Ten eerste weet ik niet hoe realistisch deze casus is, aangezien een kinderopvangcentrum kan vragen naar een verklaring omtrent het gedrag, iets wat ze zeker in geval van twijfel zouden (moeten) doen. Volgens mij bepalen niet de medewerkers van de afdeling maatschappelijk werk of deze verklaring positief of negatief zou moeten uitvallen (al weer ik eerlijk gezegd niet precies hoe het in zijn werk gaat). Maar als proef-casus is het natuurlijk een interssant geval.
Naast het mijns inziens onjuiste gebruik van het woord pedofiel (ook al aangehaald door andere teamleden) - bij pedofiele handelingen denk ik eerder aan een knuffel of een aai over de kop dan aan gedwongen seks - wil ik even reageren op jullie standpunt. Je zegt dat er niet bekend is hoeveel pedofielen terugvallen in hun "oude gewoonte" (wat een beetje suggereert alsof het regelmatig voorkomt, maar ik zal het als zegswijze lezen). Volgens mij zijn er wel onderzoeken gedaan naar recidivecijfers bij pedoseksuele delinquenten. Als ik het goed heb varieren de recidivecijfers die daaruit blijken tussen de 3 en de 30%, tegen een gemiddeld recidivecijfer (over alle misdaden) van als ik het me goed herinner 37%. Mocht je interesse hebben dan kan ik proberen na te zoeken om welke onderzoeken het gaat. Uiteindelijk heb je aan dit soort cijfers natuurlijk in dit concrete geval weinig aangezien je niet aan iemand kunt zien in welke categorie hij valt (al kunnen ze tegenwoordig best goede inschattingen maken).
Verder zeg je dat "geheel genezen verklaard" niet bestaat bij pedofilie. Hierbij wil ik opmerken dat je natuurlijk nooit een garantie hebt dat iemand geen misstappen zal maken (pedofiel of niet, al eerder veroordeeld wegens pedoseksueel contact of niet). Op het moment dat zo iemand "geheel genezen verklaard" uit een speciaal daarvoor ingerichte kliniek komt, dan mag je aannemen dat de kans op zo'n misstap niet groter is dan de kans dat een willekeurig ander persoon zoiets zou doen lijkt me.
Overigens blijkt uit de casus niet of hij de misbruikte jongens kende via kinderen uit het kinderdagverblijf waar hij voorheen werkte. Als dit wel zo was dan gaat waarschijnlijk je aanname dat er voldoende controle in de omgeving van het dagverblijf heerst niet op. Echter, het gaat volgens mij om de vraag of hij op zijn werk een gevaar zou zijn voor de kinderen daar. Want in een willekeurige andere omgeving kan hij ook met kinderen in aanraking komen.
Dat het misbruik plaatsvond bij 12-13 jarigen en hij wil werken met 4-6 jarigen betekent volgens mij dat het risico inderdaad erg klein is en hij een kans verdient.
Ik ben benieuwd wat ze op jullie studie van de casus vinden!
Ten eerste weet ik niet hoe realistisch deze casus is, aangezien een kinderopvangcentrum kan vragen naar een verklaring omtrent het gedrag, iets wat ze zeker in geval van twijfel zouden (moeten) doen. Volgens mij bepalen niet de medewerkers van de afdeling maatschappelijk werk of deze verklaring positief of negatief zou moeten uitvallen (al weer ik eerlijk gezegd niet precies hoe het in zijn werk gaat). Maar als proef-casus is het natuurlijk een interssant geval.
Naast het mijns inziens onjuiste gebruik van het woord pedofiel (ook al aangehaald door andere teamleden) - bij pedofiele handelingen denk ik eerder aan een knuffel of een aai over de kop dan aan gedwongen seks - wil ik even reageren op jullie standpunt. Je zegt dat er niet bekend is hoeveel pedofielen terugvallen in hun "oude gewoonte" (wat een beetje suggereert alsof het regelmatig voorkomt, maar ik zal het als zegswijze lezen). Volgens mij zijn er wel onderzoeken gedaan naar recidivecijfers bij pedoseksuele delinquenten. Als ik het goed heb varieren de recidivecijfers die daaruit blijken tussen de 3 en de 30%, tegen een gemiddeld recidivecijfer (over alle misdaden) van als ik het me goed herinner 37%. Mocht je interesse hebben dan kan ik proberen na te zoeken om welke onderzoeken het gaat. Uiteindelijk heb je aan dit soort cijfers natuurlijk in dit concrete geval weinig aangezien je niet aan iemand kunt zien in welke categorie hij valt (al kunnen ze tegenwoordig best goede inschattingen maken).
Verder zeg je dat "geheel genezen verklaard" niet bestaat bij pedofilie. Hierbij wil ik opmerken dat je natuurlijk nooit een garantie hebt dat iemand geen misstappen zal maken (pedofiel of niet, al eerder veroordeeld wegens pedoseksueel contact of niet). Op het moment dat zo iemand "geheel genezen verklaard" uit een speciaal daarvoor ingerichte kliniek komt, dan mag je aannemen dat de kans op zo'n misstap niet groter is dan de kans dat een willekeurig ander persoon zoiets zou doen lijkt me.
Overigens blijkt uit de casus niet of hij de misbruikte jongens kende via kinderen uit het kinderdagverblijf waar hij voorheen werkte. Als dit wel zo was dan gaat waarschijnlijk je aanname dat er voldoende controle in de omgeving van het dagverblijf heerst niet op. Echter, het gaat volgens mij om de vraag of hij op zijn werk een gevaar zou zijn voor de kinderen daar. Want in een willekeurige andere omgeving kan hij ook met kinderen in aanraking komen.
Dat het misbruik plaatsvond bij 12-13 jarigen en hij wil werken met 4-6 jarigen betekent volgens mij dat het risico inderdaad erg klein is en hij een kans verdient.
Ik ben benieuwd wat ze op jullie studie van de casus vinden!