Allereerst bedankt voor je reactie. Toch vind ik het heel jammer dat je eigenlijk bij alle onderwerpen uitkomt op: je bent pedo of je bent het niet en je kunt daar niets aan veranderen. Sorry maar WIL je er wel iets aan veranderen? Volgens mij namelijk niet? Voel je je goed bij het pedofiel zijn? Ik vind het zeer interessant om erover te discussieren en waardeer je eerlijke antwoorden, maar dan wil ik wel graag weten wat eigenlijk je standpunt daarover is.
Ik vind het best interessant om hierover van gedachten te wisselen, dus blijf vooral vragen!
In het verleden wilde ik geen pedofiel zijn. Toen ik op mijn 14e voor het eerst geconfronteerd werd met de gedachte dat ik misschien wel pedofiel was heb ik die gedachte buitengesloten, en dat heb ik 4 jaar lang volgehouden. Pas op mijn 18e gaf ik voor mezelf toe dat die gedachte waarheid was. En ja, toen wilde ik er ook donders graag vanaf, en ik heb echt nog een paar jaar mezelf voor de gek gehouden door te doen alsof ik vrouwen wel leuk vond, maar dat leverde mij helemaal niets op, want als een vrouw dan eens wat dichterbij kwam vond ik dat maar niets.
Op gegeven moment, zo rond mijn 20e, kwam ik er achter dat een pedofiel niet die kinderverkrachter is die je altijd in de krant terugvindt, en dat heeft mijn zelfbeeld doen kantelen in positieve zin. Wat ook een terugslag opleverde omdat ik er met niemand over kon praten. Dat had ik binnen een jaar opgelost, ik vond vrienden en familieleden die veel respect voor mij opbrachten en bewondering hadden voor hoe ik met mijn gevoelens omging. Ook vond ik mensen op het internet met dezelfde gevoelens, en die mensen werden al snel vrienden. De internet-pedo-wereld en mijn 'normale' sociale leven smolten daardoor ook steeds meer samen, en ik voelde me eindelijk eens geaccepteerd en gerespecteerd... Mijn gevoelens waren niet meer een probleem, maar bleken zelfs goede kanten te hebben (voor mijzelf omdat ik kan genieten van jongens om me heen en voor die jongens omdat ik ze vaak kan helpen met dingen die anderen nog niet eens zien). Dus wilde ik er ook niet meer vanaf.
Intussen ben ik wel zo realistisch dat ik weet dat ik mijn seksuele verlangens nooit zal kunnen vervullen, maar mijn leven is rijk genoeg om het zonder seksuele bevrediging te doen. Ik heb ook niet echt de behoefte om iets seksueels met een jongen te gaan doen. Het komt soms voor dat een potje stoeien of zo mij wel prikkelt, maar die gevoelens zet ik op dat moment heel gemakkelijk aan de kant, enerzijds omdat ik vind dat ik die jongen niet hoef lastig te vallen met mijn gevoelens en anderzijds omdat het potje stoeien voor mij en voor zo'n jongen vaak al veel meer waard is.
Na dat alles wordt het misschien al iets logischer dat ik eigenlijk niet echt van mijn gevoelens af wil, maar ookal zou ik dat willen, ik ben er ook redelijk van overtuigd dat dat niet mogelijk is. Zou het wel mogelijk zijn, dan zou ik het graag willen weten, want ik ken ook wel mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af zouden willen.
Het is een lang verhaal geworden zie ik, ik ben heel benieuwd naar je reactie erop!
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op. By all means, als ze de 16 (of 18 ik weet niet eens de 'legale'leeftijd) zijn gepaseerd, dan kun je er vanuit gaan dat wat zij doen en willen ook voortkomt uit eigen keuzes. Jij kunt niet voor anderen denken, hoe graag veel mensen dat ook willen doen. Dat is namelijk het 'probleem' waar we het hier over hebben dat jij 'hebt'. Kijk, ben je nou gewoon homofiel dan maakt het ook geen flikker uit (leuke woordspeling). Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien? Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt. En dat is helaas geen echte liefde, of wel? Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden? Ook heb ik nog even een opmerking over dat je er redelijk van overtuigd bent dat het niet mogelijk is om van je gevoelens af te willen. Nee het is inderdaad ABSOLUUT niet mogelijk om van je gevoelens af te komen als je dit ook niet WILT. Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Het is prima onacceptabele gevoelens te hebben. Die hebben wij allemaal wel eens. Zolang jij die onacceptabele gevoelens niet omzet in daden, dan is er ook absoluut geen probleem..
Oh trouwens, even nog terugkomend op je andere berichtje: ben jij bang om eenzaam te zijn?
Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien?
Wie zegt dat mensen met pedofiele gevoelens dat niet doen?
Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt.
Volgens mij haal je nu 'verliefd zijn op' en 'sex hebben met' door elkaar. Die twee hebben niet perse iets met elkaar te maken hoor. Je kunt best verliefd op iemand zijn zonder daar seks mee te hebben, toch?
--
The problem with people is that they're only human...
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op.
Laat ik er over zeggen dat ik vanuit mijn opleiding en werkervaring, maar vooral vanuit mezelf donders goed weet hoe ik signalen van kinderen moet interpreteren, en dat ik van ouders te horen krijg dat ze erg op prijs stellen wat ik voor hun kinderen doe. Ik kan en wil je niet precies uitleggen hoe mijn contacten met jongens er uitzien, dus je zult van mij moeten aannemen dat ik dit niet zomaar beweer.
Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden?
Puur seksueel gezien niet nee, de band die er is verandert natuurlijk ook wel iets, omdat kinderen in hun puberteit zelf enorm veranderen, maar in grote lijnen verandert er heel weinig, het contact blijft de vorm van een vriendschap houden.
Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Ik heb geen enkele behoefte om van mijn gevoelens af te komen. Stellig genoeg?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Ja uh, JIJ suggereert dat je weet dat mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, ik trek dat sterk in twijfel maar geef je wel alle ruimte om mij te overtuigen, en mocht je weten HOE mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, dan ben ik ook zeer benieuwd. Ze moeten het zelf doen zeg je, maar hoe dan? Ik zou ze maar al te graag op weg willen helpen, maar ik heb geen idee hoe!
Ik ben niet bang om eenzaam te zijn nee. Mijn vader noemde eenzaamheid ooit eens volksziekte nr. 1 en hoewel ik dat overdreven vind zie ik eenzaamheid wel als een probleem van de samenleving. Ik zou niet graag eenzaam willen zijn nee, omdat ik eenzaamheid geen fijn gevoel vind. Jij wel dan?
Wil of heb ik kinderen.. Nee ik heb ze (nog) niet, ik zou ze in de toekomst wel willen, maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat vorm zou willen geven.
Reacties
Allereerst bedankt voor je reactie. Toch vind ik het heel jammer dat je eigenlijk bij alle onderwerpen uitkomt op: je bent pedo of je bent het niet en je kunt daar niets aan veranderen. Sorry maar WIL je er wel iets aan veranderen? Volgens mij namelijk niet? Voel je je goed bij het pedofiel zijn? Ik vind het zeer interessant om erover te discussieren en waardeer je eerlijke antwoorden, maar dan wil ik wel graag weten wat eigenlijk je standpunt daarover is.
Ik vind het best interessant om hierover van gedachten te wisselen, dus blijf vooral vragen!
In het verleden wilde ik geen pedofiel zijn. Toen ik op mijn 14e voor het eerst geconfronteerd werd met de gedachte dat ik misschien wel pedofiel was heb ik die gedachte buitengesloten, en dat heb ik 4 jaar lang volgehouden. Pas op mijn 18e gaf ik voor mezelf toe dat die gedachte waarheid was. En ja, toen wilde ik er ook donders graag vanaf, en ik heb echt nog een paar jaar mezelf voor de gek gehouden door te doen alsof ik vrouwen wel leuk vond, maar dat leverde mij helemaal niets op, want als een vrouw dan eens wat dichterbij kwam vond ik dat maar niets.
Op gegeven moment, zo rond mijn 20e, kwam ik er achter dat een pedofiel niet die kinderverkrachter is die je altijd in de krant terugvindt, en dat heeft mijn zelfbeeld doen kantelen in positieve zin. Wat ook een terugslag opleverde omdat ik er met niemand over kon praten. Dat had ik binnen een jaar opgelost, ik vond vrienden en familieleden die veel respect voor mij opbrachten en bewondering hadden voor hoe ik met mijn gevoelens omging. Ook vond ik mensen op het internet met dezelfde gevoelens, en die mensen werden al snel vrienden. De internet-pedo-wereld en mijn 'normale' sociale leven smolten daardoor ook steeds meer samen, en ik voelde me eindelijk eens geaccepteerd en gerespecteerd... Mijn gevoelens waren niet meer een probleem, maar bleken zelfs goede kanten te hebben (voor mijzelf omdat ik kan genieten van jongens om me heen en voor die jongens omdat ik ze vaak kan helpen met dingen die anderen nog niet eens zien). Dus wilde ik er ook niet meer vanaf.
Intussen ben ik wel zo realistisch dat ik weet dat ik mijn seksuele verlangens nooit zal kunnen vervullen, maar mijn leven is rijk genoeg om het zonder seksuele bevrediging te doen. Ik heb ook niet echt de behoefte om iets seksueels met een jongen te gaan doen. Het komt soms voor dat een potje stoeien of zo mij wel prikkelt, maar die gevoelens zet ik op dat moment heel gemakkelijk aan de kant, enerzijds omdat ik vind dat ik die jongen niet hoef lastig te vallen met mijn gevoelens en anderzijds omdat het potje stoeien voor mij en voor zo'n jongen vaak al veel meer waard is.
Na dat alles wordt het misschien al iets logischer dat ik eigenlijk niet echt van mijn gevoelens af wil, maar ookal zou ik dat willen, ik ben er ook redelijk van overtuigd dat dat niet mogelijk is. Zou het wel mogelijk zijn, dan zou ik het graag willen weten, want ik ken ook wel mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af zouden willen.
Het is een lang verhaal geworden zie ik, ik ben heel benieuwd naar je reactie erop!
Groeten, Jorge
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op. By all means, als ze de 16 (of 18 ik weet niet eens de 'legale'leeftijd) zijn gepaseerd, dan kun je er vanuit gaan dat wat zij doen en willen ook voortkomt uit eigen keuzes. Jij kunt niet voor anderen denken, hoe graag veel mensen dat ook willen doen. Dat is namelijk het 'probleem' waar we het hier over hebben dat jij 'hebt'. Kijk, ben je nou gewoon homofiel dan maakt het ook geen flikker uit (leuke woordspeling). Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien? Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt. En dat is helaas geen echte liefde, of wel? Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden? Ook heb ik nog even een opmerking over dat je er redelijk van overtuigd bent dat het niet mogelijk is om van je gevoelens af te willen. Nee het is inderdaad ABSOLUUT niet mogelijk om van je gevoelens af te komen als je dit ook niet WILT. Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Het is prima onacceptabele gevoelens te hebben. Die hebben wij allemaal wel eens. Zolang jij die onacceptabele gevoelens niet omzet in daden, dan is er ook absoluut geen probleem..
Oh trouwens, even nog terugkomend op je andere berichtje: ben jij bang om eenzaam te zijn?
Als je inderdaad echt van iemand houdt of verliefd op iemand bent, dan wacht je toch gewoon een paar jaartjes totdat je ervan kunt gaat genieten en met elkaar kunt gaan stoeien?
Wie zegt dat mensen met pedofiele gevoelens dat niet doen?
Naar mijn mening is het niet mogelijk verliefd te zijn op een kind, omdat het kind zelf nog niet ontwikkeld en je dus niet echt verliefd bent op die persoon, maar meer wat jij ervan maakt.
Volgens mij haal je nu 'verliefd zijn op' en 'sex hebben met' door elkaar. Die twee hebben niet perse iets met elkaar te maken hoor. Je kunt best verliefd op iemand zijn zonder daar seks mee te hebben, toch?
--
The problem with people is that they're only human...
Hmmmm, je praat over 'die jongens' alsof ze er zelf ook baat bij hebben en het contact met jou als prettig ervaren. Helaas is dat juist een zeer moeilijke kwestie, omdat jij als volwassene niet aan mag nemen dat een kind dat inderdaad ook zo ervaart, ook al lijkt dat er wel op.
Laat ik er over zeggen dat ik vanuit mijn opleiding en werkervaring, maar vooral vanuit mezelf donders goed weet hoe ik signalen van kinderen moet interpreteren, en dat ik van ouders te horen krijg dat ze erg op prijs stellen wat ik voor hun kinderen doe. Ik kan en wil je niet precies uitleggen hoe mijn contacten met jongens er uitzien, dus je zult van mij moeten aannemen dat ik dit niet zomaar beweer.
Of zijn die jongens (in jouw geval)niet interessant meer naarmate ze ouder worden?
Puur seksueel gezien niet nee, de band die er is verandert natuurlijk ook wel iets, omdat kinderen in hun puberteit zelf enorm veranderen, maar in grote lijnen verandert er heel weinig, het contact blijft de vorm van een vriendschap houden.
Ik merk dat je het toch moeilijk vind om dat stellig neer te zetten omdat je toch nog schrijft: niet echt. Echt niet of niet echt?
Ik heb geen enkele behoefte om van mijn gevoelens af te komen. Stellig genoeg?
Je zegt: ik ken mensen die wel van hun pedofiele gevoelens af willen op een manier dat ik een receptje uit kan schrijven of een standaard behandeling kan aanraden waardoor pedofiele gevoelens kunnen en zullen verdwijnen. Ze zullen het toch echt allemaal ZELF moeten doen!
Ja uh, JIJ suggereert dat je weet dat mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, ik trek dat sterk in twijfel maar geef je wel alle ruimte om mij te overtuigen, en mocht je weten HOE mensen van hun pedofiele gevoelens af kunnen komen, dan ben ik ook zeer benieuwd. Ze moeten het zelf doen zeg je, maar hoe dan? Ik zou ze maar al te graag op weg willen helpen, maar ik heb geen idee hoe!
Ik ben niet bang om eenzaam te zijn nee. Mijn vader noemde eenzaamheid ooit eens volksziekte nr. 1 en hoewel ik dat overdreven vind zie ik eenzaamheid wel als een probleem van de samenleving. Ik zou niet graag eenzaam willen zijn nee, omdat ik eenzaamheid geen fijn gevoel vind. Jij wel dan?
Wil of heb ik kinderen.. Nee ik heb ze (nog) niet, ik zou ze in de toekomst wel willen, maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat vorm zou willen geven.
Trouwens, misschien een hele rare vraag maar wil jij kinderen? Of heb jij al kinderen?