Auteur: Rascha Peper
Titel: Rico's vleugels
Jaar: 1993
Uitgever: Contact
Omvang: 238 pagina's (pocket)

De auteur

Rascha Peper was lerares Nederlands voordat ze ging schrijven. Rico's
vleugels was haar vierde boek.

Het verhaal

Eduard en Cecile Rochèl zijn begin 60, 38 jaar getrouwd en in het bezit van
de meest uitgebreide schelpenverzameling ter wereld. Ze zijn neergestreken
in een villa aan de Nederlandse kust om hun verzameling goed te ordenen en
labelen, voordat ze het aan een museum overdragen. Dan moet Cecile
plotseling weg, en komt de veertienjarige Rico helpen met ordenen. Hij maakt
in Eduard een enorme passie los, maar net als er écht dingen gaan gebeuren,
komt Cecile onverwachts terug. Dat heeft noodlottige gevolgen.

De jongen

Rico spijbelt van school, heeft foute vrienden, gebruikt drugs en zijn
brommer is zijn dierbaarste bezit. De mogelijkheid om wat bij te verdienen
grijpt hij met beide handen aan. Het bevalt hem wel bij de oude man. Als hij
door heeft dat Eduard meer voor hem voelt, denkt hij eerst aan de
mogelijkheden die dat hem biedt om er financieel een slaatje uit te slaan,
maar later ook aan de kans die het hem misschien biedt om te ontsnappen aan
zijn omgeving. Rico is stoer, maar ook kwetsbaar, en durft dat uiteindelijk
ook te tonen.

De man

Eduard was al op jonge leeftijd ambassadeur in Tunesië, maar moest de
diplomatieke dienst verlaten nadat een relatie met een straatjongen uit de
hand was gelopen en met geld moest worden gesust. Hij wordt nog zwijgzamer
en wijdt zich met zijn vrouw aan hun schelpenverzameling. Als Rico in zijn
leven komt, fleurt hij helemaal op, maar de enorme passie zorgt ervoor dat
hij de werkelijkheid uit het oog verliest.

De relatie

Eduard geniet stilletjes van Rico en durft nauwelijks initiatief te nemen,
totdat Rico opeens doorkrijgt wat Eduard werkelijk van hem vindt en daar
meteen voordeel in ziet. Maar er is ook genegenheid van Rico naar Eduard:
nog nooit was een volwassene zo aardig en belangstellend. De passie van
Eduard is zo allesoverheersend dat hij liever dood is dan Rico te verliezen.
Dit is waar hij voor geleefd heeft! De thuiskomst van Cecile maakt een
plotseling einde aan hun relatie.

Het oordeel

De spanning tussen de jongen en de man komt goed naar voren, hoewel de
gevoelens van de man soms erg in clichés worden gevat. De omgeving van de
schelpenverzameling biedt het verhaal naast die spanning een bepaalde rust,
waardoor het verhaal goed in evenwicht blijft.
De andere karakters naast de drie hoofdpersonen worden nogal clichématig
neergezet, maar de beschrijving van de wereld van Rico is boeiend. Het drama
aan het einde van het boek maakt het verhaal knap af.

Andere besprekingen

Dat de jongen iets integers en trouwhartigs heeft, iets kinderlijks ook wel,
geeft de toch al spannende roman extra spanning mee ; als lezer wil je niet
dat hij moreel en maatschappelijk over de rand glijdt. Doordat Eduard en
Ricardo allebei sympathiek zijn, gaan vooroordelen over man-jongen relaties
tijdens het lezen bovendien bijna onmerkbaar aan het schuiven. (Inge van den
Blink, Gooi- en Eemlander)

Er zijn weinig schrijvers die met zo'n ogenschijnlijk gemak een wereld
neerzetten waarin de lezer geneigd is honderd procent te geloven, die hem
niet van zijn sokken rijdt en desalniettemin ontroerd. (Doeschka Meijsing,
Elsevier)