Ik beschouw pedofilie ook niet als ziekte vooral omdat ik geen noodzaak tot streven naar genezing zie maar ik ben me er bewust bij bepaalde definities van 'ziekte' pedofilie wel als een ziekte kan beschouwd worden. Net zoals homofilie volgens dezelfde definities vaak ook als ziekte kan beschouwd worden. (De vraag die men dan kan stellen is of elke ziekte wel genezen dient te worden.)
(Zeggen dat homofilie geen ziekte is maar pedofilie wel is volgens mij onzin, er is volgens mij geen verschil aan te duiden dat draagkracht geeft aan de stelling dat het één wel een ziekte zou zijn maar het andere niet.)
Maar je argumenteert dat pedofilie geen ziekte is omdat het niet genezen kan worden en je er toch niet aan dood gaat. Die argumentatie slaat nergens op.
Er zijn heel wat ziektes die ook niet kunnen genezen worden maar waar men toch niet aan dood gaat. En net als pedofilie is niet van al die ziektes een exacte oorzaak bekend.
En als men gaat kijken naar psychologisch ziektes dan kan je echt niet argumenteren dat iets slechts een ziekte is als het kan genezen worden of als het op termijn dodelijk is.
Dus Rene, waarom vind je dat pedofilie geen ziekte is en chronische, ongeneselijke maar niet dodelijke psychologische aandoeningen wel?
Ik heb me vaak de vraag gesteld wat bij homofilie bvb de oorzaak zou kunnen zijn net als bij andere geaardheden.
Zou het een ontwikkelingsproces zijn waardoor je in een bepaalde richting je voorkeur ontwikkelt?
Is het een afwijking van de zogezegde 'normaal' van de heterofilie?
Of zou het weleens genetisch bepaald kunnen zijn...
Wat dat laatste betreft kan ik misschien een bijdrage leveren.
Recent neurologisch onderzoek wees uit dat bij hersenscans (hier MRI) een afwijking is vastgesteld in de 'homofiele hersenpan'.
Geen afwijking in die zin dat ze onwenselijk zou zijn, wel een vormafwijking van een hersenstructuur die zijn repercussies heeft op het emotioneel functioneren en dus ook het gedrag.
Als ik mij niet vergis (corrigeer mij als ik verkeerd ben) is hiervoor een vergrote hypothalamus verantwoordelijk; een belangrijk centrum voor hormoonregulatie in het centrum van onze hersenen.
Wat in de emancipatie van onze homofiele medemens zo schrijnend is (en nog meer 'was'), is dat de homofiel(pakweg in hartje flower power, jaren '60) niet de juiste kennis had om hen die tegen waren, van juiste repliek te dienen.
Hij moest vechten tegen een hardnekkig vooroordeel dat hij ziek was, wat nu neurologisch verklaard is, wat positief is.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Leuk detail: ieder brein is anders maar komt in grote lijnen overeen met dat van elk van ons. Echter; de details maken het verschil.
Een leerproces van een persoon vertaalt zich bvb neurologisch in het aanmaken van neurologische verbindingen die ahw hersengebieden verbinden en zo een 'binnenweg' vormen zodat de dingen niet meer via een omweg moeten en dus sneller of anders verlopen. Bvb een pianospeler denkt niet na tijdens het spelen, zijn brein heeft immers tijdens het aanleren van het pianospel zichzelf herschikt. Dus hoe meer de speler geoefend is, des te vlotter verloopt het maken van muziek; hij denkt niet meer na zoals in het begin onvermijdelijk het geval was.
Zo zijn er oneindig veel verschillen tussen mensen zodat de kritiek op het anders zijn van iemand ergens belachelijk wordt. Natuurlijk spelen in het uiten van kritiek wel meer dingen mee dan het louter iemand afkeuren vanwege het 'anders' zijn.
Ziek zou kunnen zijn wanneer het gedrag het leven van een persoon zo bepaalt dat zijn vrijheden boven die van een ander gaan, dan wel..de omschrijving van al dan niet ziek valt niet in dit kadertje te vatten als je volledig wil zijn.
Ik wilde het bovenstaande schrijven als mogelijke denkpiste om parallellen te trekken met de pedofilie; immers wat maakt de ene hetero, lesbo, homo of pedofiel al dan niet ziek? Een samenspel van factoren waar niet 1 iemand, niet 1 theorie, niet 1 casus recht over kan uitspreken.
Ik weet hier impliciet gezegd te hebben dat pedofilie een geaardheid is..Mogelijk wel, we weten er te weinig over!
De wetenschap heeft op de laatste terreinen nog veel te onderzoeken.
Mensen hebben nog veel te discussiëren;
Tot de tijd dat we weten waar we het eigenlijk over hebben is een geopend oog, bescheidenheid en menselijkheid een houding die ieder van ons siert.
Reacties zijn de sleutel tot groei, Vragen zijn dat nog meer
Eerstejaarsstudent Psychologie Brussel.
Voorlopig is er nog geen 'fysiek aantoonbaar' verschil gevonden tussen pedofielen en hetero's. Maar ik kan me best voorstellen dat men vroeg of laat wel zo'n verschil kan aantonen net zoals men, zoals je opmerkte, een verschil heeft kunnen aantonen tussen de hersenen van (de meeste) homo's en die van (de meeste) hetero's.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Spijtig genoeg zijn er mensen die het aantonen van zulk aantoonbaar fysiek verschil gebruiken om bepaald gedrag als ziekelijk te omschrijven. Deze mensen vinden homoseksualiteit dus een ziekte veroorzaakt door een afwijking in de hersenstructuur. Gelukkig doe jij dat niet. Ik denk immers ook dat dit een foute manier is om verschillen in hersenstructuren te benaderen.
Mannen hebben ook een andere hersenstructuur en een andere hormoonhuishouding dan vrouwen. Bovendien verklaren deze verschillen voor een groot deel (niet volledig) het feit dat de meeste ernstige criminaliteit aan mannen toe te schrijven is. Hieruit zou men kunnen concluderen dat mannelijkheid een ongewenste zieke afwijking is van het normaal (=vrouw) zijn. Ik geef graag toe dat deze redenering niet klopt maar wil er daarbij op wijzen dat om dezelfde reden de redenering dat homofilie een ziekte is ook niet klopt.
Sommige mensen blijken het afwijken van de norm (fysiek of in gedrag) als basis te gebruiken om iets als ziekelijk te bestempelen en waarschijnlijk ben ik ook niet vrij van zulk een waardeoordeel. Het vreemde daaraan is dat ze dit enkel doen als ze het gedrag op zich moreel verwerpelijk of hinderlijk vinden. Een hoge intelligentie of bovengemiddelde fysiek prestatievermogen wordt niet als ziekelijk beschouwt, terwijl het ook in die gevallen om 'afwijkingen' gaat.
Vandaar dat het volgens mij in de Psychologie, Psychiatrie, ... tijd is om na te denken over een andere kijk naar ziekte. Wat 'normaal' is kan immers leuke discussiestof zijn maar is functioneel niet nuttig in het bepalen van wat te bestrijden gedrag is en wat niet. Voor mij is alle gedrag aanvaardbaar zolang er geen anderen het slachtoffer van worden, of dit gedrag afwijkend is of niet doet hier niet ter zake. Men zou beter kunnen spreken over te vermijden of te bestrijden afwijkend gedrag en aanvaardbaar afwijkend gedrag.
Indien men op deze wijze pedofilie benaderd heeft dit als grote voordeel dat men 'het pedofiel zijn' op zich niet meer als negatief gaat beoordelen maar enkel bepaalde negatieve uitingsvormen van pedofiele gevoelens. Negatieve uitingsvormen die bij vele pedofielen afwezig zijn. De positieve uitingsvormen die ook kunnen voorkomen uit pedofiele gevoelens worden dan niet langer negatief verklaart maar worden ten minste beschouwt voor wat ze zijn, positief.
Ik beschouw pedofilie ook niet als ziekte vooral omdat ik geen noodzaak tot streven naar genezing zie maar ik ben me er bewust bij bepaalde definities van 'ziekte' pedofilie wel als een ziekte kan beschouwd worden. Net zoals homofilie volgens dezelfde definities vaak ook als ziekte kan beschouwd worden. (De vraag die men dan kan stellen is of elke ziekte wel genezen dient te worden.)
(Zeggen dat homofilie geen ziekte is maar pedofilie wel is volgens mij onzin, er is volgens mij geen verschil aan te duiden dat draagkracht geeft aan de stelling dat het één wel een ziekte zou zijn maar het andere niet.)
Maar je argumenteert dat pedofilie geen ziekte is omdat het niet genezen kan worden en je er toch niet aan dood gaat. Die argumentatie slaat nergens op.
Er zijn heel wat ziektes die ook niet kunnen genezen worden maar waar men toch niet aan dood gaat. En net als pedofilie is niet van al die ziektes een exacte oorzaak bekend.
En als men gaat kijken naar psychologisch ziektes dan kan je echt niet argumenteren dat iets slechts een ziekte is als het kan genezen worden of als het op termijn dodelijk is.
Dus Rene, waarom vind je dat pedofilie geen ziekte is en chronische, ongeneselijke maar niet dodelijke psychologische aandoeningen wel?
Seeking
Ik heb me vaak de vraag gesteld wat bij homofilie bvb de oorzaak zou kunnen zijn net als bij andere geaardheden.
Zou het een ontwikkelingsproces zijn waardoor je in een bepaalde richting je voorkeur ontwikkelt?
Is het een afwijking van de zogezegde 'normaal' van de heterofilie?
Of zou het weleens genetisch bepaald kunnen zijn...
Wat dat laatste betreft kan ik misschien een bijdrage leveren.
Recent neurologisch onderzoek wees uit dat bij hersenscans (hier MRI) een afwijking is vastgesteld in de 'homofiele hersenpan'.
Geen afwijking in die zin dat ze onwenselijk zou zijn, wel een vormafwijking van een hersenstructuur die zijn repercussies heeft op het emotioneel functioneren en dus ook het gedrag.
Als ik mij niet vergis (corrigeer mij als ik verkeerd ben) is hiervoor een vergrote hypothalamus verantwoordelijk; een belangrijk centrum voor hormoonregulatie in het centrum van onze hersenen.
Wat in de emancipatie van onze homofiele medemens zo schrijnend is (en nog meer 'was'), is dat de homofiel(pakweg in hartje flower power, jaren '60) niet de juiste kennis had om hen die tegen waren, van juiste repliek te dienen.
Hij moest vechten tegen een hardnekkig vooroordeel dat hij ziek was, wat nu neurologisch verklaard is, wat positief is.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Leuk detail: ieder brein is anders maar komt in grote lijnen overeen met dat van elk van ons. Echter; de details maken het verschil.
Een leerproces van een persoon vertaalt zich bvb neurologisch in het aanmaken van neurologische verbindingen die ahw hersengebieden verbinden en zo een 'binnenweg' vormen zodat de dingen niet meer via een omweg moeten en dus sneller of anders verlopen. Bvb een pianospeler denkt niet na tijdens het spelen, zijn brein heeft immers tijdens het aanleren van het pianospel zichzelf herschikt. Dus hoe meer de speler geoefend is, des te vlotter verloopt het maken van muziek; hij denkt niet meer na zoals in het begin onvermijdelijk het geval was.
Zo zijn er oneindig veel verschillen tussen mensen zodat de kritiek op het anders zijn van iemand ergens belachelijk wordt. Natuurlijk spelen in het uiten van kritiek wel meer dingen mee dan het louter iemand afkeuren vanwege het 'anders' zijn.
Ziek zou kunnen zijn wanneer het gedrag het leven van een persoon zo bepaalt dat zijn vrijheden boven die van een ander gaan, dan wel..de omschrijving van al dan niet ziek valt niet in dit kadertje te vatten als je volledig wil zijn.
Ik wilde het bovenstaande schrijven als mogelijke denkpiste om parallellen te trekken met de pedofilie; immers wat maakt de ene hetero, lesbo, homo of pedofiel al dan niet ziek? Een samenspel van factoren waar niet 1 iemand, niet 1 theorie, niet 1 casus recht over kan uitspreken.
Ik weet hier impliciet gezegd te hebben dat pedofilie een geaardheid is..Mogelijk wel, we weten er te weinig over!
De wetenschap heeft op de laatste terreinen nog veel te onderzoeken.
Mensen hebben nog veel te discussiëren;
Tot de tijd dat we weten waar we het eigenlijk over hebben is een geopend oog, bescheidenheid en menselijkheid een houding die ieder van ons siert.
Reacties zijn de sleutel tot groei, Vragen zijn dat nog meer
Eerstejaarsstudent Psychologie Brussel.
Voorlopig is er nog geen 'fysiek aantoonbaar' verschil gevonden tussen pedofielen en hetero's. Maar ik kan me best voorstellen dat men vroeg of laat wel zo'n verschil kan aantonen net zoals men, zoals je opmerkte, een verschil heeft kunnen aantonen tussen de hersenen van (de meeste) homo's en die van (de meeste) hetero's.
Is een anders gevormde hersenkronkel dan per definitie ziek of niet?
Spijtig genoeg zijn er mensen die het aantonen van zulk aantoonbaar fysiek verschil gebruiken om bepaald gedrag als ziekelijk te omschrijven. Deze mensen vinden homoseksualiteit dus een ziekte veroorzaakt door een afwijking in de hersenstructuur. Gelukkig doe jij dat niet. Ik denk immers ook dat dit een foute manier is om verschillen in hersenstructuren te benaderen.
Mannen hebben ook een andere hersenstructuur en een andere hormoonhuishouding dan vrouwen. Bovendien verklaren deze verschillen voor een groot deel (niet volledig) het feit dat de meeste ernstige criminaliteit aan mannen toe te schrijven is. Hieruit zou men kunnen concluderen dat mannelijkheid een ongewenste zieke afwijking is van het normaal (=vrouw) zijn. Ik geef graag toe dat deze redenering niet klopt maar wil er daarbij op wijzen dat om dezelfde reden de redenering dat homofilie een ziekte is ook niet klopt.
Sommige mensen blijken het afwijken van de norm (fysiek of in gedrag) als basis te gebruiken om iets als ziekelijk te bestempelen en waarschijnlijk ben ik ook niet vrij van zulk een waardeoordeel. Het vreemde daaraan is dat ze dit enkel doen als ze het gedrag op zich moreel verwerpelijk of hinderlijk vinden. Een hoge intelligentie of bovengemiddelde fysiek prestatievermogen wordt niet als ziekelijk beschouwt, terwijl het ook in die gevallen om 'afwijkingen' gaat.
Vandaar dat het volgens mij in de Psychologie, Psychiatrie, ... tijd is om na te denken over een andere kijk naar ziekte. Wat 'normaal' is kan immers leuke discussiestof zijn maar is functioneel niet nuttig in het bepalen van wat te bestrijden gedrag is en wat niet. Voor mij is alle gedrag aanvaardbaar zolang er geen anderen het slachtoffer van worden, of dit gedrag afwijkend is of niet doet hier niet ter zake. Men zou beter kunnen spreken over te vermijden of te bestrijden afwijkend gedrag en aanvaardbaar afwijkend gedrag.
Indien men op deze wijze pedofilie benaderd heeft dit als grote voordeel dat men 'het pedofiel zijn' op zich niet meer als negatief gaat beoordelen maar enkel bepaalde negatieve uitingsvormen van pedofiele gevoelens. Negatieve uitingsvormen die bij vele pedofielen afwezig zijn. De positieve uitingsvormen die ook kunnen voorkomen uit pedofiele gevoelens worden dan niet langer negatief verklaart maar worden ten minste beschouwt voor wat ze zijn, positief.
Seeking