Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op onze FAQ. Kort samenvattend zegt u dat u vindt dat jongeren geen intieme seksuele relaties aan zouden moeten gaan omdat zij zich nog aan het ontwikkelen zijn. Nu is er natuurlijk een onderscheid tussen een intieme seksuele relatie en lichtere vormen van seksualiteit, maar ik wil er toch even op wijzen dat wanneer een kind/jongere geen ruimte krijgt voor zijn of haar seksualiteit, er juist schade ontstaat. Het kind kan zijn of haar gevoelens niet uiten, blijft er mee zitten, voelt zich wellicht zelfs gedwongen om ze te onderdrukken.
Nu zult u zeggen dat het uiten van de seksuele gevoelens niet meteen doormiddel van een intieme seksuele relatie hoeft en dan ben ik het ook helemaal met u eens, maar graag zou ik toch eens uw visie horen over hoe kinderen en jongeren uiting zouden moeten geven aan hun gevoelens van seksualiteit.
Verder geeft u aan dat de richtlijnen van MARTIJN en anderen bepaalde zaken dekken die de richtlijnen die door ons gepubliceerd zijn dat niet doen. Ik denk dat onze vierde richtlijn de openheid naar de ouders vanuit het kind al impliceert, maar daarnaast nog veel verder gaat, want ook tegenover bijvoorbeeld een leraar, mentor, hulpverlener, noem maar op... kan een kind zich met een geheim opgezadeld voelen. Zoals al aangegeven in het citaat van dr. Gieles is dat feitelijk niet haalbaar, waaruit ons standpunt dan weer voortkomt dat seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen gezien de geldende opvattingen niet wenselijk zijn.
Ik ga echter tot op zekere hoogte ook met u mee; onze vierde richtlijn zou duidelijker geformuleerd kunnen worden. Ik zal even met mijn medeteamleden overleggen of wij daar een wijziging willen aanbrengen. Ook MARTIJN's vierde richtlijn zie ik wel als een mogelijke toevoeging.
Ik wil ook graag even iets bijdragen. Op zich ben ik het er ook mee eens dat jongeren (tieners) nog niet volwassen genoeg zijn voor bepaalde beslissingen, en nog niet uitgegroeid zijn. Maar ik vraag me dan een beetje af wanneer ze dat wèl zijn. Want al die mooie opvattingen die ik hier lees over de ontwikkeling van het kind gaan eigenlijk alleen maar over de "upper class" kinderen. Het algemene idee is het VWO (of toch minstens de HAVO) afmaken, en dan doorleren, afstuderen, en zo de volwassenheid inrollen.
Maar hoe zit het dan met al die koters die op hun zestiende klaar zijn met de MAVO (sorry, het VMBO) en ergens gaan werken? Die vanaf dat moment hun eigen leven op gaan bouwen? Deze mensen zijn op die leeftijd uitgeleerd, en ik denk ook uitgegroeid in hun opvattingen over seksualiteit - voor zover ze dat niet al veel eerder waren. Toch moeten ze twee jaar wachten voor ze legaal seks kunnen hebben met iemand (wat ze in praktijk natuurlijk niet doen). Da's toch eigenlijk een beetje vreemd?
En valt er niet wat voor te zeggen dat de gemiddelde jongere uit het VWO of de HAVO over het algemeen een verantwoordelijkere kijk op seks heeft dan de gemiddelde jongere van het VMBO? De gemiddelde ontmaagdingsleeftijden liggen daar in elk geval opmerkelijk hoger. Da's dan eigenlijk ook weer een beetje vreemd. Want als 16-jarigen van het VMBO met hun eigen leven seks zouden moeten kunnen hebben vóór hun 18e, dan zouden deze, meer verantwoordelijke mensen dat toch zeker ook moeten kunnen hebben?
Misschien ligt uw standaard gewoon iets te hoog; ook volwassenen leren nog, en zijn nog aan verandering onderhevig. En lang niet alle volwassenen zijn verantwoord bezig als het om seks gaat. En wat u misschien niet beseft is dat een "gewone" leerling die het VWO in één keer doorloopt met voldoendes (geen negens ofzo) al tot de 5% slimste mensen ter wereld behoort. Dus als u diezelfde slimme mensen één of twee jaar eerder dingen wilt verbieden, dan zou u misschien die andere 95% van de wereld ook maar eens een lesje moeten gaan lezen..?
Wat ik maar wil zeggen is dat "klaar" of "uitontwikkeld" zijn nogal relatief is, en dat wij er een nogal hoge standaard voor neigen te hanteren in onze westerse rijke cultuur. Een standaard waar de jongeren zelf vaak niet op zitten te wachten, en die ze evenzovaak niet verdiend hebben... Snapt u wat ik bedoel?
Reacties
Hallo,
Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op onze FAQ. Kort samenvattend zegt u dat u vindt dat jongeren geen intieme seksuele relaties aan zouden moeten gaan omdat zij zich nog aan het ontwikkelen zijn. Nu is er natuurlijk een onderscheid tussen een intieme seksuele relatie en lichtere vormen van seksualiteit, maar ik wil er toch even op wijzen dat wanneer een kind/jongere geen ruimte krijgt voor zijn of haar seksualiteit, er juist schade ontstaat. Het kind kan zijn of haar gevoelens niet uiten, blijft er mee zitten, voelt zich wellicht zelfs gedwongen om ze te onderdrukken.
Nu zult u zeggen dat het uiten van de seksuele gevoelens niet meteen doormiddel van een intieme seksuele relatie hoeft en dan ben ik het ook helemaal met u eens, maar graag zou ik toch eens uw visie horen over hoe kinderen en jongeren uiting zouden moeten geven aan hun gevoelens van seksualiteit.
Verder geeft u aan dat de richtlijnen van MARTIJN en anderen bepaalde zaken dekken die de richtlijnen die door ons gepubliceerd zijn dat niet doen. Ik denk dat onze vierde richtlijn de openheid naar de ouders vanuit het kind al impliceert, maar daarnaast nog veel verder gaat, want ook tegenover bijvoorbeeld een leraar, mentor, hulpverlener, noem maar op... kan een kind zich met een geheim opgezadeld voelen. Zoals al aangegeven in het citaat van dr. Gieles is dat feitelijk niet haalbaar, waaruit ons standpunt dan weer voortkomt dat seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen gezien de geldende opvattingen niet wenselijk zijn.
Ik ga echter tot op zekere hoogte ook met u mee; onze vierde richtlijn zou duidelijker geformuleerd kunnen worden. Ik zal even met mijn medeteamleden overleggen of wij daar een wijziging willen aanbrengen. Ook MARTIJN's vierde richtlijn zie ik wel als een mogelijke toevoeging.
Met vriendelijke groet,
Jorge, team Pedofilie.nl
Ik wil ook graag even iets bijdragen. Op zich ben ik het er ook mee eens dat jongeren (tieners) nog niet volwassen genoeg zijn voor bepaalde beslissingen, en nog niet uitgegroeid zijn. Maar ik vraag me dan een beetje af wanneer ze dat wèl zijn. Want al die mooie opvattingen die ik hier lees over de ontwikkeling van het kind gaan eigenlijk alleen maar over de "upper class" kinderen. Het algemene idee is het VWO (of toch minstens de HAVO) afmaken, en dan doorleren, afstuderen, en zo de volwassenheid inrollen.
Maar hoe zit het dan met al die koters die op hun zestiende klaar zijn met de MAVO (sorry, het VMBO) en ergens gaan werken? Die vanaf dat moment hun eigen leven op gaan bouwen? Deze mensen zijn op die leeftijd uitgeleerd, en ik denk ook uitgegroeid in hun opvattingen over seksualiteit - voor zover ze dat niet al veel eerder waren. Toch moeten ze twee jaar wachten voor ze legaal seks kunnen hebben met iemand (wat ze in praktijk natuurlijk niet doen). Da's toch eigenlijk een beetje vreemd?
En valt er niet wat voor te zeggen dat de gemiddelde jongere uit het VWO of de HAVO over het algemeen een verantwoordelijkere kijk op seks heeft dan de gemiddelde jongere van het VMBO? De gemiddelde ontmaagdingsleeftijden liggen daar in elk geval opmerkelijk hoger. Da's dan eigenlijk ook weer een beetje vreemd. Want als 16-jarigen van het VMBO met hun eigen leven seks zouden moeten kunnen hebben vóór hun 18e, dan zouden deze, meer verantwoordelijke mensen dat toch zeker ook moeten kunnen hebben?
Misschien ligt uw standaard gewoon iets te hoog; ook volwassenen leren nog, en zijn nog aan verandering onderhevig. En lang niet alle volwassenen zijn verantwoord bezig als het om seks gaat. En wat u misschien niet beseft is dat een "gewone" leerling die het VWO in één keer doorloopt met voldoendes (geen negens ofzo) al tot de 5% slimste mensen ter wereld behoort. Dus als u diezelfde slimme mensen één of twee jaar eerder dingen wilt verbieden, dan zou u misschien die andere 95% van de wereld ook maar eens een lesje moeten gaan lezen..?
Wat ik maar wil zeggen is dat "klaar" of "uitontwikkeld" zijn nogal relatief is, en dat wij er een nogal hoge standaard voor neigen te hanteren in onze westerse rijke cultuur. Een standaard waar de jongeren zelf vaak niet op zitten te wachten, en die ze evenzovaak niet verdiend hebben... Snapt u wat ik bedoel?