Beste Pinoplume,

Je stelt veel vragen en op de meeste heb ik geen antwoord, maar bij twee van je vragen wil ik wel een poging doen:

Kan je als pedofiel überhaupt een volwassen seksuele en affectie relatie met een volwassene uitbouwen?

Ja, dat kan, weet ik uit eigen ervaring. Maar of dat voor iedereen geldt, durf ik niet te zeggen. In mijn geval betekent het dat ik een affectieve en seksuele relatie heb met een leeftijdsgenoot met dezelfde gevoelens (voor jonge jongens). Dat is een soort relatie waarvan ik ook nooit eerder had gedacht dat die mogelijk was, maar er kan een hoop zoals je merkt Ik denk niet dat ik ook een relatie zou kunnen aangaan met iemand die niet van mijn gevoelens weet. Of het zou gaan met iemand die er wel van weet, maar ze niet deelt, durf ik niet te zeggen.

Hoe kan je als pedofiel er toch voor kiezen om met jongeren te werken zonder geregeld of voortdurend met jezelf in conflicht te komen?

Simpel: door werk en privé (grotendeels) te scheiden, dan wel door je heel bewust te zijn van de context van de contacten die je hebt.
Als hetero of homo denk je toch ook niet de hele dag vanuit je seksuele gevoelens na over collega's of mensen met wie je werkt? Je hebt gewoon bepaalde taken te vervullen. Aan die taken zijn grenzen gebonden, bijvoorbeeld dat je geen relaties aangaat met mensen tot wie je in een machtsverhouding staat.
Ondertussen kun je natuurlijk wel heel veel voldoening uit je werk halen, juist door dat met jongeren te doen. Vraag maar eens aan een pedofiel waar hij gelukkig van wordt. Ik denk dat je dan heel vaak het antwoord krijgt: 'door een kind blij te kunnen maken.'

...want veel is al in andere reacties gezegd.

Maar ik beantwoord niet alleen vragen, ik neem de gelegenheid ook waar om wat te ratelen

(...)kan ik een onderscheid maken tussen de gevoelens en anderzijds handelingen die wel verwerpelijk zijn. Maar er is een vaag tussengebied en zelfbedrog is nooit ver weg tot het te laat is. Hoe kan je zelf beter aanvoelen en uitmaken waar de grens ligt?

Jaaah, mooi verwoord. Dit is m.i. een enorm belangrijk punt. Het is m.i. een punt waar iedereen met pedofiele gevoelens over na zou moeten denken.
Volgens mij is hier overigens geen standaard recept voor. Ieder zal op een manier die bij hem/haar past, moeten leren aanvoelen waar de eigen gevoelens 'gevaarlijk'/nadelig uitwerken op jezelf en anderen, dit een plaats geven, en zo een zo goed/zinvol/gelukkig mogelijke invulling aan het leven geven als mogelijk is.

Ik geloof in het algemeen in de kracht van mensen om dit te kunnen, als ze (binnen grenzen) de gelegenheid krijgen om vrijelijk hierover te praten, lezen, zichzelf onderzoeken, anderen ontmoeten die hetzelfde gedaan hebben, etc. Zelfs al is het onvermijdelijk zo dat niet 100% van de mensen een probleemloze invulling zal geven en misschien wel juist door informatie en ontmoetingen gestimuleerd kan worden tot 'foute' acties... dan nog is de positieve uitwerking hiervan groter dan de negatieve. Ik geloof dat het uiteindelijke netto effect van vrije informatie/discussie over pedofilie, minder frustratie en kindermisbruik zal zijn. Dat is in ieder geval wat ik in mijn ervaringswereld waarneem.

Helaas wordt hier (naar mijn mening) te weinig over nagedacht. Niet door alle 'tegenstanders' die alleen maar kunnen zien "pedofilie is seks is eng... praten over pedofilie is seks in de hand werken" en het daarom taboe willen verklaren. Of nog erger, iedereen meteen tot kindermisbruiker verklaren en 'ophangen, castreren, etc' gaat roepen.

Maar ook door veel 'pro-pedofilie strijders' lijkt het door jou aangehaalde punt van 'het gevaar in jezelf van een grens overschrijden' genegeerd te worden. Ze lijken niet geinteresseerd om naar zichzelf te kijken, lijken (net als de tegenstanders) daarvoor teveel geobsedeerd door 'discriminatie' en discussies over 'seks moet wel kunnen, of niet, of onder voorwaarden'.)

*kuch*

Afijn, einde geratel ...waar ik even een reden aanstipte om je met pedofilie.nl bezig te houden. Er was gewoon geen site waar op redelijk normale manier werd gediscussieerd en info werd gevraagd/gegeven door zowel pedofielen als niet-pedofielen.

Terugkerend naar wat vragen:

Uit eigen ervaring van het aanvaarden en verwerken van mijn homoseksualiteit wete ik dat contacten met lotgenoten belangrijk is. Is het mogelijk om via deze site in contact te komen met lot- en streekgenoten? Chatten lijkt me ook een goede manier... weten jullie van een chat waar dit onderwerp ter sprake kan komen? Kan er aan deze site geen chat verbonden worden? Hoe geraak ik aan mailadressen om via msn te chatten?

Deze site is daar niet enorm geschikt voor, vanwege de redenen die Seeking al noemde. Even extra benadrukken: voor het 'praten met lotgenoten' zijn er al andere sites. In ieder geval wel voor de 'homoseksuele variant' -- zie de 'forums en discussiesites' sectie in de links pagina. (En draag vooral links aan naar meer sites, als hier iets ontbreekt.) ...OK, gerichte tip omdat er toch niet veel goede links staan: voor je laatste vraag zou ik boylover.net proberen. En doe het rustig aan om wat wederzijds vertrouwen op te bouwen voordat je met Jan en alleman aan de MSN raakt. De kwaliteit van de gesprekken zal er beter op worden.

We willen geen functies dupliceren die er al zijn. Mochten mensen toch echt vinden dat deze site beter is (of zou moeten worden) om contact te leggen dan de bestaande sites: begin maar met het geven van redenen...

Hoe kan je als pedofiel er toch voor kiezen om met jongeren te werken zonder geregeld of voortdurend met jezelf in conflicht te komen? Is het niet 'de kat bij de melk zetten'?

Zie jouw woorden aan het begin van mijn reactie: Het is niet (of niet in grote mate) meer 'de kat bij de melk zetten' voor de mensen die dat goed ontwikkeld hebben. En dat kan dus

(Hoe je dat bereikt: dat is de grote vraag, dat antwoord heb ik niet, er zal waarschijnlijk nooit een voor iedereen geldend antwoord komen -- maar contact met lotgenoten kan helpen. Contact met andere vormen van goede hulpverlening kan ook helpen. Het is heel jammer dat we hier nog niet veel adressen van hebben verzameld. Als iemand adressen heeft: graag.)