Ha eindelijk eens een van de weinigen die onze geaardheid serieus neemt en met veel middelen motiveert, dat seksuele ervaringen tussen volwassenen en kinderen niet per definitie schadelijk hoeven te zijn !!! Dit is nota bene gepubliceerd in september 1996, toen het gedoe rond Marc Dutroux hoogtij vierde. Deze periode zie ik helaas nog glashelder voor me. Ik weet al vanaf mijn zeventiende dat ik me bijzonder aangetrokken voel tot schoolkinderen tussen de 8 en 12 jaar (zowel jongens als meisjes).
Eind 1996 dacht ik met de massahysterie mee te kunnen komen en probeerde ik deze pedofiele gevoelens te verdringen en van me af te zetten. Het werd me snel duidelijk, dat dit met de beste wil van de wereld niet lukt en zelfs psychologen en psychiaters geven dit toe.
Verreweg de meeste tijd ga ik met mijn generatiegenoten (personen tussen 1965 en 1980 geboren) om en praat en lach heel wat met ze af, maar... bij hun voel ik niet dat speciale wat ik bij kinderen voel. Tussen 1996 en eind 2000 had ik helaas erg weinig contact met kinderen en die enkele keer dat ik contact met ze had, was het net of de wereld mij toelachte ! Vanaf ongeveer 2001 krijg ik steeds meer contact met kinderen tussen de 8 en 12 jaar en elke dag dat ik met een van hen heb opgetrokken, is het net of mijn dag niet meer stuk te krijgen is.
Met ouders van deze kinderen leef ik gelukkig ook op goede voet. Een moeder die mij een paar jaar kende vroeg mij om regelmatig op haar zoontjes van 7 en 4 te passen, omdat ze er waarde aan hecht dat deze jochies ook een mannelijke kinderoppas hebben. Dit beschouw ik zeker in deze tijd als een prachtig compliment. Het oudste jongetje is heel erg aanhankelijk. Hij kruipt altijd bij mij op schoot, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Vaak stoeit hij ook spontaan met me en een van de laatste keren was zo'n stoeipartij uitgelopen op een soort vrijpartij, waarin hij zich stevig tegen mij aandrukte en zelfs mijn wijsvinger in zijn mond stopte en erop sabbelde.
Een andere keer dat ik oppaste las ik beide knulletjes voor en ze zaten beiden op mijn schoot. Hun vader kwam op dat moment thuis. Ik was totaal geconcentreerd op het voorlezen en scheppen van sfeer. Met moeite keek ik vanuit mijn ooghoeken en merkte op dat de vader een erg lief gezicht trok en keek alsof het erg gezellig was. Hij pakte zijn camera en schoot een paar foto's. Hopelijk krijg ik ze binnenkort.
Mijn moeder en broer merken dat ik goed met kinderen kan omgaan en mijn broer zei zelfs sterk de indruk te hebben dat ik kinderen uit mijn favoriete doelgroep goed kan aanvoelen. Ik hoop niet dat ze verkeerde dingen denken. Ik durf echt niet zoals ik hieronder lees in sommige artikelen, mijn pedofiele geaardheid te bespreken. Mijn moeder zal denk ik constant lopen te piekeren; "Als mijn Aleksej maar niet te ver gaat, dat hij een kind verkracht". Zij heeft de indruk dat pedofilie kinderen sowieso schade berokkent. Mijn broer is in dienst van Vrouwe Justitia, dus hij krijgt regelmatig boefjes en criminelen. Misschien zal hij mij overtuigen dat seks met kinderen hoe dan ook strafbaar is.
Van mijn vader hoeft ik sowieso geen begrip te verwachten. Hij vind het erg belangrijk dat mannen hun leven moeten delen met vrouwen. Van homofilie moet hij absoluut niks hebben, laat staan van pedofilie. Hij zou mij proberen om te praten dat ik beter naar vrouwen kan kijken en met een vrouw mijn leven moet delen.
Hopelijk staan er meer Frank van Reeen op en wordt pedofilie ook een geaccepteerd fenomeen, maar ik vrees dat dit nog jaren en jaren zal duren en wij zullen toch moeten proberen te strijden, heel hard !
Uit het laatste deel van je post (het eerste deel is gewoon een OK persoonlijk verhaal, goed om hier te hebben, en daar heb ik verder geen commentaar op: )
Misschien zal hij mij overtuigen dat seks met kinderen hoe dan ook strafbaar is.
Aleksej, ik heb nieuws voor je.
Seks met kinderen IS hoe dan ook strafbaar.
Ben ik nu zo dom? Bedoelde je dit anders als je het schreef? Of moet ik me zorgen gaan maken?
en wij zullen toch moeten proberen te strijden, heel hard !
Ik krijg een beetje de kriebels als iemand die zelf ook in zijn persoonlijke kring niet over zijn gevoelens durft te praten, zegt dat "wij" zullen moeten strijden.
Wie bedoel je? 'Wij, de pedofielen' moeten niks. Niet iedereen met pedofiele gevoelens zit in eenzelfde schuitje, en niet iedereen met pedofiele gevoelens heeft dezelfde bedoelingen. Ik zie er geen heil in om te doen alsof alle pedofielen 'een blok moeten vormen', of iets dergelijks.
En zeker niet 'strijden, heel hard', of toch zeker niet tegen een of ander anoniem, vaag gedefinieerd onrecht dat 'ons' aangedaan zou worden.
Ik vind: 'wij, als individuele mensen met pedofiele gevoelens' zullen moeten proberen om ons leven zo goed mogelijk vorm te geven. Waar we daarin moeilijkheden tegenkomen, zullen we ons altijd moeten afvragen of we daar zelf een verantwoordelijkheid in hebben, in plaats van alleen 'de maatschappij' de schuld te geven. En als er echt iets duidelijk aanwijsbaars mis is, dan zullen er hopelijk mensen zijn die zich op dat punt gaan organiseren en daar iets aan gaan doen.
En het is best OK om (ook als je niet een van die mensen bent) een mening over misstanden te hebben, of commentaar te hebben dat voor die mensen nuttig kan zijn.
Maar van mensen die zelf niets willen/kunnen doen en verder alleen zeggen dat "wij pedofielen zullen moeten strijden" heb ik nog niet veel goeds gezien. Naar mijn gevoel zijn dat veelal mensen die de aandacht willen afleiden van zichzelf.
(Bijvoorbeeld omdat niet onder ogen willen zien hoe ze zelf verandering in hun eigen leven kunnen brengen, of omdat ze iets te verbergen hebben.)
Opmerking: mijn laatste paragraaf kan een vooroordeel zijn, hoor.
Ik zeg ook niet dat het voor jou per se opgaat.
Misschien stel ik het wel een beetje scherp zodat ik tegenreacties kan krijgen die mijn gevoel weerleggen...
ik ben van mening dat een kind van 7 niet seksueel ontwikkeld is en het beter is dat ze nog een tijdje wachten voordat ze daar mee in aanraking komen, en stel je eens voor hoe de ouder van z'n kind zich voelt, als je zelf kinderen hebt moet je daar niet aan denken.
en denk ook hier eens over na als de kinderen ouder worden vind je ze niet meer aantrekkelijk en worden ze als het ware gedumt, dat is een zware klap voor z'n kind vooral als er seksueel kontakt is geweest.
Vanwege het déjà vu gevoel dat je post bij me oproept kan ik je aanraden wat meer posts op deze site te lezen omdat deze opmerkingen al vaker aan bod zijn gekomen. Dan zal je merken dat:
- de meeste pedofielen die actief op deze site posten nooit een kind zouden 'dumpen'. De fysieke aantrekking mag dan minderen bij het ouder worden van het kind, de liefde verdwijnt daarmee niet.
- bijna iedereen het er met eens is dat de seksuele ontwikkeling van een kind van 7 niet te vergelijken is met de seksuele ontwikkeling van een volwassene en dat de velen het er met eens zullen zijn dat heel wat 7-jarigen nauwelijks (of niet) met seks bezig zijn en al helemaal niet op een 'volwassen' manier.
- de meeste 'pedofielen' die vaak op deze site posten (en ik vermoed zelf de meerderheid van de pedofielen op zich) om deze en nog verschillende andere redenen nooit seks hebben gehad met een kind en waarschijnlijk ook nooit seks zullen hebben met een kind, en al helemaal niet met 7-jarigen.
Reacties
Ha eindelijk eens een van de weinigen die onze geaardheid serieus neemt en met veel middelen motiveert, dat seksuele ervaringen tussen volwassenen en kinderen niet per definitie schadelijk hoeven te zijn !!! Dit is nota bene gepubliceerd in september 1996, toen het gedoe rond Marc Dutroux hoogtij vierde. Deze periode zie ik helaas nog glashelder voor me. Ik weet al vanaf mijn zeventiende dat ik me bijzonder aangetrokken voel tot schoolkinderen tussen de 8 en 12 jaar (zowel jongens als meisjes).
Eind 1996 dacht ik met de massahysterie mee te kunnen komen en probeerde ik deze pedofiele gevoelens te verdringen en van me af te zetten. Het werd me snel duidelijk, dat dit met de beste wil van de wereld niet lukt en zelfs psychologen en psychiaters geven dit toe.
Verreweg de meeste tijd ga ik met mijn generatiegenoten (personen tussen 1965 en 1980 geboren) om en praat en lach heel wat met ze af, maar... bij hun voel ik niet dat speciale wat ik bij kinderen voel. Tussen 1996 en eind 2000 had ik helaas erg weinig contact met kinderen en die enkele keer dat ik contact met ze had, was het net of de wereld mij toelachte ! Vanaf ongeveer 2001 krijg ik steeds meer contact met kinderen tussen de 8 en 12 jaar en elke dag dat ik met een van hen heb opgetrokken, is het net of mijn dag niet meer stuk te krijgen is.
Met ouders van deze kinderen leef ik gelukkig ook op goede voet. Een moeder die mij een paar jaar kende vroeg mij om regelmatig op haar zoontjes van 7 en 4 te passen, omdat ze er waarde aan hecht dat deze jochies ook een mannelijke kinderoppas hebben. Dit beschouw ik zeker in deze tijd als een prachtig compliment. Het oudste jongetje is heel erg aanhankelijk. Hij kruipt altijd bij mij op schoot, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Vaak stoeit hij ook spontaan met me en een van de laatste keren was zo'n stoeipartij uitgelopen op een soort vrijpartij, waarin hij zich stevig tegen mij aandrukte en zelfs mijn wijsvinger in zijn mond stopte en erop sabbelde.
Een andere keer dat ik oppaste las ik beide knulletjes voor en ze zaten beiden op mijn schoot. Hun vader kwam op dat moment thuis. Ik was totaal geconcentreerd op het voorlezen en scheppen van sfeer. Met moeite keek ik vanuit mijn ooghoeken en merkte op dat de vader een erg lief gezicht trok en keek alsof het erg gezellig was. Hij pakte zijn camera en schoot een paar foto's. Hopelijk krijg ik ze binnenkort.
Mijn moeder en broer merken dat ik goed met kinderen kan omgaan en mijn broer zei zelfs sterk de indruk te hebben dat ik kinderen uit mijn favoriete doelgroep goed kan aanvoelen. Ik hoop niet dat ze verkeerde dingen denken. Ik durf echt niet zoals ik hieronder lees in sommige artikelen, mijn pedofiele geaardheid te bespreken. Mijn moeder zal denk ik constant lopen te piekeren; "Als mijn Aleksej maar niet te ver gaat, dat hij een kind verkracht". Zij heeft de indruk dat pedofilie kinderen sowieso schade berokkent. Mijn broer is in dienst van Vrouwe Justitia, dus hij krijgt regelmatig boefjes en criminelen. Misschien zal hij mij overtuigen dat seks met kinderen hoe dan ook strafbaar is.
Van mijn vader hoeft ik sowieso geen begrip te verwachten. Hij vind het erg belangrijk dat mannen hun leven moeten delen met vrouwen. Van homofilie moet hij absoluut niks hebben, laat staan van pedofilie. Hij zou mij proberen om te praten dat ik beter naar vrouwen kan kijken en met een vrouw mijn leven moet delen.
Hopelijk staan er meer Frank van Reeen op en wordt pedofilie ook een geaccepteerd fenomeen, maar ik vrees dat dit nog jaren en jaren zal duren en wij zullen toch moeten proberen te strijden, heel hard !
Uit het laatste deel van je post (het eerste deel is gewoon een OK persoonlijk verhaal, goed om hier te hebben, en daar heb ik verder geen commentaar op: )
Misschien zal hij mij overtuigen dat seks met kinderen hoe dan ook strafbaar is.
Aleksej, ik heb nieuws voor je.
Seks met kinderen IS hoe dan ook strafbaar.
Ben ik nu zo dom? Bedoelde je dit anders als je het schreef? Of moet ik me zorgen gaan maken?
en wij zullen toch moeten proberen te strijden, heel hard !
Ik krijg een beetje de kriebels als iemand die zelf ook in zijn persoonlijke kring niet over zijn gevoelens durft te praten, zegt dat "wij" zullen moeten strijden.
Wie bedoel je? 'Wij, de pedofielen' moeten niks. Niet iedereen met pedofiele gevoelens zit in eenzelfde schuitje, en niet iedereen met pedofiele gevoelens heeft dezelfde bedoelingen. Ik zie er geen heil in om te doen alsof alle pedofielen 'een blok moeten vormen', of iets dergelijks.
En zeker niet 'strijden, heel hard', of toch zeker niet tegen een of ander anoniem, vaag gedefinieerd onrecht dat 'ons' aangedaan zou worden.
Ik vind: 'wij, als individuele mensen met pedofiele gevoelens' zullen moeten proberen om ons leven zo goed mogelijk vorm te geven. Waar we daarin moeilijkheden tegenkomen, zullen we ons altijd moeten afvragen of we daar zelf een verantwoordelijkheid in hebben, in plaats van alleen 'de maatschappij' de schuld te geven. En als er echt iets duidelijk aanwijsbaars mis is, dan zullen er hopelijk mensen zijn die zich op dat punt gaan organiseren en daar iets aan gaan doen.
En het is best OK om (ook als je niet een van die mensen bent) een mening over misstanden te hebben, of commentaar te hebben dat voor die mensen nuttig kan zijn.
Maar van mensen die zelf niets willen/kunnen doen en verder alleen zeggen dat "wij pedofielen zullen moeten strijden" heb ik nog niet veel goeds gezien. Naar mijn gevoel zijn dat veelal mensen die de aandacht willen afleiden van zichzelf.
(Bijvoorbeeld omdat niet onder ogen willen zien hoe ze zelf verandering in hun eigen leven kunnen brengen, of omdat ze iets te verbergen hebben.)
Opmerking: mijn laatste paragraaf kan een vooroordeel zijn, hoor.
Ik zeg ook niet dat het voor jou per se opgaat.
Misschien stel ik het wel een beetje scherp zodat ik tegenreacties kan krijgen die mijn gevoel weerleggen...
ik ben van mening dat een kind van 7 niet seksueel ontwikkeld is en het beter is dat ze nog een tijdje wachten voordat ze daar mee in aanraking komen, en stel je eens voor hoe de ouder van z'n kind zich voelt, als je zelf kinderen hebt moet je daar niet aan denken.
en denk ook hier eens over na als de kinderen ouder worden vind je ze niet meer aantrekkelijk en worden ze als het ware gedumt, dat is een zware klap voor z'n kind vooral als er seksueel kontakt is geweest.
Vanwege het déjà vu gevoel dat je post bij me oproept kan ik je aanraden wat meer posts op deze site te lezen omdat deze opmerkingen al vaker aan bod zijn gekomen. Dan zal je merken dat:
- de meeste pedofielen die actief op deze site posten nooit een kind zouden 'dumpen'. De fysieke aantrekking mag dan minderen bij het ouder worden van het kind, de liefde verdwijnt daarmee niet.
- bijna iedereen het er met eens is dat de seksuele ontwikkeling van een kind van 7 niet te vergelijken is met de seksuele ontwikkeling van een volwassene en dat de velen het er met eens zullen zijn dat heel wat 7-jarigen nauwelijks (of niet) met seks bezig zijn en al helemaal niet op een 'volwassen' manier.
- de meeste 'pedofielen' die vaak op deze site posten (en ik vermoed zelf de meerderheid van de pedofielen op zich) om deze en nog verschillende andere redenen nooit seks hebben gehad met een kind en waarschijnlijk ook nooit seks zullen hebben met een kind, en al helemaal niet met 7-jarigen.