Ik heb je verhaal en alle reacties hierop al meerdere malen gelezen.
Zélfs met de wetenschap dat jouw verhaal echt niet op zichzelf staat, kan ik er niets mee...behalve je alle sterkte toewensen die er is. Als ik jouw verhaal lees schaam ik me er zelfs voor dat ik een heel gewone jeugd heb gehad, met een vader en moeder die er altijd voor me waren. Het is me een godswonder dat je na al die gruwelijke narigheid die je beleefd hebt er überhaupt nog bént. Ik denk dat ik mezelf al wat aangedaan had. Die mensen die jij je "ouders" noemt zijn (sorry dat ik 't zeg) het doodschoppen nog niet waard en hadden NOOIT aan kinderen moeten beginnen. Maar ja, zoals ik al zei: je bent niet de enige die op zo'n manier opgegroeid is. Daarmee wil ik e.e.a. absoluut niet goedpraten, hoor, begrijp me goed.
Ik hoop met heel mijn hart dat je iemand vindt die (ongeveer) het zelfde heeft meegemaakt, en waarmee je ècht goed kunt praten. Zo'n leven als jij leidt of hebt geleid gun je níemand.
Heel veel sterkte!!!
Dank je pepermuntje voor jouw lieve reactie.
Ik ben heel erg blij voor je te lezen dat jij een goede jeugd hebt gehad en dat je lieve, begripvolle ouders hebt. Ik kan alleen maar zeggen dat je ze moet koesteren, maar dat weet je zelf ook wel, hé.
Dat jij, samen met vele anderen, een goede jeugd hebt gehad is niks om je voor te schamen. Ieder kind heeft daar recht op. Voel je dus niet naar omdat het bij andere kinderen anders loopt/liep.
Ik heb je verhaal en alle reacties hierop al meerdere malen gelezen.
Zélfs met de wetenschap dat jouw verhaal echt niet op zichzelf staat, kan ik er niets mee...behalve je alle sterkte toewensen die er is. Als ik jouw verhaal lees schaam ik me er zelfs voor dat ik een heel gewone jeugd heb gehad, met een vader en moeder die er altijd voor me waren. Het is me een godswonder dat je na al die gruwelijke narigheid die je beleefd hebt er überhaupt nog bént. Ik denk dat ik mezelf al wat aangedaan had. Die mensen die jij je "ouders" noemt zijn (sorry dat ik 't zeg) het doodschoppen nog niet waard en hadden NOOIT aan kinderen moeten beginnen. Maar ja, zoals ik al zei: je bent niet de enige die op zo'n manier opgegroeid is. Daarmee wil ik e.e.a. absoluut niet goedpraten, hoor, begrijp me goed.
Ik hoop met heel mijn hart dat je iemand vindt die (ongeveer) het zelfde heeft meegemaakt, en waarmee je ècht goed kunt praten. Zo'n leven als jij leidt of hebt geleid gun je níemand.
Heel veel sterkte!!!
Dank je pepermuntje voor jouw lieve reactie.
Ik ben heel erg blij voor je te lezen dat jij een goede jeugd hebt gehad en dat je lieve, begripvolle ouders hebt. Ik kan alleen maar zeggen dat je ze moet koesteren, maar dat weet je zelf ook wel, hé.
Dat jij, samen met vele anderen, een goede jeugd hebt gehad is niks om je voor te schamen. Ieder kind heeft daar recht op. Voel je dus niet naar omdat het bij andere kinderen anders loopt/liep.
Thnx en heel veel warmte en liefs