Wat bedoel je precies met 'zich met kinderen inlaten'? Een relatie/vriendschap beginnen? Met of zonder seksuele handelingen? Dat eerste is niet verboden als er geen seks bij komt kijken dus dat zal zeker voorkomen (ik heb zelf geen relatie overigens). En als een seksuele relatie niet verboden was zou ik zeer waarschijnlijk ook geen seks hebben met kinderen, al was het maar omdat de kans niet groot is dat er zich een situatie voordoet waarbij dat aan de orde zal komen (ik ga er dus vanuit dat het initiatief bij het kind moet liggen). Maar ik zou het niet uit de weg gaan, ik zou het laten komen zoals het komt (net als nu, maar nu zou ik in een dergelijke situatie - mocht die zich voordoen - veel terughoudender zijn). Uiteraard alleen als het kind het echt wil en zo ver als het kind wil, waarbij de leeftijd ook zeker een rol speelt.

Je antwoord is nee (als ik "me met kinderen inlaten" als seksueel interpreteer.)

Ik laat me wel degelijk met kinderen in, in letterlijke zin. (Ik ga met ze om. Alleen niet zoveel; ik ben nu eenmaal een druk werkend mens in de leeftijd dat mijn vrienden nog geen kinderen hebben.)
De reden dat ik niet seksueel 'aan ze ga zitten' is simpelweg dat ze dat niet willen, of dat ik daar in ieder geval helemaal geen tekenen van zie. (Ik ben niet de soort persoon die dat gaat uitproberen.)
En als ze dat wel zouden willen, is er altijd nog de reden dat dat het problemen gaat opleveren met hun ouders, of (afhankelijk van hun leeftijd) voor hunzelf als ze tot de ontdekking komen dat ze een groot geheim meetorsen of wat dan ook. Ik ben maar 1 persoon die met ze omgaat; ik wil ze niet vervreemden van hun omgeving en ze daarmee belemmeren in hun opgroeien.

Deze twee redenen hebben niets met wetgeving te maken. (De tweede kan misschien wel wat minder worden als de wetgeving aangepast wordt, maar de relatie is nogal vaag.)
Vandaar dat je antwoord nee is.

En als deze twee redenen allebei niet spelen, het kind er zo aan toe is en de situatie zo overzichtelijk is dat ik weet dat 't geen problemen oplevert voor hem of met ouders o.i.d... dan weet ik niet of ik me wel laat tegenhouden door de wet. Misschien wel, misschien niet. Al zou ik dat jou niet vertellen natuurlijk
Daarom is je antwoord ook nee; de wet is niet de belangrijke factor hierin.

Nou de zoon van 12 van kennissen van mij komt steeds bij me op bezoek uit zichzelf.

Ik heb hem nooit gevraagd te komen, noch hebben we enige vorm van communicatie
of afspraken om elkaar te ontmoeten: hij komt gewoon wekelijks aanbellen.

Eerst dacht ik dat hij kwam vanwege mijn spelcomputers, dus ik heb ze eens allemaal verstopt
en gezegd toen hij weer aanbelde: "Ik heb die spelcomputers niet meer, daar kwam je toch voor
dus je kunt nu net zo goed gaan" En hij "Nee, ik kom niet daarvoor" Ik: "waarom kom je dan wel?"
hij: "gewoon".

Nou is het al 2 maanden geleden en hij blijft komen het is dus blijkbaar niet vanwege
het speelgoed want hij denkt dat ik dat niet meer heb. Hij is tegen me begonnen te praten
over intimiteit en sex en heel ook ook vragen erover. Hij vind dat hij een kleine heeft maar verteld
me wat hij ermee zou willen doen en hij verteld me ook over zijn fantasieën en ik maak daar deel
van uit.

Recentelijk is hij begonnen me uit te dagen: "kleed je dan uit, durf je niet he?" en "ik wil gewoon van alles uitproberen met je, in je mond enzo want dat andere gat heb je niet" "de mijne is wel heel klein hoor" En dat soort opmerkingen. En hij is ook heel lichamelijk geworden. Hij maakt sensuele bewegingen en kijkt me dan aan. hij pakt met zijn hand in mijn kruis enz.

Het voelt gewoon goed in de zin dat wij elkaar echt veel mogen, hij gaat dan op mijn voeten staan en zegt: "ik weet wie jij bent" en dan wil hij me zoenen. Het is niet zo leuk voor hem want ik vertel hem dan dat veel mensen het slecht vinden en dat we veel in de problemen kunnen komen, en dan wijs ik hem af. Na een tijdje is hij begonnen te zeggen: "wat weten zij ervan, ik ken jou toch, je bent mijn allerbeste vriend ooit, ze begrijpen het niet en ze zullen het van mij nooit weten"

Hij lijkt verder te zijn ermee dan ik, ik heb er moeite mee niet omdat ik hem zijn zin niet wil geven maar omdat ik bang ben voor de gevolgen voor hem als het uitkomt. Hij mag me dan waarschijnlijk nooit meer zien, door zijn ouders en of justitie/politie. Wat een heel harde muur/trauma voor hem kan zijn. Zeker omdat niemand hem dan gaat begrijpen ze allemaal hem als slachtoffer gaan zien zonder wil. Terwijl hij juist heel slim en zelfstandig is en er zelf voor kiest. Ik vind dat een belediging voor zijn persoon.

Maar als het legaal was dan hadden hij en ik al die problemen niet. En had ik hem gewoon het initiatief kunnen laten nemen zodat het veel leuker voor hem was. (maar ook voor mezelf al is dat de 2e prioriteit vind ik)

Het antwoord is nee (als ik aanneem op seksueel vlak). De wet is voor niet de maatstaaf. Voor mij is de maatstaaf wat de kans is op risico's voor mezelf en voor hem. In de huidige situatie is deze voor beide zeer groot. Als het legaal zou worden is het risico voor mij aanzienlijk gedaald, maar voor hem nauwelijks. Men zou eerst het meer moeten gaan accepteren voor ik aan iets dergelijks begint. Dus als morgen de wet woord veranderd, dan veranderd er voor mij niet zo heel erg veel.

De kans dat ik erop in zou gaan nu is zeer minimaal en als het gelegaliseerd wordt is het wel een stuk groter, maar nog steeds minimaal.