Ik moest vandaag terugdenken aan de plotse opkomst van verkeersdrempels in Vlaanderen in de jaren '90, en hoe vele daarvan vijf jaar later met stille trom weer werden verwijderd. De bedoeling was de snelheid af te remmen om woonbuurten leefbaar te houden en gelijktijdig de CO2-uitstoot te verminderen. Het resultaat was echter dat veel chauffeurs ná de verkeersdrempel plankgas gaven om voor de volgende weer voluit op de rem te gaan staan. Resultaat: meer herrie, meer CO2 en een beduidend gevaarlijker verkeer. Ongeveer iedereen had dit zien aankomen, behalve de beleidsmakers. Die moesten namelijk vooral bewijzen dat ze een groooot probleem op krachtdadige wijze hadden aangepakt. Kassa aan de stembus.

Afijn, waarover ik het hebben wilde, was dit artikeltje uit nu.nl:

Database moet kinderporno filteren

AMSTERDAM - Internetproviders en zoekmachines kunnen binnenkort mogelijk gemakkelijk voorkomen dat hun gebruikers kinderpornografische afbeeldingen te zien krijgen. Een Amerikaanse organisatie werkt aan een database die de plaatjes kan helpen herkennen.
Volgens Ars Technica heeft het National Center for Missing & Exploited Children dat dinsdag gezegd tegen een commissie van de Amerikaanse Senaat. De NCMEC werkt samen met bedrijven als Microsoft, Google en Yahoo aan een database die digitale 'vingerafdrukken' van kinderporno bevat. Dergelijke afbeeldingen blijven vaak jarenlang over internet rondzwerven.
Vergelijkbare technologie wordt al toegepast door onder andere profielensite Myspace om auteursrechtelijk beschermde muziek- en videobestanden te filteren.

KLPD
In Nederland werken verschillende internetproviders aan een kinderpornofilter dat wordt samengesteld in samenwerking met het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD). Kabelmaatschappij UPC tekende in maart als eerste een convenant met de KLPD om het filter in te stellen.

Fingerprinting is een techniek om beelden en geluiden te herkennen op basis van enkele kenmerken die bewaard blijven zolang het plaatje of geluid zelf nog herkenbaar blijft (http://en.wikipedia.org/wiki/Acoustic_fingerprint). De vingerafdruk van een muziekbestand zou bijvoorbeeld een kort stukje van de melodie zijn, het algemene timbre en het tempo. Van een plaatje kan je de opvallendste heldere en donkere zones en hun ligging t.o.v. elkaar onthouden. Als je dan achteraf een afbeelding tegenkomt waarvan je weten wil of het in de databank zit, reken je daar opnieuw een fingerprint van uit, en zoek je die op in de databank.

Belangrijk detail: met fingerprinting kan je dus enkel bestanden herkennen waarvan eerder de vingerafdruk in de databank geplaatst is. In dit geval is elk plaatje waarvan de fingerprint in de KB database staat door de handen van een agent gegaan. Wat de techniek dus niet doet, is genreherkenning. Genreherkenning is een geheel nieuwe tak van sport die echt nog maar in de kinderschoenen staat. Je kan een database van een miljoen KP plaatjes hebben, een nieuw plaatje wordt niet herkend.

Deze schitterende actie van de internetindustrie en de politiediensten zal de fanatiekste pornoconsumenten en -verspreiders dus juist aanmoedigen constant nieuw materiaal aan te maken om ervoor te zorgen dat het door het filter komt. Zoals gewoonlijk overtreft de dadendrang de nadenkdrang weer in ruime mate.