Ik wilde alleen even kwijt dat het houden van die vrolijkheid en onschuld waar je het in je gedicht over hebt, juist datgene is wat zo problematisch is. Dit klinkt namelijk alsof een volwassen vrouw of man niet diezelfde vrolijkheid en onschuld kan hebben. Het heeft wellicht niet met vrolijkheid en onschuld te maken, maar meer met het onbevangen zijn, het niet veroordelen en het respect hebben wat een kind nog wel (kan) hebben en je misschien niet van een volwassene krijgt. In plaats van zo open over je pedofilie te praten lijkt het me verstandiger die energie te sparen om eens flink over jezelf na te denken. Waarom trekt die onschuld en spontaniteit mij zo aan? Waarom krijg ik die voldoening niet bij een volwassene? Ben ik niet in staat tot normaal (seksueel) contact met een volwassene? Bezit ik sommige vaardigheden niet tot goed contact? Ik kan mij voorstellen dat het soms heel moeilijk is om in deze maatschappij zogenaamd 'normaal' te zijn. Om bepaalde gedachten en gevoelens te hebben die eigenlijk niet worden geaccepteerd. Maar het gaat hierbij NIET om die gevoelens en gedachten te beheersen (wat ook in het gedicht staat) maar om uit te zoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....
In plaats van zo open over je pedofilie te praten lijkt het me verstandiger die energie te sparen om eens flink over jezelf na te denken.
Wat doet je denken dat de schrijver dat niet doet? Ik heb niet zo de gewoonte om dingen erg op mezelf te betrekken op dit forum maar zal het voor de verandering toch eens doen, ik geef je mijn eigen antwoorden op de nadenkvragen die je hier neerzet.
Waarom trekt die onschuld en spontaniteit mij zo aan?
Dat is een echte breinbreker, een fraaie casus voor een psycholoog, maar helaas een onoplosbare. Het hoort bij het pedofiel zijn, en hoewel er wel een paar mogelijke factoren bekend zijn die een pedofiele seksuele ontwikkeling kunnen stimuleren is het in feite voor 75% totaal onduidelijk waarom een pedofiel pedofiel is. En uiteindelijk is die vraag ook niet belangrijk. Je bent pedo of je bent het niet, je kunt er niets aan veranderen, of je de oorzaak nu weet of niet...
Waarom krijg ik die voldoening niet bij een volwassene?
Omdat ik me niet op die manier tot volwassenen voel aangetrokken. Ikzelf heb wel een volwassen relatie overigens, die wel een bepaalde mate van voldoening geeft (ik ben in ieder geval niet eenzaam, dat is voor mij nog het belangrijkste) maar op geen enkele manier het fijne van contact met een jongen kan vervangen. (misschien ten overvloede: ik heb het over plezierig niet seksueel contact dat maatschappelijk absoluut geaccepteerd is). Waarom? Omdat ik pedofiel ben. Hoe komt dat? Ik kan wel wat dingetjes aanwijzen uit mijn jeugd, maar dat zijn voor het grootste deel dingen waar ik me allang overheen heb kunnen zetten. En bovendien zijn er anderen met eenzelfde jeugd die zo hetero als een heterofiel konijn zijn. Dus geen zinnig antwoord op te geven.
Ben ik niet in staat tot normaal (seksueel) contact met een volwassene?
Jawel hoor, geen probleem daar, zelfs al voel ik me niet seksueel tot volwassenen aangetrokken.
Bezit ik sommige vaardigheden niet tot goed contact?
Uh, niemand is perfect, ook aan mijn sociale vaardigheden zal ongetwijfeld nog de wereld bij te spijkeren zijn, maar mijn vrienden, familie, collega's enzovoort waarderen mij over het algemeen wel, dus ik geef mezelf daar zeker een voldoende. Opvallend is dat zowel mensen die wel weten van mijn pedofiel zijn als mensen die dat niet weten vaak zeggen dat ze vinden dat ik leuk met jongens om kan gaan...
Wat de gevoelens en gedachten in de eerste plaats bij mij doen? Ahja, ze zijn er nu eenmaal... Niemand kan mij vertellen waarom ze er zijn en voor mij hoeft dat ook niet meer zo nodig, ze zullen er toch niet door veranderen. Dus heb ik er mee leren omgaan, mee leren leven. En op een hele goede manier vind ik zelf, en ik weet dat de mensen die mij kennen dat (zullen) beamen.
Allereerst bedankt voor je reactie. Toch vind ik het heel jammer dat je eigenlijk bij alle onderwerpen uitkomt op: je bent pedo of je bent het niet en je kunt daar niets aan veranderen. Sorry maar WIL je er wel iets aan veranderen? Volgens mij namelijk niet? Voel je je goed bij het pedofiel zijn? Ik vind het zeer interessant om erover te discussieren en waardeer je eerlijke antwoorden, maar dan wil ik wel graag weten wat eigenlijk je standpunt daarover is.
Ik vind het best interessant om hierover van gedachten te wisselen, dus blijf vooral vragen!
In het verleden wilde ik geen pedofiel zijn. Toen ik op mijn 14e voor het eerst geconfronteerd werd met de gedachte dat ik misschien wel pedofiel was heb ik die gedachte buitengesloten, en dat heb ik 4 jaar lang volgehouden. Pas op mijn 18e gaf ik voor mezelf toe dat die gedachte waarheid was. En ja, toen wilde ik er ook donders graag vanaf, en ik heb echt nog een paar jaar mezelf voor de gek gehouden door te doen alsof ik vrouwen wel leuk vond, maar dat leverde mij helemaal niets op, want als een vrouw dan eens wat dichterbij kwam vond ik dat maar niets.
Op gegeven moment, zo rond mijn 20e, kwam ik er achter dat een pedofiel niet die kinderverkrachter is die je altijd in de krant terugvindt, en dat heeft mijn zelfbeeld doen kantelen in positieve zin. Wat ook een terugslag opleverde omdat ik er met niemand over kon praten. Dat had ik binnen een jaar opgelost, ik vond vrienden en familieleden die veel respect voor mij opbrachten en bewondering hadden voor hoe ik met mijn gevoelens omging. Ook vond ik mensen op het internet met dezelfde gevoelens, en die mensen werden al snel vrienden. De internet-pedo-wereld en mijn 'normale' sociale leven smolten daardoor ook steeds meer samen, en ik voelde me eindelijk eens geaccepteerd en gerespecteerd... Mijn gevoelens waren niet meer een probleem, maar bleken zelfs goede kanten te hebben (voor mijzelf omdat ik kan genieten van jongens om me heen en voor die jongens omdat ik ze vaak kan helpen met dingen die anderen nog niet eens zien). Dus wilde ik er ook niet meer vanaf.
Intussen ben ik wel zo realistisch dat ik weet dat ik mijn seksuele verlangens nooit zal kunnen vervullen, maar mijn leven is rijk genoeg om het zonder seksuele bevrediging te doen. Ik heb ook niet echt de behoefte om iets seksueels met een jongen te gaan doen. Het komt soms voor dat een potje stoeien of zo mij wel prikkelt, maar die gevoelens zet ik op dat moment heel gemakkelijk aan de kant, enerzijds omdat ik vind dat ik die jongen niet hoef lastig te vallen met mijn gevoelens en anderzijds omdat het potje stoeien voor mij en voor zo'n jongen vaak al veel meer waard is.
Na dat alles wordt het misschien al iets logischer dat ik eigenlijk niet echt van mijn gevoelens af wil, maar ookal zou ik dat willen, ik ben er ook redelijk van overtuigd dat dat niet mogelijk is. Zou het wel mogelijk zijn, dan zou ik het graag willen weten, want ik ken ook wel mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af zouden willen.
Het is een lang verhaal geworden zie ik, ik ben heel benieuwd naar je reactie erop!
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op. By all means, als ze de 16 (of 18 ik weet niet eens de 'legale'leeftijd) zijn gepaseerd, dan kun je er vanuit gaan dat wat zij doen en willen ook voortkomt uit eigen keuzes. Jij kunt niet voor anderen denken, hoe graag veel mensen dat ook willen doen. Dat is namelijk het 'probleem' waar we het hier over hebben dat jij 'hebt'. Kijk, ben je nou gewoon homofiel dan maakt het ook geen flikker uit (leuke woordspeling). Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien? Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt. En dat is helaas geen echte liefde, of wel? Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden? Ook heb ik nog even een opmerking over dat je er redelijk van overtuigd bent dat het niet mogelijk is om van je gevoelens af te willen. Nee het is inderdaad ABSOLUUT niet mogelijk om van je gevoelens af te komen als je dit ook niet WILT. Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Het is prima onacceptabele gevoelens te hebben. Die hebben wij allemaal wel eens. Zolang jij die onacceptabele gevoelens niet omzet in daden, dan is er ook absoluut geen probleem..
Oh trouwens, even nog terugkomend op je andere berichtje: ben jij bang om eenzaam te zijn?
Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien?
Wie zegt dat mensen met pedofiele gevoelens dat niet doen?
Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt.
Volgens mij haal je nu 'verliefd zijn op' en 'sex hebben met' door elkaar. Die twee hebben niet perse iets met elkaar te maken hoor. Je kunt best verliefd op iemand zijn zonder daar seks mee te hebben, toch?
--
The problem with people is that they're only human...
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op.
Laat ik er over zeggen dat ik vanuit mijn opleiding en werkervaring, maar vooral vanuit mezelf donders goed weet hoe ik signalen van kinderen moet interpreteren, en dat ik van ouders te horen krijg dat ze erg op prijs stellen wat ik voor hun kinderen doe. Ik kan en wil je niet precies uitleggen hoe mijn contacten met jongens er uitzien, dus je zult van mij moeten aannemen dat ik dit niet zomaar beweer.
Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden?
Puur seksueel gezien niet nee, de band die er is verandert natuurlijk ook wel iets, omdat kinderen in hun puberteit zelf enorm veranderen, maar in grote lijnen verandert er heel weinig, het contact blijft de vorm van een vriendschap houden.
Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Ik heb geen enkele behoefte om van mijn gevoelens af te komen. Stellig genoeg?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Ja uh, JIJ suggereert dat je weet dat mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, ik trek dat sterk in twijfel maar geef je wel alle ruimte om mij te overtuigen, en mocht je weten HOE mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, dan ben ik ook zeer benieuwd. Ze moeten het zelf doen zeg je, maar hoe dan? Ik zou ze maar al te graag op weg willen helpen, maar ik heb geen idee hoe!
Ik ben niet bang om eenzaam te zijn nee. Mijn vader noemde eenzaamheid ooit eens volksziekte nr. 1 en hoewel ik dat overdreven vind zie ik eenzaamheid wel als een probleem van de samenleving. Ik zou niet graag eenzaam willen zijn nee, omdat ik eenzaamheid geen fijn gevoel vind. Jij wel dan?
Wil of heb ik kinderen.. Nee ik heb ze (nog) niet, ik zou ze in de toekomst wel willen, maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat vorm zou willen geven.
Over de onschuld en vrolijkheid van het kind horen eigenlijk nog meer woorden, maar dat past er eigenlijk niet meer bij. Maar deze woorden zouden ook bij een heleboel volwassen passen en je hebt gelijk dat het misschien klinkt alsof volwassenen dit niet hebben, terwijl dat niet de intentie is van die zin in het gedicht.
Bij de rest van de respons lijkt het al alsof je al een beeld van me hebt. Een soort stereo-type dat moeite heeft om zijn respect te krijgen van volwassen en het dan maar zoekt bij kinderen. Alsof ik als pedofiel geen goede omgang kan hebben met andere volwassenen.
Maar dit is bij mij toch echt het verkeerde beeld. Mijn omgang met andere is gewoon prima en heb ook het gevoel dat gewoon wordt gerespecteerd. Dit heb ik dus ook niet perse nodig van een kind. Ik geniet er gewoon van om met kinderen om te gaan. Ik vind toch altijd dat kinderen iets speciaals hebben, maar dat vindt waarschijnlijk bijna iedereen. In jouw respons lijkt het wel dat ons geaardheid komt van het missen van bepaalde vaardigheden en daar ben ik het niet mee eens
Wat me nog meer opvalt is dat het lijkt alsof je denkt dat pedofielen nadat ze weten dit te zijn niet meer verder over zichzelf. Als ik mezelf bekijk en de andere wel eens hoor, zijn de meeste van ons continu aan het nadenken over dit soort dingen en hoe we hiermee moeten omgaan.
Volgens mij heb je mijn hele 'point' gemist. Ik probeerde juist bepaalde vragen bij jouw naar boven te halen, het gaat hier toch niet om mij en mijn stereotype beelden. Ook al heb ik die wel of niet, dat zou jou toch niets uit moeten maken? Wat interesseert het jou nu wat ik over pedofielen denk en of ik denk dat ze sociale vaardigheden missen of niet. Het gaat er toch om wat jou nu zo aantrekt speciaal aan kinderen en waarom dat kinderen zijn en geen volwassenen? Dat is toch een goede vraag of niet?
Dat zal ik je vertellen, en meteen proberen een antwoord te geven op de anonieme poster een stukje lager, die zich afvraagt waarom pedofielen op deze website posten:
En nog iets: als je echt zo overtuigd ben van je eigen gelijk, of ik bedoel van dat het goed is zo, dan hoef je toch niet op deze site constant die struggle aan te gaan om toch echt mensen ervan te overtuigen dat het allemaal niet zo vreselijk is als mensen denken. Dat jullie ook gewoon maar mensen zijn. Dat jullie het er ook moeilijk mee hebben. Dan laat je het toch gewoon rusten en ga je toch gewoon verder met je eigen leven? Dat begrijp ik nou niet...
Op deze website komen grofweg twee soorten mensen: zij die tegen pedofilie zijn, in meer of mindere mate, en zij die pedofiele, parthenofiele of efebofiele gevoelens koesteren. (En nog een groep mensen, wier verwante er voor uit gekomen is pedofiel te zijn, voor advies en inzicht, maar die groep is niet van belang in deze beschouwing.)
De mensen die tegen pedofielen zijn (meestal "de anti-pedo's" genoemd), waar jij naar ik aanneem ook onder valt, proberen in de meeste gevallen pedofielen ervan te overtuigen dat ze geen pedofiel mogen zijn, of minstens dat ze geen seks mogen hebben met kinderen. Vanuit dit standpunt (jouw standpunt) stel je dus hele logische vragen, want het draait hier om het 'bekeren' van pedofielen.
Maar de tweede groep posters op deze website, de pedofielen en aanverwanten, hebben een compleet andere doelstelling. Deze groep 'vecht' voor erkenning, en probeert door middel van onder andere dit soort websites mensen aan het denken te zetten over pedofilie, en misschien zelfs mensen in te doen zien dat ook pedofielen een zinnig bestaan kunnen leiden zonder een gevaar voor de samenleving te vormen.
Dus ja; het gaat hier zeer zeker wel om jou, en jouw al dan niet stereotype beelden van pedofielen. Vanuit het standpunt van de pedofielen gezien heeft deze discussie namelijk een compleet ander doeleinde. Je overtuigt ze toch niet dat ze moeten veranderen, want een geaardheid is een aangeboren deel van een persoon, niet iets dat je kunt veranderen. Maar aangezien jij een intelligent nadenkend mens bent is er zeker wel een kans dat jij je op een gegeven moment laat overtuigen dat het niet uitmaakt hoe of waarom pedofielen pedofielen zijn, zolang ze maar op een goede manier met hun gevoelens omgaan.
Dus eigenlijk zou ik de vraag van de poster een stukje hieronder om moeten draaien: Waarom komen jullie hier alsmaar in zulke grote getalen, met de kans 'omgepraat' te worden door die "semi-intellectuele vieze pedo's"? Hen krijg je toch niet omgepraat. Waarom laten jullie het niet gewoon rusten om verder te gaan met jullie levens?
Maar verder is het inderdaad een goede vraag wat een pedofiel zo speciaal aantrekt in een kind.
Opmerkelijk, beste anoniem, dat juist deze reactie onder dit gedicht staat.
Alhoewel anoniem geschreven, ken ik je aan de hand van die paar zinnen als iemand die zogenaamd trots is op zijn bestaan als niet pedofiel. Iemand die, zoals je het zelf heel toepasselijk tussen aanhalingstekens schrijft 'normaal' is en die de juiste sociale vaardigheden wél goed beheerst om het als echte hetro wél weet te redden in deze moeilijke maatschappij.
Waarom is deze reactie dan zo opmerkelijk, juist onder het gedicht van Wan. Nou, omdat Wan in zijn gedicht wél eerlijk en oprecht uiting geeft aan de zijn beleving en jij, anoniem, kennelijk deze neerbuigende reactie richting Wan nodig hebt om je eigen eigenwaarde hoog te houden.
Wat moet iemand op een forum over pedofilie, die een dergelijke reactie geeft op een gedicht. Wat is zijn achtergrond, wat is zijn motivatie.
Men zegt vaak dat pedofielen altijd het zwakste slachtoffer uitkiezen om contact mee te leggen. Een kind met problemen of een kind in een sociaal zwakke positie. Het zijn de kinderen die kwetsbaar zijn voor aandacht. Het zijn makkelijke prooien.
Wat dacht je? Laat ik mijn krachtige woorden als bewust-niet-pedo maar eens onder de meest sensitieve post plaatsen?
Het gedicht van Wan getuigt van meer levenservaring en bevat meer waarheden dan jouw post. Het gedicht van Wan is oprecht, terwijl jouw post een opsomming van (uit onzekerheid) aangeleerde citaten bevat.
Maar het gaat hierbij NIET om die gevoelens en gedachten te beheersen (wat ook in het gedicht staat) maar om uit te zoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....
Ga jij maar eens uitzoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....
Reacties
Ik wilde alleen even kwijt dat het houden van die vrolijkheid en onschuld waar je het in je gedicht over hebt, juist datgene is wat zo problematisch is. Dit klinkt namelijk alsof een volwassen vrouw of man niet diezelfde vrolijkheid en onschuld kan hebben. Het heeft wellicht niet met vrolijkheid en onschuld te maken, maar meer met het onbevangen zijn, het niet veroordelen en het respect hebben wat een kind nog wel (kan) hebben en je misschien niet van een volwassene krijgt. In plaats van zo open over je pedofilie te praten lijkt het me verstandiger die energie te sparen om eens flink over jezelf na te denken. Waarom trekt die onschuld en spontaniteit mij zo aan? Waarom krijg ik die voldoening niet bij een volwassene? Ben ik niet in staat tot normaal (seksueel) contact met een volwassene? Bezit ik sommige vaardigheden niet tot goed contact? Ik kan mij voorstellen dat het soms heel moeilijk is om in deze maatschappij zogenaamd 'normaal' te zijn. Om bepaalde gedachten en gevoelens te hebben die eigenlijk niet worden geaccepteerd. Maar het gaat hierbij NIET om die gevoelens en gedachten te beheersen (wat ook in het gedicht staat) maar om uit te zoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....
In plaats van zo open over je pedofilie te praten lijkt het me verstandiger die energie te sparen om eens flink over jezelf na te denken.
Wat doet je denken dat de schrijver dat niet doet? Ik heb niet zo de gewoonte om dingen erg op mezelf te betrekken op dit forum maar zal het voor de verandering toch eens doen, ik geef je mijn eigen antwoorden op de nadenkvragen die je hier neerzet.
Waarom trekt die onschuld en spontaniteit mij zo aan?
Dat is een echte breinbreker, een fraaie casus voor een psycholoog, maar helaas een onoplosbare. Het hoort bij het pedofiel zijn, en hoewel er wel een paar mogelijke factoren bekend zijn die een pedofiele seksuele ontwikkeling kunnen stimuleren is het in feite voor 75% totaal onduidelijk waarom een pedofiel pedofiel is. En uiteindelijk is die vraag ook niet belangrijk. Je bent pedo of je bent het niet, je kunt er niets aan veranderen, of je de oorzaak nu weet of niet...
Waarom krijg ik die voldoening niet bij een volwassene?
Omdat ik me niet op die manier tot volwassenen voel aangetrokken. Ikzelf heb wel een volwassen relatie overigens, die wel een bepaalde mate van voldoening geeft (ik ben in ieder geval niet eenzaam, dat is voor mij nog het belangrijkste) maar op geen enkele manier het fijne van contact met een jongen kan vervangen. (misschien ten overvloede: ik heb het over plezierig niet seksueel contact dat maatschappelijk absoluut geaccepteerd is). Waarom? Omdat ik pedofiel ben. Hoe komt dat? Ik kan wel wat dingetjes aanwijzen uit mijn jeugd, maar dat zijn voor het grootste deel dingen waar ik me allang overheen heb kunnen zetten. En bovendien zijn er anderen met eenzelfde jeugd die zo hetero als een heterofiel konijn zijn. Dus geen zinnig antwoord op te geven.
Ben ik niet in staat tot normaal (seksueel) contact met een volwassene?
Jawel hoor, geen probleem daar, zelfs al voel ik me niet seksueel tot volwassenen aangetrokken.
Bezit ik sommige vaardigheden niet tot goed contact?
Uh, niemand is perfect, ook aan mijn sociale vaardigheden zal ongetwijfeld nog de wereld bij te spijkeren zijn, maar mijn vrienden, familie, collega's enzovoort waarderen mij over het algemeen wel, dus ik geef mezelf daar zeker een voldoende. Opvallend is dat zowel mensen die wel weten van mijn pedofiel zijn als mensen die dat niet weten vaak zeggen dat ze vinden dat ik leuk met jongens om kan gaan...
Wat de gevoelens en gedachten in de eerste plaats bij mij doen? Ahja, ze zijn er nu eenmaal... Niemand kan mij vertellen waarom ze er zijn en voor mij hoeft dat ook niet meer zo nodig, ze zullen er toch niet door veranderen. Dus heb ik er mee leren omgaan, mee leren leven. En op een hele goede manier vind ik zelf, en ik weet dat de mensen die mij kennen dat (zullen) beamen.
Allereerst bedankt voor je reactie. Toch vind ik het heel jammer dat je eigenlijk bij alle onderwerpen uitkomt op: je bent pedo of je bent het niet en je kunt daar niets aan veranderen. Sorry maar WIL je er wel iets aan veranderen? Volgens mij namelijk niet? Voel je je goed bij het pedofiel zijn? Ik vind het zeer interessant om erover te discussieren en waardeer je eerlijke antwoorden, maar dan wil ik wel graag weten wat eigenlijk je standpunt daarover is.
Ik vind het best interessant om hierover van gedachten te wisselen, dus blijf vooral vragen!
In het verleden wilde ik geen pedofiel zijn. Toen ik op mijn 14e voor het eerst geconfronteerd werd met de gedachte dat ik misschien wel pedofiel was heb ik die gedachte buitengesloten, en dat heb ik 4 jaar lang volgehouden. Pas op mijn 18e gaf ik voor mezelf toe dat die gedachte waarheid was. En ja, toen wilde ik er ook donders graag vanaf, en ik heb echt nog een paar jaar mezelf voor de gek gehouden door te doen alsof ik vrouwen wel leuk vond, maar dat leverde mij helemaal niets op, want als een vrouw dan eens wat dichterbij kwam vond ik dat maar niets.
Op gegeven moment, zo rond mijn 20e, kwam ik er achter dat een pedofiel niet die kinderverkrachter is die je altijd in de krant terugvindt, en dat heeft mijn zelfbeeld doen kantelen in positieve zin. Wat ook een terugslag opleverde omdat ik er met niemand over kon praten. Dat had ik binnen een jaar opgelost, ik vond vrienden en familieleden die veel respect voor mij opbrachten en bewondering hadden voor hoe ik met mijn gevoelens omging. Ook vond ik mensen op het internet met dezelfde gevoelens, en die mensen werden al snel vrienden. De internet-pedo-wereld en mijn 'normale' sociale leven smolten daardoor ook steeds meer samen, en ik voelde me eindelijk eens geaccepteerd en gerespecteerd... Mijn gevoelens waren niet meer een probleem, maar bleken zelfs goede kanten te hebben (voor mijzelf omdat ik kan genieten van jongens om me heen en voor die jongens omdat ik ze vaak kan helpen met dingen die anderen nog niet eens zien). Dus wilde ik er ook niet meer vanaf.
Intussen ben ik wel zo realistisch dat ik weet dat ik mijn seksuele verlangens nooit zal kunnen vervullen, maar mijn leven is rijk genoeg om het zonder seksuele bevrediging te doen. Ik heb ook niet echt de behoefte om iets seksueels met een jongen te gaan doen. Het komt soms voor dat een potje stoeien of zo mij wel prikkelt, maar die gevoelens zet ik op dat moment heel gemakkelijk aan de kant, enerzijds omdat ik vind dat ik die jongen niet hoef lastig te vallen met mijn gevoelens en anderzijds omdat het potje stoeien voor mij en voor zo'n jongen vaak al veel meer waard is.
Na dat alles wordt het misschien al iets logischer dat ik eigenlijk niet echt van mijn gevoelens af wil, maar ookal zou ik dat willen, ik ben er ook redelijk van overtuigd dat dat niet mogelijk is. Zou het wel mogelijk zijn, dan zou ik het graag willen weten, want ik ken ook wel mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af zouden willen.
Het is een lang verhaal geworden zie ik, ik ben heel benieuwd naar je reactie erop!
Groeten, Jorge
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op. By all means, als ze de 16 (of 18 ik weet niet eens de 'legale'leeftijd) zijn gepaseerd, dan kun je er vanuit gaan dat wat zij doen en willen ook voortkomt uit eigen keuzes. Jij kunt niet voor anderen denken, hoe graag veel mensen dat ook willen doen. Dat is namelijk het 'probleem' waar we het hier over hebben dat jij 'hebt'. Kijk, ben je nou gewoon homofiel dan maakt het ook geen flikker uit (leuke woordspeling). Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien? Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt. En dat is helaas geen echte liefde, of wel? Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden? Ook heb ik nog even een opmerking over dat je er redelijk van overtuigd bent dat het niet mogelijk is om van je gevoelens af te willen. Nee het is inderdaad ABSOLUUT niet mogelijk om van je gevoelens af te komen als je dit ook niet WILT. Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Het is prima onacceptabele gevoelens te hebben. Die hebben wij allemaal wel eens. Zolang jij die onacceptabele gevoelens niet omzet in daden, dan is er ook absoluut geen probleem..
Oh trouwens, even nog terugkomend op je andere berichtje: ben jij bang om eenzaam te zijn?
Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien?
Wie zegt dat mensen met pedofiele gevoelens dat niet doen?
Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt.
Volgens mij haal je nu 'verliefd zijn op' en 'sex hebben met' door elkaar. Die twee hebben niet perse iets met elkaar te maken hoor. Je kunt best verliefd op iemand zijn zonder daar seks mee te hebben, toch?
--
The problem with people is that they're only human...
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op.
Laat ik er over zeggen dat ik vanuit mijn opleiding en werkervaring, maar vooral vanuit mezelf donders goed weet hoe ik signalen van kinderen moet interpreteren, en dat ik van ouders te horen krijg dat ze erg op prijs stellen wat ik voor hun kinderen doe. Ik kan en wil je niet precies uitleggen hoe mijn contacten met jongens er uitzien, dus je zult van mij moeten aannemen dat ik dit niet zomaar beweer.
Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden?
Puur seksueel gezien niet nee, de band die er is verandert natuurlijk ook wel iets, omdat kinderen in hun puberteit zelf enorm veranderen, maar in grote lijnen verandert er heel weinig, het contact blijft de vorm van een vriendschap houden.
Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Ik heb geen enkele behoefte om van mijn gevoelens af te komen. Stellig genoeg?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Ja uh, JIJ suggereert dat je weet dat mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, ik trek dat sterk in twijfel maar geef je wel alle ruimte om mij te overtuigen, en mocht je weten HOE mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, dan ben ik ook zeer benieuwd. Ze moeten het zelf doen zeg je, maar hoe dan? Ik zou ze maar al te graag op weg willen helpen, maar ik heb geen idee hoe!
Ik ben niet bang om eenzaam te zijn nee. Mijn vader noemde eenzaamheid ooit eens volksziekte nr. 1 en hoewel ik dat overdreven vind zie ik eenzaamheid wel als een probleem van de samenleving. Ik zou niet graag eenzaam willen zijn nee, omdat ik eenzaamheid geen fijn gevoel vind. Jij wel dan?
Wil of heb ik kinderen.. Nee ik heb ze (nog) niet, ik zou ze in de toekomst wel willen, maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat vorm zou willen geven.
Trouwens, misschien een hele rare vraag maar wil jij kinderen? Of heb jij al kinderen?
Over de onschuld en vrolijkheid van het kind horen eigenlijk nog meer woorden, maar dat past er eigenlijk niet meer bij. Maar deze woorden zouden ook bij een heleboel volwassen passen en je hebt gelijk dat het misschien klinkt alsof volwassenen dit niet hebben, terwijl dat niet de intentie is van die zin in het gedicht.
Bij de rest van de respons lijkt het al alsof je al een beeld van me hebt. Een soort stereo-type dat moeite heeft om zijn respect te krijgen van volwassen en het dan maar zoekt bij kinderen. Alsof ik als pedofiel geen goede omgang kan hebben met andere volwassenen.
Maar dit is bij mij toch echt het verkeerde beeld. Mijn omgang met andere is gewoon prima en heb ook het gevoel dat gewoon wordt gerespecteerd. Dit heb ik dus ook niet perse nodig van een kind. Ik geniet er gewoon van om met kinderen om te gaan. Ik vind toch altijd dat kinderen iets speciaals hebben, maar dat vindt waarschijnlijk bijna iedereen. In jouw respons lijkt het wel dat ons geaardheid komt van het missen van bepaalde vaardigheden en daar ben ik het niet mee eens
Wat me nog meer opvalt is dat het lijkt alsof je denkt dat pedofielen nadat ze weten dit te zijn niet meer verder over zichzelf. Als ik mezelf bekijk en de andere wel eens hoor, zijn de meeste van ons continu aan het nadenken over dit soort dingen en hoe we hiermee moeten omgaan.
Volgens mij heb je mijn hele 'point' gemist. Ik probeerde juist bepaalde vragen bij jouw naar boven te halen, het gaat hier toch niet om mij en mijn stereotype beelden. Ook al heb ik die wel of niet, dat zou jou toch niets uit moeten maken? Wat interesseert het jou nu wat ik over pedofielen denk en of ik denk dat ze sociale vaardigheden missen of niet. Het gaat er toch om wat jou nu zo aantrekt speciaal aan kinderen en waarom dat kinderen zijn en geen volwassenen? Dat is toch een goede vraag of niet?
Dat zal ik je vertellen, en meteen proberen een antwoord te geven op de anonieme poster een stukje lager, die zich afvraagt waarom pedofielen op deze website posten:
En nog iets: als je echt zo overtuigd ben van je eigen gelijk, of ik bedoel van dat het goed is zo, dan hoef je toch niet op deze site constant die struggle aan te gaan om toch echt mensen ervan te overtuigen dat het allemaal niet zo vreselijk is als mensen denken. Dat jullie ook gewoon maar mensen zijn. Dat jullie het er ook moeilijk mee hebben. Dan laat je het toch gewoon rusten en ga je toch gewoon verder met je eigen leven? Dat begrijp ik nou niet...
Op deze website komen grofweg twee soorten mensen: zij die tegen pedofilie zijn, in meer of mindere mate, en zij die pedofiele, parthenofiele of efebofiele gevoelens koesteren. (En nog een groep mensen, wier verwante er voor uit gekomen is pedofiel te zijn, voor advies en inzicht, maar die groep is niet van belang in deze beschouwing.)
De mensen die tegen pedofielen zijn (meestal "de anti-pedo's" genoemd), waar jij naar ik aanneem ook onder valt, proberen in de meeste gevallen pedofielen ervan te overtuigen dat ze geen pedofiel mogen zijn, of minstens dat ze geen seks mogen hebben met kinderen. Vanuit dit standpunt (jouw standpunt) stel je dus hele logische vragen, want het draait hier om het 'bekeren' van pedofielen.
Maar de tweede groep posters op deze website, de pedofielen en aanverwanten, hebben een compleet andere doelstelling. Deze groep 'vecht' voor erkenning, en probeert door middel van onder andere dit soort websites mensen aan het denken te zetten over pedofilie, en misschien zelfs mensen in te doen zien dat ook pedofielen een zinnig bestaan kunnen leiden zonder een gevaar voor de samenleving te vormen.
Dus ja; het gaat hier zeer zeker wel om jou, en jouw al dan niet stereotype beelden van pedofielen. Vanuit het standpunt van de pedofielen gezien heeft deze discussie namelijk een compleet ander doeleinde. Je overtuigt ze toch niet dat ze moeten veranderen, want een geaardheid is een aangeboren deel van een persoon, niet iets dat je kunt veranderen. Maar aangezien jij een intelligent nadenkend mens bent is er zeker wel een kans dat jij je op een gegeven moment laat overtuigen dat het niet uitmaakt hoe of waarom pedofielen pedofielen zijn, zolang ze maar op een goede manier met hun gevoelens omgaan.
Dus eigenlijk zou ik de vraag van de poster een stukje hieronder om moeten draaien: Waarom komen jullie hier alsmaar in zulke grote getalen, met de kans 'omgepraat' te worden door die "semi-intellectuele vieze pedo's"? Hen krijg je toch niet omgepraat. Waarom laten jullie het niet gewoon rusten om verder te gaan met jullie levens?
Maar verder is het inderdaad een goede vraag wat een pedofiel zo speciaal aantrekt in een kind.
Vriendelijke groeten!
Opmerkelijk, beste anoniem, dat juist deze reactie onder dit gedicht staat.
Alhoewel anoniem geschreven, ken ik je aan de hand van die paar zinnen als iemand die zogenaamd trots is op zijn bestaan als niet pedofiel. Iemand die, zoals je het zelf heel toepasselijk tussen aanhalingstekens schrijft 'normaal' is en die de juiste sociale vaardigheden wél goed beheerst om het als echte hetro wél weet te redden in deze moeilijke maatschappij.
Waarom is deze reactie dan zo opmerkelijk, juist onder het gedicht van Wan. Nou, omdat Wan in zijn gedicht wél eerlijk en oprecht uiting geeft aan de zijn beleving en jij, anoniem, kennelijk deze neerbuigende reactie richting Wan nodig hebt om je eigen eigenwaarde hoog te houden.
Wat moet iemand op een forum over pedofilie, die een dergelijke reactie geeft op een gedicht. Wat is zijn achtergrond, wat is zijn motivatie.
Men zegt vaak dat pedofielen altijd het zwakste slachtoffer uitkiezen om contact mee te leggen. Een kind met problemen of een kind in een sociaal zwakke positie. Het zijn de kinderen die kwetsbaar zijn voor aandacht. Het zijn makkelijke prooien.
Wat dacht je? Laat ik mijn krachtige woorden als bewust-niet-pedo maar eens onder de meest sensitieve post plaatsen?
Het gedicht van Wan getuigt van meer levenservaring en bevat meer waarheden dan jouw post. Het gedicht van Wan is oprecht, terwijl jouw post een opsomming van (uit onzekerheid) aangeleerde citaten bevat.
Maar het gaat hierbij NIET om die gevoelens en gedachten te beheersen (wat ook in het gedicht staat) maar om uit te zoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....
Ga jij maar eens uitzoeken wat die daar in de eerste plaats doen en waarom. Pas dan kun je ermee gaan werken.....