Kan iemand me helpen hiermee? Wat zijn de symptomen? Ik vermoed dat een getrouwd iemand die mijn vrouw en ik goed kennen zijn 2 meisjes misbruikt. Kan iemand me helpen met deze vraag?
Ik heb hier een waslijst met symptomen van misbruik (in de brede zin van het woord, dus psychologisch, fysiek of seksueel) ergens in een laatje liggen. Maar ik vermoed dat je daar niet veel verder mee gaat komen zonder verdere theoretische onderlegging. Misschien kunnen jullie de signalen die jullie nu zien eens vermelden?
Wat je ook kan doen is even bellen met het Advies en Meldpunt Kindermishandeling, 0900 - 123 123 0 (5 ct p/m). Zij spreken graag even met je door wat je ziet bij de kinderen en welke weg je het beste kan bewandelen. Als het vermoeden serieus wordt is het AMK ook de plek waar je melding kan doen. Zij schakelen dan politie of jeugdzorg in indien nodig.
Er zijn wel een hele hoop symptomen die voorkomen bij seksueel misbruik, maar dit is eigenlijk meer een verzameling van mogelijke klachten.
Eigenlijk is deze lijst misleidend omdat de symptomen duiden op het hebben van bepaalde problemen en niet dat deze specifiek bij seksueel misbruik horen.
Zo kan iemand die thuis vaak ruzie hoort of opgroeid in een geweldadige buurt last krijgen van angsten.
Hmm... ik vraag me nu toch wel af hoe jij weet wat er op mijn lijst staat. Maar op zich ben ik het met de strekking van je post redelijk eens. De lijst kan dan ook alleen benut worden om bij enig vermoeden te kijken welke signalen je ziet bij een kind, wat het vermoeden enkel kan verzwakken of versterken. Het biedt natuurlijk nooit uitsluitsel, of de signalen moeten wel heel overduidelijk zijn, maar op dat moment haalt zo'n lijstje ook niets meer uit.
Ik vind de lijst dan ook niet misleidend, maar je moet wel nuchter en realistisch zijn in hoeveel waarde je eraan wil hechten.
@ Jorge, Mijn reactie had niets te maken met JOUW lijst, maar met de algemene lijst van kenmerken die "mogelijk" kunnen duiden op (seksueel) misbruik.
Een vraag voor je; Wanneer een meisje van 9 komt bij haar groepsleidsters met schrale, rode genitalieën, bloederig ondergoed, buikpijnen/misselijkheid en vaginale infecties en cystitis, denk je dan automatisch aan seksueel misbruik?
Onder andere ja. Het kan ook een of andere vreemd virus zijn natuurlijk. Dat is dan aan de dokter om uit te vinden. Nogmaals: Het zijn signalen die je enkel een vermoeden kunnen geven; je moet je natuurlijk nooit blind staren op zoiets. Ik zou in dit geval de mogelijkheid zeker aanwezig achten en bij een arts te rade gaan. (Voor de duidelijkheid; ik ben niet zo onderlegd op medisch vlak)
De kans dat het iets anders is is relatief klein zou ik zeggen. Wat is de kans dat een meisje "toevallig" vaginale infecties (die schrale, rode genitalieën tot gevolg zouden kunnen hebben), een blaasontsteking èn (tot bloedens toe?) buikpijnen heeft? Tenzij ik een andere oorzaak zou zien die een verband tussen die klachten legt zou misbruik wel mijn eerste gok zijn.
Mijn reverentie voor deze casus is letterlijk mijn verhaal.
Echter heb ik alles tot mijn twintigste stil gehouden met alle gevolgen van dien.
Hierna heeft het nog drie jaar geduurd voor er eindelijk een psychologe was die ik genoeg vertrouwde en die mij specifiek hierbij kon helpen, want uiteindelijk moet je het toch zelf doen.
Dat is nogal een heftig verhaal dan Vevina. Ik hoop dat je het inmiddels enigszins achter je hebt kunnen laten. Maar goed, je bent hier toch ook niet voor niets. Ik hoop dat je iets hebt aan deze website!
Naar mijn weten zijn kinderen die misbruik zijn vaak terug getrokken voor vreemden
Ook durven ze niet in je ogen kijken
Vaak ook proberen ze door mannier van tekeningen duidelijk kenbaar te maken wat er gaande is met ze.
De meesten zwijgen er voor
Anderen proberen heel lief te zijn omdat ze bang zijn (misbruik van kinderen worden door kinderen als een straf gezien en daarom willen ze lief zijn)
Sommigen juist erg kwaad tegen degenen die ze lief hebben omdat ze niet kunnen begrijpen waarom niemand het niet zien wat er met ze werd aan gedaan.
Kinderen kunnen heel erg kwaad worden op hun moeder wanneer ze door vader word misbruik
Alles is niet goed, altijd jengelen of juist vaak giechelen.
Het is en blijf een moeilijke zaak om ze te peilen.
Ieder kind verwerk het op hun eigen mannier
Meestal zijn ze ook erg opstandig
Maar dan heb je het over kindermisbruik. Hoe ik na kijk is dat het niet zo is dat die symptomen ook voorkomen na iedere ontuchtelijke handelingen of iets dergelijk. Pas als ze het gevoel krijgen door het geschreeuw in de omgeving, dat er iets ergs is gebeurd, en ze gaan daar in geloven, zullen ze inderdaad veel van bovenstaande symptomen krijgen. Het is net hoe de maatschappij er mee om gaat.
Lichaams contact is heel gezond en fijn, voor de volwassene en het kind. Als je lichaams contact op latere leeftijd de hele tijd gaat negativeren, omdat je er in geloofd dat er iets verschrikkelijks is gebeurd, dan is dat zelfde lichaam contant op latere leeftijd ongezond. Ik heb wel eens gehoord dat er een proef is geweest met baby's die alleen maar gevoed werden zonder lichaams contact, ze gingen dood. Ik wil er maar mee zeggen hoe gezond lichaams contact is. Ik heb ook in me leven veel lichaams contact met jongens gehad, maar ik ben als de dood om aangeklaagd, of uit elkaar gehaald te worden, door bemoeierige volwassenen. Of dat de jongen door het geschreeuw in de omgeving er later negatief op terug kijkt.
Ja, natuurlijk. De titel van het onderwerp is "wat zijn de symptonen van kindermisbruik?". Dan heb je het dus inderdaad over... kindermisbruik, ja.
Dat mag hier toch ook wel eens gevraagd worden... zonder dat je meteen moet bijvallen dat "niet alle ontuchtelijke handelingen ook meteen kindermisbruik zijn"?
Heb je gelijk in, ik word altijd gewoon dood ziek dat alles seksueel met kinderen, onder een kam geschoren word. Met meestal jankende ogen erbij, alsof er een vliegtuigramp is gebeurd. Meestal is er amper wat gebeurd. Dan zit ik me altijd weer te ergeren.
Ik zeg niet dat het hier voorgekomen is, ik had alleen de nieuwe reactie gelezen, en daar stond niks daarover bij. Het is gewoon een automatisme in me hoofd geworden, omdat ik het te vaak tegen kom. En inderdaad, het is belangrijk om goed de symptomen onder ogen te zien. Die zijn er ook hoe de huidige psychiatrie met hun patiënten (kinderen) omgegaan word. Meestal met dwang hoe kinderen van hun ouders gerukt worden. (voorbeeldje) Maar dan zijn het ineens geen trauma's meer op latere leeftijd, maar dan noemen ze het een stoornis, of eigenschuld kattenbuld. Dan veranderen de tranende ogen ineens in sceptische ogen.
Over mijn vorig stukje nog, ik heb niet zo heel veel contact met jongens gehad in me leven, dus dat veel laat maar weg, in me laatste stukje. En ik ben al met een contact blij.
Vaak teruggetrokken voor vreemden: dat zijn zo'n beetje alle kinderen.
Durven niet in je ogen te kijken: dramatisch, maar is dat nou typisch aan een kind dat misbruikt is?
Proberen via tekeningen duidelijk kenbaar.... moet je dan achter alle tekeningen iets gaan zoeken, en als dat je een keer lukt, dat je dan een vermoeden van misbruik mag hebben?
Sommige zijn heel lief, anderen zijn erg kwaad, en meestal zijn ze ook erg opstandig: zijn alle kinderen dat niet?
Jengelen of vaak giechelen, lief zijn... als symptoom??? Je KAN dat toch niet als symptoom gebruiken?
Want als je zoiets ziet in een kind, kan je onmogelijk ten gevolge daarvan denken: dit kind wordt vast misbruikt! Ik geloof er niets van dat jij dat denkt wanneer je een heel lief, giechelig kind ziet...
Het enige "nuttige" dat ik uit deze post van jou kan halen is: het kan ook onopgemerkt gaan. En dat gaat het ook vaak. Ja, nee, okee, maar dat was juist het probleem to begin with...
Sorry, in-limboy, de genoemde symptomen kloppen toch echt.
Het lijstje is alleen lang niet compleet. Zoals ik veel eerder al ergens in dit topic zei is er een enorme waslijst aan symptomen die misbruikte kinderen kunnen vertonen. Zo ook deze. Als een kind die symptomen heeft wil dat niet direct zeggen dat het misbruikt is, en andersom hoeft een misbruikt kind niet die symptomen te hebben (al is het onwaarschijnlijk dat alle bekende symptomen afwezig zijn). Maar de meeste misbruikte kinderen vertonen een relevant deel van de bekende waslijst aan symptomen en dat valt een geoefend oog op. Het kan het vermoeden dat een kind (seksueel) misbruikt is versterken - het is een van de weinige dingen waar je op terug kan vallen wanneer je het idee hebt dat er iets niet in de haak is met een kind en het juist interpreteren van signalen zoals deze symptomen kan ertoe leiden dat misbruik boven water komt.
Ik zie het al, "symptoom" is in het Nederlands ambigu.
Het betekent zowel "kenmerk / klacht" als "waarneembaar teken van ziekte (om dat vast te stellen)".
Het eerste betekent enkel, dat het zich vóór doet. Dát kinderen die misbruikt zijn, zulke gedragingen hebben.
Het tweede betekent echter, dat je dát gegeven als objectief feit kan gebruiken, om af te leiden dát de betreffende persoon een bepaalde aandoening heeft.
In mijn kritiek doelde ik vooral op de tweede betekenis: ik geloof er niets van dat een arts op basis van deze gedragingen een diagnose kan stellen, omdat álle kinderen die gedragingen hebben, of tenminste méér dan echt misbruikte kinderen (in aantallen: dat bijv. 19 van de 20 giechelige kinderen die bang zijn voor vreemden en aan nog wel meer van die kenmerken voldoen, gewoon kerngezond zijn en niet worden misbruikt). Dat het dus een waardeloze lijst gegevens is om vast te stellen dat iemand misbruikt wordt.
Je hebt gelijk, dat kinderen vast wel deze symptomen kunnen vertonen. Maar ik ben erg skeptisch over déze symptomen als betrouwbaar diagnose-middel, zelfs voor getrainde ogen. Ik stel mij een gepassioneerde vrouw voor die zich zorgen maakt om een kerngezond kind, en aan de alarmbel trekt, waarna jeugdzorg leuk gaat lopen doen (zie berichtgeving over jeugdzorg in de media van de afgelopen maand). Feest in de tent.
Dus nogmaals: ik wil niet beweren dat misbruikte kinderen niet ook wel zulke 'klachten' vertonen. Ik beweer dat je er zo vreselijk weinig aan hebt in diagnose-stellen. Daarom zei ik ook in mijn post: "Ik kan hier niets mee", en gaf ik een voorbeeld van de problemen die komen kijken bij het vaststellen van misbruik op basis van deze 'symptomen'.
Dat misbruik onopgemerkt kan gaan is de conclusie van zo'n onpraktische lijst: je kan het er niet betrouwbaar mee aantonen, dus kan het onopgemerkt blijven, en dan zijn we weer bij het begin.
Ik heb hier een waslijst met symptomen van misbruik (in de brede zin van het woord, dus psychologisch, fysiek of seksueel) ergens in een laatje liggen. Maar ik vermoed dat je daar niet veel verder mee gaat komen zonder verdere theoretische onderlegging. Misschien kunnen jullie de signalen die jullie nu zien eens vermelden?
Wat je ook kan doen is even bellen met het Advies en Meldpunt Kindermishandeling, 0900 - 123 123 0 (5 ct p/m). Zij spreken graag even met je door wat je ziet bij de kinderen en welke weg je het beste kan bewandelen. Als het vermoeden serieus wordt is het AMK ook de plek waar je melding kan doen. Zij schakelen dan politie of jeugdzorg in indien nodig.
Er zijn wel een hele hoop symptomen die voorkomen bij seksueel misbruik, maar dit is eigenlijk meer een verzameling van mogelijke klachten.
Eigenlijk is deze lijst misleidend omdat de symptomen duiden op het hebben van bepaalde problemen en niet dat deze specifiek bij seksueel misbruik horen.
Zo kan iemand die thuis vaak ruzie hoort of opgroeid in een geweldadige buurt last krijgen van angsten.
Hmm... ik vraag me nu toch wel af hoe jij weet wat er op mijn lijst staat. Maar op zich ben ik het met de strekking van je post redelijk eens. De lijst kan dan ook alleen benut worden om bij enig vermoeden te kijken welke signalen je ziet bij een kind, wat het vermoeden enkel kan verzwakken of versterken. Het biedt natuurlijk nooit uitsluitsel, of de signalen moeten wel heel overduidelijk zijn, maar op dat moment haalt zo'n lijstje ook niets meer uit.
Ik vind de lijst dan ook niet misleidend, maar je moet wel nuchter en realistisch zijn in hoeveel waarde je eraan wil hechten.
@ Jorge, Mijn reactie had niets te maken met JOUW lijst, maar met de algemene lijst van kenmerken die "mogelijk" kunnen duiden op (seksueel) misbruik.
Een vraag voor je; Wanneer een meisje van 9 komt bij haar groepsleidsters met schrale, rode genitalieën, bloederig ondergoed, buikpijnen/misselijkheid en vaginale infecties en cystitis, denk je dan automatisch aan seksueel misbruik?
Onder andere ja. Het kan ook een of andere vreemd virus zijn natuurlijk. Dat is dan aan de dokter om uit te vinden. Nogmaals: Het zijn signalen die je enkel een vermoeden kunnen geven; je moet je natuurlijk nooit blind staren op zoiets. Ik zou in dit geval de mogelijkheid zeker aanwezig achten en bij een arts te rade gaan. (Voor de duidelijkheid; ik ben niet zo onderlegd op medisch vlak)
Mag ik vragen naar de achtergrond van jouw vraag?
De kans dat het iets anders is is relatief klein zou ik zeggen. Wat is de kans dat een meisje "toevallig" vaginale infecties (die schrale, rode genitalieën tot gevolg zouden kunnen hebben), een blaasontsteking èn (tot bloedens toe?) buikpijnen heeft? Tenzij ik een andere oorzaak zou zien die een verband tussen die klachten legt zou misbruik wel mijn eerste gok zijn.
Maar ik ben dan ook geen medicus
@ Jorge,
Mijn reverentie voor deze casus is letterlijk mijn verhaal.
Echter heb ik alles tot mijn twintigste stil gehouden met alle gevolgen van dien.
Hierna heeft het nog drie jaar geduurd voor er eindelijk een psychologe was die ik genoeg vertrouwde en die mij specifiek hierbij kon helpen, want uiteindelijk moet je het toch zelf doen.
Dat is nogal een heftig verhaal dan Vevina. Ik hoop dat je het inmiddels enigszins achter je hebt kunnen laten. Maar goed, je bent hier toch ook niet voor niets. Ik hoop dat je iets hebt aan deze website!
Naar mijn weten zijn kinderen die misbruik zijn vaak terug getrokken voor vreemden
Ook durven ze niet in je ogen kijken
Vaak ook proberen ze door mannier van tekeningen duidelijk kenbaar te maken wat er gaande is met ze.
De meesten zwijgen er voor
Anderen proberen heel lief te zijn omdat ze bang zijn (misbruik van kinderen worden door kinderen als een straf gezien en daarom willen ze lief zijn)
Sommigen juist erg kwaad tegen degenen die ze lief hebben omdat ze niet kunnen begrijpen waarom niemand het niet zien wat er met ze werd aan gedaan.
Kinderen kunnen heel erg kwaad worden op hun moeder wanneer ze door vader word misbruik
Alles is niet goed, altijd jengelen of juist vaak giechelen.
Het is en blijf een moeilijke zaak om ze te peilen.
Ieder kind verwerk het op hun eigen mannier
Meestal zijn ze ook erg opstandig
Shan
Maar dan heb je het over kindermisbruik. Hoe ik na kijk is dat het niet zo is dat die symptomen ook voorkomen na iedere ontuchtelijke handelingen of iets dergelijk. Pas als ze het gevoel krijgen door het geschreeuw in de omgeving, dat er iets ergs is gebeurd, en ze gaan daar in geloven, zullen ze inderdaad veel van bovenstaande symptomen krijgen. Het is net hoe de maatschappij er mee om gaat.
Lichaams contact is heel gezond en fijn, voor de volwassene en het kind. Als je lichaams contact op latere leeftijd de hele tijd gaat negativeren, omdat je er in geloofd dat er iets verschrikkelijks is gebeurd, dan is dat zelfde lichaam contant op latere leeftijd ongezond. Ik heb wel eens gehoord dat er een proef is geweest met baby's die alleen maar gevoed werden zonder lichaams contact, ze gingen dood. Ik wil er maar mee zeggen hoe gezond lichaams contact is. Ik heb ook in me leven veel lichaams contact met jongens gehad, maar ik ben als de dood om aangeklaagd, of uit elkaar gehaald te worden, door bemoeierige volwassenen. Of dat de jongen door het geschreeuw in de omgeving er later negatief op terug kijkt.
Maar dan heb je het over kindermisbruik.
Ja, natuurlijk.
De titel van het onderwerp is "wat zijn de symptonen van kindermisbruik?". Dan heb je het dus inderdaad over... kindermisbruik, ja.
Dat mag hier toch ook wel eens gevraagd worden... zonder dat je meteen moet bijvallen dat "niet alle ontuchtelijke handelingen ook meteen kindermisbruik zijn"?
Heb je gelijk in, ik word altijd gewoon dood ziek dat alles seksueel met kinderen, onder een kam geschoren word. Met meestal jankende ogen erbij, alsof er een vliegtuigramp is gebeurd. Meestal is er amper wat gebeurd. Dan zit ik me altijd weer te ergeren.
Ik zeg niet dat het hier voorgekomen is, ik had alleen de nieuwe reactie gelezen, en daar stond niks daarover bij. Het is gewoon een automatisme in me hoofd geworden, omdat ik het te vaak tegen kom. En inderdaad, het is belangrijk om goed de symptomen onder ogen te zien. Die zijn er ook hoe de huidige psychiatrie met hun patiënten (kinderen) omgegaan word. Meestal met dwang hoe kinderen van hun ouders gerukt worden. (voorbeeldje) Maar dan zijn het ineens geen trauma's meer op latere leeftijd, maar dan noemen ze het een stoornis, of eigenschuld kattenbuld. Dan veranderen de tranende ogen ineens in sceptische ogen.
Over mijn vorig stukje nog, ik heb niet zo heel veel contact met jongens gehad in me leven, dus dat veel laat maar weg, in me laatste stukje. En ik ben al met een contact blij.
Ik kan echt niks met wat je hier zegt.
Vaak teruggetrokken voor vreemden: dat zijn zo'n beetje alle kinderen.
Durven niet in je ogen te kijken: dramatisch, maar is dat nou typisch aan een kind dat misbruikt is?
Proberen via tekeningen duidelijk kenbaar.... moet je dan achter alle tekeningen iets gaan zoeken, en als dat je een keer lukt, dat je dan een vermoeden van misbruik mag hebben?
Sommige zijn heel lief, anderen zijn erg kwaad, en meestal zijn ze ook erg opstandig: zijn alle kinderen dat niet?
Jengelen of vaak giechelen, lief zijn... als symptoom??? Je KAN dat toch niet als symptoom gebruiken?
Want als je zoiets ziet in een kind, kan je onmogelijk ten gevolge daarvan denken: dit kind wordt vast misbruikt! Ik geloof er niets van dat jij dat denkt wanneer je een heel lief, giechelig kind ziet...
Het enige "nuttige" dat ik uit deze post van jou kan halen is: het kan ook onopgemerkt gaan. En dat gaat het ook vaak. Ja, nee, okee, maar dat was juist het probleem to begin with...
Sorry, in-limboy, de genoemde symptomen kloppen toch echt.
Het lijstje is alleen lang niet compleet. Zoals ik veel eerder al ergens in dit topic zei is er een enorme waslijst aan symptomen die misbruikte kinderen kunnen vertonen. Zo ook deze. Als een kind die symptomen heeft wil dat niet direct zeggen dat het misbruikt is, en andersom hoeft een misbruikt kind niet die symptomen te hebben (al is het onwaarschijnlijk dat alle bekende symptomen afwezig zijn). Maar de meeste misbruikte kinderen vertonen een relevant deel van de bekende waslijst aan symptomen en dat valt een geoefend oog op. Het kan het vermoeden dat een kind (seksueel) misbruikt is versterken - het is een van de weinige dingen waar je op terug kan vallen wanneer je het idee hebt dat er iets niet in de haak is met een kind en het juist interpreteren van signalen zoals deze symptomen kan ertoe leiden dat misbruik boven water komt.
Ik zie het al, "symptoom" is in het Nederlands ambigu.
Het betekent zowel "kenmerk / klacht" als "waarneembaar teken van ziekte (om dat vast te stellen)".
Het eerste betekent enkel, dat het zich vóór doet. Dát kinderen die misbruikt zijn, zulke gedragingen hebben.
Het tweede betekent echter, dat je dát gegeven als objectief feit kan gebruiken, om af te leiden dát de betreffende persoon een bepaalde aandoening heeft.
In mijn kritiek doelde ik vooral op de tweede betekenis: ik geloof er niets van dat een arts op basis van deze gedragingen een diagnose kan stellen, omdat álle kinderen die gedragingen hebben, of tenminste méér dan echt misbruikte kinderen (in aantallen: dat bijv. 19 van de 20 giechelige kinderen die bang zijn voor vreemden en aan nog wel meer van die kenmerken voldoen, gewoon kerngezond zijn en niet worden misbruikt). Dat het dus een waardeloze lijst gegevens is om vast te stellen dat iemand misbruikt wordt.
Je hebt gelijk, dat kinderen vast wel deze symptomen kunnen vertonen. Maar ik ben erg skeptisch over déze symptomen als betrouwbaar diagnose-middel, zelfs voor getrainde ogen. Ik stel mij een gepassioneerde vrouw voor die zich zorgen maakt om een kerngezond kind, en aan de alarmbel trekt, waarna jeugdzorg leuk gaat lopen doen (zie berichtgeving over jeugdzorg in de media van de afgelopen maand). Feest in de tent.
Dus nogmaals: ik wil niet beweren dat misbruikte kinderen niet ook wel zulke 'klachten' vertonen. Ik beweer dat je er zo vreselijk weinig aan hebt in diagnose-stellen. Daarom zei ik ook in mijn post: "Ik kan hier niets mee", en gaf ik een voorbeeld van de problemen die komen kijken bij het vaststellen van misbruik op basis van deze 'symptomen'.
Dat misbruik onopgemerkt kan gaan is de conclusie van zo'n onpraktische lijst: je kan het er niet betrouwbaar mee aantonen, dus kan het onopgemerkt blijven, en dan zijn we weer bij het begin.