Over welke leeftijd heb je het als je zegt dat je seksuele gevoelens hebt bij jonge meisjes? Want als je op zoek bent naar gevoelsgenoten is het denk ik wel nuttig om te weten waar die gevoelens over gaan.
Verder zie ik om heel eerlijk te zijn niet zo heel goed waar je een probleem ziet. Als je gelukkig bent met je leven en je vriendin, dan is ontdekken dat je opgewonden kunt worden van jonge meisjes toch net zoiets als ontdekken dat je aanleg hebt voor pianospelen? Het is best leuk, maar geen reden om dan maar de rest van je leven als pianist door te brengen. Een biseksuele kennis van mij heeft ervoor gekozen om niets met zijn homofiele kant te doen, en heeft ook een vriendin en een doodnormaal leven. Ik zie niet in waarom jou dat niet zou lukken met je pedofiele kant.
Je schrijft dat je bang bent dat je je pedofiele gevoelens in de praktijk wilt brengen. Als je daarmee bedoelt dat je seks wilt hebben met jonge meisjes (of bang bent dat je dat gaat willen) dan denk ik "Lekker van belang, ik wil een helikopter, en die krijg ik ook niet" . Want over het algemeen zitten die jonge meisjes toch niet echt te springen om seks met iemand van 25, is het wel? Ben je bang dat je zult vervallen in verkrachting?
Waarom zou je je aangetrokken gaan voelen tot je eigen dochter? Misschien vind je haar wel helemaal niet seksueel aantrekkelijk. En als je haar wel leuk vindt, acht je jezelf dan niet in staat om van haar af te blijven? Al was het maar omwille van je vriendin?
Ik bedoel deze vragen niet om bot te zijn, maar ik probeer een beetje een beeld te krijgen van waar jij voorziet in de problemen te kunnen komen, omdat ik dat zo niet echt uit je verhaal op kan maken.
hallo, ik ben de jongen van het verhaal hierboven. Mijn naam is mark. allereerst wou ik jullie bedanken vooar jullie reacties.Ik kan nu tenminste ergens met deze gevoelens terecht.Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden? Voor de 2e reactie, als antwoord op de vraag welke leeftijd de meisjes hebben waar ik gevoels bij heb zijn meisjes van 10 jaar tot 14 . Meisjes aan het begin en net voor de pubertijd. war deze gevoelens vandaan komen weet ik niet. Ik geen duidelijke gebeurtenis in mijn verleden die dit getrickerd hebben. Dan vergelijk je het dat het hetzelfde is als je ontdekt dat je talent hebt voor pianospelen.Als ik dit ontdek is het toch niet meer dan logisch dat je dan zo veel en ze snel mogelijk achter de piano wil zitten om te spelen. En met je kennis die bi is en een homofiele kant heeft maar ervoor heeft gekozen hierniks mee te doen. Stel hij gaat naar een feestje met zijn vriendin en je drinkt wat en hij raakt in gesprek met een jongen en de vonk springt over en zijn vriendin zegt als je iets met hem wil doen is dat ok dan zal hij denk ik geen nee zeggen.En als ik iets wil of in jou geval een helicopter dan zal ik hiervoor sparen of vlieglessen nemen. Snap je wat ik wil zeggen? En stel als ik een dochter zou krijgen zeg ik nu dat ik haar nooit zal misbruiken alleen straks doe ik iets in een vlaag van verstandsverbijstering. en daar ben ik bang voor. En ik moet zeggen dat erover praten met jullie me goed doet aangezien je dit niet zo snel tegen je vrienden zal zeggen.Alvast bedankt
Ik val ook op meisjes van een jaar of 14/15 en daaromtrent, dus als je wilt mag je best eens contact met me opnemen: loremipsum[at]email.com
Overigens ben ik wel een paar jaartjes jonger dan jij, maar ik val al mijn hele leven op de verkeerde meisjes, dus daar heb ik wel wat ervaring in opgedaan
Om verder op je post in te gaan:
Bij pedofilie (als je het dat labeltje wilt geven althans; ik zou het je afraden) komt een zekere verantwoordelijkheid kijken die volgens mij bij veel pedofielen "automatisch" aanwezig is. De personen waar je een liefdesband mee opbouwt wil je namelijk beschermen, of dat nou je vriendin, je kinderen of je jonge vriendjes/vriendinnetjes zijn. Het is niet voor niets dat iedereen op dit forum meteen zal onderstrepen dat Dutroux en aanverwanten geen pedofielen zijn, omdat ze kinderen misbruiken. Een goede pedofiel geeft namelijk echt om kinderen, en wil niet alleen seks met ze hebben. Maar voordat je om een kind kunt geven moet je een soort van band opgebouwd hebben die je krijgt door met kinderen te werken of ze te begeleiden, en niet door ze te begluren vanuit de bosjes. Dus het is niet meer dan logisch dat je je "geestelijk zo in kunt houden" als je leuke dingen doet met kinderen; je wilt ze namelijk niets aandoen.
In nog sterkere mate geldt dat natuurlijk voor je dochter. Het zou me enorm verbazen als je je kind tien jaar lang op zou voeden en bij zou staan in haar leven, en dan niet het respect en de verantwoordelijkheid op zou kunnen brengen om "van haar af te blijven". Daar maak ik me in mijn eigen geval in elk geval geen enkele zorgen om.
En nee, als ik zou ontdekken dat ik een talent heb voor pianospelen dan zou ik denken "oh, dat is leuk" en het verder veel te druk hebben met mijn leven om echt tijd te kunnen besteden aan het daadwerkelijk leren pianospelen. Het zou wel altijd een deel van mij uitmaken, maar omdat ik niet ontevreden ben met mijn persoonlijkheid zou ik niet de noodzaak voelen om er veel tijd aan te besteden of lang bij stil te staan. Voor helikoptervliegen geldt ongeveer hetzelfde. Jij voelt duidelijk wel een noodzaak om iets met je gevoelens te doen, want je denkt er veel over na en bent op zoek naar "lotgenoten". Je kunt je afvragen waarom dat zo is; misschien voel je je als het meisje dat al haar hele leven "geweten" heeft dat ze "speciaal" was en te horen krijgt dat ze eigenlijk een prinsesje is. Misschien denk je dat je ware aard niet zo heterofiel is als je altijd voorgehouden is (of je zelf gedacht hebt), en wil je nu graag in het kasteel wonen. Een andere mogelijkheid is dat je iets minder voldoening uit je huidige relatie put dan je zegt.
Maar wat ook een heel reëel gevaar is is dat je die jonge meisjes (en dan met name de seks met hen) gaat romantiseren. Daar heb ik zelf eerlijk gezegd nog wel eens last van (gehad met name). De simpele oplossing die altijd geldt, maar afhankelijk van je humeur nogal kan verschillen in effectiviteit, is dat je een stapje terug neemt en je afvraagt wat seks met een jong meisje nou eigenlijk leuker zou maken dan met iemand van je eigen leeftijd die je ook aantrekkelijk vindt. Ongeveer dezelfde taktiek als die je gebruikt om jezelf ervan te weerhouden om vreemd te gaan dus . "Waarom zou het leven met die vrouw leuker zijn dan met mijn geliefde [vul naam in]?"
Het onherroepelijke antwoord luidt "Geen benul eigenlijk"
En met je kennis die bi is en een homofiele kant heeft maar ervoor heeft gekozen hierniks mee te doen. Stel hij gaat naar een feestje met zijn vriendin en je drinkt wat en hij raakt in gesprek met een jongen en de vonk springt over en zijn vriendin zegt als je iets met hem wil doen is dat ok dan zal hij denk ik geen nee zeggen.
Dat zou best kunnen, dat weet ik niet. Maar het verschil zit hem in de vriendin die het okay vindt. Ik durf er heel wat om te verwedden dat jouw vriendin het niet okay zou vinden als jij iets met een jong meisje aan zou willen knopen. En anders wel de ouders van dat meisje. Overigens is het ook altijd een goed plan om risicosituaties te vermijden als je bang bent je niet in te kunnen houden. Kinderen+alcohol is dan bijvoorbeeld een erg slecht idee.
Maar goed, dit is een veel te lange post aan het worden voor zo'n smalle marge... Ik houd het maar voor gezien voor vanavond.
Ik zit een beetje dubbele dingen te zeggen omdat ik alweer weinig aan Lorem Ipsum's post kan toevoegen, maargoed, omdat je vroeg naar iets wat ik gezegd had, toch ook even in mijn eigen woorden...
Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden?
Ik heb in ieder geval in de praktijk ontdekt dat het geen grote rol speelt. En dat is ergens wel logisch. Tenminste als je kinderen niet alleen als lustobject ziet, maar als veel meer, met wie je graag wilt omgaan.
Kijk, als ik iemand alleen op straat tegenkom denk ik vrij snel "die is lekker zeg", omdat ik toch geen werkelijk contact met ze heb. Maar als ik dan wel werkelijk contact kreeg, normaal met ze omging... was dat dus leuk en goed en precies zoals het hoorde. En in die normale omgang was geen seksuele spanning. Ik had gewoon absoluut niet het gevoel dat zij daarmee bezig waren, en daardoor was het bij mij ook niet aanwezig. Als je het heel leuk vindt om met kinderen om te gaan... dan is het toch zonde als je de hele tijd in je eigen hoofd met die seksuele gedachten bezig bent, in plaats van echt 'in het moment' te zitten?
Pas later als ik ze een paar weken weer niet gezien had, kwamen die jongens (nouja, een fantasiebeeld van ze zonder hun hele persoonlijkheid) in mijn seksuele fantasieen naar boven.
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
(En verder zal het misschien iets met 'wegdrukken' te maken hebben omdat ik die gedachten er toen niet bij kon hebben. De laatste tijd is de scheiding wat minder geworden en ik heb wel eens alleen thuis naast een jongen gezeten waar ik echt GEIL van werd en me moest inhouden om mijn handen niet onder zijn shirt te wurmen Maar dat is nog nooit fout gegaan, en is niet vaak zo.
't was trouwens wel met iemand die ik al eens op zijn buik gekieteld had, wat hij erg leuk vond. Dus toen werd het 'echter' in mijn hoofd. Dat zal wel meegespeeld hebben.)
Ik denk dat dat zelfs voor de meeste van ons geldt, natuurlijk niet iedereen. Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was, maar daar ben ik nooit uitgekomen. Eigenlijk hoef ik daar ook niet uitkomen, want ik ben er eigenlijk wel blij om dat ik het op dat soort momenten niet heb. Ik heb het gewoon geweldig naar mijn zin met hun om me heen zonder sexuele gevoelens, dat maakt het toch alleen maar lastiger.
Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was,
Ja, zo was het bij mij ook. Ik vond het ergens wel opvallend dat die niet naar boven kwamen -- en wat ik opschreef, is het resultaat van achteraf naar een verklaring zoeken.
Ik zou 't niet verzonnen kunnen hebben als ik het niet zelf duidelijk (meerdere keren) had meegemaakt
Welkom
Over welke leeftijd heb je het als je zegt dat je seksuele gevoelens hebt bij jonge meisjes? Want als je op zoek bent naar gevoelsgenoten is het denk ik wel nuttig om te weten waar die gevoelens over gaan.
Verder zie ik om heel eerlijk te zijn niet zo heel goed waar je een probleem ziet. Als je gelukkig bent met je leven en je vriendin, dan is ontdekken dat je opgewonden kunt worden van jonge meisjes toch net zoiets als ontdekken dat je aanleg hebt voor pianospelen? Het is best leuk, maar geen reden om dan maar de rest van je leven als pianist door te brengen. Een biseksuele kennis van mij heeft ervoor gekozen om niets met zijn homofiele kant te doen, en heeft ook een vriendin en een doodnormaal leven. Ik zie niet in waarom jou dat niet zou lukken met je pedofiele kant.
Je schrijft dat je bang bent dat je je pedofiele gevoelens in de praktijk wilt brengen. Als je daarmee bedoelt dat je seks wilt hebben met jonge meisjes (of bang bent dat je dat gaat willen) dan denk ik "Lekker van belang, ik wil een helikopter, en die krijg ik ook niet"
. Want over het algemeen zitten die jonge meisjes toch niet echt te springen om seks met iemand van 25, is het wel? Ben je bang dat je zult vervallen in verkrachting?
Waarom zou je je aangetrokken gaan voelen tot je eigen dochter? Misschien vind je haar wel helemaal niet seksueel aantrekkelijk. En als je haar wel leuk vindt, acht je jezelf dan niet in staat om van haar af te blijven? Al was het maar omwille van je vriendin?
Ik bedoel deze vragen niet om bot te zijn, maar ik probeer een beetje een beeld te krijgen van waar jij voorziet in de problemen te kunnen komen, omdat ik dat zo niet echt uit je verhaal op kan maken.
hallo, ik ben de jongen van het verhaal hierboven. Mijn naam is mark. allereerst wou ik jullie bedanken vooar jullie reacties.Ik kan nu tenminste ergens met deze gevoelens terecht.Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden? Voor de 2e reactie, als antwoord op de vraag welke leeftijd de meisjes hebben waar ik gevoels bij heb zijn meisjes van 10 jaar tot 14 . Meisjes aan het begin en net voor de pubertijd. war deze gevoelens vandaan komen weet ik niet. Ik geen duidelijke gebeurtenis in mijn verleden die dit getrickerd hebben. Dan vergelijk je het dat het hetzelfde is als je ontdekt dat je talent hebt voor pianospelen.Als ik dit ontdek is het toch niet meer dan logisch dat je dan zo veel en ze snel mogelijk achter de piano wil zitten om te spelen. En met je kennis die bi is en een homofiele kant heeft maar ervoor heeft gekozen hierniks mee te doen. Stel hij gaat naar een feestje met zijn vriendin en je drinkt wat en hij raakt in gesprek met een jongen en de vonk springt over en zijn vriendin zegt als je iets met hem wil doen is dat ok dan zal hij denk ik geen nee zeggen.En als ik iets wil of in jou geval een helicopter dan zal ik hiervoor sparen of vlieglessen nemen. Snap je wat ik wil zeggen? En stel als ik een dochter zou krijgen zeg ik nu dat ik haar nooit zal misbruiken alleen straks doe ik iets in een vlaag van verstandsverbijstering. en daar ben ik bang voor. En ik moet zeggen dat erover praten met jullie me goed doet aangezien je dit niet zo snel tegen je vrienden zal zeggen.Alvast bedankt
Ik val ook op meisjes van een jaar of 14/15 en daaromtrent, dus als je wilt mag je best eens contact met me opnemen: loremipsum[at]email.com
Overigens ben ik wel een paar jaartjes jonger dan jij, maar ik val al mijn hele leven op de verkeerde meisjes, dus daar heb ik wel wat ervaring in opgedaan
Om verder op je post in te gaan:
Bij pedofilie (als je het dat labeltje wilt geven althans; ik zou het je afraden) komt een zekere verantwoordelijkheid kijken die volgens mij bij veel pedofielen "automatisch" aanwezig is. De personen waar je een liefdesband mee opbouwt wil je namelijk beschermen, of dat nou je vriendin, je kinderen of je jonge vriendjes/vriendinnetjes zijn. Het is niet voor niets dat iedereen op dit forum meteen zal onderstrepen dat Dutroux en aanverwanten geen pedofielen zijn, omdat ze kinderen misbruiken. Een goede pedofiel geeft namelijk echt om kinderen, en wil niet alleen seks met ze hebben. Maar voordat je om een kind kunt geven moet je een soort van band opgebouwd hebben die je krijgt door met kinderen te werken of ze te begeleiden, en niet door ze te begluren vanuit de bosjes. Dus het is niet meer dan logisch dat je je "geestelijk zo in kunt houden" als je leuke dingen doet met kinderen; je wilt ze namelijk niets aandoen.
In nog sterkere mate geldt dat natuurlijk voor je dochter. Het zou me enorm verbazen als je je kind tien jaar lang op zou voeden en bij zou staan in haar leven, en dan niet het respect en de verantwoordelijkheid op zou kunnen brengen om "van haar af te blijven". Daar maak ik me in mijn eigen geval in elk geval geen enkele zorgen om.
En nee, als ik zou ontdekken dat ik een talent heb voor pianospelen dan zou ik denken "oh, dat is leuk" en het verder veel te druk hebben met mijn leven om echt tijd te kunnen besteden aan het daadwerkelijk leren pianospelen. Het zou wel altijd een deel van mij uitmaken, maar omdat ik niet ontevreden ben met mijn persoonlijkheid zou ik niet de noodzaak voelen om er veel tijd aan te besteden of lang bij stil te staan. Voor helikoptervliegen geldt ongeveer hetzelfde. Jij voelt duidelijk wel een noodzaak om iets met je gevoelens te doen, want je denkt er veel over na en bent op zoek naar "lotgenoten". Je kunt je afvragen waarom dat zo is; misschien voel je je als het meisje dat al haar hele leven "geweten" heeft dat ze "speciaal" was en te horen krijgt dat ze eigenlijk een prinsesje is. Misschien denk je dat je ware aard niet zo heterofiel is als je altijd voorgehouden is (of je zelf gedacht hebt), en wil je nu graag in het kasteel wonen. Een andere mogelijkheid is dat je iets minder voldoening uit je huidige relatie put dan je zegt.
Maar wat ook een heel reëel gevaar is is dat je die jonge meisjes (en dan met name de seks met hen) gaat romantiseren. Daar heb ik zelf eerlijk gezegd nog wel eens last van (gehad met name). De simpele oplossing die altijd geldt, maar afhankelijk van je humeur nogal kan verschillen in effectiviteit, is dat je een stapje terug neemt en je afvraagt wat seks met een jong meisje nou eigenlijk leuker zou maken dan met iemand van je eigen leeftijd die je ook aantrekkelijk vindt. Ongeveer dezelfde taktiek als die je gebruikt om jezelf ervan te weerhouden om vreemd te gaan dus
. "Waarom zou het leven met die vrouw leuker zijn dan met mijn geliefde [vul naam in]?"
Het onherroepelijke antwoord luidt "Geen benul eigenlijk"
En met je kennis die bi is en een homofiele kant heeft maar ervoor heeft gekozen hierniks mee te doen. Stel hij gaat naar een feestje met zijn vriendin en je drinkt wat en hij raakt in gesprek met een jongen en de vonk springt over en zijn vriendin zegt als je iets met hem wil doen is dat ok dan zal hij denk ik geen nee zeggen.
Dat zou best kunnen, dat weet ik niet. Maar het verschil zit hem in de vriendin die het okay vindt. Ik durf er heel wat om te verwedden dat jouw vriendin het niet okay zou vinden als jij iets met een jong meisje aan zou willen knopen. En anders wel de ouders van dat meisje. Overigens is het ook altijd een goed plan om risicosituaties te vermijden als je bang bent je niet in te kunnen houden. Kinderen+alcohol is dan bijvoorbeeld een erg slecht idee.
Maar goed, dit is een veel te lange post aan het worden voor zo'n smalle marge... Ik houd het maar voor gezien voor vanavond.
Ik zit een beetje dubbele dingen te zeggen omdat ik alweer weinig aan Lorem Ipsum's post kan toevoegen, maargoed, omdat je vroeg naar iets wat ik gezegd had, toch ook even in mijn eigen woorden...
Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden?
Ik heb in ieder geval in de praktijk ontdekt dat het geen grote rol speelt. En dat is ergens wel logisch. Tenminste als je kinderen niet alleen als lustobject ziet, maar als veel meer, met wie je graag wilt omgaan.
Kijk, als ik iemand alleen op straat tegenkom denk ik vrij snel "die is lekker zeg", omdat ik toch geen werkelijk contact met ze heb. Maar als ik dan wel werkelijk contact kreeg, normaal met ze omging... was dat dus leuk en goed en precies zoals het hoorde. En in die normale omgang was geen seksuele spanning. Ik had gewoon absoluut niet het gevoel dat zij daarmee bezig waren, en daardoor was het bij mij ook niet aanwezig. Als je het heel leuk vindt om met kinderen om te gaan... dan is het toch zonde als je de hele tijd in je eigen hoofd met die seksuele gedachten bezig bent, in plaats van echt 'in het moment' te zitten?
Pas later als ik ze een paar weken weer niet gezien had, kwamen die jongens (nouja, een fantasiebeeld van ze zonder hun hele persoonlijkheid) in mijn seksuele fantasieen naar boven.
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
Maar dat is nog nooit fout gegaan, en is niet vaak zo.
(En verder zal het misschien iets met 'wegdrukken' te maken hebben omdat ik die gedachten er toen niet bij kon hebben. De laatste tijd is de scheiding wat minder geworden en ik heb wel eens alleen thuis naast een jongen gezeten waar ik echt GEIL van werd en me moest inhouden om mijn handen niet onder zijn shirt te wurmen
't was trouwens wel met iemand die ik al eens op zijn buik gekieteld had, wat hij erg leuk vond. Dus toen werd het 'echter' in mijn hoofd. Dat zal wel meegespeeld hebben.)
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
Voor mij is het in ieder geval heel erg vergelijkbaar.
Ik denk dat dat zelfs voor de meeste van ons geldt, natuurlijk niet iedereen. Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was, maar daar ben ik nooit uitgekomen. Eigenlijk hoef ik daar ook niet uitkomen, want ik ben er eigenlijk wel blij om dat ik het op dat soort momenten niet heb. Ik heb het gewoon geweldig naar mijn zin met hun om me heen zonder sexuele gevoelens, dat maakt het toch alleen maar lastiger.
Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was,
Ja, zo was het bij mij ook. Ik vond het ergens wel opvallend dat die niet naar boven kwamen -- en wat ik opschreef, is het resultaat van achteraf naar een verklaring zoeken.
Ik zou 't niet verzonnen kunnen hebben als ik het niet zelf duidelijk (meerdere keren) had meegemaakt