Auteur: Victoria Redel
Titel: Liefdesgift
Jaar: 2001
Uitgever: Ambo / Anthos
Omvang: 165 pagina’s
Victoria Redel is een Amerikaanse auteur. Ze schreef eerder poëzie en korte verhalen. Ze werkt als docent en woont in New York (flaptekst).
Liefdesgift is het verhaal van de liefde van een moeder voor haar zoon. Doordat flashbacks en heden met elkaar afgewisseld worden, bestaat het verhaal eerst uit puzzelstukjes die later steeds beter in elkaar passen. Wat wel snel duidelijk wordt is dat de liefde van moeder voor haar zoon allesoverheersend is. Ze noemt hem schatje en liefje, maar vooral ‘Binkie’. Ze wil hem helemaal voor zichzelf hebben, en kan haast niet verkroppen dat hij naar school moet. Is dat dan pedofilie? Daar kun je over van mening verschillen (moederliefde bevindt zich misschien wel op een ander ‘niveau’ van liefde), maar in de letterlijke zin van het woord (liefde voor kinderen) is het dat zeker. Een fragment (p. 14-15):
‘Ik moest hem de hele tijd aanraken. Zijn wangen, zijn oogleden, zijn handpalmen. Ik had hem nog vaker aan moeten raken.
‘Mijn ogen’, zei hij, ‘je hebt mijn ogen niet gekust.’
Elk deel van hem bedekte ik met kussen. Mijn haren zwierden boven mijn kussen, en als ik in de volle hitte van augustus het haar uit mijn vochtige nek had opgestoken, zei hij: ‘Nee, ik wil je haren bij de kussen.’ Maar toen hij zei: ‘Je moet me daar kussen,’ en mijn hoofd naar zijn volmaakte minipikje duwde, hield ik op. Ik schudde mijn hoofd, waarbij ik mijn haren kietelig over zijn borst heen en weer zwaaide, en zei: ‘Geen denken aan, Binkie, dat soort kussen kun je vergeten.’
Hoe vaak je ook verliefd wordt, het lijkt in niets op die keer dat je verliefd wordt op een kind.’
Over Paul kom je als lezer eigenlijk niet zo veel te weten, het verhaal draait voornamelijk om moeder. Wel wordt duidelijk dat hij zich op een gegeven moment los wil maken van moeder. Hij wil zijn eigen leven. Dat kan moeder niet accepteren. De leeftijd van Paul blijft ook telkens onduidelijk, mede omdat het verhaal steeds verspringt in de tijd.
Doordat het verhaal helemaal vanuit het standpunt van moeder wordt verteld, leer je haar het beste kennen. Moeder is een zeer berekenende vrouw, die alles heeft gedaan om een kind te krijgen. Nu ze een kind heeft, is het helemaal van haar. Ze kan niet zonder en is constant met hem bezig. Over haar eigen leven leer je als lezer bijzonder weinig. De liefde is een obsessie en heeft haar helemaal in z’n greep.
De relatie tussen Paul en moeder is heel dubbel: aan de ene kant vol liefde, aan de andere kant ontzettend verstikkend omdat moeder haar zoon altijd, overal en helemaal claimt. Dat bezitterige uit zich in van alles: ze wil niet dat hij naar school gaat, ze kan het niet verkroppen dat hij met andere kinderen wil spelen en wil al helemaal niets weten van Paul’s vragen naar zijn vader. De afloop van de relatie zie je gedurende het boek steeds meer aankomen en is dan geen verrassing meer.
Liefdesgift is een fascinerend boek, vol heftige details. Het wordt al snel duidelijk hoe verstikkend een relatie tussen moeder en zoon kan zijn. Maar door de fascinerende details blijf je lezen. Het boek beschrijft een obsessieve liefde van iemand die macht kan uitoefenen over een kind (ze is nu eenmaal de moeder). Of het boek dus daadwerkelijk gaat over pedofilie, daar valt over te twisten. Bepaalde liefdesgevoelens voor de zoon kunnen zeker herkenbaar zijn voor mensen met pedofiele gevoelens. Voor mensen met een interesse in pedofilie biedt het boek een inkijkje in liefdesgevoelens voor een kind. Het is geen vrolijk boek: je moet er voor in de stemming zijn, maar het is zeker het lezen waard.
Reacties
Lijkt me een volledig oninteressant boek, maar dit is wel een bijzonder mooie passage:
Hoe vaak je ook verliefd wordt, het lijkt in niets op die keer dat je verliefd wordt op een kind
Die houd ik erin