Voor mij zijn vrienden meer kennisen. Dat wil ik zo houden.
Kennissen kan je overal op doen en van alle leeftijden. Vrienden vind ik zo close.
Nadat ik in het ziekenhuis was opgenomen, begreep niemand dat ondanks dat ik barste van de pijn door mijn gescheurde spier, dat ik zo vrolijk was.
Het scheen bij de mensen die toch ziek waren aanstekelijk te werken, ik heb er één goede kennis aan overgehouden die zelfs zondag bij mij thuiskomt.
Hij noemt mij lachend: Prettig gestoord.
Vanmiddag was er een vriendje van mijn oppasvriendje bij mijn vriendje op bezoek. Een tais jongetje van acht jaar.een bloedmooi jochie.Vrolijk, spontaan. Ik mag hem zelfs aanhalen. Dat vond hij prettig en kroop helemaal tegen mij aan. Ik heb de kinderen voetbalplaatjes gegeven waar ze verguld mee waren. Ik heb hem gevraagd of hij een oppas nodig had. Helaas niet. Ik zou hem beter willen kennen maar ik weet bij god niet hoe ik dat zou moeten realiseren.
Ik maak altijd omtrekkende bewegingen, maar daarmee kan je niets konkretiseren. Ik vind het zo raar om zomaar bij zijn moeder aan te komen of hij een keer met mee naar huis mag komen.
Ik ken een aantal kinderen van het schoolplein.En ze roepen mij vaak lachend na met: Hansepanse kevertje en zelfs Hansje. Ach ik laat dat maar zo. Ik beschouw het als een bewijs dat ze me aardig vinden.
Voor mij zijn vrienden meer kennisen. Dat wil ik zo houden.
Kennissen kan je overal op doen en van alle leeftijden. Vrienden vind ik zo close.
Nadat ik in het ziekenhuis was opgenomen, begreep niemand dat ondanks dat ik barste van de pijn door mijn gescheurde spier, dat ik zo vrolijk was.
Het scheen bij de mensen die toch ziek waren aanstekelijk te werken, ik heb er één goede kennis aan overgehouden die zelfs zondag bij mij thuiskomt.
Hij noemt mij lachend: Prettig gestoord.
Vanmiddag was er een vriendje van mijn oppasvriendje bij mijn vriendje op bezoek. Een tais jongetje van acht jaar.een bloedmooi jochie.Vrolijk, spontaan. Ik mag hem zelfs aanhalen. Dat vond hij prettig en kroop helemaal tegen mij aan. Ik heb de kinderen voetbalplaatjes gegeven waar ze verguld mee waren. Ik heb hem gevraagd of hij een oppas nodig had. Helaas niet. Ik zou hem beter willen kennen maar ik weet bij god niet hoe ik dat zou moeten realiseren.
Ik maak altijd omtrekkende bewegingen, maar daarmee kan je niets konkretiseren. Ik vind het zo raar om zomaar bij zijn moeder aan te komen of hij een keer met mee naar huis mag komen.
Ik ken een aantal kinderen van het schoolplein.En ze roepen mij vaak lachend na met: Hansepanse kevertje en zelfs Hansje. Ach ik laat dat maar zo. Ik beschouw het als een bewijs dat ze me aardig vinden.
Hans