Zeer positieve ervaring als jongen
Ik ben geen pedofiel, noch homosekueel maar heteroseksueel. Ik kom zeker niet uit een sociaal zwak gezin en heb mijn hele jeugd een vader en moeder gehad die goed voor mij zorgden. Mijn moeder werkte niet en was voor ons kinderen de hele dag beschikbaar. Ik heb als jongen van 11 jaar t/m 13 jaar een vriendschap gehad met een man die pedofiel is. Geen vieze oude man maar een knappe 40-er die de vrouwen van zich af moest schudden omdat hij zo knap is. Een zeer intelligente man met een belangrijke management-functie, felblauwe ogen en met een gigolo-lach die eenieder (man, vrouw & kind) doet smelten.
Ik herinner me het als de dag van gisteren en ik zou geen seconde van deze fijne positieve ervaring gemist willen hebben! Ik heb ervan genoten en er heel veel van geleerd! Wat kun je een kind nog meer wensen dan iemand te hebben die heel veel om je geeft en die je dingen kan geven die ouders je per defenitie niet kunnen geven. Seks? ja die was er OOK (als onderdeel van mijn liefde voor die man)! Geen kinderporno, geen naaktfotos, geen prostitutie, geen dwang, niets van dien aard.
Waarom deze ervaring zo positief was (is)?
Met name denk ik door de manier waarop mijn volwassen vriend met de vriendschap/relatie omging! OPEN! Geen geheimhoudingen, geen kronkelgesprekken wie ik was of hoe het nou zat... Gewoon normaal, open, zonder moeilijke toestanden. Het interesseerde hem niets wat andere vonden maar wat ik vond. Hij beschermde mij ook fysiek maar vooral psychisch voor de (voor-) oordelen van anderen. Hij was er heel open in en wist een omgeving te kweken van geen geheimhouding en geen risico.
Ik kan er uren over praten, uren over zwijgen, uren over nadenken, uren over lachen maar laat één ding duidelijk zijn: zo'n vriendschap, zo'n innige vorm van respect & samenzijn zal ik nooit meer vinden!
Man, 35 jaar
Een erg mooi verhaal, fijn dat je zo'n vriendschap hebt kunnen hebben en bedankt dat je het hier wil delen!
Ik heb twee vragen aan je:
- Je schrijft dat de vriendschap duurde tot je 13e. Wat gebeurde er waardoor die vriendschap stopte?
- Hoe ging jouw omgeving om met de openheid die jouw vriend bood? Er zijn maar weinig verhalen waarin de openheid zo sterk was, terwijl dat volgens mij juist wel iets heel belangrijks is als het gaat om de mogelijkheid om zo'n relatie te kunnen laten bestaan zonder dat dat voor de jongere partner schadelijk is.
Hoe positief je ook lijkt te zijn in je reactie over je voormalige "vriend"ik geloof niets van zijn niet misbruikende rol in het geheel.
Een volwassene kan GEEN vriendschappelijke relatie met een jongere (beneden 16) aangaan wanneer er sprake is van seksueel contact zonder de jongere te misbruiken.
Misschien dat het niet zo lijkt te zijn, omdat ernog een hele mooie roze wolk is waarop je zweeft of dat je niet kunt of durft in te zien dat de relatie niet KAN kloppen.
In mijn werk als onlineherapeut hoor ik veel verhalen over jongeren die in hun pre-pubertijd (voor hun 14e) in contact zijn gekomen met een man/vrouw die hun vriend lijkt te zijn, maar intussen wel sex met ze heeft en daardoor dus per definitie valt in het misbruiken van een kind.
Wettelijk is het namelijk zo dat wanneer iemand beneden de 15 jaar seksueel contact heeft met een volwassene dat dit ALTIJD-ondanks dat de jongere mogelijk toestemming heeft gegeven-als seksueel misbruik geldt.
IK geloof persoonlijk niet dat het mogelijk is om een vriendschappelijk contact aan te gaan met een volwassene wanneer er sprake is van seksueel getint/geaard contact.
Hopelijk is je verhaal inderdaad niet schadelijk voor je geweest, maar wanneer dit het wel blijkt te zijn geweest dan zijn er altijd wegen te bewandelen die je uitkomst bieden in tijden van stress.
Het gaat je goed.
U lijkt de redenatie te volgen dat wat wettelijk verboden is ook per definitie slecht/schadelijk is. Wetten zijn tot stand gekomen op basis van een heersende moraal en tijdsgeest, en er is geen enkele garantie dat deze moraal gebaseerd is op wetenschappelijk bewezen feiten. Bovendien kunnen wetten opgesteld worden met preventieve werking: stel dat een situatie in 25% van de gevallen tot schade leidt, en in 75% van de gevallen niet, dan nog kan er voor gekozen worden om een wet in te voeren die die situatie verbiedt, puur om te proberen te voorkomen dat er uberhaupt schadelijke gevallen plaatsvinden. Ik denk dat dit zeker geldt voor de zedenwetgeving: ook al zijn niet alle gevallen schadelijk, men wil toch proberen iedere schadelijke situatie te vermijden. Of de huidige wetgeving daarvoor de beste is, betwijfel ik, omdat het inderdaad alle gevallen criminaliseert. Er is echter geen wetenschappelijk bewijs van dat alle gevallen schadelijk zijn, terwijl er wel wetenschappelijk bewijs bestaat over gevallen die als positief beleefd zijn. Vervolgens de wetgeving gebruiken om "aan te tonen" dat deze positieve gevallen toch schadelijk waren - zoals u nu doet - is natuurlijk de omgekeerde wereld. Waarom durft u niet te geloven dat de poster van dit bericht oprecht positief is over zijn relatie vroeger?
Overigens is het zo dat de minimumleeftijd voor vrijwillig seksueel contact op 16 jaar ligt en niet op 15 zoals u beweert.
Ik heb extreem veel medelijden met de personen die hun vertrouwen in jou geplaatst hebben als "hobbytherapeut" (wat je neem ik aan eigenlijk bedoelt). Er zijn al genoeg echte therapeuten die zodra ze ergens seksueel misbruik denken te ruiken bovenop dat onderwerp springen als zijnde de kern van het probleem (ook al is dat absoluut niet het geval) -- daar hebben we niet nog een paar kwakzalvers bij nodig.
Probeer alsjeblieft constructief te zijn, open te staan voor dingen, en het geluk van mensen boven je eigen vooroordelen te stellen.
Nou ben ik zelf werkzaam in de hulpverlening... ik weet niet precies welke tak van sport jij beoefent maar ik zou hierover graag nog eens een beroepsmatige discussie met je voeren buiten dit forum. Ik denk namelijk dat je een aantal vooroordelen hebt die in jouw werk een cliënt behoorlijk kunnen beschadigen. Ik hoop als collega op collegiale wijze wat bij te kunnen dragen aan je professionaliteit (en wie weet ook wel de mijne). Klik even op m'n profiel om mij te mailen!
Ik heb helaas maar al te vaak dit soort onzin door therapeuten horen zeggen. Ik wil er op wijzen dat deze mensen geen exacte wetenschap beoefenen en dus voor al hun uitspraken geen enkele wetenschappelijke basis hebben.
Het enige redelijk betrouwbare onderzoek namelijk, het dubble blind onderzoek, geeft totaal het tegenovergestelde aan. Maar daar willen de dames en heren peuten niks van weten omdat er op dit punt consensus is. Maar dat wil niet zeggen dat de peuten gelijk hebben. Het is goed voor de werkgelegenheid om een minderheidsgroep te discrimeren en te criminaliseren.
Opmerkelijk maar erg erg knap hoe die man van 35 na 20 jaar eventueel nog na zweeft op een roze wolk. Fijn dat Vevina zijn of haar geloof genoeg onderbouwend vind om vriendschap in combinatie met vrijen van een volwassene en een kind als mogelijkheid te ontkennen. En inderdaad, ook logisch erg helder om de wet samen te laten vallen met een positieve beleving en herinnering die niet KAN KLOPPEN omdat de WET iets anders voorschrijft.
Waren alle ervaringen maar zo... Goed om te lezen dat een kind niet altijd slachtoffer is in een relatie met een volwassen partner. Mijn standpunt blijft ten alle tijden dat een kind dat zich in uiterst ongebruikelijke (lees strafbaar waar het de volwassen partner betreft) situaties begeeft niet een onbezorgde jeugd kan beleven, sterker nog, voor mij geldt dat een kind een kind moet zijn. Daarom vraag ook ik me af waarom jullie relatie geen stand gehouden heeft. Voelde je dat er iets niet klopte of heeft jullie omgeving er voor gezorgd dat jullie niet meer samen konden zijn? En dan nog, maar puur uit nieuwsgierigheid, waar heb je jouw toenmalige vriend ontmoet en wat voor soort relatie heb je nu?
Groetjes,
Roma
Tuurlijk zijn er ook volwassenen die zijn misbruikt(mijn definitie: als het kind er nadeel van ondervind)
Dat is juist precies het omgekeerde en heeft niks met vriendschap te maken. Dat is gewoon dwang en mijns inziens werkelijk misbruik.
Een therapeut zou véél beter moeten weten dan gevoelens van mensen te beoordelen op basis van wettelijke definties. Een beter criterium zou al zijn om te kijken wat voor invloed de ervaring op iemands leven heeft gehad. Deze meneer kijkt erop terug na vele jaren en vond het toen en vind het nu nog steeds dus heel positief geweest voor zijn ontwikkeling.
Ik denk dat je niet goed bezig bent als je alle mensen die bij jou komen met hun verhalen over vroegere close relaties tussen hen als kind een volwassene per definitie als slachtoffers van misbruik wil bestempelen.
Veel hebben het namelijk zoals deze meneer als een heel fijne periode ervaren. Het is ook heel wat als als kind een volwassene echt om je geeft je helpt en oprecht je vriend wil zijn. Zonder overdreven schaamte voor intimiteit gewoon met je omgaat. Vaak is het wel een volwassene en een kind. Maar de besluitvorming gebeurt op basis van respect en niets doen wat een ander niet wil en samen overleggen. Je knuffelt en leert van alles.
Waar dit soort mensen juist vaak mee zitten is dat ze die periode juist missen. Zoals deze meneer al aangeeft ik zal nooit meer iemand kennen die zo veel om me gaf als die man. Ze willen er gewoon over praten omdat ze dat tegen bijna niemand kunnen omdat het taboe is om het heel fijn gevonden te hebben. Luister eerst maar gewoon naar hun verhaal zonder te zeggen je bent per definitie altijd misbruikt. En doe eens wat aan je inlevingsvermogen.
Stel je bent een meisje of jongen van 10. En je leert een meneer uit de buurt kennen die altijd aardig tegen je is. Anders dan veel andere volwassenen echt met je praat omdat hij echt geinteresseerd in je doen en laten is. Die zich echt inleeft in jouw wereld. Iemand aan wie je alles kan vertellen.
Die meneer vertelt jou ook van alles beantwoord jouw vragen leert je dingen over het leven. Hij is vaak vrolijk grappig. Je bent blij hem te kennen. Eigenlijk is het de enige volwassene die écht met jou wil omgaan. Je trekt hem mee aan zijn hand als je hem wil laten zien waar je speelt.
ALs je wordt gepest en die meneer ziet dat dan zorgt hij dat het stopt en dat ze aardiger tegen je doen. Als je valt dan pakt hij je op en troost je. Maar vaak is dat hij er is al fijn genoeg. Want jij weet wie hij is. Je voelt het gewoon. Het is iemand die van je houdt en om je geeft. Die graag bij je is, die jou mooi en goed en slim vind en dat ook vaak zegt. Je heel veel complimentjes geeft Wat je heel fijn vind om te horen. En wat heel goed is voor je zelf vertrouwen.
Je kan alles tegen hem zeggen hij veroordeelt je niet, hij vind aardig zijn heel belangrijk, aardig zijn tegen anderen dus ook tegen jou. Maar je weet dat hij nog aardiger is tegen jou dan tegen anderen toch? Jij bent speciaal voor hem. Jij bent zijn allerliefste engeltje en dat zegt hij ook.
Anderen volwassenen begrijpen het niet. ze snappen niet dat jij het fijn vind. zo een vriend als jij hebt is er maar één. je weet dat je er niet nog één gaat tegenkomen. En toch snappen ze niet dat jij het zelf wil. Dat de beste keus voor jou is om met hem om te gaan. Hij is heel goed voor je. Waarom begrijpen ze het niet?
Hij zegt soms dat hij van je houdt en jij zegt het terug. Het is erg fijn. Het voelt goed. Vooral als hij je met zijn handen vastneemt. jij knuffelt hem vaak en je sluit je ogen als hij je heerlijk bevoelt. Het is zo fijn. Er is zoveel te ontdekken en wat is nou fijner dan het met iemand te doen die je nooit zou kwetsen die echt om je geeft en van je houdt. En iemand die weet wat hij doet en voorzichtig is. Je voelt je heel gelukkig bent de hele dag vrolijk het gaat overal heel goed mee. Je wilt hem nooit meer kwijt.
Toch groei je langzaam uit elkaar. Hij had het je al verteld hoe het werkt. Op een gegeven moment krijg je een vast vriendje of vriendinnetje, dat is ook beter zo. En het is dan ook geen toeval dat hij het meest op jongetjes of meisjes voor en in de overgangsfase naar de puberteit valt.
Jij blijft vrienden met hem voor het leven, nooit zal je meer een vriendschap kennen zoals deze, waarin
iemand zoveel om je gaf je zoveel beschermde want dat wilde diegene van nature, hij had alles over voor jou, het was waar hij voor bestond, zijn enige doel was jou de allerfijnste tijd van je leven te geven. En dát zal je nooit meer vergeten, wat men ook zegt, wat er ook gebeurt.
Fijn om te weten dat er ook mensen zijn die ECHT begrijpen waar het om gaat (BEDANKT!) en dat ook nog zo goed en met gevoel onder woorden kunnen brengen! Positieve ervaringen inzake pedofilie worden niet gehoord omdat ze niet passen in het straatje van het overgrote deel van "volwassenen". Gelukkig heb ik als jongen (toen) geleerd van mijn vriend hoe hier mee om te gaan. Jammer en verontrustend is het wel dat velen deze stap niet zullen zetten en hun positieve ervaring nooit uit de doeken zullen doen om het simpele feit dat ze niet begrepen en niet gehoord willen worden.
En dan te bedenken dat de allereerste vereiste van deskundigen is (ja, ook van online-therapeuten) dat ze vooral 'onbevooroordeeld' moeten kunnen luisteren... Dat is helaas aan vele mensen niet besteed!
en toch klopt er niks van t verhaal,want het kind is verstandelijk nog niet gerijpt en een volwassene hoefter niet veel aan te doen om een kind te beinvloeden ,het is en blijft een ongelijkwaardige relatie,ik vind dat t strafrecht nog hoger mag zijn en er zeker tbs gegeven moet worden
TBS? Welk doel heeft u voor ogen?
Behandeling? Voor wat? Hoe? Wat wilt u hiermee bereiken?
Dat verhaal van verstandelijk gerijpt zijn irt. positieve omgang, kunt u dat ook uitleggen?
Het gaat hier toch om de herinnering van een 35-jarige man op zijn pedofiele ervaringen als jongen? Dan gaat de stellingname van Anoniem hierboven niet op, want die beperkt zich tot de ervaring van een kind. Er wordt niet ingegaan op de herinnering en beleving van deze specifieke volwassen man - er van uitgaande dat het verhaal klopt. Er wordt TBS geroepen zoals er wel vaker wat geroepen wordt.
Hij zegt soms dat hij van je houdt en jij zegt het terug. Het is erg fijn. Het voelt goed. Vooral als hij je met zijn handen vastneemt. jij knuffelt hem vaak en je sluit je ogen als hij je heerlijk bevoelt. Het is zo fijn. Er is zoveel te ontdekken en wat is nou fijner dan het met iemand te doen die je nooit zou kwetsen die echt om je geeft en van je houdt. En iemand die weet wat hij doet en voorzichtig is. Je voelt je heel gelukkig bent de hele dag vrolijk het gaat overal heel goed mee. Je wilt hem nooit meer kwijt.
DIT IS JUIST DE ZIEKE GEDACHTEGANG! Misbruik van een kwetsbaar kind. Knuffelen is iets heel anders als "iemand die weet wat hij doet en voorzichtig is. Dit is ziekelijke pedofiele zelfrechtvaardiging!
Wat vindt u van het eerste verhaaltje?
Dus dit specifieke verhaaltje. Wie is er beschadigd? Wie is er beter van geworden? etc..
Wat bedoelt u in dit geval precies met misbruik? Wat of wie bepaalt of er sprake is van misbruik?
In hoeverre houdt u rekening met de gevoelens met het kind?
Stel dat in dit relaas geen sprake zou zijn (geweest) van fysiek contact, wat vindt u er dan van?
met vriendelijke groet,
meso
Anoniem,
Je noemt iets wat je nogal plastisch beschrijft ziekelijk, zonder ook maar enige vorm van toelichting. Misschien zou je iets kunnen schrijven over wat je precies zo ziekelijk vindt en waarom. Zonder dat is je post niets meer dan een ziekelijke schreeuw in de ruimte.
Overigens, als je nu verontwaardigd denkt dat ik je nooit gelijk ga geven, kan je misschien beter niet reageren want dan ben je veel te vooringenomen om een zinnige discussie te voeren.
Wat ik hierboven al schreef als reactie op een andere of dezelfde anoniem gaat hier ook op: totale weglating dat het hier gaat om een positieve herinnering van een volwassen man. En als daar tegen in gebracht zou worden dat er nog heel veel gevallen zijn van negatieve herinneringen, dan zou ik willen weten, wat de reactie van de omgeving geweest is, en of er sprake was van vrijwilligheid. Want het laatste is natuurlijk van primair belang, en als het dan toch uitkomt, dan is de invloed door de omgeving op de beleving van het kind en latere volwassene van een op zichzelf vrijwillige en fijne relatie moordend.
Herinneringen als van deze 35-jarige man zou als aparte onderzoeks categorie beschouwt moeten worden. Ongetwijfeld zijn er ook negatieve gevallen. Daar dienen dan dus wel de omstandigheden van vastgesteld te worden, zoals in de alinea hier voor geschetst. Maar ik weet uit verder gaand onderzoek dat er dus een aparte categorie bestaat van positieve gevallen. Daar gaat het dan om, om aannemelijk te maken dat pedofiele en ook pedosexuele contacten positief kunnen zijn en om aan te tonen onder welke voorwaarden ze dat dan zijn. En dat dan de bedoeling is, betekent niet dat zo'n onderzoek niet waardevrij gebeuren kan. Het kan gewoon neutraal gebeuren bij goed opgezet onderzoek, dat er ook bv. niet van uit gaat dat de mens een kuddedier is, wiens gedrag ook nog s samen zou vallen met wat de kudde als wet voorgeschreven heeft.
Dit vind ik een buitengewoon, schitterende uiteenzetting van een fantastistische pedofielen relatie,
dit zie ik zó voor mij.
Toch heb ik mijn vraagtekens. Romantiseer je niet te veel de situaties, zoals je het graag zou willen hebben ? (en wie niet).
Ik probeer situaties altijd te relativeren (niet te bagataliseren) en ondanks alles met beide voeten op de grond te blijfen staan. Anders, als er iets misgaat. Door anderen of door de relatie zelf, val je in een hééll diep gat.
Bescherm je zelf hier tegen.
Freedom
Ik had het kunnen weten: wat je niet horen wilt dat hoor je niet en wat je niet zien wilt dat zie je niet!
Het getuigd echter van generlei respect als iemand twijfeld aan (of het in een ander daglicht zet) hetgeen IK heb meegemaakt en hoe IK het ondervonden heb.
Vevina de onlineHerapeut zit zeker om werk verlegen. Erger is echter dat die jongeren die die - naar zijn zeggen - in zijn werk als onlineHerapeut (wat dat nou ook weer mogen zijn?) tegenkomt uitsluitend met een negatief verhaal op de proppen kunnen komen. En het feit alleen al dat hij zo nodig vertellen moet dat hij onlineHerapeut is zegt waarschijnlijk genoeg...
Roma geeft aan dat het goed is om te lezen....maar zijn/haar standpunt blijft... (zie regel 1). Vervolgens gaat hij/zij ervan uit dat "...de relatie geen stand heeft gehouden...". Goh, dan weet hij/zij meer dan ik. Knap hoor! En dan wil hij/zij uit pure nieuwsgierigheid ook nog van alles weten... Zal ik hem/haar een sms-je sturen zodat we lekker bij kunnen kletsen?
Zo te lezen hebben ze trouwens allebei bij mij in de klas gezeten, dus wat dat betreft...
Hoe zat dat nou ook al weer? "Wie het hardst schreeuwt, heeft het meest te verbergen"? of was het "Wie het hardst roept, heeft de macht"? Sorry, ik weet het niet meer...maar wie het weet mag het zeggen...
Deskundigen en herapeuten van Nederland, ik wens U een fijn sinterklaasfeest!
Dus als jongen van 11-13 jaar heb je wél seks gehad met een volwassen man. Ik vind dat echt seksueel misbruik, toestemming of niet. Natuurlijk kun je een vertrouwenspersoon vinden in een volwassene, zeker als (pre)puber, maar je gaat me niet wijsmaken dat jij zelf de seks geinitieerd hebt.
Wat WIL je nou?
"Ja je hebt het misschien wel heel fijn gehad, en je denkt er misschien wel heel positief aan terug, en het kan wel zo zijn dat het heel goed is voor je zelfbeeld is geweest... dus aan alles wat je zegt blijkt dat het goed voor je is geweest...
maar je bent WEL seksueel misbruikt! Ha!"
Wat voor zin heeft deze reactie? Waarom voel je de drang om dit neer te schrijven? Zeg het eens.
Wil jij zo graag die man inpeperen dat hij ongelijk heeft?
Of wil je aangeven dat je hem niet gelooft, wathij ook tegen je zegt?
Of kan je de gedachte niet aan dat er jongens rondlopen die seks ook fijn vinden? Kan je de gedachte niet aan dat jouw fijne overzichtelijk-beperkte negatieve wereldbeeld misschien niet helemaal klopt?
Luister even. Het feit (FEIT, ja) dat er jongens zijn die dit soort contacten helemaal positief beleven, betekent niet dat we allemaal juichend gaan roepen "goedzo kinderen, spring maar in de armen van de pedo om de hoek". Iedereen die verder kijkt dan zijn neus lang is, weet dat er ook negatieve gevolgen kunnen zijn van pedofiele contacten (ook van pedofielen die alles goed bedoelen).
Maar dat wil niet zeggen dat het verhaal van deze man niet waar KAN zijn. Als je dat zegt, bewijs je alleen maar dat je de waarheid niet aankan. (Waarschijnlijk omdat het niet in jouw belang is om na te denken.)
En dat is best. Niet iedereen heeft het vermogen om individuele mensen te kunnen beoordelen op hun motieven.
Ga fijn in stilte zeggen "maar aan mijn kinderen komt 'ie niet". Er is niemand die jou een pedofiel contact opdringt.
Maar ga niet zeggen "ja maar je bent seksueel misbruikt!" want dat is een totaal zinloze opmerking in dit geval. En ga niet tegen een intelligente 35jarige zeggen "ja maar wat je zegt klopt gewoon niet, het is wel slecht voor je geweest!" Dat is niet alleen respectloos naar hem toe, maar ook naar zijn ouders en de rest van zijn omgeving (die blijkbaar alle mogelijkheid hebben gehad om in te grijpen in de relatie).
En als je denkt dat deze man liegt, zeg dat dan gewoon, lul er niet omheen.
je gaat me niet wijsmaken dat jij zelf de seks geinitieerd hebt
Ik zal niet voor deze man antwoorden. Maar ik ken wel een jongen van rond de 11-13 die zelf seksueel contact initieerde. Naar mij toe (iemand van rond de 30 die niet bepaald zijn best deed om wat van die jongen gedaan te kregen omdat hij daar veel te zenuwachtig voor was).
Er is niet veel gebeurd. (Er zijn geen kleren uit geweest.) Misschien omdat ik heel erg weifelde en later gezegd heb dat ik 't niet weer zou doen, misschien omdat hij niet meer wilde dan die ene keer. Maar hij gaf toch wel errrrug duidelijk aan waar en hoe hij graag bevoeld wilde worden, 'en wel nu!'
En toen ik een paar jaar later 1 keertje nog terug wilde komen op het onderwerp, omdat ik eigenlijk een beetje wilde weten of hij er niet negatief aan terugdacht... Had hij een soort ongeinteresseerde puberhouding van 'er is toch niks fout gebeurd, nou dan'. En hij sloot af met "en ben je nou gerustgesteld?"
(Met andere woorden, hij is er altijd al veel 'volwassener' mee omgegaan dan ik
)
Ga eens een stapje verder in je gedachten als u wilt,.... De mens is een kuddedier en heeft er baat bij om bij een groep te horen. sex met kinderen is door de groep(meerderheid van de bevolking) slecht bevonden, dus is per definitie altijd slecht. Dit heeft met het simpele feit te maken dat de mens niet hoger kan functioneren en zich nooit uit een groep kan plaatsen,....Lees hier,....de mens (de individu) moet zich vereenzelven met de gedachte dat sex met kinderen slecht is. Ook al heb je jezelf dat anders aangepraat. Doe je dit niet, dus ga je niet met de groep mee dan zul je logischerwijs sterven. Dit is de natuur. Dit zijn onze genen. Het is zoals dat het is.
Deze beste jongeman, is in de fuik terecht gekomen van eigen gevoelens en emoties die hij zelf heeft beoordeeld en opnieuw gelabeld heeft.
Dit heeft deze jongeman alleen gedaan om te kunnen overleven opkorte termijn. Op lange termijn zal deze jongeman toch iets met zijn ervaringen moeten doen. Ook al zegt hij nu dat hij er geen schade van heeft geleden. Dit kan simpelweg niet, omdat de groep (meerderheid van de bevolking) heeft beslist dat sex met kinderen slecht is.
Het spijt me tevens om te zeggen, dat wanneer kinderen aangeven sex met jou te willen (jij als volwassenen), daar ontiegelijk verschillende redenen voor kunnen zijn. Je hebt je ogen daarvoor gesloten. En dat vind ik niet goed. Jij als volwassen (lichamelijk) man zult heel vlug emotioneel volwassen moeten worden, voordat je iemand wat aandoet. Pas wanneer je weet waarom kinderen reageren zoals ze reageren en pas wanneer je snapt waarom sociologie geen mythe is, pas dan zul je echt mens zijn. Het is een pijnlijkproces die ieder mens moet doorstaan.
Succes met alles
God is ook in jou
ik geloof ook in jou
Evri
God is ook in mij. Dat weet ik, maar dank je (aangezien ik geloof dat je dit als een compliment of geruststelling bedoelt).
God is ook in jou, dat weet ik ook. En ik geloof ook in jou.
Ik geloof ook dat het best eens zou kunnen dat je ooit zover opgroeit, dat je je eigen redeneringen kritisch kunt bekijken. En dat je ooit 'statements uit het niets, zonder onderbouwing of logica' zult kunnen onderscheiden van uitspraken die werkelijk overtuigen.
Overtuigen doe je dus niet bepaald. En voor iedereen die mij kent, is duidelijk dat je niet tegen mij (s)preekt, maar tegen een zelf gefabriceerd beeld van mij dat ver van de waarheid staat.
Maar mij is, al na het lezen van je eerste alinea, de lust vergaan om je daarin te helpen. Je uitspraken (vooral de laatste 4 zinnen van die alinea) ademen een zodanig 'religieus aandoende blindheid en weigering tot introspectie', dat ik me daar niet mee ga vermoeien. Je tekst spreekt voor zich.
Evri stelt hier de mens als kuddedier en ontkent daarmee in wezen de individualiteit van de mens. Vroeg of laat zal die volwassen mens die positief terugkijkt op pedofiele contacten zich naar de wil van de kudde moeten richten, of ten onder gaan. Zo is de natuur, zo zijn onze genen. De ervaring zelf wordt afgedaan als korte termijn overlevingsstrategie. Voor het eerst trouwens dat ik sociologie (of is het sociaal-darwinisme?) aan God gerelateerd zie. Ook erg knap om te bepalen dat God in 'jou' is. Nu ja, dat wordt dan gelooft, zo wordt er achter aan gezegd. Dus toch niet zeker geweten. Weet je dan ook zeker dat er geen individuele kinderen, later volwassenen zijn, die, om het maar even aan te dikken, als MENS, en waarom niet in wisselwerking met een pedofiel, de status als kuddedier te boven gekomen zijn?
Ik heb hier nog al moeite mee. Je noemt dat je een positieve ervaring had als jongen met een pedofiel, waarmee je ook seks had. Maar, ik heb uit je verhaal begrepen dat de relatie stopte toen je dertien jaar was. (misschien van mij een wat late reactie 2007, maar toch kon ik niet laten tereageren). Stopte hij met je omdat je voor hem niet meer seksueel interessant was, of waren er andere redenen. Die noem je namelijk niet. Zie je alles niet te mooi ? In de prepurtijd ga je vaak alles romantiseren. Als hij met je stopte vanwegen het niet meer seksueel aantrekkelijk zijn., vind ik dit geen vriendschap, dan was je alleen een speeltje, een lustobject voor hem. Dat noem ik seksueel misbruik, hoe je het ook went of keert.
Als hij echt zo,n goede vriend was, had hij je ook niet in de steekgelaten. Dit doet mij bijna denken aan het boek en later als film :''Voor een verloren soldaat" van Rudi van Dantzig.
Die soldaat was een geromantiseerde held voor een jongen van 11 jaar, doordat net de 2e wereldoorlog was afgelopen, en hij, als soldaat zijn bevrijder was. En alle seksuele handelingen komen voor het voetlicht. Voor die jongen een mengeling van afkeer voor het seksuele en de bekoring voor de aandacht die hij kreeg.Maar hij liet de jongen wel in de steek en die jongen heeft toen door heel feestvierend Amsterdam naar hem gezocht, maar nooit gevonden. Een waar gebeurd verhaal dat Rudi van Dantzig zelf als 11 jarige heeft ondervonden en dat pas later in de programma van rondom 10 voor de TV, dat over pedofilie ging, kwam. Rudi van Dantzig maakte hierin er geen geheim van, dat deze soldaat, zijn seksuele ontwikkeling op onnatuurlijke wijze had versneld.
Zoiets komt vaak op latere leeftijd op termijn aan het licht. En dus is het schadelijk.
Heb jij misschien toch ook een heldenfiguur nodig gehad en toen alles goed gevonden wat hij met je deed ? Het komt mij voor dat deze meneer met zijn staalblauwe ogen en zijn knappe uitelijk een behoorlijke manupelator was, waar jij toen ingetuind bent en niet tegen opgewassen.
Freedom
Vind je niet dat je nu wel een beetje gemakkelijk aannames maakt over het hoe en waarom van het voorbijgaan van de relatie die de topicstarter beschrijft? Je vult het allemaal wel zelf een beetje in krijg ik het gevoel, terwijl wij er feitelijk helemaal geen verdere informatie over hebben en er dus niks over kunnen zeggen. We weten enkel dat deze persoon er zeer prettige en positieve herinneringen aan heeft over gehouden.
Het is niet bedoeld als aannames maar als open vraag.
Omdat hij niet stelt waarom de relatie eindigde.
OK, het zijn mijn invullingen. Maar als iemand het zo schrijft krijg ik de indruk dat er iets fout zat.
Als ik het mis heb, had ik graag een wat duidelijker antwoord op mijn vraag gehad.
Dan ben ik best bereid dit bij te stellen.
Freedom
Dus omdat hij niet uitlegt hoe en waarom de relatie eindigde krijg jij het gevoel dat er misbruik in het spel moet zijn? Dat vind ik persoonlijk erg vreemd om dat dan maar meteen te gaan denken. Er staat ook dat seks slechts een onderdeel vormde van hun relatie en dat hij juist heel veel respect en liefde ontving van die man. Als het puur om de lust te doen was dan verwacht je dat toch niet lijkt mij?
Hoewel ik op het internaat behoorlijk mishandeld ben, seksueel én moreel, was er één pater bij wie ik me thuis voelde. Hij durfde te accepteren wat er met een jongenslijfje gebeurt als hij zich ontspant, en was niet bang dat te benoemen, en er een kalmerende hand op te leggen. Ik heb aan die kontakten warme en prettige herinneringen, ondanks de voorts ellendige tijd die ik had dat jaar (zie mijn topic "ïnternaat").
Zoals jij dat stelt, Freedom, zou ik me dus ook door die pater misbruikt moeten voelen.
Ik zou niet weten waarom ik mijn beleving in een ander licht zou moeten plaatsen op basis van jouw morele oordeel. Ik snap ook niet waarom je datzelfde verwacht van deze topicstarter.
Past het niet in jouw referentiekader?
Is het "fout" omdat een wet een leeftijdgrens noemt?
Mag iets niet positief ervaren worden omdat de "norm" dat verbiedt?
Wie bepaalt mijn norm? Wie vult mijn "waarden" in?
georg
geef mij kalmte, moed, wijsheid, en kracht
Jongens zijn de meest ontembare wezens op deze aarde (Plato)
Het is van mij geen moreel oordeel. En zoals ik al schreef ook niet bedoeld als aannames.
Maar nogmaals als een open vraag als iemand niet duidelijk maakt waar de meneer na zijn 13 e jaar
was gebleven vind ik het verhaal vaag ondanks dat hij mooie herinneringen had aan die tijd.
Zoals ik al eerder schreef, mogelijk zijn het mijn invullingen.Maar naar mijn smaak ruikt het voor mij dan naar misbruik. Wat pas veel later op termijn vaak naar voren komt.
Ik wil beslist zijn mooie herinneringen niet afpakken maar het is een discussieforum waarvan ik vind dat je best wel mag relativeren.
In het dagelijks leven trouwens ook.
Ik heb het trouwens niet over de wet, die is uiteraard discutabel.
Even goeie vrienden
Freedom
IN ALGEMENE ZIN BEDOELD :
Overigens is de wet er niet voor niets. Ook al is die menselijkerwijze discutabel, het is wel een graadmeter van wat hoort en kan.
Ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die het heerlijk vinden de boel in de fik te steken. Mooie hoge vlammen en zo. Het geeft ook een wellustig gevoel van macht. Maar gelukkig is het verboden want je vernield wel andermans eigendommen en mensenlevens.
Dat gaat ook vaak op bij het hebben van seks met kinderen.
Vandaar dat het verboden is.
Freedom
Nu dit topic omhoog schuift, vraag ik me af als ik dit lees, Freedom
Het komt mij voor dat deze meneer met zijn staalblauwe ogen en zijn knappe uiterlijk een behoorlijke manipulator was, waar jij toen ingetuind bent en niet tegen opgewassen was.
... was het beter geweest als de mijnheer van deze al dan niet fictieve geschiedenis [ik weet niet goed wat ik moet denken van het afhaken van man, 35 jaar, maar ik KAN me voorstellen dat ie gewoon geen zin heeft om zijn ervaring te "verdedigen"] geen 'knappe vent' was geweest maar gewoon your average ugly neighbour? Of was het dan even 'manipulatief' geweest? Je hoort dat over vrouwen ook wel eens gezegd worden, die enkele keer dat ze in het nieuws komen wegens seksuele contacten met minderjarigen. "Maar die ziet er toch goed uit??" Alsof pedofielen kiezen voor kinderen omdat ze geen volwassene kunnen krijgen ofzo. Nou, egni.
Als die vent echt heeft bestaan en echt zo knap was, dan heeft man, 35, gewoon geluk gehad. En hij is NIET homo geworden of zelf op kinderen gaan vallen. Het was gewoon een mooie ervaring die hij koestert. Wat is daar nu mis mee?
Je schrijft je relaas in de verleden tijd, vandaar dat het lijkt of alles op een dag ophield. weet je. ik denk dat je toen je je verhaal schreef al dacht dat je aangevallen zou worden, maar waar het mij bertreft kun je dergelijke achterlijke tegenreacties voor je houden. Omdat je in de verleden schrijft, dacht ik dat jullie relatie geen stand gehouden heeft en gezien je gelukkige beschrijving van deze relatie, vroeg ik me spijtig af waarom het was misgegaan.
Ik heb geen vooroordelen meer tov van pedofilie, dit dankzij meerdere mensen op deze site, die zich absoluut meer inspannen dan jij om duidelijkheid te scheppen. Dus als je zin hebt om je af te reageren heb je aan mij geen goede.
Prettige Sinterklaasavond ook voor jou!
Dag man, 35 jaar.
Dankjewel voor je verhaal; het is vrij uniek. (Misschien de situatie niet -of wel-, maar dat kan ik niet beoordelen, want de keren dat je erover hoort zijn vrij uniek.)
Daarom krijg je een lading voorspelbare vooroordelen over je heen.
Tegelijkertijd: daarom is het fijn dat iemand het eens vertelt.
En daarom vind ik ook dat Jorge heel relevante vragen stelt.
Het is onze 'zelf opgelegde taak' om na te denken over hoe de maatschappij constructief om zou kunnen gaan met dit soort relaties. En daarom is het fijn om te kunnen zien hoe er in de praktijk mee omgegaan is, en of dat wel of niet in meer gevallen zo zou kunnen.
(Zonder af te doen aan jouw verhaal.)
Wil je nog even naar zijn vragen kijken AUB? Ze zijn misschien wat verloren gegaan in het negatievere gebral (waar we allemaal mee zullen moeten leven).
Beste mensen!
Zoals ik in mijn vorige reacties al schreef wordt een positieve ervaring niet gewaardeerd (zie de reacties)! Natuurlijk zou ik er meer over kunnen en willen vertellen en zou dat - naar mijn bescheiden mening - ook erg waardevol zijn. Zij het niet dat ik - na meer dan 20 jaar - 'moe' word van allerlei ongenuanceerde 'kronkel-reacties' van mensen. Elk woord wordt half gelezen, geanalyseerd en vervolgens getorpedeerd! Ik wou het hier bij laten!
Met dank aan de genuanceerde, constructieve bijdrages van enkelen.
De mensen achter deze website wil ik bedanken en veel succes en sterkte toewensen.
Met vriendelijke groeten,
Paolo
Dat vind ik jammer; feitelijk was er maar één echte zeikreactie. We zijn hier wel erger gewend
Maar het ga je goed, en mocht je nog es wat van je af willen schrijven dan is het forum er natuurlijk voor je!
Ik vind het bijzonder dat de mensen die de vriendschap goedkeuren zo stellig reageren op de mensen die het raar/naar vinden. Ik dacht dat deze site was om begrip te creeren. Naar mijn mening komen jullie niet over als begripvol voor mensen die er een andere mening op nahouden. Als je tolerantie wil, zal je het ook moeten geven...
Ik kan me persoonlijk goed voorstellen dat iemand niet zo tolerant reageert op iemand die hem per se het stempel 'slachtoffer' wil opdrukken, dat vind ik namelijk nogal respectloos en dan kun je volgens mij moeilijk een begripvolle houding terug verwachten. Zoals je zelf al zei, als je tolerantie wil, zal je het ook moeten geven...
Ik vind het bijzonder dat de mensen die de vriendschap goedkeuren zo stellig reageren op de mensen die het raar/naar vinden. Ik dacht dat deze site was om begrip te creeren. Naar mijn mening komen jullie niet over als begripvol voor mensen die er een andere mening op nahouden. als je tolerantie wil, zal je het ook moeten geven......
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Helemaal mee eens !
Want dat ontbreekt hier te vaak helaas.
Freedom
Ik hoop dat mijn zoon er over een aantal jaren ook zo op terug kan kijken.
Dan zullen we ook weten of we de juiste beslissing hebben genomen.
Bedankt voor je verhaal!
Liefs,
Mo
Hey,
Ik heb hier een tijdje geleden mijn verhaal gedaan; zie 'misbruikt als kind'.
Ik neem aan dat niemand aan mijn verhaal twijfelt.
Ik neem eveneens aan dat niemand twijfelt aan het feit dat ik daar al vreselijk onder geleden heb.
Deze man nu, vertelt zijn verhaal; een possitieve en mooie ervaring waar hij mooie herinneringen aan heeft.
De eerste reactie op het verhaal was van Jorge.
Ik vind dit een erg goede reactie; hij geeft erkenning voor wat de man ervaarde en maakt zonder te oordelen zijn vragen en/of twijfels kenbaar.
Ik denk dat we pas een interessant en aangenaam gesprek kunnen voeren als we het oordelen achterwege laten.
Ik lees reacties als: ...een volwassene KAN geen vriendschappelijke relatie aangaan, het was misbruik, hij was een manipulator, jij kan de seks niet geinitieerd hebben, enz..
Deze man heeft gelijk dat hij verder geen reacties meer geeft of vragen beantwoordt.
Ik wil niemand de les lezen, en ik verwijt niemand iets; ikzelf bega ook zeer vaak dezelfde fout, maar uit fouten kan je leren, mij dunkt!
Met groeten, Zaj.
Toch heb ik mijn twijfels en het is mijn goedrecht dit uittespreken.
Oordelen is iets anders dan twijfels hebben.
Bij oordelen staat iemands mening vast
Bij twijfel laat je alles open. Positief of negatief.
Freedom
Jouw woorden: "Heb jij misschien toch ook een heldenfiguur nodig gehad en toen alles goed gevonden wat hij met je deed ? Het komt mij voor dat deze meneer met zijn staalblauwe ogen en zijn knappe uiterlijk een behoorlijke manipulator was, waar jij toen ingetuind bent en niet tegen opgewassen."
Ik vind dit toch anders dan enkel je twijfels uitspreken, misschien niet direct een keihard oordeel maar je drukt hier wel heel erg sterk je eigen invulling op zijn ervaring. Als je twijfels hebt dan is het misschien beter dit aan de hand van een open vraag te doen zonder eigen invulling eraan te geven zoals Jorge dit bijvoorbeeld deed. Op deze manier komt het namelijk niet erg respectvol over naar mijn mening.
O.K. daar heb je wel gelijk in.
Freedom
Sorry, maar ik vind dit verhaal erg ongeloofwaardig. Ik geloof wel dat het mogelijk is dat een jongen van 13 een positieve seksuele ervaring gehad heeft met een volwassen man, maar dan zu hij zichzelf geen hetero noemen, maar biseksueel of homofiel.
Het lijkt mij niet mogelijk dat de volwassene ' een omgeving wist te creeren van geen geheimhouding en geen risico'. Ik vind het ook vreemd dat de anonieme schrijver niet op vragen in wil gaan.
Sorry, maar dit lijkt me een propagandapraatje. Overigens vind ik ook de reactie van Mo ongeloofwaardig ('wat een prachtig verhaal...' ), als moeder van 3 kinderen weet ik dat een moeder zo niet zou reageren. (ik zou bijna denken dat dit door dezelfde persoon is geschreven.)
Zelf heb ik als kind ook seksueel contact gehad met een fantastische man (mijn vader), net als in dit verhaal, ik was wel wat jonger.
Hoewel ik ervan overtuigd ben dat dit uit liefde gebeurde, ben ik er later wel behoorlijk van in de war geraakt, en niet alleen door het taboe in de samenleving denk ik.
Tot slot wil ik nog zeggen dat ik ENORM RESPECT heb voor degenen die pedofiel zijn en er toch voor kiezen om geen seks met kinderen te hebben. Ik vind dit echt ontzettend bewonderenswaardig! Ik vind veel mensen op deze site ook erg sympathiek na wat ik allemaal op deze site heb gelezen (bijvoorbeeld Freedom, echt schandalig dat iemand als hij door de politie uit het zwembad wordt gezet!)
groetjes
Ik vind het ook vreemd dat de anonieme schrijver zich zo snel heeft 'laten wegjagen'. Daarom is het op zich gezond om twijfel te uiten, want we hoeven niet zomaar alles aan te nemen.
Maar over sommige van je punten:
* er zijn ZAT jongens die op hun 13e (of veel later nog) een positieve seksuele ervaring hebben gehad met andere jongens en die zichzelf nu hetero noemen. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat dat anders zou zijn, als die jongen een man is. Je redenering klopt daarom gewoon niet.
* De redactie hier heeft (zonder op details in te gaan, nu of in de toekomst) alle reden om aan te nemen dat Mo echt is. Je zult dus uit moeten kijken met wat jij 'weet' over hoe alle moeders van Nederland wel of niet zouden reageren. (Dat ze een uitzondering is, staat vast.)
Je hebt gelijk over Mo, ik kan inderdaad niet weten hoe alle andere moeders zouden reageren, (ik heb nu ook andere verhalen van haar gelezen en twijfel niet meer of ze echt is, sorry hiervoor)
Over het verhaal van de man van 35: Misschien zijn er inderdaad zat jongens die zo'n ervaring hebben gehad en zich later hetero noemen, ik kan me voorstellen dat jongens met elkaar experimenteren ( maar de schrijver spreekt wel over liefde en praat 23 jaar later over de man alsof hij nogsteeds verliefd is) .
Maar het hele verhaal komt op mij wel erg overdreven over en ongenuanceerd. Het stereotiepe beeld van pedofielen en pedofiele relaties wordt op alle fronten omgekeerd (knappe succesvolle man, in trek bij de vrouwen, gigolo lach, jongen komt thuis niets tekort e.d.)
Vandaar dat ik dacht dat het verhaal uit de duim gezogen was, en bedoeld om het stereotiepe beeld dat mensen hebben te veranderen.
Overigens dacht ik ook dat dit verhaal bedoeld was om mensen te overtuigen dat seks met kinderen geen probleem is. Als om deze reden een verhaal uit de duim wordt gezogen , stuit mij dat tegen de borst, vandaar dat ik reageerde.
Citaat "Zelf heb ik als kind ook seksueel contact gehad met een fantastische man (mijn vader), net als in dit verhaal, ik was wel wat jonger.
Hoewel ik ervan overtuigd ben dat dit uit liefde gebeurde, ben ik er later wel behoorlijk van in de war geraakt, en niet alleen door het taboe in de samenleving denk ik".
Zeer vreemde reactie. Vader zou sexueel contact uit liefde zoeken voor zijn kind?! Dat gebeurt niet uit liefde . Dat deed hij omdat hij macht kon hebben over jou. Uit frustratie, uit lust. Mogelijk had uw vader een slechte relatie met uw moeder, zijn vrouw. I.p.v. aan dat probleem te werken ging hij maar sex zoeken bij zijn kind. Want die kun je de baas en heb je macht over. Logisch dat u verward bent. Incest hoort niet. Hij heeft uw kind zijn afgenomen. Pedofilie vind ik anders. Kan zeker positief zijn. Ook het kind kan uit nieuwsgierigheid sexuele avances naar de volwassene maken. Maar wil meestal geen echte of harde, uitgebreide sex. Iets van voelen en evt. orale bevrediging. Uitzondering daar gelaten. Maar als kinderen meer en vaker willen is er m.i. "iets aan de hand" met dat kind.
Laat ik nog op dat positieve verhaal van die nu 35 jarige man terugkomen. Ik krijg steeds meer twijfels of dit werkelijk heeft plaats gevonden, dan wel dat alles zo positief was. Wanneer het werkelijk zo was gegaan, vind ik dat mooi. Maar mijn twijfel wordt enorm aangewakkerd doordat die man met cliché gesteun en gejammer van de ander gelooft mij niet en de mensen willen me alleen bekritiseren etc, niet wil beantwoorden. Mooie mist op laten heeft geen zin meneer. Maakt u zich niet geloofwaardig door. Zelfs niet zijn verhaal wil uitbreiden om nog meer zicht te krijgen hoe het zou zijn geweest tussen hem en die man. Het lijkt me juist bij een postieve ervaring dat je je verhaal graag kwijt wilt en vragen JUIST wilt beantwoorden. Niets van dat. Nu heb ik zeer grote twijfel of het werkelijk zo was zoals hij schreef. Jammer.
Ik vind het vreemd dat als mensen op deze site komen met negatieve ervaringen op pedofilie dat dit dan door verder te noemen straatjespraters voor zoete koek wordt aangenomen terwijl als er iemand iets over positieve ervaringen met pedofilie in zijn of haar jeugd verteld dit gauw met alle middelen, kost wat kost, moet worden bijgesteld als onwaar.
Terwijl ik beide gevallen eigenlijk niks te controleren valt met betrekking tot de uitspraken en diegene die die uitspraken doet. Het kan net zo goed waar of onwaar zijn als iemand hier iets positiefs of iets negatiefs meldt over pedofilie. Toch zijn er mensen die slechts de posititieve ervaringen in twijfel trekken in plaats van genuanceerd te blijven in beide gevallen.
Dat vind ik nogal jammer. Er zijn net zo goed positieve als negatieve ervaringen met pedofilie, maar juist de mensen die alles negatief willen stellen die zorgen voor een groot deel van de schade omdat ze zo lang op iemand inpraten die iets als positief heeft ervaren totdat diegene het achteraf toch als negatief ervaart. Niemand is gebaat bij positieve herinneringen in negatieve om te vormen. ongeacht of ze nu volledig waar zijn of niet. Ik vind dat respectloos ten opzichte van diegene die naar zijn zegen toch goede ervaringen aan had. Dat mensen dat dan de grond in willen boren. Van nee dat kan toch zowieso niet dat het positief was. Wie schiet daar iets mee op?
Ik ben altijd heel sceptisch als het over ervaringen over seksueel contact/ misbruik in de jeugd gaat, ook bij negatieve ervaringen. Vooral als veel wordt overdreven over de gevolgen ervan of als iemand zijn hele identiteit eraan ophangt. Lotgenotenforums zijn vaak doordrenkt met zelfmedelijden ( en dan staat er ook nog bij :'pas op dit verhaal bevat mogelijk triggers!') De sfeer op zo'n forum vind ik een beetje samenzweerderig, sekte-achtig. Het leuke van dit forum vind ik dat het helemaal niet samenzweerderig is, het valt me op dat pedofielen elkaar soms keihard bekritiseren (vooral Roderik kan er wat van). Ik geef toe dat het niet netjes is om iemand met een positieve of negatieve ervaring van leugens te betichten, zoals ik deed, en dat je daarmee mensen belemmert om hun verhaal kwijt te kunnen. Maar toen ik mijn reactie plaatste had de topicstarter al besloten om het forum te verlaten(ook vond ik dat het er wel heel dik bovenop lag, en dat er weinig kans was dat ik hem ten onrechte van leugens beschuldigde).
Zelf vind ik het niet erg als mensen mijn eigen ervaring in twijfel trekken (ik ben degene met de 'zeer vreemde reactie') want dat doe ik ook bij mezelf. Ik moet ook eerlijk zeggen dat mijn herinneringen niet compleet zijn. (maar ik ben er wel van overtuigd dat ik een hele liefhebbende vader heb gehad, ik had zelfs een betere band met mijn vader dan met mijn moeder.)
Anna
Pat, als je dit leest: ik heb het niet over jullie forum 'bij Marja', ik heb het eigenlijk alleen over het lotgenoten-incest forum . Hier kwam ik jaren geleden wel eens, maar misschien is de sfeer inmiddels veranderd. Ik voel me gewoon niet zo thuis op een lotgenotenforum denk ik.
Anna
Dat is geheel en al je eigen keus: waar je je veilig en prettig voelt en wat je daar mee doet. Mensen zijn vrij om te doen en laten wat ze willen bij Marja. Sommigen lezen alleen, anderen vertellen hun verhaal. Net waar je toe beslist. Sommigen zullen het ook bij Marja wel niet vinden wat ze zoeken. Dat ligt aan de vraag. Marja kan ook niet aan alle vragen een antwoord bieden. De meeste antwoorden zitten sowieso in de mensen zelf, hoewel niet iedereen dat onderkent. Iemand in een dergelijk stadium zal het nut van Marja's site wellicht niet helemaal inzien.
Het risico van slachtoffer-houdingen (in de Karpman terminologie) is best aanwezig. Als moderatoren er niet in sturen kan het een mooie klaagzang worden waar niemand iets van leert. Dat zou zonde zijn.
------------
www.odendaals.nl
Beste Patrick,
De Karpman Terminilogie? Heb even gegoogled en gewikied. Interessant!
Laatst had ik een discussie met een therapeut over hoe therapie de slachtofferrol kan conserveren en zelfs kan cultiveren. De discussie ging over de onbewuste 'wens' van een slachtoffer om vooral als slachtoffer gezien te blijven worden, als een soort compensatie voor geleden schade zeg maar.
Kun jij me meer vertellen over deze Karpman en zijn theorie over deze materie?
groet,
Psoof
Karpman wordt veel toegepast in de Transactionele analyse. Die theorie wordt vaak gebruikt in therapeutische omgevingen, maar ook in organisatie-ontwikkelingsomgevingen.
Het beste kan je er over lezen. Het handboek Transactionele analyse is een goede start. Stewart en Joines, isbn: 978 90 6665 936 0 6e druk, 2006.
Het is niet om je af te schepen, maar omdat het teveel materie is om zo even hier neer te zetten. Voor een juist begrip kan je beter de specialisten die dit boek schreven, raadplegen.
Ik kan er wel een korte versie van doen, maar die is niet zo volledig als je in het boek kan vinden.
gr. Pat
------------
www.odendaals.nl
Dag Anoniem,
Ik wil wel meer horen? Zaken die ik kan verstaan: er bestaat zoiets als kindersexualiteit, en hoewel ik niet geloof dat deze compatibel is op een volwassen sexualiteit, wil ik wel meer horen over een positieve ervaring. Met scepsis, weliswaar.
Deze post is uit 2007 - de kans is groot dat de poster niet meer actief is op dit forum.
Er zijn echter meer voorbeelden van positieve ervaringen te vinden.
De roman 'Het huis van mijn vader' van Alex Verburg is een goed voorbeeld van een positieve ervaring. Deze roman is, naar ik weet, voor een groot deel waar gebeurd.
Op internet is veel te vinden. Ook zijn er een aantal oude publicaties waarin positieve ervaringen beschreven staan. Helaas zijn deze moeilijk te verkrijgen. Ze worden niet meer uitgegeven. Dit zijn verhalen tegenwoordig taboe en zijn maatschappelijk dus niet meer zo gewenst.
De kans dat mensen positieve seksuele ervaringen op jeugdige leeftijd durven prijs te geven is niet groot. Niet dat de ervaringen niet bestaan. De reacties hierop zullen namelijk veelal negatief zijn.
Dit neemt niet weg dat er veel kinderen zijn die seksueel misbruikt zijn. Kinderen die daardoor getraumatiseerd zijn - voor het leven getekend.
Dat ik ervan overtuigd ben dat er kinderen zijn, met positieve seksuele ervaringen, neemt niet weg dat ik tegen seks ben met kinderen.
Ik ben voor de waarheid. Niets meer en niets minder. Tegen het taboe en de vooroordelen.
Wat dit onderwerp betreft:
Telkens opnieuw raakt het me, dat mensen zomaar oordelen over mensen. Mensen die ze niet kennen maar toch veroordelen voor de meest verschrikkelijke dingen. Ik weet dat ik u waarschijnlijk met woorden niet kan overtuigen. Ik ken mezelf, ik weet wie ik ben en wat ik voel. Ik weet dat ik nooit een kind iets zal aandoen. Dat ik werkelijk van ze kan houden. Ik weet hierin niet de enige ben.
Met vriendelijke groet,
meso
Het huis van mijn vader ken ik, in ieder geval bevat dit boek een groot aantal feiten die kloppen. Zie daarnaast "Voor een verloren soldaat", "Mijn mijnheer of een zeer kleine liefde -niet gelezen-)
Ik kan mij heel aardig vinden in wat jij schrijft. Tijdens therapie heb ik diverse mensen ontmoet met negatieve ervaringen, maar tot mijn stomme verbazing hoorde ik van een kennis ook een verhaal dat (wettelijk gezien) misbruik is, maar door het "slachtoffer" totaal niet als zodanig is ervaren; hij dacht er met genoegen aan terug (gezien de pretogen heb ik geen enkele reden tot twijfel) het heeft mij wel (weer) aan het denken gezet.
Ik heb al deze boeken gelezen.
Jeroen, in het boek 'Voor een verloren soldaat' hield veel van zijn vriend. Hij voelde zich bijzonder, mede door het fysieke contact met de man. Toch heb ik niet de indruk dat hij dit fysieke echt fijn vond. Meer de aandacht, die hij van hem kreeg.
Een zeer kleine liefde heb ik ook (gelezen). In tegenstelling van Jeroen vond Ted het fysieke contact wel spannend. De aandacht die Ted kreeg van 'zijn mijnheer' , de manier waarop hij door hem serieus genomen werd, maakte hun band sterk en waardevol.
Het fysiek contact nam Ted op de koop toe - voor wat, hoort wat. Het kwam niet voort uit wederzijdse lichamelijke aantrekkelijkheid.
In de correspondentie op latere leeftijd schrijft Ted dat hij zich nooit misbruikt gevoeld heeft en dat hij positieve herinneringen heeft aan die tijd. Achteraf verwijt hij ‘zijn mijnheer’ wel dat hij zo ver heeft kunnen gaan. Hij had dit niet mogen doen, aangezien hij de gevolgen vooraf niet had kunnen inschatten.
Ik denk dat ‘Het huis van mijn vader’ van deze drie prachtige boeken, het enige boek is dat echte wederzijdse liefde beschrijft, die zowel fysiek als emotioneel is. Vandaar dat ik deze genoemd heb in het voorbeeld.
Groetjes meso
Ik vind het een erg mooi verhaal maar haast te mooi om waar te zijn. Ik geloof dat jij het niet als slecht hebt ervaren en misschien valt het dan nog te betwisten of het dan zou mogen of niet. Wat mij wel vaak opvalt aan dit soort verhalen, is dat de volwassene een overdreven grote interesse heeft in al deze persoon, een interesse die geen enkele andere volwassene heeft in een kind van die leeftijd. Meestal komt dit ook omdat vreemde volwassenen niks willen van een kind van die leeftijd en sterker nog, niks verwachten van een kind van die leeftijd. Ik ben daar in van mening dat die mensen wel gelijk hebben. Volwassenen hebben namelijk intellectueel weinig aan kinderen van die leeftijd en zijn op den duur vreselijke gesprekspartners, die overdreven interesse komt dan ook meestal voort uit het lichamelijk contact waar dit soort volwassenen gewoon naar verlangen. Dit blijft naar mijn idee altijd de "drive" om dit soort contact met kinderen te hebben als volwassene. Begrijp mij niet verkeerd een goed gesprek met een jongetje of meisje is natuurlijk niet ongezond. Maar er zijn maar weinig volwasenen die oprecht geïnteresseerd zijn in jongens en meisjes van die leeftijd en uiteindelijk geen seks met ze hebben. Dus komt het eigenlijk alleen voor als gevolg van de hunkering naar seks met kinderen door deze mensen. En wat voor relatie dan ook ontstaat vanuit het willen van alleen seks, ze zijn meestal voor even erg mooi en snel weer voorbij. Vergelijk met een crush die je hebt op iemand, zelfde idee.
Ik vind dat je beeld van contact tussen volwassenen in het algemeen en kinderen wel erg negatief is. Hoezo heb je elkaar niets te bieden? Een kind heeft een volwassene van alles te bieden (en dat bedoel ik niet seksueel) en andersom ook. Zelf heb ik zoveel contact met kinderen. Niet omdat ik ze seksueel interessant vind maar omdat ik ze wat te bieden heb en geniet van hun aanwezigheid, humor, redenaties en de dankbaarheid die ze teruggeven als je iets voor ze betekent. Dit is iets wat ik met meisjes net zo goed als met jongens heb, waarbij ik ook eerlijk toegeef dat het bij sommige jongens sterker is omdat ik ze aantrekkelijk vind.
Leer kinderen gewoon eens wat meer te waarderen zou ik zeggen. Of zeg gewoon dat JIJ niet zoveel hebt met kinderen.
Leuk dat je reageert!
Maar vind je redeneringen nogal bijzonder:
bijvoorbeeld:
'Volwassenen hebben namelijk intellectueel weinig aan kinderen van die leeftijd en zijn op den duur vreselijke gesprekspartners'
Vreselijke gesprekspartners? Meen je dat nou? Hopelijk heb je zelf geen kinderen.
Aan het intellect van kinderen is niets mis. Goed, ze missen levenservaring en kennis, maar dat levert juist leuke gesprekken op. Puur en zonder vooroordeel.
Toen ik een jaar of twintig was ging ik geregeld voetballen of basketballen op een pleintje in de wijk. Geregeld was daar een jochie van een jaar of twaalf. We hebben heel wat gekletst en gefilosofeerd. Heerlijk! Van het sporten kwam weinig terecht.
Hij had prachtige, originele ideeën en de hele wereldproblematiek kwam voorbij. Een verademing!
Dat hij daarnaast ook nog erg knap was, was mooi meegenomen.
Nog een wonderlijke uitspraak:
Maar er zijn maar weinig volwasenen die oprecht geïnteresseerd zijn in jongens en meisjes van die leeftijd en uiteindelijk geen seks met ze hebben.
Bedoel je hiermee te zeggen dat de meeste mensen niet oprecht geïnteresseerd zijn in kinderen?
Dat meen je toch niet echt!? Wat een trieste gedachte. Maar ja, als ik jouw uitspraak lees dan is het hebben van oprechte interesse nog triester. Dan is seksueel contact bijna onontkoombaar!
Pff… Ik ga nu toch met andere ogen kijken naar al die ‘op het oog’ lieve papa’s en mama’s op het schoolplein – stelletje viespeuken!
Met vriendelijke groet,
meso
Vriendschap met een pedofiel????? Voel eens even aan je hoofd idioot. Zulke mensen moet ik echt niet in me buurt hebben. Dat soort lui zijn zwaar ziek en gestoord als ze kinderen misbruiken. Weet je wel hoe veel mensen door zo een gestoorde pedo zwaar naar de klote zijn geholpen? Niet alleen in Nederland maar ook b.v. in Cambodja want ook daar zitten die smerige ranzige egoistische klootzakken. Echt ik heb er geen goed woord voor over. Pedofielen moeten en zullen ook als het aan mij ligt zeer zwaar gestraft worden en nooit meer vrijlaten. Desnoods een operatie om de hersens te manipuleren. En het hele zaakje eraf halen. Klootzakken!
Wat reageer jij basaal zeg! Schrik niet, maar de kans is groot dat er in je omgeving een aantal pedofielen rond hebt lopen! Gelukkig herken je ze waarschijnlijk niet, omdat ze niet voldoen aan jouw stereotype beeld.
Tip: lees deze site eens goed door en probeer dan nog eens inhoudelijk te reageren zonder al dat gescheld - da’s namelijk niet zo netjes. Probeer er vooral eens achter te komen wat pedofilie is en koppel het begrip eventjes los van kindermisbruik, want dat is heel wat anders. Succes ermee.
Met vriendelijke groet,
meso
Iemand die aan kinderen zit is een pedosexueel. Lang niet alle pedofielen willen dat en worden nooit pedosexueel. Dat je het raar vind dat mensen zo zijn dat kan ik snappen. Maar je reaktie vind ik impulsief ondoordacht en extremistisch..
Ten eerste: wat jij denkt dat pedofielen zijn, is niet nauwkeurig. Niet alle pedofielen misbruiken kinderen, of willen dat; bijvoorbeeld omdat ze weten dat het gevaarlijk is, en ze wel degelijk van kinderen houden.
Ten tweede: of jij pedofielen in je buurt hebt of niet, is niet iets waar jij iets over te zeggen hebt. Waarom niet? Omdat door de houding die jij jegens pedofielen hebt, zij nóóit openlijk tegen jou zullen zeggen dat ze er ééntje zijn. En tegelijkertijd is de kans dat je ermee in aanraking komt, of jouw kinderen, best reëel. Pedofielen gaan ook om met kinderen, werken ook met kinderen. Alleen dat weet jij dan niet. En dat zal je ook waarschijnlijk niet weten, want de meeste pedofielen gedragen zich gewoon degelijk.
Ten derde: pedofielen kunnen alleen gestraft worden als ze iets hebben misdaan. Als je het alleen hebt over pedofielen die iets hebben misdaan (wat het geval lijkt te zijn), dan heb je het niet over "pedofielen", maar over "misbruikers" (en die kunnen óók pedofiel zijn, maar niet alle pedofielen zijn misbruikers).
En als laatste: een niet-misbruikende pedofiel kan een prima vriend zijn voor een kind dat wel wat extra aandacht kan gebruiken. Een goede, fijne vriend. Het feit alleen al dat mensen ze niet van normale mensen kunnen onderscheiden betekent dat ze kennelijk toch ook gewoon normaal kunnen doen (en ook doen).