In de FAQ ben ik het echter niet helemaal mee eens met het idee dat een kind-volwassene relatie niet schadelijk hoeft te zijn, onder bepaalde omstandigheden. Er zit wel een punt in, omdat vooral in de middeleeuwen 16 jarige meisjes met oudere mannen werden uigehuwelijkt, wat voortkwam uit de hoge sterf gevallen onder volwassenen, waardoor een groot deel van de populatie bestond uit tieners. Dan is er ook minder keus. Maar nu is het anders. Dit zijn niet de middeleeuwen.
Nu is er geen reden om naar tieners of kinderen te keren. Kinderen zijn kinderen. Zelfs tieners zijn nog in de ontwikkeling om volwassen te worden en zijn dus nog niet uitgegroeit geestelijk en lichaamelijk. Ze zijn nog onderhevig aan allerlei veranderingen en persoonelijk (er zijn vast genoeg mensen die het oneens met mij zijn en dan heb ik het niet over pedofielen), vind ik dus dat volwassenen eigenlijk tieners gewoon moeten laten uitgroeien, uit school, lichaamelijk en ook mentaal. Dan zijn ze zeg maar 'klaar' met hun jeugd, al hun veranderingen.
Soms vinden mensen dat kinderen het zelf ook wel kunnen beslissen, maar de intelligentie van een kind zegt niets. Als ze volwassen zijn kunnen ze daar best spijt van hebben, of vlak er achteraf al. Omdat een kind gelooft dat ze klaar voor een intieme relatie zijn of het willen, betekent niet dat het ook zo is. Ieder kind is overtuigt van hun visie op het moment. Als men terug denkt, kan men vast wel herinneringen ophalen van momenten dat je heilig overtuigt was van bepaalde dingen. Zoals dat er een monster onder je bed zat, dat de Kerstman echt bestaat, dat iets groen is, niet blauw. Kortom, allerlei gebeurtenissen waarvan een kind/tiener (valt onder hetzelfde, in feite, want een tiener is gewoon een ouder kind wat nog in de groei zit op elke manier en geschoold moet worden op elke manier) er heilig van overtuigt is dat zij of hij het goed heeft gedaan, dat zij of hij gelijk heeft.
Maar het zijn nog steeds kinderen.
Ze zijn niet volgroeit, hebben niet genoeg levenservaring of kijk op bepaalde situatie's, hoe slim een kind ook is (er zijn genoeg voorbeelden van tieners, bijvoorbeeld, die seks te lichtzinnig opvatten en dat kan allerlei concequencies hebben, ondanks dat ze zo hoog scoren op school, zo slim zijn, etc.). Daarom ben ik de voorstander van het geheel wachten tot het kind helemaal klaar is met groeien op elke manier dat er is. Dat ze zijn volgroeit zoveel ze konden en feitelijk, volwassenen zijn (ook al kan je beargumenteren dat er nog genoeg mensen zijn die zich erg onvolwassen gedragen..maar dat is een ander onderwerp). Dan zit het altijd goed. Zeg maar zoals een rups die daarna in een cocoon gaat, maar pas volwassen is en klaar is voor echte serieuze zaken als de rups uit de cocoon als vlinder te voorschijn komt en dus volwassen is, weg kinder jaren, en klaar is voor o.a. intieme relatie's.
Maar goed. Dat is slechts mijn mening. Ieder haar of zijn opinie.
Ik vind de richtlijnen die Norbert postte (van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen) eigenlijk beter. Daarin worden andere, verantwoordelijke volwassenen erbij gehaald, zoals de ouders, die een beter zicht hebben op bepaalde dingen en het kind beter kunnen beschermen tegen mogelijke hachelijke situaties, dan het kind zelf. Op die manier heeft het kind ook steun en voelt zich niet op zichzelf aangewezen om zulke verantwoordelijke beslissingen te nemen en heeft dan ook extra opinie's en advies. Zoals ik eerder schreef, kan een kind namelijk op zichzelf verkeerde, niet goed doordachte vergissingen maken, die op onderwerpen van gewicht zoals intimiteit, die ernstige gevolgen kunnen hebben en spijt. Dus ze hebben steun nodig om dit soort beslissingen, met meer inzicht te kunnen nemen en zich niet alleen voelen of onder druk of impulsief iets doen, omdat ze toevallig op dat moment een goede bui hadden, nieuwsgierig waren, iemand dwars wilde zitten, etc. Eigenlijk zouden ze zulke beslissingen pas moeten nemen wanneer ze volwassen zijn, niet als kind, want kinderen horen kinderen te zijn. Niet nu al zorgen maken en beslissingen nemen over zulke zware taken.
Ik herhaal even de genoemde richtlijnen van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen, (niet de uitgangspunten van deze site) voor het gemak, om aan te wijzen wat ik bedoel:
1. Instemming van zowel het kind als de volwassene.
2. Openheid naar de ouders van het kind.
3. Vrijheid voor het kind om zich terug te trekken uit de relatie op elk willekeurig moment.
4. Harmonie met de ontwikkeling van het kind.
Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op onze FAQ. Kort samenvattend zegt u dat u vindt dat jongeren geen intieme seksuele relaties aan zouden moeten gaan omdat zij zich nog aan het ontwikkelen zijn. Nu is er natuurlijk een onderscheid tussen een intieme seksuele relatie en lichtere vormen van seksualiteit, maar ik wil er toch even op wijzen dat wanneer een kind/jongere geen ruimte krijgt voor zijn of haar seksualiteit, er juist schade ontstaat. Het kind kan zijn of haar gevoelens niet uiten, blijft er mee zitten, voelt zich wellicht zelfs gedwongen om ze te onderdrukken.
Nu zult u zeggen dat het uiten van de seksuele gevoelens niet meteen doormiddel van een intieme seksuele relatie hoeft en dan ben ik het ook helemaal met u eens, maar graag zou ik toch eens uw visie horen over hoe kinderen en jongeren uiting zouden moeten geven aan hun gevoelens van seksualiteit.
Verder geeft u aan dat de richtlijnen van MARTIJN en anderen bepaalde zaken dekken die de richtlijnen die door ons gepubliceerd zijn dat niet doen. Ik denk dat onze vierde richtlijn de openheid naar de ouders vanuit het kind al impliceert, maar daarnaast nog veel verder gaat, want ook tegenover bijvoorbeeld een leraar, mentor, hulpverlener, noem maar op... kan een kind zich met een geheim opgezadeld voelen. Zoals al aangegeven in het citaat van dr. Gieles is dat feitelijk niet haalbaar, waaruit ons standpunt dan weer voortkomt dat seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen gezien de geldende opvattingen niet wenselijk zijn.
Ik ga echter tot op zekere hoogte ook met u mee; onze vierde richtlijn zou duidelijker geformuleerd kunnen worden. Ik zal even met mijn medeteamleden overleggen of wij daar een wijziging willen aanbrengen. Ook MARTIJN's vierde richtlijn zie ik wel als een mogelijke toevoeging.
Ik wil ook graag even iets bijdragen. Op zich ben ik het er ook mee eens dat jongeren (tieners) nog niet volwassen genoeg zijn voor bepaalde beslissingen, en nog niet uitgegroeid zijn. Maar ik vraag me dan een beetje af wanneer ze dat wèl zijn. Want al die mooie opvattingen die ik hier lees over de ontwikkeling van het kind gaan eigenlijk alleen maar over de "upper class" kinderen. Het algemene idee is het VWO (of toch minstens de HAVO) afmaken, en dan doorleren, afstuderen, en zo de volwassenheid inrollen.
Maar hoe zit het dan met al die koters die op hun zestiende klaar zijn met de MAVO (sorry, het VMBO) en ergens gaan werken? Die vanaf dat moment hun eigen leven op gaan bouwen? Deze mensen zijn op die leeftijd uitgeleerd, en ik denk ook uitgegroeid in hun opvattingen over seksualiteit - voor zover ze dat niet al veel eerder waren. Toch moeten ze twee jaar wachten voor ze legaal seks kunnen hebben met iemand (wat ze in praktijk natuurlijk niet doen). Da's toch eigenlijk een beetje vreemd?
En valt er niet wat voor te zeggen dat de gemiddelde jongere uit het VWO of de HAVO over het algemeen een verantwoordelijkere kijk op seks heeft dan de gemiddelde jongere van het VMBO? De gemiddelde ontmaagdingsleeftijden liggen daar in elk geval opmerkelijk hoger. Da's dan eigenlijk ook weer een beetje vreemd. Want als 16-jarigen van het VMBO met hun eigen leven seks zouden moeten kunnen hebben vóór hun 18e, dan zouden deze, meer verantwoordelijke mensen dat toch zeker ook moeten kunnen hebben?
Misschien ligt uw standaard gewoon iets te hoog; ook volwassenen leren nog, en zijn nog aan verandering onderhevig. En lang niet alle volwassenen zijn verantwoord bezig als het om seks gaat. En wat u misschien niet beseft is dat een "gewone" leerling die het VWO in één keer doorloopt met voldoendes (geen negens ofzo) al tot de 5% slimste mensen ter wereld behoort. Dus als u diezelfde slimme mensen één of twee jaar eerder dingen wilt verbieden, dan zou u misschien die andere 95% van de wereld ook maar eens een lesje moeten gaan lezen..?
Wat ik maar wil zeggen is dat "klaar" of "uitontwikkeld" zijn nogal relatief is, en dat wij er een nogal hoge standaard voor neigen te hanteren in onze westerse rijke cultuur. Een standaard waar de jongeren zelf vaak niet op zitten te wachten, en die ze evenzovaak niet verdiend hebben... Snapt u wat ik bedoel?
Reacties
In de FAQ ben ik het echter niet helemaal mee eens met het idee dat een kind-volwassene relatie niet schadelijk hoeft te zijn, onder bepaalde omstandigheden. Er zit wel een punt in, omdat vooral in de middeleeuwen 16 jarige meisjes met oudere mannen werden uigehuwelijkt, wat voortkwam uit de hoge sterf gevallen onder volwassenen, waardoor een groot deel van de populatie bestond uit tieners. Dan is er ook minder keus. Maar nu is het anders. Dit zijn niet de middeleeuwen.
Nu is er geen reden om naar tieners of kinderen te keren. Kinderen zijn kinderen. Zelfs tieners zijn nog in de ontwikkeling om volwassen te worden en zijn dus nog niet uitgegroeit geestelijk en lichaamelijk. Ze zijn nog onderhevig aan allerlei veranderingen en persoonelijk (er zijn vast genoeg mensen die het oneens met mij zijn en dan heb ik het niet over pedofielen), vind ik dus dat volwassenen eigenlijk tieners gewoon moeten laten uitgroeien, uit school, lichaamelijk en ook mentaal. Dan zijn ze zeg maar 'klaar' met hun jeugd, al hun veranderingen.
Soms vinden mensen dat kinderen het zelf ook wel kunnen beslissen, maar de intelligentie van een kind zegt niets. Als ze volwassen zijn kunnen ze daar best spijt van hebben, of vlak er achteraf al. Omdat een kind gelooft dat ze klaar voor een intieme relatie zijn of het willen, betekent niet dat het ook zo is. Ieder kind is overtuigt van hun visie op het moment. Als men terug denkt, kan men vast wel herinneringen ophalen van momenten dat je heilig overtuigt was van bepaalde dingen. Zoals dat er een monster onder je bed zat, dat de Kerstman echt bestaat, dat iets groen is, niet blauw. Kortom, allerlei gebeurtenissen waarvan een kind/tiener (valt onder hetzelfde, in feite, want een tiener is gewoon een ouder kind wat nog in de groei zit op elke manier en geschoold moet worden op elke manier) er heilig van overtuigt is dat zij of hij het goed heeft gedaan, dat zij of hij gelijk heeft.
Maar het zijn nog steeds kinderen.
Ze zijn niet volgroeit, hebben niet genoeg levenservaring of kijk op bepaalde situatie's, hoe slim een kind ook is (er zijn genoeg voorbeelden van tieners, bijvoorbeeld, die seks te lichtzinnig opvatten en dat kan allerlei concequencies hebben, ondanks dat ze zo hoog scoren op school, zo slim zijn, etc.). Daarom ben ik de voorstander van het geheel wachten tot het kind helemaal klaar is met groeien op elke manier dat er is. Dat ze zijn volgroeit zoveel ze konden en feitelijk, volwassenen zijn (ook al kan je beargumenteren dat er nog genoeg mensen zijn die zich erg onvolwassen gedragen..maar dat is een ander onderwerp). Dan zit het altijd goed. Zeg maar zoals een rups die daarna in een cocoon gaat, maar pas volwassen is en klaar is voor echte serieuze zaken als de rups uit de cocoon als vlinder te voorschijn komt en dus volwassen is, weg kinder jaren, en klaar is voor o.a. intieme relatie's.
Maar goed. Dat is slechts mijn mening. Ieder haar of zijn opinie.
Ik vind de richtlijnen die Norbert postte (van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen) eigenlijk beter. Daarin worden andere, verantwoordelijke volwassenen erbij gehaald, zoals de ouders, die een beter zicht hebben op bepaalde dingen en het kind beter kunnen beschermen tegen mogelijke hachelijke situaties, dan het kind zelf. Op die manier heeft het kind ook steun en voelt zich niet op zichzelf aangewezen om zulke verantwoordelijke beslissingen te nemen en heeft dan ook extra opinie's en advies. Zoals ik eerder schreef, kan een kind namelijk op zichzelf verkeerde, niet goed doordachte vergissingen maken, die op onderwerpen van gewicht zoals intimiteit, die ernstige gevolgen kunnen hebben en spijt. Dus ze hebben steun nodig om dit soort beslissingen, met meer inzicht te kunnen nemen en zich niet alleen voelen of onder druk of impulsief iets doen, omdat ze toevallig op dat moment een goede bui hadden, nieuwsgierig waren, iemand dwars wilde zitten, etc. Eigenlijk zouden ze zulke beslissingen pas moeten nemen wanneer ze volwassen zijn, niet als kind, want kinderen horen kinderen te zijn. Niet nu al zorgen maken en beslissingen nemen over zulke zware taken.
Ik herhaal even de genoemde richtlijnen van Vereniging MARTIJN, CLogo, HFP, en anderen, (niet de uitgangspunten van deze site) voor het gemak, om aan te wijzen wat ik bedoel:
1. Instemming van zowel het kind als de volwassene.
2. Openheid naar de ouders van het kind.
3. Vrijheid voor het kind om zich terug te trekken uit de relatie op elk willekeurig moment.
4. Harmonie met de ontwikkeling van het kind.
Hallo,
Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op onze FAQ. Kort samenvattend zegt u dat u vindt dat jongeren geen intieme seksuele relaties aan zouden moeten gaan omdat zij zich nog aan het ontwikkelen zijn. Nu is er natuurlijk een onderscheid tussen een intieme seksuele relatie en lichtere vormen van seksualiteit, maar ik wil er toch even op wijzen dat wanneer een kind/jongere geen ruimte krijgt voor zijn of haar seksualiteit, er juist schade ontstaat. Het kind kan zijn of haar gevoelens niet uiten, blijft er mee zitten, voelt zich wellicht zelfs gedwongen om ze te onderdrukken.
Nu zult u zeggen dat het uiten van de seksuele gevoelens niet meteen doormiddel van een intieme seksuele relatie hoeft en dan ben ik het ook helemaal met u eens, maar graag zou ik toch eens uw visie horen over hoe kinderen en jongeren uiting zouden moeten geven aan hun gevoelens van seksualiteit.
Verder geeft u aan dat de richtlijnen van MARTIJN en anderen bepaalde zaken dekken die de richtlijnen die door ons gepubliceerd zijn dat niet doen. Ik denk dat onze vierde richtlijn de openheid naar de ouders vanuit het kind al impliceert, maar daarnaast nog veel verder gaat, want ook tegenover bijvoorbeeld een leraar, mentor, hulpverlener, noem maar op... kan een kind zich met een geheim opgezadeld voelen. Zoals al aangegeven in het citaat van dr. Gieles is dat feitelijk niet haalbaar, waaruit ons standpunt dan weer voortkomt dat seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen gezien de geldende opvattingen niet wenselijk zijn.
Ik ga echter tot op zekere hoogte ook met u mee; onze vierde richtlijn zou duidelijker geformuleerd kunnen worden. Ik zal even met mijn medeteamleden overleggen of wij daar een wijziging willen aanbrengen. Ook MARTIJN's vierde richtlijn zie ik wel als een mogelijke toevoeging.
Met vriendelijke groet,
Jorge, team Pedofilie.nl
Ik wil ook graag even iets bijdragen. Op zich ben ik het er ook mee eens dat jongeren (tieners) nog niet volwassen genoeg zijn voor bepaalde beslissingen, en nog niet uitgegroeid zijn. Maar ik vraag me dan een beetje af wanneer ze dat wèl zijn. Want al die mooie opvattingen die ik hier lees over de ontwikkeling van het kind gaan eigenlijk alleen maar over de "upper class" kinderen. Het algemene idee is het VWO (of toch minstens de HAVO) afmaken, en dan doorleren, afstuderen, en zo de volwassenheid inrollen.
Maar hoe zit het dan met al die koters die op hun zestiende klaar zijn met de MAVO (sorry, het VMBO) en ergens gaan werken? Die vanaf dat moment hun eigen leven op gaan bouwen? Deze mensen zijn op die leeftijd uitgeleerd, en ik denk ook uitgegroeid in hun opvattingen over seksualiteit - voor zover ze dat niet al veel eerder waren. Toch moeten ze twee jaar wachten voor ze legaal seks kunnen hebben met iemand (wat ze in praktijk natuurlijk niet doen). Da's toch eigenlijk een beetje vreemd?
En valt er niet wat voor te zeggen dat de gemiddelde jongere uit het VWO of de HAVO over het algemeen een verantwoordelijkere kijk op seks heeft dan de gemiddelde jongere van het VMBO? De gemiddelde ontmaagdingsleeftijden liggen daar in elk geval opmerkelijk hoger. Da's dan eigenlijk ook weer een beetje vreemd. Want als 16-jarigen van het VMBO met hun eigen leven seks zouden moeten kunnen hebben vóór hun 18e, dan zouden deze, meer verantwoordelijke mensen dat toch zeker ook moeten kunnen hebben?
Misschien ligt uw standaard gewoon iets te hoog; ook volwassenen leren nog, en zijn nog aan verandering onderhevig. En lang niet alle volwassenen zijn verantwoord bezig als het om seks gaat. En wat u misschien niet beseft is dat een "gewone" leerling die het VWO in één keer doorloopt met voldoendes (geen negens ofzo) al tot de 5% slimste mensen ter wereld behoort. Dus als u diezelfde slimme mensen één of twee jaar eerder dingen wilt verbieden, dan zou u misschien die andere 95% van de wereld ook maar eens een lesje moeten gaan lezen..?
Wat ik maar wil zeggen is dat "klaar" of "uitontwikkeld" zijn nogal relatief is, en dat wij er een nogal hoge standaard voor neigen te hanteren in onze westerse rijke cultuur. Een standaard waar de jongeren zelf vaak niet op zitten te wachten, en die ze evenzovaak niet verdiend hebben... Snapt u wat ik bedoel?