Pedofilie is een vermogen
Pedofilie is een vermogen
—
27 juni 2006, 22:00
Waarom wordt pedofilie eigenlijk bestempeld als een geaardheid of een beperking? Ik ben van mening dat pedofiele, homofiele en heterofiele gevoelens eerder als een vermogen dan als een aard gekenschetst kunnen worden. Het zijn volgens mij bovendien vermogens die ook samen kunnen gaan, net als het samen kan gaan dat iemand een wiskundeknobbel heeft en daarnaast ook interesse heeft in bijvoorbeeld fotografie, schaken, geschiedenis of muziek.
Ben benieuwd naar jullie reacties.
Massey
Massey,
Ik vind dit een appels met peren vergelijking. Je kan het wel een vermogen noemen, ( of een gave, beperking, geaardheid, noem het zoals je wilt, de naam doet er niet zoveel toe) maar wat heb je aan dit "vermogen"?
Immers je kan en MAG er niets mee, aangezien het een prepuberaal kind betreft..daar zijn we het toch over eens hoop ik? Dit is dus anders dan als twee (volwassen, DUS GELIJKWAARDIGE) mensen seks met elkaar hebben en op elkaar vallen. Niet elk vermogen is een "goed" vermogen...
Waarom denk jij dat 'iets met (pedofiele) gevoelens doen' betekent dat men seks heeft met kinderen?
Ik ken heel veel pedofielen die regelmatig 'iets met hun gevoelens doen' en toch nog nooit seks hebben gehad met een kind.
Maar gevoelens zijn niet neutraal en ze bevatten toch erotische lading zoals je zegt. Maar is het dan niet de ultieme droom om seks te hebben met een kind? Veel pedofielen hebben toch deze fantasie.Dat kan denk ik niemand ontkennen.Ben je dan niet weleens bang dat je je niet meer kan beheersen?
Kun je het compleet uitschakelen?Vergeet je weleens dat je pedofiel bent of is het altijd aanwezig?
"het"? Beheersen? Anoniem, wij vallen op kinderen. Dat is pedofilie. Dat kan zich op allerlei manieren manifesteren/uiten. Hoe dat gebeurt, hangt helemaal af van je karakter. Pedofilie is niet het karakter zelf.
Sommige voetballen met wat jongetjes op "het veldje achter" en eten daarna samen chips op de bank als het gaat regenen. Andere ontvoeren, verkrachten en moorden. Bij hetero's of homo's heb je dit ook. Sommige houden lange wandelingen langs het strand. Anderen gooien wat in je drankje en verkrachten je op het toilet.
Het punt wat ik wil maken is dat het nooit is aangetoond dat er in verhouding meer mensen met het karakter van beesten leven onder pedofielen, dan onder mensen met een andere seksuele voorkeur. Dat dat beeld wel bestaat, komt omdat men via de pers alleen maar over deze beesten hoort. Een man die met een kind chips eet is immers niet echt een headline. Dus is de redenatie: iemand die nu nog geen beest is, zal er wel eentje worden. Het idee dat geen seks met kinderen de beheersing zou beinvloeden, komt voort uit de gedachte dat je seksuele voorkeur centraal is voor je karakter/intenties. Freudiaans dus. Als je mijn stukje hebt gelezen, snap je hoe vreemd dit op veel pedofielen overkomt. Wanneer je op andere manieren je gevoelens kan uiten, door gewoon van iemand te houden en te doen wat de ander ook leuk vindt, is dat vaak al meer dan genoeg. Zo niet, dan is het aan je karakter om te beslissen wat je doet.
LET OP: ik zie pedofilie dus algemener. Mensen die er positief mee omgaan noemen dát vaak pedofilie (er positief mee omgaan) en zeggen dat kindermisbruik geen pedofilie is. Ik denk dat dit fout is, omdat er ook kindermisbruik is waarbij de dader inderdaad een seksuele voorkeur voor kinderen heeft. Een man die tot hetzelfde geslacht is aangetrokken en vervolgens mannen verkracht, stopt immers ook niet opeens met homofiel zijn nadat hij zijn misdaad heeft begaan. Ook hier weer: de seksuele voorkeur is niet het karakter.
Er toevallig niets mee doen bedoel je, omdat men zich bewust inhoudt, omdat men weet dat men er last mee krijgt als het uitkomt? De definitie van pedofiel houdt toch juist in dat er sprake is van seksueel getinte gevoelens en niet gewoon een potje voetballen en chips eten...waarom zeg je dat je pedofiel bent als je alleen maar een potje wil voetballen??
('k Heb vrees ik pas in augustus de tijd om een uitgebreid antwoord te geven.)
Ik verlang naar allerlei contacten met kinderen. Mijn verlangens zijn dus deels seksueel, maar met een zuiver seksueel contact zou ik zelf helemaal niet gelukkig zijn vermits mijn verlangens veel ruimer zijn. Ik verlang dus evengoed naar 'een potje voetballen'.
Vermits het in de huidige maatschappij zo goed als onmogelijk is om op een verantwoorde manier seksueel contact te hebben met kinderen en vermits ik ook van niet-seksueel contact erg kan genieten en vermits mijn seksuele verlangens op momenten dat ik intensief contact met kinderen heb meestal automatisch naar de achtergrond verdwijnen kan ik tevreden en gelukkig zijn met een potje voetballen, chips eten, een knuffel, een leuk gesprek, ...
Ik houd me soms bewust in, maar dit kost me zelden moeite.
Net zoals de meeste hetero's die zin hebben om met iemand in bed de duiken er geen probleem met hebben dat niet te doen als dat om een of andere reden 'niet kan'.
Exact. Om nog even m'n vorige post duidelijker te maken: dat is dus wat ik bedoelde met karakter. Er zijn altijd seksuele gevoelens. Gevoelens dus. Je voelt je aangetrokken tot kinderen, mannen, vrouwen...whatever. Maar hoe je die gevoelens vervolgens uit, ligt geheel aan je karakter:
Ben je geduldig, zachtaardig en heb je inlevingsvermogen?
Of ben je agressief, manipulatief en a-sociaal?
Dat zijn karaktertrekken, niet je seksuele voorkeur.
..omdat het kind het niet wil?
..omdat het kind problemen kan krijgen als het uitkomt?
..omdat men het kind niet met een geheim wil opzadelen?
..omdat een relatie niet per se seks hoeft te bevatten?
Er zijn redenen genoeg te bedenken. Ja, de gevoelens kunnen er wel zijn, maar nee je kunt er ook voor kiezen daar niks mee te doen. Vergelijk bijvoorbeeld de situatie waarin iemand getrouwd is met een ander die vanaf het middel verlamd is. Seks is dan ook niet mogelijk. Dan kan een relatie toch nog wel bestaan?
Tim
Als gelijkwaardigheid essentieel is voor goede betrekkingen zouden heterofiele gevoelens ongezonder zijn dan homofiele. Veel mensen zullen het daar niet mee eens zijn. Essentieel is niet of men gelijkwaardig is, maar of men elkaar wederzijds respecteert en in zijn of haar waarde laat. Het vermogen om kinderen - prepuberaal of niet - waardevol te vinden schuilt in veel mensen. Voor ouders en opvoeders is het wel degelijk een "goed" vermogen, dat ze beter in staat stelt in de "ongelijkwaardige" relatie tot hun kind of pupil een waardevolle bijdrage te leveren. Die mogen en kunnen daar dus heel veel mee.
Ook erotische gevoelens jegens kinderen schuilen in veel mensen. Het vermogen om daar op een goede manier mee om te gaan waardeer ik als positief. Overtrokken angst- en paniekreacties van mensen die zulke gevoelens bij zichzelf onderdrukken zijn veel gevaarlijker. Iemand die echt van kinderen houdt (een "pedo-fiel" dus in de letterlijke betekenis van het woord) heeft het beste met het kind voor en zal het niets opdringen waar het niet aan toe is.
Over "seks hebben" was ik zelf niet begonnen, maar ik vind dit te ongenuanceerd geformuleerd. Erotiek en seksualiteit omvatten bij opgroeiende mensen een waaier van gevoelens en gevoelsuitingen waaronder kriebelen, stoeien, knuffelen, nieuwsgierigheid en behoefte aan geborgenheid kunnen vallen. Veel daarvan kan heel goed met volwassenen gedeeld worden.
Natuurlijk is het fout als volwassenen hun lusten op kinderen botvieren, maar dan hebben we het over iets heel anders, namelijk over misbruik en machtswellust. Dat komt helaas voor, ook in opvoedingssituaties, en daar moeten kinderen zo goed als maar kan tegen beschermd worden. Dat lukt denk ik beter als we ophouden alles ongenuanceerd op een hoop te gooien.
Massey.
Ik vind het wel een aardige gedachte, die meer bij mijn beleving aansluit dan 'geaardheid' of beperking, op sommige punten.
Zoals:
* Als ik erover nadenk, vind ik 't zelf echt niet vreemd dat ik jonge jongens seksueel aantrekkelijk vind. Ik vind 't wel wat vreemd van mezelf dat ik volwassen personen veel minder aantrekkelijk vind, dus dat ik dat vermogen blijkbaar mis.
* Het kenmerken van pedofilie als een geaardheid leidt volgens mij meer tot het 'in hokjes denken': je bent pedofiel dus je kunt niet op volwassenen vallen. Volgens mij is dat niet zo, en is het vermogen om dat wel te kunnen wel voor een deel te ontwikkelen. (Net als veel volwassen mannen ook in de praktijk, in hun liefdesleven, een soort vermogen ontwikkelen om niet alleen op de perfect aantrekkelijke persoon te vallen... kan dat voor mensen met pedofiele gevoelens ook best, tot een bepaalde hoogte.) Seksuele gevoelens veranderen best nog wel iets gedurende iemands leven. Niet dat het perfect te sturen is, want een wiskundeknobbel kun je ook niet aanleren. Maar toch - 'vermogen' past hierbij beter dan 'geaardheid', wat starder klinkt.
En er zijn vast wel meer van die gedachtetjes van mij, die meer bij de term 'vermogen' dan 'geaardheid' passen. Ik had de term er in gedachten nooit bijgehaald, maar 't klinkt wel logisch bij mijn wereldbeeld...
Sorry dat ik nu pas reageer. Ik had het wat druk. Je reactie vind ik echter heel interessant, en hij sluit goed aan op wat ik bedoelde. Er zijn echter twee aspekten. Het ene heb jij geraakt door te zeggen dat mensen met pedofiele gevoelens misschien ook andere gevoelens kunnen ontdekken of cultiveren. Anderzijds geldt echter ook dat iedereen in principe pedofiele gevoelens in zich heeft. Het is immers normaal om kinderen lief te vinden. Het gaat er alleen om hoe men daarmee omgaat. Wat ik bedoel te zeggen is dat de typische anonieme posters op deze site zich eens zouden kunnen afvragen waar hun haat vandaan komt. Ontbreekt het ze misschien aan het vermogen op een goede manier om te gaan met hun gevoelens?