou zeggen lees eerst eens wat meer info hier op de site (bijvoorbeeld de definities en de FAQ, zie de balk helemaal bovenaan op de site), dan kunnen we verder op een normale manier in discussie. Het lijkt me nu vrij zinloos om inhoudelijk op je bijdrage in te gaan, aangezien die niet over pedofilie gaat.
Ik dacht even dat er eindelijk iemand serieus op deze interessante discussie ingegaan was... Doch helaas
Ik heb slechts één verzoek.
Maak gebruik van leestekens. Voor jou zelf wellicht belastend, maar voor de lezer ontlastend, want die zoekt zich suf hoe het verhaal loopt en waar een nieuw zinsdeel of nieuw zin begint.
Interessante vraag die we zeker moeten gaan proberen te beantwoorden.
Het beschermingsscenario (B) komt inderdaad dicht in de buurt.Maar het is naar mijn mening niet genoeg. Waarom doen mensen het met iemand van hun eigen geslacht? Het ontladen van die lust moet ergens nuttig voor zijn. Overbevolking klinkt mij banaal in de oren en zou ik daarom sneller afwijzen. Misschien zorgt teveel drift in een huwelijk voor een verstoring van de harmonie? Het evenwichtig samenzijn is immers een ideaal. Het evenwichtig leven is een ideaal. (Kijk maar naar Mondriaans schilderijtjes en ook Plato had het er al over)
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? Maar eigenlijk vind ik het verkeerd van mijzelf om zo minderwaardig over homoseksualiteit te spreken, ik zie homoseksualiteit als gelijkwaardig aan heteroseksualiteit. Maar moet lust die niet op de voortplanting is gericht ook per se ergens voor dienen? Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje? Oef, volgens mij kom ik erg dom over, maar hier zijn in ieder geval 'n paar vragen.
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
2x amen
), wat maakt het dan uit.
Inderdaad; laat mensen maar denken wat ze willen. If it makes the two of you happy (and nobody unhappy
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Maar over het onderwerp:
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht?
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? (...) Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje?
Ik heb eindelijk ook een suggestie om toe te voegen. Maar daarvoor moeten we een heel eind terug, naar de tijd van vóór onze beschaving. Bij apen (en dus vast ook bij mensapen/oermensen) die in groepen leven heb je altijd een alfa mannetje, dat de baas is en de vrouwtjes dekt. Ik heb me als kind altijd afgevraagd met wie die andere mannetjesapen dan moesten trouwen, als één de man is van alle vrouwtjes. Misschien vroegen die apen zich dat ook wel af, en hebben ze uit angst voor het alfa mannetje hun heil bij elkaar gezocht om "de kunst niet te verleren" of misschien inderdaad gewoon om hun lusten bot te vieren.
Klein voordeeltje van die theorie is dat het zou kunnen verklaren waarom homofilie altijd als zwak gezien wordt; de sterke mannetjes ambiëren namelijk om alfa te worden, en de zwakkeren geven de moed op... Zoiets
Een ander wat groter voordeel van die theorie is dat het ook efebofilie verklaart. Want de jongste mannetjes, die net niet meer door hun moeder worden beschermd als kind, en als "man" weggejaagd worden door het alfa mannetje, lijken het meest op vrouwtjes qua lichaamsbouw, en zijn dus "geliefder" dan de oudere mannetjes. Maar dat zou, vertaald naar onze tijd, dus niet alleen voor efebofielen op moeten gaan, maar voor alle homofielen. En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Wat het duidelijk niet verklaart is waarom die keuze om de liefde met een lid van hetzelfde geslacht te bedrijven bij homofielen zo permanent is, en aangeboren lijkt. Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Hmm, wordt een leuke dialoog op zo'n manier, maar ok
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Ik geloof dat het in 'de homo wereld' vrij erg is eigenlijk met dat soort dingen. Als je als 16 jarige een homo-bar binnenstapt ben je verzekert van een aantal gasten rond je heen die wel je vriendje willen zijn. Onder het motto "Hij's 16 dus legaal, nou zal hij't weten ook" ofzo
. Persoonlijk vind ik het een beetje irritant en hypocriet (ondertussen zeggen ze wel keihard dat pedofilie NIETS te maken heeft met homofilie natuurlijk...). Ook in online chat-rooms is het heel erg. Op BL-net was er een post die dit goed weergeeft. Een 13 jarig (homosexueel) broertje van een poster daar hoorde van een vriendje dat een of andere gay-chatroom wel leuk was, dus hij joinde daar. Met onderstaand resultaat 
------
my bro chatted with alot and lots in pm and these r statistics and they know he is 13.
(youngest 15 oldest 25, most 18-19. Total of 11 people chatting)
1, got any pics of u (11/11)
2, people who c a small msn pic of him and say he is cute (11/11)
3, people ask him to cam for them (11/11)
4, People after my bro tells them he dont want to cam still hassle him to cam (4/11)
5, People want to c as for a nude pic of him (9/11, 6 of those being over 17)
6, People who after my bro says no still persist in telling him how they want to c him nude (5/11 hinted it a few times only 2 how ever hasseld him)
7, people want him to do dirty stuff for them on cam (2/11. 2 guys 17 and 25)
8, People who think cus he wont cam he is a old man (typical line of a perv to try persuade a kid to cam) (1/11)
9, Guys who tell him incrimination info about there selfs and younger boys. (3/11)
11. People who showed him pics of there selfs on msn and said it was them. (8/11)
-------
Dus, trek je conclusies... Ik geloof dat posters die hier "de gay scene" wat beter kennen dit soort verhalen wel kunnen bevestigen
Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Niet echt eigenlijk. Ik geloof zelf niet helemaal in het 'zwakkere' verhaal eigenlijk. Ik weet het gewoon niet en kan er geen theorie voor vinden die enigszins past
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Hmm, dus in principe staaf je mijn theorie, maar je bent het niet echt eens met de uitkomst?
Dat soort praktijken in chatrooms beperken zich trouwens ècht niet tot de "gay scene" hoor. Ik kan je uit ervaring vertellen dat precies hetzelfde plaatsvindt als je je voordoet als een jong meisje in een willekeurige andere chatroom. Ik heb dat een keer gedaan om een paar vrienden van mij te plagen die in een chatroom zaten, en was nogal verbaasd over het onverwachte resultaat toen iedereen lettelijk over me heen viel in geilheid... Ik speelde een meisje van 11 (en als zodanig identificeerbaar in mijn naam)
Als dat geen tastbaar bewijs is dat een groter percentage van de bevolking pedofiele neigingen heeft dan wordt aangenomen, dan weet ik het ook niet meer...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
Hahaha
Pas maar op met dat soort opmerkingen 
Maar ik snap wat je bedoelt. Dochters zijn (helaas?) over het algemeen minder geïnteresseerd in computers 
Maak gebruik van images. Die zet je makkelijk terug.
Iemand schreef dat ie computer-nerd is. Ik ben wel ICT'er. Dit komt doordat ik zeer sterk analytisch ben. Ik weet niet of ik dan een nerd ben.
Verder ben ik niet bang dat ik gedachten over belevingen durf te hebben die wellicht bedreigend kunnen zijn als die gedachten niet wilt of gewend bent. Hier kunnen ook beslissingen uit voort vloeien. Hoe krom deze ook lijken.
Bij pedofilie geldt in mijn geval; ik ben ontzettend sterk (ik gebruik mijn autistische trekjes als krachtbron). Val kinderen niet lastig met je pedofliesche gevoelens. Het blijft ongelooflijk moeilijk want ik ben toch gefixeerd op kinderen. Ik maak gebruik van een bepaald gedrag om kinderen niet lastig te vallen én toch van ze te genieten.
Hier een stukje uit de Elsevier van rond de kerst, uit een interview met Desmond Morris (zooloog, schrijver, schilder) die nogal veel boeken heeft geschreven over seksualiteit etc., en deze maand met een nieuw boek "De naakte vrouw" komt.
De man is zo geevolueerd dat hij vooral mentaal veel jeugdige eigenschappen behoudt. Hij blijft altijd speels op zoek naar nieuwe uitdagingen om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen. Hij is inventief en creatief. De vrouw behield vooral haar jeugdige lichaam. Zij verloor in de loop van de evolutie tijdens het proces van neotenie haar lichaamsharen, behield steeds meer babyvet, bleef met een hoge stem spreken en kreeg ook steeds meer kinderlijke gelaatstrekken. Maar waarom, vraagt een evolutiebioloog zich dan af. Morris heeft een voorlopig antwoord, zegt hij, maar het bevredigt hem niet. 'De enige logische verklaring tot dusver is dat de vrouw met haar jeugdige lichaamskenmerken bij de man een gevoel van bescherming oproept dat hij als vader ook voor zijn kinderen koestert. Het zou dus kunnen zijn dat het - naast seks - een extra hulpmiddel is om de band tussen man en vrouw te versterken.' (...) Terwijl het inmiddels begint te schemeren en Morris kwiek rondloopt om wat lampen aan te doen, blijft het 'sexy kindvrouwtje' als toppunt van begeerlijkheid nog even het gesprek beheersen. Dus iedere man droomt volgens hem eigenlijk van een Marilyn Monroe? Morris zwijgt, maar de ondeugende twinkeling in zijn ogen spreekt boekdelen.
Ikzelf merk het inderdaad wel, bijvoorbeeld bij docenten. En het is inderdaad zo dat sommige mensen die klakkeloos hebben overgenomen van pedofilie te walgen, vaak evengoed op dertienjarige meisjes geilen(maar er dan niet bij stil staan wat ze doen).
Het komt ook voor tussen leerlingen en leraren. Maar die leraren zullen aan zichzelf niet gauw toegeven dat ze iets voelen.
Ik denk dat de Oude Grieken scenario B veel toepasten, met hun zogenoemde 'knapenliefde'. Het schijnt dat homofilie tussen twee volwassenen mannen daar toen niet normaal was, en eigenlijk veracht werd, maar dat knapenliefde dan wel kon, omdat je je minnaar als "leerling" beschouwde, die bij jou graag levenslessen nam. De Grieken waren daar naar mijn weten zeer redelijk in. Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen. Maar het zou inderdaad kunnen, dat mannen extra oog hebben voor jonge vrouwen omdat ze zo vroegrijp zijn en dus eigenlijk klaar voor de voortplanting. Ze menstrueren immers al. Het feit dat daar uiteindelijk toch niks mee wordt gedaan, ligt aan onze cultuur: het wordt niet normaal geacht op je veertiende met een baby rond te huppelen. Los van de grote verschillen tussen kind-zijn en volwassen-zijn, die wij op 'n gegeven moment zelf hebben gecreeerd, komt dat doordat je eerst geacht wordt examen te doen, te studeren en ergens tussen je vijfentwintigste en dertigste huisje boompje beestje moet gaan spelen.
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
Een goede analyse.
Je kunt dit overigens niet alleen bij Morris terugvinden
De betere boeken staan er vol van.
...maar ik ga twee replies plaatsen in deze thread, hoe opdringerig ik het eigenlijk ook vind
Ik vind het een grappig stukje dat je gevonden hebt in dat interview, maar zoals Morris al zegt; het is een voorlopig antwoord, bij gebrek aan beter. Ik ben niet echt overtuigd in elk geval...
Het is in mijn ogen niet alleen mogelijk, maar zelfs zeer waarschijnlijk dat een docent(e) verliefd wordt op een leerling(e). Docenten leren namelijk best veel nieuwe leerlingen behoorlijk goed kennen elk jaar, en om even Jilles verhaal van hierboven te gebruiken moet je dan toch met enige regelmaat iemand tegenkomen die "in je profiel past" lijkt me. Zeker omdat docenten over het algemeen voor hun beroep hebben gekozen omdat ze het goed met kinderen of jongeren kunnen vinden, wat kan wijzen op een wat groter taartpuntje pedofilie dan gemiddeld. Maar ze zouden natuurlijk wel gek zijn om iets met die gevoelens te doen. Het is zowel sociaal onaanvaardbaar als juridisch strafbaar, en je kunt je baan (en dus niet alleen je financiële toekomst, maar ook je contact met kinderen) dan ook wel vergeten.
Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen.
Dit ben ik niet met je eens, (ik voel me natuurlijk een beetje persoonlijk aangevallen hierdoor
) en wel om een aantal redenen:
. En sociaal probeer ik haar zo veel mogelijk gewoon te steunen in haar eigen dingen, en doe ik mijn best te voorkomen dat ze haar jeugd overslaat door zich te gedragen als een 19-jarige. Gun ik haar geen eigen ontwikkeling..?
- Heel veel meisjes vinden het (onderbewust?) ook wel erg leuk/spannend/stoer om naar oudere jongens (3 tot 15 jaar ouder ofzo) te kijken. Dat is niet mijn persoonlijke fantasietje, maar ik ken echt een substantieel aantal meisjes dat (al dan niet incidenteel) op (veel) oudere jongens/mannen valt of een vriend heeft die zoveel ouder is. Dus wat is er oneerlijk of manipulerend aan..?
- Het "reserveren" van een meisje heeft volgens mij weinig te maken met haar ontwikkeling. Misschien heb ik een verkeerd beeld gegeven van reserveren... Ik ben zelf 19, en ik heb een schat van een vriendin van 14, waarover je dus zou kunnen zeggen dat ik haar "gereserveerd" heb om over een jaar of 10 "huisje boompje beestje mee te gaan spelen". Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
En inderdaad; hadden wij een paar honderd jaar geleden geleefd dan waren we inmiddels vast wel getrouwd, en wie weet in verwachting van ons eerste kind. Maar in onze huidige samenleving zullen we elkaar nog een tijdje gereserveerd moeten houden. En is eigenlijk niet elke relatie (en zeker verloving) een reservering?
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
Natuurlijk wel! Evolutie en voortplanting werken niet op zo'n lullig halfslachtige manier dat er onlogica in zou kunnen zitten
. Zie voor meer hoofdbrekens over dat onderwerp een paar posts hoger...
In mijn beredenering is het eigenlijk inderdaad zo, dat elke relatie een reservering is. In zekere zin is er bij elke vorm van gebondenheid aan iemand (en zelfs al bij een heel simpele verkering voel je die gebondenheid) sprake van een soort van "aanpassings"-iets. Het conform willen zijn aan de ander. Je weet waarschijnlijk wel wat ik bedoel.
Hieronder ga ik in op dat aanpassen. Wat op de ene leeftijd sterker is dan op de andere.
Ikzelf, ben dus 16, heb een relatie gehad met iemand van 27, afgelopen jaar. Omdat ik toch al zo kruidjeroermeniet-achtig lichtgeraakt ben in relaties en vriendschappen, begon het ook bij die jongen te kriegelen. Jij zegt: 'ik gun haar alle ontwikkeling van de wereld'. Dat zei mijn vriend ook en hij meende het ook. Hoe graag je het ook zou willen, ik ervaarde een blokkering in mijn eigen ontwikkeling. Dan heb ik het over verschillen in de dingen die je doet, ik wilde bijvoorbeeld met klasgenoten dronken worden en hasj uitproberen, hij daarentegen ging niet echt uit. Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt. Maar dan heb ik het ook over verschillende 'morele' fases: ik begon net een beetje politieke voorkeur en 'n mening te krijgen over de dingen in de wereld, terwijl hij al een hele bups met meningen paraat had (overigens super interessant) en het allemaal wel gezien had. Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel. Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand. Jij zegt:
Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
.
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was. In haar ogen ben jij waarschijnlijk 'n belangrijk persoon (een "autoriteit"?) en ze vindt jouw mening dus ook belangrijk. Ik vind dat je pas na die laatste morele fase waar ik het net over had (ik heb er 'n boek over thuis, ik zal de titel en schrijver volgende keer vermelden) zelf kunt beslissen en vergelijken en daarna een conclusie trekken voor jezelf. Als zij bijvoorbeeld moeder wil worden na haar middelbare school, wil zij dat, punt. Dan hoor jij haar niet op een opleiding te doen toch? Als jij voor haar na gaat denken zal zij dan niet meegaan in jouw denken? Natuurlijk dat gaat niet opzettelijk ofzoiets, het komt uit een goed hart.
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
Je meet met drie maten. Ten eerste zou jij niet erg blij zijn geweest met die jongen van 27 als hij had gezegd "nee, je bent een dom klein meisje, kom over vijf jaar nog maar eens terug". Wat je dus eigenlijk wel ons allen hier op dit forum aan probeert te raden. Vervolgens wijs je op iets dat je aan jezelf verkeerd vindt ("ik ben kruidjeroermeniet-achtig") en geeft het aan als oorzaak van jouw eigen probleem, maar trekt het wel door naar alle andere relaties met een groot leeftijdsverschil. Tenslotte heb je het vanuit jouw eigen "beperkte morele fase" die je zelf hebt gedefiniëerd over dingen waar je volgens jouw definitie nog helemaal niet over mee kunt praten
("Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand").
Goed, tot zover in een notedop waarom ik het niet met je eens kan zijn. Nu inhoudelijk.
Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt.
Mensen in relaties passen zich inderdaad aan elkaar aan. Dat moet wel als je veel tijd met elkaar doorbrengt of zelfs in hetzelfde huis woont. Mijn ouders leven al zolang samen dat ze over alles precies hetzelfde denken; als je iets aan de één vraagt weet je voor 99% zeker dat de ander hetzelfde antwoordt.
En dat dit problemen op kan leveren lijkt me ook duidelijk. Een goede vriend van mij heeft afentoe behoorlijke strubbelingen met zijn vriendin omdat ze uit een heel ander hout gesneden zijn, en hij wil feesten terwijl zij vindt dat ze moet studeren. Maar ze houden van elkaar, accepteren hun verschillen, en proberen ermee te leven. Ze zijn overigens op een paar maanden na even oud.
Ik scheel vijf jaar met mijn vriendin, maar we zitten wat dat betreft veel meer op één lijn dan mijn vriend en zijn vriendin. Dus leeftijd zegt daarin geen ene fuck. En natuurlijk word je geremd en beïnvloed door de mening van de ander, maar die mening respecteer je ook wederzijds, en dat is voor een groot deel juist precies datgene waar een relatie om gaat. Dingen voor elkaar over hebben, en luisteren naar elkaars mening. En mensen worden gevormd door de meningen van hun naasten; je leert ervan, groeit ervan. Wat is daar fout aan?
Dus als je op basis van zo'n argument mijn relatie wilt afkeuren, dan moet je eerst mijn vriend maar eens bellen.
Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik begrijp wat je bedoelt. Misschien is mijn vriendin niet het toonbeeld van een 14-jarige dan, want ze heeft een bloedhekel aan mensen die in groepjes achter elkaar aan huppelen, en vindt dat mensen hun eigen mening moeten vormen. En daar gedraagt ze zich ook naar; ik weet zeker dat ze op eenzelfde volwassen manier een discussie aan zou kunnen gaan als jij nu doet. Dus ik denk dat we in mijn geval geen twee "fases" schelen, ondanks de leeftijd. Maar goed, dat terzijde wil ik ook altijd graag het algemene idee dat een verschil in ontwikkeling een probleem op moet leveren (en dus je hele standpunt) aanvechten:
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
(Afgezien van het feit dat de wereld niet eerlijk is) Stel je even jouw "eerlijke" samenleving voor. Hoe zou dat moeten werken dan? Gezinnen werken niet, want ouders leggen hun kinderen dingen op voordat ze daar zelf keuzes over kunnen maken. Docenten en overheid mogen niet meer bepalen wat kinderen moeten leren, want dan bemoeien ze zich met hun ontwikkeling. De slager op de hoek mag niet meer zeggen dat Jantje met zijn tengels van de schnitzels af moet blijven, want dan draagt hij Jantje zijn mening op. Eigenlijk moeten we onze kinderen met z'n allen op een eigen continent flikkeren, en kijken welke van hen de 18 jaar halen.
Zo werkt het niet. Juist door die beïnvloeding kun je je een mening vormen. Jij hebt in dit geval dat boek thuis liggen dat jou heeft geholpen bij het vormen van jouw mening. Dat is precies waar ik het net over heb; mensen worden gevormd tot volwassenheid door de meningen van hun omgeving, niet door het verhogen van het getalletje dat hun leeftijd weergeeft. En ik durf te wedden dat je ook heel veel geleerd hebt door, over en van die jongen van 27 (beetje afhankelijk van hoe lang jullie relatie geduurd heeft) waardoor jij nu weer een wat completere mening over de wereld hebt. Waar je hem dus dankbaar voor kunt zijn, ook al begrijp je dat nu misschien nog niet.
...dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
."
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was.
Oh Sophie, wat heb je dat verkeerd begrepen
. Wat ik daarmee bedoelde te zeggen is dat als mijn aanwezigheid in haar leven een negatieve invloed op haar ontwikkeling lijkt te hebben (bv. ze wil moeder worden in plaats van studeren, wat ze voor ze mij kende van plan was) dan zou ik (samen met haar ouders) de eerste zijn om te proberen op haar in te praten om die schade ongedaan te maken. Afgezien daarvan is ze tegen die tijd achttien, en bevindt ze zich dus ook in die "laatste fase" van jou, dus waar hebben we het over? En nog afgezien dáárvan heeft ze er ècht geen moeite mee om tegen mij op te staan en bij mij háár mening door te drukken 
Trouwens mijn complimenten; ik heb in tijden niet meer zo'n lange posts geschreven en zo'n goede discussie gevoerd op Internet
. Vat deze post dus alsjeblieft niet al te zwaar op; het blijft mijn doel om mijn mening te geven over het onderwerp, en afentoe om mijn eigen leven en relatie te verdedigen, en niet om jou de grond in te boren ofzo 
Eerst en vooral mijn complimenten voor een 16jarige die zo uit de hoek kan komen. Ik had het niet gekund, en zeker niet gedurfd!
Over de reactie waarop ik reageer wil ik een graag een korte aanvullende vraag kwijt. De voortplantingsgerichtheid kan ik me voorstellen waar het gaat om personen van verschillende sexe. Man/meisje, Vrouw/jongen, Man/vrouw. Vrouw/man.
Zoals LI zelf al aangaf is Man/man en Vrouw/vrouw daarin moeilijk te plaatsen. Maar wat te denken van Man/jongen, Vrouw/meisje?
Mijn eigen emotionele voorkeur gaat -als man zijnde- uit naar jongens. Ik wil van mezelf niet direct zeggen dat de relatie die heb met mijn vriendje een lusteloze/drifteloze toestand is. Hoewel we het (bewust wat mij betreft) platonisch houden vliegen de scherven soms in't rond (figuurlijk).
Een mogelijke verklaring die ik nu ter plekke bedenk, passend in het voortplantingsverhaal zou er een zijn in de volgende trant (hypothetisch, niet werkelijk!)
Mijn jonge vriendje komt uit een sociaal of anderzins zwak milieu, of uit een milieu dat door mij toch zo bestempeld wordt. Als individu zie ik eigenschappen bij die jonge die volgens mij een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan onze gemeenschappelijke genenpool. Op basis daarvan is het niet meer dan normaal dat ik die eigenschappen probeer te versterken met mijn aandacht, en het individuutje probeer te beschermen met mijn vriendschap.
Zoiets zou mogelijk ook kunnen gelden voor andere groot/klein relaties, echter mis ik dan een punt in mijn redenering: een relatie moet voor beiden voordelig zijn. Het voordeel voor het jongere individu zou dan opgezocht kunnen worden.
Iemand suggesties??
groets,
georg
Hmm, ik vind het een aardige poging, maar ik ben bang dat het niet veel meer kan zijn dan een bijreden. En zelfs dat is discutabel, want als zo'n jongen niet opgevangen wordt raakt hij niet automatisch verloren voor de genenpoel. Bovendien bedekt het een te klein scala aan gevallen om van een zodanig evolutionair nut te zijn dat het het selectieproces overleefd heeft.
Maar heel erg bedankt voor het meedenken!
"Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?"
Ik geloof het niet. Tweemaal niet
De ontwikkeling van de mens wordt uitgedrukt in telkens vele honderdduizenden jaren voor een belangrijke fase. De biologische factor heeft tot nu toe in die enorme aantallen jaren altijd op de eerste plaats gestaan. Alle organismen, dus ook mensen, zijn altijd op de eerste plaats gericht geweest op voortplanting. Zonder voortplanting geen leven.
De krachten die hier wat tegenover stellen, bestaan vooral uit de leer dat we sinds enkele duizenden jaren bepaalde zaken hebben ontwikkeld zoals wetenschap, bewustzijn over wat we denken, en misschien: kennis en keuze over sexualiteit. Maar vergeleken met de eerdergenoemde honderdduizenden en miljoenen jaren is deze periode natuurlijk helemaal niets.
Ik denk dus niet dat er al voldoende aanwijzingen zijn om aan te nemen dat we de voorplanting niet meer centraal stellen.
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Ik heb me daar nooit echt in verdiept om de eenvoudige reden dat ik vind dat het niet ter zake doet hoe de oude Grieken met kinderen omgingen. Het kan in ieder geval niet als argument gelden 'voor' of 'tegen' pedofilie. Voor zover ik met mijn beperkte kennis kan opmaken was het contact dat toen plaatsvond toch ook lang niet altijd zo mooi, teder, eerlijk, ...
En naar mijn gevoel is er weinig correcte informatie over te vinden maar zeer veel 'van horen zeggen' informatie.
Als jij je er in verdiept en er iets zinnigs over kan zeggen hoor ik het graag.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Ik geloof niet in een duidelijk grens tussen heterofilie, homofilie, pedofilie, ... Veel mensen hebben in meerdere of mindere mate wel iets van al die gevoelens maar door hun ontwikkeling krijgt er vaak een 'geaardheid' de overhand. Veel gevoelens worden ook vaak zo sterk en snel onderdrukt dat ze als onbestaande worden afgedaan. Ik denk dat dat vaak opgaat voor het 'homodeeltje' of 'pedodeeltje' van veel heterofielen.
Volgens mij is het dus in ieder geval wel een geaardheid maar speelt de ontwikkeling als kind en jongere wel een rol in de ontwikkeling of onderdrukking van deze gevoelens.
Ook sluit ik niet uit dat er mensen zijn met pedoseksuele gevoelens die ontstaan zijn door ontwikkelingsproblemen en waar hun gevoelens echt een parafilie zijn. Dit gaat volgens mij echter niet op voor heel veel pedofielen.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Dat kan inderdaad en ik sluit ook niet uit dat dat klopt voor een deel van de pedofielen en voor een groter deel van de pedoseksuelen. Maar volgens mij zeker niet voor allen. Bovendien is de vraag of het er altijd toe doet. Stel dat iemand heel zelfstandig is geworden doordat hij/zij in zijn/haar jeugd nooit steun kreeg van anderen. Het er van jongs af aan alleen voor staan is niet positief, dat neemt niet weg dat die daaruit ontstane zelfstandigheid wel positief kan zijn. M.a.w., ook zaken die uit onnatuurlijke of zelf negatieve impulsen zijn ontstaan zijn niet per definitie negatief of onnatuurlijk.
Bovendien is de vraag wat 'onnatuurlijk impulsen' zijn moeilijk te beantwoorden. Ik denk dat heel veel van de opvoeding van kinderen bestaat uit 'onnatuurlijke impulsen'. (B.v. het bijbrengen van beleefdheid.) Dat onderscheid ons net van wezens die zich volledig laten leiden door driften en instincten.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven.
Ach, wat de mensen die vinden dat vrouwen dienen om kinderen te baren over pedofilie denken laat me redelijk koud, zolang ze maar geen politieke beslissingsmacht hebben en mij met rust laten. Ik kan hun mening niet echt ernstig nemen.
Hoewel we nog heel veel dierlijks in ons hebben en veel mensen dat onvoldoende beseffen is de mensheid toch al zo ontwikkeld dat de voortplanting niet meer altijd centraal staat. Er is discussie mogelijk over het 'biologische nut' van pedofilie in de verspreiding van bepaalde genen. Maar zelf als het zou blijken dat pedofiele gevoelens nauwelijks zouden voorkomen bij dieren waar het doorgeven van de eigen genen nog wel centraal staat vind ik dat op zich niet meer dan een interessant weetje. Het zegt immers niets over het nut van deze gevoelens in de mensenwereld.
Mensen die vinden dat natuurlijk gedrag en voortplanting terug centraal moeten staan bij de mens moeten dan ook maar bereidt zijn de grens waarop seksueel contact toegestaan is terug te brengen tot de leeftijd waarop iemand zich fysiek kan voortplanten. De mens is immers een van de weinige, zo niet de enige, diersoort die zich niet 'zo snel mogelijk' voortplant.
Homoseksualiteit en voorbehoedsmiddelen zouden voor deze mensen natuurlijk taboe moeten zijn.
Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Ja, homoseksualiteit en pedoseksualiteit komen voor bij dieren. Maar ik blijf er bij dat het al dan niet voorkomen van bepaald gedrag bij dieren geen morele basis mag zijn om menselijk gedrag te beoordelen.
Hoi Sophie,
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Wat je vertelde over de Grieken kan inderdaad wel kloppen. Toen ik de geschiedenis van de Grieken kreeg op school, werd er eigelijk meer nadruk gelegd op het feit dat de meeste Grieken in het leger homoseksuele gevoeldend koesterde, die ook volledig werden gerespecteerd, want er zaten alleen maar mannen in het leger. Maar hier weet ik verder niet zoveel over, dus ik ga verder.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Ik ben zelf achter mijn gevoelens gekomen toen ik die leeftijd +/- had, (ben nu 17), maar ik was bijvoorbeeld op mijn achtste, een heel verlegen, buitenstaand jongetje. Ik ben ook nooit seksueel misbruikt, ik heb een hele liefdevolle jeugd gehad, dus daar kan mijn 'probleem' niet aan liggen.
Ik heb inderdaad wel eens ergens gelezen dat pedofilie een vorm van 'macht' is, dat pedofielen volwassenen zijn die graag macht uitoefenen op kinderen omdat die makkelijk te manipuleren zijn. Ik weet zeker dat dit bij sommige mensen het geval zal zijn, maar hier versta ik geen pedofilie onder. Als je pedofiel bent, word je verliefd op kinderen, wil je helemaal geen macht op ze uitoefenen. Laat ze zijn zoals ze zijn, zo zijn ze het mooist.
Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft.
Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
Ga zo door met je onderzoek, er zijn maar weinig mensen die goed geïnformeerd zijn over deze 'taboe-term', ga zo door!
Groetjes, T.
Hoi Sophie,
Ik ben een psychologie student en moet voor het vak ethiek een werkstuk maken over pedofilie, ik lees het forum vol interesse en heb er heel veel aan, dus iedereen alvast bedankt in ieder geval.
Maar om je vraag te beantwoorden of onder dieren homofilie voorkomt: Jazeker! Er is een onderzoek gedaan bij schapen en wat blijkt: 10 % van de schapen is homo! Een bepaald gedeelte in je hersenen, de third interstutual nucleus, is bij homofiele schapen net zo groot als bij vrouwtjesschapen zeg maar, en bij heterosexuele mannetjesschapen is die aanzienlijk kleiner. De wetenschap is op het moment bezig dit onderzoek naar de mens te relateren, dus over een paar jaar zullen we waarschijnlijk weten of sexuele geaardheid is aangeboren, dus ook pedofilie.
Succes!
Hoi Sophie,
Welkom op deze site, ik hoop dat je er wat aan zult hebben! Ik geloof dat je de kern van de zaak al heel goed weergeeft; de pedofiele gevoelens heb je niet voor het kiezen, alleen hoe je er mee omgaat bepaal je zelf. Maar in dat omgaan met pedofiele gevoelens (en hoe daar dan weer door andere mensen mee wordt omgegaan) ligt een ingewikkelde problematiek; pedofielen worden erg vaak gestigmatiseerd, maar aan de andere kant zijn er ook de pedofielen die niet goed met hun gevoel om kunnen gaan en dus kinderen beschadigen (al dan niet onder dwang). Elke pedofiel heeft weer zijn eigen verhaal, elke pedofiel heeft zijn eigen gedachtes erover, er is weinig algemeen gedachtengoed, wat met name ook te maken heeft met dat er eigenlijk van oudsher geen normen en waarden zijn die betrekking hebben op het omgaan met pedofiele gevoelens. Nu zie je de laatste jaren op internet de pedobeweging een beetje op gang komen, in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door onder andere het Jongensforum. Mensen met pedofiele gevoelens vinden elkaar, en er ontstaat langzaamaan een gedragscode hoe je met elkaar omgaat maar vooral hoe je met kinderen omgaat. Wat is wenselijk, wat is mogelijk, wat is gewoon not-done. Als je op onze site rondkijkt zul je daar ook een en ander van terugvinden (goed voorbeeld daarvan in de laatste vraag van de FAQ.
Boeken en onderzoeksresultaten zijn er helaas eigenlijk te weinig over dit onderwerp, en zoals Jilles al aangaf gaat het dan vaak nog over pedoseksuele delinquenten (niet eens per sé pedofielen, maar gewoon mensen die zedendelicten hebben gepleegd met een minderjarig slachtoffer) en da's dus niet representatief op het moment dat je iets wil weten over pedofilie in het algemeen. Wat wij kennen staat ook beschreven op de site, klik linksboven eens op artikelen en kijk eens rond in alle secties van onze site.
Ik wens je veel succes met het vergaren van informatie en als je vragen hebt: Kom maar op!
Groeten, Jorge
Aangeboren versus verworvenheid,
Ik ben linkshandig geboren, maar m'n ouders wilden graag dat ik met rechts leerde schrijven. Dat is me gelukt, ik kan nu beide. Maar op stressmomenten grijp ik terug naar het gebruiken van m'n linkerhand. Misschien geldt dit verhaal ook voor pedofielen. In hun aard vallen ze terug op hun voorkeur voor kinderen, maar ze leren (omdat we niet teveel mogen afwijken van "de normale mens") ook houden van/ omgaan met leeftijdsgenoten. Pedofilie wordt eerder afgeleerd.
Ik denk dat er daarnaast mensen, zoals ik, zijn die een soort toevlucht zoeken in kinderen of veel jongere mensen. Ik ben 36 en voel me goed in het bijzijn van jongere meiden.
Wilbert
Hoi Sophie,
Het feit dat je ons begroet met "Hoi mensen" doet mij deugt. Ik heb wel eens anders meegemaakt!
Het klopt dat er weinig onderzoek is gedaan naar het ontstaan van pedofilie. Je hebt ook gelijk, dat pedofilie moeilijk te onderzoeken is. In de wetenschap heeft men eigenlijk twee verschillende overtuigingen over het ontstaan van pedofilie. De ene kant is van menig, dat het aangeboren is en de andere kant denkt dat het in de jeugd ontwikkeld is.
Als je de gevonden waarheden uit de verschillende theorieën samenvoegt, dan geeft dit mij de volgende overtuiging:
Pedofilie is de aangeboren aanleg tot pedoseksuele gerichtheid. Of deze aangeboren aanleg ook daadwerkelijk ontwikkelt tot een dominante pedofiele geaardheid, is afhankelijk van omgevingsfactoren.
Dit is de theorie waar ik in ieder geval in geloof en die ik het beste kan verenigen met eigen gevoel.
Er zijn onderzoekers die beweren dat pedofilie volledig is aangeleerd. Een dominante moeder, het gemis van een vaderfiguur, gepest worden en dat soort zogenaamd bewezen voorspellers zouden pedofilie in de jeugd ontwikkelen. Onzin, want dan zou bijna elk kind van gescheiden ouders met een ontwikkelingsachterstand uitgroeien tot een pedofiel en dat is toch echt niet zo. Enige aanleg moet dus wel aanwezig zijn.
Aanleg voor een parafilie hoeft overigens niet te betekenen dat iemand ook daadwerkelijk een andere seksuele geaardheid gaat ontwikkelen.
Groetjes,
Psoof.
Hoi lieve Sophie !
Het is erg leuk om te zien, dat iemand dit forum over deze geaardheid serieus benadert en dat nota bene in deze voor ons zo moeilijke tijd.
Wij zijn wel gedwongen om anoniem te zijn, want voor de meesten betekent uit de kast komen gezichtsverlies ! Deze site zie ik als een soort ondergrondse strijd. Zelfs als je veel betekent en een vlotte babbel hebt en je probeert voor deze geaardheid uit te komen, wordt je met de nek aangekeken. Ik heb gelezen en gehoord dat wijlen Pim Fortuyn ergens aan een tijdschrift wat over pedofilie wilde vertellen, maar alle publicisten gaven niet thuis.
Over het ontstaan van geaardheden zijn zeer veel uiteenlopende theorieen, zo ook over pedofilie. De een zegt dat deze geaardheid ontstaat doordat je als kind zelf seksueel contact had met een volwassene, of dat je vader geen voorbeeldfiguur voor je was en noem maar op.
Op mijn zeventiende kwam ik erachter dat mijn sexuele voorkeur was blijven steken bij schoolkinderen tussen de 8 en 12 jaar. Ik ging toen naast mijn eigen leeftijdsgenoten ook soepel om met brugpiepertjes. Deze vonden het maar wat interessant, een jongen uit een hogere klas die ze serieus nam en voor vol aanzag.
In augustus 1996 was het hele circus rond Marc Dutroux gaande. Op dat moment dacht ik dat ik ook een slecht mens was en probeerde mijn geaardheid te verdringen en van me af te zetten. Dit is bijna onmogelijk, dus neem ik genoegen met kleine dingen en platonische uitingen. Ik hoor veel verhalen over veertig jaar geleden dat homo's en lesbisch hetzelfde waren als pedo's nu. Als je homo of lesbie was werd je op de meeste plaatsen als een soort paria behandeld. De laatste jaren is hierin verandering gekomen en ik heb ook homofiel geaarde mannen en lesbische vrouwen in mijn kennisenkring. Het zijn doodnormale mensen zoals jij en ik en je kunt ze op straat niet direct aanwijzen.
Ditzelfde geldt ook voor pedo's, voor hun en voor mij gaat het er vooral om om een kind voor vol aan te zien en ze een waardevolle vriendschap te geven. Ik heb zelf het genoegen om van tijd tot tijd in mijn geboorteplaats met het tienjarige zoontje van een bevriend echtpaar van mijn ouders op te mogen trekken. Deze mensen beschouwen mij als "die grote vriend" van hun kind en het jochie laat aan alles merken dat hij op me gesteld is. Ik ben altijd waakzaam dat ik geen gekke dingen met het kind doe ! Op de eerste plaats om het kind geen eventuele psychische en emotionele schade te berokkenen en op de tweede plaats om het vertrouwen wat zijn ouders op mij hebben niet aan te tasten.
Wat betreft boeken en sites kan ik je aanbevelen om een woord of onderwerp in de google-zoekmachine in te typen en zo krijg je veel relevant links !
Het beste met je scriptie en hopelijk krijg je er een hoog cijfer voor !
Gegroet, Aleksej
Hoi Sophie,
Erg leuk dat je een onderzoek doet naar pedofilie en het ontstaan ervan. Om je te helpen wil ik graag wat vertellen over mijn eigen leven en hoe mijn (seksuele) ontwikkeling is verlopen.
Toen ik in groep vier zat werd ik veel gepest om mijn buitenlandse uiterlijk. Ik kon bijna nooit in een groepje spelen omdat ze me gewoon niet wilden. Dat pesten ging acht jaar door en het was eigenlijk gewoon geworden voor de klasgenoten (en de leraren) dat ik het buitenbeentje was. Toen ik op de middelbare school kwam ging het ook niet beter omdat daar ook een groepje was die mij weer moest pesten. Gelukkig werd er in de tweede klas ingegrepen door de mentor waardoor ik in de derde klas in een veel fijnere klas zat.
Daarnaast had ik ook nog mijn ouders, die erg streng (christelijk) zijn en beiden uit het buitenland komen. Mijn moeder was altijd al erg dominant. Zij dacht voor mij wat ik moest denken en kneedde mij zo als een stukje klei zo als zij mij wou hebben.
In 3 VWO ging alles dus veel beter. Ik kon mij eindelijk sociaal ontwikkelen omdat ik eigenlijk gewoon liever niet in de buurt van mensen wou zijn door die jaren van pesten.
In de derde klas ging alles veel beter voor mij. Ik was in de tweed klas ook enorm afgevallen en had geen overgewicht meer. Weer een reden minder voor mensen om me niet meer te pesten. In dit jaar kreeg ik weer dat gevoel voor een jongen dat ik ook had toen ik twaalf was.
Ik was toen namelijk op een (nota bene) christelijk kamp. Daar werd ik bevriend met een 11-jarige jongen. Het was op dat kamp de gewoonte om van de ene kamer naar de andere over te lopen omdat dat verboden was door de leiding. Elke avond ging ik naar die jongen toe om gezellig te praten. Een nacht bleef ik samen met hem in de kamer en sliep bij hem in bed. Daar kreeg ik het rare gevoel dat ik kan omschrijven als "geil".
In de derde kreeg ik datzelfde gevoel dus weer voor een jongen. Het bleek dus dat ik bi was. Er ging weer een jaar voorbij en ik ging met enorm goede cijfers over naar de vierde klas van VWO. In dit jaar kwam er een nieuwe jongen bij mij in de klas. Hij was zowat een van de kleinste van de klas en zag er meer uit als een brugger dan als een 14-jarige jongen. Raar genoeg kon ik ook enorm geil van die jongen worden. Halverwege dat schooljaar kwam ik tot de ontdekking dat ik meer de voorkeur gaf aan de jongere jongens. Raar genoeg niet op de jongere meisjes. Het was alsof ik was blijven steken met mijn seksuele ontwikkeling. Mijn voorkeur ging dus bijna alleen maar uit naar jongens van "bruggerleeftijd" (1e en 2e klas).
Vorige zomer ging ik weer op kamp (uiteraard een christelijk kamp), waar ik een enorme ervaring heb gehad die mij nog steeds achtervolgd. Op dat kamp was namelijk een 12-jarige jongen die ontzettend seksistisch was. Hij kon over niks anders dan seks praten en als ik me voorover boog om wat te pakken pakte hij me gelijk van achteren. Hoewel ik dit eerst storend vond, begon ik het later toch wel prettig te vinden. Ik werd vriendjes met hem (ik was toen 15 jaar) en we sliepen de laatste twee nachten van het kamp naast elkaar. De jongen had het er ook voortdurend over dat hij seks met mij wou hebben. Dat wou ik ook wel.
Ik zit nu in 5 VWO en mijn gevoelens voor de jongens van "bruggerleeftijd" zijn nu sterker geworden dan de gevoelens voor de meiden van mijn leeftijd.
Ik heb overigens zelf nog nooit last gehad van seksueel misbruik of iets dergelijks. Wel had ik vroeger een enorm minderwaardigheidscomplex.
Hopelijk heb ik je met mijn verhaal wat meer geholpen met je onderzoek.
Veel succes,
Dude
[Edit: Ik heb een paar zinnetjes uit je post moeten verwijderen voor je eigen privacy, niets belangrijks - Jorge]
Hey Dude!
Openhartig stukje wat je hebt geschreven. Grote delen van je verhaal zijn enorm herkenbaar, vooral het 'blijven hangen' in een bepaalde leeftijd waar je verliefd op wordt.
Je beschrijft dat je doorlopend veel gepest bent. Er is een vraag die ik je hierover zou willen stellen, namelijk: Heb jij, zolang jij je kunt herinneren, altijd al het gevoel gehad anders te zijn dan anderen? Wat ik bedoel is, of jij jezelf altijd beschouwt hebt als anders, of hebben anderen je dit gevoel gegeven door je telkens te pesten? Wat mij namelijk interesseert is, of anderen jouw zijn gaan pesten, omdat je anders bent (aangeboren aanleg tot een andere geaardheid), of is men jou gaan pesten en heeft dat jou het gevoel gegeven anders te zijn (aangeleerde andere geaardheid)? Of het juist de wisselwerking tussen die twee (aangeboren aanleg tot het ontwikkelen van een andere geaardheid)?
Graag je reatie.
PS. De term 'geaardheid' bedoel ik hier in bredere zin, dus niet specifiek gerelateerd aan seksuele gerichtheid.
Hey Dude!
Openhartig stukje wat je hebt geschreven. Grote delen van je verhaal zijn enorm herkenbaar, vooral het 'blijven hangen' in een bepaalde leeftijd waar je verliefd op wordt.
Je beschrijft dat je doorlopend veel gepest bent. Er is een vraag die ik je hierover zou willen stellen, namelijk: Heb jij, zolang jij je kunt herinneren, altijd al het gevoel gehad anders te zijn dan anderen? Wat ik bedoel is, of jij jezelf altijd beschouwt hebt als anders, of hebben anderen je dit gevoel gegeven door je telkens te pesten? Wat mij namelijk interesseert is, of anderen jouw zijn gaan pesten, omdat je anders bent (aangeboren aanleg tot een andere geaardheid), of is men jou gaan pesten en heeft dat jou het gevoel gegeven anders te zijn (aangeleerde andere geaardheid)? Of het juist de wisselwerking tussen die twee (aangeboren aanleg tot het ontwikkelen van een andere geaardheid)?
Graag je reatie.
PS. De term 'geaardheid' bedoel ik hier in bredere zin, dus niet specifiek gerelateerd aan seksuele gerichtheid.
Hoi pedofilosoof,
Als kind heb ik mij altijd al anders gevoeld vanaf ik op de basisschool was. Tijdens de peuterspeelzaal voelde ik me gewoon "normaal" net zoals alle anderen.
Ik denk dat door het pesten vanaf groep 1 ik me inderdaad anders ben gaan voelen als de anderen en dat dat ook altijd zo is gebleven (nu ook nog). Ik werd namelijk gepest om mijn buitenlandse uiterlijk. Mijn beide ouders komen uit het buitenland (tropenlanden) en daarom dat ik ook niet bepaald een blank uiterlijk had.
Mijn ouders zeiden sowieso dat ze wisten dat ik gewoon anders was. Ik was (en ben nog steeds) erg leergierig en serieus. Eerlijk gezegd ben ik dus altijd al anders geweest dan de "anderen" als je al denk aan mijn uiterlijk.
Misschien kan je het boekje van Frank Van Ree eens lezen.('Pedofilie een controversiele kwestie, analyse van een maatschappelijk vraagstuk)
Het is helder en duidelijk geschreven.
Succes.
[Edit: Zie info op deze site - Jorge]
Ik heb een heel verhelderend boek gevonden. Waar alles duidelijk en objectief is uitgelegd zonder een oordeel te geven. Het boek is deze tijd ver vooruit, maar dat komt omdat het boek al 22 jaar oud is en daar is een hoop materiaal uitgebruikt dat nog uit de zeventigerjaren stamt. Ik geeft je een kleine kans om het te vinden, maar het is zeker de moeite waard om te gaan zoeken.
komt uit de reeks: Relatie en seksualiteit
titel: Pedofiele relaties
Auteur: Monique Möller
ISBN: 90 6001 787 0
succes ermee als je het gevonden hebt.
Ik ben zelf 18, ben "erachter" dat ik boylover ben (op jonge jongens val, vooral met dat 'schattigheidsalarm') sinds mijn 16e.
Van mijn ouders af een goede jeugd gehad (zijn nog steeds erg lief en tolerant van geest, ookal weten ze het niet) en ben op school niet of weinig gepest. Een beetje geloof ik, maar ik had verder wel vrienden enzovoorts. Eerste idee richting aangetrokken voelen tot jongens was op mijn 11e. Mijn gok is dat het een mix is tussen aangeboren en aangeleerd (bepaalde karaktereigenschappen aangeboren, die zich door de opvoeding verder hebben kunnen ontwikkelen tot zoiets), maar dat de factoren van het aanleren niet specifiek aan te wijzen zijn. Iemand met "stoere" karaktereigenschappen (om een voorbeeld te noemen) zal mogelijk al niet de genetische aanleg hebben om pedofiel te worden. Maar ik weet het ook niet, is ook maar een gokje
Ik weet alleen dat ik er op mijn 11e al achter was dat ik me aangetrokken voelde tot jongens, en dat ik van mijn 11e tot mijn 15e er niet veel van heb gedacht. Ik dacht dat het misschien wel over zou gaan, of in ieder geval dacht ik dat ik op die leeftijd nog niets met zekerheid kon zeggen. Misschien ging het over, misschien was ik wel homo. Bleek dat de leeftijd bleef hangen en dat ik behalve seksuele aangetrokkenheid een overwegend ander gevoel kreeg rond jonge jongens
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel) en zo ben ik ook op de term boylover gestuit. Dat was zo tegen mijn 16e verjaardag aan.
Vanaf mijn 15e zocht ik foto's van jongens op het internet (allerlei soorten foto's, jong en oud, om erachter te komen dat ik oud niks vond en jong wel)
Ja, zo ging het bij mij ook, maar dan met meisjes... Ik herinner me (ik moet toen ongeveer zestien zijn geweest) dat mijn vader een keer goed kwaad is geweest omdat hij blijkbaar wat bookmarks of plaatjes gevonden had op de computer, en daar niet zo content mee was. Hij zei toen iets in de trant van "naaktfoto's downloaden moet je zelf weten, maar ik wil geen kinderporno op mijn PC!". Pas toen realiseerde ik me eigenlijk dat de meisjes op die foto's wel behoorlijk jong waren, en dat het misschien toch wel vreemd was dat die foto's van meiden van een jaar of twintig me niet zo veel deden. Inmiddels kan ik prima opgewonden worden van die meiden van twintig, en zoek ik überhaupt niet meer naar porno
, maar die illegale leeftijdscategorie vind ik toch eigenlijk nog steeds leuker als ik er weer eens mee geconfronteerd word... Tsja, wat doe je er aan, hè?
vooral met dat 'schattigheidsalarm'
Cool hey, ik heb een nieuwe term ingebracht
Was 'em alweer vergeten 
He man,
Damn, heheh. (...) Rond mijn 16e raakte ik zo gefrustreerd van mijn verboden gevoelens dat ik behoorlijk depressief werd hoewel ik van nature helemaal geen zielig type was(ben), maar gewoon een leuke jongen met veel vrienden en vriendinnen, intelligentie, voetballen etc. Toen ben ik gestopt met school omdat ik helemaal klem zat in mn hoofd. Het moeilijke was dat ik met niemand, en dus ook niet met de psycholoog die ik met moeite besloot te gaan bezoeken, durfde te praten over mijn gevoelens voor jonge jongens. (...)
Dit is eigenlijk voor het eerst dat ik op deze site ben. Ik las je verhaal en heb hetzelfde "probleem".
Ik herkende mezelf wel aardig in jouw verhaal. Ik ben een jongen van 24 en ben er zo rond mn negende achtergekomen dat ik meer op jongens dan op meisjes viel. Ook die "ontkenningsfase" gehad (en geprobeerd om op meisjes van mn eigen leeftijd verliefd te worden) maar rond mn 14e wist ik eigenlijk wel dat het een hopeloze zaak was
Na wat jaren up and down heb ik nu een beetje rust gevonden en begin weer van mezelf te houden en mijn geaardheid (weer) te accepteren. Ik zou graag eens wat langer en uitgebreider met jou of iemand anders die dit leest praten/chatten over jongensliefde. Ik zit namelijk nog met een heleboel dingen waar ik voor mezelf niet uit ben en dingen die ik wil weten.
Ik hoop dat iemand reageert.
Hoihoi,
Je wens hoeft zeker niet onbeantwoord te blijven. Kijk eens rond op www.boylover.net (met name de NL kamer) en www.jongensforum.net en leg eens wat contacten, dan zit je voor je het weet gezellig een pilsje te drinken met je gevoelsgenoten
Of stuur me eens een mailtje op jorge@pedofilie.nl.
Groetjes, Jorge
ik snap werkelijk niet hoe sommige behoorlijk oude postings opnieuw bovenaan staan. Wie post ze dan opnieuw? De persoon zelf? ook in dit geval vanwege een scriptie, uit januari 2005? En mischien ligt het aan mijn snel scrowlen, maar het is me ook niet duidelijk of de reacties naar onder toe, reageren op die van daarboven of van daaronder.
groets
jan
wij lopen er nog al eens tegen aan, dat mensen wantrouwend zijn naar ons omdat we lotgenoot zijn. men zegt dan: lotgenoten die gaan vaak ook weer misbruiken.
het is voor ons een ontzettend trauma en straf erbij.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat je geleerd hebt niet gecorrigeerd wordt met gezonde normen en waarden.
die mensen die dat zeggen, verkeren met de overtuiging dat wat jij aan pijn hebt meegemaakt, je ook weer aan een ander door wilt geven.
zou het nu om kinderen gaan, die door hun eigen misbruik ervaringen kinderen gaan misbruiken...d.w.z. sex gaan hebben met leeftijdsgenoten...dan vinden we dat niet onbegrijpelijk. als kind ben je niet altijd in staat om goed en kwaad in een juist perspectief te zien.
maar dat zoiets kwaads, voor een volwassen lotgenoot niet in een goed perspectief te zien is... dan zal er toch meer aan de hand moeten zijn. ...lijkt ons... bijvoorbeeld een verstandelijke handicap..waardoor dat de volwassen lotgenoot op een kinderlijk niveau functioneert.
we zouden graag contact willen met lotgenoten die later hun eigen of andere kinderen zijn gaan misbruiken. mogelijk kunnen jullie hier meer over vertellen.
Hallo "wij"
"Jullie" zijn er weer zie ik! Welkom terug! Ik kom gewoon even met de deur in huis vallen: Wat wil "wij" nu eigenlijk zeggen?
Verder denk ik dat je weinig lotgenoten zult aantreffen die misbruiken. Ze zullen er vast wel zijn, maar gaan dat hier echt niet vertellen, en zeker niet aan iemand die anoniem post en in de "wij"-vorm spreekt zonder dat toe te lichten... (niet aanvallend bedoeld, meer verklarend)
Denk je dat jullie je trauma op gegeven moment naast je neer kunnen leggen en weer gewoon een leven kunnen gaan opbouwen trouwens?
heY jorge kon je email niet vinden dus dan maar zo
oke ik snap het. maar word dit over 10 jaar niet verboden. in engeland waren ze zelf al zo gek dat jongentjes niet op de foto mochten als ze hun shirt niet aan hadden. dit is daar wel van de baan maar toch. je snap me. en ja zoals voor vele gevoels genoten hebbben we het niet makkelijk vooral de jongeren niet waaronder dus ik. ja sorry dat ik alleen maar loop te zeuren hoor, maar ja tegen wie anders hahah groetjes ricardo
met andere woorden de wereld draait door
ik ben homo en ik ben 10 jaar en ik ben verliefd op een vriend van mij.
hoe kom ik te weten of hij ook homo is?
michiel
Ik denk dat je op je 10 jaar al erg vroeg bent met het besef dat je homo bent. Veel van je leeftijdsgenootjes beseffen nog helemaal niet bewust of ze hetero- homo- of biseksueel zijn.
Een redelijk groot aantal van je leeftijdsgenoten zal zelf helemaal nog niet bezig zijn met gevoelens van verliefdheid.
Ik wil je niet teleurstellen, maar de kans dat je vriendje ook op jou verliefd is, is dus niet erg groot.
Als je bang bent dat hij slecht reageert als je hem gewoon naar zijn gevoelens vraagt of hem duidelijk maakt wat je voor hem voelt dan kan je ook proberen het vragen of vertellen stapje voor stapje te doen. Zo kan je hem vragen of hij al verliefd is geweest. En of hij op dit ogenblik verliefd is. Of je kan hem vertellen dat je hem wel heel erg leuk vind (zonder te zeggen dat je verliefd op hem bent).
Hallo Michiel,
jeschrijft ik ben 19 jaar verliefd op mijn vriendje. Dat zijn veel jongens van jou leeftijd maar heeft niks te maken met homoseksualiteit. Je hoeft dus helemaal geen homo te zijn. Jongens houden dus vaker op die leeftijd van jongen en mannen zoals je vader leuke oom oudere neef broer niks aan de hand echt niet. heb je twijfel mail me
[knip door team]hier stond een e-mailadres, als michiel dat graag wil hebben kan hij een mailtje sturen naar het team [einde knip]
Waarom worden e-mailadressen tegenwoordig weggeknipt..? Dat heb ik jullie nog niet eerder zien doen althans...
Hoi Lorem Ipsum,
In de huisregels staat:
Geen persoonlijke gegevens van jezelf of anderen plaatsen.
en
Tevens vragen we u om slechts bijdragen te leveren die relevant zijn voor de op gang gebrachte discussie. Bijdragen die puur gericht zijn op andere deelnemers worden verwijderd.
Dit e-mailadres was vergezeld van een naam en duidelijk tot een persoon te herleiden. Bovendien was de bijdrage puur gericht op één ander persoon, en de bedoelingen daarvan niet helemaal helder.
Mocht er interesse zijn, dan kunnen deze personen natuurlijk via het team alsnog met elkaar in contact komen.
Maarten
team pedofilie.nl
Hoi Michiel, dat je verliefd bent op je vriendje komt mij niet onbekend voor. Deze gevoelens kunnen nog altijd overgaan. Het worstelen naar je eigen ik is heel moeilijk. Wat je nu wel of niet bent maakt niet uit. Zo lang jij je maar gelukkig voeldt
Als je echt weet dat je homo bent vertel het nu en niet wanneer je ouder bent.
Als je vragen hebt kan je me die altijd stellen.
Groetjes Marco
In lijn met eerdere knip-actie, duidelijk naar achternaam herleidbaar mailadres weggeknipt. Opvraagbaar bij team@pedofilie.nl
Je schrijft:
> Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver.
Waarom denk je dat? Zou het zo zijn dat wat je voelt wél puur en zuiver is, maar dat je niet altijd goed uit de voeten kunt met je gevoelsleven naar de buitenwereld? Dit geldt bijvoorbeeld bij pedofilie. Je kunt voelen en opgewonden raken wat je wilt, maar er écht iets mee doen kan je niet. Hoewel, ik Egypte werkt het anders. Daar bieden jongetjes van hooguit 13 hun lichaam aan. Nu val ik meer op meisjes tot een jaar of 25 (hoe jonger hoe beter) en jongens tot een jaar of 15, maar die jongetjes hadden niet veel aan me, omdat ik moest oppassen voor ziektes. Dus daar liep ik mij ook te beheersen.
Ik besef dat jij 16 bent en hoop dat je niet schrikt. Deze reactie schrijven is dan ook best zwaar voor me.
Ben je nog informatie aan het verzamelen? De postdatum is een jaar geleden. Volgens mij is je opdracht nu wel eens klaar. Geslaagd? Ja toch?
interesant die discusie over hoe de sexuele voor keur tot stand komt
nu wil ik even mijn verhaal vertellen
stel je voor
iedere man heeft een mechanisme in zich wat bedoelt is om voort te planten
hoe plant je je voort , door sex (daarom heeft de natuur het ook zo lekker gemaakt)
in principe wil iedere man zoveel mogelijk sex (hoe meer sex hoe meer kans op voortplanting)
de man heeft ook een onderdrukking op deze gevoelens
de onderdrukking zorgd er voor dat het niet uit de hand loopt in de groep (maatschapij) (ruzie tussen mannen onderling)
als de onderdrukking niet goed werkt , kan een man hierdoor ook met geweld een vrouw verkrachten
een vrouw zit anders in elkaar ,
ook zij heeft een mechanisme wat bedoelt is om voort te planten
hoe plant zij voort ,juist ja door sex
echter , zij heeft een verschil met de man
als ze zwanger is , dan is ze een jaar niet toegankelijk .
ik denk dat een vrouw van nature selectiever is in de partner keuze
wat is nog belangrijker dan voortplanten ?
dat jezelf in leven blijft
je hebt meer kans in leven te blijven als je een maatje hebt
iedereen wil van nature een maatje zoeken
en met je maatje heb je sex ,( en zo plant je je voort)
het mechanisme van sex willen hebben staat los van of het wel of niet mogelijk is om voort te planten
het werkt meer volgens het principe van niet geschoten is altijd mis
als een vrouw niet zwanger raakt , wil dit niet zeggen dat dan ook de drang naar sex verdwijnt
ook als de partner van het zelfde geslacht is wil dit niet zeggen dat de drang naar sex verwijnt
hoe zoek je een maatje
je kijkt of je een klik hebt met een ander mens
als je geen klik hebt met de ene , dan probeer je een ander
als nu blijkt dat je met een bepaalde groep geen klik hebt
dan probeer je het bij een andere groep
als een groep niet voor handen is , dan wordt zelfs de voorkeur bijgesteld
ik heb weleens gehoord dat in de gevangenis in de USA mannen sexuele relatie's met elkaar krijgen die normaal niet homo zouden zijn
ik denk ook dat als je een normale hetro man met een meisje op een onbewoond eiland zou zetten
dat de man na verloop van tijd zijn zijn voorkeur bijsteld , en ook sex zou willen hebben met het meisje
ik denk dat de natuurlijke voorkeur in de baarmoeder gevormd wordt
mensen zijn verschillend zo zijn de voorkeuren in alle vormen aanwezig maar in verschillende percentages
maar ook man en vrouw is in verschillende percentages aanwezig
zo zijn er vouwen die manelijk zijn
en er zijn mannen die meer vrouwlijk zijn
de natuurlijke voorkeur kan door het leven , of door het afwezig zijn van de natuurlijke voorkeur worden bijgesteld door een flexibel persoon
iemand die dit niet kan kan misschien ontploffen ,en sex met geweld afdwingen
het zit natuurlijk ingewikelder in elkaar ,
maar wat vinden julie van het idee dat de drang naar sex los staat van het vinden van een levens partner
Leuk, theorietjes over hoe seksuele voorkeur tot stand komt!
Dit is overigens wel een heel oud forumonderwerp (2004/2005!) Maar goed, blijft interessant!
Ik ben er voor mezelf van overtuigd mijn pedofiele gevoelens aangeboren zijn. Een mysterieuze mutatie heeft ervoor gezorgd dat ik gevoelig ben geworden voor de absolute schoonheid van een jongen.
Daar in tegen verbaas ik me dat er mensen zijn die opgewonden kunnen raken van playboy-achtige naakte vrouwe verschijningen. Een rare afwijking, die nogal veel voorkomt.
Sommige mensen, waaronder pedofielen, beweren dat pedofilie (deels) verworven is. Ontstaan door bijvoorbeeld een traumatische ervaring.
Ik het me niet voorstellen dan er dingen zijn gebeurd, of zouden kunnen gebeuren, die mij beïnvloed hebben in mijn seksuele gerichtheid. Volgens mij is het een genetisch kenmerk dat vastgelegd is in iedere cel van mijn lichaam. Niet te programmeren dus!
Wel te programmeren is mijn brein. Niet het basale gedeelte, maar wel de buitenste schil. Hierin staat onder andere opgeslagen: aan wie ik gehecht ben, wie ik aardig vind en vriendelijk. Dit heb ik geleerd! Affectief valt er dus heel wat te leren!
Seksuele aantrekkingskracht is iets autonooms. Niet iets dat ik bewust bepaal.
Het is er! Het is een gevoel dat er, sinds ik bewust ben van mijn seksualiteit, altijd is geweest en nooit is veranderd.
De type jongetjes die ik als twaalfjarige aantrekkelijk vond, vind ik nu nog steeds aantrekkelijk – mijn schoonheidsideaal is niet veranderd, hooguit in leeftijd iets opgeschoven.
Maar….
Misschien werkt het niet bij iedereen hetzelfde. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen genetisch geen duidelijke voorkeur hebben mee gekregen. Dat het zo diffuus is dat extrinsieke factoren bepalen wat het meest aantrekkelijk is.
Je schreef:
'Als een groep niet voor handen is, dan wordt zelfs de voorkeur bijgesteld
Ik heb weleens gehoord dat in de gevangenis in de USA mannen seksuele relaties met elkaar krijgen, die normaal niet homo zouden zijn.'
Deze mannen zijn vast niet ‘echt’ homo geworden. Ze gebruiken elkaar voor bevrediging, omdat de voorkeursgroep niet voorhanden is. Hun seksuele voorkeur zal niet veranderd zijn.
Je schreef:
'Maar wat vinden jullie van het idee dat de drang naar seks los staat van het vinden van een levens partner.'
Mee eens! Het lijkt me nogal onverstandig om een partner te kiezen, puur vanwege zijn/ haar seksuele aantrekkelijkheid. Het is natuurlijk wel een erg prettige bijkomstigheid!
Je schreef ook nog iets over voorplanting.
Ik zie ‘voortplanting’ overigens meer als een seksuele bijkomstigheid. Volgens mij hebben mensen voornamelijk seks omdat ze daar zin in hebben en niet met de gedachte om kinderen te verwekken.
Groet,
meso
Ik weet dat er onderzoek is uitgevoerd dat heeft aangetoond dat er een grote correlatie is tussen de concentratie van bepaalde hormonen in de baarmoeder ten tijde van het opgroeiende kind in bepaalde fases, en de kans dat het kind homoseksueel wordt. Dat heeft dus een bepaalde invloed op de seksualiteit. Dit is weliswaar voor de geboorte, maar ná enige mutatie, want het DNA verandert er niet mee. Je geaardheid zou ik dus niet bij voorbaat een "mutatie" noemen, zelfs als het aangeboren is.
Daarbij vind ik zelf dat er een grijsgebied is tussen aangeboren en niet-aangeboren, in de zin dat de vroegtijdige programmering van de hersenen (in de kinderjaren, zeg, jaar 0-4) volgens mij evenzo van invloed zijn op hoe iemand later wordt. Hoewel je van afwijkingen geen aanwijsbare redenen hoeft te kunnen vinden, vind ik het vreemd om te stellen dat het niet zo kan zijn dat je geaardheid gedeeltelijk op bijv. je 1e jaar is ontstaan. De hersenen groeien gigantisch in de eerste paar levensjaren (qua hoeveelheid neuron-verbindingen, echt heel rigoreus; op een fundamenteel andere manier dan hoe de hersenen op latere leeftijd groeien). Vermoedelijk is dit ook één van de redenen dat de mens het zo goed heeft gedaan evolutionair ten opzichte van andere diersoorten. Mensenbaby's worden te vroeg geboren, de hersenen blijven nog heel lang door-ontwikkelen. Bij andere diersoorten schijnt dit niet zo te zijn, de baby komt er pas uit als-ie klaar is. Dat dit bij de mens zo werkt heeft de mensheid als groep een enorm aanpassingsvermogen gegeven.
Ja, dat is één theorie. Overigens blijft dit een theorie waar geen sluitend bewijs voor is.
Na een beetje rondspeuren op internet blijken de theorieën nogal uiteen te lopen.
De theorie die je beschrijft klinkt best aannemelijk. Al lees ik ook, dat er wel degelijk bewijzen zijn dat het (deels) in de genen is vastgelegd.
En aangezien ik bij geen enkele voorouder sporen van pedofilie kan vinden denk ik toch dat ik een soort mutant ben !! –lol- Een soort ‘Ninja mutant turtle….!!
Prof. Swaab schrijft:
Ook is er geen overtuigend bewijs voor prenatale hormonale effecten op de seksuele oriëntatie van mensen, zoals sommige onderzoekers suggereren. Tweelingenonderzoek onder eeneiige manlijke tweelingen, toont aan dat iets meer dan eenderde van de broers van eeneiige tweelingen die homoseksueel zijn, ook homo zijn. Als hormonale effecten in de baarmoeder of andere factoren tijdens de zwangerschap of - wat ook wel beweerd wordt - genen, of een combinatie van deze biologische factoren, direct verantwoordelijk zouden zijn voor de vorming van homoseksualiteit, dan zou 100% van de broers homoseksueel moeten zijn. Eeneiige tweelingen hebben immers identieke genen en delen dezelfde omgevingsinvloeden in de baarmoeder.
En dan nog het verhaal van de vroegtijdige programmering. Ja, misschien heb je gelijk en speelt dat ook een kleine rol, al is de structuur van de hersenen bij de geboorte al in grote lijnen af.
De hersenstam is het eerst af en de corticale gebieden rijpen het laatst en aangezien ik geloof dat pedofilie gelegen is in de meer basale gebieden denk ik dat er postnataal niet zo veel meer te programmeren valt.
Groet,
meso
Volgens mij hebben mensen voornamelijk seks omdat ze daar zin in hebben en niet met de gedachte om kinderen te verwekken.
Hai meso,
Eerst een open deur: dieren hebben ook sex omdat ze daar zin in hebben en niet met de gedachte om kinderen te verwekken. Daar heeft de natuur sex voor: ze worden ondertussen wel verwekt.
In deze bijdrage ga ik dingen beweren waar jij het waarschijnlijk niet mee eens bent. Ik onderschrijf wel dat de keuze van een levenspartner niet uitsluitend door sex wordt bepaald, maar ik betwijfel of pedofilie aangeboren is. Misschien homofilie wel, maar daar heb ik anders ook geen verklaring voor. Die twee filieën moeten we niet in één adem noemen. Als onderzoekers hebben aangetoond dat homofilie aangeboren is, dan hebben ze over pedofilie nog niks gezegd.
Ja, deze discussie is vijf jaar oud, maar hij blijft interessant. En op het moment dat ik dit schrijf, heb ik 'm liever bovenaan in de actieve forumtopics dan de hoax over een dwerg op pornotube. Laat die asjeblieft in de gracht zakken, ik bedoel niet de dwerg maar de topic.
Als er uit deze discussie een hypothese komt waar een onderzoeker mee aan de slag kan, dan is dat winst. Maar meer dan hypothesen hebben we voorlopig niet. Goed, van mijn kant een hypothese die iets kan verklaren over pedofilie.
Is het erg gewaagd, te veronderstellen dat je een relatie zoekt met iemand die je vertrouwt?
Dat is mijn hypothese. Als je een relatie met een volwassene wilt, dan vertrouw je volwassenen.
Welke volwassenen geven je het voorbeeld? Je opvoeders.
Stel dat je een heterosexuele man bent, een vertrouwensrelatie met je moeder hebt (gehad) en zij dat vertrouwen nooit heeft beschaamd. Dan zoek je een relatie met een vrouw die een goede moeder is. Ik vertel nu niet iets waar je steil van achterover slaat; Freud had zoiets ook al in de gaten.
De vrouw van je keuze wordt daarmee een concurrent van je eigen moeder. Vindt zij niet zo leuk, te moeten concurreren met je moeder. Maar je hebt vrouwen die de uitdaging aangaan en proberen, je moeder te overtreffen.
Je moeder is een vrouw met borsten. De vrouw van je keuze heeft ze ook, maar dan beter.
Ik heb over dit verschijnsel wel eens de verklaring gelezen dat grotere borsten beter kunnen voeden. Dat is op zichzelf onzin, maar je zou nog kunnen volhouden dat grotere borsten de indruk wekken, beter te kunnen voeden. Ik betwijfel of dat een rol speelt, maar in mijn hypothese hoeft dat ook niet. Het gaat erom, te overtreffen, waarin doet niet ter zake.
Het zou verklaren, waarom het ideaalbeeld van een mooie vrouw van generatie op generatie grotere borsten krijgt. Vergelijk de playmates van nu maar eens met de klassieke naakten. Ik sluit niet uit dat de borsten inderdaad gemiddeld groter zijn geworden, maar zelfs als dat niet zo is blijft overeind dat het ideaalbeeld is veranderd. Een voorbeeld dat ik in een ander verband al eens noemde: zelfs Mata Hari zou met haar figuur bij de Playboy worden afgewezen.
Het is allemaal niet van toepassing als je een relatie zoekt met een vrouw die niet op je moeder lijkt. Omdat het met je moeder niet zo boterde. In dat geval word je gevoelig voor de schoonheid van een kind.
Ik bekijk het vanuit het oogpunt van een heterosexuele man. Allicht, want ik ben er zelf een. De verleiding is groot, iets over andere pedofielen te gaan beweren, maar dat laat ik liever aan henzelf over.
Als je voorkeur voor een relatie inderdaad iets met vertrouwen te maken heeft, dan hebben we ook een verklaring voor de paradox dat slachtoffers van kindermisbruik zelf weer daders kunnen worden. Op het eerste gezicht lijkt dat ongelooflijk: hoe kun je een kind zoiets aandoen als je het zelf hebt meegemaakt? Maar het wordt een beetje begrijpelijker als je bedenkt dat een slachtoffer van kindermisbruik zelf een geschokt vertrouwen in volwassenen heeft.
Nu de moraal van het verhaal.
Is er iemand onder jullie die een relatie met een kind heeft? Dan heb je tot dusver steeds te horen gekregen: denk aan de wet, denk aan de problemen die je op de hals kunt halen, denk aan...
Ik ga er een schepje bovenop gooien: denk aan het vertrouwen.
Als ik gelijk heb tenminste. Want dat moet nog terdege worden onderzocht.
Hoi Albert!
Interessante theorie! Ik moet er nog even goed over nadenken.
Je schreef:
In deze bijdrage ga ik dingen beweren waar jij het waarschijnlijk niet mee eens bent.
Dat klopt, maar dat maakt het des te leuker!
Helaas heb ik de komende week weinig tijd om te reageren, maar volgende week moet het lukken!
groeten,
Meso
Ik val op het mannelijk geslacht, maar mijn vader was niet echt een betrouwbaar figuur te noemen. Integendeel; hij was erg goed in vertrouwen schenden. Verder kan ik me ook niet echt een ander mannelijk rolfiguur indenken, die ik heel erg heb vertrouwd in mijn jeugd.
Maar goed, één enkel tegenvoorbeeld is niet per sé een tegenbewijs voor je hypothese.
Jouw voorbeeld zou een tegenvoorbeeld zijn als ik de factor vertrouwen had aangevoerd als oorzaak van homofilie. Maar ik heb me juist gedistantieerd van een verklaring daarvoor en alleen pedofilie bij de kop genomen. Je voorbeeld haalt mijn hypothese niet onderuit als het daar om gaat.
Groetjes,
Albert
Met 'het mannelijk geslacht' bedoelde ik mensen van mijn eigen leeftijd, maar ook jochies. Vooral jochies zelfs - daar gaat toch het grootste deel van mijn aandacht naar uit.
Zelf merk ik dat ik niet de neiging heb om op een vriendje te vertrouwen op dezelfde manier als dat ik dat op mijn vader had willen doen en in mijn vroege jeugd ook wel kon. Andersom is dat echter wel zo: ik wil dat hij mij kan vertrouwen en dat hij altijd bij mij terecht kan. Ik moet een betrouwbare en stabiele basis voor hem zijn. Even terug naar mijn jeugd: Welke man was voor mij het meest rolmodel? Dat was mijn schoolmeester. Hij is vier jaar lang mijn meester geweest en zelfs nu nog merk ik dat ik veel waarden en normen van hem overgenomen heb. Na de basisschool heb ik hem nog regelmatig opgezocht zelfs. Zijn (overigens niet onbekritiseerde maar voor mij erg goede) manier van lesgeven en omgaan met de kinderen is voor mij een basis geweest waar ik op heb voortgebouwd aan de manier waarop ik nu zelf met kinderen omga.
Mijn volwassen partner (ik val alleen op jongens in de prepuberteit maar heb wel een volwassen partner) moet ook op mij kunnen vertrouwen vind ik. Concurreer ik dan met mijn schoonvader? Mwah, mijn schoonvader is een compleet ander type persoon dan ik ben. Ik heb niet het gevoel dat ik van hem moet 'winnen' ofzo. En andersom? Mijn vader is er nooit echt voor me geweest, dus mijn vriend heeft die strijd allang gewonnen. Hoewel ik in mijn vader ook bepaalde kwaliteiten zie die mijn vriend dan weer niet heeft, en ook niet nastreeft. Ook daar merk ik geen concurrentie. Tussen mijn vriend en mijn schoolmeester dan? Daarin ben ik minder stellig, maar ik heb nooit het gevoel dat mijn vriend iets zou moeten kunnen wat mijn meester ook kon. Soms heb ik wel het gevoel dat mijn vriend iets niet kan waarmaken dat mijn moeder vroeger wel kon waarmaken. Misschien toch nog een staartje concurrentie dan, ik geloof in elk geval dat dat nog het meest in de buurt van je theorie komt.
Maar als ik dat gevoel projecteer op een 'relatie' met een jongen... nee, dat kan en wil ik niet van een kind vragen. Ik verwacht een paar belangrijke dingen van mijn vriendje: Hij moet mijn grenzen accepteren (hoewel een beetje uitproberen best mag), hij moet op een of andere manier laten merken dat hij het fijn vindt om samen te zijn en hij moet eerlijk tegen mij zijn. Ik heb nog geen vriendje gehad dat niet aan die drie verwachtingen voldeed (hoewel... een vond het erg interessant om over mijn grenzen te gaan; kreeg 'ie meestal spijt van, maar hij deed het wel. Niet alleen bij mij gelukkig). Maar een vriendje hoeft mij niet de dingen te bieden die ik in een warm thuis verwacht. Zelfs niet als we langdurig samen zouden wonen.
Ik geloof wel in je verklaring van waarom misbruikte kinderen soms zelf misbruikers worden. Het kan denk ik ook de compleet tegenovergestelde kant op gaan, maar dat doet niets af aan je verklaring.
Klopt het als ik jouw these kan herformuleren als "pedofielen hebben geen vertrouwen in volwassenen (bijv. door slechte relatie met ouders), dus willen daarom liever kinderen, die ze wel vertrouwen"?
In dat geval denk ik niet dat hij klopt. Niet allerlaatst omdat de aangetrokkenheid tot kinderen deels seksueel is. (Dat zou je kunnen verklaren door te stellen dat iederéén zo'n aangetrokkenheid heeft in potentie, maar dat de meerderheid die onderdrukt, overigens). Seksuele aangetrokkenheid staat volgens mij los van vertrouwen. Je vindt iets opwindend, of niet; dat is nog een stap vóór relaties.
Daarnaast kunnen veel pedofielen het ook prima met volwassenen vinden, alleen ze vallen er niet op, worden er niet verliefd op. Ik vertrouw volwassenen wel, kan er ook best een 'relatie' mee hebben volgens mij, maar ik vind ze niet zo fris en leuk als jongens. En zeker niet zo mooi. Ze raken mij niet.
Mijn contacten met beide ouders zijn/waren overigens prima.
Hai in-limboy,
Nog scherper hergeformuleeerd:
Geen vertrouwen in volwassenen = wel vertrouwen in kinderen.
En dat is onzin. Zoals jij zelf eigenlijk al stelt.
Het ligt genuanceerder, ook wat mijn eigen formuleringen betreft. Ik kan mijn eigen bijdrage bewerken, maar doe dat niet omdat ik daarmee deze discussie onderuit haal. Toch, als ik hetzelfde verhaal nog eens zou opschrijven, dan zou ik niet ontkennen dat pedofilie aangeboren is. Liefde voor kinderen in het algemeen is wel aangeboren. Als we geen liefde voor kinderen hadden, dan zou geen enkel kind ongeschonden volwassen kunnen worden - en de mensheid geen toekomst hebben.
Alleen: liefde voor kinderen in het algemeen is nog geen pedofilie in de betekenis waar we het hier over hebben. Ergens op de weg naar volwassenheid moet die liefde voor kinderen een obsessie zijn geworden. Waar?
Je moet iemand kunnen vertrouwen en je begint niet bij de kinderen uit je omgeving; die ken je maar al te goed. Je begint bij de volwassenen die je eten, kleren, een dak boven je hoofd en wijze raad geven. In de meeste gevallen is dat vertrouwen terecht.
Mijn hypothese is nog steeds dat de liefde voor kinderen de kans krijgt, een obsessie te worden als de volwassenene die je had vertrouwd, dat vertrouwen niet waard bleek te zijn.
Is het erg gewaagd, te veronderstellen dat je een relatie zoekt met iemand die je vertrouwt?
Nee – dat is niet gewaagd. Maar vertrouwen kan niet het enige zijn. Er moet ook een zekere fysieke aantrekkingskracht zijn. Open deur: Er zijn genoeg mensen die ik vertrouw, maar waar ik geen relatie mee wil.
Er zijn maar weinig mensen die mijn vertrouwen geschaad hebben, in mijn leven. Mijn ouders waren prima mensen. Ik had een gelukkige jeugd.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die je minder sympathiek vindt – maar een traumatische vertrouwenbreuk heeft zich in mijn leven nooit voorgedaan.
Je zegt:
Stel dat je een heterosexuele man bent, een vertrouwensrelatie met je moeder hebt (gehad) en zij dat vertrouwen nooit heeft beschaamd. Dan zoek je een relatie met een vrouw die een goede moeder is.
Ja, deze theorie ken ik, maar ik geloof er niets van.
Ik ben nooit opzoek geweest naar een vrouw die mijn moeder kan overtreffen. Mijn vrouw heb ik nooit gezien als concurrent van mijn moeder. Ze lijken niet op elkaar en zien elkaar ook niet als concurrent.
Sinds mijn twaalfde heb ik nooit serieus getwijfeld aan mijn geaardheid. Al mijn schaamte en mijn angst heeft er voor gezorgd dat ik het heb weggestopt, maar het gevoel is nooit weg geweest.
Mijn voorliefde is geen nuanceverschil. Een gevoel dat toevallig een beetje meer richting jongens neigt. Het is heel duidelijk.
Jouw theorie
Als je een relatie met een volwassene wilt, dan vertrouw je volwassenen.
Welke volwassenen geven je het voorbeeld? Je opvoeders.
Ja, dus…… Ik vertrouw volwassenen. Mijn ouders zijn een goed voorbeeld voor mij geweest.
Gevolg -----pedofiel?
Ik begrijp niet waar je naartoe wilt?
Het verhaal over borsten begrijp ik niet. Ik heb niets met borsten. De grootte interesseert
mij niets.
Overigens..
Waarom zou pedofilie niet te vergelijken zijn met homofilie of heterofilie?
In mijn beleving zijn er veel meer overeenkomsten dan tegenstellingen. Het verschil zit ‘m in de gerichtheid. Het gevoel, het verlangen, de fysieke verschijnselen zijn volgens mij identiek.
Moraal
Je zegt:
Is er iemand onder jullie die een relatie met een kind heeft? Dan heb je tot dusver steeds te horen gekregen: denk aan de wet, denk aan de problemen die je op de hals kunt halen, denk aan...
Nee. Nooit gehad. Wel vriendschap (gehad). Ik heb sowieso moeite met het woord ‘relatie’.
Dit woord suggereert een volwassen afhankelijkheid. Als twee kinderen ‘verkering’ met elkaar hebben, dan vind ik het woord ‘relatie’ ook niet passend. Maar… dit is een andere discussie.
Conclusie:
Ik probeer je te volgen, maar het lukt me niet. Ik zie in je verhaal geen oorzaak– gevolg. Ik kan er dus niets mee.
Misschien kun je het nog eens kernachtig uitleggen?
Met vriendelijke groet,
meso
sandra zei iets over het ontstaan naar pedofilie. op mijn werk is een man met een verstandelijke beperking. hij heeft dus het niveau van een 8 jarige, zijn sexuele ontwikkeling is bij 10 jarige leeftijd gestopt. Vandaaruit kan het goed zijn dat hij om die reden wat ik vermoed sexuele driften krijgt van kinderen van 8 tot 10 jaar. een volwassen iemand is dan de ouder en begeleiders zijn ook als een soort ouder die in zijn beleving boven je staan. Dan heeft hij ook een curator en wordt zijn staat tot handelen ingeperkt. zijn verleden is duister, is waarschijnlijk als op de vaart meegegaan op zijn 12 e en vertelde dat hij hard werkte maar beloond werd door de officier de baas, en hij in zijn hut speciaal mocht eten en slapen en hij veel aandacht kreeg. ,.......dat klinkt al niet gezond. misschien is het voor hem normaal, een goede behandeling endaar iets tegenover zetten als sexualiteit? vooral op 13 jarige leeftijd en heeft ie dat als referentiekader meegekregen als "norm "dat het normaal is. want die aandacht maakte je wel speciaal in de rangorde op een schip.
de psychiater die hij nu heeft zegt dat een verstandelijke beperking niet samengaat met pedofilie,..............maar hoe wil je het dan noemen, is de menselijke geest niet meer dan wat een psychiater geleerd heeft? Voor mijn gevoel heeft die psych ongelijkdaarom dacht ik aan die ontwikkelingsstop, dat kan ook door een trauma komen zoals op dat schip bv. graag hoor ik jullie reactie wie daar in die zoektocht al verder mee is. groetjes,...........tot horens
Je verhaal (en dat soortgelijke verhaal dat je ergens anders op deze website schreef) komt warrig over. Deels door je taalgebruik (of gebrek daaraan) en deels door de denkstappen die je zet; die zijn soms wat moeilijk te volgen. Wat wil je precies zeggen met dat hele verhaal over dat schip? Wat is precies het punt dat je hier wil maken?
Overigens kan ik me niet voorstellen dat een psychiater beweert dat een verstandelijke beperking en pedofilie niet samengaan. Dat is de grootst mogelijke nonsens dus tenzij die psych echt van planeet Apekool komt denk ik dat je hem verkeerd begrepen hebt.
Ik hoorde ooit van een vader (die op dat moment anecdotes opgroef uit z'n eigen jeugd) dat alle jongens homo zijn tot hun vijftiende.
Een ferme stelling.
Maar ik heb er nooit tegenbewijs voor kunnen vinden.
Maar misschien komt dat omdat ik als losgeslagen projectiel niet in hokjes kan denken.
Althans dat krijg ik vaak te horen maar ik weet niet of dat wel waar is.