In de eerste plaats remt een taboe zoals het er is de heilzame pedofiele relaties op basis van respect en goede vriendschap af. Dit zijn relaties waarin de pedofiel gericht is op het plezier en het belang van het kind. Hij wil graag dat het kind gelukkig is en helpt het kind op allerlei gebieden met zijn ontwikkeling. Het is vaak een unieke kans voor een kind om een horizontale vriendschap aan te gaan met een veel ouder iemand, en daar veel meer van te leren en ervaring op te doen dan met leeftijdsgenootjes mogelijk is. Het leert het kind over verschillen en gelijkheden, respect en inleven in anderen.

Bijvoorbeeld een pedofiel zal een kind dat gepest wordt willen beschermen/leren ermee om te gaan zodat het gelukkiger wordt. Dat is voor een pedofiel de grootste genoegdoening eraan bijdragen dat het het kind blij is, omdat het goed ermee gaat.

Onder invloed van het taboe kan de reactie van de omgeving zelfs een zeer negatieve uitwerking hebben op het kind. Al ervaarde het de relatie juist als positief en nuttig. De pedofiel was een zeer waardevolle toevoeging aan het leven van het kind en "opeens" zeggen volwassenen in de omgeving van het kind dat die persoon heel slecht is en dat het kind die persoon nooit meer mag zien. Verder wordt er dusdanig erop ingepraat totdat het kind "genezen" is. En dus zegt dat die pedofiel inderdaad zo slecht was, maar eigenlijk zit die persoon nu psyschisch helemaal in de knoop. Daar krijgt de pedofiel dan de schuld van maar, dat is niet het gevolg van de pedofiele relatie op zich maar, van de hysterische en totaal onevenwichtige reactie onder het taboe erop.

Kinderen die daadwerkelijk op een sexuele manier worden pijngedaan zullen onder het huidige taboe veel minder snel hiermee contact opnemen met mensen om ze te helpen. En de mensen die deze kinderen pijn doen zullen harder zijn/ meer dreigen etc om te voorkomen dat het uitkomt.

Kortom het taboe gaat de positieve relaties tegen, maakt pedofielen en kinderen die een positieve relatie hadden gek, verhult de negatieve relaties. Er lijkt me geen kind, noch ouder, noch welwillende pedofiel, bij gebaat. ''

De enige mensen die me erbij gebaat lijken, lijken me de mensen die moeten leven van sensatiebeluste artikelen schrijven erover, zogenaamde experts die opvallend veel aan 1 kant van de medaille hangen en natuurlijk de mensen met een politieke agende die zichzelf willen verrijken, door zulke relaties ongenuanceerd de grond in te boren. Tot wat voor schade dat ook dagelijks bij veeltalige bevriende kinderen en ouderen ook leidt, zal ze niet uitmaken als ze er zelf maar beter van worden.

Hoi Dennis,
Ik heb zelf seksueel misbruik als kind aan den lijve ondervonden, én een lichamelijk getinte vriendschap met een volwassene als kind mogen ervaren én als volwassene heb ik nu een -diepgaande- vriendschap met een knul van 11jr. Vanuit deze meervoudige ervaring durf ik evengoed te stellen dat de taboe's die op het hele gegeven liggen bij mij de grootste boosdoener is geweest in alle trauma's die ik te verwerken heb.
Ik durf te stellen dat, indien het taboe vroeger en nu niet bestaan zou (hebben),
**het seksueel misbruik nooit de vormen aan had kunnen nemen die het gehad heeft. In een vroeg stadium had ik dan gewoon met mijn oudere vriend, of mogelijk zelfs met mijn ouders over één en ander kunnen praten, en waarschijnlijk zou dan handvaten gehad hebben om verder misbruik/mishandeling te voorkomen.
**de vriendschap met die volwassene een veel grotere diepgang had kunnen krijgen dan nu het geval geweest is.
**ik met mijn vriendje nu veel ongedwongener om zou kunnen gaan.
Ik heb met mijn vriendje geen seksuele relatie. De redenen hiervoor zijn dat de behoefte bij niet bestaat, en bij hem blijkbaar ook niet. Zolang die behoefte bij hem niet bestaat zal die dimensie in onze relatie ook niet aangeboord worden, en mocht die behoefte bij hem bestaan, dan zal ik een en ander met zijn ouders uitvoerig bespreken als hij dat OK vindt.
Principieel vind ik een verbod op deze relaties niet zinloos: Het voorkomt uitwassen als uitbuiting en vergaand misbruik van -meestal weerloze- kinderen.
Het loslaten van het klachtbeginsel zie ik WEL als verkeerd: Het dwingt de betrokkenen om in een geheim te stappen dat ongewild sporen met zich meedraagt. Indien de buitenwereld kennis krijgt van de diepgang van de relatie komt een procedure op gang waarin alleen slachtoffers zijn, zowel de jongere als de oudere verliest, zoals al eerder in een reactie werd gemeld.
Waar twee mensen, ongeacht sekse en ongeacht leeftijd een respectvolle relatie hebben, waarin beiden zich vrij voelen, en waarin beiden zich van hun verantwoordelijkheden bewust zijn, dan past het niemand om een oordeel te hebben over wat er in slaap-, bad-, of woonkamer gebeurt. Ook in een
leeftijd-symmetrische relatie is het not-done om dat in de openbaarheid te brengen. Waarom dan wel een kind dwingen om daar expliciet is te zijn als het zelf die relatie mede gewild heeft? Waarom de volwassene aan de schandpaal nagelen als deze een waardevolle ondersteuning blijkt te zijn in de ontwikkeling van dit kind?

geef mij kalmte, moed, wijsheid, en kracht
Jongens? Daar kun je niet niet van houden!!!

Pedofilie uit de taboe wereld halen helpt zoiezo.

Vanuit de pedofiel: De pedofiel zal dan niet meer gevangen zitten in het anders voordoen dan hij/zij zelf is. Hierdoor kan hij gewoon luchtig praten over wat er in zijn hoofd omgaat. Dit kan leiden tot minder depressies, geeft de pedofiel een grotere kans om met een volwassenen een relatie aan te gaan (er zijn dan geen geheimen of de partner hoeft dan niet zo moeilijk te doen over zijn/haar voorkeur) en de zorg kan makkelijker een helpende hand toereiken. Dat laatste kan er dus echt voor zorgen dat het misbruik behoorlijk kan dalen.

Vanuit het slachtoffer: Een slachtoffer kan er makkelijker over praten zonder dat mensen er vreemd van opkijken, doordat het een wat bekender onderwerp is. Zo kan een slachtoffer er bijvoorbeeld wel seksueel van genoten hebben ook al wou hij/zij het niet. Dit komt wel eens vaker voor, maar ook andere voorbeelden. Het zou het slachtoffer enorm kunnen helpen in het verwerkingsproces. Daarnaast worden een hoop slachtoffers tot slachtoffer gebombadeerd zonder dat zij zich slachtoffer voelen. Ook dit kan zorgen voor trauma's. Ook wel door de zogenaamde "heksenjacht op pedofielen".

Als pedofilie uit de taboesfeer is, vind ik ook dat volwassen-kinder relaties toegestaan moeten worden. Overigens geloof ik niet dat pedofilie ooit geheel uit de taboesfeer komt. Homofilie, sm en allerlei soorten fetish zijn nog niet eens uit de taboe, sterker nog alles wat met seks te maken heeft zit wel op zo'n minst in de taboesfeer, dus zal pedofilie er altijd wel inblijven. Er kan in mijn ogen zoveel worden toegelaten als dat er uit de taboe sfeer is. Op dit moment niks dus, hier heb ik trouwens nog een topic over geschreven (http://www.pedofilie.nl/node/560). Aangezien ik niet geloof in het uit het taboe komen zal ik heel theoretisch hierop ingaan.

Stel het zou uit de taboesfeer zou zijn:
Seks zal dan voor de jongere partij niet echt beladen meer zijn, dus zelfs met een lichtelijke dwang zal hij/zij er niet echt schade van ondervinden. Op zo'n hoogst een minder leuke ervaring. Kijk slachtoffers van pedoseksuelen zullen er altijd blijven. Er blijven mensen bestaan die hun lusten niet kunnen bedwingen. Voor deze groep maakt het niet uit of je het toestaat of zelfs met de doodstraf bestraft. Deze mensen blijven dit doen. Wel kan je kinderen beter er tegen weren door het totaal uit het taboe te hebben waarbij je zover gaat als legalisatie. Het kind zal eerder tegen iemand spreken of dit soort figuren, waardoor deze sneller tegen de lamp lopen en misschien zelfs nog voor het kwaad is geschiet. Dit zelfde geldt eigenlijk ook voor de groep die zich nogal zouden opdringen tot deze jongeren. Op zich was de wet van een paar jaar geleden, het klachtdelict, waarbij de jongere, ouders, jeugdzorg een klacht gaf en er een rechtzaak op volgde erg goed. Voor de beschrijding van echt misbruik kan de volledige legalisatie echt werken, mits deze goed zijn beschermt met andere regels zoals een soort klachtdelict.

Daarnaast denk ik dat jongeren soms ook best wel eens wat aan zo'n relatie kunnen hebben. Op de eerste plaats heeft elk mens affectie nodig, dit kan dus ook in de vorm van seks (zeker als het niet meer zo beladen is door een taboe zoals nu). Het kan ze dus warmte geven, maar ook liefde en zelfvertrouwen. Iemand heeft intresse in hem/haar en vind hem/haar leuk en mooi. Er zijn zat jongeren die op dit moment op een ouder iemand vallen en waarom zou dit niet met wederzijds respect kunnen worden bezegeld. Dit geldt denk ik al helemaal voor homofiele jongeren. Zij kunnen niet zoals hun leeftijdsgenootjes makkelijk naar elkaar toe voor wat affectie, liefde en seks, want niet iedereen komt er op jonge leeftijd voor uit. Dit kan leiden tot grote onzekerheid en depressie. Iets wat voorkomen kan worden met een relatie met een volwassenen.

Alleen het taboe is niet doorbroken en dan lijkt mij de kans op schade voor de jongere veel te groot, zoals ik mijn topic (http://www.pedofilie.nl/node/560) beschreef). Ik hoop eigenlijk dat voor deze groep jongeren er in elk geval iets van het taboe zal worden gebroken, zodat ook zij die liefde en affectie kunnen beleven.