@anoniem:
Jammer dat ik geen naam bij je heb want ik lees veel posts op het forum waarvan ik denk dat ze van jou zijn maar dat weet ik dus niet zeker.
Respect voor je openheid. Dat zal een hoop tijd en energie gekost hebben om zover te komen. Je verhaal raakt me diep. Ik heb hier nu verder geen reactie op, dat voelt niet goed. Ik wens je een omgeving toe met veel liefde en geduld. Want je bent flink beschadigd. En ja, door iemand die meer om zichzelf dacht dan om jou.
@Roderik:
Het was géén terechtwijzing kerel, het was een aanvulling omdat ik eerst te weinig zei.
En presentatie is essentieel. Het beste verhaal wint immers.
Je hebt gelijk dat iets beseffen niet automatisch betekent dat er verantwoordelijkheid genomen wordt.
Bij mij werkt dat echter wèl zo, althans dat denk ik.
De enorme gevolgen waar ik op wees: ik bedoelde weer te zeggen dat niets zeker is; ondanks dat ik hier vaak geluiden hoor dat dingen vaak volgens vaste patronen lopen, daardoor redelijk voorspelbaar zijn en dat je daar zekerheden aan mag ontlenen en dat je dan volwassen bent. Maar zo gauw er ergens in dat proces van het verloop van de vaste patronen ook maar iets anders loopt dan zijn alle 'zekerheden' ineens weg. En de gevolgen zijn dan totaal niet meer te overzien. En je hebt het verloop van de 'vaste' patronen echt niet in de hand. Het hele 'vaste' patroon kan dus in één keer weg zijn. De zekerheden blijken dan uiteindelijk schijnzekerheden te zijn. Het wáren nooit zekerheden dus.
Degenen die dan 'schuldig' zijn aan het uiteindelijke gevolg kunnen zich dan niet meer verschuilen achter het feit dat het normaalgesproken héél anders loopt; want juist in dat geval liep het niet normaal. De 'dader' zal dan de prijs moeten betalen. En het 'slachtoffer' ook.
Verwachtingen fnuiken en zekerheden bestaan zelden.
Het geloven in verwachtingen en zekerheden is vast een leuk geloof en een wel héél populaire, dat wel. Maar je koopt er niks voor als het misloopt.
Vluchten in schijnzekerheden (want dàt is het m.i.) kan gevaarlijk zijn. Vaak gaat het goed, dat wel. Maar uiteindelijk is het gewoon een gok.
Maargoed, ik ben weer eens in een autistische bui.
Je hebt gelijk dat iets beseffen niet automatisch betekent dat er verantwoordelijkheid genomen wordt.
Bij mij werkt dat echter wèl zo, althans dat denk ik.
Even een zijsprongetje: mijn persoonlijke indruk bij het lezen van jouw posts is... dat ik dat direct van je geloof. Je denkt goed na over waar je mee bezig bent en gaat de verantwoordelijkheid daarvoor niet uit de weg.
Ik denk dat andermans persoonlijke indruk wel eens heel anders zou kunnen zijn. Juist omdat je zo stellig zegt "ik gok", "ik weet niet wat er later kan gebeuren" en "Het is niet anders. Het is mijn weg."
Daaruit kunnen andere mensen gaan anderen afleiden dat je je verantwoordelijkheid juist niet neemt, omdat je weigert om bepaalde kennis/verantwoordelijkheden die je hebt, mee te nemen in je beslissingen. Zo kan dat heel gemakkelijk overkomen, en daarom begrijp ik de spraakverwarring met Jorge over 'niet leren van fouten'.
(Terwijl jouw uitspraken bij mij vooral overkomen als "per se niet willen 'goedpraten' wat je doet", dus juist wel beseffen waar je aan bezig bent en je verantwoordelijkheden niet uit de weg gaan. In jouw reactie hierboven illustreer je dat ook.)
Dat verhaal laat ik voor wat het is, gewoon omdat ik er niets aan toe te voegen heb. (Ik denk dat het meer voor anderen is, dan voor mij )
@anoniem:
Jammer dat ik geen naam bij je heb want ik lees veel posts op het forum waarvan ik denk dat ze van jou zijn maar dat weet ik dus niet zeker.
Respect voor je openheid. Dat zal een hoop tijd en energie gekost hebben om zover te komen. Je verhaal raakt me diep. Ik heb hier nu verder geen reactie op, dat voelt niet goed. Ik wens je een omgeving toe met veel liefde en geduld. Want je bent flink beschadigd. En ja, door iemand die meer om zichzelf dacht dan om jou.
@Roderik:
Het was géén terechtwijzing kerel, het was een aanvulling omdat ik eerst te weinig zei.
En presentatie is essentieel. Het beste verhaal wint immers.
Je hebt gelijk dat iets beseffen niet automatisch betekent dat er verantwoordelijkheid genomen wordt.
Bij mij werkt dat echter wèl zo, althans dat denk ik.
De enorme gevolgen waar ik op wees: ik bedoelde weer te zeggen dat niets zeker is; ondanks dat ik hier vaak geluiden hoor dat dingen vaak volgens vaste patronen lopen, daardoor redelijk voorspelbaar zijn en dat je daar zekerheden aan mag ontlenen en dat je dan volwassen bent. Maar zo gauw er ergens in dat proces van het verloop van de vaste patronen ook maar iets anders loopt dan zijn alle 'zekerheden' ineens weg. En de gevolgen zijn dan totaal niet meer te overzien. En je hebt het verloop van de 'vaste' patronen echt niet in de hand. Het hele 'vaste' patroon kan dus in één keer weg zijn. De zekerheden blijken dan uiteindelijk schijnzekerheden te zijn. Het wáren nooit zekerheden dus.
Degenen die dan 'schuldig' zijn aan het uiteindelijke gevolg kunnen zich dan niet meer verschuilen achter het feit dat het normaalgesproken héél anders loopt; want juist in dat geval liep het niet normaal. De 'dader' zal dan de prijs moeten betalen. En het 'slachtoffer' ook.
Verwachtingen fnuiken en zekerheden bestaan zelden.
Het geloven in verwachtingen en zekerheden is vast een leuk geloof en een wel héél populaire, dat wel. Maar je koopt er niks voor als het misloopt.
Vluchten in schijnzekerheden (want dàt is het m.i.) kan gevaarlijk zijn. Vaak gaat het goed, dat wel. Maar uiteindelijk is het gewoon een gok.
Maargoed, ik ben weer eens in een autistische bui.
Je hebt gelijk dat iets beseffen niet automatisch betekent dat er verantwoordelijkheid genomen wordt.
Bij mij werkt dat echter wèl zo, althans dat denk ik.
Even een zijsprongetje: mijn persoonlijke indruk bij het lezen van jouw posts is... dat ik dat direct van je geloof. Je denkt goed na over waar je mee bezig bent en gaat de verantwoordelijkheid daarvoor niet uit de weg.
Ik denk dat andermans persoonlijke indruk wel eens heel anders zou kunnen zijn. Juist omdat je zo stellig zegt "ik gok", "ik weet niet wat er later kan gebeuren" en "Het is niet anders. Het is mijn weg."
Daaruit kunnen andere mensen gaan anderen afleiden dat je je verantwoordelijkheid juist niet neemt, omdat je weigert om bepaalde kennis/verantwoordelijkheden die je hebt, mee te nemen in je beslissingen. Zo kan dat heel gemakkelijk overkomen, en daarom begrijp ik de spraakverwarring met Jorge over 'niet leren van fouten'.
(Terwijl jouw uitspraken bij mij vooral overkomen als "per se niet willen 'goedpraten' wat je doet", dus juist wel beseffen waar je aan bezig bent en je verantwoordelijkheden niet uit de weg gaan. In jouw reactie hierboven illustreer je dat ook.)
Dat verhaal laat ik voor wat het is, gewoon omdat ik er niets aan toe te voegen heb. (Ik denk dat het meer voor anderen is, dan voor mij
)
(Ik denk dat het meer voor anderen is, dan voor mij
)
Thnx, Roderik, ik wilde het zelf niet zeggen inderdaad.
Maar of het inderdaad een spraakverwarring was met Jorge weten we nog niet.