De relatie tussen porno en misbruik
Leidt het bekijken van porno tot meer misbruik, dient het als voorbeeld? Of voldoet porno juist aan de seksuele behoefte van mensen en wordt daarmee misbruik juist voorkomen? Wat is de invloed van kinderporno op een pedofiel? Is dat anders dan de invloed van porno op een hetero- of homoseksueel? Dit zijn vragen waarover meningen nogal verdeeld zijn. Amerikaanse cijfers zeggen dat tegelijk met de toename van porno op internet het aantal verkrachtingen in de VS met 85% (!) gedaald is.
Samenvatting van het Amerikaanse onderzoek:
The incidence of rape in the United States has declined 85% in the past 25 years while access to pornography has become freely available to teenagers and adults. The Nixon and Reagan Commissions tried to show that exposure to pornographic materials produced social violence. The reverse may be true: that pornography has reduced social violence.
D'Amato, Anthony, "Porn Up, Rape Down" (June 23, 2006). Northwestern Public Law Research Paper No. 913013 Available at SSRN: http://ssrn.com/abstract=913013
Is kinderporno dan wellicht juist een wapen in de strijd tegen misbruik? Of heeft dit onderzoek niets met kinderporno te maken en is dat een heel ander verhaal dan in het geval van porno met volwassen (althans.. meerderjarige) mensen? Ik denk het eigenlijk niet, maar tegelijk twijfel ik aan het verband tussen de cijfers in Amerika. Ik kan me niet voorstellen dat mensen die porno kijken ineens massaal niet meer gaan verkrachten als ze dat anders wel zouden doen. Wat echter buiten kijf staat is dat (kinder)porno invloed heeft op de lustgevoelens van mensen (pedofielen). Maar wat voor invloed??
Is kinderporno dan wellicht juist een wapen in de strijd tegen misbruik?
Dat heb ik al weet-ik-veel-hoe-lang geleden geroepen, ook op deze website. Men zou vanuit politie en justitie al die verzamelde rommel waar ze nu alleen zelf mee mogen spelen ergens ter beschikking moeten stellen. En dan niet alleen wat foto's en dat was het dan, maar op dezelfde plek ook constructieve hulp bieden, zelfhulpgroepen promoten, communicatie bevorderen. Kijk, dan zijn we op weg naar een samenleving waarin pedofielen tenminste erkend worden, en zich dus minder snel bedreigd zullen voelen in hun sociale positie en daardoor -wie weet- ook minder snel geneigd zullen zijn zich aan kinderen te vergrijpen.
Zo'n soort online database zou ook heel handig kunnen zijn voor het éénduidig specificeren welke foto's strafbaar zijn en welke niet (wat is naakt, wat is porno, wat is namaak, etc). Want me dunkt dat men vaak dezelfde foto's bij verschillende mensen aantreft.
Het verbod op kinderporno is er doordat de maatschappij een ondubbelzinnig standpunt inneemt t.o.v. pedosexualiteit; alles wat met pedosexualiteit heeft te maken, kan niet worden toegestaan.
Foto's waarbij kinderen in een sexuele context zijn geplaatst, worden beschouwd als kinderporno. Gewone naaktfoto's zonder sexuele inhoud kunnen wel worden toegestaan; vb de kunstfoto's van Anne Geddes.
Tevens kan dit verbod ook als een "reddingsboei" worden gebruikt voor pedosexuelen. (Beschouw het niet als een "wapen"; er is géén heksenjacht tegen pedosexuelen!) Word je met kinderporno betrapt, dan heeft het gerecht de mogelijkheid om je te helpen, of om je althans met aandrang hulp te laten zoeken. Dit doet men ter bescherming van de kinderen. Want wie in gedachten seks met kinderen heeft, loopt het risico dit ooit ook in het echte leven te hebben.
Kinderporno is géén oplossing om pedosexuele gevoelens weg te werken of in toom te houden. In tegendeel; kinderporno zal enkel je fantasie spijzen en pedosexuele gevoelens aanwakkeren. Aan de andere kant kan kinderporno wel een tijdelijk (!) hulpmiddel zijn om sexuele gevoelens (of frustraties) af te buigen van personen die je in het echte leven kent. Maar volgens mij; eens je kinderporno nodig hebt, is dit een ernstige indicator dat je dringend hulp nodig hebt.
"Foto's waarbij kinderen in een sexuele context zijn geplaatst, worden beschouwd als kinderporno. Gewone naaktfoto's zonder sexuele inhoud kunnen wel worden toegestaan"
En dat noem jij ondubbelzinnig? Wat voor de één "gewone naaktfoto's" zijn kan voor de ander toch een sexuele context bevatten? Op basis van zoiets wazigs en onduidelijks kun je toch geen mensen veroordelen? Ik denk dat de bovengenoemde database op dat gebied een oplossing kan bieden omdat dan eindelijk eens een keer helder gespecificeerd is wat wel en wat niet kinderporno mag heten, of dat nou intern bij justitie is of op Internet.
"Tevens kan dit verbod ook als een "reddingsboei" worden gebruikt voor pedosexuelen [...]"
Daar wil ik het wel mee eens zijn, alleen is die reddingsboei van jou meer een groot sleepnet waar je meer dan alleen maar pedoseksuelen mee vangt (zoals bijvoorbeeld ook pedofielen die wel van kinderen afblijven).
"Want wie in gedachten seks met kinderen heeft, loopt het risico dit ooit ook in het echte leven te hebben."
Wat een onzin... dus al die rukkers die 's avonds op Internet plaatjes zitten te bladeren met de deur op slot hebben een grotere kans om "in het echte leven" ook seks met vrouwen te hebben dan de gemiddelde kerel die op zo'n avond in de kroeg staat te kletsen en te dansen..? Als je een bewering als deze doet, kom dan met iets van bewijs of probeer het tenminste aannemelijk te maken.
"Kinderporno is géén oplossing om pedosexuele gevoelens weg te werken of in toom te houden."
Idem dito; waarom? Een man die content met zijn "collectie" van 30 kinderpornoplaatjes een normaal getrouwd leven leidt, waarin hij de pedofiele gevoelens die afentoe bij hem de kop op steken met behulp van die 30 plaatjes van repliek voorziet, doet toch precies dat? Ik durf te wedden dat er daar plenty van zijn.
"Maar volgens mij; eens je kinderporno nodig hebt, is dit een ernstige indicator dat je dringend hulp nodig hebt"
Als je met "nodig hebben" bedoelt dat je eraan verslaafd bent en niet meer zonder kunt dan is er wel wat mis ja. Zoals met elke verslaving eigenlijk. Relevantie?
Puntje 1: de foto's... ik kan je alleen maar (verkort welliswaar) zeggen wat de wet stelt. Maar.. denk je werkelijk dat het gerecht geen onderscheid kan maken tussen een verzamelaar van (aanvaardbare) naaktfoto's en een verzamelaar van kinderporno? Een veroordeling gebeurt trouwens nooit op iets "wazigs en onduidelijks". En om uit te maken wat nu wel of niet kan heb je géén gegevensbank nodig met voorbeeldjes. Zo'n voorbeeldengegevensbank zou trouwens toch nooit werken (noch enige bewijskracht hebben) want geen 2 foto's zijn gelijk. (tenzij het dezelfde zijn natuurlijk...)
Puntje 2: de reddingsboei... Ik denk dat een pedofiel die zijn pedofiele gevoelens in toom houdt door middel van kinderporno, een escallatie heeft ondergaan in zijn pedoseksualiteit. Kinderporno is in dit geval het (onbevredigende) antwoord op een stijgende nieuwsgierigheid naar hoe het zou zijn om seks te hebben met een kind. Het is alleen maar een kwestie van tijd en opportuniteit alvorens de volgende stap van fantasie naar realiteit zal worden genomen. Onder het motto "beter te vroeg dan te laat" is het dan ook niet slecht dat deze pedofielen een reddingsboei krijgen toegeworpen.
Puntje 3: van fantasie naar realiteit... Ja, je hebt gelijk; ik heb tot nog toe geen enkele psychologische casestudy over pedofielen gelezen die dit heeft bewezen, maar ik heb er ook nog geen enkel gelezen dit deze stelling ontkracht. (tenzij jij er eentje weet..) Er zijn een aantal psychologische verschijnselen waarop ik mij heb gebaseerd. Maar gewenning is volgens mij de hoofdreden om een fantasie uit te breiden met kinderporno. De beelden die je zelf kan bedenken geven dan niet langer hetzelfde bevredigende effect als in het begin en dus ga je op zoek naar meer. Maar uiteindelijk zal ook de porno ditzelfde lot ondergaan en dus ga je wederom op zoek naar meer..
Puntje 4: kinderporno is geen oplossing... Het gaat hier nooit over 30 plaatjes, maar wel over verzamelaars van kinderporno. Mensen die ganse bibliotheken aanleggen en alsmaar op zoek zijn naar de ultieme bevrediging. Maarjah...
Puntje 5: de verslaving... Het probleem is niet de verslaving. Het probleem is de evolutie die men maakt; de escallatie van seksuele gevoelens en verlangens naar kinderen toe. Wat deed je beslissen om kinderporno op te zoeken?.. Heb je dit eigenlijk wel beslist? Je kan pas iets beslissen zo je echt een keuze hebt; zo je iets écht kan nemen of laten. En aangezien het strafbaar is om kinderporno te bezitten, kan men concluderen dat de pedofiel die kinderporno bezit géén keuze had en dus hulp nodig heeft.
"Maar.. denk je werkelijk dat het gerecht geen onderscheid kan maken tussen een verzamelaar van (aanvaardbare) naaktfoto's en een verzamelaar van kinderporno?"
Dat denk ik niet zozeer, daar ben ik bang voor. Ik zie vaak genoeg artikelen langskomen, ook op deze website, van kunstenaars of ouders die zwaar in de problemen komen vanwege "kinderporno", en ik vind dat een zorgwekkende ontwikkeling.
"En om uit te maken wat nu wel of niet kan heb je géén gegevensbank nodig met voorbeeldjes"
Misschien niet strict nódig, maar het kan helpen om duidelijkheid te geven, ook naar "de gewone burger", wat nou wel en wat nou niet mag. En eer je 200 foto's in zo'n database hebt zitten heb je volgens mij alle mogelijke standjes en omgevingen wel zo'n beetje gehad en kun je nieuw materiaal daar prima aan refereren. Laat het dan opeens Robbie zijn in plaats van Liesje, het beeld is hetzelfde en dus even strafbaar of niet. Zo zou het althans ook moeten werken voor justitie, is het niet?
De rest van je reactie draait om het escaleren, de evolutie, die volgens jou alle pedofielen doormaken of hebben doorgemaakt die naar kinderporno kijken. Ik betwijfel ernstig of daar wel sprake van is. Ik zal nog maar een keer de "gewone" porno erbij betrekken; gaan heterofielen ook pas naar porno zoeken als hun fantasie uitgeput is? Is dat óók gewenning? En gaan ze zich daarna per definitie vergrijpen aan echte mensen, omdat de porno op den duur niet meer hetzelfde bevredigende effect heeft? Het spijt me, maar daar zie ik echt geen logica in.
"Het gaat hier nooit over 30 plaatjes, maar wel over verzamelaars van kinderporno. Mensen die ganse bibliotheken aanleggen en alsmaar op zoek zijn naar de ultieme bevrediging"
Hoe kom je toch aan die feilloze kennis?
Ik denk dat jij kinderporno een beetje aan het verketteren en opblazen bent, het portretteert als heroïne ofzo, terwijl het in mijn ogen meer een sigaretje is. Sommige mensen gebruiken het, andere mensen alleen op feestjes, sommige mensen hebben (doen) moeite om er van af te komen, anderen vinden het wel best zo. Ik denk dat je het zo opblaast omdat je de gelijkenis met "normale" porno uit het oog verliest. Daar willen mensen ook wel eens een paar plaatjes van kijken zonder meteen de drang te ondervinden om complete bibliotheken aan te leggen of onmogelijk ooit nog op te kunnen houden en uiteindelijk mensen te gaan verkrachten. Wat normale porno is voor sommige heteroseksuelen is sommige kinderporno voor sommige pedofielen.
Ik zeg dat zo omslachtig omdat er plenty pedofielen zijn die er niks van willen weten en omdat er plenty kinderporno is waarin kinderen duidelijk tegen hun wil misbruikt worden, waar geen enkel helder mens wat van wil weten. Er is daarnaast echter ook nog een hele stroom porno die wel als kinderporno bestempeld wordt maar waarvoor niemand ergens toe gedwongen is, en waarbij dus het grootste onrecht dat de kinderen aangedaan is het feit is dat het nu op Internet staat. Ik noem even dat meisje van 14 van laatst dat zichzelf vrijwillig vingert in bad voor een groep jongens (sowieso al stom) en daarmee op Internet belandt. Ik heb het niet gezien, maar vele Internetters hebben het nu wel op hun computer staan, en zijn dus strafbaar. Hetzelfde geldt voor het filmpje van het "bananenmeisje" van een paar jaar terug. Geen sprake van misbruik, alleen van stupiditeit van het meisje en lompheid van de jongen(
, maar wel strafbaar voor derden..? En daar ga je "automatisch" gigantische collecties van opbouwen en uiteindelijk kinderen van verkrachten? Zoals ik al zei; volgens mij verlies je de eenvoud van de realiteit een beetje uit het oog hier.
"Heb je dit eigenlijk wel beslist? Je kan pas iets beslissen zo je echt een keuze hebt; zo je iets écht kan nemen of laten. En aangezien het strafbaar is om kinderporno te bezitten, kan men concluderen dat de pedofiel die kinderporno bezit géén keuze had en dus hulp nodig heeft."
Ik snap absoluut je oorzakelijke verband hier niet. Omdat de wet het mensen verbiedt om kinderporno te bezitten hebben ze niet echt een keuze (immers; ze mogen er niet voor kiezen) dus hebben ze hulp nodig wanneer ze er toch voor kiezen..? Leg dat alsjeblieft even uit...
En daarnaast:
"de escallatie van seksuele gevoelens en verlangens naar kinderen toe. Wat deed je beslissen om kinderporno op te zoeken?.. Heb je dit eigenlijk wel beslist?"
Beschrijf je hier niet precies een verslaving? De emotie of het gevoel escaleert, je hebt het niet meer in de hand, en het is niet meer echt jouw bewuste keuze om ergens gehoor aan te geven. Klinkt mij als een verslaving in de oren. Maar het probleem is niet de verslaving. Neenee...
...gaan heterofielen ook pas naar porno zoeken als hun fantasie uitgeput is?
Nee, maar de porno is meestal een noodoplossing voor een verlangen naar seks die in de realiteit (op dat moment of door omstandigheden) niet mogelijk is en daarom zoekt men bevrediging in de fantasiewereld. Het kan ook een groeiende (= escallerende) seksuele nieuwsgierigheid betekenen; "hoe zou die filmster naakt zijn?". En het kan zelfs een sociale bezigheid zijn; "eens gezellig onder mannen naar porno kijken.".
Bij o.a. hetero's zijn er meestal geen maatschappelijke belemmeringen om hun seksuele verlangens in de realiteit te bevredigen; vandaar dat heteroporno aanvaardbaar is. Kinderporno werkt op eenzelfde wijze bij pedofielen als heteroporno bij hetero's. (Pedofielen zijn ook mensen, vandaar dat de systemen niet verschillen..) Maar met dit verschil dat seks met kinderen niet aanvaardbaar is in de maatschappij, en dus is ook het verlangen naar seks met kinderen (en op welke manier je dit dan ook tracht te bevredigen) niet aanvaardbaar. Vandaar dat kinderporno verboden is en vandaar dat justitie ook nooit kinderporno ter beschikking zal kunnen stellen, ook al zou het als voorbeeld dienen van wat wel en niet mag. (dit is dan onder het motto "je eigen wetten naleven")
Het enigste "achterpoortje" dat je als pedofiel hebt, is je eigen fantasie. Men kan namelijk geen verbod leggen op een gedachte. Dus fantaseer je over kinderen zonder kinderporno (of voyeurisme enz..) dan is het niet strafbaar. Maar naar mijn mening is het wel zielig voor de pedofiel die fantaseert over seks met kinderen, want het is een verlangen dat je toch nooit zal kunnen of mogen bevredigen. Je martelt jezelf. Waarom ga je dan niet op zoek naar de basis van het verlangen? Of naar een methode om het verlangen naar seks met kinderen te sublimeren in iets anders? (en dus niet kanaliseren naar "fantasie", want dit zal het verlangen naar seks alleen maar aanwakkeren doordat het een holle en tijdelijke bevrediging is.)
ik denk dat jij kinderporno een beetje aan het verketteren en opblazen bent,
En ik denk dat jij lijdt aan gewenning. Om het effe met de woorden van onze kroonprins Filip te zeggen: "porno is foei!".
Er is daarnaast echter ook nog een hele stroom porno die wel als kinderporno bestempeld wordt maar waarvoor niemand ergens toe gedwongen is,
Hoe weet je dat? Was je er bij toen die porno werd gemaakt? Of ken je de makers ervan persoonlijk? En was het werkelijk zo puur en zo mooi als het op de foto lijkt te zijn? Hoeveel foto's maak jij zo van jouw meest intieme ervaringen? Als je iemand in een dronken toestand of onder groepsdruk of met emotionele chantage dingen laat doen, denk je dat die persoon dan nog in staat is om een heldere keuze te maken? Er is trouwens een groot verschil tussen kinderen onderling of een kind t.o.v. een volwassene.
Kinderen zijn in het laatste geval nooit in staat om zo'n heldere keuze te maken, want er is geen gelijkwaardigheid in een kind-volwassene relatie. Hoe hard je ook poogt om die gelijkwaardigheid te benaderen. De ongelijkwaardigheid zit nl. ingebakken in het feit dat de ene volwassen is (met alle verantwoordelijkheden, emotionele en fysische kracht en levenswijsheid enzo) en de andere een kind (met alle gebrek aan verantwoordelijkheid, kracht en levenservaring). Het kind gaat er ook veelal vanuit dat de volwassene altijd dingen zal doen of toestaan die het kind ten goede zal komen. (< naïviteit) Als dit vertrouwen misbruikt wordt, dan kan dit bij het kind nefaste gevolgen hebben voor zijn latere ontwikkeling en zelfbeeld. Enkel door het kind héél véél over zijn ervaringen te laten vertellen (en ook tegen anderen) zou je te weten kunnen komen hoe het zich voelt en kan het eventuele slechte ervaringen verwerken. Maar aangezien je geen seks mag hebben met kinderen moet het kind deze ervaringen geheim houden. En kinderen zelf willen ook niets liever dan slechte ervaringen zo snel mogelijk vergeten waardoor ze er niet spontaan zullen over spreken... See the (possible) problem?
dus hebben ze hulp nodig wanneer ze er toch voor kiezen..?
Wel; duidelijker dan dit kan het toch niet? Seks met kinderen is niet toegestaan. (En dit is niet om pedofielen te pesten, maar wel om kinderen te beschermen.) wie dus dit verlangen tracht te bevredigen heeft hulp nodig. En het bezit van kinderporno is dan toch een ondubbelzinnig teken van een verlangen te hebben naar seks met kinderen? Of misschien is het een wanhopige poging om het verlangen naar seks met kinderen te onderdrukken; maar ook in dit geval heb je een verlangen naar seks met kinderen.
En inderdaad, het draait niet om een verslaving van kinderporno, want wat doet het er aan toe als je kinderporno 1 keer of 1000 keer per jaar gebruikt? Alleen al het verlangen naar seks met kinderen moet je als een ernstige indicator beschouwen dat je hulp nodig hebt. Alles wat je dan doet om dit verlangen te bevredigen zonder er aan te werken om het verlangen niet meer te ervaren, zal het verlangen enkel versterken tot op het punt dat het zelfs inherent lijkt te zijn aan je geaardheid.
Liefde en seks is eigenlijk een vorm van klassieke conditionering. Hierbij heb je als stimulus de liefde of seks op zich en als reflex o.a. een versnelde hartslag. (bewijs: denk gewoon gedurende enkele minuten aan iets wat je seksueel bekoort en jouw hartslag zal verhogen..)
Het gedrag "verlangen naar seks met kinderen" onder invloed van kinderporno is een vorm van operante conditionering. Hierbij heb je de (positieve) bekrachtiger (= beloning): een bevredigend gevoel hebben; de geconditioneerde bekrachtiger (= wat samen bij de beloning wordt aangeboden) is een fantasiebeeld over kinderen of kinderporno; de bekrachtiging is het fantaseren zelf; en de respons is het verlangen naar seks met kinderen. Doordat de positieve bekrachtiger "onmiddellijk" volgt op de bekrachtiging onder invloed van de geconditioneerde bekrachtiger, leidt dit tot een toename van de frequentie van de respons (: het verlangen naar seks met kinderen).
Dus: fantaseren over seks met kinderen zal dit verlangen enkel versterken. Vandaar dat ik in mijn vorige post sprak over een evolutie en een escallatie..
Maar aangezien je geen seks mag hebben met kinderen moet het kind deze ervaringen geheim houden.
Is hiermee bedoelde sexualiteit te veroordelen, of de maatschappelijk gedwongen geheimhouding?
Mijns inziens doet de taboesfeer meer kwaad dan het hele onderwerp pedofilie ooit zal kunnen. Uit angst voor de inquisitie worden mensen nu gedwongen om affectie in welke vorm dan ook maar niet te tonen. Kinderen krijgen daardoor m.i. niet echt een gevoel van eigenwaarde: Men durft me zelfs niet aan te raken..
Een kind met een volwassen vriend(in) dat daar open kan praten, thuis, eventueel op school, en overal, heeft niet de neiging om ervaringen weg te drukken in de beerput die zijn geheugen dan vanzelf wordt.
Aangezien seks met een kind strafbaar is, MAG het kind van die volwassene er niet openlijk over praten..
Maar maak je geen illusies; een gedoogbeleid zal hier niets oplossen, want zelfs volwassenen hebben een gevoel van schaamte en schuld als ze seksueel misbruikt worden. Ook kan het kind hierdoor het verkeerde idee krijgen dat de maatschappij achter de misbruiker staat. (wat ook veel voorkomt bij misbruikte volwassenen btw) En als laatste; als de strafbaarheid wegvalt, dan is er alweer een factor minder die iemand zal tegenhouden om een kind te manipuleren en zijn eigen verlangens voorop te stellen.
De taboesfeer rond pedofilie zou best wegvallen, maar dan niet om zoveel mogelijk seks met kinderen te hebben, maar wel opdat pedofielen beter geholpen zouden worden en een dragelijker (seksvrij) leven zouden hebben.
Maar maak je geen illusies; een gedoogbeleid zal hier niets oplossen, want zelfs volwassenen hebben een gevoel van schaamte en schuld als ze seksueel misbruikt worden. Ook kan het kind hierdoor het verkeerde idee krijgen dat de maatschappij achter de misbruiker staat. (wat ook veel voorkomt bij misbruikte volwassenen btw) En als laatste; als de strafbaarheid wegvalt, dan is er alweer een factor minder die iemand zal tegenhouden om een kind te manipuleren en zijn eigen verlangens voorop te stellen.
In dit hele stuk ga je er weer vanuit dat een kind misbruikt wordt. Je vergelijkt het immers met misbruikte volwassenen, en de wereld zou achter de misbruiker staan.
Probeer je eens even twee minuten in de gedachtenwereld van een pedofiel te verplaatsen: je wordt verliefd op een meisje van 12. En niet pedo-stereotiep "lekker geil ding, daar wil ik 'em in prikken", maar echt verliefd. Compleet met vlinders en buikpijn. Stel dat dit meisje jou ook heel lief vindt, jullie krijgen een hechte band, en jullie knuffelen veel en geven elkaar afentoe een kus. En daar blijft het ook bij, want meer kun je moreel niet verantwoorden tegenover jezelf, ze is immers pas 12 en de relatie is daardoor inderdaad ongelijk.
Vervolgens komt er een ouder of een leerkracht van het meisje die jullie "relatie" aan de grote klok hangt, en in het huidige klimaat word je nog net niet gestenigd maar verlies je wel het contact met het meisje door toedoen van haar ouders, je baan door toedoen van één of ander "anti-pedo commitee", et cetera. Ook al is er eigenlijk niks concreets gebeurd, heb je eigenlijk niets fout gedaan, in dit klimaat is dat niets ongewoons. Het meisje wordt opgevangen door jeugdzorg, waar haar eens goed ingeprent wordt dat ze zich "niet hoeft te schamen voor het misbruik, en zich vooral niks kwalijk moet nemen, want ze is immers ook het slachtoffer van een misbruiker".
En welkom persoonlijkheidscrisis, trauma, identiteitsstoornis, vertrouwensbreuk met volwassenen, et cetera et cetera... Want ze snapt er geen REET meer van.
Kijk nou eens of in zo'n scenario jouw hele betoog van hierboven nog enige relevantie heeft...
Even ervan uitgaande dat seks met minderjarigen inderdaad geen goed idee is (valt over te discussieren, in de meeste gevallen zal ik het er wel mee eens zijn dat het niet een goed idee is maar niet per definitie), een pedofiel heeft wel die gedachten. Die kun je afkeuren of onaanvaardbaar vinden (in jouw woorden) maar dat is überhaupt niet aan de orde, omdat die gedachte geen keuze is. Een pedofiel is iemand die zich seksueel (en ook emotioneel, maar dat terzijde) tot kinderen voelt aangetrokken. Die mensen zijn er, daar doe je niets aan, het is een gegeven wat je nog het meest vervelende gegeven aller tijden kunt vinden maar wat daarom net zo hard overeind blijft. Of je moet als een soort Hitler alle pedo's gaan deporteren. Die tijd hebben we hopelijk voorgoed achter ons gelaten in 1945.
Rest ons dus het gegeven dat er pedofielen zijn. Ze zijn overal, het zijn hele normale mensen en je ziet niets aan ze. Over het algemeen doen ze ook geen vlieg kwaad, maar net als onder niet-pedofielen zijn er ook pedofielen die niet goed met hun seksualiteit kunnen omgaan en kinderen misbruiken of aanranden. Die moet je aanpakken. Maar het gaat nu even om de rest. Pedofielen die een heel normaal leven leiden, studeren, werken, in een huis wonen, sporten en hun hond uitlaten. Jij zegt in iets andere woorden: die mensen moeten maar aan iets anders denken, dan komen ze ook niet in de verleiding om seks met kinderen te hebben. Maar niets is minder waar.
Een pedofiel die zijn gevoelens verdrukt omdat hij geen pedofiel wil zijn is een wandelende tijdbom. De frustraties over de altijd aanwezige gevoelens kroppen zich op en de verdrukte lustgevoelens stapelen zich onbewust ook op, tot ze ineens tot een uitbarsting komen... OK dat is wat dramatisch geformuleerd, maar het punt is duidelijk. Veel pedofielen vinden vandaag de dag hun gevoelsgenoten via het internet, zodat ze kunnen praten over hun gevoel, zodat ze samen kunnen genieten van een leuk momentje met een kind, en daar ook hun ei in kwijt kunnen. Dit helpt deze mensen om hun gevoelens onder controle te krijgen. Om normaal met kinderen om te kunnen gaan en te kunnen genieten van heel normaal contact. Dat zijn mensen die over het algemeen niet in aanraking met justitie komen, hoewel het heel soms wel eens gebeurd dat zo iemand kinderporno in bezit heeft. En dat is waar het interessant wordt voor dit topic... (hehe eindelijk)
Ik zeg: Kinderporno zou deze mensen best eens kunnen helpen om hun gevoelens onder controle te houden. Jij zegt: Het wakkert de gevoelens juist aan. Ik bedenk me: als die gevoelens er al zijn, kun je ze beter maar op KP botvieren en in de gaten houdt dat je daar NOOIT voor betaalt (omdat je dan meewerkt aan de productie ervan) dan dat je ze wegstopt en opkropt. Opkroppen is letterlijk levensgevaarlijk - er zijn pedofielen die zelfmoord plegen om die reden (redelijk recent nog meegemaakt) maar er zijn er ongetwijfeld ook die zich na een tijd niet meer kunnen beheersen door al die opgekropte gevoelens en zich aan een kind vergrijpen (godzijdank nog nooit meegemaakt).
Maar feitelijk is het een kip-ei discussie. Jij zegt: verlangen naar seks is een respons op kinderporno, ik zeg: nee, het is de stimulus die het bekijken van kinderporno kan opwekken. Het gevoel wordt bevredigd met passieve fantasie en is voor eventjes weer weg. Juist het verdwijnen van het gevoel (hoe tijdelijk ook) is vaak de echte "beloning". Gaat dit van kwaad tot erger? Mogelijk, een andere mogelijkheid is dat het een opwelling is die na enkele dagen weer voorbij is waarna men de hele handel weer wist en het weer achter zich laat. Wanneer het WEL van kwaad tot erger gaat en iemand hele bibliotheken kinderporno aanlegt en het dagelijks bekijkt... dan ben ik het met u eens dat dat een goede indicatie is dat die persoon hulp nodig heeft. Die overigens niet zelden prima door gevoelsgenoten geboden kan worden (soort mantelzorg eigenlijk, maar dan anders).
@ano1: Deze man is een ervaringsdeskundige, jij bent een theoreticus. Het lijkt me tijd om je theorie aan te passen aan de werkelijkheid, zoals ook ik die om me heen zie.
Pedofielen kunnen soms hulp nodig hebben om hun emoties en hun gevoelens onder controle te houden, dat ben ik met je eens, en het verzamelen van kinderporno kan daar een indicator voor zijn. Maar je theorie is veel te zwart-wit: één plaatje is geen 1000 plaatjes. Ik durf bijna te wedden dat jij zelf ook ooit eens ergens een plaatje gezien hebt dat volgens justitie het predicaat kinderporno verdient. Ergens een verkeerde link aangeklikt, per ongeluk wat rommel binnengehaald bij het downloaden van "normale" porno (dat is immers wel sociaal geaccepteerd, gezellig met z'n allen, mannen onder elkaar), you name it. Heeft dat jouw verlangen naar seks met kinderen aangewakkerd..? Natuurlijk niet. Hoe kun je dan in vredesnaam één plaatje gelijk stellen aan een bibliotheek, en dat weer gelijkstellen aan een onbeheersbare drang naar seks met kinderen? Het klopt gewoon niet met de praktijk, het spijt me.
Helaas moet ik je teleurstellen Lorem Ipsum. Mijn theorie is weldegelijk gestaafd... Al sinds mijn 16e héb ik pedofiele gevoelens voor jongens tussen 10 en 14. En ik heb toen gedacht deze gevoelens veilig te kunnen verkennen d.m.v. kinderporno die ik gratis van het internet afhaalde. In het begin lukte dit vrij goed, want ik kwam nauwelijks in contact met kinderen en jongeren, maar dit veranderde toen ik in het jeugdwerk terecht kwam en de jongere broer van mijn beste vriend leerde kennen. Toen ik 19 was, waren mijn verlangens zelfs zo groot dat ik letterlijk begon te beven wanneer ik die jongen van 14 een t-shirt zag uitdoen. Maar ik wou geen enkel kind pijn doen. Ik mocht zo niet bestaan. Ik beschouwde mezelf als een gevaar voor de maatschappij en voor de kinderen die ik liefhad. Uit pure wanhoop heb ik meerdere zelfmoordpogingen ondernomen.
Ik streefde naar een manier om mijn probleem beter te kunnen beheersen en ik besloot om te experimenteren met fantasiën. Ik schreef mijn kinderporno weg naar een CDROM en legde deze op een veilige plaats. Niet ver weg, want ik beschouwde dit nog steeds als mijn "valnet". Ik heb diverse methoden uitgeprobeerd om mijn verlangens te verminderen of te controleren; mijn fantasiën focussen op een andere jongen van 15 die ik goed kende, op meerdere jongens tegelijk, jongens die ik slechts vluchtig ontmoette, het proberen te "ontgroeien" met jongens die net ietsjes ouder waren... tot zelfs het homomilieu toe heb ik uitgeprobeerd. Niets hielp; het beven en de gedachten bleven spontaan opborrelen en ik vluchtte altijd terug naar kinderporno.
Maar toen besefte ik dat niets hielp juist omdat ik in mijn achterhoofd nog vasthield aan mijn "valnet". Ik besloot om mijn valnet weg te doen. Op die dag schreef ik in mijn journaal (2 mei 2005): "Leap of faith. Ik voel me half leeg. De andere helft beseft het wellicht nog niet. Tranen staan in mijn ogen, want dit is het moment waarbij ik mij overgeef aan een andere realiteit. Ik verlaat mijn veilige haven en bid dat ik niet onmiddellijk in een storm zal vergaan. Het laatste ding dat ik als mijn redding bekeek is weg. Moge het nooit meer nodig zijn."
Het was een gigantische stap in het ongewisse. Maar sindsdien heb ik het gevoel te kunnen kiezen in "hoe ik met mijn gevoelens omga". Ik ga ondertussen ook al bijna 2 jaar naar een psycholoog en ik heb al ontzettend veel bijgeleerd over mezelf. Uiteraard had ik eerst zeer veel schrik om er met mijn psych over te praten. Maar mijn psych aanvaardt me helemaal zoals ik ben. We babbelen en discussiëren over mijn gevoelens. Hij is als een vriend voor mij die ik ten volle mag vertrouwen. Soms kan ik hem even blok zetten (een moment waarvan ik zo kan genieten), maar als ik er dan dieper over nadenk, merk ik dat er wel altijd een grond van waarheid in zijn theoriën schuilt. Hij biedt mij andere perspectieven aan. Ik bekijk de wereld nu helemaal anders dan pakweg 4 jaar geleden.
Waar sta ik nu? Ik heb nu al 2 jaar een hele goeie vriendschap met een hele bijzondere jongen van 13 jaar. En meer dan vriendschap zoek en verlang ik ook niet in onze relatie. Ik sta ook volop in het jeugdwerk en ik werk in het onderwijs; op geen enkel moment ondervind ik nog problemen met mijn gevoelens. Ik kán knuffelen met kinderen; ik kan hen nu échte -pure- liefde geven. Ik ben nog niet helemaal verlost van mijn seksuele gevoelens; soms heb ik nog wel eens een (dag)droom, vaak over een ver verleden, toen ik mijn fantasie nog stimuleerde met kinderporno. Maar ik heb nu geen "ontlading" meer nodig om verlost te worden van seksuele gedachten. (en ik ben echt geen tijdbommetje)
Ik voel me nu heel wat gelukkiger en vrijer dan voordien. Ik heb (eindelijk) rust gevonden. 
Hoi ano1,
Ik heb (een aantal van) je eerdere posts ook gelezen, en vind het verhelderend om nu te lezen hoe je zelf de regie hebt kunnen voeren over de stappen die tot op heden gezet hebt. Alle complimenten is dat zeker waard.
Ik weet zelf uit mijn eigen verleden hoe verwarrend mijn eigen gevolens kunnen zijn, en hoeveel energie het kan kosten voordat ik daar iets positiefs mee hebt kunnen bouwen. Het is tot nu toe steeds de investering meer dan waard geweest, en gelukkig bij jou ook! Mocht mijn zoon ooit een AF nodig hebben, ik hoop dat je dan in de buurt woont...
Groets,
Georg
Heel mooi hoe je je gevoelens onder controle hebt kunnen krijgen! Mijn verhaal zit er niet ver naast, al heb ik het met hulp van mensen uit mijn eigen omgeving opgelost. Ik heb ooit wel een aantal sessies bij een seksuologe gehad, maar daar kwamen we al snel tot de conclusie dat ik al prima met mijn gevoelens om had leren gaan en ik daarvoor dus geen hulp meer nodig had. Prettige ervaring, dat wel, ik sprak er een heel open en hartelijke vrouw die mij goed accepteerde en vooral ook serieus nam en luisterde naar wat ik te zeggen had. Wat ik van haar heb geleerd is dat hulpverlening een positief iets is, als je maar een prettig persoon treft. Ook ik ga regelmatig om met jongens van alle leeftijden, jongens die ik erg aantrekkelijk kan vinden ook. Mijn seksuele gevoelens zijn er dan wel (ze ontkennen zou mijzelf verloochenen zijn) maar de andere gevoelens die met het spontane contact samengaan zijn voor mij veel belangrijker, de seksuele gevoelens zijn er alleen op de achtergrond en ik doe er niets mee, omdat gewoon genieten van het contact zoveel mooier is! En al zou dat niet zo zijn, dan vind ik dat een kind niet met mijn seksuele gevoelens lastig gevallen hoeft te worden.
Nu ben ik het ook volkomen met je eens dat hulpverlening een betere optie is dat kinderporno. Dat is echter wel een ander onderwerp dan wat het effect van kinderporno is op potentiele misbruikers.
Okay, ik zat er dus duidelijk naast met m'n bewering dat je een theoreticus bent zonder praktijkervaring
Mijn excuses.
Toch blijf ik ervan overtuigd dat een situatie zoals jij die beschrijft, waarin bijna een complete afhankelijkheid van kinderporno ontstaat, lang niet in alle gevallen op hoeft te treden. Ik wil me niet met je privéleven bemoeien, maar ik vermoed dat je op de één of andere manier (jij noemt het conditionering, ik denk eerder dat het een vorm van projectie is) de "schuld" bij je verleiding gelegd hebt, en zodoende ook in staat was om je probleem voor een substantieel deel van je af te schuiven door die verleiding af te zweren. Op zich heel nuttig dus, maar ik denk dat anderen precies zo'n situatie kunnen hebben waarin het door jou beschreven vangnet een hele andere belichaming heeft. In de vorm van een persoon bijvoorbeeld, of een kleinood of een bepaalde handeling.
Iedereen heeft zo van die psychologische waarheden waar mensen aan vastklampen als was het hun primaire levensbehoefte, en ik denk dat het in de meeste gevallen heel bevrijdend en nuttig is om die dingen te laten varen. Kortom; ik snap nu uitstekend waar jouw afkeur voor kinderporno vandaan komt, maar ik denk dat het voor hetzelfde geld iets anders had kunnen zijn, en als zodanig dus niet echt een argument is voor of tegen het gebruik ervan voor meer therapeutische toepassingen.
Bovendien gaat het in deze thread over de relatie tussen porno en misbruik en niet tussen porno en verlangens. Want hoewel dit natuurlijk wel nauw samenhangt is het niet uitgesloten dat het wel preventief kan functioneren als het ook verlangens opwekt.
Beste ano1,
Mijn theorie is weldegelijk gestaafd...
Ja, aan één geval. Dat is niet genoeg om zulke generaliserende uitspraken te doen.
Mijn ervaring verschilt erg van de jouwe. Ook ik heb pedofiele gevoelens, en ik heb mij ook bezondigd aan de "vieze plaatjes". Maar ik herinner me niet dat mijn lustgevoelens erg in hevigheid of frequentie zijn veranderd tussen de momenten voordat ik ooit kinderporno had gezien, toen ik het in het bezit had, en nadat ik het heb vernietigd.
Ok, de verzameldrang heeft de kop op gestoken. Ik heb een bescheiden collectie aangelegd, en ik was vaak op zoek naar nieuw spul. Daar is veel tijd aan gespendeerd. Maar het daadwerkelijke gebruik van de porno voor het persoonlijk gerief gebeurde niet vaker dan ik het voorheen met mijn fantasie deed. Niks geen glijdende schaal of operante conditionering.
Het verwijderen van het materiaal was voor mij ook geen enkel probleem. Het voelde niet als een "leap of faith", of alsof ik voor een belangrijke ommekeer stond. Als ik een dagboek had gehad, had er op die datum gestaan: "Vandaag is er niks belangrijks gebeurd." De enige betekenis van die datum voor mij is dat ik de dag na het twaalfjarig jubileum ervan kan gaan vieren dat ik niet meer bang hoef te zijn dat de politie bij mij de voordeur openbreekt om me de lik in te smijten.
Dit zeg ik niet om jouw ervaring te bagetelliseren, maar om te illustreren wat Lorem Ipsum al vermoedde: Het effect verschilt van persoon tot persoon. Jij denkt op basis van je eigen ervaring dat het bekijken van kinderporno zal leiden tot escalatie. Met mijn ervaring in de hand zou ik kunnen beweren dat kinderporno niets bijzonders doet met het individu en dat iedere pedofiel het in een handomdraai kan verwijderen als ie die beslissing neemt. Volgens mij zijn geen van deze beweringen in het algemeen waar.
Ik voel me nu heel wat gelukkiger en vrijer dan voordien. Ik heb (eindelijk) rust gevonden.
Mooi.
Bedankt voor je uitgebreid beschreven ervaring, maar ik moet toch zeggen dat mijn ervaring met kinderporno en mijn gevoelens heel anders is geweest. Ik ben nooit bang geweest om de fout in te gaan en heb eigenlijk altijd wel prima overweg gekund met kinderen en mijn gevoelens voor hen, hiervoor heb ik ook nooit een psycholoog nodig gehad. De nieuwsgierigheid was echter wel heel sterk en ik besloot daarom op een gegeven moment wat gratis kinderporno te downloaden. Vervolgens heb ik ook nog een aantal cd'tjes gebrand maar na een tijdje was mijn nieuwsgierigheid eigenlijk wel bevredigd en heb alles maar weer vernietigd. En dat was het eigenlijk wel voor mij wat kinderporno betreft. Ik heb nog wel een kleine verzameling erotische strips en tekeningen van kinderen op mijn computer staan maar dat was het verder wel. Ik heb nooit de behoefte gehad om een enorme verzameling aan te gaan leggen of om opeens iets met mijn seksuele gevoelens in de praktijk te gaan doen. Mijn liefde voor kinderen en gewetensbesef is gelukkig altijd nog veel sterker, en ik ben absoluut niet bang dat dit ooit veranderen zal.
Mooi verhaal! Dat wilde ik even kwijt.
Je hebt groot gelijk; opkropping kan heel schadelijke gevolgen hebben, zowel voor de pedofiel als voor de maatschappij. Daarmee dat ik dan ook promoot om professionele hulp te zoeken. Aanvaarding van jezelf mag hoop op verbetering niet in de weg staan. In dit geval zou het verminderen van seksuele verlangens voor kinderen toch een verbetering zijn, niet?
En ook over het feit dat verlangen naar seks een stimulus is om kinderporno te bekijken heb je groot gelijk. Ik ben er zeker van dat de meeste pedofielen een opgelucht geweten hebben nadat ze "enkel kinderporno" hebben gebruikt en "geen" echte kinderen. (btw; kinderporno wordt met echte kinderen gemaakt.. maar dit terzijde) Maar ook dit staat volledig los van de fysische ervaringen door de conditionering die er bij komt.
Conditionering kan je het eenvoudigst hiermee vergelijken. Beeld je jouw lievelingsmaaltijd in. Automatisch krijg je speeksel in je mond. Bekijk (mooie, aantrekkelijke) foto's van jouw lievelingsmaaltijd; ook hierdoor krijg je speeksel van in je mond; en normaal gezien ook meer en intenser dan door het enkel in te beelden. Als je ergens voorbij een restaurant wandelt en je ruikt nog maar alleen jouw favoriete maaltijd, ook dan zal je geheel automatisch speeksel in je mond krijgen. Zonder het te beseffen heb je jezelf geconditioneerd met de geur van die maaltijd. Conditioneren is dus een proces waardoor je automatisch (en oncontroleerbaar of onstopbaar) dingen zal doen of voelen.
wat is voor de rechter nu werkelijk jeugd porno. Ik geloof dat de rechters zelf niet weten Naakte jongens of meisjes onderlekaar of naakt staan is geen porno, zodra de jongens elkaar pakken, is ook nog geen porno. Jongens elkaar naaktheid van elkand geslachts delen bekijken en bewonderen is geen porno,. het naakt samen naakt licgen en stoeien is geen porno. Wat wel porno is als ze elkaar aftrekken, in de mond of van achteren binnen komen dan is het pas porno. Ik ben zelf gehuuwd en heb 3 jongens en een meid. Toen de kinderen jong waren stoeiden ze geregeld naakt, want ze slapen ook altijd naakt. ik ben 75jaar wenunaar en mijn kinderen verwennen mij steedsw. Rechters die voor de grote tafel zitten hebben een ding in gedachten de PORNO en daar leven ze mee, maar weten niet wat tussen gewoon naakt of porno foto's zijn. Ze waren vroeger ook pubers geweest, maar ja dat zijn ze vergeten. Tetgen woordig weten jongens en meisjes van af 10 jaar reeds wat vader en moeder ik bed doen, want ze mogen er naar kijken, dat vind ik dat het heel gevaarlijk is voor de kinderen ik dank U allenDr:
Afbeeldingen en video's waarin een nadruk ligt op de ontblote geslachtsdelen van een minderjarige, of waarin een naakte minderjarige in een seksueel getinte pose zichtbaar is, worden beoordeeld als kinderporno.
Verder wordt er gelet op de context waarin afbeeldingen en video's worden gevonden. Een anders onschuldige naaktfoto van een minderjarige die gevonden wordt tussen andere afbeeldingen die wel als kinderporno beoordeeld worden, wordt ook als kinderporno beoordeeld. Met andere woorden: als je een collectie legale foto's hebt, maar er zit één twijfelgeval tussen, loop je het risico daarvoor opgepakt te worden.
Wat ik al vaker gezegd heb wil ik hierbij nog eens herhalen: Ik vind dat er veel teveel nadruk gelegd wordt op de vervolging van bezitters van kinderporno. Ik zeg niet dat dat gelegaliseerd zou moeten worden maar zou graag willen zien dat de nadruk bij politie/justitie verplaatst wordt naar het aanpakken van de productie en verhandeling van kinderporno; dat zijn namelijk zaken die in tegenstelling tot bezit van kinderporno wel bijdragen aan het misbruik van kinderen.
Want wie in gedachten seks met kinderen heeft, loopt het risico dit ooit ook in het echte leven te hebben.
Ik heb ik gedachten wel eens een hamer en beitel willen gebruiken om mensen -met name betreffende dit onderwerp- wat gevoel voor nuance bij te brengen. Jullie lopen dus het risico dat ik in het echte leven ook ooit doe... Hoe strafbaar be ik nu?
Niet dat ik vind dat dit bericht een reactie verdient; maar enfin, voor de fun dan maar...
Heb jij dan werkelijk nog nooit iets gedacht en het dan ook effectief gedaan?? En als je nu alsmaar aan iets zou denken; vergroot daarmee dan niet de kans dat je het ook effectief zal doen? De grootste factor in jouw beslissingsproces is het idee van later spijt te hebben over een bepaalde keuze. Daarmee ben ik er nogal gerust in dat je niet met een hamer en beitel zal afkomen.
Maar als je ervan overtuigd bent dat seks met kinderen zondermeer ok is (: en dat idee kan je bereiken via gewenning), dan vrees ik dat de factor "latere spijt" geen rol zal spelen in jouw beslissing, en vrijwel niets (misschien zelfs geen "nee" van het kind; "hoezo nee? probeer het gewoon eerst eens...") je zal tegenhouden om je verlangen in de realiteit te beleven. Vandaar dat je dit verlangen best beperkt. Aangezien ik in mijn vorige post uitvoerig mijn idee heb verteld over hoe porno alleen maar zal aanzetten tot een hoger verlangen naar seks met kinderen, is porno dus niet de manier om je verlangen naar seks met kinderen te beperken en misbruik te voorkomen.
Nu kan je nog discussiëren over "is seks met kinderen dan wel of niet ok?", maar doe dit in een andere thread; hier gaat het over "de relatie tussen porno en misbruik"..
Hier wil ik wel even op reageren, je kan als pedofiel wel naar kinderporno kijken als een vorm van uitlaatklep maar daadwerkelijke seks met kinderen hoef je dan nog niet zomaar goed te vinden natuurlijk. Die twee dingen staan volledig los van elkaar naar mijn mening. Mijn geldende principe is dat ik een kind nooit en te nimmer zou willen beschadigen of met een geheim zou willen opzadelen, en aangezien in het huidige klimaat dit vrijwel altijd het geval is indien je seks met kinderen hebt sta ik mezelf dus ook geen seksuele contacten toe. Ik zal ook nooit in de verleiding komen omdat ik simpelweg niet meer met mezelf zou kunnen leven indien ik het kind op enigerlei manier zou hebben beschadigd. Dit is dan ook precies dezelfde reden die je geeft waarom een weldenkend mens nooit iemand echt met een hamer en beitel zou bewerken, terwijl je wel lustig hierover kan fantaseren of (om de gelijkenis met kinderporno te trekken) een voorliefde voor het kijken naar horrorfilms kan hebben. Het kijken naar horrorfilms of kinderporno verandert aan mijn persoonlijke principes en geweten dus helemaal niets, het maakt me niet geweldadiger, agressiever en vergroot ook de kans niet om ook daadwerkelijk tot seks met kinderen over te gaan.
De relatie tussen het kijken naar kinderporno en daadwerkelijk misbruik bestaat dan ook niet naar mijn mening, ik geloof eerder dat het juist als uitlaatklep fungeert en de kans op daadwerkelijk misbruik verkleint. Kijk bijvoorbeeld eens naar een land als Japan, waar virtuele kinderporno in de vorm van strips, tekeningen en animatie behoorlijk populair zijn en overal vrij te verkrijgen is. In principe zou het effect van virtuele kinderporno hetzelfde moeten zijn volgens jouw betoog, echter zijn de cijfers van seksueel misbruik in Japan beduidend lager dan in de rest van de wereld. Ik vraag me dan ook af of er geen verband bestaat tussen deze vrije handel in virtuele kinderporno en de lage cijfers van seksueel misbruik aldaar.
Ik heb op school een vak, dat zich specialiseert in Seksueel Grensoverschrijdend Gedrag. Nu hebben wij gezien dat men twee kanten uitkan met het effect van (kinder)porno kijken.
Bij bepaalde personen, die de neiging hebben om feiten te plegen, verlaagd (kinder)porno kijken het accuut stellen van daden. (De (kinder)porno zorgt er dus voor dat ze geen daad gaan stellen.
Bij recidivisten (personen die hervallen in het plegen van feiten) is het net zo dat (kinder)porno kijken het accuut stellen van daden net verhoogt (dus door de porno te kijken, kunnen ze hun drift niet in bedwang houden en gaan ze dus seksueel grensoverschrijdend gedrag vertonen (dit kan gaan: van exhibitionisme over intimidatie en aanranding tot verkrachting).
Het zijn ook deze recidivisten die 50% van de gepleegde feiten voor zich nemen. Alle anderen plegers plegen maar één- of tweemaal een feit.
Dank voor deze nuttige informatie! Buiten dat het eens temeer aangeeft dat er een groep verstokte delinquenten is (de recidivisten dus) en een groep mensen die nooit iets doen of één keer de fout in zijn gegaan, geeft het ook een leuke blik op het effect van kinderporno op de nieuwsgierige kijker.
hoi jorge
het zien van de liefde die de pedofiel wilt zien. oftewel zou willen hebben dat helpt een hoop. en ik denk ook dat als je zo.n regel in stelt van ja kinderporno is verboden. (ja! dan heb je als pedofiel zijnde geen keus ja hoe moet je dan met je gevoel omgaan}. maar de maatschappij legt ons allemaal dingen op. HALLO EN ONZE GEVOELENS DAN toch?
Enige tijd geleden heb ik mij dit ook afgevraagd, naar aanleiding van een gesprek dat ik met iemand over zijn seksverslaving heb gehad. Het zoeken naar pornografisch materiaal nam een groot deel van zijn dagelijkse tijd. Ik ben mij hier verder in gaan verdiepen en heb mij afgevraagd waar het verslavende element van het obsessief verzamelen van porno vandaan komt.
Mensen hebben seksuele fantasieën die af kunnen wijken van de feitelijke praktische beleving van seksualiteit in het dagelijks leven. Deze fantasieën wijken af van de werkelijkheid als bijvoorbeeld een partner andere gedachten heeft over de beleving van seksualiteit, als er geen vaste partner is of als een partner onmogelijk is (zoals in het geval van pedofilie)
Seksuele fantasieën compenseren deze behoefte, maar conserveren tevens de behoefte om deze fantasieën te blijven opwekken, omdat ook de mooiste fantasie de werkelijkheid nooit zal benaderen. Het was mooi . . . maar het was het toch net niet.
Zo werkt het verzamelen van pornografie ook. Plaatje 1 is mooi, maar het is het toch niet helemaal. Misschien laat plaatje 2 meer zien? Nee ook niet! Plaatje 3 dan? Misschien als ik mijn creditcard gebruik krijg ik meer te zien: De echte plaatjes!
Dat pornografie de fantasie verder stimuleert is voor mij helder, maar wat voor effect dit heeft op het in praktijk brengen van de fantasie . . . Dat is inderdaad een interessante vraag.
Over dit laatste punt heb ik nog nooit een overtuigend onderzoek gezien. Als iemand hier meer info over heeft, graag!
De simpele vraag waarmee deze thread begint roept, zoals altijd, weer een bende reacties op, waarbij de een wat roept en de ander terugroept dat dat niet bewezen is. We zullen zo wel nooit ergens komen... Maar alla, laat ik ook wat 'roepen'- weten we wel wat kinderporno is? Wat zegt de wet vandaag de dag?? Zelfs een blote teen is al kinder'porno', bij wijze van. Maar hoeveel % van wat er in omloop is, los van die juridische inperking, is ook werkelijk 'sexueel' gedrag?! Want ook hier beginnen mensen weer meteen in 'sex'plaatjes te denken. Ik durf te beweren dat het meeste wat er bij de gemiddelde 'verzamelaar' rondhangt nauwelijks of geen 'sex' vertoont- het zijn blote kinderen, al dan niet 'commercieel' ooit zo gefotografeerd. En vaak ook nog 10, 20 of soms 40 jaar geleden...(denk bij dat laatste maar aan de digitalisering van foto's uit de bekende blaadjes van ca. 1968-1974 - volgens de politie stikt het daarvan op internet). Een belgisch artikel, in de Humo enige maanden terug, bevestigt dit in ieder geval (was interview deskundigen aldaar, over kinderporno op internet). Blijft er zo'n 20 % 'ander', 'harder' en kwalijker materiaal over. En wat er 'dieper' in het net allemaal geruild, verhandeld enz. wordt weet ik niet, maar ik denk zo maar dat juist DAAR de 'ergere' zaken, en ook recent door mensen zelf gemaakte troep rondgaat. Een echte pedofiel zal daar weinig plezier aan beleven denk ik- Politie en justitie zou daar werkelijk wat kunnen betekenen. Nu lees je toch vaak dat de 'sukkels' gepakt worden, met de -inderdaad- voorspelbare reeksen overbekende plaatjes.
Of het verslavend werkt? Misschien is het zo dat velen zoeken en blijven zoeken juist omdat het zo moeilijk te vinden is. Heb je iets, heb je tenminste IETS. Met volwassen porno kun je makkelijk denken- ach, volgende maand is 't er ook nog, net zo makkelijk. Dat zal met kinder'porno' heel wat moeilijker zijn. Get it while you can!
Ik vind de totale verkettering en taboerisering van elk naaktbeeld met kinderen dom- er zullen zat pedo's zijn die 'ernstige' dingen, mocht je die tegenkomen, maar wat graag aan de politie zouden willen doorgeven! Nu kijk je wel uit. De politie zou juist in die pedo's die GEEN 'criminele' zaken willen zien of steunen een bondgenoot moeten zoeken. Dan blijft er, ook voor die pedo's, nog genoeg over. Al zal ook dat door 'gezond-denkend Nederland" als ziek en afwijkend worden bestempeld. De hypocrieten.
Alles wat met dwang of anderszins gemaakt is is fout vind ik, volwassen en zeker kinderen. Maar zo simpel alles verketteren is dom, contra-productief en onnodig. Maar veranderen zal het wel nooit, integendeel. Helaas.
er zullen zat pedo's zijn die 'ernstige' dingen, mocht je die tegenkomen, maar wat graag aan de politie zouden willen doorgeven! Nu kijk je wel uit.
Hey, dat heb ik ook een keer geroepen op deze site. Dat geldt inderdaad ook nog steeds. Weer een mooi actiepuntje voor bovengenoemde overheidswebsite voor classificatie van kinderporno: een simpele koppeling met een (anoniem) meldpunt.
Met de rest van je betoog kan ik het eigenlijk ook alleen maar hartelijk eens zijn. Met name het stukje over "Get it while you can" is iets waar ik nog niet over nagedacht heb, maar waar denk ik zeker wel een kern van waarheid in schuilt. Conservatiedrang. Good point.
hebben wij door ons verleden moeite met iedere vorm van afbeelding van kinderen en dieren zoals op ansichtkaarten...een lachende ezel, een rijtje puppies, een baby in een bloempot...een kindje in een zwembroekje aan het strand. ..
maar als jullie je nog af moeten vragen wat kinderporno is. ...dan vragen we ons bijna af of jullie wel weten wat jullie vast moeten houden als jullie naar de wc gaan. ...
Porno met kinderen dat in verband wordt gebracht met een daling van kinderverkrachting?
Wat moet er dan gedaan worden om het eindresultaat kinderporno te verkrijgen?
Kennelijk vonden die verkrachtingen op film/foto e.d.niet in Amerika plaats, dus telden ze niet mee in de statistieken...
Je kunt er nog zoveel onderzoeken op loslaten.
Prachtige verhandelingen over houden...
Feit blijft:waar vraag is is aanbod en kinderporno is in elk opzicht tot in het kleinste detail VERDERFELIJK!!!
Als iemand werkelijk voelt voor kinderen, ook op een pedofiele manier...misschien zelfs juist, dan zou hij/zij zich principieel verre houden van het gebruik van daadwerkelijke prenten met de afbeeldingen van kindermisbruik in situ,simpelweg om niet te participeren in het hele vraag/aanbod verhaal.
En als dergelijke mensen toch graag dergelijke situaties zouden willen bekijken op papier of zelfs film, dan gaan ze maar op een tekencursus en verdiepen zich in het maken van animatiefilmpjes.
Dat laatste is niet cynisch bedoeld voor alle duidelijkheid.
Mocht iemand nu denken:'Ja,maar dat is dan niet the real thing!"
Juist ja, daar is het nu net om te doen.
The real thing met kinderen is gewoon uitgesloten.
Iemand met gezonde hersencellen kan niet tot een andere conclusie komen mijn inziens.
Laten we alstublieft ophouden met al dat voor en achteruit gepraat en kinderen beschermen, met z'n allen dus,inclusief pedosexuelen.
Anoniem (weet niet precies waarom, maar het heeft nu even mijn voorkeur)
Porno met kinderen dat in verband wordt gebracht met een daling van kinderverkrachting?
Wat moet er dan gedaan worden om het eindresultaat kinderporno te verkrijgen?
Kennelijk vonden die verkrachtingen op film/foto e.d.niet in Amerika plaats, dus telden ze niet mee in de statistieken...
Logica is niet je sterkste vak, of wel?
Stel:
Op de 1000 pedoseksuelen misbruiken er gemiddeld in één jaar 100 een kind. Ik roep maar een willekeurig getal.
Vervolgens neemt één van de pedoseksuelen zijn daden op op video, en verspreidt deze onder 80% van de pedoseksuelen. Van de 99 overige misbruikers van dat jaar zullen er dus gemiddeld 79 die video zien.
Stel dat het zien van die video bij 50% van die groep pedoseksuelen tot gevolg heeft dat ze niet zelf een kind misbruiken.
Dan worden er in dat jaar geen 100 maar 60 of 61 kinderen misbruikt. In dat geval lijkt die video me dus wel de moeite waard.
Gewoon wat fictieve en compleet nutteloze getallen, maar ik probeer even te illustreren hoe die statistieken die kant op kunnen gaan met inbegrip van de opnames zelf, wat volgens jou onmogelijk is.
Je geeft een helder en aanschouwelijk (gedachten-)rekenvoorbeeld. Ik kan me daarin zelfs vinden.
Ik ben zelf boylover, val als man op jongens, henb een zoon in mijn AoA, hij heeft geen AF (adult Friend) maar mocht hij die hebben, dan ga ik ervan uit dat hij me dat vertelt, of verteld heeft. Ik zal er geen bezwaar tegen hebben, mits ik de man of vrouw ken en ook vertrouw. Of ik ook zo zou reageren als er seksusliteit bij komt kijken is onderwerp van zelfonderzoek, ik zou zeker moeten slikken.
Om bij het topic te komen: De man of vrouw die als AF mijn zoon op internet in filmpjes laat figureren heeft een probleem. een ernstig probleem, want met hamer en beiten ben wel enigszins bedreven.
Als ouder heb ik het recht, de plicht, te weten wat mijn kind doet, en met wie. Figureren in KP zal ik nooit toestemming voor geven, dus zelf KP bekijken zou me onherroepelijk in conflict brengen met mijn eigen ik, (en met mijn zoon denk ik....)
Waarmee ik aan wil geven: statistiek is mooi, maar ook gevaarlijk....
zodra het jezelf betreft heeft het geen waarde.... telt alleen je gevoel.
georg
geef mij kalmte, moed, wijsheid, en kracht
Jongens? Daar kun je niet niet van houden!!!
Waarmee ik aan wil geven: statistiek is mooi, maar ook gevaarlijk....
zodra het jezelf betreft heeft het geen waarde.... telt alleen je gevoel.
Dat spreekt voor zich, maar als je kind onverhoopt misbruikt zou worden voor het vervaardigen van kinderporno, en het zou zo blijken te zijn dat het beschikbaar stellen van kinderporno het aantal aanrandingen/verkrachtingen van kinderen op jaarbasis verlaagt... Dan zou je toch instemmen met het verspreiden van die beelden om andere kinderen te beschermen, gok ik? Het misbruik heeft dan immers toch al plaatsgevonden, en andere kinderen voor hetzelfde lot behoeden lijkt me dan een groot goed.
Maar goed, zulk onderzoeksresultaat is er niet, of in elk geval nog niet, en laten we hopen dat je kind niets overkomt, dus je hoeft die keuze gelukkig niet te maken.
Want wie in gedachten seks met kinderen heeft, loopt het risico dit ooit ook in het echte leven te hebben.
Dat is dus ook zo, en dan zegt iedereen dus al die kerels die denken aan vrouwen en nooit een kunnen krijgen dus ook ? Klopt niks van !!!
Maar dat is bullshit !!!
Als de kans zich voordoet dan heb je seks met kinderen. Waarom? Omdat je er aan denkt voor weet ik veel hoe lang en de honger groot is.... en het dus fijn vind!!!
Dohhhhh!!!!!!!
Ik dagdroom zelf vaak dat ik op reis ben, ik wil graag reizen of soms dat op een podium sta ofzo
En ik wil het ook heel graag, daarom dagdroom ik er over.
Seks met kinderen is gewoon verkeerd. En dan kan je zeggen ja pedofielen kijken naar het innerlijke onschuld van het kind....dus niet naar het lichaam....
Ik denk beide, en ik vind het echt bullshit want hoe kan je nou werkelijk op een kind vallen, als dat kind ook ouder wordt.En je blijft maar op die en die leeftijd vallen en erover dagdromen. Dan kan je zien hoe onpuur een pedofiel is en iets zoekt wat die mist in zn leven, een soort geluk gemist.
Word een beetje ziek hier van.
Waar heb jij je waanbeelden vandaan?
Je komt met een zeer vreemde vergelijking en beweert vervolgens dat iedereen die aan seks denkt dat ook gaat hebben... of begrijp ik je verkeerd en bedoel je dat iemand die aan seks denkt nog niet automatisch een verkrachter is?
Je laatste zin is een beetje een brij van allerlei gedachten en emoties die uitmonden in een vreemdsoortig oordeel, ik laat het even aan jezelf over om eerst die gedachten en emoties uit elkaar te pluizen als je daar serieus iets over wil zeggen.
"Als de kans zich voordoet dan heb je seks met kinderen. Waarom? Omdat je er aan denkt voor weet ik veel hoe lang en de honger groot is.... en het dus fijn vind!!!
Dohhhhh!!!!!!!"
Mag ik dit citaat bewaren als toonbeeld van kortzichtigheid en vooringenomenheid?
Ik denk dat het kijken naar kinderporno de grenzen (kan) doen vervagen. Iets "nieuws" wordt al snel als opwindend bevonden. Een pedo die voor het eerst een jong meisje in bikini of badpak ziet zal erg opgewonden zijn. Echter, na verloop van tijd is dit een normaal beeld en windt dit hem niet meer op. Dan wil hij meer, dit meisje geheel naakt bijvoorbeeld. Zodra hij dit vaak gezien heeft, zoekt deze pedo meer dan dat. Dan windt het hem pas op wanneer dit meisje gepenetreerd wordt. En zo gaat het maar door. Totdat hij pas opgewonden wordt (wellicht pas jaren later) zodra hij zelf sexueel contact met dit meisje heeft. Het is dus een principe van het verleggen van grenzen. Niet alle pedo's zullen tot het uiterste gaan zoals in dit voorbeeld, maar ik denk wel een (groot) aantal, indien zij deze gelegenheid hebben.
Hierdoor zie ik dus wel in dat kijken naar kinderporno tot schade (kan) lijden. Maar goed...ik ben geen psychiater, dus wellicht heb ik het helemaal mis..
Ik denk dat het een beetje hypothetisch is. Alsof je na 10 jaar hetero zijn niet meer opgewonden zou kunnen raken van naakte vrouwen, ha ha..
Alsof je na 10 jaar hetero zijn niet meer opgewonden zou kunnen raken van naakte vrouwen, ha ha..
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou ja, het kan misschien als je impotent bent.
Of eh...te veel spaanse vlieg hebt gebruikt .
of als vrouwen waar mee je in bed lag bij het uittrekken van hun slipje plotseling kerels bleken te zijn met zo'n tuinslang tussen hun benen in plaats van een cadetjte en ook nog aangeplakte borsten.
wie weet......
Hans