Ik zit een beetje dubbele dingen te zeggen omdat ik alweer weinig aan Lorem Ipsum's post kan toevoegen, maargoed, omdat je vroeg naar iets wat ik gezegd had, toch ook even in mijn eigen woorden...
Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden?
Ik heb in ieder geval in de praktijk ontdekt dat het geen grote rol speelt. En dat is ergens wel logisch. Tenminste als je kinderen niet alleen als lustobject ziet, maar als veel meer, met wie je graag wilt omgaan.
Kijk, als ik iemand alleen op straat tegenkom denk ik vrij snel "die is lekker zeg", omdat ik toch geen werkelijk contact met ze heb. Maar als ik dan wel werkelijk contact kreeg, normaal met ze omging... was dat dus leuk en goed en precies zoals het hoorde. En in die normale omgang was geen seksuele spanning. Ik had gewoon absoluut niet het gevoel dat zij daarmee bezig waren, en daardoor was het bij mij ook niet aanwezig. Als je het heel leuk vindt om met kinderen om te gaan... dan is het toch zonde als je de hele tijd in je eigen hoofd met die seksuele gedachten bezig bent, in plaats van echt 'in het moment' te zitten?
Pas later als ik ze een paar weken weer niet gezien had, kwamen die jongens (nouja, een fantasiebeeld van ze zonder hun hele persoonlijkheid) in mijn seksuele fantasieen naar boven.
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
(En verder zal het misschien iets met 'wegdrukken' te maken hebben omdat ik die gedachten er toen niet bij kon hebben. De laatste tijd is de scheiding wat minder geworden en ik heb wel eens alleen thuis naast een jongen gezeten waar ik echt GEIL van werd en me moest inhouden om mijn handen niet onder zijn shirt te wurmen Maar dat is nog nooit fout gegaan, en is niet vaak zo.
't was trouwens wel met iemand die ik al eens op zijn buik gekieteld had, wat hij erg leuk vond. Dus toen werd het 'echter' in mijn hoofd. Dat zal wel meegespeeld hebben.)
Ik denk dat dat zelfs voor de meeste van ons geldt, natuurlijk niet iedereen. Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was, maar daar ben ik nooit uitgekomen. Eigenlijk hoef ik daar ook niet uitkomen, want ik ben er eigenlijk wel blij om dat ik het op dat soort momenten niet heb. Ik heb het gewoon geweldig naar mijn zin met hun om me heen zonder sexuele gevoelens, dat maakt het toch alleen maar lastiger.
Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was,
Ja, zo was het bij mij ook. Ik vond het ergens wel opvallend dat die niet naar boven kwamen -- en wat ik opschreef, is het resultaat van achteraf naar een verklaring zoeken.
Ik zou 't niet verzonnen kunnen hebben als ik het niet zelf duidelijk (meerdere keren) had meegemaakt
Ik zit een beetje dubbele dingen te zeggen omdat ik alweer weinig aan Lorem Ipsum's post kan toevoegen, maargoed, omdat je vroeg naar iets wat ik gezegd had, toch ook even in mijn eigen woorden...
Om terug te komen op de eerste reactie daarin zeg je dat je normaal met kinderen omgaat en dat hierdoor de angst dat je te ver gaat verdwenen is. Maar als je dan met die kinderen leuke dingen doet denk je er dan verder niks bij?krijg je geen sexsuele ideeen of iets dergelijks?kun je je geestelijk zo inhouden?
Ik heb in ieder geval in de praktijk ontdekt dat het geen grote rol speelt. En dat is ergens wel logisch. Tenminste als je kinderen niet alleen als lustobject ziet, maar als veel meer, met wie je graag wilt omgaan.
Kijk, als ik iemand alleen op straat tegenkom denk ik vrij snel "die is lekker zeg", omdat ik toch geen werkelijk contact met ze heb. Maar als ik dan wel werkelijk contact kreeg, normaal met ze omging... was dat dus leuk en goed en precies zoals het hoorde. En in die normale omgang was geen seksuele spanning. Ik had gewoon absoluut niet het gevoel dat zij daarmee bezig waren, en daardoor was het bij mij ook niet aanwezig. Als je het heel leuk vindt om met kinderen om te gaan... dan is het toch zonde als je de hele tijd in je eigen hoofd met die seksuele gedachten bezig bent, in plaats van echt 'in het moment' te zitten?
Pas later als ik ze een paar weken weer niet gezien had, kwamen die jongens (nouja, een fantasiebeeld van ze zonder hun hele persoonlijkheid) in mijn seksuele fantasieen naar boven.
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
Maar dat is nog nooit fout gegaan, en is niet vaak zo.
(En verder zal het misschien iets met 'wegdrukken' te maken hebben omdat ik die gedachten er toen niet bij kon hebben. De laatste tijd is de scheiding wat minder geworden en ik heb wel eens alleen thuis naast een jongen gezeten waar ik echt GEIL van werd en me moest inhouden om mijn handen niet onder zijn shirt te wurmen
't was trouwens wel met iemand die ik al eens op zijn buik gekieteld had, wat hij erg leuk vond. Dus toen werd het 'echter' in mijn hoofd. Dat zal wel meegespeeld hebben.)
Het zal wel voor iedereen anders zijn... maar zo heb ik het meegemaakt in ieder geval.
Voor mij is het in ieder geval heel erg vergelijkbaar.
Ik denk dat dat zelfs voor de meeste van ons geldt, natuurlijk niet iedereen. Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was, maar daar ben ik nooit uitgekomen. Eigenlijk hoef ik daar ook niet uitkomen, want ik ben er eigenlijk wel blij om dat ik het op dat soort momenten niet heb. Ik heb het gewoon geweldig naar mijn zin met hun om me heen zonder sexuele gevoelens, dat maakt het toch alleen maar lastiger.
Ik heb me zelf afgevraagd waarom er geen sexuele gevoelens naar boven kwamen terwijl ik met de jongens bezig was,
Ja, zo was het bij mij ook. Ik vond het ergens wel opvallend dat die niet naar boven kwamen -- en wat ik opschreef, is het resultaat van achteraf naar een verklaring zoeken.
Ik zou 't niet verzonnen kunnen hebben als ik het niet zelf duidelijk (meerdere keren) had meegemaakt