Over het ontstaan van pedofilie is heel weinig duidelijk en iedereen heeft er z'n eigen ideeen over. Wel is bekend dat er in ieder geval al een tijd over geschreven wordt, tot bij de oude Grieken toe.
Ik zelf denk dat het net zoiets is als een homo of hetero orientatie en komt meestal dan ook aan het begin van de puberteit, zo rond 12/13, naar de oppervlakte. Hoe orientaties ontstaan is een studie op zich volgens mij en over m'n ideeen daarover kan ik een boek opzich wijden langzamerhand
Er is inderdaad weinig onderzoek gedaan naar pedofilie, en als er onderzoek gedaan is is dat naar zedendelicten en delinquenten, wat natuurlijk een erg vertekend beeld oplevert.
Voor boeken, artikelen en sites kan ik je doorverwijzen naar de rest van deze site waar al een aantal dingen gelinked staan. Nog lang niet compleet, mede door gebrek aan tijd van de makers, maar het is in ieder geval een redelijk beginnetje voor inspiratie.
Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver.
Wat je voelt op zich wel, hoe je er mee omgaat hoeft dat niet te zijn.
Stel gerust vragen als je wilt, daar zijn we voor. Eventueel kan je contact opnemen via jilles@pedofilie.nl als je het forum wat onhandig vindt.
--
The problem with people is that they're only human...
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Met de zin: "Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver" bedoelde ik, dat iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven. Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Vanuit ervaring van mij en mensen in m'n directe omgeving kan ik dat bevestigen ja. Het varieert natuurlijk per persoon, net zoals dat met alle sexuele gevoelens is, maar gemiddeld zo rond 12 a 13 jaar ja. Er is denk ik wel een verschuiving naar boven toe vanwege het feit dat het niet geaccepteerd is. Heterosexuele gevoelens zijn de norm en men heeft geen problemen om die te accepteren zodra ze de kop op steken. Homosexuele en zeker pedosexuele gevoelens kunnen later komen omdat men eerst nog door een periode heen moet om ze zelf te herkennen en accepteren. Maar ik weet genoeg 15/16 jarigen die er al achter zijn dat ze op (aanzienlijk) jongere jongens of meisjes vallen bijvoorbeeld.
iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz. Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Het is natuurlijk altijd moeilijk inschatten of een bepaald gevoel 'geforceerd is' of van nature ontstaan is, voor zover daar uberhaupt sprake van is natuurlijk (ik geloof niet dat we daar al genoeg over snappen)
Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig.
Momenteel lees je ook heel veel over het feit dat jongens geen goed rollenmodel meer hebben. Alle voorbeelden zijn vrouwen. Mannen willen of durven geen les te geven bijvoorbeeld. Het zou een typische 'vrouwenbaan' zijn of men is te bang om gelijk als 'pedofiel' bestempeld te worden, wat helaas een niet heel erg irreele angst is. Algemeen erkend gevolg hiervan is dat jongens minder goede begeleiding krijgen en vaak moeite hebben met het bepalen van hun plaats in de maatschappij. Ik ben er zelf geen expert in en heb er ook geen directe ervaring mee, maar ik kan het me wel goed voorstellen.
Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor?
Oh zeker wel. Ik heb zelfs eens een keer een verhaal gelezen over twee eenden (mannetjes) die elkaar achterna zaten, waarbij er eentje zich doodvloog tegen een raam en de tweede hem alsnog uhm... 'besprong' zeg maar. Dus necrofiele homosexuele eenden zijn er ook
Bij een heleboel diersoorten is homosexueel en ook pedosexueel (en/of incestueus) gedrag bekend.
--
The problem with people is that they're only human...
Bedankt voor al jullie antwoorden, dit geeft mij een veel ruimere kijk op de zaken, dan ik hiervoor had met alleen mijn eigen meninkje.
Het zou inderdaad goed kunnen, dat bepaalde geslachtsvoorkeuren pas ontwikkeld worden in een samenleving waar dat mogelijk is. Ik heb ook wel eens een vraag in 't wilde weg gehoord, van iemand die zich afvroeg: 'Zijn er tegenwoordig niet meer homo's dan vroeger?' Een vage vraag, die je zo kunt beantwoorden: 'Dat lijkt alleen maar zo, doordat er televisie en krant is gekomen, durven veel meer mensen het toe te geven!' Maar door het steeds meer open moreel klimaat hebben natuurlijk ook veel meer mensen, opgroeiende in zo'n veel meer vrije samenleving dan vóór 1950, het van zichzelf dúrven ontdekken en is het zo tot ontwikkeling gekomen. Denk aan de mensen die pas op latere leeftijd erachter komen dat ze homoseksueel zijn, of nou ja, misschien deels dus, en dat door hun 'strenge' (misschien christelijke) jeugd niet tot ontwikkeling hebben kunnen brengen, omdat het in hun hoofdje per definitie uitgesloten was dat je homo kon zijn, of dat je ooit iets voor je eigen geslacht mocht voelen.
Het zou dus kunnen, en waarschijnlijk zijn jullie daarvan bijna overtuigd, dat er veel méér mensen rondlopen met pedofiele gevoelens maar die niet tot ontwikkeling brengen. Uiteraard zal dat taartpuntje 'pedofilie' dan bij de één groter zijn dan bij de ander, en heeft de mate daarin dus ook invloed op de ontwikkeling erin (als je een enorm taartpunt 'pedofilie' hebt, zul je eerder geneigd zijn het te ontdekken en ontwikkelen, dan als je een ministukje hebt).
Even een kanttekening voor Mr.T: Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
De drang om kinderen te hebben, en het werkelijk 'zwanger worden' van een kind zijn twee verschillende dingen. De drang om kinderen te hebben kan uit veel verschillende behoeftes ontstaan. Ik bedoelde te zeggen dat homofilie en pedofilie niet gericht is op de werkelijke voortplanting en daarmee niet op de ontwikkeling van de eigen soort, iets (hier reactie op Seeking) dat schijnbaar in alle vormen van lust terugkomt. 'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen, bv. dat haar borsten niet al te klein moeten zijn (omdat er anders weining melk in zou zitten voor 't kind), ze een stevige heupen zou mogen hebben (voor het dragen van het kind), en dergelijke. Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet.
Is lust op de voortplanting gericht?
Over de rolmodellen. Ik merk weinig van die terughoudendheid van mannen om het onderwijs in te gaan (of doel je nu op het basisonderwijs?), en heb eigenlijk ook nog niet het argument van angst gehoord, angst om als pedofiel bestempeld te worden, maar dat kan komen doordat er op mijn school nog een lading babyboomers voor de klas staat en haast geen jonge docenten. Het aantal toegenomen scheidingen en daarmee de scheiding tussen ouder en kind heeft ook echt wel invloed op dat rolmodelgebeuren. Ik ken wel een mooi voorbeeld van een vriend, die homogevoelens koestert en als rolmodel zijn docent Duits heeft genomen die zelf bi is, en hem ook echt als voorbeeld gebruikt. Zoiets vind ik wel mooi om te zien.
Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?
Je stelt behoorlijk diepgaande fundamentele vragen hier, waar "de geleerden het nog niet over eens zijn" zoals dat zo mooi heet
Met je hele eerste alinea ben ik het volkomen eens; ik denk ook dat een open klimaat de mogelijkheid geeft om je op een minder strak omlijnde manier te ontwikkelen, en ik zou zelfs durven beweren dat meer dan 60% van de mannelijke bevolking op zijn minst parthenofiele gevoelens heeft. Vraag me echter niet om dat percentage te staven met bewijs, want dat kan ik niet. Maar neem maar eens een paar pedofielenhaters mee naar een "breezertent" waar voornamelijk minderjarigen rondlopen, voer ze een paar biertjes, en je moet eens horen wat eruit komt afentoe. En jij bent zelf een minderjarig meisje; je zult zelf ook wel door hebben dat je bij mannen van alle leeftijden gewoonlijk meer voor elkaar krijgt als je even een betoverende glimlach opzet... toch?
'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen
Ja, ik ken dat soort theoriën, maar persoonlijk geloof ik er niet zo in. In de eerste plaats staat het al lang vast dat grotere borsten niets te maken hebben met de kwantiteit of de kwaliteit van de geproduceerde melk, en ik vind vrouwen (en meiden) met echt brede heupen bepaald niet aantrekkelijk.
Als je het mij vraagt komt onze fascinatie met de borsten en de schaamstreek (dus ook de heupen) simpelweg door het feit dat daar de verschillen tussen mannen en vrouwen liggen. En het is een bekend menselijk fenomeen dat we verstoppen wat ons verschillend maakt van anderen, met als bijverschijnsel dat het mysterieus en geheimzinnig wordt. En dus aantrekkelijk. Maar goed, dat is mijn eigen mening.
Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet. Is lust op de voortplanting gericht?
De logische conclusie van je eigen redenering hier is dat lust niet op de voortplanting gericht zou zijn. Aangezien pedofilie volgens jou niet lusteloos is, maar ook niet op de voortplanting gericht. Maar waar zou lust dan voor moeten dienen? Ik denk dat lust wel degelijk op de voortplanting gericht is, en pedofilie óók in een zekere zin op de voorplanting gericht is. Om dat te staven lijken me twee benaderingen mogelijk.
In scenario A is het "voortplantingstechnisch voordelig" voor een man om er op tijd bij te zijn. Als je een mooi meisje met een op het oog goed stel genen als eerste ziet, dan kun je haar alvast proberen te "reserveren". Hetzij door uithuwelijking, hetzij door andere mannen bij haar weg te houden, hetzij door haar alvast verliefd op je te laten worden. Dit zou een biologische aanleiding kunnen zijn voor een pedofiele of parthenofiele aanleg waarvan ik vermoed dat de bovengenoemde 60% of meer van de mannen deze bezit. Wat hier niet mee te verenigen valt is dat veel pedofielen op jongens vallen, en dat er veel pedofielen zijn die meisjes minder leuk (of zelfs helemaal niet leuk meer) gaan vinden als ze een vruchtbare leeftijd krijgen. Misschien dat voor die groep pedofielen scenario B beter geschikt is.
In scenario B is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om hun kroost, of dat van familie, lief te hebben en dus te beschermen tegen "het kwaad", desnoods ten koste van henzelf. Voortplanten houdt namelijk niet op na het hebben van seks; kinderen moeten ook opgevoed en beschermd worden voor een behoorlijk lange periode daarna. Daartoe hebben we allemaal een "schattigheidsalarm" ingebouwd gekregen waardoor we kinderen vertederend vinden. Vooral Duitsers vinden het prachtig om kinderen in nationalistische kleding liedjes te zien zingen. In vele oorlogen zijn kinderen op de vijandige linie afgestuurd om de vijand te demoraliseren. Want kinderen zijn lief en schattig, en ze neer moeten schieten raakt ons diep in ons hart. Ik vermoed dat de cathegorie B pedofielen een overontwikkeld schattigheidsalarm hebben, en dat het ook voornamelijk deze groep pedofielen is die zich juist sterk tegen seksuele relaties met kinderen verzet. Of in elk geval sterker dan groep A.
Hoe homofilie te verklaren valt op eenzelfde soort manier zou ik eerlijk gezegd niet weten, maar ik denk dat je slotstatement desalniettemin niet klopt. In een paarduizend jaar "beschaving" raken we heus geen miljoenen jaren aan evolutie kwijt. Ik denk alleen wel dat onze emoties en impulsen er een boel manieren bij hebben gekregen om zich te uiten, en dat we gevoelens van lust kunnen kanaliseren zodat ze niet meer tot voortplanting hoeven te leiden. Maar dat neemt niet weg dat dit volgens mij wel hun hoofddoel blijft.
Ik vind het een erg interessante theorie, maar ik denk niet dat hij echt klopt. Volgens jouw definitie zou ik waarschijnlijk bij groep B horen (ik vind namelijk jongens leuk), en zou ik dus last moeten hebben van een 'overontwikkeld schattigheidsalarm'. Geweldige term, en het gaat ook wel voor een deel op. Ik kan kleine jochies namelijk heel erg schattig vinden. Maar daar hebben denk ik meer mensen 'last' van.
Bij wat oudere jongens (vanaf een jaar of 10) gaat het schattig vinden over in mooi vinden, of heel mooi, of niet zo mooi. Ik kan er van genieten om naar die jongens te kijken, maar dan niet met een blik van 'wat schattig', maar echt van 'wat een geweldig mooie, aantrekkelijke jongen'. En da's toch wat anders.
Voor de rest vind ik dit een erg goede discussie, ga vooral door
Ik zei al dat ik niet echt in staat was om op een dergelijke biologisch onderbouwde manier homofilie te verklaren. En ook al zul je nu ongetwijfeld denken "maar ik ben niet homofiel, ik ben pedofiel", het blijft een feit dat je op je eigen geslacht valt, en dus buiten mijn theorie... Sorry
Dus... wie kan mijn verhaal uitbreiden met een verklaring voor homofilie en efebofilie? Of mij uitleggen wat er zo veel leuker is aan een jongen dan aan een meisje? Want dat kan er bij mij, als ehm... "klasse A parthenofiel" dus ècht niet in
Ok, zal ik toch nog eens proberen om mijn ideeen daarover uit te leggen. Let wel, ik ben computer-nerd, dus misschien denk ik iets te logisch
Je voelt je normaal gesproken aangetrokken tot een aantal eigenschappen van iemand. Dat kan zijn bepaalde uiterlijke kenmerken (zoals kleur ogen, haar, gezicht, huidskleur, etc), maar ook karakter-trekken (gevoel voor humor, interesses, muzieksmaak, vrolijkheid en nog een heleboel meer, sommige vrij subtiel). Deze eigenschappen komen bij de ene groep mensen vaker voor als bij de andere (scandinaviers hebben vaak blond haar bijvoorbeeld). Als iemand aan een aantal van die eigenschappen voldoet is diegene voor jou aantrekkelijk.
Dus, als je op een aantal eigenschappen valt die bijvoorbeeld voornamelijk bij de mannelijke helft voorkomen, zal je voornamelijk op mannen vallen. Als je bijvoorbeeld valt op de eigenschap dat iemand spontaan is en gewoon zonder schaamte doet waar hij/zij zin in heeft, zal je (bijvoorbeeld), vaker op kinderen vallen. Op deze manier vormt een hele verzameling eigenschappen een profiel van de voor jou 'perfecte partner'. En iedere 'potentiele partner' zeg maar moet voor een bepaald percentage (wat weer verschilt per persoon natuurlijk voldoen aan dat profiel.
Het leuke van deze theorie is, dat alle vakjes van homo/hetero/bi/pedo enzo totaal niet werken. Ik val bijvoorbeeld, door mijn selectie eigenschappen, voornamelijk op jongens. Neemt niet weg dat als ik een meisje of een volwassen man tegenkom die ook voor zoveel procent voldoet aan mijn profiel dat ik daar ook verliefd op zou kunnen worden.
Het enige wat ik over mezelf kan zeggen normaal gesproken is dat ik tot nu toe voornamelijk op jongens val. Maar het is wel eens gebeurt dat ik iemand zag die al een stuk ouder was bijvoorbeeld die ik nog best aantrekkelijk vond, ook al val ik normaal absoluut niet op oudere jongens (a.k.a. mannen . En zo woon ik bijvoorbeeld ook samen met m'n vriendin van ongeveer m'n eigen leeftijd. Normaal heb ik niets zo met meisjes en al helemaal niet van die leeftijd, maar blijkbaar voldoet ze toch voor een bepaald deel aan m'n profiel. So be it dan he . We zijn er allebei gelukkig mee, dus vinden het wel best zo.
Anyway, tot dusver een beetje m'n theorie. Fire at will als't je niet aanstaat, maar voor mij werkt dit best
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
Een vriend van mij houdt eenzelfde filosofie aan als jij als het gaat om aantrekkingskracht tussen mensen. En ik geloof ook zeker dat er waarheid in die filosofie zit. Maar in het vraagstuk hoe homofilie bevorderlijk kan zijn voor het voortbestaan van de eigen genen geeft je post helaas weinig antwoorden.
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel"; ik ben het nl beiden niet in de betekenis die "de massa" eraan geeft (respectievelijk "sociaal en motorisch gestoord mens dat denkt in getallen" en "achterbakse kinderlokker en -verkrachter"). Misschien dat dat mijn methodische categorisering in A en B verklaart. En ik zit er nu sinds het schrijven van mijn bovenstaande post over te tobben waarom ik homofilie niet onder een biologisch verklarend labeltje kan plakken
Want ik denk dat je gelijk hebt als het om seksuele voorkeur gaat dat labeltjes als homo/hetro/bi/pedo niet erg veel nut hebben, maar mijn vraag is wat nou de drijvende kracht achter die verschillende voorkeuren is waardoor ze naast elkaar bestaan? Waarom hebben we in onze seksuele voorkeur blijkbaar allemaal een taart van die drie puntjes? (Drie puntjes? Ja, drie: bi is aanwezigheid van zowel homo als hetro natuurlijk.) Van heterofilie lijkt het me duidelijk; Man meets woman, huisje boompje beestje, en de volgende generatie is onderweg. Dat heeft direct nut. Pedofilie heb ik met mijn verhaal over cathegorie A en B op een iets omslachtigere wijze een nut kunnen geven in het voorplantingsverhaal. Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Ik heb een scenario C nodig dat begint met
"In scenario C is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om op hun eigen geslacht te (kunnen) vallen omdat..."
en eindigt met lezers die overtuigd zijn van die openingsstelling...
Pas als ik daar een invulling voor gevonden heb kunnen we het gaan hebben over de biologische voordelen van efebofilie...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
WAT! JE NEEMT... oh wacht, nee, laat maar. Tuurlijk neem ik je dat niet kwalijk. "Man" trouwens in dit geval iemand ouder dan 18, maar nog wel jonger dan ikzelf (wat het een relatief klein gebied maakt, want zo oud ben ik nou ook weer niet gelukkig .
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel";
Ditto hier hoor. Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
Zo zal ik mezelf ook nooit pedofiel noemen, aangezien voor de menigte Marc Dutroux een pedofiel is en ik geen Dutroux-aspiraties heb zeg maar. Ik val (voornamelijk op (jongere) jongens and that's it. Daar mogen mensen dan zelf hun conclusies uit trekken. Meestal gaat dat wel goed eigenlijk.
Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht? Ik weet het verder ook niet zo. Mijn theorie probeert inderdaad uit te leggen hoe het werkt, niet waarom. Net als natuurkundigen moet ik ook maar eens op zoek naar een grote unificatie-theorie. Ik denk alleen niet dat het ook maar enigszins met strings te maken heeft
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
hai
ik snap het echt niet en wordt er erg boos over
kinderen van 12 !!!!!!!!
KINDEREN ja dus je zegt het al
jo toen ik 12 was speelde ik nog met poppen ben nu 30
mischien is het aangeboren mischien niet maar 1 ding is voormij duidelijk als je een beetje je verstand gebruikt weet je dat het niet kan
heb een dochter van 8 maanden nou ik moet er niet aan denken
heb een stukje gezien op internet was van een programma van tv ging over kinderporno en dat er mensen zijn die dat opsporen als baan zijnde om er achter te komen wie dat doet nou ik werd er miselijk van
lesbo of homo of bie dat moeten de mensen zelf weten maar met kinderen jo waar gaan we heen
berdina
Je schrijft dat je het niet snapt, dat wordt in de rest van je post ook meteen duidelijk. Ik zou zeggen lees eerst eens wat meer info hier op de site (bijvoorbeeld de definities en de FAQ, zie de balk helemaal bovenaan op de site), dan kunnen we verder op een normale manier in discussie. Het lijkt me nu vrij zinloos om inhoudelijk op je bijdrage in te gaan, aangezien die niet over pedofilie gaat.
Maak gebruik van leestekens. Voor jou zelf wellicht belastend, maar voor de lezer ontlastend, want die zoekt zich suf hoe het verhaal loopt en waar een nieuw zinsdeel of nieuw zin begint.
Interessante vraag die we zeker moeten gaan proberen te beantwoorden.
Het beschermingsscenario (B) komt inderdaad dicht in de buurt.Maar het is naar mijn mening niet genoeg. Waarom doen mensen het met iemand van hun eigen geslacht? Het ontladen van die lust moet ergens nuttig voor zijn. Overbevolking klinkt mij banaal in de oren en zou ik daarom sneller afwijzen. Misschien zorgt teveel drift in een huwelijk voor een verstoring van de harmonie? Het evenwichtig samenzijn is immers een ideaal. Het evenwichtig leven is een ideaal. (Kijk maar naar Mondriaans schilderijtjes en ook Plato had het er al over)
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? Maar eigenlijk vind ik het verkeerd van mijzelf om zo minderwaardig over homoseksualiteit te spreken, ik zie homoseksualiteit als gelijkwaardig aan heteroseksualiteit. Maar moet lust die niet op de voortplanting is gericht ook per se ergens voor dienen? Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje? Oef, volgens mij kom ik erg dom over, maar hier zijn in ieder geval 'n paar vragen.
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
2x amen
Inderdaad; laat mensen maar denken wat ze willen. If it makes the two of you happy (and nobody unhappy ), wat maakt het dan uit.
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Maar over het onderwerp:
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht?
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? (...) Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje?
Ik heb eindelijk ook een suggestie om toe te voegen. Maar daarvoor moeten we een heel eind terug, naar de tijd van vóór onze beschaving. Bij apen (en dus vast ook bij mensapen/oermensen) die in groepen leven heb je altijd een alfa mannetje, dat de baas is en de vrouwtjes dekt. Ik heb me als kind altijd afgevraagd met wie die andere mannetjesapen dan moesten trouwen, als één de man is van alle vrouwtjes. Misschien vroegen die apen zich dat ook wel af, en hebben ze uit angst voor het alfa mannetje hun heil bij elkaar gezocht om "de kunst niet te verleren" of misschien inderdaad gewoon om hun lusten bot te vieren.
Klein voordeeltje van die theorie is dat het zou kunnen verklaren waarom homofilie altijd als zwak gezien wordt; de sterke mannetjes ambiëren namelijk om alfa te worden, en de zwakkeren geven de moed op... Zoiets
Een ander wat groter voordeel van die theorie is dat het ook efebofilie verklaart. Want de jongste mannetjes, die net niet meer door hun moeder worden beschermd als kind, en als "man" weggejaagd worden door het alfa mannetje, lijken het meest op vrouwtjes qua lichaamsbouw, en zijn dus "geliefder" dan de oudere mannetjes. Maar dat zou, vertaald naar onze tijd, dus niet alleen voor efebofielen op moeten gaan, maar voor alle homofielen. En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Wat het duidelijk niet verklaart is waarom die keuze om de liefde met een lid van hetzelfde geslacht te bedrijven bij homofielen zo permanent is, en aangeboren lijkt. Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Hmm, wordt een leuke dialoog op zo'n manier, maar ok
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Ik geloof dat het in 'de homo wereld' vrij erg is eigenlijk met dat soort dingen. Als je als 16 jarige een homo-bar binnenstapt ben je verzekert van een aantal gasten rond je heen die wel je vriendje willen zijn. Onder het motto "Hij's 16 dus legaal, nou zal hij't weten ook" ofzo . Persoonlijk vind ik het een beetje irritant en hypocriet (ondertussen zeggen ze wel keihard dat pedofilie NIETS te maken heeft met homofilie natuurlijk...). Ook in online chat-rooms is het heel erg. Op BL-net was er een post die dit goed weergeeft. Een 13 jarig (homosexueel) broertje van een poster daar hoorde van een vriendje dat een of andere gay-chatroom wel leuk was, dus hij joinde daar. Met onderstaand resultaat
------
my bro chatted with alot and lots in pm and these r statistics and they know he is 13.
(youngest 15 oldest 25, most 18-19. Total of 11 people chatting)
1, got any pics of u (11/11)
2, people who c a small msn pic of him and say he is cute (11/11)
3, people ask him to cam for them (11/11)
4, People after my bro tells them he dont want to cam still hassle him to cam (4/11)
5, People want to c as for a nude pic of him (9/11, 6 of those being over 17)
6, People who after my bro says no still persist in telling him how they want to c him nude (5/11 hinted it a few times only 2 how ever hasseld him)
7, people want him to do dirty stuff for them on cam (2/11. 2 guys 17 and 25)
8, People who think cus he wont cam he is a old man (typical line of a perv to try persuade a kid to cam) (1/11)
9, Guys who tell him incrimination info about there selfs and younger boys. (3/11)
11. People who showed him pics of there selfs on msn and said it was them. (8/11)
-------
Dus, trek je conclusies... Ik geloof dat posters die hier "de gay scene" wat beter kennen dit soort verhalen wel kunnen bevestigen
Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Niet echt eigenlijk. Ik geloof zelf niet helemaal in het 'zwakkere' verhaal eigenlijk. Ik weet het gewoon niet en kan er geen theorie voor vinden die enigszins past
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Hmm, dus in principe staaf je mijn theorie, maar je bent het niet echt eens met de uitkomst?
Dat soort praktijken in chatrooms beperken zich trouwens ècht niet tot de "gay scene" hoor. Ik kan je uit ervaring vertellen dat precies hetzelfde plaatsvindt als je je voordoet als een jong meisje in een willekeurige andere chatroom. Ik heb dat een keer gedaan om een paar vrienden van mij te plagen die in een chatroom zaten, en was nogal verbaasd over het onverwachte resultaat toen iedereen lettelijk over me heen viel in geilheid... Ik speelde een meisje van 11 (en als zodanig identificeerbaar in mijn naam)
Als dat geen tastbaar bewijs is dat een groter percentage van de bevolking pedofiele neigingen heeft dan wordt aangenomen, dan weet ik het ook niet meer...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
Hahaha Pas maar op met dat soort opmerkingen Maar ik snap wat je bedoelt. Dochters zijn (helaas?) over het algemeen minder geïnteresseerd in computers
Maak gebruik van images. Die zet je makkelijk terug.
Iemand schreef dat ie computer-nerd is. Ik ben wel ICT'er. Dit komt doordat ik zeer sterk analytisch ben. Ik weet niet of ik dan een nerd ben.
Verder ben ik niet bang dat ik gedachten over belevingen durf te hebben die wellicht bedreigend kunnen zijn als die gedachten niet wilt of gewend bent. Hier kunnen ook beslissingen uit voort vloeien. Hoe krom deze ook lijken.
Bij pedofilie geldt in mijn geval; ik ben ontzettend sterk (ik gebruik mijn autistische trekjes als krachtbron). Val kinderen niet lastig met je pedofliesche gevoelens. Het blijft ongelooflijk moeilijk want ik ben toch gefixeerd op kinderen. Ik maak gebruik van een bepaald gedrag om kinderen niet lastig te vallen én toch van ze te genieten.
Hier een stukje uit de Elsevier van rond de kerst, uit een interview met Desmond Morris (zooloog, schrijver, schilder) die nogal veel boeken heeft geschreven over seksualiteit etc., en deze maand met een nieuw boek "De naakte vrouw" komt.
De man is zo geevolueerd dat hij vooral mentaal veel jeugdige eigenschappen behoudt. Hij blijft altijd speels op zoek naar nieuwe uitdagingen om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen. Hij is inventief en creatief. De vrouw behield vooral haar jeugdige lichaam. Zij verloor in de loop van de evolutie tijdens het proces van neotenie haar lichaamsharen, behield steeds meer babyvet, bleef met een hoge stem spreken en kreeg ook steeds meer kinderlijke gelaatstrekken. Maar waarom, vraagt een evolutiebioloog zich dan af. Morris heeft een voorlopig antwoord, zegt hij, maar het bevredigt hem niet. 'De enige logische verklaring tot dusver is dat de vrouw met haar jeugdige lichaamskenmerken bij de man een gevoel van bescherming oproept dat hij als vader ook voor zijn kinderen koestert. Het zou dus kunnen zijn dat het - naast seks - een extra hulpmiddel is om de band tussen man en vrouw te versterken.' (...) Terwijl het inmiddels begint te schemeren en Morris kwiek rondloopt om wat lampen aan te doen, blijft het 'sexy kindvrouwtje' als toppunt van begeerlijkheid nog even het gesprek beheersen. Dus iedere man droomt volgens hem eigenlijk van een Marilyn Monroe? Morris zwijgt, maar de ondeugende twinkeling in zijn ogen spreekt boekdelen.
Ikzelf merk het inderdaad wel, bijvoorbeeld bij docenten. En het is inderdaad zo dat sommige mensen die klakkeloos hebben overgenomen van pedofilie te walgen, vaak evengoed op dertienjarige meisjes geilen(maar er dan niet bij stil staan wat ze doen).
Het komt ook voor tussen leerlingen en leraren. Maar die leraren zullen aan zichzelf niet gauw toegeven dat ze iets voelen.
Ik denk dat de Oude Grieken scenario B veel toepasten, met hun zogenoemde 'knapenliefde'. Het schijnt dat homofilie tussen twee volwassenen mannen daar toen niet normaal was, en eigenlijk veracht werd, maar dat knapenliefde dan wel kon, omdat je je minnaar als "leerling" beschouwde, die bij jou graag levenslessen nam. De Grieken waren daar naar mijn weten zeer redelijk in. Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen. Maar het zou inderdaad kunnen, dat mannen extra oog hebben voor jonge vrouwen omdat ze zo vroegrijp zijn en dus eigenlijk klaar voor de voortplanting. Ze menstrueren immers al. Het feit dat daar uiteindelijk toch niks mee wordt gedaan, ligt aan onze cultuur: het wordt niet normaal geacht op je veertiende met een baby rond te huppelen. Los van de grote verschillen tussen kind-zijn en volwassen-zijn, die wij op 'n gegeven moment zelf hebben gecreeerd, komt dat doordat je eerst geacht wordt examen te doen, te studeren en ergens tussen je vijfentwintigste en dertigste huisje boompje beestje moet gaan spelen.
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
...maar ik ga twee replies plaatsen in deze thread, hoe opdringerig ik het eigenlijk ook vind
Ik vind het een grappig stukje dat je gevonden hebt in dat interview, maar zoals Morris al zegt; het is een voorlopig antwoord, bij gebrek aan beter. Ik ben niet echt overtuigd in elk geval...
Het is in mijn ogen niet alleen mogelijk, maar zelfs zeer waarschijnlijk dat een docent(e) verliefd wordt op een leerling(e). Docenten leren namelijk best veel nieuwe leerlingen behoorlijk goed kennen elk jaar, en om even Jilles verhaal van hierboven te gebruiken moet je dan toch met enige regelmaat iemand tegenkomen die "in je profiel past" lijkt me. Zeker omdat docenten over het algemeen voor hun beroep hebben gekozen omdat ze het goed met kinderen of jongeren kunnen vinden, wat kan wijzen op een wat groter taartpuntje pedofilie dan gemiddeld. Maar ze zouden natuurlijk wel gek zijn om iets met die gevoelens te doen. Het is zowel sociaal onaanvaardbaar als juridisch strafbaar, en je kunt je baan (en dus niet alleen je financiële toekomst, maar ook je contact met kinderen) dan ook wel vergeten.
Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen.
Dit ben ik niet met je eens, (ik voel me natuurlijk een beetje persoonlijk aangevallen hierdoor ) en wel om een aantal redenen:
- Heel veel meisjes vinden het (onderbewust?) ook wel erg leuk/spannend/stoer om naar oudere jongens (3 tot 15 jaar ouder ofzo) te kijken. Dat is niet mijn persoonlijke fantasietje, maar ik ken echt een substantieel aantal meisjes dat (al dan niet incidenteel) op (veel) oudere jongens/mannen valt of een vriend heeft die zoveel ouder is. Dus wat is er oneerlijk of manipulerend aan..?
- Het "reserveren" van een meisje heeft volgens mij weinig te maken met haar ontwikkeling. Misschien heb ik een verkeerd beeld gegeven van reserveren... Ik ben zelf 19, en ik heb een schat van een vriendin van 14, waarover je dus zou kunnen zeggen dat ik haar "gereserveerd" heb om over een jaar of 10 "huisje boompje beestje mee te gaan spelen". Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen . En sociaal probeer ik haar zo veel mogelijk gewoon te steunen in haar eigen dingen, en doe ik mijn best te voorkomen dat ze haar jeugd overslaat door zich te gedragen als een 19-jarige. Gun ik haar geen eigen ontwikkeling..?
En inderdaad; hadden wij een paar honderd jaar geleden geleefd dan waren we inmiddels vast wel getrouwd, en wie weet in verwachting van ons eerste kind. Maar in onze huidige samenleving zullen we elkaar nog een tijdje gereserveerd moeten houden. En is eigenlijk niet elke relatie (en zeker verloving) een reservering?
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
Natuurlijk wel! Evolutie en voortplanting werken niet op zo'n lullig halfslachtige manier dat er onlogica in zou kunnen zitten . Zie voor meer hoofdbrekens over dat onderwerp een paar posts hoger...
In mijn beredenering is het eigenlijk inderdaad zo, dat elke relatie een reservering is. In zekere zin is er bij elke vorm van gebondenheid aan iemand (en zelfs al bij een heel simpele verkering voel je die gebondenheid) sprake van een soort van "aanpassings"-iets. Het conform willen zijn aan de ander. Je weet waarschijnlijk wel wat ik bedoel.
Hieronder ga ik in op dat aanpassen. Wat op de ene leeftijd sterker is dan op de andere.
Ikzelf, ben dus 16, heb een relatie gehad met iemand van 27, afgelopen jaar. Omdat ik toch al zo kruidjeroermeniet-achtig lichtgeraakt ben in relaties en vriendschappen, begon het ook bij die jongen te kriegelen. Jij zegt: 'ik gun haar alle ontwikkeling van de wereld'. Dat zei mijn vriend ook en hij meende het ook. Hoe graag je het ook zou willen, ik ervaarde een blokkering in mijn eigen ontwikkeling. Dan heb ik het over verschillen in de dingen die je doet, ik wilde bijvoorbeeld met klasgenoten dronken worden en hasj uitproberen, hij daarentegen ging niet echt uit. Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt. Maar dan heb ik het ook over verschillende 'morele' fases: ik begon net een beetje politieke voorkeur en 'n mening te krijgen over de dingen in de wereld, terwijl hij al een hele bups met meningen paraat had (overigens super interessant) en het allemaal wel gezien had. Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel. Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand. Jij zegt:
Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen .
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was. In haar ogen ben jij waarschijnlijk 'n belangrijk persoon (een "autoriteit"?) en ze vindt jouw mening dus ook belangrijk. Ik vind dat je pas na die laatste morele fase waar ik het net over had (ik heb er 'n boek over thuis, ik zal de titel en schrijver volgende keer vermelden) zelf kunt beslissen en vergelijken en daarna een conclusie trekken voor jezelf. Als zij bijvoorbeeld moeder wil worden na haar middelbare school, wil zij dat, punt. Dan hoor jij haar niet op een opleiding te doen toch? Als jij voor haar na gaat denken zal zij dan niet meegaan in jouw denken? Natuurlijk dat gaat niet opzettelijk ofzoiets, het komt uit een goed hart.
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
Je meet met drie maten. Ten eerste zou jij niet erg blij zijn geweest met die jongen van 27 als hij had gezegd "nee, je bent een dom klein meisje, kom over vijf jaar nog maar eens terug". Wat je dus eigenlijk wel ons allen hier op dit forum aan probeert te raden. Vervolgens wijs je op iets dat je aan jezelf verkeerd vindt ("ik ben kruidjeroermeniet-achtig") en geeft het aan als oorzaak van jouw eigen probleem, maar trekt het wel door naar alle andere relaties met een groot leeftijdsverschil. Tenslotte heb je het vanuit jouw eigen "beperkte morele fase" die je zelf hebt gedefiniëerd over dingen waar je volgens jouw definitie nog helemaal niet over mee kunt praten ("Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand").
Goed, tot zover in een notedop waarom ik het niet met je eens kan zijn. Nu inhoudelijk.
Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt.
Mensen in relaties passen zich inderdaad aan elkaar aan. Dat moet wel als je veel tijd met elkaar doorbrengt of zelfs in hetzelfde huis woont. Mijn ouders leven al zolang samen dat ze over alles precies hetzelfde denken; als je iets aan de één vraagt weet je voor 99% zeker dat de ander hetzelfde antwoordt.
En dat dit problemen op kan leveren lijkt me ook duidelijk. Een goede vriend van mij heeft afentoe behoorlijke strubbelingen met zijn vriendin omdat ze uit een heel ander hout gesneden zijn, en hij wil feesten terwijl zij vindt dat ze moet studeren. Maar ze houden van elkaar, accepteren hun verschillen, en proberen ermee te leven. Ze zijn overigens op een paar maanden na even oud.
Ik scheel vijf jaar met mijn vriendin, maar we zitten wat dat betreft veel meer op één lijn dan mijn vriend en zijn vriendin. Dus leeftijd zegt daarin geen ene fuck. En natuurlijk word je geremd en beïnvloed door de mening van de ander, maar die mening respecteer je ook wederzijds, en dat is voor een groot deel juist precies datgene waar een relatie om gaat. Dingen voor elkaar over hebben, en luisteren naar elkaars mening. En mensen worden gevormd door de meningen van hun naasten; je leert ervan, groeit ervan. Wat is daar fout aan?
Dus als je op basis van zo'n argument mijn relatie wilt afkeuren, dan moet je eerst mijn vriend maar eens bellen.
Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik begrijp wat je bedoelt. Misschien is mijn vriendin niet het toonbeeld van een 14-jarige dan, want ze heeft een bloedhekel aan mensen die in groepjes achter elkaar aan huppelen, en vindt dat mensen hun eigen mening moeten vormen. En daar gedraagt ze zich ook naar; ik weet zeker dat ze op eenzelfde volwassen manier een discussie aan zou kunnen gaan als jij nu doet. Dus ik denk dat we in mijn geval geen twee "fases" schelen, ondanks de leeftijd. Maar goed, dat terzijde wil ik ook altijd graag het algemene idee dat een verschil in ontwikkeling een probleem op moet leveren (en dus je hele standpunt) aanvechten:
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
(Afgezien van het feit dat de wereld niet eerlijk is) Stel je even jouw "eerlijke" samenleving voor. Hoe zou dat moeten werken dan? Gezinnen werken niet, want ouders leggen hun kinderen dingen op voordat ze daar zelf keuzes over kunnen maken. Docenten en overheid mogen niet meer bepalen wat kinderen moeten leren, want dan bemoeien ze zich met hun ontwikkeling. De slager op de hoek mag niet meer zeggen dat Jantje met zijn tengels van de schnitzels af moet blijven, want dan draagt hij Jantje zijn mening op. Eigenlijk moeten we onze kinderen met z'n allen op een eigen continent flikkeren, en kijken welke van hen de 18 jaar halen.
Zo werkt het niet. Juist door die beïnvloeding kun je je een mening vormen. Jij hebt in dit geval dat boek thuis liggen dat jou heeft geholpen bij het vormen van jouw mening. Dat is precies waar ik het net over heb; mensen worden gevormd tot volwassenheid door de meningen van hun omgeving, niet door het verhogen van het getalletje dat hun leeftijd weergeeft. En ik durf te wedden dat je ook heel veel geleerd hebt door, over en van die jongen van 27 (beetje afhankelijk van hoe lang jullie relatie geduurd heeft) waardoor jij nu weer een wat completere mening over de wereld hebt. Waar je hem dus dankbaar voor kunt zijn, ook al begrijp je dat nu misschien nog niet.
...dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen ."
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was.
Oh Sophie, wat heb je dat verkeerd begrepen . Wat ik daarmee bedoelde te zeggen is dat als mijn aanwezigheid in haar leven een negatieve invloed op haar ontwikkeling lijkt te hebben (bv. ze wil moeder worden in plaats van studeren, wat ze voor ze mij kende van plan was) dan zou ik (samen met haar ouders) de eerste zijn om te proberen op haar in te praten om die schade ongedaan te maken. Afgezien daarvan is ze tegen die tijd achttien, en bevindt ze zich dus ook in die "laatste fase" van jou, dus waar hebben we het over? En nog afgezien dáárvan heeft ze er ècht geen moeite mee om tegen mij op te staan en bij mij háár mening door te drukken
Trouwens mijn complimenten; ik heb in tijden niet meer zo'n lange posts geschreven en zo'n goede discussie gevoerd op Internet . Vat deze post dus alsjeblieft niet al te zwaar op; het blijft mijn doel om mijn mening te geven over het onderwerp, en afentoe om mijn eigen leven en relatie te verdedigen, en niet om jou de grond in te boren ofzo
Eerst en vooral mijn complimenten voor een 16jarige die zo uit de hoek kan komen. Ik had het niet gekund, en zeker niet gedurfd!
Over de reactie waarop ik reageer wil ik een graag een korte aanvullende vraag kwijt. De voortplantingsgerichtheid kan ik me voorstellen waar het gaat om personen van verschillende sexe. Man/meisje, Vrouw/jongen, Man/vrouw. Vrouw/man.
Zoals LI zelf al aangaf is Man/man en Vrouw/vrouw daarin moeilijk te plaatsen. Maar wat te denken van Man/jongen, Vrouw/meisje?
Mijn eigen emotionele voorkeur gaat -als man zijnde- uit naar jongens. Ik wil van mezelf niet direct zeggen dat de relatie die heb met mijn vriendje een lusteloze/drifteloze toestand is. Hoewel we het (bewust wat mij betreft) platonisch houden vliegen de scherven soms in't rond (figuurlijk).
Een mogelijke verklaring die ik nu ter plekke bedenk, passend in het voortplantingsverhaal zou er een zijn in de volgende trant (hypothetisch, niet werkelijk!) Mijn jonge vriendje komt uit een sociaal of anderzins zwak milieu, of uit een milieu dat door mij toch zo bestempeld wordt. Als individu zie ik eigenschappen bij die jonge die volgens mij een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan onze gemeenschappelijke genenpool. Op basis daarvan is het niet meer dan normaal dat ik die eigenschappen probeer te versterken met mijn aandacht, en het individuutje probeer te beschermen met mijn vriendschap.
Zoiets zou mogelijk ook kunnen gelden voor andere groot/klein relaties, echter mis ik dan een punt in mijn redenering: een relatie moet voor beiden voordelig zijn. Het voordeel voor het jongere individu zou dan opgezocht kunnen worden.
Iemand suggesties??
Hmm, ik vind het een aardige poging, maar ik ben bang dat het niet veel meer kan zijn dan een bijreden. En zelfs dat is discutabel, want als zo'n jongen niet opgevangen wordt raakt hij niet automatisch verloren voor de genenpoel. Bovendien bedekt het een te klein scala aan gevallen om van een zodanig evolutionair nut te zijn dat het het selectieproces overleefd heeft.
"Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?"
Ik geloof het niet. Tweemaal niet
De ontwikkeling van de mens wordt uitgedrukt in telkens vele honderdduizenden jaren voor een belangrijke fase. De biologische factor heeft tot nu toe in die enorme aantallen jaren altijd op de eerste plaats gestaan. Alle organismen, dus ook mensen, zijn altijd op de eerste plaats gericht geweest op voortplanting. Zonder voortplanting geen leven.
De krachten die hier wat tegenover stellen, bestaan vooral uit de leer dat we sinds enkele duizenden jaren bepaalde zaken hebben ontwikkeld zoals wetenschap, bewustzijn over wat we denken, en misschien: kennis en keuze over sexualiteit. Maar vergeleken met de eerdergenoemde honderdduizenden en miljoenen jaren is deze periode natuurlijk helemaal niets.
Ik denk dus niet dat er al voldoende aanwijzingen zijn om aan te nemen dat we de voorplanting niet meer centraal stellen.
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Ik heb me daar nooit echt in verdiept om de eenvoudige reden dat ik vind dat het niet ter zake doet hoe de oude Grieken met kinderen omgingen. Het kan in ieder geval niet als argument gelden 'voor' of 'tegen' pedofilie. Voor zover ik met mijn beperkte kennis kan opmaken was het contact dat toen plaatsvond toch ook lang niet altijd zo mooi, teder, eerlijk, ...
En naar mijn gevoel is er weinig correcte informatie over te vinden maar zeer veel 'van horen zeggen' informatie.
Als jij je er in verdiept en er iets zinnigs over kan zeggen hoor ik het graag.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Ik geloof niet in een duidelijk grens tussen heterofilie, homofilie, pedofilie, ... Veel mensen hebben in meerdere of mindere mate wel iets van al die gevoelens maar door hun ontwikkeling krijgt er vaak een 'geaardheid' de overhand. Veel gevoelens worden ook vaak zo sterk en snel onderdrukt dat ze als onbestaande worden afgedaan. Ik denk dat dat vaak opgaat voor het 'homodeeltje' of 'pedodeeltje' van veel heterofielen.
Volgens mij is het dus in ieder geval wel een geaardheid maar speelt de ontwikkeling als kind en jongere wel een rol in de ontwikkeling of onderdrukking van deze gevoelens.
Ook sluit ik niet uit dat er mensen zijn met pedoseksuele gevoelens die ontstaan zijn door ontwikkelingsproblemen en waar hun gevoelens echt een parafilie zijn. Dit gaat volgens mij echter niet op voor heel veel pedofielen.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Dat kan inderdaad en ik sluit ook niet uit dat dat klopt voor een deel van de pedofielen en voor een groter deel van de pedoseksuelen. Maar volgens mij zeker niet voor allen. Bovendien is de vraag of het er altijd toe doet. Stel dat iemand heel zelfstandig is geworden doordat hij/zij in zijn/haar jeugd nooit steun kreeg van anderen. Het er van jongs af aan alleen voor staan is niet positief, dat neemt niet weg dat die daaruit ontstane zelfstandigheid wel positief kan zijn. M.a.w., ook zaken die uit onnatuurlijke of zelf negatieve impulsen zijn ontstaan zijn niet per definitie negatief of onnatuurlijk.
Bovendien is de vraag wat 'onnatuurlijk impulsen' zijn moeilijk te beantwoorden. Ik denk dat heel veel van de opvoeding van kinderen bestaat uit 'onnatuurlijke impulsen'. (B.v. het bijbrengen van beleefdheid.) Dat onderscheid ons net van wezens die zich volledig laten leiden door driften en instincten.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven.
Ach, wat de mensen die vinden dat vrouwen dienen om kinderen te baren over pedofilie denken laat me redelijk koud, zolang ze maar geen politieke beslissingsmacht hebben en mij met rust laten. Ik kan hun mening niet echt ernstig nemen.
Hoewel we nog heel veel dierlijks in ons hebben en veel mensen dat onvoldoende beseffen is de mensheid toch al zo ontwikkeld dat de voortplanting niet meer altijd centraal staat. Er is discussie mogelijk over het 'biologische nut' van pedofilie in de verspreiding van bepaalde genen. Maar zelf als het zou blijken dat pedofiele gevoelens nauwelijks zouden voorkomen bij dieren waar het doorgeven van de eigen genen nog wel centraal staat vind ik dat op zich niet meer dan een interessant weetje. Het zegt immers niets over het nut van deze gevoelens in de mensenwereld.
Mensen die vinden dat natuurlijk gedrag en voortplanting terug centraal moeten staan bij de mens moeten dan ook maar bereidt zijn de grens waarop seksueel contact toegestaan is terug te brengen tot de leeftijd waarop iemand zich fysiek kan voortplanten. De mens is immers een van de weinige, zo niet de enige, diersoort die zich niet 'zo snel mogelijk' voortplant.
Homoseksualiteit en voorbehoedsmiddelen zouden voor deze mensen natuurlijk taboe moeten zijn.
Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Ja, homoseksualiteit en pedoseksualiteit komen voor bij dieren. Maar ik blijf er bij dat het al dan niet voorkomen van bepaald gedrag bij dieren geen morele basis mag zijn om menselijk gedrag te beoordelen.
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Wat je vertelde over de Grieken kan inderdaad wel kloppen. Toen ik de geschiedenis van de Grieken kreeg op school, werd er eigelijk meer nadruk gelegd op het feit dat de meeste Grieken in het leger homoseksuele gevoeldend koesterde, die ook volledig werden gerespecteerd, want er zaten alleen maar mannen in het leger. Maar hier weet ik verder niet zoveel over, dus ik ga verder.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Ik ben zelf achter mijn gevoelens gekomen toen ik die leeftijd +/- had, (ben nu 17), maar ik was bijvoorbeeld op mijn achtste, een heel verlegen, buitenstaand jongetje. Ik ben ook nooit seksueel misbruikt, ik heb een hele liefdevolle jeugd gehad, dus daar kan mijn 'probleem' niet aan liggen.
Ik heb inderdaad wel eens ergens gelezen dat pedofilie een vorm van 'macht' is, dat pedofielen volwassenen zijn die graag macht uitoefenen op kinderen omdat die makkelijk te manipuleren zijn. Ik weet zeker dat dit bij sommige mensen het geval zal zijn, maar hier versta ik geen pedofilie onder. Als je pedofiel bent, word je verliefd op kinderen, wil je helemaal geen macht op ze uitoefenen. Laat ze zijn zoals ze zijn, zo zijn ze het mooist.
Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft.
Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
Ga zo door met je onderzoek, er zijn maar weinig mensen die goed geïnformeerd zijn over deze 'taboe-term', ga zo door!
Ik ben een psychologie student en moet voor het vak ethiek een werkstuk maken over pedofilie, ik lees het forum vol interesse en heb er heel veel aan, dus iedereen alvast bedankt in ieder geval.
Maar om je vraag te beantwoorden of onder dieren homofilie voorkomt: Jazeker! Er is een onderzoek gedaan bij schapen en wat blijkt: 10 % van de schapen is homo! Een bepaald gedeelte in je hersenen, de third interstutual nucleus, is bij homofiele schapen net zo groot als bij vrouwtjesschapen zeg maar, en bij heterosexuele mannetjesschapen is die aanzienlijk kleiner. De wetenschap is op het moment bezig dit onderzoek naar de mens te relateren, dus over een paar jaar zullen we waarschijnlijk weten of sexuele geaardheid is aangeboren, dus ook pedofilie.
Hoi Sophie,
Over het ontstaan van pedofilie is heel weinig duidelijk en iedereen heeft er z'n eigen ideeen over. Wel is bekend dat er in ieder geval al een tijd over geschreven wordt, tot bij de oude Grieken toe.
Ik zelf denk dat het net zoiets is als een homo of hetero orientatie en komt meestal dan ook aan het begin van de puberteit, zo rond 12/13, naar de oppervlakte. Hoe orientaties ontstaan is een studie op zich volgens mij en over m'n ideeen daarover kan ik een boek opzich wijden langzamerhand
Er is inderdaad weinig onderzoek gedaan naar pedofilie, en als er onderzoek gedaan is is dat naar zedendelicten en delinquenten, wat natuurlijk een erg vertekend beeld oplevert.
Voor boeken, artikelen en sites kan ik je doorverwijzen naar de rest van deze site waar al een aantal dingen gelinked staan. Nog lang niet compleet, mede door gebrek aan tijd van de makers, maar het is in ieder geval een redelijk beginnetje voor inspiratie.
Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver.
Wat je voelt op zich wel, hoe je er mee omgaat hoeft dat niet te zijn.
Stel gerust vragen als je wilt, daar zijn we voor. Eventueel kan je contact opnemen via jilles@pedofilie.nl als je het forum wat onhandig vindt.
--
The problem with people is that they're only human...
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Met de zin: "Je kunt zeggen: iets wat je voelt is niet verkeerd. Dus is pedofilie opzich een heldere zaak. Alleen niet alles wat je voelt is puur of zuiver" bedoelde ik, dat iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven. Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Vanuit ervaring van mij en mensen in m'n directe omgeving kan ik dat bevestigen ja. Het varieert natuurlijk per persoon, net zoals dat met alle sexuele gevoelens is, maar gemiddeld zo rond 12 a 13 jaar ja. Er is denk ik wel een verschuiving naar boven toe vanwege het feit dat het niet geaccepteerd is. Heterosexuele gevoelens zijn de norm en men heeft geen problemen om die te accepteren zodra ze de kop op steken. Homosexuele en zeker pedosexuele gevoelens kunnen later komen omdat men eerst nog door een periode heen moet om ze zelf te herkennen en accepteren. Maar ik weet genoeg 15/16 jarigen die er al achter zijn dat ze op (aanzienlijk) jongere jongens of meisjes vallen bijvoorbeeld.
iets wat je voelt ook een verwrongen iets kan zijn. In de eerste plaats is iets wat je voelt nooit goed of fout: het is niet gebonden aan morele waarden enz. Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Het is natuurlijk altijd moeilijk inschatten of een bepaald gevoel 'geforceerd is' of van nature ontstaan is, voor zover daar uberhaupt sprake van is natuurlijk (ik geloof niet dat we daar al genoeg over snappen)
Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig.
Momenteel lees je ook heel veel over het feit dat jongens geen goed rollenmodel meer hebben. Alle voorbeelden zijn vrouwen. Mannen willen of durven geen les te geven bijvoorbeeld. Het zou een typische 'vrouwenbaan' zijn of men is te bang om gelijk als 'pedofiel' bestempeld te worden, wat helaas een niet heel erg irreele angst is. Algemeen erkend gevolg hiervan is dat jongens minder goede begeleiding krijgen en vaak moeite hebben met het bepalen van hun plaats in de maatschappij. Ik ben er zelf geen expert in en heb er ook geen directe ervaring mee, maar ik kan het me wel goed voorstellen.
Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor?
Oh zeker wel. Ik heb zelfs eens een keer een verhaal gelezen over twee eenden (mannetjes) die elkaar achterna zaten, waarbij er eentje zich doodvloog tegen een raam en de tweede hem alsnog uhm... 'besprong' zeg maar. Dus necrofiele homosexuele eenden zijn er ook
Bij een heleboel diersoorten is homosexueel en ook pedosexueel (en/of incestueus) gedrag bekend.
--
The problem with people is that they're only human...
Bedankt voor al jullie antwoorden, dit geeft mij een veel ruimere kijk op de zaken, dan ik hiervoor had met alleen mijn eigen meninkje.
Het zou inderdaad goed kunnen, dat bepaalde geslachtsvoorkeuren pas ontwikkeld worden in een samenleving waar dat mogelijk is. Ik heb ook wel eens een vraag in 't wilde weg gehoord, van iemand die zich afvroeg: 'Zijn er tegenwoordig niet meer homo's dan vroeger?' Een vage vraag, die je zo kunt beantwoorden: 'Dat lijkt alleen maar zo, doordat er televisie en krant is gekomen, durven veel meer mensen het toe te geven!' Maar door het steeds meer open moreel klimaat hebben natuurlijk ook veel meer mensen, opgroeiende in zo'n veel meer vrije samenleving dan vóór 1950, het van zichzelf dúrven ontdekken en is het zo tot ontwikkeling gekomen. Denk aan de mensen die pas op latere leeftijd erachter komen dat ze homoseksueel zijn, of nou ja, misschien deels dus, en dat door hun 'strenge' (misschien christelijke) jeugd niet tot ontwikkeling hebben kunnen brengen, omdat het in hun hoofdje per definitie uitgesloten was dat je homo kon zijn, of dat je ooit iets voor je eigen geslacht mocht voelen.
Het zou dus kunnen, en waarschijnlijk zijn jullie daarvan bijna overtuigd, dat er veel méér mensen rondlopen met pedofiele gevoelens maar die niet tot ontwikkeling brengen. Uiteraard zal dat taartpuntje 'pedofilie' dan bij de één groter zijn dan bij de ander, en heeft de mate daarin dus ook invloed op de ontwikkeling erin (als je een enorm taartpunt 'pedofilie' hebt, zul je eerder geneigd zijn het te ontdekken en ontwikkelen, dan als je een ministukje hebt).
Even een kanttekening voor Mr.T: Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
De drang om kinderen te hebben, en het werkelijk 'zwanger worden' van een kind zijn twee verschillende dingen. De drang om kinderen te hebben kan uit veel verschillende behoeftes ontstaan. Ik bedoelde te zeggen dat homofilie en pedofilie niet gericht is op de werkelijke voortplanting en daarmee niet op de ontwikkeling van de eigen soort, iets (hier reactie op Seeking) dat schijnbaar in alle vormen van lust terugkomt. 'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen, bv. dat haar borsten niet al te klein moeten zijn (omdat er anders weining melk in zou zitten voor 't kind), ze een stevige heupen zou mogen hebben (voor het dragen van het kind), en dergelijke. Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet.
Is lust op de voortplanting gericht?
Over de rolmodellen. Ik merk weinig van die terughoudendheid van mannen om het onderwijs in te gaan (of doel je nu op het basisonderwijs?), en heb eigenlijk ook nog niet het argument van angst gehoord, angst om als pedofiel bestempeld te worden, maar dat kan komen doordat er op mijn school nog een lading babyboomers voor de klas staat en haast geen jonge docenten. Het aantal toegenomen scheidingen en daarmee de scheiding tussen ouder en kind heeft ook echt wel invloed op dat rolmodelgebeuren. Ik ken wel een mooi voorbeeld van een vriend, die homogevoelens koestert en als rolmodel zijn docent Duits heeft genomen die zelf bi is, en hem ook echt als voorbeeld gebruikt. Zoiets vind ik wel mooi om te zien.
Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?
Je stelt behoorlijk diepgaande fundamentele vragen hier, waar "de geleerden het nog niet over eens zijn" zoals dat zo mooi heet
Met je hele eerste alinea ben ik het volkomen eens; ik denk ook dat een open klimaat de mogelijkheid geeft om je op een minder strak omlijnde manier te ontwikkelen, en ik zou zelfs durven beweren dat meer dan 60% van de mannelijke bevolking op zijn minst parthenofiele gevoelens heeft. Vraag me echter niet om dat percentage te staven met bewijs, want dat kan ik niet. Maar neem maar eens een paar pedofielenhaters mee naar een "breezertent" waar voornamelijk minderjarigen rondlopen, voer ze een paar biertjes, en je moet eens horen wat eruit komt afentoe. En jij bent zelf een minderjarig meisje; je zult zelf ook wel door hebben dat je bij mannen van alle leeftijden gewoonlijk meer voor elkaar krijgt als je even een betoverende glimlach opzet... toch?
'Wat mannen aantrekkelijk vinden in een vrouw' wordt in sommige Amerikaanse boeken (er ligt er nu één bij de V&D in de top twintig) geanalyseerd tot dierlijke eisen
Ja, ik ken dat soort theoriën, maar persoonlijk geloof ik er niet zo in. In de eerste plaats staat het al lang vast dat grotere borsten niets te maken hebben met de kwantiteit of de kwaliteit van de geproduceerde melk, en ik vind vrouwen (en meiden) met echt brede heupen bepaald niet aantrekkelijk.
Als je het mij vraagt komt onze fascinatie met de borsten en de schaamstreek (dus ook de heupen) simpelweg door het feit dat daar de verschillen tussen mannen en vrouwen liggen. En het is een bekend menselijk fenomeen dat we verstoppen wat ons verschillend maakt van anderen, met als bijverschijnsel dat het mysterieus en geheimzinnig wordt. En dus aantrekkelijk. Maar goed, dat is mijn eigen mening.
Is homofilie of pedofilie hiermee een lusteloze/drifteloze geslachtsvoorkeur? Dat lijkt me niet. Is lust op de voortplanting gericht?
De logische conclusie van je eigen redenering hier is dat lust niet op de voortplanting gericht zou zijn. Aangezien pedofilie volgens jou niet lusteloos is, maar ook niet op de voortplanting gericht. Maar waar zou lust dan voor moeten dienen? Ik denk dat lust wel degelijk op de voortplanting gericht is, en pedofilie óók in een zekere zin op de voorplanting gericht is. Om dat te staven lijken me twee benaderingen mogelijk.
In scenario A is het "voortplantingstechnisch voordelig" voor een man om er op tijd bij te zijn. Als je een mooi meisje met een op het oog goed stel genen als eerste ziet, dan kun je haar alvast proberen te "reserveren". Hetzij door uithuwelijking, hetzij door andere mannen bij haar weg te houden, hetzij door haar alvast verliefd op je te laten worden. Dit zou een biologische aanleiding kunnen zijn voor een pedofiele of parthenofiele aanleg waarvan ik vermoed dat de bovengenoemde 60% of meer van de mannen deze bezit. Wat hier niet mee te verenigen valt is dat veel pedofielen op jongens vallen, en dat er veel pedofielen zijn die meisjes minder leuk (of zelfs helemaal niet leuk meer) gaan vinden als ze een vruchtbare leeftijd krijgen. Misschien dat voor die groep pedofielen scenario B beter geschikt is.
In scenario B is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om hun kroost, of dat van familie, lief te hebben en dus te beschermen tegen "het kwaad", desnoods ten koste van henzelf. Voortplanten houdt namelijk niet op na het hebben van seks; kinderen moeten ook opgevoed en beschermd worden voor een behoorlijk lange periode daarna. Daartoe hebben we allemaal een "schattigheidsalarm" ingebouwd gekregen waardoor we kinderen vertederend vinden. Vooral Duitsers vinden het prachtig om kinderen in nationalistische kleding liedjes te zien zingen. In vele oorlogen zijn kinderen op de vijandige linie afgestuurd om de vijand te demoraliseren. Want kinderen zijn lief en schattig, en ze neer moeten schieten raakt ons diep in ons hart. Ik vermoed dat de cathegorie B pedofielen een overontwikkeld schattigheidsalarm hebben, en dat het ook voornamelijk deze groep pedofielen is die zich juist sterk tegen seksuele relaties met kinderen verzet. Of in elk geval sterker dan groep A.
Hoe homofilie te verklaren valt op eenzelfde soort manier zou ik eerlijk gezegd niet weten, maar ik denk dat je slotstatement desalniettemin niet klopt. In een paarduizend jaar "beschaving" raken we heus geen miljoenen jaren aan evolutie kwijt. Ik denk alleen wel dat onze emoties en impulsen er een boel manieren bij hebben gekregen om zich te uiten, en dat we gevoelens van lust kunnen kanaliseren zodat ze niet meer tot voortplanting hoeven te leiden. Maar dat neemt niet weg dat dit volgens mij wel hun hoofddoel blijft.
Ik vind het een erg interessante theorie, maar ik denk niet dat hij echt klopt. Volgens jouw definitie zou ik waarschijnlijk bij groep B horen (ik vind namelijk jongens leuk), en zou ik dus last moeten hebben van een 'overontwikkeld schattigheidsalarm'. Geweldige term, en het gaat ook wel voor een deel op. Ik kan kleine jochies namelijk heel erg schattig vinden. Maar daar hebben denk ik meer mensen 'last' van.
Bij wat oudere jongens (vanaf een jaar of 10) gaat het schattig vinden over in mooi vinden, of heel mooi, of niet zo mooi. Ik kan er van genieten om naar die jongens te kijken, maar dan niet met een blik van 'wat schattig', maar echt van 'wat een geweldig mooie, aantrekkelijke jongen'. En da's toch wat anders.
Voor de rest vind ik dit een erg goede discussie, ga vooral door
Ik was al bang dat iemand daarmee zou komen.
Ik zei al dat ik niet echt in staat was om op een dergelijke biologisch onderbouwde manier homofilie te verklaren. En ook al zul je nu ongetwijfeld denken "maar ik ben niet homofiel, ik ben pedofiel", het blijft een feit dat je op je eigen geslacht valt, en dus buiten mijn theorie... Sorry
Dus... wie kan mijn verhaal uitbreiden met een verklaring voor homofilie en efebofilie? Of mij uitleggen wat er zo veel leuker is aan een jongen dan aan een meisje? Want dat kan er bij mij, als ehm... "klasse A parthenofiel" dus ècht niet in
Ok, zal ik toch nog eens proberen om mijn ideeen daarover uit te leggen. Let wel, ik ben computer-nerd, dus misschien denk ik iets te logisch
Je voelt je normaal gesproken aangetrokken tot een aantal eigenschappen van iemand. Dat kan zijn bepaalde uiterlijke kenmerken (zoals kleur ogen, haar, gezicht, huidskleur, etc), maar ook karakter-trekken (gevoel voor humor, interesses, muzieksmaak, vrolijkheid en nog een heleboel meer, sommige vrij subtiel). Deze eigenschappen komen bij de ene groep mensen vaker voor als bij de andere (scandinaviers hebben vaak blond haar bijvoorbeeld). Als iemand aan een aantal van die eigenschappen voldoet is diegene voor jou aantrekkelijk.
Dus, als je op een aantal eigenschappen valt die bijvoorbeeld voornamelijk bij de mannelijke helft voorkomen, zal je voornamelijk op mannen vallen. Als je bijvoorbeeld valt op de eigenschap dat iemand spontaan is en gewoon zonder schaamte doet waar hij/zij zin in heeft, zal je (bijvoorbeeld), vaker op kinderen vallen. Op deze manier vormt een hele verzameling eigenschappen een profiel van de voor jou 'perfecte partner'. En iedere 'potentiele partner' zeg maar moet voor een bepaald percentage (wat weer verschilt per persoon natuurlijk
voldoen aan dat profiel.
Het leuke van deze theorie is, dat alle vakjes van homo/hetero/bi/pedo enzo totaal niet werken. Ik val bijvoorbeeld, door mijn selectie eigenschappen, voornamelijk op jongens. Neemt niet weg dat als ik een meisje of een volwassen man tegenkom die ook voor zoveel procent voldoet aan mijn profiel dat ik daar ook verliefd op zou kunnen worden.
Het enige wat ik over mezelf kan zeggen normaal gesproken is dat ik tot nu toe voornamelijk op jongens val. Maar het is wel eens gebeurt dat ik iemand zag die al een stuk ouder was bijvoorbeeld die ik nog best aantrekkelijk vond, ook al val ik normaal absoluut niet op oudere jongens (a.k.a. mannen
. En zo woon ik bijvoorbeeld ook samen met m'n vriendin van ongeveer m'n eigen leeftijd. Normaal heb ik niets zo met meisjes en al helemaal niet van die leeftijd, maar blijkbaar voldoet ze toch voor een bepaald deel aan m'n profiel. So be it dan he 
. We zijn er allebei gelukkig mee, dus vinden het wel best zo.
Anyway, tot dusver een beetje m'n theorie. Fire at will als't je niet aanstaat, maar voor mij werkt dit best
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
Een vriend van mij houdt eenzelfde filosofie aan als jij als het gaat om aantrekkingskracht tussen mensen. En ik geloof ook zeker dat er waarheid in die filosofie zit. Maar in het vraagstuk hoe homofilie bevorderlijk kan zijn voor het voortbestaan van de eigen genen geeft je post helaas weinig antwoorden.
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel"; ik ben het nl beiden niet in de betekenis die "de massa" eraan geeft (respectievelijk "sociaal en motorisch gestoord mens dat denkt in getallen" en "achterbakse kinderlokker en -verkrachter"). Misschien dat dat mijn methodische categorisering in A en B verklaart. En ik zit er nu sinds het schrijven van mijn bovenstaande post over te tobben waarom ik homofilie niet onder een biologisch verklarend labeltje kan plakken
Want ik denk dat je gelijk hebt als het om seksuele voorkeur gaat dat labeltjes als homo/hetro/bi/pedo niet erg veel nut hebben, maar mijn vraag is wat nou de drijvende kracht achter die verschillende voorkeuren is waardoor ze naast elkaar bestaan? Waarom hebben we in onze seksuele voorkeur blijkbaar allemaal een taart van die drie puntjes? (Drie puntjes? Ja, drie: bi is aanwezigheid van zowel homo als hetro natuurlijk.) Van heterofilie lijkt het me duidelijk; Man meets woman, huisje boompje beestje, en de volgende generatie is onderweg. Dat heeft direct nut. Pedofilie heb ik met mijn verhaal over cathegorie A en B op een iets omslachtigere wijze een nut kunnen geven in het voorplantingsverhaal. Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Ik heb een scenario C nodig dat begint met
"In scenario C is het "voorplantingstechnisch voordelig" voor zowel mannen als vrouwen om op hun eigen geslacht te (kunnen) vallen omdat..."
en eindigt met lezers die overtuigd zijn van die openingsstelling...
Pas als ik daar een invulling voor gevonden heb kunnen we het gaan hebben over de biologische voordelen van efebofilie...
Dus je valt op jongens en afentoe op een man, maar je hebt wel een vriendin..? Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt dat ik dat vrij vreemd vind
WAT! JE NEEMT... oh wacht, nee, laat maar. Tuurlijk neem ik je dat niet kwalijk. "Man" trouwens in dit geval iemand ouder dan 18, maar nog wel jonger dan ikzelf (wat het een relatief klein gebied maakt, want zo oud ben ik nou ook weer niet gelukkig
.
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Overigens, het zal je misschien verbazen (of misschien juist niet), maar ik ben ook een "computer-nerd". Hoewel ik een hekel aan die term heb, bijna nog erger dan aan "pedofiel";
Ditto hier hoor. Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
op (jongere) jongens and that's it. Daar mogen mensen dan zelf hun conclusies uit trekken. Meestal gaat dat wel goed eigenlijk.
Zo zal ik mezelf ook nooit pedofiel noemen, aangezien voor de menigte Marc Dutroux een pedofiel is en ik geen Dutroux-aspiraties heb zeg maar. Ik val (voornamelijk
Maar er zou toch ook een biologische reden moeten zijn dat er zoveel mensen zich seksueel aangetrokken voelen tot hun eigen geslacht? Waarom heeft de evolutie dat anders niet al lang de kop in gedrukt?
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht? Ik weet het verder ook niet zo. Mijn theorie probeert inderdaad uit te leggen hoe het werkt, niet waarom. Net als natuurkundigen moet ik ook maar eens op zoek naar een grote unificatie-theorie. Ik denk alleen niet dat het ook maar enigszins met strings te maken heeft
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
hai
ik snap het echt niet en wordt er erg boos over
kinderen van 12 !!!!!!!!
KINDEREN ja dus je zegt het al
jo toen ik 12 was speelde ik nog met poppen ben nu 30
mischien is het aangeboren mischien niet maar 1 ding is voormij duidelijk als je een beetje je verstand gebruikt weet je dat het niet kan
heb een dochter van 8 maanden nou ik moet er niet aan denken
heb een stukje gezien op internet was van een programma van tv ging over kinderporno en dat er mensen zijn die dat opsporen als baan zijnde om er achter te komen wie dat doet nou ik werd er miselijk van
lesbo of homo of bie dat moeten de mensen zelf weten maar met kinderen jo waar gaan we heen
berdina
Je schrijft dat je het niet snapt, dat wordt in de rest van je post ook meteen duidelijk. Ik zou zeggen lees eerst eens wat meer info hier op de site (bijvoorbeeld de definities en de FAQ, zie de balk helemaal bovenaan op de site), dan kunnen we verder op een normale manier in discussie. Het lijkt me nu vrij zinloos om inhoudelijk op je bijdrage in te gaan, aangezien die niet over pedofilie gaat.
Ik dacht even dat er eindelijk iemand serieus op deze interessante discussie ingegaan was... Doch helaas
Ik heb slechts één verzoek.
Maak gebruik van leestekens. Voor jou zelf wellicht belastend, maar voor de lezer ontlastend, want die zoekt zich suf hoe het verhaal loopt en waar een nieuw zinsdeel of nieuw zin begint.
Interessante vraag die we zeker moeten gaan proberen te beantwoorden.
Het beschermingsscenario (B) komt inderdaad dicht in de buurt.Maar het is naar mijn mening niet genoeg. Waarom doen mensen het met iemand van hun eigen geslacht? Het ontladen van die lust moet ergens nuttig voor zijn. Overbevolking klinkt mij banaal in de oren en zou ik daarom sneller afwijzen. Misschien zorgt teveel drift in een huwelijk voor een verstoring van de harmonie? Het evenwichtig samenzijn is immers een ideaal. Het evenwichtig leven is een ideaal. (Kijk maar naar Mondriaans schilderijtjes en ook Plato had het er al over)
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? Maar eigenlijk vind ik het verkeerd van mijzelf om zo minderwaardig over homoseksualiteit te spreken, ik zie homoseksualiteit als gelijkwaardig aan heteroseksualiteit. Maar moet lust die niet op de voortplanting is gericht ook per se ergens voor dienen? Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje? Oef, volgens mij kom ik erg dom over, maar hier zijn in ieder geval 'n paar vragen.
Ik geloof dat m'n relatie ook ietwat apart en voor een boel mensen niet te volgen is ja. Boeiend
Ik maak m'n verhaaltje van "Wat doe jij nou eigenlijk" altijd vrij ingewikkeld om te voorkomen dat ik de zoveelste Windows98 mag repareren/herinstalleren omdat een of andere dodo 100x "JA" heeft geklikt zonder te lezen
2x amen
), wat maakt het dan uit.
Inderdaad; laat mensen maar denken wat ze willen. If it makes the two of you happy (and nobody unhappy
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Maar over het onderwerp:
Tegen overbevolking? Toch ook beschermen van de zwakkere onder het eigen geslacht?
Misschien dat men daarom die drift ergens anders moet lozen? (...) Is het niet gewoon een "iets teveel gegeven"iets, net zoals bijv. dat staartbotje?
Ik heb eindelijk ook een suggestie om toe te voegen. Maar daarvoor moeten we een heel eind terug, naar de tijd van vóór onze beschaving. Bij apen (en dus vast ook bij mensapen/oermensen) die in groepen leven heb je altijd een alfa mannetje, dat de baas is en de vrouwtjes dekt. Ik heb me als kind altijd afgevraagd met wie die andere mannetjesapen dan moesten trouwen, als één de man is van alle vrouwtjes. Misschien vroegen die apen zich dat ook wel af, en hebben ze uit angst voor het alfa mannetje hun heil bij elkaar gezocht om "de kunst niet te verleren" of misschien inderdaad gewoon om hun lusten bot te vieren.
Klein voordeeltje van die theorie is dat het zou kunnen verklaren waarom homofilie altijd als zwak gezien wordt; de sterke mannetjes ambiëren namelijk om alfa te worden, en de zwakkeren geven de moed op... Zoiets
Een ander wat groter voordeel van die theorie is dat het ook efebofilie verklaart. Want de jongste mannetjes, die net niet meer door hun moeder worden beschermd als kind, en als "man" weggejaagd worden door het alfa mannetje, lijken het meest op vrouwtjes qua lichaamsbouw, en zijn dus "geliefder" dan de oudere mannetjes. Maar dat zou, vertaald naar onze tijd, dus niet alleen voor efebofielen op moeten gaan, maar voor alle homofielen. En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Wat het duidelijk niet verklaart is waarom die keuze om de liefde met een lid van hetzelfde geslacht te bedrijven bij homofielen zo permanent is, en aangeboren lijkt. Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Hmm, wordt een leuke dialoog op zo'n manier, maar ok
En het is inderdaad irritant om ergens op bezoek te komen en keer op keer afgevoerd te worden naar de studeerkamer omdat je gastheer/gastvrouw vervelend eigenwijs is en de ballen verstand van computers heeft...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
En of dat ook zo is kan ik niet echt beoordelen, want daarvoor ken ik te weinig homofielen persoonlijk, maar ik denk eigenlijk van niet.
Ik geloof dat het in 'de homo wereld' vrij erg is eigenlijk met dat soort dingen. Als je als 16 jarige een homo-bar binnenstapt ben je verzekert van een aantal gasten rond je heen die wel je vriendje willen zijn. Onder het motto "Hij's 16 dus legaal, nou zal hij't weten ook" ofzo
. Persoonlijk vind ik het een beetje irritant en hypocriet (ondertussen zeggen ze wel keihard dat pedofilie NIETS te maken heeft met homofilie natuurlijk...). Ook in online chat-rooms is het heel erg. Op BL-net was er een post die dit goed weergeeft. Een 13 jarig (homosexueel) broertje van een poster daar hoorde van een vriendje dat een of andere gay-chatroom wel leuk was, dus hij joinde daar. Met onderstaand resultaat 
------
my bro chatted with alot and lots in pm and these r statistics and they know he is 13.
(youngest 15 oldest 25, most 18-19. Total of 11 people chatting)
1, got any pics of u (11/11)
2, people who c a small msn pic of him and say he is cute (11/11)
3, people ask him to cam for them (11/11)
4, People after my bro tells them he dont want to cam still hassle him to cam (4/11)
5, People want to c as for a nude pic of him (9/11, 6 of those being over 17)
6, People who after my bro says no still persist in telling him how they want to c him nude (5/11 hinted it a few times only 2 how ever hasseld him)
7, people want him to do dirty stuff for them on cam (2/11. 2 guys 17 and 25)
8, People who think cus he wont cam he is a old man (typical line of a perv to try persuade a kid to cam) (1/11)
9, Guys who tell him incrimination info about there selfs and younger boys. (3/11)
11. People who showed him pics of there selfs on msn and said it was them. (8/11)
-------
Dus, trek je conclusies... Ik geloof dat posters die hier "de gay scene" wat beter kennen dit soort verhalen wel kunnen bevestigen
Want als je zo'n "zwakke" aap de mogelijkheid zou geven om een vrouwtje te dekken, dan zou hij daar toch ongetwijfeld gebruik van moeten maken..?
Maar iets beters kan ik niet verzinnen vrees ik... Anybody else?
Niet echt eigenlijk. Ik geloof zelf niet helemaal in het 'zwakkere' verhaal eigenlijk. Ik weet het gewoon niet en kan er geen theorie voor vinden die enigszins past
Jilles
--
The problem with people is that they're only human...
Hmm, dus in principe staaf je mijn theorie, maar je bent het niet echt eens met de uitkomst?
Dat soort praktijken in chatrooms beperken zich trouwens ècht niet tot de "gay scene" hoor. Ik kan je uit ervaring vertellen dat precies hetzelfde plaatsvindt als je je voordoet als een jong meisje in een willekeurige andere chatroom. Ik heb dat een keer gedaan om een paar vrienden van mij te plagen die in een chatroom zaten, en was nogal verbaasd over het onverwachte resultaat toen iedereen lettelijk over me heen viel in geilheid... Ik speelde een meisje van 11 (en als zodanig identificeerbaar in mijn naam)
Als dat geen tastbaar bewijs is dat een groter percentage van de bevolking pedofiele neigingen heeft dan wordt aangenomen, dan weet ik het ook niet meer...
Behalve als die gastheer/gastvrouw net een leuk zoontje heeft die geinteresseerd mee gaat kijken natuurlijk... maar dat terzijde is het inderdaad irritant
Hahaha
Pas maar op met dat soort opmerkingen 
Maar ik snap wat je bedoelt. Dochters zijn (helaas?) over het algemeen minder geïnteresseerd in computers 
Maak gebruik van images. Die zet je makkelijk terug.
Iemand schreef dat ie computer-nerd is. Ik ben wel ICT'er. Dit komt doordat ik zeer sterk analytisch ben. Ik weet niet of ik dan een nerd ben.
Verder ben ik niet bang dat ik gedachten over belevingen durf te hebben die wellicht bedreigend kunnen zijn als die gedachten niet wilt of gewend bent. Hier kunnen ook beslissingen uit voort vloeien. Hoe krom deze ook lijken.
Bij pedofilie geldt in mijn geval; ik ben ontzettend sterk (ik gebruik mijn autistische trekjes als krachtbron). Val kinderen niet lastig met je pedofliesche gevoelens. Het blijft ongelooflijk moeilijk want ik ben toch gefixeerd op kinderen. Ik maak gebruik van een bepaald gedrag om kinderen niet lastig te vallen én toch van ze te genieten.
Hier een stukje uit de Elsevier van rond de kerst, uit een interview met Desmond Morris (zooloog, schrijver, schilder) die nogal veel boeken heeft geschreven over seksualiteit etc., en deze maand met een nieuw boek "De naakte vrouw" komt.
De man is zo geevolueerd dat hij vooral mentaal veel jeugdige eigenschappen behoudt. Hij blijft altijd speels op zoek naar nieuwe uitdagingen om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen. Hij is inventief en creatief. De vrouw behield vooral haar jeugdige lichaam. Zij verloor in de loop van de evolutie tijdens het proces van neotenie haar lichaamsharen, behield steeds meer babyvet, bleef met een hoge stem spreken en kreeg ook steeds meer kinderlijke gelaatstrekken. Maar waarom, vraagt een evolutiebioloog zich dan af. Morris heeft een voorlopig antwoord, zegt hij, maar het bevredigt hem niet. 'De enige logische verklaring tot dusver is dat de vrouw met haar jeugdige lichaamskenmerken bij de man een gevoel van bescherming oproept dat hij als vader ook voor zijn kinderen koestert. Het zou dus kunnen zijn dat het - naast seks - een extra hulpmiddel is om de band tussen man en vrouw te versterken.' (...) Terwijl het inmiddels begint te schemeren en Morris kwiek rondloopt om wat lampen aan te doen, blijft het 'sexy kindvrouwtje' als toppunt van begeerlijkheid nog even het gesprek beheersen. Dus iedere man droomt volgens hem eigenlijk van een Marilyn Monroe? Morris zwijgt, maar de ondeugende twinkeling in zijn ogen spreekt boekdelen.
Ikzelf merk het inderdaad wel, bijvoorbeeld bij docenten. En het is inderdaad zo dat sommige mensen die klakkeloos hebben overgenomen van pedofilie te walgen, vaak evengoed op dertienjarige meisjes geilen(maar er dan niet bij stil staan wat ze doen).
Het komt ook voor tussen leerlingen en leraren. Maar die leraren zullen aan zichzelf niet gauw toegeven dat ze iets voelen.
Ik denk dat de Oude Grieken scenario B veel toepasten, met hun zogenoemde 'knapenliefde'. Het schijnt dat homofilie tussen twee volwassenen mannen daar toen niet normaal was, en eigenlijk veracht werd, maar dat knapenliefde dan wel kon, omdat je je minnaar als "leerling" beschouwde, die bij jou graag levenslessen nam. De Grieken waren daar naar mijn weten zeer redelijk in. Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen. Maar het zou inderdaad kunnen, dat mannen extra oog hebben voor jonge vrouwen omdat ze zo vroegrijp zijn en dus eigenlijk klaar voor de voortplanting. Ze menstrueren immers al. Het feit dat daar uiteindelijk toch niks mee wordt gedaan, ligt aan onze cultuur: het wordt niet normaal geacht op je veertiende met een baby rond te huppelen. Los van de grote verschillen tussen kind-zijn en volwassen-zijn, die wij op 'n gegeven moment zelf hebben gecreeerd, komt dat doordat je eerst geacht wordt examen te doen, te studeren en ergens tussen je vijfentwintigste en dertigste huisje boompje beestje moet gaan spelen.
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
Een goede analyse.
Je kunt dit overigens niet alleen bij Morris terugvinden
De betere boeken staan er vol van.
...maar ik ga twee replies plaatsen in deze thread, hoe opdringerig ik het eigenlijk ook vind
Ik vind het een grappig stukje dat je gevonden hebt in dat interview, maar zoals Morris al zegt; het is een voorlopig antwoord, bij gebrek aan beter. Ik ben niet echt overtuigd in elk geval...
Het is in mijn ogen niet alleen mogelijk, maar zelfs zeer waarschijnlijk dat een docent(e) verliefd wordt op een leerling(e). Docenten leren namelijk best veel nieuwe leerlingen behoorlijk goed kennen elk jaar, en om even Jilles verhaal van hierboven te gebruiken moet je dan toch met enige regelmaat iemand tegenkomen die "in je profiel past" lijkt me. Zeker omdat docenten over het algemeen voor hun beroep hebben gekozen omdat ze het goed met kinderen of jongeren kunnen vinden, wat kan wijzen op een wat groter taartpuntje pedofilie dan gemiddeld. Maar ze zouden natuurlijk wel gek zijn om iets met die gevoelens te doen. Het is zowel sociaal onaanvaardbaar als juridisch strafbaar, en je kunt je baan (en dus niet alleen je financiële toekomst, maar ook je contact met kinderen) dan ook wel vergeten.
Scenario A zou oneerlijk zijn en manipulatievol, door het meisje alvast voor jezelf te reserveren en haar geen eigen ontwikkeling te gunnen.
Dit ben ik niet met je eens, (ik voel me natuurlijk een beetje persoonlijk aangevallen hierdoor
) en wel om een aantal redenen:
. En sociaal probeer ik haar zo veel mogelijk gewoon te steunen in haar eigen dingen, en doe ik mijn best te voorkomen dat ze haar jeugd overslaat door zich te gedragen als een 19-jarige. Gun ik haar geen eigen ontwikkeling..?
- Heel veel meisjes vinden het (onderbewust?) ook wel erg leuk/spannend/stoer om naar oudere jongens (3 tot 15 jaar ouder ofzo) te kijken. Dat is niet mijn persoonlijke fantasietje, maar ik ken echt een substantieel aantal meisjes dat (al dan niet incidenteel) op (veel) oudere jongens/mannen valt of een vriend heeft die zoveel ouder is. Dus wat is er oneerlijk of manipulerend aan..?
- Het "reserveren" van een meisje heeft volgens mij weinig te maken met haar ontwikkeling. Misschien heb ik een verkeerd beeld gegeven van reserveren... Ik ben zelf 19, en ik heb een schat van een vriendin van 14, waarover je dus zou kunnen zeggen dat ik haar "gereserveerd" heb om over een jaar of 10 "huisje boompje beestje mee te gaan spelen". Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
En inderdaad; hadden wij een paar honderd jaar geleden geleefd dan waren we inmiddels vast wel getrouwd, en wie weet in verwachting van ons eerste kind. Maar in onze huidige samenleving zullen we elkaar nog een tijdje gereserveerd moeten houden. En is eigenlijk niet elke relatie (en zeker verloving) een reservering?
Inderdaad homofilie valt niet echt te verklaren volgens zo'n zelfde theorie als jij hebt bedacht, maar het hoeft ook allemaal niet zo logisch te zijn als we willen.
Natuurlijk wel! Evolutie en voortplanting werken niet op zo'n lullig halfslachtige manier dat er onlogica in zou kunnen zitten
. Zie voor meer hoofdbrekens over dat onderwerp een paar posts hoger...
In mijn beredenering is het eigenlijk inderdaad zo, dat elke relatie een reservering is. In zekere zin is er bij elke vorm van gebondenheid aan iemand (en zelfs al bij een heel simpele verkering voel je die gebondenheid) sprake van een soort van "aanpassings"-iets. Het conform willen zijn aan de ander. Je weet waarschijnlijk wel wat ik bedoel.
Hieronder ga ik in op dat aanpassen. Wat op de ene leeftijd sterker is dan op de andere.
Ikzelf, ben dus 16, heb een relatie gehad met iemand van 27, afgelopen jaar. Omdat ik toch al zo kruidjeroermeniet-achtig lichtgeraakt ben in relaties en vriendschappen, begon het ook bij die jongen te kriegelen. Jij zegt: 'ik gun haar alle ontwikkeling van de wereld'. Dat zei mijn vriend ook en hij meende het ook. Hoe graag je het ook zou willen, ik ervaarde een blokkering in mijn eigen ontwikkeling. Dan heb ik het over verschillen in de dingen die je doet, ik wilde bijvoorbeeld met klasgenoten dronken worden en hasj uitproberen, hij daarentegen ging niet echt uit. Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt. Maar dan heb ik het ook over verschillende 'morele' fases: ik begon net een beetje politieke voorkeur en 'n mening te krijgen over de dingen in de wereld, terwijl hij al een hele bups met meningen paraat had (overigens super interessant) en het allemaal wel gezien had. Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel. Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand. Jij zegt:
Maar uiteraard gun ik haar alle ontwikkeling van de wereld! Als zij het in haar hoofd zou halen om na haar middelbare school moeder te willen worden ofzo, dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
.
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was. In haar ogen ben jij waarschijnlijk 'n belangrijk persoon (een "autoriteit"?) en ze vindt jouw mening dus ook belangrijk. Ik vind dat je pas na die laatste morele fase waar ik het net over had (ik heb er 'n boek over thuis, ik zal de titel en schrijver volgende keer vermelden) zelf kunt beslissen en vergelijken en daarna een conclusie trekken voor jezelf. Als zij bijvoorbeeld moeder wil worden na haar middelbare school, wil zij dat, punt. Dan hoor jij haar niet op een opleiding te doen toch? Als jij voor haar na gaat denken zal zij dan niet meegaan in jouw denken? Natuurlijk dat gaat niet opzettelijk ofzoiets, het komt uit een goed hart.
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
Je meet met drie maten. Ten eerste zou jij niet erg blij zijn geweest met die jongen van 27 als hij had gezegd "nee, je bent een dom klein meisje, kom over vijf jaar nog maar eens terug". Wat je dus eigenlijk wel ons allen hier op dit forum aan probeert te raden. Vervolgens wijs je op iets dat je aan jezelf verkeerd vindt ("ik ben kruidjeroermeniet-achtig") en geeft het aan als oorzaak van jouw eigen probleem, maar trekt het wel door naar alle andere relaties met een groot leeftijdsverschil. Tenslotte heb je het vanuit jouw eigen "beperkte morele fase" die je zelf hebt gedefiniëerd over dingen waar je volgens jouw definitie nog helemaal niet over mee kunt praten
("Als je ongeveer zestien of zeventien bent begin je voor jou individueel te kijken wat je goed en slecht vind en waar je voorkeuren liggen. Dan als je in de laatste morele fase komt, kun je participeren in de wereld als een opzichzelf staand iemand").
Goed, tot zover in een notedop waarom ik het niet met je eens kan zijn. Nu inhoudelijk.
Hij liet mij begaan, maar je hebt toch de neiging om je bij zijn mening aan te sluiten, je aan hem aan te passen, tenminste als je hem genoeg liefhebt.
Mensen in relaties passen zich inderdaad aan elkaar aan. Dat moet wel als je veel tijd met elkaar doorbrengt of zelfs in hetzelfde huis woont. Mijn ouders leven al zolang samen dat ze over alles precies hetzelfde denken; als je iets aan de één vraagt weet je voor 99% zeker dat de ander hetzelfde antwoordt.
En dat dit problemen op kan leveren lijkt me ook duidelijk. Een goede vriend van mij heeft afentoe behoorlijke strubbelingen met zijn vriendin omdat ze uit een heel ander hout gesneden zijn, en hij wil feesten terwijl zij vindt dat ze moet studeren. Maar ze houden van elkaar, accepteren hun verschillen, en proberen ermee te leven. Ze zijn overigens op een paar maanden na even oud.
Ik scheel vijf jaar met mijn vriendin, maar we zitten wat dat betreft veel meer op één lijn dan mijn vriend en zijn vriendin. Dus leeftijd zegt daarin geen ene fuck. En natuurlijk word je geremd en beïnvloed door de mening van de ander, maar die mening respecteer je ook wederzijds, en dat is voor een groot deel juist precies datgene waar een relatie om gaat. Dingen voor elkaar over hebben, en luisteren naar elkaars mening. En mensen worden gevormd door de meningen van hun naasten; je leert ervan, groeit ervan. Wat is daar fout aan?
Dus als je op basis van zo'n argument mijn relatie wilt afkeuren, dan moet je eerst mijn vriend maar eens bellen.
Je zit niet in dezelfde fase. Op moreel niveau ligt iemand van 14 nog twee fases achter op iemand van 19. Bij een veertienjarige staat aanpassing hoog in het vaandel, 'als je tenminste erbij wilt horen'. Het is de leeftijd van de modemeisjes en groepjes als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik begrijp wat je bedoelt. Misschien is mijn vriendin niet het toonbeeld van een 14-jarige dan, want ze heeft een bloedhekel aan mensen die in groepjes achter elkaar aan huppelen, en vindt dat mensen hun eigen mening moeten vormen. En daar gedraagt ze zich ook naar; ik weet zeker dat ze op eenzelfde volwassen manier een discussie aan zou kunnen gaan als jij nu doet. Dus ik denk dat we in mijn geval geen twee "fases" schelen, ondanks de leeftijd. Maar goed, dat terzijde wil ik ook altijd graag het algemene idee dat een verschil in ontwikkeling een probleem op moet leveren (en dus je hele standpunt) aanvechten:
Ik ben van mening, dat je iemand pas je mening mag opdragen als diegene de laatste morele fase gehad heeft en dus verantwoord is de beste keuze voor zichzelf te maken. Vóór die fase moet je het kinderen met andere kinderen laten uitzoeken. Dat is toch eerlijk?
(Afgezien van het feit dat de wereld niet eerlijk is) Stel je even jouw "eerlijke" samenleving voor. Hoe zou dat moeten werken dan? Gezinnen werken niet, want ouders leggen hun kinderen dingen op voordat ze daar zelf keuzes over kunnen maken. Docenten en overheid mogen niet meer bepalen wat kinderen moeten leren, want dan bemoeien ze zich met hun ontwikkeling. De slager op de hoek mag niet meer zeggen dat Jantje met zijn tengels van de schnitzels af moet blijven, want dan draagt hij Jantje zijn mening op. Eigenlijk moeten we onze kinderen met z'n allen op een eigen continent flikkeren, en kijken welke van hen de 18 jaar halen.
Zo werkt het niet. Juist door die beïnvloeding kun je je een mening vormen. Jij hebt in dit geval dat boek thuis liggen dat jou heeft geholpen bij het vormen van jouw mening. Dat is precies waar ik het net over heb; mensen worden gevormd tot volwassenheid door de meningen van hun omgeving, niet door het verhogen van het getalletje dat hun leeftijd weergeeft. En ik durf te wedden dat je ook heel veel geleerd hebt door, over en van die jongen van 27 (beetje afhankelijk van hoe lang jullie relatie geduurd heeft) waardoor jij nu weer een wat completere mening over de wereld hebt. Waar je hem dus dankbaar voor kunt zijn, ook al begrijp je dat nu misschien nog niet.
...dan zou ik de eerste zijn om haar weer op een opleiding te schoppen
."
Ik weet hoe goed je het bedoelt, maar wat je hier zegt is nu juist niet de bedoeling. Je moet haar laten begaan zoals ze zou doen als jij er niet was.
Oh Sophie, wat heb je dat verkeerd begrepen
. Wat ik daarmee bedoelde te zeggen is dat als mijn aanwezigheid in haar leven een negatieve invloed op haar ontwikkeling lijkt te hebben (bv. ze wil moeder worden in plaats van studeren, wat ze voor ze mij kende van plan was) dan zou ik (samen met haar ouders) de eerste zijn om te proberen op haar in te praten om die schade ongedaan te maken. Afgezien daarvan is ze tegen die tijd achttien, en bevindt ze zich dus ook in die "laatste fase" van jou, dus waar hebben we het over? En nog afgezien dáárvan heeft ze er ècht geen moeite mee om tegen mij op te staan en bij mij háár mening door te drukken 
Trouwens mijn complimenten; ik heb in tijden niet meer zo'n lange posts geschreven en zo'n goede discussie gevoerd op Internet
. Vat deze post dus alsjeblieft niet al te zwaar op; het blijft mijn doel om mijn mening te geven over het onderwerp, en afentoe om mijn eigen leven en relatie te verdedigen, en niet om jou de grond in te boren ofzo 
Eerst en vooral mijn complimenten voor een 16jarige die zo uit de hoek kan komen. Ik had het niet gekund, en zeker niet gedurfd!
Over de reactie waarop ik reageer wil ik een graag een korte aanvullende vraag kwijt. De voortplantingsgerichtheid kan ik me voorstellen waar het gaat om personen van verschillende sexe. Man/meisje, Vrouw/jongen, Man/vrouw. Vrouw/man.
Zoals LI zelf al aangaf is Man/man en Vrouw/vrouw daarin moeilijk te plaatsen. Maar wat te denken van Man/jongen, Vrouw/meisje?
Mijn eigen emotionele voorkeur gaat -als man zijnde- uit naar jongens. Ik wil van mezelf niet direct zeggen dat de relatie die heb met mijn vriendje een lusteloze/drifteloze toestand is. Hoewel we het (bewust wat mij betreft) platonisch houden vliegen de scherven soms in't rond (figuurlijk).
Een mogelijke verklaring die ik nu ter plekke bedenk, passend in het voortplantingsverhaal zou er een zijn in de volgende trant (hypothetisch, niet werkelijk!)
Mijn jonge vriendje komt uit een sociaal of anderzins zwak milieu, of uit een milieu dat door mij toch zo bestempeld wordt. Als individu zie ik eigenschappen bij die jonge die volgens mij een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan onze gemeenschappelijke genenpool. Op basis daarvan is het niet meer dan normaal dat ik die eigenschappen probeer te versterken met mijn aandacht, en het individuutje probeer te beschermen met mijn vriendschap.
Zoiets zou mogelijk ook kunnen gelden voor andere groot/klein relaties, echter mis ik dan een punt in mijn redenering: een relatie moet voor beiden voordelig zijn. Het voordeel voor het jongere individu zou dan opgezocht kunnen worden.
Iemand suggesties??
groets,
georg
Hmm, ik vind het een aardige poging, maar ik ben bang dat het niet veel meer kan zijn dan een bijreden. En zelfs dat is discutabel, want als zo'n jongen niet opgevangen wordt raakt hij niet automatisch verloren voor de genenpoel. Bovendien bedekt het een te klein scala aan gevallen om van een zodanig evolutionair nut te zijn dat het het selectieproces overleefd heeft.
Maar heel erg bedankt voor het meedenken!
"Is het inderdaad zo dat de mensheid al zo ver ontwikkeld is dat de voortplanting niet altijd meer centraal staat? Betekent dat ook dat onze impulsen van drift niet altijd gericht zijn op voortplanting?"
Ik geloof het niet. Tweemaal niet
De ontwikkeling van de mens wordt uitgedrukt in telkens vele honderdduizenden jaren voor een belangrijke fase. De biologische factor heeft tot nu toe in die enorme aantallen jaren altijd op de eerste plaats gestaan. Alle organismen, dus ook mensen, zijn altijd op de eerste plaats gericht geweest op voortplanting. Zonder voortplanting geen leven.
De krachten die hier wat tegenover stellen, bestaan vooral uit de leer dat we sinds enkele duizenden jaren bepaalde zaken hebben ontwikkeld zoals wetenschap, bewustzijn over wat we denken, en misschien: kennis en keuze over sexualiteit. Maar vergeleken met de eerdergenoemde honderdduizenden en miljoenen jaren is deze periode natuurlijk helemaal niets.
Ik denk dus niet dat er al voldoende aanwijzingen zijn om aan te nemen dat we de voorplanting niet meer centraal stellen.
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Ik heb me daar nooit echt in verdiept om de eenvoudige reden dat ik vind dat het niet ter zake doet hoe de oude Grieken met kinderen omgingen. Het kan in ieder geval niet als argument gelden 'voor' of 'tegen' pedofilie. Voor zover ik met mijn beperkte kennis kan opmaken was het contact dat toen plaatsvond toch ook lang niet altijd zo mooi, teder, eerlijk, ...
En naar mijn gevoel is er weinig correcte informatie over te vinden maar zeer veel 'van horen zeggen' informatie.
Als jij je er in verdiept en er iets zinnigs over kan zeggen hoor ik het graag.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt?
Ik geloof niet in een duidelijk grens tussen heterofilie, homofilie, pedofilie, ... Veel mensen hebben in meerdere of mindere mate wel iets van al die gevoelens maar door hun ontwikkeling krijgt er vaak een 'geaardheid' de overhand. Veel gevoelens worden ook vaak zo sterk en snel onderdrukt dat ze als onbestaande worden afgedaan. Ik denk dat dat vaak opgaat voor het 'homodeeltje' of 'pedodeeltje' van veel heterofielen.
Volgens mij is het dus in ieder geval wel een geaardheid maar speelt de ontwikkeling als kind en jongere wel een rol in de ontwikkeling of onderdrukking van deze gevoelens.
Ook sluit ik niet uit dat er mensen zijn met pedoseksuele gevoelens die ontstaan zijn door ontwikkelingsproblemen en waar hun gevoelens echt een parafilie zijn. Dit gaat volgens mij echter niet op voor heel veel pedofielen.
Maar wat je voelt kan ook ontstaan zijn uit onnatuurlijke impulsen, bv. een ontwikkelingsstop, of een uit nature niet verantwoorde opvoeding.
Dat kan inderdaad en ik sluit ook niet uit dat dat klopt voor een deel van de pedofielen en voor een groter deel van de pedoseksuelen. Maar volgens mij zeker niet voor allen. Bovendien is de vraag of het er altijd toe doet. Stel dat iemand heel zelfstandig is geworden doordat hij/zij in zijn/haar jeugd nooit steun kreeg van anderen. Het er van jongs af aan alleen voor staan is niet positief, dat neemt niet weg dat die daaruit ontstane zelfstandigheid wel positief kan zijn. M.a.w., ook zaken die uit onnatuurlijke of zelf negatieve impulsen zijn ontstaan zijn niet per definitie negatief of onnatuurlijk.
Bovendien is de vraag wat 'onnatuurlijk impulsen' zijn moeilijk te beantwoorden. Ik denk dat heel veel van de opvoeding van kinderen bestaat uit 'onnatuurlijke impulsen'. (B.v. het bijbrengen van beleefdheid.) Dat onderscheid ons net van wezens die zich volledig laten leiden door driften en instincten.
Ook vind ik het in het algemeen interessant te kijken naar de 'driften' die NIET door een drang naar voortplanting worden ingegeven, want die zijn er dus wel, bij homo's en ook pedofielen (in acht genomen dat pedofilie een geaardheid is). Je leest in tijdschriften en kranten constant over de hergewaardeerde traditionele rol van de vrouw, als reactie op de emancipatiebeweging in de jaren zestig. Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft. Toch moet dit ook door een biologische drift zijn ingegeven.
Ach, wat de mensen die vinden dat vrouwen dienen om kinderen te baren over pedofilie denken laat me redelijk koud, zolang ze maar geen politieke beslissingsmacht hebben en mij met rust laten. Ik kan hun mening niet echt ernstig nemen.
Hoewel we nog heel veel dierlijks in ons hebben en veel mensen dat onvoldoende beseffen is de mensheid toch al zo ontwikkeld dat de voortplanting niet meer altijd centraal staat. Er is discussie mogelijk over het 'biologische nut' van pedofilie in de verspreiding van bepaalde genen. Maar zelf als het zou blijken dat pedofiele gevoelens nauwelijks zouden voorkomen bij dieren waar het doorgeven van de eigen genen nog wel centraal staat vind ik dat op zich niet meer dan een interessant weetje. Het zegt immers niets over het nut van deze gevoelens in de mensenwereld.
Mensen die vinden dat natuurlijk gedrag en voortplanting terug centraal moeten staan bij de mens moeten dan ook maar bereidt zijn de grens waarop seksueel contact toegestaan is terug te brengen tot de leeftijd waarop iemand zich fysiek kan voortplanten. De mens is immers een van de weinige, zo niet de enige, diersoort die zich niet 'zo snel mogelijk' voortplant.
Homoseksualiteit en voorbehoedsmiddelen zouden voor deze mensen natuurlijk taboe moeten zijn.
Mensen zijn net dieren, hoor je vaak. Komen onder dieren ook homofiele impulsen voor? Is een vraag waar de meeste mensen lachend nee op antwoorden, terwijl ze het antwoord eigenlijk niet eens weten. Of wel?
Ja, homoseksualiteit en pedoseksualiteit komen voor bij dieren. Maar ik blijf er bij dat het al dan niet voorkomen van bepaald gedrag bij dieren geen morele basis mag zijn om menselijk gedrag te beoordelen.
Hoi Sophie,
Ik denk dat ik maar eens wat literatuur op ga zoeken van de oude Grieken, want ik geloof dat er toen inderdaad veel gelijkwaardiger met kinderen om werd gegaan.
Wat je vertelde over de Grieken kan inderdaad wel kloppen. Toen ik de geschiedenis van de Grieken kreeg op school, werd er eigelijk meer nadruk gelegd op het feit dat de meeste Grieken in het leger homoseksuele gevoeldend koesterde, die ook volledig werden gerespecteerd, want er zaten alleen maar mannen in het leger. Maar hier weet ik verder niet zoveel over, dus ik ga verder.
Zou het inderdaad zo zijn, dat als pedofilie een geaardheid zou zijn, het op je 12e/13e naar op de oppervlakte komt? Neem het mij niet kwalijk als dit niet waar is, maar zijn er ook niet bv. jongens van 8 te vinden die kicken op het omgaan met jongere kinderen? Of is er dan weer sprake van iets anders wat los staat van geaardheid (macht).
Ik ben zelf achter mijn gevoelens gekomen toen ik die leeftijd +/- had, (ben nu 17), maar ik was bijvoorbeeld op mijn achtste, een heel verlegen, buitenstaand jongetje. Ik ben ook nooit seksueel misbruikt, ik heb een hele liefdevolle jeugd gehad, dus daar kan mijn 'probleem' niet aan liggen.
Ik heb inderdaad wel eens ergens gelezen dat pedofilie een vorm van 'macht' is, dat pedofielen volwassenen zijn die graag macht uitoefenen op kinderen omdat die makkelijk te manipuleren zijn. Ik weet zeker dat dit bij sommige mensen het geval zal zijn, maar hier versta ik geen pedofilie onder. Als je pedofiel bent, word je verliefd op kinderen, wil je helemaal geen macht op ze uitoefenen. Laat ze zijn zoals ze zijn, zo zijn ze het mooist.
Je leest daar dat men aan het accepteren is dat een vrouw toe moet geven aan haar biologische impulsen etc., en dat het onnatuurlijk zou zijn om deze te negeren en zich als een soort "man-vrouw" op te stellen. Ik vraag me af wat die schrijvers denken van homofilie en pedofilie, als dit niet op de voortplanting gericht is en het voor de ontwikkeling van nieuw leven geen functie heeft.
Er zijn tegenwoordig zat lesbische/homfiele koppels die een kind hebben, als het nodig is, zijn ze geadopteerd. We hebben dus wel de drang om kinderen te hebben, maar het 'krijgen' van een kind kan dus op verschillende manieren.
Ga zo door met je onderzoek, er zijn maar weinig mensen die goed geïnformeerd zijn over deze 'taboe-term', ga zo door!
Groetjes, T.
Hoi Sophie,
Ik ben een psychologie student en moet voor het vak ethiek een werkstuk maken over pedofilie, ik lees het forum vol interesse en heb er heel veel aan, dus iedereen alvast bedankt in ieder geval.
Maar om je vraag te beantwoorden of onder dieren homofilie voorkomt: Jazeker! Er is een onderzoek gedaan bij schapen en wat blijkt: 10 % van de schapen is homo! Een bepaald gedeelte in je hersenen, de third interstutual nucleus, is bij homofiele schapen net zo groot als bij vrouwtjesschapen zeg maar, en bij heterosexuele mannetjesschapen is die aanzienlijk kleiner. De wetenschap is op het moment bezig dit onderzoek naar de mens te relateren, dus over een paar jaar zullen we waarschijnlijk weten of sexuele geaardheid is aangeboren, dus ook pedofilie.
Succes!