Ga je ook zoveel moeite doen om een lijstje maken met alle negatieve ervaringen??
Of van de "positieve" ervaringen die achteraf toch als schadelijk worden beschouwd?
Of ga je uitrekenen hoeveel procent van ALLE ouder-kind ervaringen, uiteindelijk als positief worden beschouwd?
Ik VREES namelijk dat dát voor jullie pedo's wat minder leuk in de oren klinkt dan alleen een opsomming van de "geen hinder/positieve terugblik"
Daar wel ns aan gedacht?
Overigens, tis maar wat je positief noemt, als de mening van Ted van Lieshout (die wel dégelijk noemt dat het schadelijk voor hem is geweest) daar volgens jullie al onder kan vallen!
Overigens weet je NOOIT wat er van diegene is geworden zónder dat de MISbruik heeft plaats gevonden. Je kunt het niet uitwissen. Als diegene die ervaring in de kindertijd nooit had meegemaakt, waren ze misschien wel nóg gelukkiger, dan dat ze nu zeggen te zijn...
Daar wel ns aan gedacht?
Plus natuurlijk al het wetenschappelijk bewijs dat de kans dat je later zelf een pedofiel wordt groter is als je zelf in je jeugd bent misbruikt. Oftewel: met elk seksueel-ouder-kind-contact meer, vergroot je de kans dat er in de toekomst door jouw toedoen meer verdorven zielen rondkomen.
Informatie over schadelijke effecten van seksueel misbruik is heel eenvoudig te vinden. Wat mij betreft mag u best hier best een lijst publiceren. Lees de topics maar door….
Toch denk ik dat de mensen die gereageerd hebben op de oproep van T. Rivas ook ruimte verdienen om hun verhaal kwijt te kunnen. Dit is namelijk ‘ook werkelijkheid’ en doet niets af aan de ernst van seksueel misbruik.
Ted van Lieshout vond inderdaad dat zijn volwassen vriend over de schreef ging.
Maar hij schreef ook:
Ik mag dan geschaamd en schuldig gevoeld hebben, maar ik heb nooit spijt gehad of gevoelens van wraak. Daardoor heb ik nooit hoeven meemaken dat als ik iets losliet over wat mij was overkomen, ik niet geloofd werd of voor leugenaar werd uitgemaakt.
Dat u alleen kunt omzien in wroeging, vind ik zonde. Erger: ontkenning van het mooie dat er was. En ik wil het dan ook eigenlijk niet horen…
(blz. 26 uit: Zeer kleine liefde – Ted van Lieshout)
Over schade schrijft hij:
Of ik er schade van heb ondervonden is niet goed te zeggen, maar als dat zo is, dan betekent dat nog niet dat ik die schade ongedaan wil hebben. Alles wat me is overkomen, goed en slecht, maakt nu eenmaal deel uit van mijn leven en bestaan, van wie ik geworden ben – en laat ik me niet meer afpakken.
(blz. 24 uit: Zeer kleine liefde – Ted van Lieshout)
Wat vindt u van de ervaringen van Ivo van Hove?
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=P733828U
Het is mij niet bekend of dhr. Rivas hier nog meeleest en bereid is jouw vragen te beantwoorden. Ik zal mijn antwoord, en volgens mij het enige logische antwoord op je vraag geven.
Alle negatieve ervaringen zijn allang gepubliceerd. Sla de laatste dagen de kranten eens open, maar zoek ook naar groepen over lotgenoten van seksueel misbruik. Naar boeken over dat onderwerp in de bibliotheek. Die zijn er gewoon. Waarom zou er dan niet ook een kunnen bestaan over positieve ervaringen? Of vind je daadwerkelijk dat een boek met louter negatieve ervaringen ook niet moet kunnen?
Over die percentages kan ik weinig zinnigs zeggen. Ik hoop dat het percentage positieve ervaringen hoog ligt, omwille van het welzijn van die mensen, maar verder kan het me ook niet zoveel schelen. Volgens mij is dat alleen relevant als je daadwerkelijk seks met minderjarigen hebt of dat nastreeft.
Ik ben niet gecharmeerd van uitsluitend negatieve berichtgeving, over wat dan ook.
Uitsluitend positieve berichtgeving kan evengoed niet voor mij.
Ik wil in beide berichtgevingen een wat bredere visie en wat nuance.
Als het even kan.
Nog een laatste keer tegenwicht tegen de misleidende weergave van Fluctuat dan.
Ik reageer hier verder dus niet meer op volgende reacties.
- Mijn boek bestaat uit een presentatie van meer dan 120 positieve persoonlijke ervaringen van volwassenen die als kind een relatie of erotisch contact hadden die tegenwoordig als pedofiel bekend zou staan.
- Naast vrijwillige erotische relaties en contacten komen er ook enkele vrijwillige platonische relaties in de collectie voor.
- Daarnaast is er een Discussion waar ik op basis van de ervaringen die ik heb verzameld concludeer dat er positieve, warme en vrijwillige vriendschappelijke, zogeheten 'pedofiele' relaties - al dan niet met erotiek - bestaan die op het moment zelf als gewenst werden ervaren door het kind (zowel jongens als meisjes, zowel met een man als met een vrouw, en zowel jonger als ouder dan 12 jaar) en die ook later niet als een bron van problemen worden beschouwd.
- Ik stel vervolgens ook nog dat dergelijke onschuldige, onschadelijke en vrijwillige relaties het verdienen om niet opgevat te worden als misbruik en dat ze een opwaardering oftewel emancipatie verdienen.
- Tot slot vermeld ik aan welke criteria integere relaties volgens mij zouden moeten voldoen.
Ik geef daarbij aan dat het volgens mij in de huidige maatschappij bijna nooit mogelijk is om een verantwoorde vrijwillige relatie met een kind aan te gaan omdat de meeste mensen er zo tegen zijn. Ik vind zelfs dat veel platonische relaties tegenwoordig niet meer kunnen. Uiteraard moet je die uitspraak plaatsen tegen de achtergrond van mijn conclusie dat er onschadelijke, vrijwillige relaties bestaan en mijn stelling dat die (door hun onschadelijkheid en positiviteit) op den duur geaccepteerd zouden moeten worden.
- Ik heb het niet over negatieve pedofiele relaties omdat ik in dit boek simpelweg de positieve relaties die vrijwillig en onschadelijk zijn gebleken voor het voetlicht wil zetten. Het boek gaat niet over 'pedofilie', maar veel specifieker en beperkter over "positieve herinneringen aan vrijwillige, onschadelijke pedofiele relaties".
Ik zeg ook dus niet "pedofiele relaties verdienen acceptatie", maar "uitsluitend [vanuit het kind beschouwd] vrijwillige, onschadelijke relaties verdienen acceptatie." Er is dus geen sprake van dat ik in het algemeen positief over erotische contacten met kinderen zou zijn of dat ik misbruik zou willen goedpraten of zelfs maar zou willen relativeren. Ik ben zelf een uitgesproken tegenstander van misbruik en onvrijwillige contacten en heb zelfs een keer een melding gemaakt bij de politie van een aanranding van een minderjarig meisje uit mijn naaste omgeving door een volwassene. Ik heb zelf ook geen strafblad als zedendelinquent of zo en ben nooit als dader of medeplichtige betrokken geweest bij seksueel misbruik. In het algemeen zou ik het erg negatief vinden als dit boek misbruikt zou worden om de stelling "Het valt allemaal wel mee met misbruik" kracht bij te zetten. Het valt helemaal niet mee met misbruik, maar er zijn ook pedofiele relaties die gewoon geen misbruik zijn!
- Mijn motivatie om hiermee bezig te zijn is dat onschuldige, platonische vriendschappen die ik zelf met kinderen heb gehad werden verketterd als 'pedofiel' en 'gek' (niet door de kinderen zelf, maar des te meer door de omgeving). Dit was zo choquerend dat ik zelf al zo'n 15 jaar nauwelijks meer met kinderen om ga, ook al heb ik er op zich wel feeling mee - Kinderen ervoeren naar eigen zeggen dat ze zichzelf konden zijn bij mij, als mijn gelijken, en dat ik echt in hen geïnteresseerd was en hen echt probeerde te doorgronden.
Vanwege genoemde schokkende ervaringen heb ik me grondig in de materie verdiept en ontdekt dat er wel degelijk ook onschadelijke erotische relaties bestaan (dat wist ik zelf nog niet). Sindsdien zet ik me er voor in dat daar meer aandacht aan wordt besteed, en wil ik het denken over vrijwillige, onschadelijke vormen van pedofiele relaties positief beïnvloeden. Ik vind dat alle onschuldige vormen van echte vriendschap tussen een volwassene en een minderjarig kind (inclusief met vrijwillige, onschadelijke - bij de ontwikkeling van het kind passende - erotiek) bescherming verdienen. Net als alle andere onschuldige vormen van echte wederzijdse affectie.
Daar moet men het mee doen.
Serieus commentaar (dus geen gescheld of onterechte verwijten) kan men via mijn account tot me richten.
- Mijn motivatie om hiermee bezig te zijn is dat onschuldige, platonische vriendschappen die ik zelf met kinderen heb gehad werden verketterd als 'pedofiel' en 'gek' (niet door de kinderen zelf, maar des te meer door de omgeving). Dit was zo choquerend dat ik zelf al zo'n 15 jaar nauwelijks meer met kinderen om ga, ook al heb ik er op zich wel feeling mee - Kinderen ervoeren naar eigen zeggen dat ze zichzelf konden zijn bij mij, als mijn gelijken, en dat ik echt in hen geïnteresseerd was en hen echt probeerde te doorgronden.
drs. T. Rivas schreef:
Serieus commentaar (dus geen gescheld of onterechte verwijten) kan men via mijn account tot me richten.
Ik doe het liever hier in het openbaar.
Uiteraard.
Je komt over als een slappe zak.
Doordat je zegt dat je geen standpunt inneemt over (de gevolgen van) seksuele relaties met kinderen terwijl je even later in nota bene dezelfde post (en als novum nota bene) zegt dat jouw persoonlijke relaties met die kinderen (door ouders waarschijnlijk) zijn gefrustreerd. Da's niet bepaald geloofwaardig.
Hier op het forum kan ik van de users hier wel wat hebben maar iemand die een boek wil maken moet z'n kop er méér bij houden. Vind ik.
Tel daarbij op dat je een positieve kijk (die je nu ontkent maar die op je site duidelijk aanwezig is) hebt op intieme relaties met kinderen en je positieve kijk op seksuele relaties met kinderen is wel 'duidelijk' voor de lezer.
Er is op jouw bijdrage aan de wereld (hier) kritiek gekomen van anoniemen en van mij en ook van users hier..
Of je reageert er niet op, of je zegt halsstarrig dat we min of meer gehandicapt zijn, al dan niet in ons denken. En mensen die kritiek leveren die serveer je af, sterker nog: je wilt hier op dit moment alleen nog maar reageren als je niet terug hoeft te reageren.
De kritiek hoeft wat jou aangaat dus alleen privé op je inbox of mail. Een zwaktebod.
Je komt hiermee echt over als slappe zak die geen kritiek kan hebben. En ik heb je al eerder gezegd: denk om je lezerspubliek. Wil je nu echt alleen maar kritiekloze pedofiele lezers die zich kunnen rukken op je mooie mening?
Die 120 positieve verhalen van volwassenen over een positieve seksuele relatie met een volwassene die ze in hun jeugd hebben ervaren, verdienen een betere uitwerking dan jouw 'boek'.
Je zegt trouwens dat je een boek hebt maar dat is er nog niet.
Ook de bijdrage van F. Gieles waarvan ik aanneem dat die onder voorwaarden gesteld is, is er (nog) niet.
Laat ik nu dan niet in discussie gaan met je en je enkel de tip geven om niet een boek te willen maken op basis van ideologie uit de jaren zeventig maar om een boek te maken dat gebaseerd is op de werkelijkheid van deze tijd, je kunt nu je boek er nog niet is je eigen bijdrage aan het boek nog wijzigen. Laat je mening meer objectief lijken en onderbouw verdorie je meningen en conclusies.
Dan maak je een punt waar mensen nog jarenlang wat aan hebben.
Dat verdienen de mensen die aan jou hun verhalen beschikbaar hebben gesteld.
Wil toch graag even reageren op dit bericht....:
Ga je ook zoveel moeite doen om een lijstje maken met alle negatieve ervaringen??
Of van de "positieve" ervaringen die achteraf toch als schadelijk worden beschouwd?
Of ga je uitrekenen hoeveel procent van ALLE ouder-kind ervaringen, uiteindelijk als positief worden beschouwd?
Ik VREES namelijk dat dát voor jullie pedo's wat minder leuk in de oren klinkt dan alleen een opsomming van de "geen hinder/positieve terugblik"
Daar wel ns aan gedacht?
Overigens, tis maar wat je positief noemt, als de mening van Ted van Lieshout (die wel dégelijk noemt dat het schadelijk voor hem is geweest) daar volgens jullie al onder kan vallen!
Overigens weet je NOOIT wat er van diegene is geworden zónder dat de MISbruik heeft plaats gevonden. Je kunt het niet uitwissen. Als diegene die ervaring in de kindertijd nooit had meegemaakt, waren ze misschien wel nóg gelukkiger, dan dat ze nu zeggen te zijn...
Daar wel ns aan gedacht?
Plus natuurlijk al het wetenschappelijk bewijs dat de kans dat je later zelf een pedofiel wordt groter is als je zelf in je jeugd bent misbruikt. Oftewel: met elk seksueel-ouder-kind-contact meer, vergroot je de kans dat er in de toekomst door jouw toedoen meer verdorven zielen rondkomen.
Informatie over schadelijke effecten van seksueel misbruik is heel eenvoudig te vinden. Wat mij betreft mag u best hier best een lijst publiceren. Lees de topics maar door….
Toch denk ik dat de mensen die gereageerd hebben op de oproep van T. Rivas ook ruimte verdienen om hun verhaal kwijt te kunnen. Dit is namelijk ‘ook werkelijkheid’ en doet niets af aan de ernst van seksueel misbruik.
Ted van Lieshout vond inderdaad dat zijn volwassen vriend over de schreef ging.
Maar hij schreef ook:
Ik mag dan geschaamd en schuldig gevoeld hebben, maar ik heb nooit spijt gehad of gevoelens van wraak. Daardoor heb ik nooit hoeven meemaken dat als ik iets losliet over wat mij was overkomen, ik niet geloofd werd of voor leugenaar werd uitgemaakt.
Dat u alleen kunt omzien in wroeging, vind ik zonde. Erger: ontkenning van het mooie dat er was. En ik wil het dan ook eigenlijk niet horen…
(blz. 26 uit: Zeer kleine liefde – Ted van Lieshout)
Over schade schrijft hij:
Of ik er schade van heb ondervonden is niet goed te zeggen, maar als dat zo is, dan betekent dat nog niet dat ik die schade ongedaan wil hebben. Alles wat me is overkomen, goed en slecht, maakt nu eenmaal deel uit van mijn leven en bestaan, van wie ik geworden ben – en laat ik me niet meer afpakken.
(blz. 24 uit: Zeer kleine liefde – Ted van Lieshout)
Wat vindt u van de ervaringen van Ivo van Hove?
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=P733828U
Het is mij niet bekend of dhr. Rivas hier nog meeleest en bereid is jouw vragen te beantwoorden. Ik zal mijn antwoord, en volgens mij het enige logische antwoord op je vraag geven.
Alle negatieve ervaringen zijn allang gepubliceerd. Sla de laatste dagen de kranten eens open, maar zoek ook naar groepen over lotgenoten van seksueel misbruik. Naar boeken over dat onderwerp in de bibliotheek. Die zijn er gewoon. Waarom zou er dan niet ook een kunnen bestaan over positieve ervaringen? Of vind je daadwerkelijk dat een boek met louter negatieve ervaringen ook niet moet kunnen?
Over die percentages kan ik weinig zinnigs zeggen. Ik hoop dat het percentage positieve ervaringen hoog ligt, omwille van het welzijn van die mensen, maar verder kan het me ook niet zoveel schelen. Volgens mij is dat alleen relevant als je daadwerkelijk seks met minderjarigen hebt of dat nastreeft.
Ik ben niet gecharmeerd van uitsluitend negatieve berichtgeving, over wat dan ook.
Uitsluitend positieve berichtgeving kan evengoed niet voor mij.
Ik wil in beide berichtgevingen een wat bredere visie en wat nuance.
Als het even kan.
Nog een laatste keer tegenwicht tegen de misleidende weergave van Fluctuat dan.
Ik reageer hier verder dus niet meer op volgende reacties.
- Mijn boek bestaat uit een presentatie van meer dan 120 positieve persoonlijke ervaringen van volwassenen die als kind een relatie of erotisch contact hadden die tegenwoordig als pedofiel bekend zou staan.
- Naast vrijwillige erotische relaties en contacten komen er ook enkele vrijwillige platonische relaties in de collectie voor.
- Daarnaast is er een Discussion waar ik op basis van de ervaringen die ik heb verzameld concludeer dat er positieve, warme en vrijwillige vriendschappelijke, zogeheten 'pedofiele' relaties - al dan niet met erotiek - bestaan die op het moment zelf als gewenst werden ervaren door het kind (zowel jongens als meisjes, zowel met een man als met een vrouw, en zowel jonger als ouder dan 12 jaar) en die ook later niet als een bron van problemen worden beschouwd.
- Ik stel vervolgens ook nog dat dergelijke onschuldige, onschadelijke en vrijwillige relaties het verdienen om niet opgevat te worden als misbruik en dat ze een opwaardering oftewel emancipatie verdienen.
- Tot slot vermeld ik aan welke criteria integere relaties volgens mij zouden moeten voldoen.
Ik geef daarbij aan dat het volgens mij in de huidige maatschappij bijna nooit mogelijk is om een verantwoorde vrijwillige relatie met een kind aan te gaan omdat de meeste mensen er zo tegen zijn. Ik vind zelfs dat veel platonische relaties tegenwoordig niet meer kunnen. Uiteraard moet je die uitspraak plaatsen tegen de achtergrond van mijn conclusie dat er onschadelijke, vrijwillige relaties bestaan en mijn stelling dat die (door hun onschadelijkheid en positiviteit) op den duur geaccepteerd zouden moeten worden.
- Ik heb het niet over negatieve pedofiele relaties omdat ik in dit boek simpelweg de positieve relaties die vrijwillig en onschadelijk zijn gebleken voor het voetlicht wil zetten. Het boek gaat niet over 'pedofilie', maar veel specifieker en beperkter over "positieve herinneringen aan vrijwillige, onschadelijke pedofiele relaties".
Ik zeg ook dus niet "pedofiele relaties verdienen acceptatie", maar "uitsluitend [vanuit het kind beschouwd] vrijwillige, onschadelijke relaties verdienen acceptatie." Er is dus geen sprake van dat ik in het algemeen positief over erotische contacten met kinderen zou zijn of dat ik misbruik zou willen goedpraten of zelfs maar zou willen relativeren. Ik ben zelf een uitgesproken tegenstander van misbruik en onvrijwillige contacten en heb zelfs een keer een melding gemaakt bij de politie van een aanranding van een minderjarig meisje uit mijn naaste omgeving door een volwassene. Ik heb zelf ook geen strafblad als zedendelinquent of zo en ben nooit als dader of medeplichtige betrokken geweest bij seksueel misbruik. In het algemeen zou ik het erg negatief vinden als dit boek misbruikt zou worden om de stelling "Het valt allemaal wel mee met misbruik" kracht bij te zetten. Het valt helemaal niet mee met misbruik, maar er zijn ook pedofiele relaties die gewoon geen misbruik zijn!
- Mijn motivatie om hiermee bezig te zijn is dat onschuldige, platonische vriendschappen die ik zelf met kinderen heb gehad werden verketterd als 'pedofiel' en 'gek' (niet door de kinderen zelf, maar des te meer door de omgeving). Dit was zo choquerend dat ik zelf al zo'n 15 jaar nauwelijks meer met kinderen om ga, ook al heb ik er op zich wel feeling mee - Kinderen ervoeren naar eigen zeggen dat ze zichzelf konden zijn bij mij, als mijn gelijken, en dat ik echt in hen geïnteresseerd was en hen echt probeerde te doorgronden.
Vanwege genoemde schokkende ervaringen heb ik me grondig in de materie verdiept en ontdekt dat er wel degelijk ook onschadelijke erotische relaties bestaan (dat wist ik zelf nog niet). Sindsdien zet ik me er voor in dat daar meer aandacht aan wordt besteed, en wil ik het denken over vrijwillige, onschadelijke vormen van pedofiele relaties positief beïnvloeden. Ik vind dat alle onschuldige vormen van echte vriendschap tussen een volwassene en een minderjarig kind (inclusief met vrijwillige, onschadelijke - bij de ontwikkeling van het kind passende - erotiek) bescherming verdienen. Net als alle andere onschuldige vormen van echte wederzijdse affectie.
Daar moet men het mee doen.
Serieus commentaar (dus geen gescheld of onterechte verwijten) kan men via mijn account tot me richten.
Ik ben erg nieuwsgierig naar je boek. Veel succes... ik wil 'm graag lezen.
Veel succes,
meso
Geen speld tussen te krijgen. Heldere uitleg, mooie woorden. Dank daarvoor.
- Mijn motivatie om hiermee bezig te zijn is dat onschuldige, platonische vriendschappen die ik zelf met kinderen heb gehad werden verketterd als 'pedofiel' en 'gek' (niet door de kinderen zelf, maar des te meer door de omgeving). Dit was zo choquerend dat ik zelf al zo'n 15 jaar nauwelijks meer met kinderen om ga, ook al heb ik er op zich wel feeling mee - Kinderen ervoeren naar eigen zeggen dat ze zichzelf konden zijn bij mij, als mijn gelijken, en dat ik echt in hen geïnteresseerd was en hen echt probeerde te doorgronden.
Serieus commentaar (dus geen gescheld of onterechte verwijten) kan men via mijn account tot me richten.
Ik doe het liever hier in het openbaar.
Uiteraard.
Je komt over als een slappe zak.
Doordat je zegt dat je geen standpunt inneemt over (de gevolgen van) seksuele relaties met kinderen terwijl je even later in nota bene dezelfde post (en als novum nota bene) zegt dat jouw persoonlijke relaties met die kinderen (door ouders waarschijnlijk) zijn gefrustreerd. Da's niet bepaald geloofwaardig.
Hier op het forum kan ik van de users hier wel wat hebben maar iemand die een boek wil maken moet z'n kop er méér bij houden. Vind ik.
Tel daarbij op dat je een positieve kijk (die je nu ontkent maar die op je site duidelijk aanwezig is) hebt op intieme relaties met kinderen en je positieve kijk op seksuele relaties met kinderen is wel 'duidelijk' voor de lezer.
Er is op jouw bijdrage aan de wereld (hier) kritiek gekomen van anoniemen en van mij en ook van users hier..
Of je reageert er niet op, of je zegt halsstarrig dat we min of meer gehandicapt zijn, al dan niet in ons denken. En mensen die kritiek leveren die serveer je af, sterker nog: je wilt hier op dit moment alleen nog maar reageren als je niet terug hoeft te reageren.
De kritiek hoeft wat jou aangaat dus alleen privé op je inbox of mail. Een zwaktebod.
Je komt hiermee echt over als slappe zak die geen kritiek kan hebben. En ik heb je al eerder gezegd: denk om je lezerspubliek. Wil je nu echt alleen maar kritiekloze pedofiele lezers die zich kunnen rukken op je mooie mening?
Die 120 positieve verhalen van volwassenen over een positieve seksuele relatie met een volwassene die ze in hun jeugd hebben ervaren, verdienen een betere uitwerking dan jouw 'boek'.
Je zegt trouwens dat je een boek hebt maar dat is er nog niet.
Ook de bijdrage van F. Gieles waarvan ik aanneem dat die onder voorwaarden gesteld is, is er (nog) niet.
Laat ik nu dan niet in discussie gaan met je en je enkel de tip geven om niet een boek te willen maken op basis van ideologie uit de jaren zeventig maar om een boek te maken dat gebaseerd is op de werkelijkheid van deze tijd, je kunt nu je boek er nog niet is je eigen bijdrage aan het boek nog wijzigen. Laat je mening meer objectief lijken en onderbouw verdorie je meningen en conclusies.
Dan maak je een punt waar mensen nog jarenlang wat aan hebben.
Dat verdienen de mensen die aan jou hun verhalen beschikbaar hebben gesteld.
Doe hen recht.