Auteur: Luc Huybrechts
Titel: De Blauwe Ruiter - roman
Jaar: 1999
Uitgever: Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers
Omvang: 355 pagina’s
Luc Huybrechts is schrijver en schilder. Hij woonde jaren in Londen maar is nu weer terug in zijn geboortestad Antwerpen. Dit is zijn tweede roman.
Anouk Devrindt is veertig en journaliste. Ze keert terug naar haar geboortestreek De Westhoek (de Vlaamse kust bij de Franse grens) om een boek over een pedofilie-affaire te schrijven. Tijdens haar verblijf komen herinneringen boven over de relatie die ze als veertienjarige had met De Blauwe Ruiter; een schilder en vriendin van haar moeder. Anouk, die in haar verdere leven weinig geluk heeft gehad, herleest het dagboek wat ze op haar twintigste over de voor haar belangrijke periode schreef. Ze probeert de confrontatie te vermijden, maar op het allerlaatste moment ontmoet ze De Blauwe Ruiter toch.
Anouk is een vroegrijp meisje: ze ontdekt al snel de genoegens van het masturberen en kan zich eigenlijk niet voorstellen dat de hele wereld er niet constant mee bezig is. Ze heeft een relatie met Raoul, de wildste jongen uit de streek, maar De Blauwe Ruiter neemt zijn plaats in. Anouk is een buitenstaander: ze kan heel mooi piano spelen, maar beleeft er zelf lang niet altijd plezier aan. Haar moeder begrijpt haar niet; haar zusje heeft haar beter door maar raakt langzaam blind.
De Anouk van nu is een vrouw die veel ellende achter de rug heeft: een mislukt huwelijk, een dood kind, vele mislukte relaties en een alcoholprobleem. Haar geboortestreek is ze ontvlucht. De confrontatie kan ze uiteindelijk niet aan.
Victor, bijgenaamd De Blauwe Ruiter, heeft een huis en atelier in de duinen. Hij schildert en staat in het dorp bekend als charmeur. Nadat hij de moeder van Anouk heeft geschilderd, wil hij ook de dochter vereeuwigen.
Anouk is op slag verliefd als De Blauwe Ruiter bij haar moeder op bezoek komt. Hij vraagt haar te poseren en ze wil niets liever. Als ze ontdekt dat hij haar moeder naakt heeft geschilderd kleedt ze zich ook uit. Na een korte aarzeling beantwoordt Victor de liefde van het meisje en er ontwikkelt zich een stormachtige relatie van een paar weken. Hij schildert haar, zij speelt piano voor hem en ze hebben seks. Op een keer worden ze bijna betrapt door Anouks zusje Liesje. Na het overlijden van opa en de tragische zelfmoord van Liesje is de relatie ten einde.
De confrontatie tussen de twee aan het eind van het boek is onwennig; zij blijkt het belangrijker te hebben gevonden dan hij. Dat kan ze niet aan.
Het verhaal is moeilijk opgebouwd, met fragmenten over het nu, over de veertienjarige Anouk en stukken uit het dagboek dat ze op haar twintigste schreef door elkaar heen. Het plot is aan de ene kant ingewikkeld, maar aan de andere kant blijven er ook veel losse eindjes over: hoe zat het nu met het dode kind, waarom is ze teruggekeerd naar haar geboortestreek en hoe heeft de relatie tussen Raoul en Anouk zich na haar vijftiende ontwikkeld?
De Anouk van nu is geen erg sympathiek figuur, De Blauwe Ruiter blijft mysterieus en de andere personages blijven meest vlak zodat identificatie met de hoofdpersonen moeilijk is. De passages over de veertienjarige Anouk zijn nog het meest leesbaar, maar het verhaal in de tegenwoordige tijd biedt de lezer heel weinig hoop. Die blijft daarom met een nogal somber gevoel achter na ruim 350 bladzijden.