Woordje vooraf
Ik ben dit stuk gaan schrijven om mijn gedachtes en gevoelens over dit onderwerp op papier te zetten. Ik wil hier dan ook bij zeggen dat dit hele stuk berust is op de wijze waarop ik het zie en vind. Dat betekent dat het hele stuk niet wetenschappelijk is onderbouwd, maar is misschien wel een goed handsvat om te gebruiken voor discussies.
Inleiding
Gebruikt een volwassenen zijn macht over het kind om er seks mee te hebben, is het misschien wel andersom, geeft de volwassenen juist de macht aan het kind of speelt er eigenlijk helemaal geen macht en is het allemaal een fabeltje dat de wereld wordt ingebracht? Hoe komt dit eigenlijk tot stand, is dit dwang, manipulatie of complete wederzijdse liefde? De media, publieke opinie en vele onderzoekers zijn het met elkaar eens, maar hebben zij daarin wel gelijk of is het de pedofiel* die vaak zegt dat dit op gelijke basis gebeurt met wederzijdse goedkeuring? Het is eigenlijk makkelijk gezegd dat de meerderheid gelijk heeft of dat de pedofiel slechts met hun lusten kunnen denken. Overigens kan dit ook net zo goed naar de andere kant bekeken woorden met argumenten als dat men elkaar napraat, dingen doodgezwegen wordt en dingen zomaar worden aangenomen. Kan het niet zo zijn dat beide partijen een beetje gelijk hebben en een beetje ongelijk doordat bepaalde feiten soms totaal verkeerd geïnterpreteerd worden?
Macht
Is er altijd sprake van machtmisbruik en kiest een pedoseksueel** juist daarom een kind uit, omdat je hierover makkelijk macht kan uitoefenen? Op de eerste plaats sluit je met het woord “altijd” alle mogelijk situaties uit waarbij de volwassenen zijn macht over het kind misbruikt. Op de tweede plaats is het eigenlijk ook wel vreemd om juist te kiezen om seks te hebben met een kind omdat je daar beter macht over kan uitoefenen. Zo zijn er zat kinderen die zich toch niet zo heel erg makkelijk laten over bluffen, slecht zijn een geheim voor zich te houden of vrij onvoorspelbaar zijn. Zo kan een kind zich ineens dusdanig anders gaan gedragen dat dit opvalt. Het is dan ook vreemd dat juist de pedoseksueel kiest voor een kind, terwijl een geestelijk gehandicapte misschien wel zwijgzamer is. Waar de pedoseksueel nog beter voor kan kiezen is een volwassenen die niet zo sterk in zijn of haar schoenen staat. Deze groep kan je zeer makkelijk afhankelijk maken en zo je macht op hun gebruiken, daarnaast is de kans op zwijgen misschien nog wel groter dan bij kinderen. Wat misschien nog belangrijker is, is op de derde plaats dat het strafrechtelijke moeilijker te bestrijden is dan de machtsmisbruik over kinderen. In feiten staat de pedoseksueel nogal risicovol in een seksuele relatie met het kind. Sterker nog als het kind kan aanvoelen, dan kan het zelfs theoretisch zo zijn dat de rollen omdraaien en het kind zijn macht gebruikt over de volwassenen en hem of haar chanteert. In feiten stelt de pedoseksueel zich zeer kwetsbaar op door te kiezen om seks te hebben met het kind, terwijl er zat alternatieven zijn waarin ze meer beschermt zijn.
Als je dan ziet dat er mensen op internet zijn die zichzelf als pedofiel uitgeven en zo ook de discussie beginnen. Waarom doen zij dit terwijl ze net zo goed die stempel niet hoeven op te doen en gewoon kunnen kiezen om seks te hebben met een volwassenen in plaats van kinderen. Is dit onzekerheid, is het werkelijk mogelijk dat deze groep uitsluitend valt op kinderen of er grotendeels op vallen? De onzekerheid kan in sommige gevallen best een belangrijke factor zijn, maar slaat nergens op als je de groep vergelijkt die al een relatie hebben met een volwassenen en toch kiezen zich te vergrijpen aan een kind. In sommige gevallen kan het best een gebrek zijn aan seks en dat zij het eerste beste grijpen wat voor handen is en dat is dan soms het kind. Toch zal het niet altijd een gebrek aan seks zijn. Zou het dan mogelijk kunnen zijn dat het niet geheel gaat om de macht die je makkelijker kan verkrijgen bij een kind dan bij een volwassenen, maar dat het om de daadwerkelijke aantrekking gaat tot het kind?
Als je dit zo bekijkt dan kan de keuze tot het misbruiken van een macht zijn, maar is waarschijnlijk toch heel erg vaak onterecht. Waar komt dan het argument van machtmisbruik vandaan en wordt deze dan ten onrechte naar voren gebracht? Eigenlijk is het niet geheel onterecht. Er zijn bij seks in welke vorm dan ook twee elementen die steeds terugkomen, dit is macht en manipulatie. Het maakt in feiten niet uit over wat voor seks je het hebt of het nu kinderen onderling zijn, volwassenen onderling, een volwassenen met kind of bij andere vormen van seks zoals SM. Het is niet alleen zo dat macht een rol speelt bij SM, verkrachtingen en overduidelijk gebruik maken van de macht, maar ook bij de liefdevolle relaties tussen bijvoorbeeld volwassenen onderling. Zij hebben de macht over hun eigen lichaam en geven een gedeelte van deze macht weg aan de partner en die partner neemt een gedeelte van deze macht. Dit kan allemaal in vertrouwen en harmonie gaan. Zo zal de ene neukende rol op zich nemen terwijl te andere de rol vervult van de persoon die genomen wordt. Op deze manier wordt een stukje macht van de ene persoon aan de andere overgedragen. Dit kan ook beschouwd worden als zeer intiem. Hiervan is overigens ook sprake van bij mildere vormen van seks zoals orale seks of slechts het strelen van elkaar. Simpel gezegd is macht een belangrijk onderdeel van seks. De grote vraag is dan of er bij een pedoseksuele relatie de macht nemende rol altijd wordt vervult door de volwassenen of dat deze ook wordt afgedragen aan het kind. Zou het kunnen dat zoals wel eens gezegd wordt door pedofielen dat er een gelijkwaardige relatie is? Het antwoord is “nee”, want doordat de ene partij de macht aan de ander geeft en eventueel andersom zal de macht nooit gelijk in een seksuele relatie of deze nu tussen een volwassenen is en een kind of tussen volwassenen onderling. In een relatie tussen volwassenen kan dit een probleem zijn, maar is dat in de meeste gevallen niet. Als het bij volwassenen onderling zelden een probleem is, is er dan niet een kans dat dit tussen een volwassenen en kind ook geen probleem hoeft te zijn? Uiteindelijk kan dit een probleem opleveren bij een relatie tussen volwassenen wanneer in elk geval één van de partijen verkeerd omgaat met deze macht. Dit verhaal gaat dus ook op voor een relatie tussen een volwassenen en een kind. Wanneer de volwassenen of het kind verkeerd omgaat met deze macht kan het verkeerd gaan in deze relatie. Daarnaast zijn er net als in elke relatie nog vele andere factoren waardoor een relatie op buitengewone wijze vervelend kan aflopen.
Manipulatie
Het andere belangrijke element dat bij seksuele relaties hoort is manipulatie. Pedoseksuelen en pedofielen worden vaak beschuldigd dat zij kinderen manipuleren om uiteindelijk seks met hun te kunnen hebben. De vraag is of dit altijd terecht is en of dit bewust of onbewust gebeurt. Bij alle seksuele relaties hoort nu eenmaal manipulatie. Het is echt een zeldzaamheid dat er twee partijen allebei op het eerste moment een “ja” hebben om uiteindelijk over te gaan op seks. Het zal zo’n beetje altijd voor komen dat de ene partij een ja heeft en de andere partij dit in elk geval nog niet heeft. Deze zal door de partij die een “ja” heeft moeten worden overgehaald. De andere partij kan variërend van een “absolute nee” tot een “bijna ja”. In het eerste geval is het tot een “ja” krijgen normaliter niet voor elkaar te krijgen en is naarmate je in de buurt van het tweede geval komt dit beter te realiseren. Uiteindelijk om de “ja” te krijgen is een stukje manipulatie nodig. Het overhalen van de ander, jezelf leuker laten lijken en allerlei dingen die erbij komen maken het tot een spelletje van manipulatie die allemaal hoort om uiteindelijk tot seks over te gaan. In het ene geval gaat dit zeer makkelijk, in een ander geval wat moeilijker en soms gaat het ook gewoon niet. Dit hoort allemaal bij de wereld van seksuele relatie tussen volwassenen. Zij manipuleren elkaar om uiteindelijk met elkaar in bed te duiken soms gaat dit mis, maar meestal verloop dit goed. Met deze gegevens is het niet meer dan logisch dat bij seksueel contact tussen een volwassenen en een kind wel manipulatie aanwezig is. Je kan je afvragen of dit daadwerkelijk een probleem is. Als manipulatie bij volwassen relatie meestal geen probleem is, is dit dan wel altijd het geval bij een relatie tussen een volwassenen en een kind. Met het woord “altijd” worden weer alle andere mogelijkheden uitgesloten. Zoals de keren dat het kind er geen problemen mee heeft en daarbij werkelijk achter of sterker nog de manipulerende partij is. Het klinkt allemaal zeer onwaarschijnlijk, maar is zeker theoretisch mogelijk. De kennis in hoe de verhoudingen zijn tussen de verschillende mogelijk is nauwelijks aanwezig. Het kan dus heel goed zijn dat het kind vaker manipuleert dan men zou denken of geheel achter de manipulaties staan van de volwassen partij. Natuurlijk kan het ook zijn zoals veel mensen al dachten en dat kinderen toch niet geheel achter hun eigen keuze staan om over te gaan tot seks. Dit zal zolang men hier niet dieper op in wil gaan een redelijk duister iets blijven.
Wederzijdse liefde?
Om te weten hoe het werkelijk zit met hoe het kind wel of niet achter zijn of haar keuzes staan is door te kijken vanuit het oogpunt van het kind zelf. Hiervoor moet je eerst de definitie zien van wat een kind is. Hier zullen we het verdelen in twee groepen. De eerste groep zijn de kinderen die de puberteit nog niet hebben bereikt, dit zal ongeveer tot 12 jaar zijn. De tweede groep zijn de pubers van ongeveer 12 tot 18 jaar. Bij het vallen op de eerste groep hebben het werkelijk over pedofilie en bij de tweede groep is dit efebofilie. Bij het vallen op de tweede groep wordt dit door de meeste mensen ook als pedofilie gezien en zullen we hier ook bespreken als zodanig. In feiten hebben kinderen heel veel eigenschappen, gevoelens en behoeftes die volwassenen ook hebben en verschillen in veel opzichten niet met volwassenen. Zo kan elk menselijk leven een plezierig gevoel hebben bij seksuele handelingen, maar dit kan net zo goed ook een onprettig gevoel zijn. Dit geldt voor volwassenen, maar ook voor kinderen van elke leeftijd. Ook al kunnen kinderen op jonge leeftijd niet op natte wijze klaarkomen en kunnen ze zich nog niet voortplanten, ze hebben wel de zenuwen die werken om van seksuele handelingen te kunnen genieten net zoals dat volwassenen dit hebben. Ze kunnen een orgasme beleven, ook al zal deze droog zijn. Wat betreft de gevoelens, deze zijn in grote lijnen ook gelijk aan die van volwassenen. Zo wil elk mens aardig gevonden worden, aandacht, liefde, ondersteuning en zo kunnen we nog wel meer dingen noemen. Het enige waar de eerste groep erg in verschilt ten opzichte van de tweede groep en volwassenen zijn de seksuele gevoelens. Eigenlijk is er weinig over bekent. Het kan zijn dat ze ook richting andere zich seksueel aangetrokken zullen voelen, maar de kans is ook heel groot dat dit niet het geval is. Toch zal ik de mogelijkheid niet uitsluiten. Dit vanwege twee gegevens. De eerste is dat er homoseksuele zijn die beweren al op jonge leeftijd op andere jongens te vallen. Soms wel vanaf leeftijden zo jong als 8 jaar. Het andere gegeven is dat er soms jongens zijn die zich nogal homoachtig gedragen. Dit blijkt achteraf vaak ook nog eens homo’s te zijn. Je zou kunnen zeggen dat de geaardheid soms al ver voor de puberteit gevormd kunnen zijn. Dit is allemaal vrij onbekend door het gebrek aan onderzoek over kinderseksualiteit. Als we dan vanuit gaan op basis dat de meeste mensen zich niet kunnen herinneren op zulke jonge leeftijd al seksuele gevoelens voor een ander te hebben. Dan is de kans zeer waarschijnlijk dat bijna alle kinderen voor de puberteit niet een duidelijk seksuele gerichtheid. Wat zal een kind van die leeftijd dan vinden van seks? De seksspelletjes onderling zijn niet heel ongewoon. Dit kan voortgevloeid zijn uit misbruik, maar hoeft natuurlijk niet. Zo kan imitatie ook een reden zijn, maar het kan dus ook een natuurlijke nieuwsgierigheid naar de lichamen van andere kinderen zowel van het andere geslacht als van hetzelfde geslacht. Dit wordt vaak gedaan in het zo bekende dokterspelletje. Wat kan er zo interessant zijn van dit soort seksspelletjes? Is dit puur de nieuwsgierigheid of is het meer. Zo kan ook de spanning zijn iets wat eigenlijk niet mag, maar kan het net zo goed het lekkere gevoel zijn van seksuele handelingen. Het zal allemaal kunnen en verschillende combinaties. Dit zal voor elk kind anders zijn. Het zal wel vreemd zijn dat deze dingen voor een kind alleen zal gelden voor de contacten met leeftijdsgenoten. Het is niet meer dan logisch dat een kind ook geïnteresseerd is in het lichaam van een volwassenen en misschien zelfs wel meer. Dit kan net zo goed gelden voor de spanning of het lekkere gevoel.
Is het kind voor de puberteit echt opzoek naar seks of is het slechts nieuwsgierig en gaat het meer om een soort spelletje. Dit zal niet geheel duidelijk zijn. Wat wel duidelijk is, is dat een kind net als ieder mens behoefte heeft aan lichamelijk aandacht, zoals een knuffel of andere manieren van lichamelijk contact. Dit kan zijn van stoeien tot op schoot zitten. Dit moet niet verward worden met seks of dat het kind seks wilt hebben. Een ander iets waar ieder kind behoefte aan heeft is persoonlijke aandacht. Iemand die de tijd voor hem of haar heeft en er naar luistert, leuke dingen mee doet en hem of haar mag. Nu is er een theoretische mogelijkheid dat het kind best wel achter de seks staat en dit moet ook niet meteen uitgesloten worden. Uiteindelijk is dit voor de volwassenen partij vrij moeilijk meetbaar. Het kind heeft immers behoefte aan lichamelijke aandacht (niet te verwarren met seks) en aan persoonlijke aandacht. Die lichamelijke aandacht kan in de vorm van seks worden gegeven. Misschien dat er kinderen zijn die hier juist behoefte aan hebben of geen probleem hebben dat ze op deze manier hun behoefte tot lichamelijke aandacht te krijgen, maar er zijn ook kinderen die dit totaal niet zouden willen. Hoe duidelijk is het voor die volwassenen wanneer een kind dit totaal niet wilt of dat het niet zo erg is, zeker als de hormonen van deze volwassenen gaan werken. Zo kan de hints voor lichamelijke aandacht ten onrechte gezien worden als een signaal dat het kind seks wilt. Daarnaast heeft een kind ook persoonlijke aandacht hebben. Het kind kan de persoonlijke aandacht kiezen boven de mogelijkheid om de seks te weigeren. Simpel gezegd kan het zijn dat de kind kiest voor de seks, omdat deze bang is zijn vriendschap het deze volwassenen te verliezen of om de volwassenen plezier te doen, zodat hij of zij meer aandacht krijgt van deze volwassenen. Dit wilt niet zeggen dat seksueel contact tussen een kind voor de puberteit en een volwassenen per definitie slecht is, maar is om deze redenen nogal risicovol en een verbod voor deze seks is misschien wel goed. Alhoewel de andere zedenwetten deze regels al voldoende indekken.
Wat betreft de tweede groep ligt het verhaal ietsje anders. Deze groep, de pubers, hebben wel duidelijke seksuele gevoelens. De twee dingen die het geheel anders maakt dan bij volwassenen zijn de volgende: Op de eerste plaats hebben deze jongeren minder levenservaring en kunnen soms minder goed omgaan met bepaalde situaties dan volwassenen, dit hoeft niet voor elke puber te gelden. Op de tweede plaats kan het zijn dat de puber zelf nog niet helemaal goed weet hoe zijn of haar gevoelens precies in elkaar zitten. Jongeren van die leeftijd leren vanzelf, door ervaringen en seksuele voorlichting hoe het zit met hun geaardheid. Zo leren ze hun aantrekking tot elkaar, maar is het niet mogelijk dat deze jongeren ook op volwassenen vallen? Een mogelijkheid die je totaal niet kan uitsluiten. Zeker niet als je de herinneringen uit de jeugd van verschillende mensen bekijkt. Veel mensen zullen nog wel herinneren hoe ze als puber op een volwassene vielen. Wat nu als deze liefde ook eens zou worden beantwoorden? Zou dit dan altijd slecht kunnen zijn of is het mogelijk dat er ook situaties zijn waar het ook nog iets kan bijdragen voor de jongeren. Stel bijvoorbeeld de situatie in dat een jong iemand ontdekt homofiel te zijn. Het is heel moeilijk om die gevoelens te delen bij leeftijdsgenoten. Sterker nog kan een jongen of meisje in die situatie zelfs leren om hiermee om te gaan. Door hier met deze volwassenen erover te kunnen praten en misschien zelfs te experimenteren. Dit kan ze wat leren en kunnen ze ook meer zekerder te worden. Dit kan ook net zo goed gelden voor jongeren die op het andere geslacht vallen. Zo kunnen jongeren leren in misschien wel een iets vertrouwelijkere omgeving over hun seksualiteit. Hun leeftijdsgenoten kunnen soms heel erg gemeen zijn naar elkaar en elkaar hiermee flink beschadigen. Bedenk maar eens de verhalen waarbij jongeren elkaar zelfs drogeren en filmen. Dit soort dingen gaan ook soms heel ver. Simpel zeggen dat het beter, veiliger en gezonder is om met hun eigen leeftijd te gaan, gaat dus niet altijd op. Een volwassenen heeft vaak meer ervaringen als het gaat om gevoelens en kunnen de jongeren soms daardoor beter helpen dan hun leeftijdsgenootjes. Toch zit hier een keerzijde aan. Dit verschil in ervaring kan heel makkelijk uitgemolken worden door de volwassen partij die dan zijn sekslusten op de puber probeert te botvieren. De puber is door de wat mindere ervaring makkelijker te manipuleren en kan zo sneller over gaan tot daden waar hij of zij niet echt achter staan. Dit geldt niet voor elke puber, want sommige weten precies wat ze willen. Zij kunnen vrij makkelijk ja of nee tegen de andere partij zeggen. Zij kunnen net zo goed een leeftijdsgenoot manipuleren.
Conclusie
Eerder hebben we de groep kinderen in tweeën gedeeld, de kinderen voor de puberteit (+/- tot 12 jaar) en de pubers (+/- 12 tot 18 jaar). Hierbij is de vraag hoe we om moeten gaan in beide gevallen indien er een relatie zou zijn tussen het kind en de volwassenen. Hier is helaas geen duidelijk antwoord op, ondanks dat veel mensen denken dit wel te hebben. Toch zijn een paar dingen die we kunnen concluderen uit dit stuk.
Een puber is vaak wat onzeker en heeft ook vaak weinig levenservaring. Dit kan hun tot een kwetsbare groep maken waar een volwassenen, maar ook leeftijdsgenoten goed gebruik van kunnen maken. Daarom wil het dus niet zeggen dat seks met leeftijdsgenoten goed is en met volwassenen slecht is. Beide kunnen goed zijn en beide kunnen slecht zijn. Alleen wat moet je bij deze groep? Moet je de regels zo laat dat kinderen tot 16 jaar geen seks mogen hebben met een gedogen beleid die toestaat dat met eigen leeftijd wel kan? We weten allemaal wel hoe gruwelijk grof pubers tegenover elkaar zijn. Waarom zouden we deze vorm van seks wel toestaan en de misschien soms wel veiligere vorm van seks, met volwassenen, verbieden. Je zou kunnen zeggen dat we het beter helemaal kunnen verbieden. Er is alleen wel twee nadelen. De eerste is dat wat verboden is het meest interessante is voor pubers en de tweede is dat ze toch gaan proberen om de behoefte aan seks te vervullen. Waarom zou dit dan niet af en toe kunnen met de volwassenen die er wel zorgvuldig mee om kan gaan? Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die misbruik maken van deze groep pubers, maar die stoppen meestal ook niet met een verbod. Aangezien zij hun eigen lusten vaak belangrijker vinden dan de gevoelens van het kind en de wettelijke regels. Terwijl je aan de andere kant wel andere volwassenen zijn die liefdevol een seksuele relatie kunnen aangaan met een kind, maar dit niet doen om de wet te overtreden en ook om het kind niet in allerlei (juridische) problemen te helpen. Een paar jaar geleden was er een wet die er voor zorgde dat de volwassenen die puur gebruik maakte van de puber gestraft konden worden en de volwassenen die liefde vol met de puber omgingen hun wederzijdse liefde met seks kon bezegelen. Deze regel was het klachtdelict. De volwassenen werd pas vervolgt als het kind (tussen de 12 en 16 jaar) , de ouders van het kind of jeugdzorg aangifte deden. Deze wetgeving zorgt niet voor meer kwaad, maar waarschijnlijk voor minder. Zo krijgen we meer inzicht in ,dan wanneer jongeren zelf stiekem dit soort relaties ingaan. Zorg voor openheid en stop met het sluiten van onze ogen door de verboden en de bestrijding van.
Wat betreft voor kinderen voor de puberteit is de manier van liefde voor de pedoseksueel anders als dat van de pedoseksueel voor het kind. Toch kan de liefde voor elkaar gemeend zijn ook al is de manier van liefde voor elkaar voelen voor beide anders. Zo hoeft het dus niet te zijn dat de seks schadelijk is voor het kind en kan zo plezierig aanvoelen. Toch zitten hier sterke minpunten aan die de seks voor het kind het niet echt waard maken. Zo is er op de eerste plaats de kans dat de volwassenen iets opdringt waar het kind niet achterstaat of dat het kind maar doet omdat hij denkt dat dit van hem verwacht wordt. Op de tweede plaats is het de publieke opinie die een dergelijke relatie tegen spreekt. Ook dit kan het kind behoorlijk schade op het moment dat iemand op deze relatie reageert, maar ook naderhand. Zo kan hij of zij door het maatschappelijke beeld zich misbruikt voelen op jongere leeftijd. Het wilt niet zeggen dat dit altijd het geval is, maar het risico is wel aanwezig. Daarom is het waarschijnlijk goed dat er een verbod is op seks met kinderen onder de 12 jaar. Zeker als je bedenkt dat er altijd mensen zullen zijn die zich bewust, zonder dat het kind het echt, opdringen en zo het kind zullen schade. Aan de andere kant zou men eens moeten bedenken dat een seksuele relatie van een kind met een volwassenen niet altijd schadelijk hoeft te zijn, maar dat dit wel kan worden door het eigen handelen hier tegen. Een iets nuchtere aanpak die minder zwart wit is zou een dergelijke schade kunnen verminderen of zelfs voorkomen, maar op de eerste plaats zou de pedoseksueel is bij zichzelf moeten nadenken en tegen zichzelf moeten zeggen “nee, dit is het niet waard”. De risico’s op problemen zijn te groot voor wat het kind terug zou kunnen krijgen met seks. Liefde, een luisterend oor en een goede knuffel zijn meestal al waardevol genoeg.
*Pedofiel = Iemand die zich aangetrokken voelt voor kinderen. Hij of zij kan ook seksueel actief zijn met kinderen (dan is hij of zij een pedoseksueel), maar dit hoeft niet het geval te zijn.
**Pedoseksueel = Iets die seksueel actief is met kinderen, maar hij of zij hoeft zich niet aangetrokken te voelen tot kinderen (dus hoeft geen pedofiel te zijn)
Wat ik aan uw stuk kan lezen is dat u er echt goed over heeft nagedacht en alles uit heeft gespit. Respect daarvoor.
Ik heb ook een vraag.
Stel: Een pedofiel valt op een kind die zijn of haar liefde graag terug wil beantwoorden. Ze beginnen een relatie met seksueel conact. Is de kans dan niet groot dat de pedofiel DENKT dat hij verliefd is,terwijl dat eigenlijk niet zo is en hij zichzelf voor de gek houd,terwijl hij dat misschien in eerste instantie geeneens door heeft. Dus ook makkelijk het kind kan laten vallen voor een ander kind,want dan DENKT hij weer dat hij gewoon op iemand anders verliefd is geworden. ik denk dat het kind dan wel problemen kan krijgen,maar goed dat kirjg je ook bij leefttijdsgenootjes die het uitmaken. Alleen komt hierbij dat je gaat denken dat je niet normaal bent,omdat je van de grote groep afwijkt,dat hoeft niet erg te zijn,maar wel als je achteraf zo behandeld zou worden,want dan komt dat 'afwijkende'er namelijk nog bij de liefdesverdriet bij.
Of kan je echt duidelijk verschil merken in jezelf als pedofiel tussen lust voor het kind en werkelijk echt verliefdzijn op het kind en alles erop en eraan wat je ook in een volwassen-volwassennen relatie hebt?
Bedankt!
Tsja, hoe kun je als heteroseksueel merken dat je echt verliefd bent op je seksuele partner, en niet alleen maar een fysieke aantrekking voelt? Bestaat er eigenlijk wel zo'n groot verschil tussen die twee zaken, of is "verliefdheid" eigenlijk alleen maar een geromantiseerde verzamelnaam voor het spectrum van gevoelens (waaronder lichamelijke aantrekingskracht, het kunnen delen van emoties, gezamelijke doelen of ideologie) dat je voelt als je verliefd bent?
Ik vind dat nogal een filosofisch en bijzonder complex vraagstuk dat niet echt thuishoort op deze website, en ook niet uniek is voor pedofiele relaties. In dat opzicht zijn pedofielen volgens mij net echte mensen
Wat bestaat er dan nog meer onder verliefdheid..Want je zegt is verliefdheid niets meer dan Lichamelijke aantrekkingskracht,het kunnen delen van emoties,gezamelijke doelen of ideologie? Volgensmij is dat wel zo'n beetje alles wat je nodig hebt..Maar bedankt voor het reageren!
Maar je hebt gelijk..ik hoor hier ook niet thuis.
Ik wens jullie al het beste en een flinke dosis gezond verstand erbij:) (Niet sarcastisch bedoeld!)Succes!
Als je kritisch kunt denken en houdt van een goede discussie op z'n tijd, dan hoor je hier wel thuis hoor
Maar bedankt, en het ga je goed!
Ik sluit de senario die je stelt niet uit. Ik weet ook niet hoe vaak dit zou voorkomen. Mij lijkt het heel waarschijnlijk dat het in het zelfde percentage voorkomt als wanneer het om twee volwassenen gaat. Alhoewel je wel hebt dat bepaalde verliefdsheidgevoelens onderdrukt worden bij pedofielen. In elk geval meer dan hij homo's en vooral hetro's. Ik zou dus zeggen dat het senario procentueel vaker zal voorkomen. Als het bij volwassen relaties minimaal is, dan zal het bij pedofiele relaties waarschijnlijk niet ineens gigantisch groot zijn.
Ik ben van mening dat iemand die toch kiest voor een dergelijke relatie rekening dient te houden met dit senario en andere senario's.
valt me op door lang verhaal dat jezelf al beantwoord wat pedofiel is , en waarom wil je het zo graag van alle kanten gebestudeerdhebben .vraag me af of je zelf geen pedo neigingen hebt , en jezelf verafschuwd door een hele eigen analise neer te zetten , als dit niet geval is , leg dan uit of je kinderen verdedigt die dicht bij je staan, nichtje neefje, heb je uberhaupt zelf kinderen ?, lijkt me niet zoals je analiseerd , mijn excuus maar vind je lomp en grof. verschil sexs: en de liefde samen delen is verschillen dit doe je uit vrije wil zowel volwassen als KINDEREN - PUBERS , manipuleren en macht valt hier niet onder , ANTWOORD OP JE HELE LANGE VERHAAL, DRAAIERIJEN , AFDWALEN , GA MAAR EENS NADENKEN WAT LIEFDE IS ,,,, en kinderen kunnen bang zijn durven nog niet voor zichzelf op te komen ,, DAT KUNNEN VOLWASSEN VROUWEN WEL,,,, BEN JE VAAK AFGEWEZEN DOOR VROUWEN MIS JE SEXS VEEL , MANNEN RUKJE ZELFAF, blijf met je poten van onbedorven kinderen AF ... BEDANKT VOOR HET LEZEN ,,,, HOOP DAT JULLIE NAGAAN DENKEN DAT JE EEN ZIEKELIJKE GEDACHTEN PATROON HEBT , EN HET KAN OOK ANDERS ALS JE MAAR WILT,,,,,,
Je komt wel lekker genuanceerd over, anoniem... maar daar kennen we hier meer anonieme voorbeelden van...
Wan komt hier niet zo heel vaak meer, dus reageer ik even, met het risico zijn gras voor zijn voeten weg te maaien.... sorry for that, Wan!
vraag me af of je zelf geen pedo neigingen hebt Neen, van Wan weet ik toevallig dat die hier komt voor zijn zweetvoeten.
blijf met je poten van onbedorven kinderen af Misschien toch nog een paar artikeltjes van deelnemers hier lezen, dan kom je mogelijk het verschil tegen tussen pedofilie en dolle machtsgeile dutroux-achtige figuren.... Ik wens daarmee niet eens vergeleken te worden.
kinderen kunnen bang zijn, durven nog niet voor zichzelf op te komen Gelukkig heb ik geleerd naar kinderen te luisteren, naar ze te kijken, en kan ik zien wanneer ze wel bang zijn, en ervaar ik dat ze wel degelijk voor zichzelf op kunnen én durven komen, zeker als de volwassene die het betreft bereid is om af te stemmen op de signalen die het kind afgeeft. Door op jouw wijze te stellen dat ze dat niet kunnen of durven ben JIJ degene die het kind niet serieus neemt, die het in mijn ogen kleineert en mogelijk zelfs affectief misbruikt.
Voor ik verder met je in gesprek wil: registreer je even, dan weet ik tegen wie ik mijn argumenten gebruik, en weet ik zeker dat je juiste "anoniem" reageert..
georg
Anoniem kletst ook naar mijn idee een eind in de ruimte. De laatste jaren bekruipt mij steeds meer het gevoel of die "verdedigers" van kinderen wel zo zuiver op de graad zijn. Van talloze antihomo's is bekend dat ze zelf homo zijn en daar geen raad mee weten. Ik vraag mij af of dit wellicht ook opgaat voor de antipedo's.
Waarom zo’n respectloze en onfatsoenlijke reactie? Het is belangrijk dat er gesproken, geschreven, geanalyseerd, gediscussieerd… wordt over pedofilie. Redeneringen, zoals de uwe, zijn ondoordacht en te kort door de bocht. Ze voegen niets toe! Pedofilie bestaat en zal blijven bestaan, dat is een feit en blijft een feit.
Mensen kiezen er niet voor geaardheid en het kan dus ook niet anders ‘als je maar wilt…..’.
Uw emotionele betoog over manipulatie, onbedorven kinderen, ziekelijke gedachten patroon en afrukken had u beter niet kunnen posten. Het levert namelijk niets op, alleen irritatie.
Probeer het nog eens. Nu met argumenten, zonder caps lock en met fatsoenlijke woorden. Ik neem toch aan dat deze woordkeuze incidenteel is, of is dit uw dagelijks taalgebruik? Noemt u de armen van uw kinderen ook poten? Heeft u het thuis ook over afrukken? Niet echt pedagogisch verantwoord, lijkt me!
Heeft u überhaupt wel eens een kind in levende lijve gezien? U beschrijft ze als heilige wezentjes, onbedorven, bang en niet instaat om voor zichzelf op te komen. Niet echt realistisch hè!
Ik heb kinderen, werk met kinderen/ pubers en ik kom zelden een wezentje tegen dat voldoet aan uw omschrijving. Natuurlijk zijn kinderen vaak makkelijker te manipuleren en meer kwetsbaar dan volwassenen. Regelmatig kom ik kinderen tegen die, om uiteenlopende redenen, aan hun lot over gelaten worden. Zielig, affectieve verwaarlozing, in mijn ogen. Maakt u zich daar ook druk over? Heeft u kinderen? Welke pedagogiek hanteert u? Heeft u de aandacht die een kind verdient? Luistert u naar kinderen en reageert u adequaat en op het niveau dat bij ze past? Als u ze beschouwt als onbedorven, angstige zieltjes dan vrees ik dat u ze onderschat.
Wederzijdse liefde tussen volwassene en kind bestaat! Gelukkig! Ontroerend om te zien en fantastisch om mee te maken. Ik gun het iedereen!
Seks met kinderen vind ik in deze tijd niet verantwoord en dus niet kunnen ook al zijn er verhalen bekend van kinderen die seksuele omgang als prettig hebben ervaren.
Vriendschap is geen machtsmisbruik. Echte liefde is harmonieus. Altijd is er sprake van enige manipulatie, ook bij volwassenen onderling. Dat hoort bij menselijke omgang en gebeurt vaak onbewust.
Ook ik heb de tekst gelezen. Het is een persoonlijke mening, waar in ieder geval over nagedacht is. Het biedt mogelijkheden tot discussie. Interessant dus, leuk zo’n forum!
Hopelijk neemt u de moeite om nog een na te denken over thema’s als liefde, pedofilie, manipulatie, fatsoen. Ik ben benieuwd naar uw reactie, al zal die waarschijnlijk niet komen.
Groetjes meso
Beetje warrig, om eerlijk te zijn.
(ik had dit stuk nog niet gelezen zelf.)
Maar ik snap waar je vandaan komt, en het is goed dat erover nagedacht wordt.
Het warrige is denk ik vooral dat je in het wilde weg nuances probeert te trekken, randomly van beide kanten, zonder echt heel duidelijk te concluderen. Daardoor mist de structuur een beetje. Dat die nuances er zijn en dat ze belangrijk zijn, echter, ben ik helemaal met je eens; inhoudelijk heb ik niet echt dingen kunnen vinden waar ik het duidelijk mee oneens was.
Mijn insteek zou misschien iets toegespitster geweest zijn: per puntje de afweging veiligheid en gevaar enerzijds, versus het ontnemen vrijheid/recht op zelfontplooiing van kinderen anderzijds. Hierin neig ik naar gedogen bij vrijwillige dingen, en vooral niet te snel gedrag willen verbieden, omdat ik vind dat de overheid zo min mogelijk zou moeten inbreken op het privé-leven van individuele personen; desondanks erken ik zeker dat in bepaalde gevallen extra bescherming op zijn plaats is.
Bovenal vind ik het belangrijker dat men niet zo moeilijk gaat doen over dit soort dingen, seks of seks-achtige gedragingen. Als je schade aan kinderen als criterium hebt, zou een mentaliteitsverandering waarin men wat minder moeilijk zou doen misschien nog wel de grootste verandering voor die kinderen zijn, in positieve zin.
Ik vind dit gespit behoorlijk vermoeiend overkomen. Ik begon het te lezen, maar raakte op den duur volkemen te draad kwijt. Ik ben maar een simpele ziel, maar pikte één ding op uit je betoog.
Natuurlijk is het zo dat een kind kan manupuleren tot het verkrijgen van seks met een volwassene, en dat gebeurt ook ! alleen vergeten de meeste pedofielen wat er aan vooraf ging. Héél sumier kun je een kind daar krijgen waar je haar of hem wil krijgen. Dat kan een knipoog een glimlach een enkele speelse woordspeling zijn. Deze interactie pakken kinderen soms op. Zelfs als ze nog maar zes of zeven jaar zijn. Ga je er op in dan kan een kind inderdaad macht op je uitoefenen en je chanteren. Om dat het kind bewust of onbewust voelt, dat de volwassene iets doet, dat niet mag en dat hij zichzelf daarmee in gevaar brengt. Macht over een volwassenen vinden sommige kinderen heerlijk. Dan voelen ze zich eventjes sterk.
Je kan je nou nog zo neutraal tegenover een kind opstellen, maar toch gedragen we ons anders dan hetero's. Dat neutrale verliezen we al door onze buitengewone interesse voor dat kind. En kinderen voelen dat. Gaan er soms op in en het wordt een wisselwerking, waarbij we moeten uitkijken er niet in te trappen. En dat begint al bij die hele kleine kleutertjes van 4 jaar.
En dan zeggen sommige pedofielen dat het kind was begonnen en het zelf wilde.
Gemakshalve of onbewust vergetend wat voor aandeel hij of zij er zelf in had.
Daarom geloof ik niet zo in het onderscheid van dit forum tussen pedofielen en pedoseksuelen.
Het is vaak een glijdende schaal die heel dicht in elkaar kan overvloeien en soms onontkoombaar in elkaar vervlochten raakt.
alleen de hele sterken kunnen daaraan ontsnappen. Maar toch, hoe lang, wanneer,hoe vaak ?!
En voor welke prijs , de spanning voor je eigen magnetische aantrekkingskracht voor dat kind ?
Daarom vind ik het ook onzin dat ''Wij Pedofielen" beter zouden zijn dan pedoseksuelen.
Want niet iedere seksuele daad met een kind is automatisch seksueel misbruik.
En zelfs pedoseksuelen die dit doen om egocentrisch persoonlijk genot, hoe laakbaar ook, zijn niet bijvoorbaat slechte mensen
Remond, waarom is dit gespit vermoeiend? One-liners en "kort door de bocht stellingen" zijn inderdaad makkelijker te volgen, maar dragen in de regel geen oplossingen aan.
Om met jouw laatste alinea te beginnen, verschil tussen pedofiel en pedoseksueel is er in feite niet. Ik ben inmiddels 50+ en heb de idiote kreten van de feministes uit de jaren 80 moeten aanhoren zoals "Elke volwassen man is een verkrachter in spe die zijn kans afwacht". Kortom, ik als hethero was een verdacht persoon. Fors beledigend in mijn ervaring. Datzelfde mag wat mij betreft gelden voor pedofielen en misbruikers.
Ga in vredesnaam, om je eigen bestwil, niet mee met die populistische kreten van de "tokkies" die zo graag ruiten ingooien. Het is hetzelfde soort volk dat rellen trapt bij voetbalwedstrijden.
Ben ik nu een pedoknuffelaar? Vergeet het! Ik heb in de afgelopen jaren teveel slachtoffers/overlevers van misbruik leren kennen om zoiets te doen. Waar het mij om draait is misbruik voorkomen, maar binnen de huidige cultuur schiet dat niet echt op.
Je hebt duidelijk van mijn verhaal niks begrepen. Ik heb juist de nuances willen aanbrengen.
Maar laat maar, mij te vermoeiend om dit weer uittekauwen.
Wat is misbruik en wat niet ? Wat heeft ruiten ingooien en de Tokkies met mijn verhaal in vredesnaam te maken.
Ik ben zelf als kind misbruikt,ik weet er dus alles van, maar ga daarom nog niet iedere seksueel daad met een kind afkeuren.
Er zijn verschillen tussen mensen die botweg misbruiken en mensen die met wederzijds goed vinden de liefde bedrijven. Helaas zijn de meeste misbruikers zo door wrok en haat verkankert dat ze vergeten dat ze hun eigen leven verzieken in plaats van wat van hun leven te maken.
Ik ben als kind ook misbruikt; een van de redenen waarom ik hier zit. Jouw nuancering komt op mij over als "goedpraten", maar dat is mijn indruk. Inderdaad is er verschil tussen gedwongen seksueel contact en vrijwillig. Ik heb de studies van Rind gelezen, maar die gingen toch wel over pubers, kortom jonge mensen met een seksueel verlangen, dat is wat anders dan dan pre-pubers met seksuele belangstelling. Wellicht sla ik nu weer de plank mis binnen deze discussie, maar dan weet je in ieder geval hoe ik tegen sommige zaken aankijk en draagt het bij aan een ander topic.
Er is bij mij beslist geen goedpraten. Maar het neerzetten van de werkelijkheid, er zijn kleine kinderen die wel degelijk belangstelling hebben voor seks met een volwassene.
Waarom denken mensen toch altijd dat kleine kinderen geen seksuele belangstelling zouden hebben voor volwassenen ? Dat is gewoon niet waar !
Aan John, wat ik vooral niet begrijp in jouw ellelange betoog, nu ik weer even rustig terug lees, want je hebt je geregistreerd dus wil ik je serieus nemen [anonieme pedohaters reageer ik zo wie zo niet meer op,( zoals sommige hier wel doen), die zijn voor mij geen gesprekspartners], Waarom al deze inzet van jou op dit forum ? Je bent welkom, daar gaat het niet om, maar ik ben vooral nieuwsschierig. Je zegt geen pedofiel te zijn. Wel misbruikt. (dat je je door mijn uitspraak hebt laten ontvallen, wat je bij je entree niet hebt verteld) Dat ik hier zit en meerderen is omdat ze zowel pedo zijn en vroeger misbruikt. Dat is een wezenlijk verschil.ook in beleving. Ik kan me eerlijk gezegt niet voorstellen wat je hier zoekt.Je belicht pedofilie wel van alle kanten, dat is mooi, maar ik kan me niet aan de indruk ontrekken, (let wel: aan de indruk ontrekken, dus niet als vast staand fijt)
dat je hier zit te infiltreren, om welke reden dan ook. En dan druk mij nog voorzichtig uit.
Laat ik het maar ronduit zeggen: Je komt mij bij mij over als geslepen. Als iemand die reacties wil uitlokken,door je zo neutraal mogelijk op te stellen en alles van alle kanten te belichten, om daar mee pedo's uit de tent te willen lokken en ze op mogelijke uitspraken te willen vangen om ze zo in je voordeel te kunnen ""misbruiken"".
Als dit niet zo is. Exuses voor mijn argwaan.Leg me het me dan maar eens eerlijk uit, hoe het zit.
Remond
Die argwaan van jou kan ik mij levendig voorstellen. Nee, ik ben er niet op uit om te infiltreren en evenmin ben ik lid van griezelige clubjes die pedohaat ronstrooien. Wellicht dat ik iets te ver doordram over bepaalde punten, maar dat is mijn gewoonte. Als iets eenmaal mijn belangstelling heeft getrokken, dan wil ik er ook alles van weten.
Waarom ik hier kom? Het hele onderwerp heeft gewoon duidelijk mijn belangstelling. In het verleden stelde ik vast dat het beeld dat ik had van het gemiddelde slachtoffer totaal niet overeenkomt met de realiteit (in feite ging ik uit van "van horen zeggen" en de media). Vervolgens begon er bij mij de vraag op te komen "wat klopt er nog meer wellicht niet"? In eerste instantie ben ik gaan zoeken naar vragen over mijzelf en vervolgens "rolde" ik steeds meer het onderwerp in.
Ik hoop dat je hier wat mee kan. Als ik het hele verhaal moet gaan vertellen, dan ben ik minstens een uur bezig.
Ja sorry je zal wel gelijk hebben.Maar ik heb nog nooit gehoord van een niet pedo die zelf is misbruikt en zoveel belangstelling toont voor ons. Dat wekte mijn argwaan. Daarom wil ik uiterst voorzichtig zijn in wat ik wil loslaten over mij zelf. Ik ben ook uiterst spaarzaam om iets over mijn privé leven te vertellen. Ook in het dagelijks leven , maar dan vertel ik helemaal niets over mijzelf. Ik laat de anderen maar praten. Dan luister ik wel wat ze te vertellen hebben.Meestal is dat voor mij helemaal niks, omdat mijn hoofd altijd vol zit met kinderen, waar zij toch niks van snappen.
ik ben niet zo'n vrijheidstrijder voor pedofilie. Ik geloof daar eerlijk gezegd niet zo in.
Wel vind ik het belangrijk hier zo nu en dan mijn zegje te doen omdat het hierbuiten al helemaal niet kan. Ja ik zie me al aankomen met de opmerking, ik heb nou toch zo'n fantastisch leuke kleuter ontmoet. Nou geloof me, de hel breekt los. Of ze denken dat ik de boel zit te stangen
Ze denken gewoon, of denken kunnen ze dat wel ? Dat ik gewoon een hetero ben.
Daar kan ik meesterlijk toneel in spelen en ze trappen er altijd in. Dan praat ik mee over mooie wijven met grote busten, waar ik geen barst van meen. Zo wil ik het ook houden. In deze maatschappij moet je niet een coming out hebben ten aanzien van je geaardheid, dan vliegen de bakstenen door je ramen.
Maar zelfs vind ik dat je hier voorzichtig moet zijn in wat je verteld, heb ik het gevoel. Ik zit hier nog maar pas, maar ik verwonder me er eerlijk gezegd over, dat ik nergens verhalen lees van mensen die wel seksueel kontakt hebben met kinderen. Ik kan me dit eerlijk gezegd niet goed voorstellen.
Ik denk eerlijk gezegd dat ze dit vaak uit veiligheids redenen voor zich houden.Wat ik me best ook kan voorstellen. Internet lijkt groot maar is in werkelijkheid maar een kleine wereld. Iedereen kan meelezen.
Ik vrees dat jij ook iets teveel afgaat op wat in de media verschijnt. Uit een onderzoek in Engeland leerde ik b.v. dat een kleine minderheid van de pedo's een verleden heeft met misbruikervaring(en). Die verhaaltjes over 50% zijn volledig uit de lucht gegrepen.
Waar ik mij in de afgelopen jaren met regelmaat over heb verbaasd, is het feit dat vrouwen van alles en nog wat kunnen opmerken over kinderen, waar niemand over valt, terwijl (vrijwel) iedereen minimaal de wenkbrouwen optrekt als een man exact dezelfde opmerkingen maakt.
Een moeder die in de badkamer "moet" zijn terwijl de kinderen staan te douchen; kan dat nu echt geen 10 minuten wachten b.v. De vriendin, nicht, buurvrouw enz. die het zo leuk vindt om te helpen met omkleden, wassen enz. Niemand die er wat van zegt.
Ik denk dat ik dan maar een minirokje aan trek
Het lijkt er op dat een wat groter deel van de regelmatige bezoekers hier zelf een misbruik-situatie in zijn verleden heeft... Ikzelf ben ook misbruikt als kind: brugklas in de jaren '70 op een internaat. Geen pater of opvoeder die zich schuldig maakte, maar laatste-jaars die wisten hoe een "nieuwkomertje" in te pakken was, en steeds verder over zijn eigen grenzen te pushen was. Ook in dat jaar was ik behoorlijk close en seksueel actief met een klasgenootje, ook internaatskind, ook affectief verwaarloosd.
Daarnaast was er wel een pater die me benaderde met begrip van de -affectieve- pijn die een internaatskind kan beleven. Hij kon aandacht geven op een warme, lichamelijke manier, en schrok niet terug van wat er bij een jongetje gebeurt als hij warmte en lichamelijkheid ervaart. Misbruik heeft hij er nooit van gemaakt. Het geheel heeft mijn beleving van (kinder-)seksualiteit sterk bepaald.
Ik wijs seksualiteit tussen kinderen niet af, ik weet zelf maar al te goed welke steun ik er zelf uit ervaren heb; zowel in het contact met dat klasgenootje als in het contact met die pater.
Ik neem echter een rigoureuze stelling in als het gaat om een situatie waarin die lichamelijkheid niet langer als vrij en vrijwillig ervaren wordt, als er geen sprake (meer) is van wederzijds respect; en dat geldt in ELKE situatie waarin lichamelijkheid aan de orde is: vanaf verbaal, via aanraken en knuffelen tot en met de meest intieme vormen van seksualiteit; van kinderen onder elkaar, via leeftijd-asymmetrisch tot volwassenen onder elkaar; van gender-identiek tot hetro.
Dat dit moeilijk uit te leggen is aan anderen kom ik regelmatig tegen:
"Hoe kun jij, zelf getraumatiseerd, nou goedkeuren dat die volwassene iets heeft met dat kind? Het is wel duidelijk dat je perspectief op seksualiteit behoorlijk gestoord is!" en meer van dat soort reacties heb ik wel toegevoegd gekregen, vooral als het om seksualiteit gaat waarin kinderen betrokken zijn. Ik begin er ook niet meer aan om mensen uit te leggen waarom ik zo tegen een situatie aankijk. Meestal loop ik toch tegen vooroordelen aan, en beschadig ik alleen mezelf als ik er op wijs dat mijn eigen kinderseksualiteit niet alleen maar misbruik was, maar ook een (groot) aantal positieve ervaringen kende. Die positiviteit heb ik er dan zelf aangeplakt omdat er anders niets meer positief was en het me in ieder geval in mijn kinderjaren iets van warmte deed ervaren. Zeg maar een soort Stockholmsyndroom in aangepaste vorm...
Moet ik daar kwaad om maken? Neen, daar gaat energie in zitten die ik liever aan iets anders besteed, ik stop gewoon mijn uitleg na het noemen van mijn standpunten. Ieder mag dan zelf invullen waarom ik dat standpunt huldig, het blijkt vanzelf wel hoeveel of hoe weinig respect dan (verbaal) bestaat voor mij als persoon, en dan is het vaak maar goed dat juist die personen niets met kinderen doen...
georg
Aan Georg,
Roerend mee eens !
Jouw opvatting t.a.v. relaties deel ik; inderdaad zonder respect kan geen goede relatie bestaan. Wat ik mij echter afvraag, hoe groot is nu in feite de kans dat een volwassene tegen een kind/puber aanloopt die ook "in is" voor een seksuele/seksueel getinte relatie? Kijk ik naar de poll's op sekswoordenboek, dan krijg ik toch sterk de indruk dat jongeren zelf de minimum leeftijd op 14 stellen met een maximum leeftijdsverschil van 10 jaar. Kijk ik naar het aantal seksueel aktieve jongeren (zie seks voor je 25e Rutgers/Nisso) dan heb je het toch wel over een groep die niet eens in een percentage valt uit te drukken als het gaat om seksuele relaties met volwassenen.
Poeh kinderen van 5 jaar zijn vaak al in.
Het is de maatschappij die de invloedsfeer van kinderen wegneemt.
Kinderen zijn zich zelf tot ze door de school worden verpest.
Waar baseer jij dat op? Het is mij bekend dat kinderen al vroeg "doktertje" spelen en zo uit nieuwsgierigheid, daar is ook elke seksuoloog van overtuigd. In feite leren ze dat bij medisch onderzoek en doen ze het na, maar echt seksueel contact?
Is doktjers spelen dan niet de opmaat naar mogelijk seksueel kontakt ?
Ok, het is nieuwsschierigheid naar elkaars lichaam. Maar waar ligt de grens ?
Begint het tussen volwassenen ook niet bij elkaar aftasten.
Kleuters ontwennen volgens mij door onze samenleving en leren onbewust dat dat niet mag.
gooi al die medische boeken toch aan de kant.
en kijk eens diep in je eigen verleden met je eigen onbevangen kinderogen van toen.
Ik was heel klein toen ik fantaseerde dat ik in een ziekenhuis lag en dat er een speciale pikzuster was
die mij voortdurend en bij herhaling lekker pakte en met mijn pik speelde
Dat vond ik zalig. Maar dan kwam de werkelijkheid weer opdoemen en voelde ik mij onrustig en gefrustreerd en begon ik weer opnieuw deze zalige fantasie te herhalen.
Ik moet ongeveer 6 of zeven zijn geweest,
ik wilde dit dolgraag werkelijk doen maar onbewust moet ik door mijn opvoeding dit hebben tegengehouden. (ik had trouwens ook de kans niet) Ik fantaseerde als klein jochie seks te hebben met een volwassen vrouw.
Later zijn die beelden verdwenen
Wat ik zo links en rechts zie is het doodgewoon een fase. Waar de grenzen liggen weet ik echt niet, Dat is voor mij ook iets wat ik mij regelmatig afvraag. Terugkijken op mijn eigen verleden heeft niet zoveel zin, in de fase dat kinderen "aan de haal gaan" met ontdekkingen deed ik een reeks van negatieve ervaringen op waardoor ik onmogelijk het positieve nog kon zien. Verhalen van klasgenoten enz. verwees ik naar het rijk der fabelen; ik had het immers anders ervaren, maar ja, als kind van 7 denk je nogal zwart/wit.
Misschien wel beter dat kinderen zwart wit denken
Ik houd van kindeen die zwart wit denken.
ze hebben die klote wereld van onze arrogante betweterige maatschappij nog niet in zich gelukkig.
Hoe groot is de kans dat
*een stel losse atomen elkaar tegenkomt en net die ene verbinding aangaat die stabiel is, en dat een stel van die stabiele moleculen elkaar vinden en gaan interageren...
#bijzonder klein, maar omdat de verbinding stabiel is, blijft ze bestaan, en omdat de interactie iets opleverde (nog grotere stabiliteit misschien...) bestaan ze nu nog...
+als die interacties maar niet leiden tot een té groot geheel, dat aan megalomanie ten onder gaat...
**er nog een planeet is waar zulke malloten rondlopen als hier?
##errug klein, maar door de gigantische hoeveelheid planeten kun je bijna zeker stellen dat die er is...
++als die malloten op die andere planeet elkaar nog niet hebben doen uitsterven vóór dat we elkaar ontmoeten, en wij er nog steeds voor open staan (en/of andersom natuurlijk) ...
***er een kind "in is" voor een relatie of contact met een volwassene?
###Iets groter al, en omdat een kind voelt dat die ene volwassene reageert, en die volwassene voelt dat het kind reageert, kun je bijna zeker stellen dat als ze elkaar tegenkomen, ze elkaar ont-moeten ook...
+++als we als maatschappij dat kind al niet verpest hebben voor ze elkaar tegenkomen, en als we onszelf als volwassene maar open durven stellen voor wat een kind te brengen heeft...
Moraal van dit (manke) verhaal: de proposities!
**** Interactie is een bepalende factor, want volwassen malloten hebben een kinderlijk grote toekomst, (nonsens-propositie)
#### In elk kind zit de potentie van een volwassene zoals in elke volwassene het kind nog aanwezig is. (omkeerbaarheids-propositie)
++++ Voor alles is een goed moment, en te vaak laten we dat voorbij gaan (frustratie-propositie)
en nu is de film afgelopen, nu naar bed allemaal!!!!
georg
Wat een vermoeiende reactie. Ik snap er geen bal van waar je het in vredesnaam over hebt.
Kun je dit ook vertalen voor simpele niet gestudeerde zielen zoals ik ?
om iets zinvols te halen uit een reply die in zijn eigen conclusies als eerste een "nonsens-propositie" neerzet....

en leer mijn soort humor herkennen...
Ik weet dat op dit forum meerdere leden zitten die geen pedofiel zijn maar zich wel interesseren voor het onderwerp. Met dit soort reacties zullen de meesten het niet lang volhouden. Ik kom gewoon met feiten en krijg een shit antwoord.
Wie de humor verliest, kan beter het slagveld (slachtveld) verlaten...
In een ander topic heb ik aangegeven dat ik autist ben. Autisten worden door de samenleving nogal eens ervaren als kil, afstandelijk en humorloos. Helaas ben ik niet altijd in staat om de juiste nuanceringen te zien. Ik neem je niets kwalijk, maar wilde het wel even kwijt.
Geeft niks, ik heb een autistisch kind gekend (6 jaar) Daar moest je heel voorzichtig mee omgaan.
Hun omschakeling van de ene situatie naar de ander zijn vaak te veel prikkels om ineens te verwerken