Ja, natuurlijk. De titel van het onderwerp is "wat zijn de symptonen van kindermisbruik?". Dan heb je het dus inderdaad over... kindermisbruik, ja.
Dat mag hier toch ook wel eens gevraagd worden... zonder dat je meteen moet bijvallen dat "niet alle ontuchtelijke handelingen ook meteen kindermisbruik zijn"?
Heb je gelijk in, ik word altijd gewoon dood ziek dat alles seksueel met kinderen, onder een kam geschoren word. Met meestal jankende ogen erbij, alsof er een vliegtuigramp is gebeurd. Meestal is er amper wat gebeurd. Dan zit ik me altijd weer te ergeren.
Ik zeg niet dat het hier voorgekomen is, ik had alleen de nieuwe reactie gelezen, en daar stond niks daarover bij. Het is gewoon een automatisme in me hoofd geworden, omdat ik het te vaak tegen kom. En inderdaad, het is belangrijk om goed de symptomen onder ogen te zien. Die zijn er ook hoe de huidige psychiatrie met hun patiënten (kinderen) omgegaan word. Meestal met dwang hoe kinderen van hun ouders gerukt worden. (voorbeeldje) Maar dan zijn het ineens geen trauma's meer op latere leeftijd, maar dan noemen ze het een stoornis, of eigenschuld kattenbuld. Dan veranderen de tranende ogen ineens in sceptische ogen.
Over mijn vorig stukje nog, ik heb niet zo heel veel contact met jongens gehad in me leven, dus dat veel laat maar weg, in me laatste stukje. En ik ben al met een contact blij.
Maar dan heb je het over kindermisbruik.
Ja, natuurlijk.
De titel van het onderwerp is "wat zijn de symptonen van kindermisbruik?". Dan heb je het dus inderdaad over... kindermisbruik, ja.
Dat mag hier toch ook wel eens gevraagd worden... zonder dat je meteen moet bijvallen dat "niet alle ontuchtelijke handelingen ook meteen kindermisbruik zijn"?
Heb je gelijk in, ik word altijd gewoon dood ziek dat alles seksueel met kinderen, onder een kam geschoren word. Met meestal jankende ogen erbij, alsof er een vliegtuigramp is gebeurd. Meestal is er amper wat gebeurd. Dan zit ik me altijd weer te ergeren.
Ik zeg niet dat het hier voorgekomen is, ik had alleen de nieuwe reactie gelezen, en daar stond niks daarover bij. Het is gewoon een automatisme in me hoofd geworden, omdat ik het te vaak tegen kom. En inderdaad, het is belangrijk om goed de symptomen onder ogen te zien. Die zijn er ook hoe de huidige psychiatrie met hun patiënten (kinderen) omgegaan word. Meestal met dwang hoe kinderen van hun ouders gerukt worden. (voorbeeldje) Maar dan zijn het ineens geen trauma's meer op latere leeftijd, maar dan noemen ze het een stoornis, of eigenschuld kattenbuld. Dan veranderen de tranende ogen ineens in sceptische ogen.
Over mijn vorig stukje nog, ik heb niet zo heel veel contact met jongens gehad in me leven, dus dat veel laat maar weg, in me laatste stukje. En ik ben al met een contact blij.