Je lijkt me een intelligente kerel, zo aan je tekst te zien. Dus ik ga even lastig zijn en je iets terugvragen.
Waarom vraag je je überhaupt af of je een pedofiel bent?
Er is namelijk helemaal niets in je bericht, dat erop wijst dat je een pedofiel bent. Helemaal niets. Ook niet een beetje.
Wanneer ben je je nou gaan afvragen of je pedofiel bent? Toen bleek dat de relatie langer duurde? Toen bleek dat je "echt om haar gaf" en dat het echte liefde was, was er toen ineens meer reden om te denken dat je misschien pedofiel bent?
Ik snap het echt niet. Als je kort wat met haar zou hebben en haar zou dumpen, zou er niets zijn om je druk om te maken, maar als jullie serieus worden ben je misschien ineens 'niet normaal'? Ik vind het tweede geval zelf positiever dan het eerste, namelijk.
Is het tegenwoordig al zo erg met de maatschappij gesteld, dat een jongen van 19 zich dit moet gaan afvragen of hij wel normaal is, als hij een 5 jaar jongere vriendin heeft (en niet naar andere 5 jaar jongere meisjes kijkt)?
Wat anders:
Sommige mensen in je omgeving zullen vast moeilijk gaan doen of grapjes gaan maken over 'pedo'.
En ik snap best dat dat een serieus probleem kan zijn.
Maar dat is iets anders dan dat je het ook echt bent.
Ik begon er pas aan te twijvelen toen mijn vriendin gisteren voor de grap zei: pedo.
Ik was er erg boos over uiteraard en heb gezegd dat het de laatste keer is dat ze dat zegt, maar daarna begon ik wel te twijvelen en hing er een kutgevoel in mijn maag en uit de definitie "pedofiel" (wikipedia) kon ik ook niks wijzer worden.
Daarna 2 uur het internet afgezocht wanneer je nou echt een pedofiel bent en kon maar niks vinden. Daarom had ik hier mijn vraag gesteld.
Ik had zelf ook al gedacht dat pedo te ver van mijn intresse afstond aangezien ik niks met kleine meisjes heb en echt verliefd ben op mijn vriendin nu.
Voor de rest met betrekking tot mijn omgeving maakt het mij vrij weinig uit wat ze denken, zolang wij maar gelukkig zijn.
Anders zou je niet zo boos reageren en aan het twijfelen slaan.
De oplossing (aan het eind -- en dat komt vanzelf wel)... is dat je meer op jezelf en je eigen gevoelens vertrouwt. Dan zijn woordjes en definities van anderen niet meer zo belangrijk.
Wat jij zelf voelt en doet, is goed. Eigenlijk doet de rest er niet toe. Dan kunnen er nog vijfentachtig definities over het internet zweven, maar wat die definities zijn (en of die definities jou wel of niet pedo noemen) doet er eigenlijk geen flikker toe. Het antwoord op de vraag of jij wel of niet in een of ander hokje past, verandert namelijk niks aan jouw persoonlijkheid en aan wat jij zelf voelt en doet.
(Niet dat je in dat hokje past, hoor. Maargoed.)
Het is alleen lastig als mensen met het woordje 'pedo' gaan smijten. Dat heb je zelf al meegemaakt (want je werd kwaad en onzeker). Je zal vast vanzelf wel gaan zien, wanneer je mensen moet corrigeren - en wanneer je er gewoon om moet lachen en geen aandacht aan moet besteden. Hopelijk vaker dat laatste.
De enige juiste omschrijving van pedofilie vindt je terug in DSM IV en die wordt in zo ongeveer de hele westerse wereld gehanteerd. De omschrijving wordt vastgesteld door een team van deskundigen uit de hele wereld. Aan deze deze omschrijving voldoe jij totaal niet, alhoewel de term "pedofilie" door journalisten en populisten zo ver is opgerekt dat het wel zo lijkt, maar dat zijn geen deskundigen.
In Nederland hanteren de rechters de norm dat 5 jaar leeftijdsverschil (zoals in jouw geval) acceptabel is, mist de relatie vrijwillig is. In de overige landen van de EU is het vrijwel niet anders.
Wat je terugvindt in DSM IV, is een beschrijving van pedofilie als geestesziekte. Een essentieel onderdeel van die definitie is (vrij vertaald) dat je er zelf onder lijdt, voor langere tijd al.
Nou, dan ben ik dus geen pedofiel, ook al zou ik alleen maar seksuele belangstelling voor kinderen hebben.
(Ik ben trouwens ook geen pedofiel volgens wat 'het grootste deel van de mensen' denkt. Maargoed.)
Wat heb je dan aan die DSM IV definitie in de praktijk? Behoorlijk weinig, behalve als je psychisch hulpverlener bent. Het is een definitie, die voor een bepaald vakgebied nuttig is.
Ik kom in DSM IV het woord ziekte niet tegen. DSM beschrijft "psychiatrische aandoeningen" zoals pedofilie en autisme. Nu ben ik geen pedofiel maar wel autist (PDD-NOS) dus ben ik kennelijk een geestesziek iemand? Dat tal van mensen "lijden" lijkt mij wel overduidelijk gezien de reacties hier. Het is mij niet echt duidelijk wat jij wil aantonen. Ik ga er van uit dat de mens is ontworpen als hetherosexueel, maar dat er soms "spelingen van de natuur zijn", zoals "zwarte" schapen, homo's enz. Voor mij is dat geen reden om die mensen te veroordelen, maar ik zie er geen kwaad in om het een naam te geven.
Ik beschouw het in zijn oorsprong wel als psychiatrische aandoening, alleen dat bekent niet dat je dus ook een psychiatrisch patient bent.
Ik beschouw mijn voorkeur niet als normaal, maar dat betekent niet dat ik abnormaal doe.
Niet anders dan andere mensen tenminste.
Psychiatrische aandoening kan je ook vormen tot meer eelt op je ziel dan mensen die zogenaamd normaal zijn/doen.
OK, sorry. Voor mij is het woord 'geestesziekte' niet veel anders als 'psychiatrische aandoening' maar als dat voor anderen wel zo is: sorry. Ik heb onzorgvuldig geformuleerd (en dat is niet netjes in een antwoord dat 'over woordjes gaat'). Ik zal mezelf herstellen:
"Nee. Wat je terugvindt in DSM IV, is een beschrijving van pedofilie als psychiatrische aandoening."
Zo beter?
Het is mij niet echt duidelijk wat jij wil aantonen.
Even tussendoor: ik ben het helemaal eens met de laatste zin in je bericht.
Het enige waar ik een kanttekening bij wilde zetten, is bij je opmerking "De enige juiste omschrijving van pedofilie vindt je terug in DSM IV". Dat hoor ik meer zeggen, maar ik snap dat niet echt.
Ik neem aan dat dat je bedoelde dat iemand die niet aan de omschrijving in de DSM IV voldoet, geen pedofiel is.
Sja, dat houdt dus in dat alle teamleden achter de site, en een aantal andere posters hier en vele vrienden van me die seksueel aangetrokken zijn tot kinderen. geen pedofiel zijn.
"Veel" mensen die hier berichten neerzetten zullen vast "lijden", ja, zoals je zegt. Een flink aantal ook niet.
Het is dus maar de vraag of het nuttig is om alle discussies over pedofilie langs de meetlat van de DSM-IV te leggen. Ik denk van niet; die definitie heeft zeker zijn nut maar niet overal.
Die definitie doet er namelijk niet zoveel toe in veel praktijksituaties waarin mensen met seksuele gevoelens voor kinderen (van zichzelf of anderen) moeten omgaan. Dat is het enige wat ik wilde opmerken.
Ik ben voor het afbakenen van een discussie. Doe je dat niet, dan eindigt het in oeverloos gezwam. DSM IV is niet zaligmakend, maar geeft wel grenzen aan en daarnaast is het internationaal duidelijk wat er mee wordt bedoeld.
Inderdaad, iemand die niet aan de beschrijving van DSM IV voldoet is geen pedofiel. Wat is het probleem? Dat alle leden en tal van bezoekers geen pedofiel zijn volgens DSM IV lijkt mij voor tal van leden eerder een opluchting. Als gevolg van het geklets heb ik jaren in angst geleefd dat ik vroeg of laat ook dader zou kunnen worden. Immers, volgens "Jan Publiek" worden de meeste slachtoffers toch daders? Gelukkig heb ik dat in de afgelopen 50 jaar nooit vastgesteld.
Overigens, waar ligt de grens tussen "houden van" en "aangetrokken voelen tot"? Ik heb geen geen flauw idee.
Ik reageer wellicht wat onbegrijpelijk, maar inhoudelijk reageren is voor mij vaak lastig; een van de kenmerken van autisme.
Wanneer je de DSM-IV-definitie gebruikt, vallen mensen die wél op kinderen vallen en zich derhalve wél als pedofiel identificeren, er dus niet onder. Niet alleen zij zelf, maar ook anderen gebruiken een veel bredere definitie bij het woord "pedofiel" - "iemand die aangetrokken is tot kinderen" is de breedste definitie.
Als je persé een specifieke definitie gebruiken wilt, kan ik de DSM-IV-definitie níet aanraden. Liever een brede, omdat je dan een grotere kans hebt dat je de gehele groep omvat.
Als volgens jou "last ondervinden" een noodzakelijkheid is voor het zijn van "pedofiel", wat zijn dan mensen die zich aangetrokken voelen tot kinderen? Hoe noem je die dan?
Tsja, gaat het er nu om om zoveel mogelijk mensen onder de noemer pedofiel te brengen? Tal van mensen voelen zich aangetrikken tot kinderen terwijl zij duidelijk niet pedofiel zijn. "Aangetrokken tot" geldt voor zo ongeveer alle ouders enz.
DSM IV heeft als voordeel dat die door deskundigen all over the World wordt onderschreven. Wat is er mis met een definitie? Op een ander forum heb je al eens gewezen op het verschil tussen de Nederlandse en Belgische wetgeving, met een verwijzing naar Sensoa; daar was je nogal van onder de inderuk.
Last ondervinden is voor mij geen voorwaarde. Ik stel stel vast dat tal van pedofielen last ondervinden, en daar kan ik mij wel heel veel bij voorstellen.
De DSM-definitie heeft als nadeel dat het veel van de mensen die zichzelf zo noemen, niet mee pakt, en de woordenboekdefinities "all over the world" ook niet. En het idee dat het volk erbij heeft ook niet.
Daarbij is de DSM-definitie enkel opgesteld vanuit het oogpunt "afwijking", en vanuit de achtergrond "ziek" (" -> genezen"). De DSM-definitie VEREIST dat zij (of de omgeving) eronder moet lijden, omdat het anders geen afwijking mag zijn.
Evenzo kan je je vraagtekens zetten bij die "deskundigen". Vergis je niet, homoseksualiteit stond naast pedofilie in de DSM, en die staat daar nu écht niet meer. Omdat de definitie "homoseksualiteit" te nauw was en de daadwerkelijk homoseksuelen niet zo waren als daarin beschreven.
Er zijn tal van mensen die zich seksueel voelen aangetrokken tot kinderen. Die mensen niet pedofiel willen noemen kan mijns inziens je kop in het zand steken zijn òf een zeer sterke behoefte voelen aan een nieuw Nederlands woord voor deze groep mensen. Je vindt immers wel dat je het beestje een naampje moet geven zei je eerder.
DSM IV is zeker niet heilig. Het is ontworpen voor een specifiek vakgebied, de psychiatrie. Buiten dat vakgebied lopen de DSM-IV definities tegen beperkingen op en dat zie je hier. Voor de psychiatrie is er geen aanleiding om iemand te gaan behandelen die pedofiele gevoelens heeft maar daar prima mee kan leven en geen kinderen misbruikt. Ik neem aan dat de definitie daarop afgestemd is. Strict genomen volgens DSM IV ben ik geen pedofiel, maar als er een 11-jarige knapperd een beetje tegen mij aan komt hangen vind ik dat toch wel verdomd fijn! En als diezelfde jongen dan seksuele toenadering zoekt moet ik echt wel moeite doen om een grens te stellen (een grens die niet mijn grens is, en niet die van die jongen, maar de maatschappelijk wenselijke grens). Hoe moet ik mezelf dan noemen volgens jou? Dat vroeg in-limboy ook al, maar je gaf daar geen antwoord op.
Goh, ik ben geen pedofiel ook al val ik op jongetjes van 5 tot en met 9. Want ik lijd er niet onder. Heb ik even een mazzel. Ik kan dus gewoon mij gang gaan. Nooit geweten. O, nee want dan pas ga ik er onder lijden.Door de maatschappij wel te verstaan. Mijn conclussie DSM difinitie klopt dus toch ??
Verwarrend allemaal zeg !
DSM IV is voor mij ook niet heilig, maar ik ken geen andere omschrijvingen van pedofilie die meer sluitend zijn. Ik ontwijk de vraag niet, maar ik weet het antwoord niet, en mensen als jij en In-Limboy komen trouwens evenmin met suggesties.
Wat jij aangeeft over de 11 jarige knappert, voel jij op zo'n moment de aandrang om iets seksueels uit te halen? Ik ben twee keer stiefvader geweest, heb ook hangende kinderen meegemaakt en ja, dat doet je iets. Ikzelf heb het ervaren als (stief)vaderlijke gevoelens; een blijk van vertrouwen vanuit het kind dat je nabijheid opzoekt. Het versterkte bij mij het gevoel van "wee het gebeente van degene die "mijn" kind(eren) wat aandoet". Daar lijkt mij niets mis mee.
De hele discussie rond pedofilie word naar mijn idee volledig gevoerd vanuit de gedachte "onbekende mijnheer op straat" die zich uitsluitend aangetrokken voelt tot kinderen. Kijk je naar de praktijk, dan zie je een totaal ander beeld, waarin onbekende mijnheren amper voorkomen. Volop daders zijn niet eens uitsluitend gericht op kinderen. Ik zie tal van voorbeelden van daders (pedoseksuelen voor de goede orde) die al jaren getrouwd zijn enz.
Ik zit met tal van vragen. Een daarvan is, waar begint pedofilie en stopt het ouderlijk gevoel. Als je dat doortrekt naar de gevoelens van ooms en tantes, om nog maar te zwijgen van stiefvaders zoals ik, dan kom je er helemaal niet meer uit.
Je wil een suggestie voor een zinvolle definitie. Roderik heeft je al verwezen naar de definities die we op Pedofilie.nl hanteren. Ik sluit me daar bij aan want ik ben net als Roderik een van de schrijvers van die definitie. Pak 'm er eens bij en laat je licht er eens op schijnen zou ik zeggen.
Dan vraag je naar mijn gevoelens voor kinderen. Ik ervaar zowel de 'vaderlijke' gevoelens die jij beschrijft als ook seksuele gevoelens. Het is afhankelijk van hoe goed ik een jongen ken welke gevoelens de overhand hebben. Bij vreemde jongens zijn dat de seksuele gevoelens, bij bekende jongens worden dat al heel snel de vaderlijke/affectieve gevoelens die verder niet of niet direct met mijn seksualiteit te maken hebben. Er is geen grens, die gevoelens lopen in elkaar over en ik merk dat het seksuele deel voor mij meestal overstemd wordt. Daarom vind ik het ook niet zo erg om daar niet zoveel mee te doen. Bij meisjes heb ik geen seksuele gevoelens maar soms wel die vaderlijke gevoelens. Maar ondanks dat er geen scheidslijn is, is er wel een duidelijk onderscheid. Vaderlijke gevoelens zijn niet seksueel. Wel affectief, maar dat is iets heel anders. Seksuele gevoelens zijn prima als zodanig te herkennen dus ik denk dat jouw laatste vraag niet echt aan de orde is.
Dan heb je het nog over daders (pedoseksuele delinquenten om even het juiste etiketje te plakken) en de discussie over pedofilie. Daarin worden pedofielen en pedoseksuele delinquenten helaas maar al te vaak met elkaar verward. Veel daders zijn niet pedofiel, de meeste pedofielen zijn geen daders. Sommige daders zijn wel pedofiel en sommige pedofielen zijn ook daders. Cijfers zijn niet bekend, maar laten we het erop houden dat deze simpele logica voor weinig mensen is weggelegd. Overigens zijn er denk ik ongeveer evenveel zuivere pedofielen als pedofielen met ook homo- en/of heteroseksuele verlangens.
een ding is mij wel duidelijk, niemand heeft duidelijkheid, zelfs voor pedofielen zijn de grenzen niet duidelijk.
Ik heb gekeken naar de definities maar waarom vinden jullie die zoveel afwijken van DSM? Wat je zelf ook al aangeeft, duidelijke grenzen zijn er niet, maar DSM IV is wel internatinaal erkend.
Wat betreft jouw gevoelens, de hele discussie over pedofilie gaat nu juist over de seksuele gevoelens, kortom waarom mijn vraag buiten de orde is ontgaat mij wat.
Het blijft een lastig verhaal. Een van mijn vrienden is Bi en daar kan ik al weinig van snappen.
Voor jou niet. Voor de DSM-IV wel. Dus wat jij hier zegt is in rechtstreekse tegenspraak met de DSM-IV definitie.
Antwoorden op je vragen:
1) Er is niets mis met een definitie (en dat is ook nooit gesteld). Definities zijn nuttig. Ze dienen om discussies af te bakenen zodat iedereen weet waar je het over hebt.
Daarom hebben we ook het kopje 'definities' bovenaan deze site staan, bijvoorbeeld.
2) Nee, het gaat er niet om om zoveel mogelijk mensen onder de noemer pedofiel te brengen.
Het gaat erom dat je een term zodanig definieert, dat je er ook wat aan hebt. En dat die definitie niet veroorzaakt dat je die definitie zelf al gaat tegenspreken (zoals jij net hebt gedaan na 1 bericht-uitwisseling met in-limboy). Dat laatste is al een teken dat er wat fout zit.
Als we bv. hier vragen van iemand krijgen wiens partner overmatige belangstelling voor kinderen vertoont - dan kunnen we wel zeggen "er is geen enkele aanwijzing dat die persoon een echte pedofiel is" (als we de DSM-IV definitie aanhouden) maar niemand heeft iets aan zo'n uitspraak. Niemand krijgt daardoor een handvat om goed met die praktijksituatie om te gaan.
De DSM-IV definitie heeft gewoon te weinig aansluiting bij praktijkgevallen. Vandaar dat de definitie uit het woordenboek ook anders is. Vandaar dat Van Ree (zie onze definities-pagina) in zijn psychologie-praktijk ook een andere definitie hanteerde. En wij ook.
Ik hoop dat het wat duidelijker wordt wat ik bedoelde, maar ik heb het gevoel dat we hier wel een erg grote discussie opstarten over 'slechts een kleine opmerking' die ik in mijn eerste reactie op jou wilde maken, dus ik hoop niet dat het te 'groot' overkomt allemaal. (Ik heb hier ook niets wezenlijk anders gezegd dan in mijn eerste reactie; het enkel wat uitgebreider verwoord.)
Ook heb je in verreweg de meeste gevallen waar mensen twijfelen of ze pedofiel zijn, eigenlijk gelijk. Je kunt het vaak afdoen met "nee je bent geen pedofiel, kijk maar naar de definitie van pedofiel". (En of je dan de DSM-IV hanteert, of een woordenboek, of Van Ree, of de onze... sja dat maakt in zo'n geval nauwelijks uit.)
Ik krijg een beetje de indruk dat we nu bezig zijn met "over en weer vliegen afvangen". DSM IV heeft het over "lijden", maar het is wel een vertaling vanuit het Engels. "Suffering" heeft toch een wat andere lading dan hetzelfde woord in de Nederlandse vertaling. Kortom, met die tegenspraak valt het (in mijn beleving) wel mee. Overigens heeft het woord "lijden" ook in het Nederlands verschillende betekenissen. Ik "lijd" aan autisme, een vriend van mij aan "suikerziekte"; wil dit zeggen dat wij de hele dag zielig in een hoekje zitten? Nee, we zijn redelijk actief, maar ondervinden wel beperkingen in ons dagelijks leven.
Ik weet dat ik vaak doorzaag over "punten en komma's" maar mag ik je er even op wijzen dat van Ree Psychiater was en geen Psycholoog? Ik heb trouwens een paar boeken van van Ree gelezen en over het geheel genomen kan ik mij er aardig in vinden.
Voor de goede orde Roderik, ik ken pedofilie slechts op "papier", niet een van mijn vrienden enz. is pedofiel of komt daar openlijk voor uit. Ik heb wel ervaring met misbruikers, maar die beschouw ik niet als representatief. Net zomin als elke man een aanrander/verkrachter is geloof ik ook niet dat elke "pedo" uit is op misbruik.
Het is niet zo simpel als "suffering". Het staat er echt heel expliciet, criterium B van de diagnostische criteria voor pedofilie volgens de DSM-IV:
The person has acted on these sexual urges, or the sexual urges or fantasies cause marked distress or interpersonal difficulty;
Als iemand mij zou vragen of ik daarvoor in aanmerking kom, dan zou mijn antwoord duidelijk "nee" zijn. Beperkingen ten opzichte van hetero's, misschien, op bepaalde vlakken; beperkingen waar ik ook maar enigszins last van heb? Nee, eigenlijk niet. Dat ervaar ik althans niet als dusdanig. Net zoals homo's hun homoseksualiteit echt niet als beperking hoeven voelen, dat is niet een noodzakelijke bijkomstigheid voor het homo-zijn, ondanks dat ze niet of moeilijk een seksuele relatie kunnen hebben met een vrouw. En toch is het uit de DSM verdwenen!
Wat is jouw kijk op de analogie pedofilie-homoseksualiteit, wat betreft het al dan niet "ziekte"-zijn, het in de DSM staan ervan, het eruit verwijderd zijn?
Zijn het beide ziektes/afwijkingen, zouden ze in de DSM moeten staan?
Waarom is homoseksualiteit uit de DSM verwijderd? Is daarmee het begrip "homoseksualiteit" veranderd, of was de DSM-definitie eigenlijk te nauw om het fenomeen "homoseksualiteit" afdoende te omvatten? En hoe verhoudt zich dit tot pedofilie?
Ik wil geen eindeloze discussie gaan houden over lijden. Ik zie "lijden" als een "containerbegrip" waarbinnen vele gradaties mogelijk zijn. De een merkt het niet of nauwlijks terwijl de onder er duidelijk onder gebukt gaat.
De enige overeenkomst tussen pedofilie en homofilie (in mijn visie) is dat beide afwijkingen zijn van de norm; spelingen van de natuur. Ik beschouw ze niet als een ziekte hoewel sommige mensen er wel degelijk ziek van kunnen worden en ook duidelijk medische hulp nodig hebben. Wat mij betreft mogen ze er ook rustig blijven staan als hulp bij het stellen van een diagnose, waar DSM ook voor bedoeld is, maar niet voor het vaststellen van strafbaar gedrag zoals sommigen dat doen.
Waarom homoseksualiteit er uit is gehaald weet ik niet; ik heb mij nooit zo verdiept in dat onderwerp. Ik heb echter wel de indruk dat over homoseksualiteit veel meer bekend is dan over pedofilie waardoor er een evenwichtiger standpunt kan worden ingenomen.
Hoi Willem,
Je lijkt me een intelligente kerel, zo aan je tekst te zien. Dus ik ga even lastig zijn en je iets terugvragen.
Waarom vraag je je überhaupt af of je een pedofiel bent?
Er is namelijk helemaal niets in je bericht, dat erop wijst dat je een pedofiel bent. Helemaal niets. Ook niet een beetje.
Wanneer ben je je nou gaan afvragen of je pedofiel bent? Toen bleek dat de relatie langer duurde? Toen bleek dat je "echt om haar gaf" en dat het echte liefde was, was er toen ineens meer reden om te denken dat je misschien pedofiel bent?
Ik snap het echt niet. Als je kort wat met haar zou hebben en haar zou dumpen, zou er niets zijn om je druk om te maken, maar als jullie serieus worden ben je misschien ineens 'niet normaal'? Ik vind het tweede geval zelf positiever dan het eerste, namelijk.
Is het tegenwoordig al zo erg met de maatschappij gesteld, dat een jongen van 19 zich dit moet gaan afvragen of hij wel normaal is, als hij een 5 jaar jongere vriendin heeft (en niet naar andere 5 jaar jongere meisjes kijkt)?
Wat anders:
Sommige mensen in je omgeving zullen vast moeilijk gaan doen of grapjes gaan maken over 'pedo'.
En ik snap best dat dat een serieus probleem kan zijn.
Maar dat is iets anders dan dat je het ook echt bent.
Bedankt, ik voel me opgelucht.
Ik begon er pas aan te twijvelen toen mijn vriendin gisteren voor de grap zei: pedo.
Ik was er erg boos over uiteraard en heb gezegd dat het de laatste keer is dat ze dat zegt, maar daarna begon ik wel te twijvelen en hing er een kutgevoel in mijn maag en uit de definitie "pedofiel" (wikipedia) kon ik ook niks wijzer worden.
Daarna 2 uur het internet afgezocht wanneer je nou echt een pedofiel bent en kon maar niks vinden. Daarom had ik hier mijn vraag gesteld.
Ik had zelf ook al gedacht dat pedo te ver van mijn intresse afstond aangezien ik niks met kleine meisjes heb en echt verliefd ben op mijn vriendin nu.
Voor de rest met betrekking tot mijn omgeving maakt het mij vrij weinig uit wat ze denken, zolang wij maar gelukkig zijn.
Bedankt voor je positieve reactie man!
Willem.
Onzekerheid over jezelf.
Anders zou je niet zo boos reageren en aan het twijfelen slaan.
De oplossing (aan het eind -- en dat komt vanzelf wel)... is dat je meer op jezelf en je eigen gevoelens vertrouwt. Dan zijn woordjes en definities van anderen niet meer zo belangrijk.
Wat jij zelf voelt en doet, is goed. Eigenlijk doet de rest er niet toe. Dan kunnen er nog vijfentachtig definities over het internet zweven, maar wat die definities zijn (en of die definities jou wel of niet pedo noemen) doet er eigenlijk geen flikker toe. Het antwoord op de vraag of jij wel of niet in een of ander hokje past, verandert namelijk niks aan jouw persoonlijkheid en aan wat jij zelf voelt en doet.
(Niet dat je in dat hokje past, hoor. Maargoed.)
Het is alleen lastig als mensen met het woordje 'pedo' gaan smijten. Dat heb je zelf al meegemaakt (want je werd kwaad en onzeker). Je zal vast vanzelf wel gaan zien, wanneer je mensen moet corrigeren - en wanneer je er gewoon om moet lachen en geen aandacht aan moet besteden. Hopelijk vaker dat laatste.
De enige juiste omschrijving van pedofilie vindt je terug in DSM IV en die wordt in zo ongeveer de hele westerse wereld gehanteerd. De omschrijving wordt vastgesteld door een team van deskundigen uit de hele wereld. Aan deze deze omschrijving voldoe jij totaal niet, alhoewel de term "pedofilie" door journalisten en populisten zo ver is opgerekt dat het wel zo lijkt, maar dat zijn geen deskundigen.
In Nederland hanteren de rechters de norm dat 5 jaar leeftijdsverschil (zoals in jouw geval) acceptabel is, mist de relatie vrijwillig is. In de overige landen van de EU is het vrijwel niet anders.
Wat je terugvindt in DSM IV, is een beschrijving van pedofilie als geestesziekte. Een essentieel onderdeel van die definitie is (vrij vertaald) dat je er zelf onder lijdt, voor langere tijd al.
Nou, dan ben ik dus geen pedofiel, ook al zou ik alleen maar seksuele belangstelling voor kinderen hebben.
(Ik ben trouwens ook geen pedofiel volgens wat 'het grootste deel van de mensen' denkt. Maargoed.)
Wat heb je dan aan die DSM IV definitie in de praktijk? Behoorlijk weinig, behalve als je psychisch hulpverlener bent. Het is een definitie, die voor een bepaald vakgebied nuttig is.
Ik kom in DSM IV het woord ziekte niet tegen. DSM beschrijft "psychiatrische aandoeningen" zoals pedofilie en autisme. Nu ben ik geen pedofiel maar wel autist (PDD-NOS) dus ben ik kennelijk een geestesziek iemand? Dat tal van mensen "lijden" lijkt mij wel overduidelijk gezien de reacties hier. Het is mij niet echt duidelijk wat jij wil aantonen. Ik ga er van uit dat de mens is ontworpen als hetherosexueel, maar dat er soms "spelingen van de natuur zijn", zoals "zwarte" schapen, homo's enz. Voor mij is dat geen reden om die mensen te veroordelen, maar ik zie er geen kwaad in om het een naam te geven.
Ik beschouw het in zijn oorsprong wel als psychiatrische aandoening, alleen dat bekent niet dat je dus ook een psychiatrisch patient bent.
Ik beschouw mijn voorkeur niet als normaal, maar dat betekent niet dat ik abnormaal doe.
Niet anders dan andere mensen tenminste.
Psychiatrische aandoening kan je ook vormen tot meer eelt op je ziel dan mensen die zogenaamd normaal zijn/doen.
Remond
Ik kom in DSM IV het woord ziekte niet tegen
OK, sorry. Voor mij is het woord 'geestesziekte' niet veel anders als 'psychiatrische aandoening' maar als dat voor anderen wel zo is: sorry. Ik heb onzorgvuldig geformuleerd (en dat is niet netjes in een antwoord dat 'over woordjes gaat'). Ik zal mezelf herstellen:
"Nee. Wat je terugvindt in DSM IV, is een beschrijving van pedofilie als psychiatrische aandoening."
Zo beter?
Het is mij niet echt duidelijk wat jij wil aantonen.
Even tussendoor: ik ben het helemaal eens met de laatste zin in je bericht.
Het enige waar ik een kanttekening bij wilde zetten, is bij je opmerking "De enige juiste omschrijving van pedofilie vindt je terug in DSM IV". Dat hoor ik meer zeggen, maar ik snap dat niet echt.
Ik neem aan dat dat je bedoelde dat iemand die niet aan de omschrijving in de DSM IV voldoet, geen pedofiel is.
Sja, dat houdt dus in dat alle teamleden achter de site, en een aantal andere posters hier en vele vrienden van me die seksueel aangetrokken zijn tot kinderen. geen pedofiel zijn.
"Veel" mensen die hier berichten neerzetten zullen vast "lijden", ja, zoals je zegt. Een flink aantal ook niet.
Het is dus maar de vraag of het nuttig is om alle discussies over pedofilie langs de meetlat van de DSM-IV te leggen. Ik denk van niet; die definitie heeft zeker zijn nut maar niet overal.
Die definitie doet er namelijk niet zoveel toe in veel praktijksituaties waarin mensen met seksuele gevoelens voor kinderen (van zichzelf of anderen) moeten omgaan. Dat is het enige wat ik wilde opmerken.
Ik ben voor het afbakenen van een discussie. Doe je dat niet, dan eindigt het in oeverloos gezwam. DSM IV is niet zaligmakend, maar geeft wel grenzen aan en daarnaast is het internationaal duidelijk wat er mee wordt bedoeld.
Inderdaad, iemand die niet aan de beschrijving van DSM IV voldoet is geen pedofiel. Wat is het probleem? Dat alle leden en tal van bezoekers geen pedofiel zijn volgens DSM IV lijkt mij voor tal van leden eerder een opluchting. Als gevolg van het geklets heb ik jaren in angst geleefd dat ik vroeg of laat ook dader zou kunnen worden. Immers, volgens "Jan Publiek" worden de meeste slachtoffers toch daders? Gelukkig heb ik dat in de afgelopen 50 jaar nooit vastgesteld.
Overigens, waar ligt de grens tussen "houden van" en "aangetrokken voelen tot"? Ik heb geen geen flauw idee.
Ik reageer wellicht wat onbegrijpelijk, maar inhoudelijk reageren is voor mij vaak lastig; een van de kenmerken van autisme.
Wanneer je de DSM-IV-definitie gebruikt, vallen mensen die wél op kinderen vallen en zich derhalve wél als pedofiel identificeren, er dus niet onder. Niet alleen zij zelf, maar ook anderen gebruiken een veel bredere definitie bij het woord "pedofiel" - "iemand die aangetrokken is tot kinderen" is de breedste definitie.
Als je persé een specifieke definitie gebruiken wilt, kan ik de DSM-IV-definitie níet aanraden. Liever een brede, omdat je dan een grotere kans hebt dat je de gehele groep omvat.
Als volgens jou "last ondervinden" een noodzakelijkheid is voor het zijn van "pedofiel", wat zijn dan mensen die zich aangetrokken voelen tot kinderen? Hoe noem je die dan?
Tsja, gaat het er nu om om zoveel mogelijk mensen onder de noemer pedofiel te brengen? Tal van mensen voelen zich aangetrikken tot kinderen terwijl zij duidelijk niet pedofiel zijn. "Aangetrokken tot" geldt voor zo ongeveer alle ouders enz.
DSM IV heeft als voordeel dat die door deskundigen all over the World wordt onderschreven. Wat is er mis met een definitie? Op een ander forum heb je al eens gewezen op het verschil tussen de Nederlandse en Belgische wetgeving, met een verwijzing naar Sensoa; daar was je nogal van onder de inderuk.
Last ondervinden is voor mij geen voorwaarde. Ik stel stel vast dat tal van pedofielen last ondervinden, en daar kan ik mij wel heel veel bij voorstellen.
De DSM-definitie heeft als nadeel dat het veel van de mensen die zichzelf zo noemen, niet mee pakt, en de woordenboekdefinities "all over the world" ook niet. En het idee dat het volk erbij heeft ook niet.
Daarbij is de DSM-definitie enkel opgesteld vanuit het oogpunt "afwijking", en vanuit de achtergrond "ziek" (" -> genezen"). De DSM-definitie VEREIST dat zij (of de omgeving) eronder moet lijden, omdat het anders geen afwijking mag zijn.
Evenzo kan je je vraagtekens zetten bij die "deskundigen". Vergis je niet, homoseksualiteit stond naast pedofilie in de DSM, en die staat daar nu écht niet meer. Omdat de definitie "homoseksualiteit" te nauw was en de daadwerkelijk homoseksuelen niet zo waren als daarin beschreven.
John, je geeft geen antwoord op de vraag.
Er zijn tal van mensen die zich seksueel voelen aangetrokken tot kinderen. Die mensen niet pedofiel willen noemen kan mijns inziens je kop in het zand steken zijn òf een zeer sterke behoefte voelen aan een nieuw Nederlands woord voor deze groep mensen. Je vindt immers wel dat je het beestje een naampje moet geven zei je eerder.
DSM IV is zeker niet heilig. Het is ontworpen voor een specifiek vakgebied, de psychiatrie. Buiten dat vakgebied lopen de DSM-IV definities tegen beperkingen op en dat zie je hier. Voor de psychiatrie is er geen aanleiding om iemand te gaan behandelen die pedofiele gevoelens heeft maar daar prima mee kan leven en geen kinderen misbruikt. Ik neem aan dat de definitie daarop afgestemd is. Strict genomen volgens DSM IV ben ik geen pedofiel, maar als er een 11-jarige knapperd een beetje tegen mij aan komt hangen vind ik dat toch wel verdomd fijn! En als diezelfde jongen dan seksuele toenadering zoekt moet ik echt wel moeite doen om een grens te stellen (een grens die niet mijn grens is, en niet die van die jongen, maar de maatschappelijk wenselijke grens). Hoe moet ik mezelf dan noemen volgens jou? Dat vroeg in-limboy ook al, maar je gaf daar geen antwoord op.
Goh, ik ben geen pedofiel ook al val ik op jongetjes van 5 tot en met 9. Want ik lijd er niet onder. Heb ik even een mazzel. Ik kan dus gewoon mij gang gaan. Nooit geweten. O, nee want dan pas ga ik er onder lijden.Door de maatschappij wel te verstaan. Mijn conclussie DSM difinitie klopt dus toch ??
Verwarrend allemaal zeg !
DSM IV is voor mij ook niet heilig, maar ik ken geen andere omschrijvingen van pedofilie die meer sluitend zijn. Ik ontwijk de vraag niet, maar ik weet het antwoord niet, en mensen als jij en In-Limboy komen trouwens evenmin met suggesties.
Wat jij aangeeft over de 11 jarige knappert, voel jij op zo'n moment de aandrang om iets seksueels uit te halen? Ik ben twee keer stiefvader geweest, heb ook hangende kinderen meegemaakt en ja, dat doet je iets. Ikzelf heb het ervaren als (stief)vaderlijke gevoelens; een blijk van vertrouwen vanuit het kind dat je nabijheid opzoekt. Het versterkte bij mij het gevoel van "wee het gebeente van degene die "mijn" kind(eren) wat aandoet". Daar lijkt mij niets mis mee.
De hele discussie rond pedofilie word naar mijn idee volledig gevoerd vanuit de gedachte "onbekende mijnheer op straat" die zich uitsluitend aangetrokken voelt tot kinderen. Kijk je naar de praktijk, dan zie je een totaal ander beeld, waarin onbekende mijnheren amper voorkomen. Volop daders zijn niet eens uitsluitend gericht op kinderen. Ik zie tal van voorbeelden van daders (pedoseksuelen voor de goede orde) die al jaren getrouwd zijn enz.
Ik zit met tal van vragen. Een daarvan is, waar begint pedofilie en stopt het ouderlijk gevoel. Als je dat doortrekt naar de gevoelens van ooms en tantes, om nog maar te zwijgen van stiefvaders zoals ik, dan kom je er helemaal niet meer uit.
Je wil een suggestie voor een zinvolle definitie. Roderik heeft je al verwezen naar de definities die we op Pedofilie.nl hanteren. Ik sluit me daar bij aan want ik ben net als Roderik een van de schrijvers van die definitie. Pak 'm er eens bij en laat je licht er eens op schijnen zou ik zeggen.
Dan vraag je naar mijn gevoelens voor kinderen. Ik ervaar zowel de 'vaderlijke' gevoelens die jij beschrijft als ook seksuele gevoelens. Het is afhankelijk van hoe goed ik een jongen ken welke gevoelens de overhand hebben. Bij vreemde jongens zijn dat de seksuele gevoelens, bij bekende jongens worden dat al heel snel de vaderlijke/affectieve gevoelens die verder niet of niet direct met mijn seksualiteit te maken hebben. Er is geen grens, die gevoelens lopen in elkaar over en ik merk dat het seksuele deel voor mij meestal overstemd wordt. Daarom vind ik het ook niet zo erg om daar niet zoveel mee te doen. Bij meisjes heb ik geen seksuele gevoelens maar soms wel die vaderlijke gevoelens. Maar ondanks dat er geen scheidslijn is, is er wel een duidelijk onderscheid. Vaderlijke gevoelens zijn niet seksueel. Wel affectief, maar dat is iets heel anders. Seksuele gevoelens zijn prima als zodanig te herkennen dus ik denk dat jouw laatste vraag niet echt aan de orde is.
Dan heb je het nog over daders (pedoseksuele delinquenten om even het juiste etiketje te plakken) en de discussie over pedofilie. Daarin worden pedofielen en pedoseksuele delinquenten helaas maar al te vaak met elkaar verward. Veel daders zijn niet pedofiel, de meeste pedofielen zijn geen daders. Sommige daders zijn wel pedofiel en sommige pedofielen zijn ook daders. Cijfers zijn niet bekend, maar laten we het erop houden dat deze simpele logica voor weinig mensen is weggelegd. Overigens zijn er denk ik ongeveer evenveel zuivere pedofielen als pedofielen met ook homo- en/of heteroseksuele verlangens.
een ding is mij wel duidelijk, niemand heeft duidelijkheid, zelfs voor pedofielen zijn de grenzen niet duidelijk.
Ik heb gekeken naar de definities maar waarom vinden jullie die zoveel afwijken van DSM? Wat je zelf ook al aangeeft, duidelijke grenzen zijn er niet, maar DSM IV is wel internatinaal erkend.
Wat betreft jouw gevoelens, de hele discussie over pedofilie gaat nu juist over de seksuele gevoelens, kortom waarom mijn vraag buiten de orde is ontgaat mij wat.
Het blijft een lastig verhaal. Een van mijn vrienden is Bi en daar kan ik al weinig van snappen.
is nog altijd de monogame hu
niks he, of ho, of pe, of bi...
Last ondervinden is voor mij geen voorwaarde.
Voor jou niet. Voor de DSM-IV wel. Dus wat jij hier zegt is in rechtstreekse tegenspraak met de DSM-IV definitie.
Antwoorden op je vragen:
1) Er is niets mis met een definitie (en dat is ook nooit gesteld). Definities zijn nuttig. Ze dienen om discussies af te bakenen zodat iedereen weet waar je het over hebt.
Daarom hebben we ook het kopje 'definities' bovenaan deze site staan, bijvoorbeeld.
2) Nee, het gaat er niet om om zoveel mogelijk mensen onder de noemer pedofiel te brengen.
Het gaat erom dat je een term zodanig definieert, dat je er ook wat aan hebt. En dat die definitie niet veroorzaakt dat je die definitie zelf al gaat tegenspreken (zoals jij net hebt gedaan na 1 bericht-uitwisseling met in-limboy). Dat laatste is al een teken dat er wat fout zit.
Als we bv. hier vragen van iemand krijgen wiens partner overmatige belangstelling voor kinderen vertoont - dan kunnen we wel zeggen "er is geen enkele aanwijzing dat die persoon een echte pedofiel is" (als we de DSM-IV definitie aanhouden) maar niemand heeft iets aan zo'n uitspraak. Niemand krijgt daardoor een handvat om goed met die praktijksituatie om te gaan.
De DSM-IV definitie heeft gewoon te weinig aansluiting bij praktijkgevallen. Vandaar dat de definitie uit het woordenboek ook anders is. Vandaar dat Van Ree (zie onze definities-pagina) in zijn psychologie-praktijk ook een andere definitie hanteerde. En wij ook.
Ik hoop dat het wat duidelijker wordt wat ik bedoelde, maar ik heb het gevoel dat we hier wel een erg grote discussie opstarten over 'slechts een kleine opmerking' die ik in mijn eerste reactie op jou wilde maken, dus ik hoop niet dat het te 'groot' overkomt allemaal. (Ik heb hier ook niets wezenlijk anders gezegd dan in mijn eerste reactie; het enkel wat uitgebreider verwoord.)
Ook heb je in verreweg de meeste gevallen waar mensen twijfelen of ze pedofiel zijn, eigenlijk gelijk. Je kunt het vaak afdoen met "nee je bent geen pedofiel, kijk maar naar de definitie van pedofiel". (En of je dan de DSM-IV hanteert, of een woordenboek, of Van Ree, of de onze... sja dat maakt in zo'n geval nauwelijks uit.)
Ik krijg een beetje de indruk dat we nu bezig zijn met "over en weer vliegen afvangen". DSM IV heeft het over "lijden", maar het is wel een vertaling vanuit het Engels. "Suffering" heeft toch een wat andere lading dan hetzelfde woord in de Nederlandse vertaling. Kortom, met die tegenspraak valt het (in mijn beleving) wel mee. Overigens heeft het woord "lijden" ook in het Nederlands verschillende betekenissen. Ik "lijd" aan autisme, een vriend van mij aan "suikerziekte"; wil dit zeggen dat wij de hele dag zielig in een hoekje zitten? Nee, we zijn redelijk actief, maar ondervinden wel beperkingen in ons dagelijks leven.
Ik weet dat ik vaak doorzaag over "punten en komma's" maar mag ik je er even op wijzen dat van Ree Psychiater was en geen Psycholoog? Ik heb trouwens een paar boeken van van Ree gelezen en over het geheel genomen kan ik mij er aardig in vinden.
Voor de goede orde Roderik, ik ken pedofilie slechts op "papier", niet een van mijn vrienden enz. is pedofiel of komt daar openlijk voor uit. Ik heb wel ervaring met misbruikers, maar die beschouw ik niet als representatief. Net zomin als elke man een aanrander/verkrachter is geloof ik ook niet dat elke "pedo" uit is op misbruik.
Het is niet zo simpel als "suffering". Het staat er echt heel expliciet, criterium B van de diagnostische criteria voor pedofilie volgens de DSM-IV:
The person has acted on these sexual urges, or the sexual urges or fantasies cause marked distress or interpersonal difficulty;
Als iemand mij zou vragen of ik daarvoor in aanmerking kom, dan zou mijn antwoord duidelijk "nee" zijn. Beperkingen ten opzichte van hetero's, misschien, op bepaalde vlakken; beperkingen waar ik ook maar enigszins last van heb? Nee, eigenlijk niet. Dat ervaar ik althans niet als dusdanig. Net zoals homo's hun homoseksualiteit echt niet als beperking hoeven voelen, dat is niet een noodzakelijke bijkomstigheid voor het homo-zijn, ondanks dat ze niet of moeilijk een seksuele relatie kunnen hebben met een vrouw. En toch is het uit de DSM verdwenen!
Wat is jouw kijk op de analogie pedofilie-homoseksualiteit, wat betreft het al dan niet "ziekte"-zijn, het in de DSM staan ervan, het eruit verwijderd zijn?
Zijn het beide ziektes/afwijkingen, zouden ze in de DSM moeten staan?
Waarom is homoseksualiteit uit de DSM verwijderd? Is daarmee het begrip "homoseksualiteit" veranderd, of was de DSM-definitie eigenlijk te nauw om het fenomeen "homoseksualiteit" afdoende te omvatten? En hoe verhoudt zich dit tot pedofilie?
Ik wil geen eindeloze discussie gaan houden over lijden. Ik zie "lijden" als een "containerbegrip" waarbinnen vele gradaties mogelijk zijn. De een merkt het niet of nauwlijks terwijl de onder er duidelijk onder gebukt gaat.
De enige overeenkomst tussen pedofilie en homofilie (in mijn visie) is dat beide afwijkingen zijn van de norm; spelingen van de natuur. Ik beschouw ze niet als een ziekte hoewel sommige mensen er wel degelijk ziek van kunnen worden en ook duidelijk medische hulp nodig hebben. Wat mij betreft mogen ze er ook rustig blijven staan als hulp bij het stellen van een diagnose, waar DSM ook voor bedoeld is, maar niet voor het vaststellen van strafbaar gedrag zoals sommigen dat doen.
Waarom homoseksualiteit er uit is gehaald weet ik niet; ik heb mij nooit zo verdiept in dat onderwerp. Ik heb echter wel de indruk dat over homoseksualiteit veel meer bekend is dan over pedofilie waardoor er een evenwichtiger standpunt kan worden ingenomen.