Pijnlijke gevoelens
Ik lees hier al een tijdje mee, maar nu wil ik toch wel eens een post maken: ik ben nog geen 18 jaar en heb een tijdje geleden ontdekt dat ik nogal sterke pedofiele gevoelens heb... Voor ik hier kwam dacht ik: "Maar hoe kan dat nu ? Iemand als Dutroux wordt pedofiel genoemd maar die kan toch niet van kinderen houden? Hij vermoordt ze gewoon!!" Ik houd echt van kinderen en zou er doodgraag een echte relatie met beginnen, daarom ben ik wel opgelucht dat ik nu via deze site weet dat er een verschil is tussen pedofiel en pedoseksueel.
Nu voel ik mij heel slecht bij deze gevoelens (als ik mijn vorige zin teruglees walg ik er al van mezelf pedofiel te noemen , hoewel ik weet dat dit op zich niet negatief is), als ik nog maar in de buurt van een jong meisje kom durf ik er al niets tegen zeggen, uit angst dat iedereen mijn gevoelens gaat zien. Ik wil deze gevoelens niet hebben, maar vrees dat het bijna onmogelijk is om hiervan af te geraken. Ik lees hier dan in een andere topic dat je van het gezelschap en de vriendschap die je krijgt moet genieten, maar ik kan dit gewoon niet: uit angst dat anderen hier iets verkeerd over zouden denken en ook wel uit angst dat ik 'te ver zou gaan' (hoewel ik van mezelf denk dat ik dit nooit zou doen kan een mens soms rare dingen doen)
Ik heb gelukkig wel iemand waarmee ik hier over kan praten. Nu zie ik jullie hier vaak zeggen dat je je gevoelens moet accepteren, maar, dat kan en wil ik gewoon niet.
Ik ben nog zo jong, ik wil niet heel mijn leven met deze gevoelens zitten... 
Ha, leeftijdsgenootje!
Ik wil deze gevoelens niet hebben ...
... accepteren, maar, dat kan en wil ik gewoon niet.
... ik wil niet heel mijn leven met deze gevoelens zitten...
Waarom niet? Omdat je één van de weinigen bent met dat gevoel?
Fantastisch toch
Ik zie wel eens een jochie fietsen en dan denk ik "wat een mooi jochie", en alle andere mensen valt dat dan niet op. Die missen dat. My god, ze weten niet wat ze missen.
Wil je dan maar liever zoals iedereen zijn. En meedoen met de "lets fuck a ho in the ass" cultuur. Nee, daar hou ik me dan toch liever buiten
Voor mij persoonlijk maakt het anders-zijn-dan-anderen het juist zo leuk... maar het was wel even wennen natuurlijk
angst dat anderen hier iets verkeerd over zouden denken
Nou, dat denken mensen ècht niet zomaar hoor. Het is niet als jij "hoi" tegen een meisje zegt dat men dan meteen "pedofiel, kinderverkrachter, rrraaa" roept.
Hoewel, dat was bij mij op de middelbare wel een keer zo... maar dat was voor de grap
angst dat ik 'te ver zou gaan' (hoewel ik van mezelf denk dat ik dit nooit zou doen kan een mens soms rare dingen doen)
Hier op het forum praten is een goeie manier om dat te voorkomen - hier zitten mensen met ervaring (die ook die gevoelens hebben en er goed mee om kunnen springen).
En als je je er niet lekker bij voelt om jezelf pedofiel te noemen, doe het dan niet. Je bent veel meer dan "pedofiel" en aan "pedofiel" zit ook een heleboel vast wat niet met jou te maken heeft.
Welkom op het forum!
- Equi
Bedankt voor de reactie,
Ik zie wel eens een jochie fietsen en dan denk ik "wat een mooi jochie", en alle andere mensen valt dat dan niet op. Die missen dat. My god, ze weten niet wat ze missen.
Wil je dan maar liever zoals iedereen zijn. En meedoen met de "lets fuck a ho in the ass" cultuur. Nee, daar hou ik me dan toch liever buiten
Ik ben soms inderdaad ook blij dat ik dat mooie erin wel kan zien, en ik zou zeker niet willen meedoen met de "lets fuck a ho in the ass" cultuur zoals jij het noemt, maar mensen die op iemand van dezelfde leeftijd vallen kunnen ook echt verliefd worden en een relatie hebben met alles erop en eraan, en dat is iets wat voor mij zeker nooit mogelijk zal zijn en op dat gebied weet ik dan weer niet wat ik mis...
Ik heb een tijdje geleden een mooi meisje gezien, maar heb er eigenlijk geen contact mee gehad, ik weet enkel haar naam... op het moment denk ik nogal veel aan haar, als ze nu van mijn leeftijd was zou ik contact zoeken met haar enz. en zou er mss wel iets moois kunnen komen tussen ons, maar dat kan nu gewoonweg helemaal niet. En dat is de hoofdreden waarom ik deze gevoelens niet wil, je kan misschien wel genieten van kleine dingen, maar een relatie zal er nooit kunnen ontstaan (en met relatie bedoel ik zeker niet seksueel contact, maar gewoonweg, elkaar graag zien)
Nogmaals bedankt voor de reactie
Ik heb ook wel al eens wel niet gevoelens gehad maar mss een soort drang ? mss is het omdat meisje van 13 à 14 net volwassener worden
persoonlijk denk ik gewoon dat dit een soort sexueele fantasie is omdat ze gewoon nog zo jong zijn en niet echt omdat ze knap zijn ofzo.
Ik kan me niet inbeelden dat ik op een meiske zou gaan die er nog zo kinds ofzo uitzie vind het zelf helemaal niet aantrekkelijk maar toch is er wel een soort spanning net zoals een soort drugs omdat het niet legaal is en beetje niet mag word je er ook meer naar aangetrokken.
Er mensen zoals Dutroux worden veroordeeld ook door pedofilie maar ook vooral door moord éh en er is een groot verschill tussen wat hij doet dan tegen je met een meisje van 13 jaar in bed zou kruipen terwijl zij zelf dat zou willen ik hoop toch dat jullie ongeveer dit ouderdom bedoelen ? en niet jonger ofzo denk niet dat iemand van 8 of 9 echt al drangen naar zoiets zou hebben vanaf 13-14 jaar begint dit toch wel al te komen.
Maar Dutroux ligt ook een gedeelte verkrachting éh.
Denk Dat je ook niet zomaar mag ingaan op je gevoelens.
Allesinds zie je ze niet graag ofzo want anders zou je zeggen ik zal wachten tot je ouder bent ofzo iets ouder.
Maar waarschijnlijk gewoon een sexueele drang of fantasie..
Ik denk dat je daar een belangrijk punt hebt ja. Ik ben het er wel mee eens dat het spannender wordt omdat het niet mag, maar ik vind meisjes van die leeftijd persoonlijk juist wel heel aantrekkelijk. Ik denk dat wel meer mensen op deze website dat hebben, en dat maakt het leven er niet makkelijker op.
Hoi,
Allereerst: Je moet niets! Je moet niet van je gevoelens genieten, je kunt er voor kiezen om van je gevoelens te genieten (ook zonder iemand daar kwaad mee te doen). Je moet ook niet je gevoelens accepteren, maar je kunt het wel doen. Je moet ook niet je hele leven met je gevoelens zitten, je kunt ze ook een plekje geven en gewoon lekker verder leven!
Wat jij misschien wel het allerlieft zou willen is van je gevoelens afraken. Ik denk zelf niet dat dat mogelijk is (hoewel ik het ook niet uitsluit, maar dat zou ik dan meer zien als je gevoelens zo een plek geven dat ze niet meer van invloed zijn op je leven).
Misschien is dat een klap voor je, dat je voor 99% zeker niet meer van die gevoelens af komt. Maar nogmaals: Je hoeft er niet mee te zitten, dat is in feite gewoon een keuze die je maakt, al doe je dat niet zo bewust. Wil jij een prettig leven leiden zonder daarbij meisjes tot last te zijn? Dan zul je wel moeten accepteren dat je die gevoelens hebt, je zult er mee moeten leren omgaan en je zult moeten leren om te gaan met situaties waarin je in de verleiding komt om over de maatschappelijke en juridische grenzen te gaan. Dat is nog niet zo 1..2..3 gebeurd, dat is een aardige weg, waarin je ook nog wel wat hobbels zult tegenkomen. Dus bedenk goed of dat is wat je wil, en zo nee wat je dan wel wil...
Je kunt je gevoelens ook onderdrukken, dan leef je gewoon je leven, misschien in celibaat, misschien met een volwassen partner, en doe je niets met je gevoelens. Maar weet dan wel dat die gevoelens niet weg zijn, wat gebeurt er als je ineens in een situatie komt dat zo'n meisje iets van je wil??
(overigens ben ik er vanuit gegaan dat de meisjes waar je op valt ook echt wat jongere meisjes zijn, onder de 12 zeg maar. Anders ben je parthenofiel -zoek dat maar eens op in de definities- en dat wil zeggen dat er nog best kans is dat de leeftijd van de meisjes die je leuk vindt nog wat groeit en je "probleem" dus minder groot wordt.)
Dit doet mij eigenlijk denken aan het verleden: Ik ben nog niet zo lang af van een langdurige verliefdheid (2 jaar , zonder enige relatie, de gevoelens waren niet wederzijds) en toen heb ik ook op een ander soort forum hulp gezocht en deze reactie had daar ook kunnen komen, van toen weet ik dat gevoelens onderdrukken inderdaad grotendeels onmogelijk is en dat ze in bepaalde situaties dan ook eens zo sterk terugkomen.
(overigens ben ik er vanuit gegaan dat de meisjes waar je op valt ook echt wat jongere meisjes zijn, onder de 12 zeg maar. Anders ben je parthenofiel -zoek dat maar eens op in de definities- en dat wil zeggen dat er nog best kans is dat de leeftijd van de meisjes die je leuk vindt nog wat groeit en je "probleem" dus minder groot wordt.)
inderdaad, meestal zoiets als 6-12, maar ik merk (gelukkig) wel dat ik af en toe ook wel eens een meisje die slechts 1 a 2 jaar jonger is ook wel knap vind (hoewel dit dan ook wel mensen zijn die heel klein zijn voor hun leeftijd en dit gevoel toch nooit zo intens lijkt)
bedankt
Hoi -ik-,
ik herken enorm veel dingen tussen jou en mij, bijvoorbeeld dit stukje:
inderdaad, meestal zoiets als 6-12, maar ik merk (gelukkig) wel dat ik af en toe ook wel eens een meisje die slechts 1 a 2 jaar jonger is ook wel knap vind (hoewel dit dan ook wel mensen zijn die heel klein zijn voor hun leeftijd en dit gevoel toch nooit zo intens lijkt)
Als je het leuk, fijn, handig vindt, kun je een mailtje sturen, ik heb het idee dat we veel overeenkomsten hebben, en dat praat een stuk makkelijker... Mocht je willen mailen, kan uiteraard onder een anoniem e-mailadres/naam, mail even naar koen_citroen@hotmail.com
Groeten, Koen!
Hallo anonieme Ik,
Ik zou me als ik jou was niet al te veel zorgen maken hoor. Over het algemeen gaat dat accepteren vanzelf wel na een tijdje, en dan "zit" je niet met die gevoelens, maar leef je gewoon je leven, wetende dat je afentoe even uit moet kijken voor bepaalde dingen. Als je het als een handicap wilt zien kun je het vergelijken met mensen die nachtblind zijn; je moet er effe aan denken, en mee uitkijken in sommige situaties, maar het is zeker niet iets dat je leven hoeft te beïnvloeden op een negatieve manier.
Ikzelf zie het liever niet als een handicap, maar als een gave, zoals psoof al min of meer zei. Jij ziet iets wat andere mensen niet zien; je hebt veel oog voor schoonheid en puurheid, en je kunt je inleven in jonge mensen. Je ziet eerder hun problemen, kunt met ze meedenken, ze helpen, et cetera.
Natuurlijk is het ook wel eens verdomd lastig om verliefd te worden op iemand waarvan je weet dat je niet met haar aan een relatie kunt beginnen, maar het helpt veel om er met mensen over te praten, en je gevoelens op andere manieren te uiten. Als je ook verliefd kunt worden op meisjes van je eigen leeftijd dan kan een relatie met zoiemand erg veel spanning wegnemen, en je helpen dingen in perspectief te zien.
Mocht je zin hebben om eens te praten, dan kun je me een mailtje sturen op lorem-ipsum@hotmail.com.
Groetjes!
Jouw stelling heb ik gelezen en ik zie hierin heel veel van mezelf terug. Rond mijn zeventiende ontdekte ik dat mijn sexuele voorkeur was blijven steken bij kinderen van midden-en bovenbouw basisschool. Dit was ongeveer in 1991. Ik deed het laatste jaar van de MAVO. Natuurlijk ging ik toen ook met jongens van eigen leeftijd om, maar ik had ook altijd een apart gevoel bij brugaapjes. Hier ging ik soepel mee om en ik merkte dat zij het ook leuk vonden, dat ze serieus werden genomen door een hogerejaars.
Na de MAVO volgde het VHBO. Hier in dit gebouw zaten allemaal zestienplussers. In juni 1996 kreeg ik voor die opleiding mijn diploma en diezelfde zomer barst het hele circus rond Dutroux los. In de eerste instantie probeerde ik mijn pedofiele gevoelens van me af te zetten en me op vrouwen uit mijn generatie te concentreren. Al gauw kwam ik erachter dat het zelfkwelling is en je geaardheid kun je absoluut niet van je af zetten. Na mijn afstuderen kom ik regelmatig met kinderen tussen 8 en 13 jaar in aanraking. Als muziekleraar, huiswerkbegeleider en in een toneelclub. Hierin heb ik tot nu toe heel veel leuke verrassingen beleefd. Ouders die mij ook als vriend beschouwen en mij ook uitnodigen op de verjaardag van hun kind. Mijn muur is ook versierd met een paar mooie kindertekeningen, met een kind communiceer ik af en toe via internet en ik wissel heel erg veel van gedachten met ze en ben altijd benieuwd naar hun mening over bepaalde zaken.
Beste -Ik-, mij lijkt het gewoon het verstandigste dat jij je gevoelens accepteert en toch gewoon lekker kunt genieten en als je met de ouders van de kinderen op goede voet leeft, dan valt er heel veel te genieten !
Het beste !!
Ik ben een man van 40 jaar en sinds een jaar of 20 kijk ik graag naar kinderen. Waarom zou je zeggen? Ik bewonder ze enorm,ze zijn zo puur en eerlijk in uitspraken. In mijn straat wonen veel kinderen die vrolijk heen en weer huppelen, in de meeste gevallen hebben ze niet
eens het gevoel dat je naar ze kijkt de jongetjes weten dat niet.
Maar daarentegen de meisjes weer wel, of ze nou op de fiets of lopend
zijn het blijft leuk, vooral zomers zoals nu dan is hun kledingwijze
zeer spannend. De ene heeft een strakke legging aan waardoor je de
contouren goed kan lezen ook al hebben ze een onderbroekje daaronder
dan blijft de gedachte altijd een gedachte van hoe zal het zijn als
ze die legging uit zal doen. De ander heeft een kort rokje aan en dan blijf je haar volgen met je ogen. Als ze dan even blijft staan en je
ogen beginnen te draaien weet je niet meer hoe je het zoeken moet.
Het wordt nog erger als ze dan ook nog eens haar rokje af en toe omhoog doet zodat ze ongegeneerd in haar onderbroekje staat. Zoiets
blijft in je geheugen gegrift staan. Het kan dus ook zijn dat ze weet
dat je kijkt, is het dan spannend of niet! Doet ze dit bewust of niet
het maakt mij niets uit. Waarschijnlijk heeft zij een vrije opvoeding
gekregen van haar ouders. Ik denk dus zelf dat ik onder de categorie
pedofilie val maar niet een pedofiel ben. De meisjes over wie ik het heb zijn ongeveer 9 jaar. Er zijn dus ook mensen die er gerust vooruit
durven te komen dat ze dit hebben, en ik vind dat dit geen schande is
zolang het bij kijken blijft.