vrouwen zijn geen pedofiel?
ik heb heel heel lang zitten vechten om dit al of niet als onderwerp te brengen.
Ik ben een vrouw en heb sinds de geboorte van mijn dochtertje (2) gevoelens
waar ik absoluut niet met mijn vriendinnen over durft te praten.
Ik heb duidelijke sterke verliefdheidservaringen met meisjes. Dit komt vooral
omdat ik sinds mijn dochtertje er is, ik mijn jeugdtrauma's terug heb gekregen.
Al van jongs af aan heb ik een hekel gehad aan jongetjes die in alle vrijheid
met ontbloot bovenlijf en onbezorgd konden spelen, en kunnen doen wat ze willen.
ik moest altijd verantwoordelijk zijn,
als ik mijn lijf wilde voelen of aan het strand wilde spelen, was ik dellerig of
zondig en moest het badpak volledig aan.
Nu mijn dochtertje er is voel ik een enorme drang om meisjes te zien spelen, bloot
en onbezorgd en vrij, en baal ik steeds meer van al die jongetjes en mannen.
mijn vriendinnen (ik durf ze het niet rechtstreeks te zeggen) hebben net als ik
bij de borstvoeding ook wel (sexuele) gevoelens gehad, maar dat (alhoewel niet
echt geaccepteerd) schijnt normaal te zijn. En bij de geboorte maakt het natuurlijk
niemand uit of het een meisje of een jongetje is, en dat had ik ook maar nu niet
meer. Ik zoek zelfs plaatjes van meisjes op het internet, wat ook niet zo lukt en
bovendien heel veel vragen van mijn man oproept, maar het feit dat IK blote
kinderen wil zien maakt me bang, waar ben ik mee bezig. mannen horen dat niet te doen
en vrouwen als geweten van mannen zeker niet.
Ik hoor niemand over pedofiele (ik haat dat woord)
gevoelens bij vrouwen. Ook mijn vriend snapt het niet en maakt zich zorgen.
Afgelopen week ben ik voor het eerst bij een psychiater geweest, dat is een verhaal
apart.
Ik heb het gevoel dat ik moet, en ik mis enorm wat ik had kunnen zijn als kind,
en ik kan natuurlijk zo niet terugkrijgen wat ik mis, maar ik ben bang dat anderen
er de dupe van worden. Ik wil nooit geen kind hoe dan ook kwetsen, maar reageer
ik nog wel goed als ik straks verliefd op een vriendinnetje ben of zo. ik maak me
er erg zorgen over, en ik hoop op wat nuttige reacties en hulp in mijn zoektocht.
reacties liefst van vrouwen als die er zijn op dit forum, want ik voel me als vrouw
een beetje paria hier.
Hallo!
Je bent zeker niet de enige vrouw met zulke gevoelens voor kinderen. Dat dit over het algemeen nog zo onbekend is onder het grote publiek heeft natuurlijk alles met het taboe op elke vorm van pedofilie te maken.
Ook betekent het hebben van erotische gevoelens voor kinderen natuurlijk helemaal nog niet dat je kinderen zult gaan misbruiken. Erotische gevoelens kunnen platonisch worden geuit en bijvoorbeeld ook gehanteerd door middel van masturbatie. Bovendien zijn er tedere vrijwillige en onschadelijke relaties tussen vrouwen en meisjes gemeld, waar de inmiddels volwassen geworden meisjes alleen maar positieve herinneringen aan koesteren. Zie wat dit betreft o.a. de site Butterfly Kisses.
Hopelijk vormen je gevoelens op den duur in ieder geval geen obstakel in je relatie met je vriend.
Titus Rivas
De eerste keer dat ik het artikel las, kwam er woede. Dat moet er eerst uit als je een slachtoffer bent van een vrouwelijke pedoseksueel. Dat is bij mij heel langzaam opgebouwd, maar heel ver gegaan. Dan lees je het nog een keer. Dan zie je een vrouw die door heeft dat er grenzen zijn. Die er onzeker over is of ze die grenzen kan bewaken. Het goede is dat er inzicht is dat het met haar eigen kindbeleving heeft te maken. Ik vind het heel goed dat er hulp gezocht is. Maar graag wel met het eindresultaat dat ze haar gevoel gaat accepteren maar nooit tot daden overgaat. Ook niet met zogenaamde toestemming van het kind. Als een kind behoefte heeft aan extreme aandacht van een vrouw, heeft dat kind thuis w.s een aandacht-tekort. Het kind is dan al beschadigd. Maak het niet erger.
Heel veel sterkte met de hulp
Beste Anoniem,
Ik ben bezig met het schrijven van een boek waarin pedofilie, vanuit en vrouwelijke personage, gepleegd wordt.
Graag zou ik van u willen weten hoe het precies is gegaan, uitreaard blijft u daarbij anoniem. U kunt uw reactie ook mailen naar mijn mailadres: role_game@hotmail.com
Ik ben u zeer dankbaar als u het e.e.a. erover kan vertellen.
Eh.. Etienne, pedofilie is een gevoel, hoe kun je dat plegen?
Naar mijn mening wilt u alleen schade aanrichten bij die mevrouw door zo bitter te reageren. Misschien bent u man, negatief veroordeeld door de maatschappij en ziedend/des duivels daarover? Terwijl vrouwen hierin een uitzonderingspositie lijken te hebben? Dit is een schande inderdaad. Of wel wat u zegt wat u bent en de situatie is maar door pech/invloed van omgeving liep het heel ongelukkig af met u en uw "vriendin"? Misschien was u hier zelf verantwoordelijk voor toen u het juiste beoordelingsvermogen eigenlijk miste?
Deze maatschappij lijkt fout te zitten als het gaat over sex. Maw: iedereen krijgt daarin een soort van stoornis mee standaard. Waardoor excessen ontstaan. Zoals wat u schrijft van getuigt. Hopelijk vind u een goede, waardige weg, want het lijkt "ieder voor zich" te zijn over het onderwerp. Iedereen bedriegt en beliegt elkaar erover lijkt wel. Waanzin.
Ik krijg sterk het idee van wat u schrijft dat u bepaalde mooie kansen voor uzelf te gronde heeft zien gaan. Ik scherp mijn zwaard over dit onderwerp. Ook ik ben ziedend.... En laat niet met me spotten.
Tja, wat moet je dààr nou mee... Als je altijd, net als alle andere nette weldenkende mensen, zonder verder nadenken overtuigd geweest bent van het moreel correcte standpunt en je bespeurt plotseling dergelijke gevoelens bij jezelf? Dan ervaar je hetgeen in de psychologie cognitieve dissonantie wordt genoemd.
Ik kan je overigens verzekeren dat er wel degelijk vrouwelijke pedofielen bestaan (zie bijvoorbeeld deze bijdrage van ondergetekende). We horen echter vrijwel nooit iets over ze omdat pedo's, binnen het gangbare vooroordeel, wel mannen moeten zijn. Pedo's zijn tenslotte agressors en molesteerders per definitie, nietwaar? Vrouwen daarentegen zijn, om zo te zeggen, de natuurlijke slachtoffers van de inherente mannelijke agressie. Dat gaat niet samen.
Ik denk dat je er niet al te zwaar aan moet tillen. Gevoelens zijn nog geen daden. Bedenk in ieder geval dat het taboe op "pedofilie" inderdaad precies dàt is: een taboe en dus cultureel bepaald. Ook al is het recentelijk in onze cultuur uitgegroeid tot dermate hysterische dimensies dat bijna iedereen het volkomen vanzelfsprekend vindt, alsof het om een instinct gaat.
Er zijn ontelbare culturen geweest -- en een aantal ervan bestaat nog steeds -- waar men totaal anders over dit onderwerp dacht en daar ook naar handelde. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar deze summiere info over de oorspronkelijke cultuur van de Markiezen-eilanden.
Maar aan dergelijke wijsheid heb jij in de praktijk niets. Ik denk dat je inderdaad hulp zult moeten zoeken, want binnen de culturele context waarin wij leven zul je nooit iets concreets met je gevoelens kunnen doen, en als je het tòch probeert zullen de gevolgen even onafzienbaar als ellendig zijn. Voor àlle betrokkenen, en voor je dochtertje in de eerste plaats.
mijn vriendinnen (ik durf ze het niet rechtstreeks te zeggen) hebben net als ik bij de borstvoeding ook wel (sexuele) gevoelens gehad, maar dat (alhoewel niet echt geaccepteerd) schijnt normaal te zijn.
Het is ook "normaal" (ik haat dat woord) dat een moeder dergelijke sensaties ondervindt als ze haar kind de borst geeft!
Seks heeft, niet alleen bij mensen maar bij alle primaten, meer functies dan voortplanting alleen. Het is ook een sociaal bindmiddel, in bepaalde opzichten ook tussen ouders en hun kinderen. Dat wij 21e-eeuwse Westerlingen van dat laatste een wanstaltig taboe gemaakt hebben, maakt dat feit niet ongedaan.
Misschien zit je niet te wachten op een luchtige reactie, maar zelfs op dit gebied is wel eens iets grappigs te beleven. Ik kan niet nalaten je te wijzen op de "Breastfeeding Hoax" van Alan Abel.
Alan Abel, professional hoaxer, is waarschijnlijk de beste, meest effectieve practical joker van de afgelopen eeuw. Op zijn site valt heel wat af te lachen, maar de Breastfeeding Hoax vind ik zelf met afstand de allerbeste stunt die hij ooit heeft uitgehaald.
Op de Republikeinse nationale partijconventie van 2000, in de Verenigde Staten dus, heeft hij het geflikt om de "Citizens Against Breastfeeding" te lanceren: een campagne ter uitbanning van borstvoeding, omdat dat "een incestueuze relatie tussen de moeder en de baby veroorzaakt die het kind op latere leeftijd tot roken, drinken en homoseksualiteit (!) brengt".
Vrijwel heet Amerika trapte erin. Hij heeft de grap bijna twee jaar stug volgehouden, een gigantische controverse veroorzaakt en enorm veel bloedserieuze volgelingen uit het conservatief-christelijke volksdeel getrokken.
Hier is een hilarisch fragment uit een Amerikaanse nieuwsshow waarin Abel, in zijn rol van "Jim Rogers, East Coast Spokesman for the Citizens Against Breastfeeding", met een stalen smoel uitlegt dat Monica Lewinsky tot haar orale euveldaden met Bill Clinton gekomen is omdat ze tot in haar vierde jaar borstvoeding kreeg... Lachûh! En hier is nog een Wikipedia-artikel over hem.
Maar serieus: ik wens je heel veel sterkte en wijsheid.
Hallo injeblootje,
als ik het zo lees kom je me niet over als pedofiel, maar eerder als een dame die een jeugdtrauma moet verwerken. Je klinkt als hetero, gelukkig getrouwd, maar door deze verandering in je leven is er iets komen opborrelen. Zou er sprake kunnen zijn van dwang (obsessieve compulsieve stoornis)? Als dat zo is zul je je er in herkennen dat je iets doet wat je niet wilt en wat je objectief ook niet kunt plaatsen. Maar er is een sterke drang om het toch te doen, omdat je anders spanning voelt. Kijk anders ook eens op http://www.ocdvriendenkring.org/
sterkte,
anoniem
Hoi
Hoewel ik man ben en jongens juist heel erg leuk vind, kan ik me heel goed voorstellen welke dilemma's jou bezighouden. Ik heb zelf mijn eigen verleden moeten verwerken, de woede moeten overwinnen, het zelfvertrouwen weer op moeten bouwen, en dan blijkt de wereld toch weer de andere kant op te draaien als je dacht....
Terugkijkend op mezelf is alles pas weer in wat rustiger vaarwater gekomen toen ik ben gaan accepteren hoe ik zelf in elkaar zit. Tot die tijd bleef ik vechten tegen alles en iedereen, maar in feite alleen tegen mezelf. Dat gevecht kent principieel geen winnaar, en kost alleen bergen energie. Energie die ik later ben gaan gebruiken om te onderzoeken wat mijn verleden met mij gedaan heeft. Hierdoor kon ik bepalen wat ik zelf verder wilde, en kon mijn pad op uitkiezen/bepalen. Dit is toekomstgericht, en gaf mezelf duidelijkheid en richting. Het gevecht van eerder was gericht op het verleden en leverde me alleen vertwijfeling en onzekerheid.
Ik pretendeer niet dat ik je "het enige pad naar uiterste verlichting" toon, integendeel, zoveel mensen zoveel wegen. Ik probeer je aan te geven hoe ik uit mijn dal gekropen ben, en hoop dat je daar -ooit- wat aan hebt.
Geniet zolang van je dochtertje, en speel met haar en haar vriendinnetjes, want noch het gevecht met je verleden, noch je zoektocht naar je toekomst mogen haar geluk in het heden in de weg staan.
Succes en sterkte,
Georg
Hoi ik ben hermelien
Ook ik heb sexuelegevoelens naar jonge meisjes. (tot 12 jaar).
Ik heb nog nooit iets met een kind gedaan wat betreft sex.
Omdat ik weet dat als je sex hebt met een kind je het leven van zo`n kind vinaal kapot maakt en dat wil ik niet.
Maar ik heb wel de fantasien en ik zoek op internet naar plaatjes van kleine blote kinderen.
niemand weet van mijn geaard heid af.
Ik heb heel erg de behoefte er over te praten met iemand maar ben bang.
Bang dat ze me gaan veroordelen of mischien wel gaan aangeven
dat ze bang zijn dat ik iets met hun kinderen heb gedaan.
of met me eigen kinderen. Ik heb 2 kinderen een zoon van 12 en een dochter van 10. gr hermelien
Hallo Hermelien!
Ik weet niet of je intussen al in contact gekomen bent met gevoelsgenoten, of in het echte leven over je gevoelens hebt kunnen praten met iemand, maar mocht dat niet het geval zijn dan mag je me gerust es een mailtje sturen. Ik ben welliswaar geen vrouw maar een man en geen pedofiel maar een parthenofiel, maar waarschijnlijk hebben we toch wel wat gemeen
Groetjes,
Lorem Ipsum
lorem-ipsum@hotmail.com
Hoi Lorum Ipsum
bedankt dat ik je mag mailen. Hoewel ik ruim 2 jaar niets meer van me heb laten horen.
uit schaamte(ik was bang dat mijn partner achter mijn geaard heid zou kunnen komen.) voor de partner die ik tot 2 weken geleden heb gehad.
mag ik je als nog mailen?
je mag mij ook mailen hoor hermelien_66@live.nl
gr hermelien
hoi hermelien
Als vrouw kun je een jong meisje (tot 12 jaar) eigenlijk geen schade berokkenen, op voorwaarde dat je haarzelf, haar tempo en grenzen respecteert.
Ik heb op dating-sites met veel vrouwen gesproken gehad die als kind of tiener ervaringen hadden met oudere kinderen of oudere tieners en sommigen zelfs met volwassenen.
Deze vrouwen waren hieromtrent allen positief en koesterden allen goede herrinneringen hieraan.
Dus, hermelien, voel je niet schuldig, maar als je je gedachten toch ooit in daden zou omzetten, denk eraan : respecteer het meisje, haar tempo en haar grenzen.
beste hermelien kan je ook vertellen hoe ik kan zie als ik een reactie wil terug lezen bij voorbaat mijn dank hey en je weet [Knip - Jorge]
hoe wel dit topic heel oud is herken ik precies wat hier staat alleen heb ik zelf geen kinderen en precies de angst hier boven maakt dat ik het niemand vertel
jeugdtrauma's kunnen voor veel ellende zorgen. ook als je volwassen bent. Het gevaar dat iemand met een jeugdtrauma op een of andere manier zijn kind aansteekt is groot. Het is goed dat je je kan beheersen. Maar krop het ook niet teveel op. Opgekropte lustgevoelens worden alleen maar groter en maken het verlangen nog heviger. Wil je wel echt sex met je kinderen? Waarom vraag ik dit? Ik was er zelf bang voor, dat ik zulke gevoelens zou hebben. Krampachtig verzorgde ik mijn kinderen, bang voor verkeerde gevoelens. Waarom dat doet er even niet toe. Toen dacht ik bij mezelf:"is het wel zo? wat als ik nu die gevoelens toesta? Ik stelde me open naar mijn kinderen, keek ze heel even aan met een sexuele gedachte, maar gelijk was het idee: "nee bah, dit wil ik echt niet" . Sindsdien kan ik weer ongedwongen met mijn kinderen omgaan. Wordt dus niet te krampachtig naar je kinderen toe, doe juist wel wat kan en geaccepteerd is. En kijk wat er met je gebeurd, worden de verlangens heviger of gaan ze juist weg? ?
Ik denk dat jouw verliefdsheidsgevoelens een duidelijk flashback is van je eigen jeugd.
ik kan me die jalouzie op jongetjes levendig voorstellen.
wees vooral je zelf en laat je niet bang maken door je omgeving.
wees wel voorzichtig aan wie je het vertelt.
Gedachten zijn vrij, wie raad ze daar binnen
Groet, de VRIJDENKER
Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar je krijgt van mij zeker geen onbegrip. Ik zelf ben een man getrouwd met een vrouw iets ouder dan mezelf (Ik ben 39 en zij is 44) maar die OOK gevoelens heeft voor jonge meisjes vanaf 12 jaar. Ik heb zelf een dochter. Ze is nu pas 5.. dus niks aan de hand. Maar ze is wel mijn oogappeletje, dus als ze straks gaat puberen maak ik me best zorgen dat ik dan sexuele gevoelens voor haar ga krijgen. Ik denk steeds van niet, omdat het mijn eigen bloed is. Niemand geilt immers op zichzelf. Maar ik weet het nooit zeker. Het rare er aan is dat ik wel naar andermans dochters van 12 en ouder kijk.
Volgens mijn vroegste ervaringen als jongetje van een jaar of 5, kunnen vrouwen pedofiel zijn. Het was mijn tante, een jongere zuster van mijn moeder. Ze trok me niet af, maar likte me totdat ik een erectie kreeg en ging daarna door met likken totdat ik droog klaarkwam. De tweede keer die ik me herinner was dat ik dat ik zo'n aandrang kreeg dat ik er letterlijk een grote plas van deed. Toen ze trouwde was het afgelopen, maar ik ben altijd van haar blijven houden, zelfs toen ze me op een afstand hield.
Later ontdekte ik dat ze vrolijk, geestig en veel bereisd was en ze hield van mooie kleren, uitgaan en feesten.
Ze heeft jaren in Parijs, Honkong en Sydney gewoond. Ze is in Sydney gestorven en ik denk nog steeds met sympathie aan haar terug.
ik ben een jongen van zestien jaar en ik zoek naar ee oudere vrouw.
ik val namelijk op oudere vrouwen en schaam me er wat voor wie helpt mij?
Volgens mijn vroegste ervaringen als jongetje van een jaar of 5, kunnen vrouwen pedofiel zijn. Het was mijn tante, een jongere zuster van mijn moeder. Ze trok me niet af, maar likte me totdat ik een erectie kreeg en ging daarna door met likken totdat ik droog klaarkwam. De tweede keer die ik me herinner was dat ik dat ik zo'n aandrang kreeg dat ik er letterlijk een grote plas van deed. Toen ze trouwde was het afgelopen, maar ik ben altijd van haar blijven houden, zelfs toen ze me op een afstand hield.
Later ontdekte ik dat ze vrolijk, geestig en veel bereisd was en ze hield van mooie kleren, uitgaan en feesten.
Ze heeft jaren in Parijs, Honkong en Sydney gewoond. Ze is in Sydney gestorven en ik denk nog steeds met sympathie aan haar terug.
Wat een mooie post.
Ik wilde al een tijdje reageren maar wist niet hoe of wat.
Zoals je het beschrijft, gaat het inderdaad, nouja ik moet zeggen: zo kàn het gaan.